Неба над Магілёўскай вобласцю цяпер стала хабам для ўкраінскіх ударных дронаў, якія ляцяць руйнаваць расійскую нафтавую інфраструктуры каля Санкт-Пецярбурга.
Памежныя раёны Беларусі ўсё часцей аказваюцца ў эпіцэнтры паветранай вайны. Расійскія маніторынгавыя каналы сцвярджаюць, што ўкраінскія ўдарныя беспілотнікі выкарыстоўваюць неба над Магілёўскай вобласцю як частку маршруту пры атаках на аб’екты ў глыбіні Расіі.
Паводле гэтых паведамленняў, дроны заходзяць з украінскага боку праз Бранскую вобласць і далей рухаюцца ў напрамку Смаленскай. Аднак іх траекторыя не абмяжоўваецца выключна расійскай тэрыторыяй, і беспілотнікі перыядычна заходзяць у паветраную прастору Беларусі.
Як тлумачыць Z-канал «Беларускі сілавік», прычына ў геаграфіі. Магілёўская вобласць утварае своеасаблівы выступ паміж Бранскай і Смаленскай абласцямі, што дазваляе пракласці больш кароткі маршрут. Замест таго каб аблятаць гэты «клін», дроны рухаюцца па прамой, фактычна «разразаючы» мяжу і некалькі разоў перасякаючы яе.
Такім чынам, гаворка ідзе не пра выпадковыя інцыдэнты, а пра сістэмнае выкарыстанне асаблівасцяў мяжы для аптымізацыі палётаў. Гэта, верагодна, дазваляе не толькі эканоміць час, але і ўскладняе працу сродкаў супрацьпаветранай абароны.
Падобная сітуацыя назіраецца і на поўдні краіны. У Гомельскай вобласці, дзе мяжуюць адразу некалькі ўкраінскіх рэгіёнаў і Бранская вобласць Расіі, таксама фіксуецца актыўны рух беспілотнікаў. Складаная канфігурацыя межаў стварае ўмовы, пры якіх дроны могуць свабодна манеўраваць паміж тэрыторыямі.
У памежжы, паводле назіранняў, фактычна сфармавалася зона пастаяннай дронавай актыўнасці. Мясцовыя жыхары і назіральнікі адзначаюць, што ў небе можна ўбачыць розныя тыпы апаратаў, сярод якіх як расійскія «Герані», так і ўкраінскія «Лютыя». Пры гэтым сітуацыя ўскладняецца тым, што ў цёмны час сутак адрозніць прыналежнасць беспілотніка практычна немагчыма.
У Магілёве ў чарговы раз сустрэліся старыя і новыя камсамольцы. Яны і падпісалі чарговы план сумесных дзеянняў.
Абласное аб’яднанне прафсаюзаў, арганізацыя ветэранаў і БРСМ падпісалі план сумесных мерапрыемстваў на 2026 год.
«Падзея» гэта чыста ўмоўная: цырымонія праводзіцца штогод і бакі паспелі так добра вывучыць адзін аднаго, што падпісваюць дакумент не гледзячы. Тым не менш, план урачыста замацаваў тое, што і без яго было відавочна: людзі, якія выраслі ў адной сістэме каардынат, працягваюць працаваць у ёй жа.
Анатоль Глаз, старшыня абласной арганізацыі ветэранаў, вядомы сваёй шчырай любоўю да працы на беларускай зямлі. Хоць гэтая зямля для яго ўсё жыццё была дзесьці там, за акном райкама, абкама і наступнага абкама.
Алег Бойка, першы сакратар абласнога камітэта БРСМ – дакладная копія, малады дубль Анатоля Глаза.
Чалавек, які нібыта матэрыялізаваўся адразу ў байцоўцы і з тэчкай пад пахай. Адкуль ён узяўся – гісторыя маўчыць, затое куды рухаецца – абсалютна зразумела. Нідзе, акрамя структур з прыстаўкай «кам», заўважаны не быў.
У падпісаным плане ёсць усё неабходнае:
патрыятычныя акцыі;
велапрабегі;
ушанаванне працоўных дынастый;
і чамусьці «кветнікі каля жылых дамоў».
Першы сакратар Бойка запэўніў, што пагадненне «арыентавана на канкрэтныя вынікі». Якія менавіта – не ведае ніхто, уключаючы яго самога.
Магілёўская абласная інспекцыя Дзяржстандарту ўстанавіла: цацка не адпавядае патрабаванням бяспекі – узровень гуку ў ёй перавышае дапушчальныя нормы. Спецыялісты папярэдзілі, што рэгулярнае выкарыстанне такой цацкі можа нашкодзіць слыху дзіцяці. Увоз і продаж гэтых вырабаў на тэрыторыю краіны забаронены.
Хто з іх цар звяроў цяпер не зусім зразумела. Наведвальнікі не хаваюць захаплення і ахвотна дзеляцца здымкамі незвычайнай паркі. Котка трымаецца ўпэўнена – ніякай пашаны да суседа, толькі звыклае пачуццё гаспадыні становішча. Леў, у сваю чаргу, церпіць. Заасад рэкамендуе ўбачыць гэты саюз на ўласныя вочы.
1697 год. Маскоўскі дыпламат, стольнік Пётр Талсты пабываў у магілёўскім Брацкім манастыры.
Ён прыбыў у Магілёў напярэдадні. «У тым манастыры царква саборная вялікая, будынак у царкве ладнай разьбяной працы пазалочаны. Тая царква ўся падпісана насценным лістом ладным, іканастас разны пазалочаны, вялікі, ладнай працы».
Брацкі Богаяўленскі манастыр (1620–1940-я).
1785 год. Памёр ураджэнец Наваельні граф Антоній Тызенгаўз (1733–1785).
Дзяржаўны дзеяч ВКЛ, мецэнат. Заснавальнік першага на Беларусі перыядычнага выдання – «Gazeta Grodzieńska». Адміністратар каралеўскіх эканомій: Гарадзенскай, Брэсцка-Кобрынскай, Шавельскай, Аліцкай і Магілёўскай.
Яго намаганнямі Гродна зрабілася месцам працы розных дзяржаўных устаноў: Скарбовай камісіі, Вярхоўнага Трыбунала, задворнага асэсарскага суда.
Заснаваў у горадзе і яго ваколіцах шэраг мануфактур, адчыніў гарадскі тэатр, кадэцкі корпус, гандлёвую, землямерную, медыцынскую, тэатральную і іншыя школы, друкарню.
У 1775 годзе набыў у Вільні друкарню, выдаваў календары, часопіс «Gazety Wileńskie».
Палымяны прыхільнік асветы, усталявання роднай мовы. Прапаноўваў Ж.-Ж. Русо пераехаць жыць у Гродна або ў Белавежскую пушчу.
Пахаваны ў фамільным склепе ў Жалудоцкім касцёле.
Помнікі Тызенгаўзу ўстаноўлены ў Гродзенскім Фарным касцёле, Паставах, яго імем названа плошча ў Гродне.
1889 год. У Парыжы ўрачыста адкрыта Эйфелева вежа.
Сімвал Парыжа, кахання ў закаханых парачак з усяго свету. Першапачаткова задумвалася як часовая канструкцыя і была пабудавана ўсяго за 2 гады на Марсавым полі ў якасці ўваходнай аркі на тэрыторыю экспазіцыі Сусветнай выставы 1889 года. Пазней названа ў гонар свайго канструктара Г. Эйфеля.
Ажурнае збудаванне складаецца з 18 000 металічных дэталяў, для злучэння якіх было выкарыстана 2,5 мільёны заклёпак. Металічныя канструкцыі важаць 7300 тон, а агульная вага, уключаючы неметалічныя элементы, складае 10000 тон.
15 мая 1889 года на вежу падняліся першыя наведвальнікі.
324 мятровая вежа была самай высокай ў свеце да 1930 года.
1904 год. На браняносцы «Петрапаўлаўск» падчас руска-японскай вайны загінуў ураджэнец Мінска Андрэй Валковіч (1870–1904).
Ваенны ўрач. Доктар медыцыны.
Скончыў Імператарскую Ваенна-медыцынскую акадэмію. Прымаў удзел у барацьбе з эпідэміямі тыфа, халеры ў Вяцкай губерні.
Служыў урачом у розных флоцкіх экіпажах. Аддаваў перавагу не практычнай, а эксперыментальнай медыцыне, якой ён з захапленнем заняўся па прапанове і пад кіраўніцтвам І. Паўлава.
Удзельнік руска-шведскай экспедыцыі (1899–1901) па градусным вымярэнні на архіпелагу Шпіцберген. На востраве збіраў гідралагічны і заалагічны матэрыял.
Удзельнік руска-японская вайны.
У яго гонар названа гара на ўсходзе Зямлі Тарэля вострава Заходні Шпіцберген.
1910 год. Пад Браславам нарадзіўся Юзаф Буйноўскі (1910–2001).
Польскі паэт, гісторык літаратуры, літаратурны крытык, эсэіст.
Скончыў Дзісенскую гімназію, Віленскі ўніверсітэт.
Выкладаў у Браслаўскай прыватнай гімназіі, выдаў у мясцовай друкарні два зборнікі вершаў. Перад вайной працаваў у Вільні.
Пасля пачатку ІІ Сусветнай вайны быў мабілізаваны ў польскую армію і ўдзельнічаў у баявых дзеяннях пад Львовам. У 1939–1941 гадах быў зняволеным ў савецкім лагеры, з якога ўцёк у Вільню. У 1941 годзе быў арыштаваны НКУС і адпраўлены ў канлагер на Урал, зноў уцёк і ўступіў у армію генерала Андэрса, удзельнічаў у баявых дзеяннях 2-га корпуса на тэрыторыі Італіі.
У 1946 годзе стаў сузаснавальнікам польскага ПЭН клуба і пераехаў на пастаяннае жыхарства ў Англію.
У Вялікабрытаніі займаўся выдавецкай, літаратурнай дзейнасцю, кіраваў выдавецтвам Польскага літаратурнага таварыства, утрымліваў уласную друкарню. Як доктар і прафесар выкладаў ва ўніверсітэтах Англіі, Амстэрдама, Гайдэльберга.
1952 год. У в. Чарняўка Хоцімскага раёна нарадзіўся Алег Мінкін.
Беларускі пісьменнік, перакладчык. Узнагароджаны літаратурнымі прэміямі «Гліняны Вялес» за кнігу вершаў «Пенаты», імя М. Стральцова за паэтычную творчасць.
Скончыў Бабруйскую школу-інтэрнат № 1, Маскоўскі інстытут інжынераў сельскагаспадарчай вытворчасці.
Працаваў у Бураціі, на нафтаправодзе «Дружба» ў Наваполацку, у «Галоўтранснафце» (Гомель), на нафтаправодах Цюменскай вобласці.
Жыве ў Вільнюсе. Выдаваў газету «Рунь».
Аўтар вершаў, зборнікаў паэзіі, прозы, дзіцячых кніг.
Пераклаў вершы Ц. Норвіда, Б. Лесьмяна, Л. Стафа, М. Зэрава, П. Грабоўскага.
1954 год. СССР звярнуўся да НАТА з просьбай прыняць яго ў сябры арганізацыі.
НАТА просьбу не задаволіла.
1964 год. Нарадзіўся Ян Збажына.
Беларускі паэт і празаік.
Працаваў у школах і ўніверсітэце ў Баранавічах. Заснавальнік маладзёжнага і скаўцкага руху ў г. Баранавічы, адзін з заснавальнікаў Баранавіцкага філіяла БАЖ.
Аўтар, сааўтар кніг, зборнікаў паэзіі, апавяданняў, афарызмаў, вершаў, эсэ, якія друкаваліся ў многіх газетах, часопісах «Першацвет», «Бярозка», «Маладосць», «Полымя», «Дзеяслоў».
Памёр 10 лютага 2011 года.
1969 год. Памёр Мікалай Шчаглоў-Куліковіч (1893-1969).
Беларускі кампазітар, этнограф, паэт, музыколаг, дзеяч беларускага руху ў эміграцыі, аўтар музыкі гімна на словы М. Багдановіча “Пагоня”, адзін з арганізатараў Тэатра оперы і балета Беларусі, дырыжор яго сімфанічнага аркестра, дырыжор сімфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту, музычны рэдактар Беларускага радыё.
У красавіку 1944 года ў Мінскім гарадскім тэатры паставіў оперу «Усяслаў Чарадзей» на вершы Н. Арсенневай.
Заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, кіраваў беларускімі хорамі ў Кліўлендзе і Чыкага. Пакінуў вялікую музычную спадчыну.
Тэатр оперы і балета
1971 год.У 3-й гарадской бальніцы Мінска нарадзіўся Павел Бурэ.
У пасведчанні аб нараджэнні месцам нараджэння запісана Масква па месцы прапіскі бацькоў.
Савецкі і расійскі хакеіст. Заслужаны майстар спорту СССР. Правёў у НХЛ 12 сезонаў у складзе каманд «Ванкувер Кэнакс», «Фларыда Пантэрз» і «Нью-Ёрк Рэйнджэрс». За сваю хуткасць атрымаў мянушку “Руская ракета”.
У рэгулярных сезонах НХЛ правёў 702 гульні, у якіх набраў 779 ачкоў (437 шайб і 342 перадачы). Па сярэдняй колькасці шайб за матч (0.623) займае пятае месца ў гісторыі НХЛ. Шэсць разоў удзельнічаў у матчах усіх зорак, а ў 2000 годзе атрымаў прыз самаму каштоўнаму гульцу матчу ўсіх зорак.
Член залы славы Міжнароднай федэрацыі хакея і Залы хакейнай славы. Уваходзіць у спіс 100 найвялікшых хакеістаў за ўсю гісторыю НХЛ.
2020 год. Першай афіцыйнай ахвярай каронавіруса на Беларусі стаў Віктар Дашкевіч (1945–2020).
Беларускі акцёр. Заслужаны артыст. Уладальнік медаля Ф. Скарыны.
Скончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут.
Працаваў акцёрам, загадчыкам трупы ў Нацыянальным драматычным тэатры імя Якуба Коласа, дырэктарам Беларускага тэатра «Лялька» (Віцебск).
Сыграў больш за 40 ролей у тэатры, у тым ліку ў пастаноўках «Несцерка» В. Вольскага, «Прымакі» Янкі Купалы, «Званы Віцебска» У. Караткевіча, «Чорная нявеста» А. Дударава, «Апошнія сведкі» С. Алексіевіч.
Кошт рэканструкцыі моста ў Бабруйску стаў на чвэрць меншым пасля праверкі Камітэта дзяржкантроля.
У Магілёўскай вобласці прадухілілі неабгрунтаванае расходаванне бюджэтных грошай пры рэканструкцыі моста ў Бабруйску. Парушэнні выявіў Камітэт дзяржаўнага кантролю падчас праверкі адной з будаўнічых арганізацый рэгіёна.
Як высветлілі кантралёры, у праектна-каштарысную дакументацыю былі ўключаныя завышаныя аб’ёмы работ, у прыватнасці – па афарбоўцы пуцеправода. У выніку кошт гэтых «лішніх» работ склаў амаль чвэрць ад агульнай цаны ўсяго праекта.
Пасля ўмяшання КДК праект быў перагледжаны. У дакументацыю ўнеслі змены, што дазволіла значна знізіць кошт работ.
У выніку агульныя выдаткі на рэканструкцыю моста былі скарочаныя больш як на 8 мільёнаў рублёў.
Паводле сайта Бабруйскага гарвыканкама, работы ідуць на 189-метровым пуцеправодзе на вуліцы Крылова, які праходзіць праз чыгунку. Заказчык – УКБ Бабруйска, генпадрадчык – ААТ «Мостабуд». Па пашпарце аб’екта заканчэнне работ запланавана на 31 ліпеня 2027 года.
Размешчаныя каля Асіповічаў расійскія “Іскандэры” могуць несці ядзерныя боегалоўкі, а пад Крычавам будуецца сховішча для іх, сцвярджае палітык Мікалай Статкевіч.
“У Беларусі ў раёне Асіповічаў ужо размешчаны ракетныя комплексы “Іскандэр”, здольныя несці ядзерныя боегалоўкі. Зараз на нашай тэрыторыі размяшчаюць мадыфікаваную межкантынентальную балістычную ракету “Ярс”, якая, пасля памяншэння ўдвая яе дальнасці, атрымала назву “Арэшнік”. Але галоўнае – у раёне Крычава будуецца сховішча для ядзерных боегаловак, хутчэй за ўсё, для “Арэшнікаў”, “Іскандэраў” і тактычных ядзерных авіабомбаў” – напісаў 30 сакавіка 2026 года ў сваім тэлеграм-канале былы палівязень, апазіцыйны палітык Мікалай Статкевіч.
Паводле яго, гаворка ідзе пра інфраструктуру, якая можа выкарыстоўвацца для размяшчэння боегаловак да розных тыпаў узбраенняў, у тым ліку ракетных комплексаў і авіяцыйных сродкаў. Ён сцвярджае, што будаўніцтва такіх аб’ектаў сведчыць пра доўгатэрміновыя планы іх выкарыстання.
Статкевіч таксама выказаў меркаванне, што ў расійскай ваеннай практыцы ядзерныя боегалоўкі традыцыйна захоўваюцца асобна ад носьбітаў у спецыяльных умацаваных сховішчах з кантраляванымі ўмовамі. У выпадку неабходнасці яны дастаўляюцца да ракетных комплексаў або іншай тэхнікі.
На яго думку, размяшчэнне падобнай інфраструктуры ў Беларусі можа быць звязана з разлікамі Масквы на выкарыстанне тэрыторыі краіны ў ваенна-стратэгічных сцэнарыях, у тым ліку як фактар стрымлівання ці ціску на краіны Еўропы.
“Тое, што Масква будуе такі дарагі і складаны аб’ект у Беларусі і ўжо арганізавала яго супрацьпаветраную абарону, сведчыць, што на нашай зямлі будзе стала размешчаная вялікая колькасць ядзерных боегаловак. І не таму, што ў Расіі не хапае зямлі для іх размяшчэння, а з канкрэтнымі мэтамі” – адзначае палітык.
Статкевіч падкрэсліў, што такая сітуацыя нясе рызыкі для самой Беларусі, паколькі ў выпадку эскалацыі яна можа стаць аб’ектам дзеянняў у адказ. У сувязі з гэтым ён заклікаў шукаць шляхі, якія дазволілі б пазбегнуць выкарыстання беларускай тэрыторыі ў магчымых ваенных канфліктах.
Палітык адзначыў, што ключавыя рашэнні павінны прымацца ўнутры краіны, а грамадству важна своечасова ацаніць магчымыя пагрозы. У якасці аб’яднаўчай ідэі ён назваў канцэпцыю нейтральнай і без’ядзернай Беларусі, якая можа стаць асновай для захавання бяспекі і стабільнасці ў рэгіёне.
За забойства і спробы забойстваў, здзейсненых больш за 20 гадоў таму, двум жыхарам Бабруйска прысудзілі паўстагоддзя зняволення на дваіх.
На лаўцы падсудных у Магілёўскім абласным судзе апынуліся двое бабруйчан 48 і 58 гадоў. Іх прызналі вінаватымі ў серыі асабліва цяжкіх злачынстваў, учыненых яшчэ ў 2004-2005 гадах.
Паводле матэрыялаў справы, у снежні 2004 года адзін з абвінавачаных разам з саўдзельнікам спланаваў напад на былога супрацоўніка органаў унутраных спраў. Некаторы час яны сачылі за ахвярай, прадумвалі шляхі адступлення, пасля чаго ўначы напалі на яго ў пад’ездзе і зрабілі не менш за шэсць стрэлаў з агнястрэльнай зброі. Аднак, дзякуючы актыўнаму супраціву пацярпелага, які пагражаў выкарыстаць уласную зброю, нападнікам не ўдалося давесці злачынны намер да канца.
У сярэдзіне лютага 2005 года абодва абвінавачаныя здзейснілі забойства ў Мінску. Пад выглядам здзелкі па продажы лому каляровых металаў яны сустрэліся з мужчынам, які займаўся яго закупкай. Падчас сустрэчы адзін з нападнікаў некалькі разоў стрэліў у пацярпелага з пісталета з глушыцелем, другі нанёс яму нажавыя раненні. Пасля гэтага злачынцы завалодалі грашыма і маёмасцю прадпрымальніка.
Праз дзесяць дзён у Бабруйску яны напалі на мужчыну, які займаўся абменам валют. Нападнікі спрабавалі застрэліць яго з рэвальвера з глушыцелем. Нягледзячы на цяжкія раненні, пацярпелы аказаў супраціў, а выпадковыя мінакі дапамаглі яму і паспрабавалі затрымаць злачынцаў.
На працягу многіх гадоў гэтыя злачынствы заставаліся нераскрытымі, хаця падазраваныя неаднаразова траплялі ў поле зроку праваахоўнікаў. Сітуацыя змянілася ў 2025 годзе, калі адзін з абвінавачаных, які ўжо адбываў пакаранне за падвойнае забойства, добраахвотна прызнаўся ў здзейсненых раней злачынствах і падрабязна распавёў пра сваю ролю.
Другі фігурант справы віны не прызнаў і ў судзе працягваў адмаўляць сваю датычнасць.
Суд прызнаў абодвух вінаватымі і прызначыў кожнаму па 25 гадоў пазбаўлення волі з адбываннем пакарання ў папраўчай калоніі строгага рэжыму. Прысуд пакуль не ўступіў у законную сілу.
Сельгасарганізацыі Магілёўскай вобласці, нягледзячы на рост фінансавых уліванняў, вырабляюць усё менш прадукцыі.
Праверка Камітэта дзяржаўнага кантролю выявіла сістэмныя праблемы ў аграрным сектары Магілёўскай вобласці: пры значным павелічэнні дзяржаўнай падтрымкі многія гаспадаркі дэманструюць падзенне вытворчых паказчыкаў і застаюцца стратнымі. Пра гэта стала вядома “Зеркалу” з прадастаўленага яму арганізацыяй былых беларускіх сілавікоў BELPOL закрытага дакумента.
Паводле матэрыялаў праверкі, накіраваных у аблвыканкам у канцы лютага 2026 года, улады патрабуюць ліквідаваць выяўленыя недахопы. Асноўныя заўвагі датычаць фінансавай эфектыўнасці: нягледзячы на праграмы «аздараўлення» і рост фінансавання, большасць сельгаспрадпрыемстваў не паказвае істотнага прагрэсу.
У шэрагу выпадкаў рост укладанняў суправаджаецца рэзкім падзеннем вытворчасці. Так, адна з гаспадарак Асіповіцкага раёна, якая атрымала ў 2025 годзе ў некалькі разоў больш дзяржаўных сродкаў, скараціла вытворчасць малака больш як напалову, а вырошчванне жывёлы – амаль на тры чвэрці. Падобныя тэндэнцыі адзначаюцца і на іншых прадпрыемствах вобласці: пры павелічэнні датацый вытворчыя аб’ёмы зніжаюцца.
Фінансавыя вынікі таксама выклікаюць пытанні. Большасць прааналізаваных гаспадарак завяршыла год са стратамі, а частка з іх засталася ў мінусе нават з улікам дзяржаўнай падтрымкі. Толькі адзінкі змаглі атрымаць прыбытак. У некаторых выпадках аб’ём бюджэтных уліванняў супастаўны або нават перавышае выручку ад продажу прадукцыі, што сведчыць пра нізкую аддачу ад укладзеных сродкаў.
КДК звязвае сітуацыю з арганізацыйнымі пралікамі, парушэннямі тэхналогій і недахопамі ў вядзенні гаспадаркі. Аднак эксперты адзначаюць, што праблема мае больш глыбокі характар. Паводле эканамістаў, аграрны сектар часта працуе не па рыначных прынцыпах: канкурэнцыя абмежаваная, многія рашэнні прымаюцца цэнтралізавана, а матывацыя павышаць эфектыўнасць застаецца слабой.
Дадатковым фактарам называюць сістэму дзяржаўнай падтрымкі, якая дазваляе стратным гаспадаркам працягваць дзейнасць без істотных змен. У выніку ўзнікае замкнёнае кола: нізкая эфектыўнасць кампенсуецца новымі ўліваннямі, але гэта не прыводзіць да росту вынікаў.
Пры гэтым падобная сітуацыя паўтараецца гадамі, і спробы вырашыць яе праз павелічэнне фінансавання пакуль не даюць устойлівага эфекту.
Каментарый эксперта:
Прадпрымальнік і былы чыноўнік райвыканкама Мікалай Лысянкоў адзначае, што Магілёўская вобласць традыцыйна застаецца адной з найслабейшых у сельскай гаспадарцы краіны.
“Гэта рэгіён з менш спрыяльнымі ўмовамі: халаднейшы клімат і бяднейшыя глебы. Але нават з улікам гэтага вынікі выглядаюць слабымі” – кажа ён.
Паводле Лысянкова, асаблівасць Магілёўшчыны ў тым, што на працягу гадоў яна атрымлівала значныя дзяржаўныя ўліванні, аднак гэта не прывяло да адпаведнага росту эфектыўнасці.
“У вобласць укладвалі вялікія сродкі, стваралі аграпрамысловыя структуры, але аддача застаецца нізкай. У выніку яна па-ранейшаму знаходзіцца ўнізе аграрнага рэйтынгу” – падкрэслівае эксперт.
Ён дадае, што праблема не толькі ў прыродных умовах, але і ў самой мадэлі кіравання сельскай гаспадаркай, якая абмяжоўвае эфектыўнасць і не стымулюе рост вынікаў.
