Савет Міністраў вызначыў пералік арганізацый і інвестыцыйных праектаў па будаўніцтве, рэканструкцыі малочнатаварных комплексаў – паведамляецца на Нацыянальным прававым інтэрнет-партале.
У кожнай вобласці будзе рэалізавана па 10 інвестыцыйных праектаў. З 10 праектаў на тэрыторыі Магілёўскай вобласці 2 будуць рэалізаваныя ў Бабруйскім раёне, 3 – у Кіраўскім, 4 – у Магілёўскім раёне.
Газпрамбанк – трэці ў Расіі банк па велічыні актываў спыняе пераводы ў доларах з 27 студзеня, паведаміла ў аўторак прэс-служба банка. Фактычна ЗША адключылі апошні буйны расійскі дзяржаўны банк ад долараў.
Пасля пачатку ўварвання ва Ўкраіну Банк Расіі на чале з Эльвірай Набіўлінай быў ліквідаваны як суб’ект сусветнай фінансавай сістэмы, яго рахункі былі арыштаваныя. З лета і іншыя расійскія банкі масава атрымлівалі лісты ад амерыканскіх контрагентаў пра закрыццё іх доларавых рахункаў. У выніку да канца жніўня ў Расіі практычна не засталося банкаў, якія мелі доступ да асноўнай разліковай валюты свету.
Газпрамбанк з лета заставаўся адзіным з вялікіх дзяржаўных расійскіх банкаў, які захоўваў доступ да міжнароднай сістэмы плацежнай сістэмы Swift. Фактычна ён стаў новым цэнтральным банкам Расіі. За гэты час банк назапасіў залішнюю валюту ад нафты і газу на сваіх рахунках.
Але цяпер санкцыі паўплывалі і на Газпрамбанк. Гэта можа паставіць пад пагрозу мільярды долараў ад сыравіны, якія расійскія кампаніі атрымалі ў 2022 годзе.
Адключэнне яго прывядзе да фактычнага прыпынення гандлю ў доларах у Расіі.
Цяпер банк просіць кліентаў не карыстацца сваімі паслугамі для пераводу долараў, а таксама запэўнівае, што і людзі, і юрыдычныя асобы захаваюць “бесперапынны доступ да сваіх грошай”. Банк будзе працягваць пераводы ў іншых валютах, сцвярджае яго прэс-служба.
Больш падрабязна даведацца пра сітуацыю ў Газпрамбанку можна ў публікацыі Frank Media і на канале РБК.
Дачка Газпрамбанка – Белгазпрамбанк пакуль аперацыі з доларамі здзяйсняе.
Фота з адкрытых крыніц.
Айсберг таўшчынёй 150 метраў аддзяліўся ад шэльфавага ледніка Бранта. Першыя разрывы на шэльфе былі знойдзены вучонымі яшчэ 10 гадоў назад.
Навукоўцы лічаць, што адколіна не звязана з кліматычнымі зменамі, што гэта вынік натуральнага руху льда. Спецыялісты працягнуць адсочваць рух новага айсберга і нададуць яму імя.
У 2022 годзе ад Антарктыды ўжо адколваліся гіганцкія айсбергі: адзін на пачатку года меў плошчу 1 270 квадратных кіламетраў (гэта як плошча Горацкага раёна), другі – у маі – 4 320 квадратных метраў, што амаль ўдвая перавышае плошчу самага вялікага ў Магілёўскай вобласці Быхаўскага раёна (2 240).
Навукоўцы канстатуюць, што плошча марскога лёду ў Антарктыцы рэкордна зменшылася ў другі раз за 5 апошніх гадоў.
Председатель могилевского облисполкома Анатолий Исаченко презентует рост экономики региона в 2023 г. на 5 %. Драйверами роста назначены промышленность и сельское хозяйство – по 5 % и строительство с перспективой наращивания показателей на 4,8 %.
Не будем трогать отрасль строительства – она вечно болтается камнем на шее региональной экономики (это не оскорбление строителей, а констатация влияния отрасли на динамику валового регионально продукта – ВРП), а вот с основными показателями макроэкономики явное преувеличение возможностей.
Мало того, что в 2022 г. объем инвестиций значительно уменьшился (87,7 % за 11 месяцев к уровню 2021 г.), но и продолжает падать уже 2 года подряд. Это в немалой степени способствовало снижению ВРП в 2022 г. к уровню предыдущего года на 2,6 %. А как с драйверами роста?
Промышленность в 2022 г. сработала хуже уровня предыдущего года на 5,3 %, а так разрекламированные успехи сельского хозяйства оказались только на 2 % выше провального 2021 г. И урожайность зерновых к концу отчетного периода скатилась с 31.0 ц/га до обыденных 28.4 ц/га, и урожайность картофеля не так уж и впечатляет – 227 ц/га. Радуют лишь успехи в льноводстве – получено льноволокна 7 500 тонн, что значительно превышает уровень 2021 г. А всего-то не стали принимать кадровое решение по Шкловскому льнозаводу. Оказалось, что результат получен вопреки. И так по многим направлениям.
По мнению облисполкомовских чиновников в 2023 г. пришло время переходить с траектории стабильности на траекторию устойчивого развития. Возможно, на этом тренде председатель облисполкома удержится на своем высоком кресле еще год, что выглядит проблематично в целом, поскольку траектория падения ВРП явно в диссонансе к заявленным приоритетам.
Но вот что реалистично и прагматично в подходе чиновников относительно перспектив развития региона – так это то, что они понимают взаимосвязь достойной зарплаты с требуемыми объемами производства, задачами по экспорту и необходимостью инвестиций. Делая упор на достижении высокой зарплаты как ключевого показателя, чиновники по- любому должны задумываться о модернизации и реализации новых проектов.
Кстати, в перечне завершенных крупных инвестпроектов в Могилевской области («Красный пищевик» в Славгороде, модернизация цеха стеклотары в Елизово, производство технического углерода в Могилеве, производство детских подгузников на ООО «БелЭмса») нет ни одного в ранге инновационных.
К тому же, объем инвестиций в прошлом году составил всего лишь 88 % к уровню 2021 г., что явно недостаточно для старта глобальных достижений в Могилевской области в 2023 г. В этом ракурсе даже председатель облисполкома делает акцент на восстановление устойчивой динамики инвестиций, что само по себе должно придать значительный импульс региональной экономике.
Беда часто приходит для чиновников совсем с иной стороны, чем ожидалось. В 2022 г. руководитель государства поручил на местном уровне реализовать инвестиционные проекты на уровне «один район-один проект». Местное руководство предупредили об ответственности за его исполнение, но в течение года таковых смелых по формировании глобальных поглощений государственных денег не нашлось.
Опыт ряда тюремных сидельцев за присвоение бюджетных средств дистанцировал формирование крупных проектов от местной вертикали. Председатель облисполкома периодически пугает руководителей всяких там уровней об ответственности, но реализация проектов априори зависла на уровне крупных промышленных предприятий.
Например, бобруйская «Белшина» зациклена на производстве шин радиальной конструкции новых типоразмеров, Могилевлифтмаш пытается создать тяговые двигатели, Химволокно в который раз дурит голову по теме создания технических нитей и полиэфирных нетканых полотен. В планах области модернизация завода газетной бумаги (Шклов), вагоностроительного завода, «Технолита» (оба проекта в городе Могилеве), завода автотракторных деталей и агрегатов (Бобруйск), завода автомобильных агрегатов (Осиповичи).
Из региональных проектов в области заслуживает внимания лишь организация в Горках сыродельного цеха ОАО «Молочные горки». В целом же, о скудости в сфере инновационности могилевских инвестпроектов на 2023 г. говорят планы по росту производства импортозамещающей продукции лишь на 6 % к уровню предыдущего года. Тема весьма актуальная, но, увы, провальная.
Мало кто знает, что с 2021 г. в рамках импортозамещения в Могилевской области приступили к возделыванию арбузов, что первый сбор урожая грецкого ореха ожидается в 2024 г., что уже произведена посадка голубики на площади в 10 гектаров, фасоль возделывалась на на площади 20 га, и даже посадили клубнику на площади в 5 га.
На этом фоне особого интереса не вызывают приобретенная техника различных модификаций, реализация программы для юго-востока Могилевской области и создание 9 мехотрядов для оперативного реагирования на сельхозобстановку в районах области. Нам даже не интересна ситуация с урожайностью голубики и фасоли ибо экономического интереса глобально они не представляют. А вот разъяснения ситуации с тепличными культурами хотелось бы видеть.
Раньше дешевые испанские томаты круглогодично присутствовали на рынках области. Устраивали ценой и качеством огурцы местного производства, конкурировавшие с иностранными поставщиками. Буквально за год ситуация изменилась с точностью наоборот – сегодня доля помидоров в защищенном грунте (зима все-таки) составляет 67,8 %, огурцов только 32,2 %.
Огромные тепловые затраты формируют нереальные цены и, несомненно, сказываются на рентабельности уже явно не социальной овощной продукции и ставят под сомнение эффективность тепличного хозяйства в целом. Но странно, что в структуре тепличной продукции отсутствуют зеленые культуры, которые всегда идут на «ура» у потребителя. На этом фоне уже не удивляет снижение объема товарооборота в могилевской торговле к уровню 2021 г. на 2,3 %. Это как раз те мелочи, формирующие экономику области…
А что со стратегией развития? Здесь упор делается в целом на развитие промышленности, увеличение уровня локализации (ау, импортозамещение), формирование и развитие технологических цепочек на базе местных ресурсов (наконец-то). В наше время весьма актуальна тема вовлечения в кооперационные взаимосвязи малого и среднего бизнеса, не на последнем месте ставка на сельское хозяйство.
(продолжение следует)
Фото иллюстративное, из открытых источников.
Інцыдэнт адбыўся ў адным з рэстаранаў на вуліцы Першамайскай у Магілёве – паведамляе прэс-служба абласнога УУС. 53-гадовы, раней неаднаразова судзімы за крадзяжы дворнік адной з арганізацый горада скраў у 56-гадовай наведвальніц я гаманец, у якім аказалася грошай на 800 рублёў. Каб аказацца незаўважаным, ён вырашыў замаскіравацца пад тэхнічнага работніка – апрануўся ў працоўную вопратку, а пры ўваходзе ў рэстаран стаў перастастаўляць нейкія каробкі з месца на месца. Зліўшыся з абстаноўкай, незаўважна скраў чужы кашалёк і знік. Супраць злачынцы ўзбуджана крымінальная справа.
Фота ілюстрацыйнае.
Землятрусы рэгіструюць спецыяльныя сейсмічныя датчыкі, якія ўстаноўлены ў раёне БелАЭС, дзе геафізічны маніторынг неабходна праводзіць рэгулярна. Яны рэгіструюць не толькі землятрусы, але і любыя іншыя геафізічныя ваганні.
Акадэмік лічыць, што трэба абавязкова працягваць праводзіць маніторынг яшчэ і ў сувязі з тым, што зараз праводзіцца пошук месца для будаўніцтва другой беларускай АЭС.
Нагадаем, што ў кастрычніку 2016 года загадчыца аддзела Цэнтра геафізічнага маніторынга НАНБ Таццяна Аронава даводзіла інфармацыю, што за ўсю гісторыю на тэрыторыі Беларусі адбылося толькі 9 больш-менш адчувальных землятрусаў. Аднак з-за асаблівасцяў геаграфіі яны былі не моцнымі і ўяўлялі сабой «адгалоскі» землятрусаў у больш сейсманебяспечных краінах Еўропы. Самы магутны – Гудагайскі ў 1908 годзе – дасягнуў магнітуды ў 4,5 бала і інтэнсіўнасці ў 7 балаў. Ён якраз адбыўся каля сённяшняй БелАЭС.
Пасля 1908 года ў раёне сённяшняй БелАЭС штуршкоў не назіралася.
Але, яны фіксаваліся пад Салігорскам у 1978, 1983, 1985 и два ў 1998-м. Магнітуда самага магутнага з іх не перавышала 3,5. “Усяго ў гэтай мясцовасці інструментальна зафіксавана звыш 1 400 землятрусаў, але ўсе – дастаткова слабыя, – удакладніла тады Аронава.
Але варта адзначыць, што тэрыторыя Беларусі стала крыніцай яшчэ і ўласных, рукатворных землятрусаў, што звязана са здабычай калійных солей шахтным спосабам.
Міжнародны дзень мытніка (International Customs Day, з 1983).
Прафесійнае свята ўсіх працаўнікоў мытных службаў планеты. Устаноўлена да 30-годдзя Сусветнай мытнай арганізацыі (World Customs Organization). На сённяшні дзень Сусветная мытная арганізацыя аб’ядноўвае 182 дзяржавы-члены, якія кантралююць 98% усяго міжнароднага гандлю.
Беларусь уступіла ў Сусветную мытную арганізацыю ў 1993 годзе.
У Вялікім Княстве Літоўскім мытня месцілася ў каморы. Мыта (цло) збіралі з купцоў за правоз тавараў праз мяжу і па землях ВКЛ.
1564 год. Войскі ВКЛ у ходзе Лівонскай вайны разбілі маскоўскую армію на рацэ Ула.
Вялікалітоўская кавалерыя ў 10 000 шабель на чале з вялікім гетманам Мікалаем Радзівілам Рудым, Р. Сангушкам і Р. Хадкевічам перамагла 24-тысячную маскоўскую армію П. Шуйскага на рацэ Уле на Іванскіх палях пад Чашнікамі.
Імклівая франтальная атака, спалучаная з нападам з тылу, павярнула маскоўцаў наўцёкі, якіх гналі «5 міляў» і значную частку ўзялі ў палон.
Мясцовыя сяляне не толькі прыносілі важныя звесткі пра рух маскоўскага войска, але і ўдзельнічалі ў бітве. Ваяводу Шуйскага забіў сякерай адзін з мясцовых сялян.
Гэтая перамога, разам з наступнай перамогай на Дуброўне пад Оршай у тым жа годзе, сарвала планы вялікага маскоўскага паходу 1564 года.
1617 год. Мінскі кашталян Пётр Тышкевіч пацвердзіў права мусульман на мячэць пабудаваную ў Татарскай слабадзе.
Слабада ўзнікла ў сувязі з пасяленнем тут у пачатку XVI стагоддзя ўзятых у палон крымскіх татараў, якія ўдзельнічалі ў набегах на беларускія землі і былі разбітыя пад Клецкам у 1506 годзе, хаця існуе меркаванне, што масавае пасяленне палонных татараў у Мінску ўзнікла значна раней, яшчэ ў часы вялікага князя Вітаўта.
Першая драўляная мячэць з’явілася ў Мінску ў 1599 годзе, на яе месцы на пачатку 1900-х гадоў быў узведзены мураваны будынак, разбураны ў 1962 годзе для будаўніцтва гасцініцы «Юбілейная». Каля мячэці знаходзіўся мізар, які таксама быў знішчаны ў 1960-я.
На тэрыторыі краіны было больш за 10 мячэцей, зараз засталіся ў Іўе, Мінску, Смілавічах, Навагрудку, Слоніме.
1690 год. Памёр Марцыян Аляксандр Агінскі.
Дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага. Адзін з уплывовых магнатаў. Чашнік, стольнік, крайчы і канцлер вялікі літоўскі, ваявода троцкі.
Граф «на Дуброўне», меў ва ўласнасці многія землі, у тым ліку Рагачоўскае староства.
Удзельнік Паўночнай вайны (1655-1660), вайны з Маскоўскай дзяржавай (1654-1667). На чале ўласнага палка браў удзел у Хоцінскай бітве (1673). Удзельнік падпісання «Вечнага міру» (1686) з Масковіяй.
Сябар праваслаўнага Віленскага Святадухаўскага і Магілёўскага Богаяўленскага брацтваў.
1784 год. Бенджамін Франклін выказаў шкадаванне аб тым, што арол стаў сімвалам ЗША, заяўляючы, што ён упадабаў бы індычку.
Пасля абвяшчэння незалежнасці першых штатаў ЗША ў 1776 годзе перад амерыканцамі стаў выбар – каго лічыць нацыянальным сімвалам. Эмблемай свабоднай Амерыкі вырашана было зрабіць толькі тую птушку, якая насяляе толькі ЗША.
Такіх выявілася дзве – белагаловы арлан і дзікая індычка. Спрэчкі працягваліся цэлых 6 гадоў. Бенджамін Франклін быў катэгарычна супраць арлана, лічыў яго ганебным, баязлівым і злосным: “Гэта птушка нізкай маралі, як тыя людзі, хто жыве жорсткасцю і рабаваннем. Індычка ж, хоць дурная і самазадаволеная, але ўсё ж лепшы выбар.”
1874 год. Пры абароне сваёй царквы ад ператварэння яе ў праваслаўную загінула 13 беларускіх сялян-уніятаў з в. Пратулін на Падляшшы.
500 уніятаў вёскі, узброеныя каламі, занялі абарону вакол царквы, каб не пусціць туды праваслаўнае духавенства. Супраць вернікаў 2 роты царскіх салдатаў ужылі зброю: 9 чалавек забіта, з 14 цяжка параненых 4 памерлі. Аналагічныя сутыкненні уніятаў з войскамі адбыліся ў вёсках Дралёва (загінула 5 чалавек) і Палубічы.
У 1875 у Парыжы ў іх гонар быў выбіты медаль з надпісам «Братам-русінам, замардаваным маскоўскім царызмам, за вернасць царкве і Польшчы. 1874» з імёнамі 18 уніятаў, забітых у Пратуліне і Дралёве.
6 кастрычніка 1996 года 13 падляшскіх мучанікаў урачыста беатыфікаваны ў Рыме.
1905 год. У Паўднёвай Афрыцы знойдзены самы вялікі ў гісторыі чалавецтва алмаз “Кулінан” – 3106 каратаў, 621,2 грам.
Выпадкова вынайдзены кіраўніком рудніка “Прэм’ер” Ф. Уэлсам пры вячэрнім абыходзе, калі ён заўважыў яркі бляск і зіхаценне, якія зыходзілі з кропкі на сценцы кар’ера.
Сваю назву атрымаў у гонар уладальніка рудніка Т. Кулінана. Камень дзівіў усіх не толькі сваімі вагой і памерам 10 x 6,5 x 5 сантыметраў – з’яўляўся абломкам буйнейшага крышталя, – але і дзіўнай чысцінёй, поўнай адсутнасцю мінеральных уключэнняў, бурбалак і расколін.
Кошт дыямента быў такі высокі, што на працягу шэрагу гадоў на яго не знаходзілася пакупніка. Ён два гады быў выстаўлены на ўсеагульны агляд у банку ў Ёханэсбургу.
Камень быў набыты за 150 000 фунтаў стэрлінгаў і падораны англійскаму каралю да дня яго нараджэння 9 лістапада 1907 года.
Сучасныя эксперты-гемалогі лічаць, што пакупнікам унікальны камень дастаўся практычна дарма: па цэнах таго часу яго кошт складаўся не менш за 8 мільёнаў фунтаў, а цяперашні эквівалентны кошт – 94 тоны золата.
У 1908 годзе “Кулінан” вырашана было разбіць на часткі і аграніць. Для гэтага яго адправілі ў Амстэрдам да знакамітых ювеліраў братам Асскор. Алмаз быў расколаты на 9 буйных частак і каля 100 дробных.
Агранка камянёў была завершана ў 1912 годзе. Было атрымана 105 дыяментаў агульнай вагой 1063,65 карата, 34,25% ад масы зыходнага каменя. 9 самых буйных і знакамітых дыяментаў складаюць гонар англійскай кароны.
1947 год. Нарадзілася Святлана Акружная.
Беларуская актрыса. Народная артыстка Беларусі.
Скончыла Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. З 1969 года працуе ў Беларускім нацыянальным драматычным акадэмічным тэатры імя Якуба Коласа.
Сыграла больш за 30 роляў у тэатры, а таксама ў кіно, у тым ліку, у фільмах “Плач перапёлкі”, “Зацюканы апостал” і іншых. Пра яе асаблівы талент напісана больш 450 нарысаў і артыкулаў у кнігах, часопісах, газетах і біяграфічных даведніках, зняты дакументальны фільм «Святлана» (рэжысёр А. Трафіменка).
1961 год. Нарадзіўся Уэйн Грэцкі.
Знакаміты канадскі хакеіст. Унук выхадца з Гродзеншчыны Цярэнція Грэцкі.
Адзін з самых вядомых спартсменаў XX стагоддзя. У Нацыянальнай хакейнай лізе, дзе Грэцкі атрымаў мянушку «Вялікі», ён усталяваў 61 рэкорд і неаднаразова заваёўваў індывідуальныя прызы Лігі, уключаючы 9 прызоў самаму каштоўнаму гульцу і 10 — лепшаму бамбардзіру сезону.
Быў у ліку 5 спартсменаў, якія запалілі агонь Алімпіяды-2010 у Ванкуверы.
Увайшоў у сімвалічную зборную стагоддзя «Centennial All-Star Team» Міжнароднай федэрацыі хакея з шайбай.
1972 год. Югаслаўка Вясна Вулавіч засталася жывой пасля падзення з самалёта з вышыні 10160 метраў. Рэкорд Кнігі Гінэса.
Самалёт югаслаўскай кампаніі JAT, на якім яна была сцюардэсай, пралятаючы над нямецкай вёскай Хінтэрхермсдорф, узарваўся ў паветры, а яго абломкі ўпалі ў раёне чэхаславацкай вёскі Србска-Камяніцы.
Вуловіч аказалася адзінай выжылай у гэтым рэйсе, паколькі знаходзілася ў хвасце самалёта і была прышпілена рамянямі бяспекі.
Яна была некалькі сутак у коме, правяла некалькі месяцаў у шпіталях: пералом чэрапа, зламаныя абедзве нагі і тры пазванкі, з-за чаго некаторы час была паралізаваная ніжэй пояса.
Пасля трагедыі, ужо не змагла быць сцюардэсай і працавала ў кампаніі JAT на адміністрацыйнай пасадзе.
1990 год. Вярхоўны Савет БССР прыняў Закон «Аб мовах». Абвяшчэнне беларускай мовы дзяржаўнай.
Закон аб мовах павінен быў спыніць татальную русіфікацыю Беларусі. Беларуская мова абвяшчалася адзінай дзяржаўнай у Беларусі, расійская мова — «мовай міжнацыянальных зносін».
Але на Рэферэндум 1995 года, разам з іншымі пытаннямі, першым было вынесена: «Ці згодныя вы з наданнем рускай мове роўнага статусу з беларускай?».
Улетку 1998 года у Закон «Аб мовах у Рэспубліцы Беларусь» былі ўнесены змены і дапаўненні. У адпаведнасці з імі была выключаная ўзнёслая прэамбула Закона і ўстаноўлены ў якасці дзяржаўных моваў беларуская і руская мовы.
З прыняццем новай рэдакцыі Закона аб мовах ад 13 ліпеня 1998 года было спынена прыярытэтнае развіццё беларускай мовы, як і адменена дзяржаўная праграма яе развіцця.
Некаторыя сацыялагічныя даследаванні паказваюць, што 1/3 беларусаў заяўлялі пра свабоднае валоданне беларускай мовай, але толькі каля 6 % беларусаў гавораць, што ўвесь час карыстаюцца беларускай мовай, амаль 74 % увесь час карыстаюцца рускай, а 21 % не карыстаюцца беларускай мовай наогул.
У афіцыйнай сферы выкарыстанне беларускай мовы вельмі абмежаванае. Справаводства ў Беларусі амаль цалкам рускамоўнае.
Назвы населеных пунктаў на дарожных паказальніках падаюцца, у асноўным, на беларускай мове, хоць часам сустракаюцца і рускамоўныя шыльды.
Удзельная вага вучняў школ з беларускай мовай навучання каля 10% і яна мае тэндэнцыю да скарачэння.
8 лістапада 2021 года Вярхоўны суд Беларусі ліквідаваў “Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны”.
1994 год. Памёр Алесь Адамовіч.
Беларускі пісьменнік і грамадскі дзеяч.
Крытык, навуковец, кінасцэнарыст, публіцыст. Доктар філалагічных навук, прафесар, член-карэспандэнт Акадэміі навук БССР. Член Саюза пісьменнікаў СССР, Саюза журналістаў СССР і Саюза кінематаграфістаў.
Дырэктар Усесаюзнага НДІ кінематаграфіі, сустаршыня Міжнароднага фонду «Дапамога ахвярам Чарнобыля». Народны дэпутат СССР. Удзельнік працы Сойму БНФ.
Найбольш вядомы па творах, якія экранізаваны – «Вайна пад стрэхамі», «Сыны сыходзяць у бой» (аўтар і выканаўца песень У. Высоцкі), «Хатынская аповесць», «Я з вогненнай вёскі», «Карнікі» (ляглі ў аснову сцэнару кінафільма «Ідзі і глядзі»).
Суаўтар «Блакаднай кнігі», аўтар серыі артыкулаў пра творчасць Максіма Гарэцкага, кніг публіцыстыкі.
У п. Глушы Бабруйскага раёна, дзе прайшло дзяцінства пісьменніка, ёсць вуліца яго імя, у 2018 адкрыты арт-аб’ект — «Прыпынак Адамовіча», у 2019 – адкрыты бюст.
2003 год. Памёр Уладзімір Мулявін.
Беларускі і рускі артыст, спявак, кампазітар, народны артыст БССР і СССР, Заслужаны дзеяч культуры Польшчы, заснавальнік і мастацкі кіраўнік ансамбля «Песняры».
Працаваў у Беларускай дзяржаўнай філармоніі, у ансамблі Беларускай ваеннай акругі. Стварыў ВІА «Лявоны» (1968), які ў 1970 годзе змяніў назву на «Песняры».
У 1976 годзе гастраляваў з «Песнярамі» у ЗША разам з амерыканскай кантры-групай «Нью Крысці Мінстрэлс».
У яго творчай дзейнасці своеасаблівае выканальніцкае майстэрства спалучалася з глыбокім веданнем народнай песеннай творчасці, захаваннем і ўзбагачэннем яе лепшых традыцый. Аўтар шматлікіх апрацовак беларускіх народных песень, якія вызначылі стыль і творчую накіраванасць ансамбля, арганічна спалучаюць стылістыку беларускай народнай песеннасці і эстраднай музыкі.
Узнагароджаны медалём і ордэнам Францыска Скарыны.
14 мая 2002 года трапіў у аўтакатастрофу, 26 студзеня 2003 года памёр у Маскве ў шпіталі імя Бурдэнкі.
ЮНЕСКА ўключыў гістарычны цэнтр Адэсы ў свой спіс аб’ектаў сусветнай спадчыны, якая знаходзіцца ў небяспецы, хаця расійскі дэлегат катэгарычна выступаў супраць гэтага рашэння.
Гэтае пытанне разглядалася з 2009 года, але ўвесь час адкладалася. Цяпер ва ўмовах расійскага ўварвання ва Ўкраіну рашэнне было зацверджана ў Парыжы па паскоранай працэдуры, бо падчас вайны Адэса некалькі разоў абстрэльвалася расіянамі.
Расійскі прадстаўнік некалькі разоў спрабаваў затрымаць галасаванне Камітэта ЮНЕСКА. Тым не менш яно адбылося. Шэсць членаў прагаласавалі за ўключэнне Цэнтра Адэсы ў спіс, адзін быў супраць, яшчэ 14 устрымаліся.
У межах цэнтра Адэсы цяпер знаходзяцца 42 помнікі культурнай спадчыны нацыянальнага і мясцовага значэння. Рашэнне зробіць немагчымымі дзеянні забудоўшчыкаў на гэтай тэрыторыі.
Акрамя таго, магчымае знішчэнне расійскімі ракетамі спадчыны ЮНЕСКА, як лічаць украінскія эксперты, будзе разглядацца міжнародным судом у Гаазе.
Фота 24tv.ua
Трэба адзначыць, што для шматканфесійнай краіны і рэгіёна ў прыватнасці – гэта неадназначная падзея. Сярод усіх зарэгістраваных у Магілёўскай вобласці рэлігійных абшчын (дадзеныя на 2014 год), праваслаўнымі былі толькі 46% ад агульнай колькасці – 131 абшчына з 282. Амаль па 40 абшчын сфарміравалі хрысціяне веры евангельскай і баптысты, 23 – каталікі, 15 – іўдзеі.
Фота: mogilev.media
Раённая газета “Радзіма” пацікавілася дэмаграфіяй Глушчыны за 2022 год і між іншым апублікавала загадкавыя звесткі пра ўтварэнне сям’і і нараджэнне дзяцей у раёне.
Паводле звестак рэестра ў Глускім раёне ў 2022 годзе сярэдні ўзрост нявесты быў 34 гады, а жаніха – 39 гадоў. Самай малодшай нявесце было ўсяго 16 гадоў, а самаму маладому жаніху – 20. А вось самая ўзроставая нявеста выйшла замуж у 63 гады, а жаніх – у 65.
У аддзеле зарэгістраваны два шлюбы з грамадзянамі Расіі і адзін з грамадзянінам Рэспублікі Мальта.
Як распавяла кіраўнік аддзела ЗАГСа Ганна Марціновіч, з кожным годам урачыстая рэгістрацыя праходзіць з усё меншай колькасцю сваякоў, найчасцей у вельмі блізкім сямейным крузе. Больш таго, усё больш маладых адмаўляюцца ад цырымоніі і проста прыходзяць падпісаць і атрымаць пасведчанне аб шлюбе.
А вось з нараджэннем немаўлятаў усё застаецца традыцыйна. Сярэдні ўзрост мамак у 2022 годзе быў 28 гадоў, а бацькоў 30 гадоў. У той жа час самай малодшай маці было 16 гадоў, а 19-гадовы хлопец стаў самым маладым бацькам. Самай узроставай маці споўнілася 40 гадоў, а найстарэйшым бацькам стаў мужчына ў 49 гадоў.
Лідарства сярод імёнаў дзяўчынак у 2022 годзе было падзелена Вікторыяй і Евай. Акрамя таго, маленькіх дзяўчат называлі: Марыя, Міраслава, Ганна, Вера, Дарыя, Анастасія, Злата, Арына, Эвеліна, Эмілія. Самыя арыгінальныя і рэдкія імёны – гэта немаўляты: Бажэна, Мія, Каталія, Васіліса, Рамін.
Лідарства сярод мужчынскіх імёнаў у 2022 годзе захапілі Дзмітрый і Матвей. Таксама часта хлопчыкам давалі імёны: Марат, Міхаіл, Марк, Растыслаў, Юрый, Дамір, Максім, Уладзімір, Цімур, Канстанцін, Мікалай. Самыя рэдкія імёны: Маркус, Эмір, Гордзі, Дэвід.
Выходзіць так, што дзяўчаты, сапраўды, у Глускім раёне ў сярэднім нараджаюць раней, чым іх завуць замуж? Адгадка заключаецца ў тым, што жанчыны цяпер па некалькі разоў выходзяць замуж. За кошт другіх і трэціх шлюбаў атрымоўваецца такая розніца ў сярэдніх лічбах паміж нараджэннем дзіця і выхадам замуж.
