У Бабруйску беларуска і італьянец узялі шлюб, не ведаючы мовы адзін аднаго

Незвычайнае вяселле адбылося 20 лістапада 2025 года ў Бабруйску. Там ажаніліся беларуска і італьянец, камунікуючы праз перакладчыцу.

Каханне без слоў

Беларуска Марынa Шчарбінка і італьянец Джавані П’юнна сказалі адзін аднаму «так», хоць ніхто з іх не размаўляе на мове сваёй палавінкі. На ўрачыстасці ім давялося карыстацца дапамогай перакладчыцы, што яшчэ больш падкрэсліла незвычайнасць падзеі, піша komkur.info.

Маладым ужо даўно за 40 (а жаніху і добра за 50), але для абодвух гэта першае вяселле. Марына да апошніх дзён жыла ў Бабруйску, працавала выкладчыцай і перакладчыцай польскай мовы. Джавані нарадзіўся ў Аўстраліі ў сям’і італьянскіх эмігрантаў, але ў яшчэ ў яго маленстве сям’я вярнулася ў Італію. Англійскай ён не валодае.

Зараз жаніх жыве ў цэнтральнай Італіі, у правінцыі Кампабаста, і працуе ў мэрыі мястэчка Сан-Джовані-ін-Гальда, дзе кіруе тэхнічным аддзелам – аналагам нашага аддзела гарадскога будаўніцтва.

Інтэрнэт і перакладчыкі

Нягледзячы на сталасць узросту, ні Марына, ні Джавані раней не стваралі сям’ю. «Мы доўга чакалі адзін аднаго» – прызнаюцца маладыя.

Пазнаёміліся яны праз шлюбныя агенцтвы, якія аб’ядноўваюць базы розных краін. Джавані кажа, што не шукаў славянку. “З першага фота яна мяне зачапіла вачыма” – прызнаецца ён. Марына смяецца: яе зачапіла яго лысіна і цёплая ўсмешка. 

Упершыню яны «сустрэліся» 6 студзеня 2024 года па Zoom, утрох з перакладчыкам. Марына была ў зялёнай сукенцы, Джавані – у зялёным швэдры. Пазней выявіліі яшчэ шмат дзіўных супадзенняў: напрыклад, абодва любяць падтаялае марожанае.

Далей яны перапісваліся самастойна, карыстаючыся анлайн-перакладчыкамі. У асноўным выходзілі на сувязь па чацвяргах – і нават незаўважна для сябе прызначылі вяселле таксама на чацвер.

Прыгоды дзеля сустрэчы

Ужывую яны ўпершыню сустрэліся ў сакавіку 2024 года ў Гародні, куды ўпускалі іншаземцаў без візы. Дзеля гэтага Джавані прыйшлося тэрмінова афармляць замежны пашпарт: каб паскорыць працэс, ён нават купіў білет на рэйс у Дубай, адкуль потым дабіраўся складаным маршрутам да Беларусі.

Пасля яны пачалі жыць на два дамы, наведваючы адзін аднаго. 23 сакавіка 2024 года Джавані прапанаваў Марыне стаць яго жонкай, і яна з радасцю пагадзілася.

“Я малілася Святой Рыце пра добрага мужа. – кажа нявеста – А яна з Італіі, трэба ж, і мужа знайшла ў Італіі. Мы ўжо былі ў яе ў храме і манастыры ў Кашшы – недалёка ад родных месцаў Джавані”.

Бабруйск вяселле

Планы на вяселле і жыццё

Перад цырымоніяй у ЗАГСе пара павянчалася ў бабруйскім касцёле. Там жа знайшлі яшчэ аднаго чалавека, які ведае італьянскую – ксяндза Андрэя Таўрука.

Спачатку маладыя думалі святкаваць у Італіі, але вырашылі зрабіць «двухсерыйнае» вяселле: пачаць у Беларусі, а працягнуць на радзіме жаніха.

Як яны разумеюць адзін аднаго?

Марына адказвае з усмешкай: «Я вучу італьянскую! Хоць я крыху гультайка, таму да гэтай пары вучу». “Любоў размаўляе сэрцам праз вочы” – сцвярджае Джавані.

Маладыя плануюць жыць у Італіі, бо праца Джавані патрабуе яго прысутнасці. Але Бабруйск яны абяцаюць наведваць часта. 

Фотаздымак: komkur.info

 

Бобруйчанка хотела быть белоруской, но ей не разрешили

Бобруйчанка Валентина всю жизнь прожила в Беларуси, а потом узнала, что не может быть белоруской в документах ребенка. 

“Я здесь родилась, живу и ощущаю себя белоруской”

Валентина столкнулась с неожиданной бюрократической преградой: когда она оформляла свидетельство о рождении своей дочери, ей отказали в праве указать национальность как белоруска. Женщина родилась, выросла и всю жизнь живет в Беларуси, чувствует себя частью белорусского народа, но в документах вынуждена указывать национальность как русская или украинка.

О своем возмущении Валентина рассказала в TikTok, где выступает под именем Валянціна. Она поделилась, что по документам ее мать украинка, а отец русский. Именно на это сослались сотрудники ЗАГСа, отказав в праве указать национальность, с которой женщина себя идентифицирует. 

“Мне сказали: либо ты русская, либо украинка. А я говорю: «А как же так? Я белоруска! Здесь родилась, здесь живу. Почему должна выбирать?» – говорит Валентина.

В итоге женщине действительно пришлось выбирать между двумя «разрешенными» опциями. Какая именно национальность оказалась в документе ребенка, она не уточняет, равно как и то, какую национальность имеет отец дочери.

Объяснение юриста и путь к возможному изменению

Законодательство Республики Беларусь, как выяснилось, действительно ограничивает возможность указывать в документах национальность, отличную от национальности родителей. Это регулируется постановлением Совета министров № 1454 от 14 декабря 2005 года. Как пояснила “Зеркалу” юрист Светлана Бабинцева, ЗАГС может внести данные о национальности только на основании официальных документов самого заявителя.

“Если у Валентины в свидетельстве о рождении указано, что ее мать украинка, а отец русский, она может выбрать только одну из этих двух национальностей. Указать белоруска нельзя, если такая национальность не подтверждена документально”,  объясняет юрист.

Однако важно понимать: речь идет исключительно о национальности, а не о гражданстве. Ребенок Валентины, как гражданка Беларуси, сохраняет все права, независимо от этой записи.

Тем не менее, изменить национальность в документах все же можно, хотя это сложный и длительный процесс. Как поясняет Бабинцева, для этого нужно обратиться в ЗАГС с доказательствами, что ранее внесенные сведения были ошибочными. Например, если в архивных документах бабушек или дедушек есть запись «белорус», это может стать основанием для изменения записи.

Если ЗАГС откажет, то остается путь через суд. Но даже он не гарантирует успеха, поскольку многое зависит от представленных доказательств.

Скриншот tiktok.com_@emitnelav