Пяць гадоў калоніі і 22,5 тыс. рублёў штрафу прысудзілі загадчыку кафедры горацкай сельгасакадэміі па абвінавачванні ў хабарніцтве.
Паводле суда, выкладчык арганізоўваў правядзенне выніковай атэстацыі ў ВНУ. Пры гэтым з верасня па кастрычнік 2025 года схіляў студэнтаў, і ў прыватнасці стараст груп, каб тыя прыносілі яму падарункі для старшыні дзяржаўнай экзаменацыйнай камісіі. За гэта загадчык кафедры абяцаў лёгкую здачу экзамена.
Пры гэтым падчас прамежкавай атэстацыі за здавальняючыя ацэнкі выкладчык браў хабар спіртнымі напоямі і прадуктамі харчавання.
У ходзе судовага працэса загадчык кафедры сваёй віны не прызнаў.
Суд пакараў яго пяццю гадамі калоніі ўзмоцненага рэжыму і штрафам у памеры 22,5 тыс. рублёў. Акрамя таго, ён цягам пяці гадоў не будзе мець права займацца выкладчыцкай дзейнасцю. Прысуд у законную сілу пакуль не ўступіў.
Даносіць на тых, хто чытае і распаўсюджвае так званыя “экстрэмісцкія” матэрыялы, заклікалі студэнтаў ў шэрагу каледжаў Магілёўскай вобласці.
У навучальных установах Магілёўшчыны з 8 па 15 красавіка прайшла серыя лекцый, прысвечаных тэме “Прафілактыкі ўцягвання моладзі ў экстрэмісцкую дзейнасць”. Аднак, як адзначаюць удзельнікі, гэтыя мерапрыемствы насілі выразна ідэалагічны і палітычны характар.
Нягледзячы на розных выступоўцаў, змест сустрэч быў падобны. Напрыклад, у Горацкай сельскагаспадарчай акадэміі занятак правёў прарэктар па бяспецы і кадрах Генадзь Лукашкоў. Пры гэтым аўдыторыяй сталі не студэнты, а намеснікі дэканаў па ідэалагічнай рабоце, куратары і выкладчыкі.
У каледжах жа асноўнымі слухачамі былі самі навучэнцы. Лектарамі часта выступалі прадстаўнікі БРСМ, якія, паводле сведчанняў, заклікалі моладзь паведамляць пра людзей, што дасылаюць ім у інтэрнэце спасылкі на “забароненыя” матэрыялы. Пачынаючы з агульных тлумачэнняў паняцця “экстрэмізм” і агляду правых радыкальных груп у Еўропе, выступоўцы хутка пераходзілі да беларускіх спісаў “экстрэмісцкіх” рэсурсаў і кантэнту.
У якасці прыкладу распаўсюджваліся друкаваныя матэрыялы. Так, у Бабруйскім гандлёва-эканамічным каледжы навучэнцам раздалі памяткі, дзе пасля агляду замежных неанацысцкіх структур падрабязна тлумачыліся нормы беларускага заканадаўства. Асобная ўвага надавалася артыкулу 19.11 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях, які прадугледжвае адказнасць за распаўсюд матэрыялаў, прызнаных экстрэмісцкімі.
Навучэнцам распавядалі пра Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў, а таксама пра магчымыя наступствы – ад штрафаў і грамадскіх работ да адміністрацыйнага арышту з канфіскацыяй тэхнікі. Акрамя таго, прысутных знаёмілі з нормамі артыкула 361 Крымінальнага кодэкса, які ахоплівае розныя формы ўдзелу ў экстрэмісцкай дзейнасці.
У Магілёве лекцыі ў машынабудаўнічым і гандлёва-эканамічным каледжах правёў першы сакратар Ленінскага раённага камітэта БРСМ Данііл Васільеў. У сваіх выступах ён сцвярджаў, што “дэструктыўныя сілы” спрабуюць уплываць на моладзь праз інтэрнэт, і папярэджваў пра сур’ёзную адказнасць за распаўсюд апазіцыйных поглядаў і заклікаў да супрацьпраўных дзеянняў.
Студэнтаў Беларускага дзяржуніверсітэта тэхналогій адправілі збіраць камяні на полі занядбалай гаспадаркі ААТ “Круглянская іскра”.
Пра тое, як “дапамагалі ў навядзенні парадку” студэнты тэхналагічнага і механічнага факультэтаў БДУТ, распавёў сайт універсітэта, выклаўшы адпаведнае відэа.
Такім чынам, замест лабараторных і лекцый маладыя людзі збіралі камяні, фактычна выконваючы задачы, якія звычайна не маюць нічога агульнага з універсітэцкай адукацыяй.
Варта алзначыць, што “Круглянская іскра” – гэта гаспадарка, якая ўжо не першы год знаходзіцца ў складаным фінансавым становішчы. Яшчэ некалькі гадоў таму прадпрыемства было ўключана ў спіс тых, што патрабуюць фінансавага аздараўлення. Падтрыманне яго дзейнасці стала магчымым дзякуючы дзяржаўным рашэнням, у тым ліку пераносу тэрмінаў разлікаў па крэдытах.
На гэтым фоне прыцягненне студэнтаў да палявых работ выглядае як спосаб закрыць праблемы, паўстаўшыя ў выніку бязглуздага гаспадарання, за кошт іх дармовай працы.
4241 год да нашай эры. Увядзенне ў Егіпце календара з годам у 365 дзён.
Ужо ў XLIII ст. да н.э. жыхары Дэльты ўстанавілі год у 365 дзён і ўвялі ў 4241 годзе да н. э. каляндарны год такой даўжыні, які пачынаўся ў дзень, калі ўзыход Сірыўса супадаў з усходам сонца на шыраце Паўднёвай Дэльты, з летнім сонцастаяннем і папярэднічаў разліву Ніла.
Год у егіпцян ужо тады складаўся з 365,25 сутак. Аднак у даўжыню свайго года егіпцянамі быў пакладзены цэлы лік дзён – 365.
Такім чынам, за кожныя 4 гады сезонныя з’явы адставалі ад календара на 1 суткі. Пры адсутнасці высакосных гадоў Новы год праходзіў за 1460 (365×4) гадоў усе сезоны і вяртаўся на пачатковую дату. Перыяд у 1460 гадоў зваўся сотычным перыядам, цыклам, ці Вялікім годам Соціса.
Год дзяліўся на 3 сезоны па 4 месяцы кожны: Час паводкі – ахет – з сярэдзіны ліпеня да сярэдзіны лістапада, Час ўсходаў – пярэць – з сярэдзіны лістапада да сярэдзіны сакавіка, Час засухі – шыму – з сярэдзіны сакавіка да сярэдзіны ліпеня.
Трэба нагадаць, што старажытны славянскі каляндар таксама меў толькі тры сезоны: вясну, лета і зіму: “Колькі лет, колькі зім!”, “Ад вясны да вясны”. Восень (“пад сень лета”) з’явілася значна пазней.
У 25 годзе да н.э. устаноўлены Александрыйскі каляндар, сінхранізаваны з юліянскім календаром. Ён захаваў ранейшыя назвы месяцаў, а кожны чацвёрты, высакосны год у канцы дабаўляўся адзін дзень. Да старажытнаегіпецкага календара ўзыходзяць копцкі і эфіёпскі календары, якія да гэтага часу прымяняюцца мясцовымі цэрквамі. Структура егіпецкага календара была запазычаная французскім рэвалюцыйным календаром.
1923 год. У Маскве скончыўся працэс над клерыкаламі-«антысаветчыкамі».
Магілёўскі каталіцкі арцыбіскуп Ян Цепляк (1857–1926) разам з петраградскім К. Буткевічам прыгавораны да смяротнага пакарання. 13 ксяндзоў атрымалі розныя тэрміны зняволення.
К. Буткевіч быў расстраляны, а пад напорам міжнароднай грамадскасці смяротны прысуд Цепляку быў заменены на 10 гадоў пазбаўлення волі. У 1924 годзе ён быў вызвалены з Бутырскай турмы і высланы ў Польшчу, адкуль пераехаў у Рым, затым у ЗША, дзе і памёр у 1926 годзе.
Ян Цепляк у 1908–1917 гадах быў кіраўніком Магілёўскай архідыяцэзіі.
1932 год. Памёр Зігмунд Лазінскі (1870–1932).
Беларускі каталіцкі рэлігійны дзеяч, біскуп мінскі (1918–1925) і пінскі (1925–1932).
Святар з 1895 года. Быў пробашчам кафедральнага сабора ў Мінску, прафесарам Магілёўскай духоўнай акадэміі ў Пецярбургу, кіраўніком адноўленай Мінскай архідыяцэзіі (1917–1920), першым біскупам навастворанай Пінскай дыяцэзіі (1925–1932).
У 1909-1911 гадах суправаджаў магілёўскага біскупа Яна Цепляка ў наведванні парафій Расійскай імперыі.
Спрыяў усталяванню беларускай мовы ў касцёле. Арганізатар беларускай каталіцкай семінарыі ў Мінску (пазней пераведзена ў Навагрудак, затым у Пінск).
У 1920 годзе арыштаваны камуністычнымі ўладамі, 11 месяцаў правёў у маскоўскай «Бутырцы», пасля вымушаны з’ехаць у Заходнюю Беларусь.
1940 год. Нарадзіўся Міхаіл Касцюк.
Беларускі гісторык, акадэмік, доктар гістарычных навук, прафесар. Ганаровы архівіст Беларусі. Ганаровы грамадзянін Навагрудскага раёна.
Скончыў Гродзенскі педінстытут.
З 1969 года працаваў у Інстытуце гісторыі АН БССР (дырэктар у 1989–1999 гадах), Інстытуце гісторыі партыі пры ЦК КПБ.
Займаўся даследаваннем сацыяльна-эканамічнай і грамадска-палітычнай гісторыі Беларусі ХХ стагоддзя. Вывучаў гісторыю дзяржаўнага і нацыянальна-культурнага будаўніцтва, пытанні ўсталявання і функцыянавання савецкай сістэмы ўлады, праблемы гістарыяграфіі, крыніцазнаўства.
Аўтар звыш 300 навуковых прац, у тым ліку 14 манаграфій.
З’яўляўся галоўным рэдактарам «Нарысаў гісторыі Беларусi», «Гісторыі Беларусi» ў 6-ці тамах.
Памёр 5 лютага 2019 года.
1942 год. Нарадзіўся Іван Арабейка.
Беларускі паэт.
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут.
Аўтар вершаў, зборнікаў паэзіі «Услед за сонцам», «Асенні ранак». Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Уладзіміра Калесніка за кнігу вершаў «Сказаць хачу».
Яго вершы друкаваліся ў перакладах на рускую, ўкраінскую і грузінскую мовы.
Ягоная ўнучка Яна Арабейка была арыштаваная 12 лістапада 2020 года ў межах крымінальнай справы разам з 10 іншымі актывістамі студэнцкага руху ў рамках справы студэнтаў і выкладчыкаў ВНУ. Прызнаная палітычнай зняволенай.
1944 год. У Мінску ў гарадскім тэатры адбылася прэм’ера оперы «Усяслаў Чарадзей» М. Шчаглова-Куліковіча на вершы Н. Арсенневай.
Мікалай Шчаглоў-Куліковіч (1893–1969) – вядомы беларускі кампазітар, музыколаг, этнограф, паэт і дзеяч беларускага руху ў эміграцыі, аўтар музыкі гімна на словы М. Багдановіча “Пагоня”, вдзін з арганізатараў Тэатра оперы і балета Беларусі, дырыжор яго сімфанічнага аркестра, дырыжор сімфанічнага аркестра Усебеларускага Радыёкамітэту, музычны рэдактар Беларускага радыё.
Заснаваў у Нью-Ёрку беларускі хор, кіраваў беларускімі хорамі ў Кліўлендзе і Чыкага. Пакінуў вялікую музычную спадчыну.
Тэатр оперы і балета
1958 год. Заснавана Пастаяннае прадстаўніцтва Беларусі пры ААН.
Беларусь з’яўляецца заснавальнікам Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і беларуская дэлегацыя ў ліку іншых дэлегацый, якія прадстаўляюць першапачатковых членаў Арганізацыі, падпісала ў кастрычніку 1945 года ў Сан-Францыска Статут ААН.
Прыняцце Беларусі ў ствараемую глабальную арганізацыю стала прызнаннем міжнароднай супольнасцю ўкладу, які ўнёс беларускі народ у перамогу над фашызмам у Другой сусветнай вайне.
Прадстаўніцтва ААН у Беларусі адкрылася ў 1992 годзе.
1960 год. Нарадзіўся Віктар Шніп.
Беларускі паэт, празаік, перакладчык. Лаўрэат Нацыянальнай літаратурнай прэміі.
Скончыў Вышэйшыя літаратурныя курсы Літаратурнага інстытута імя М. Горкага ў Маскве. Працаваў у часопісе «Беларусь», газетах «Наша слова» і «Літаратура і мастацтва», намеснікам дырэктара выдавецтва «Мастацкая літаратура», галоўным рэдактарам часопіса «Полымя».
Аўтар каля 30 кніг паэзіі і прозы, суаўтар многіх зборнікаў, зборніка казак «Нявеста для Базыля».
Пісаў тэксты для рок-гуртоў, бардаў, эстрадных выканаўцаў.
Віктар Шніп і яго жонка, Людміла Рублеўская
1988 год. У Варшаве ўтвораны заснавальніцкі камітэт Беларускага Аб’яднання Студэнтаў (БАС) у Польшчы.
БАС – беларуская грамадская арганізацыя студэнтаў у Польшчы, якая займаецца грамадска-культурнай, асветнай, выдавецкай, турысцкай дзейнасцю.
БАС быў зарэгістраваны 29 лістапада 1988, 17 снежня 1988 года адбыўся першы з’езд. Гурткі дзейнічаюць у ВНУ Беластока, Варшавы, Гданьска, Любліна, Ольштына, адзін у ЗША.
На лясной паляне Борык каля мястэчка Гарадок Беластоцкага павета з 1990 да 2019 год БАС праводзіў штогадовы фестываль беларускай альтэрнатыўнай і рок-музыкі «Басовішча».
Выступ гурта «Крама» на «Басовішчы-2007»
1988 год. Нарадзіўся Франак Вячорка.
Беларускі грамадзкі дзеяч, журналіст, палітык. Палітычны дарадца С. Ціханоўскай. Сын Вінцука Вячоркі.
Кіраваў укладаннем некалькіх музычных праектаў, каардынаваў праект па дубляваньні замежных фільмаў на беларускую мову, у межах якога былі перакладзеныя «Шрэк 2», «Шрэк 3», «Крымінальнае чытво», «Любоў насамрэч».
Аўтар кнігі «Падарожны Дапаможнік для беларусаў», адзін з ініцыятараў кампаніі «Народны журналіст», вядучы курсаў беларускай мовы «Мова ці кава».
Супрацоўнічаў з Радыё Рацыя, Радыё Свабода, БелаПАН, каардынаваў прасоўванне тэлеканалу Белсат, працаваў у Агенцтве ЗША па глабальных медыях у Вашынгтоне, выкладае ў Еўрапейскім каледжы ў Варшаве, удзельнічаў у праектах дакументальных фільмаў, кінаспектакляў, фільмаў.
1989 год. Упершыню на альтэрнатыўнай аснове ў СССР адбыліся выбары народных дэпутатаў.
Сярод абраных ад БССР (усяго больш за 20) – пісьменнік Алесь Адамовіч (1927–1994), дзяцінства і юнацтва якога прайшла ў п. Глуша Бабруйскага раёна. У Глушы 9 лістапада 2019 года ўсталяваны помнік А. Адамовічу.
У дэпутаты ВС СССР балатаваўся і А. Лукашэнка, але прайграў В. Кебічу.
1995 год. Пачынае дзейнічаць Шэнгенскае пагадненне.
Пагадненне аб скасаванні пашпартнага і мытнага кантролю шэрагу дзяржаў Еўрапейскага Саюза.
Першапачаткова падпісана 14 чэрвеня 1985 года пяццю еўрапейскімі дзяржавамі (Бельгіяй, Нідэрландамі, Люксембургам, Францыяй, Германіяй). Уступіла ў сілу 26 сакавіка 1995 і спыніла існаванне 1 мая 1999 года, замешчана Шэнгенскім заканадаўствам ЕС.
Сукупная тэрыторыя дзяржаў, якія цалкам ўжываюць Шэнгенскае заканадаўства, і ўдзельнікаў дэ-факта, за вылікам выняткаў складае так званую Шэнгенскую зону, гэта значыць, прастору, на якой перамяшчэнне людзей адбываецца максімальна бесперашкодна, без праводжанага на пастаяннай аснове пашпартнага кантролю.
Студэнтаў медыцынскага каледжа ў Магілёве прымусова гоняць на ваенную падрыхтоўку па вечарах. Афіцыйнага раскладу няма, прававой падставы – таксама. Спробы паскардзіцца ні да чаго не прывялі. Гэта тыповая беларуская гісторыя: адміністрацыя робіць што хоча, а сістэма зваротаў грамадзян існуе толькі ў галюцынацыях Лукашэнкі.
Кожную сераду ўвечары – строем
У магілёўскім медыцынскім каледжы з пачатку навучальнага года праводзіцца так званая «абавязковая ваенная падрыхтоўка». Кожную сераду з 19:30 да 21:00 – гэта значыць увечары, пасля асноўных пар. У афіцыйным раскладзе гэтых заняткаў няма. У вучэбным плане – таксама.
Але не прыйсці – нельга. Дакладней, можна, але тады давядзецца пісаць тлумачальную на імя намесніка дырэктара па выхаваўчай рабоце. Дакументальна гэта, зразумела, не замацавана, але куды ты падзенешся з падводнай лодкі?
Так працуе беларуская бюракратыя: фармальна добраахвотна, рэальна – пад ціскам.
Ходзяць усе. Нават тыя, хто ўжо адслужыў у арміі. Нават тыя, каму больш за 27 гадоў і каго па ўзросце прызваць ужо нельга. На саміх занятках – проста фізкультура. Ніякай ваеннай праграмы. Проста фізра па вечарах, якую чамусьці называюць ваеннай падрыхтоўкай.
Загад міністэрства, якога не існуе
Адміністрацыя тлумачыць тое, што адбываецца, стандартным чынам: «загад зверху». Завуч спасылаецца на загад Міністэрства адукацыі, абавязковы для ўсіх навучальных устаноў краіны. Але паказаць гэты дакумент – не можа. Або не хоча.
Адзін са студэнтаў напісаў падрабязны ліст і ананімна адправіў у тое самае міністэрства – у надзеі на рэакцыю. Два месяцы цішыні. Ліст або не дайшоў, або быў праігнараваны.
У Беларусі ж ананімныя скаргі ў дзяржаўныя органы – гэта, як правіла, сметніца. Сістэма хоча ведаць імя і прозвішча таго, хто скардзіцца на яе бездакорнасць.
Хочаш аспрэчыць? Толькі паспрабуй!
На паперы сітуацыя адназначная. Заканадаўства не дае ніякіх падстаў для такіх заняткаў у каледжы.
Дапрызыўная падрыхтоўка – гэта школьная праграма. Пастанова Міністэрства адукацыі РБ № 97 ад 30 ліпеня 2024 года замацоўвае курс «Дапрызыўная і медыцынская падрыхтоўка» за 10-11 класамі школ. Праграма разлічана на 34-198 вучэбных гадзін і завяршаецца адзнакай у атэстат. Усе, хто прыйшоў у каледж пасля 11 класа, яе ўжо прайшлі. Заканадаўча паўторна праходзіць яе ў ССНУ ніхто не абавязаны.
У тыпавых вучэбных планах каледжаў такога прадмета няма. Кодэкс аб адукацыі (глава 32) і тыпавыя вучэбныя планы ўстаноў сярэдняй спецыяльнай адукацыі не прадугледжваюць абавязковага курса ваеннай падрыхтоўкі для студэнтаў ССНУ. Толькі для школ, толькі для пэўных ваенных спецыяльнасцяў.
Закон аб воінскім абавязку – таксама не падстава. Закон № 363-З ад 3 красавіка 2024 года сур’ёзна пашырыў кантроль над прызыўнікамі: база даных ухілістаў, забарона на выезд, адзнакі ў ваенным білеце. Але нават гэты ўзмоцнены закон не прадугледжвае абавязковую ваенную падрыхтоўку ў каледжах як асобны від навучання. Артыкул 19 гаворыць пра абавязковую падрыхтоўку да ваеннай службы – але праз устаноўлены законам парадак, гэта значыць праз школьную праграму.
Для грамадзян старэйшых за 27 гадоў прызыў на тэрміновую службу немагчымы. Ніякіх нормаў, якія абавязваюць іх хадзіць на вячэрнюю фізкультуру пад назвай «ваенная падрыхтоўка», у беларускім заканадаўстве не існуе.
Усё гэта, зрэшты, не мае асаблівага значэння. Бо адміністрацыя каледжа, мяркуючы па ўсім, на законы не абапіраецца і абапірацца не збіраецца. Гэта працуе інакш: сказалі – рабі. Хочаш аспрэчыць – паспрабуй.
Як гэта працуе ў рэальнасці
Механізм ціску просты і правераны. Заняткі не ўнесены ў расклад – значыць, фармальна іх няма, і прыцягнуць адміністрацыю да адказнасці за іх правядзенне складаней.
Пры гэтым пропуск цягне адміністрацыйныя наступствы ў выглядзе тлумачальных – гэта значыць стварае ціск без фармальнага парушэння. Спасылка на неіснуючы «загад міністэрства» адбівае жаданне спрачацца: супраць міністэрства не папрэш.
Гэта не ўнікальная гісторыя канкрэтнага каледжа. Гэта стандартная мадэль: навучальная ўстанова ўводзіць нешта, не прадугледжанае законам, прыкрывае гэта аўтарытэтам «загаду зверху» і разлічвае на тое, што ніхто не будзе разбірацца. Студэнты – уразлівая група. Яны залежаць ад адміністрацыі, баяцца наступстваў і, як правіла, не ведаюць сваіх правоў дастаткова добра, каб супраціўляцца.
Нагадваем, што падобная сітуацыя ў іншай навучальнай установе Магілёва – БДУХТ. Там рэктар, функцыянер «Белай Русі», урачыста прымае студэнтаў у сваю партыю. Таксама “добраахвотна” і таксама з парушэннем закона.
Што рэальна можна зрабіць
Афіцыйныя каналы ў Беларусі фактычна працуюць. Ананімныя лісты, як паказвае гэтая гісторыя, не працуюць увогуле. Тым не менш некалькі рэчаў маюць сэнс:
Дакументаваць усё. Скрыншоты паведамленняў пра «абавязковую» яўку, копіі тлумачальных, запісы размоў (там, дзе гэта бяспечна). Без дакументаў – няма гісторыі. Гэта важна і для магчымых скаргаў, і для публікацый.
Запатрабаваць дакумент пісьмова. Не вусна – падаць пісьмовую заяву на імя дырэктара з просьбай прадаставіць рэквізіты нарматыўнага акта, на падставе якога ўведзены заняткі. Гэта не гарантуе выніку, але стварае афіцыйны след і ставіць адміністрацыю ў нязручнае становішча: або дакумент ёсць і яго пакажуць, або яго няма – і гэта ўжо зафіксавана.
Расказваць. Менавіта так працуюць незалежныя медыя ў выгнанні – праз інфармацыю, якую перадаюць самі грамадзяне. Кожны падобны выпадак, які становіцца публічным, – гэта ціск на сістэму. Не праз пракуратуру, а праз агалоску.
Мілітарызацыя «знізу»: трэнд апошніх гадоў
Любая дыктатура рана ці позна прыходзіць да ідэі мілітарызацыі грамадства. Тое, што адбываецца ў магілёўскім медыцынскім каледжы, – частка агульнай карціны.
У беларускіх навучальных установах апошніх гадоў узмацнілася ваенна-патрыятычная складовая: супрацоўнікі спецслужбаў на пасадах па ваенна-патрыятычным выхаванні ў школах, пашыраная праграма дапрызыўнай падрыхтоўкі, абноўлены жорсткі закон аб воінскім абавязку. Рэжым Лукашэнкі паслядоўна ўбудоўвае ваенную тэму ў адукацыю.
Але адна справа – сістэмныя змены праз законы і афіцыйныя праграмы. І зусім іншая – калі асобныя навучальныя ўстановы ўводзяць «ваенную падрыхтоўку» самавольна, не абапіраючыся ні на які нарматыўны акт, у вячэрні час, для ўсіх запар – уключаючы тых, каго гэта наогул не датычыцца. Гэта не дзяржаўная палітыка. Гэта – самадзейнасць з прэтэнзіяй на дзяржаўны аўтарытэт.
Калі вы вучыцеся ў гэтай або іншай навучальнай установе Беларусі і сутыкаліся з падобным – напішыце нам. Мы не называем крыніцы. Кожная такая гісторыя важная.
Крадзеж у магілёўскім універсітэце: прарэктар, бухгалтар і кастэлянша дзялілі маёмасць навучэнцаў.
Супрацоўнікі аддзела па барацьбе з эканамічнымі злачынствамі УУС Магілёўскага аблвыканкама раскрылі схему крадзяжоў у адной з вышэйшых навучальных устаноў абласнога цэнтра.
У ходзе праверкі было ўстаноўлена, што прарэктар універсітэта і галоўны бухгалтар дзейнічалі ў злачыннай змове з кастэляншай студэнцкага інтэрната. Зламыснікі сістэматычна выкрадалі таварна-матэрыяльныя каштоўнасці, якія прызначаліся для выдачы навучэнцам. Выкрадзеная маёмасць дзялілася паміж удзельнікамі схемы і выкарыстоўвалася ў асабістых мэтах.
Агульная шкода, нанесеная ўстанове адукацыі, склала звыш 40 тысяч рублёў.
Узбуджана крымінальная справа. Фігурантам пагражае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам да 12 гадоў.
На гэты раз «практыка-арыентаванай выхаваўчай і вучэбнай работай» са студэнтамі займаўся падпалкоўнік унутранай службы Сяргей Сіпчанка.
Ён прапанаваў выпускнікам БДСГА пачаць службу адразу на пасадах сярэдняга і старэйшага начальніцкага складу, дзе гарантаваныя стабільнае грашовае забеспячэнне, вырашэнне жыллёвых пытанняў, медыцынскае забеспячэнне.
Сіпчанка адзначыў, што работа ў крымінальна-выканаўчай сістэме цікавая, эмацыйна няпростая і “патрабуе бездакорных маральных якасцяў”. Пры гэтым асновай сучаснай пенітэнцыярнай палітыкі з’яўляецца яе ўдасканаленне на аснове прынцыпаў законнасці, гуманізму, дэмакратызму.
Законнасць, гуманізм і дэмакратызм, канкрэтна ў гэтай калоніі, проста зашкальваюць.
Менавіта там, у пачатку 2025 года памёр палітвязень Валянцін Штэрмер, а 21 мая 2021 года загінуў палітычны актывіст Вітольд Ашурак.
Ну а начальнік ПК-17 Аляксандр Карніенка, які славіцца сваім гуманізмам, са жніўня 2023 года знаходзіцца ў санкцыйным спісе ЕС.
ВНУ Магілёўшчыны ператвараюцца ў пляцоўкі для ідэалагічнай апрацоўкі, пагроз за “экстрэмісцкія” падпіскі і ўдзел у пратэстах.
У Горацкай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі 19 лютага прафесарска-выкладчыцкі склад сабралі ў актавай зале на сустрэчу з пракурорам раёна Аляксандрам Тарасюком. Тэма яго выступу гучала як «правапарушэнні экстрэмісцкай накіраванасці і адказнасць за іх здзяйсненне», аднак фактычна гаворка ішла пра папярэджанні і запалохванне.
Мерапрыемства прайшло ў фармаце так званага тлумачальна-інфармацыйнага сходу. Выкладчыкам фактычна даручылі праводзіць «прафілактычную працу» са студэнтамі, каб не дапусціць «радыкалізацыі і прапаганды экстрэмісцкіх ідэй». У беларускіх рэаліях пад «радыкалізацыяй» улады разумеюць любую праяву палітычнай нелаяльнасці. Пракурор прыводзіў прыклады канкрэтных прысудаў па палітычна матываваных справах як папярэджанне пра наступствы для тых, хто не падзяляе афіцыйную пазіцыю.
Ужо на наступны дзень падобная сустрэча адбылася ў Магілёве, у Беларуска-расійскім універсітэце (БРУ), дзе стартавала штогадовая прававая дэкада «Мы і закон». Перад студэнтамі выступіў старшы інспектар па асаблівых даручэннях упраўлення аховы правапарадку і прафілактыкі УУС Магілёўскага аблвыканкама падпалкоўнік міліцыі Аляксандр Волкаў.
Ён папярэджваў пра крымінальную і адміністрацыйную адказнасць за «экстрэмісцкую дзейнасць», удзел у несанкцыянаваных мерапрыемствах і нават за распаўсюджванне матэрыялаў, уключаных у спіс «экстрэмісцкіх». На практыцы ў Беларусі да такіх матэрыялаў адносяць незалежныя медыя і тэлеграм-каналы, а падставай для пераследу становяцца нават падпіскі ў сацыяльных сетках.
Аляксандр Волкаў раней неаднаразова фігураваў у кантэксце палітычна матываваных рэпрэсіўных дзеянняў супраць жыхароў Магілёва. Яго выступ у ВНУ выглядаў як працяг агульнанацыянальнай кампаніі запалохвання, калі замест прававой асветы студэнтам дэманструюць прыклады пакарання за іншадумства.
Такім чынам, замест дыскусіі пра закон і правы чалавека студэнтам прапануюць урокі лаяльнасці. Універсітэты, якія павінны быць прасторай свабоднай думкі, усё больш становяцца часткай сістэмы кантролю і прафілактыкі «няправільных» поглядаў.
Байцы «Грома» распавядалі пра сваю “барацьбу” студэнтам Бабруйскага дзяржаўнага індустрыяльна-будаўнічага каледжа.
Дыялогавую пляцоўку пра ваенна-патрыятычнае выхаванне і працоўную дзейнасць моладзі арганізавалі ў Бабруйскім дзяржаўным індустрыяльна-будаўнічым каледжы.
Дыялог заключаўся ў тым, што “байцы атрада спецыяльнага прызначэння «Гром» прадэманстравалі студэнтам узоры баявой зброі і экіпіроўкі, якія знаходзяцца на ўзбраенні спецпадраздзяленняў”.
Нагадваем, што задачамі спецатрада, створанага на базе вайсковай часці 6713, з’яўляюцца пошук і ліквідацыя незаконных узброеных фарміраванняў і дыверсійна-разведвальных груп, садзейнічанне ў ахове дзяржаўнай мяжы, а таксама затрыманне правапарушальнікаў сумесна з супрацоўнікамі органаў унутраных спраў.
З дыверсійна-разведвальнымі групамі “Гром”, з моманту свайго стварэння, не сутыкаўся. Што да затрымання правапарушальнікаў, з якімі не спраўляецца міліцыя, то гэта не даказвае эфектыўнасць “Грома”, а хутчэй выклікае сумненні ў выніковасці міліцыі.
Ідэолаг Музычэнка паведаміла пра колькасную перавагу патрыётаў у Магілёўскай вобласці і расказала пра гэта студэнтам архітэктурнага каледжа.
На адзіны дзень інфармавання ў архітэктурна-будаўнічы каледж БРУ прыехала начальніца галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі аблвыканкама Кацярына Музычэнка.
Яна распавяла педагогам і навучэнцам пра ўзброеныя сілы, а таксама паведаміла, што “ў нашай Магілёўскай вобласці патрыётаў значна больш, чым тых, хто сумняваецца ва ўласнай дзяржаве”.
Напрыканцы Кацярына Анатольеўна заявіла, што яе ведамства працуе з “велізарнай колькасцю” блогераў, якія асвятляюць дзяржаўную павестку.
Калі ж усё-такі не верыць псеўдапатрыятычным заявам Музычэнкі, а зазірнуць у “Тык-Ток”, то колькасць тых, хто “топіць” за ўладу, не такая ўжо і вялікая. Тыя, хто сумняваецца і спачувае, таксама ёсць, а вось тых, хто не жадае мець з рэжымам Лукашэнкі нічога агульнага, – пераважная большасць.
