У суд пайшла справа аб жорсткім забойстве 20-гадовай даўніны ў Магілёве

Пракуратура накіравала ў суд справу магілёўца, які абвінавачаны ў забойстве жанчыны на вачах яе дзяцей.

Паводле версіі абвінавачання, у лютым 2005 года 25-гадовы малады чалавек, быўшы нецвярозым, прыйшоў дадому да 27-гадовай жанчыны. Ён планаваў “вырашыць пытанне пра адтэрміноўку вяртання грашовых сродкаў за маёмасць, якую ён раней выкраў у яе мужа”. “Дамовіцца не атрымалася, дзяўчына была непахісная і выказала намер звярнуцца ў міліцыю” – гаворыцца ў паведамленні Генеральнай пракуратуры.

Мужчына спалохаўся наступстваў, схапіў нож і нанёс жанчыне не менш за 30 удараў па галаве, грудзі і шыі. Усё гэта адбылося на вачах дзяцей ахвяры, аднаму з якіх тады быў год, другому – чатыры.

Жанчына памерла на месцы здарэння ад траўмы галавы, шыі і грудной клеткі. Яе цела знайшоў муж на наступны дзень. На падлозе побач з маці знаходзілася яе чатырохгадовае дзіця.

Паводле пракуратуры, абвінавачаны пасля зробленага раскідаў рэчы з шафаў, каб інсцэнаваць рабаванне. Так, паводле версіі следства, ён хацеў адвесці ад сябе падазрэнні.

Адметна, што ў 2005–2006 гадах абвінавачаны быў фігурантам крымінальнай справы, “аднак з прычыны недастатковасці доказаў тады ён пазбег адказнасці за зробленае”.

Пракуратура сцвярджае, што над справай працавалі на працягу 20 гадоў і ў выніку “следчыя здолелі атрымаць дадатковыя доказы датычнасці магіляўчаніна да здзяйснення асабліва цяжкага злачынства”. Мужчыну выстаўленае абвінавачанне ў забойстве.

Скрыншот: Генпракуратура РБ

Магілёвец наладзіў бізнес на продажы ўласнаручна скрадзеных тавараў

Магілёвец краў у крамах тавары, а потым прадаваў іх на базары. На гэтым і зарабляў.

Магілёўскія міліцыянты злавілі 50-гадовага гараджаніна, які наладзіў просты, але вельмі прыбытковы бізнес. Мужчына хадзіў ў краму за пакупкамі, але аплочваў іх не ўсе. Частку, якую хаваў па кішэнях, выносіў проста так, нават не за “дзякуй”.

Такія паводзіны прыцягнулі ўвагу супрацоўнікаў крамы, якія і звярнуліся ў міліцыю. Тая выясніла, што скарадзеныя тавары мужчына забіраў нават не для ўласнага карыстання, а прадаваў на адным з рынкаў горада. Прычым, колькі б ні каштаваў прадаваны тавар, для кемлівага гандляра рэнтабельнасць яго бізнеса была 100%. 

Праўда, пасля таго, як ўсё высветлілася і была ўзбуджана крымінальная справа, “прадпрымальніку” прыйдзецца ўсё ж такі падзяліцца чымсьці з дзяржавай і абвараванай крамай, якая недалічылася тавару прыкладана на 1000 рублёў. Але гэта будзе ўжо зусім іншая гісторыя.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Памяць загіблага за Украіну магілёўца ўшанавалі ў Варшаве

У Варшаве прайшла акцыя памяці беларускага добраахвотніка, ураджэнца Магілёва Мікалая «Эстонца» Ілліна, які загінуў 5 гадоў таму, абараняючы Украіну.

Мерапрыемства абдылося 13 ліпеня 2025 года ў зале Яна Паўла II касцёла св. Аляксандра ў Варшаве, паведамілі Charter97.org арганізатары. Мікалай Іллін – герой Плошчы Каліноўскага 2006 года, вайсковы медык. Ён загінуў падчас спробы эвакуацыі параненага байца.

Жыццё і змаганне славутага магілёўца

Як нагадвае часопіс Магілёўскага аддзялення ПЦ “Вясна” Мікалай Іллін доўгі час жыў у Магілёве і быў вядомы як актыўны ўдзельнік апазіцыйных моладзевых рухаў у пачатку 2000-х гадоў. Ён адкрыта выступаў супраць аўтарытарнага рэжыму ў Беларусі і неаднаразова прымаў удзел у акцыях пратэсту.

У верасні 2004 года яго двойчы затрымлівалі за распаўсюд незалежнай прэсы. Аднак пераломным момантам стаў для яго ўдзел у падзеях “Плошчы-2006”, калі ён з першых дзён далучыўся да намётавага гарадка ў Менску. Падчас адной з акцый Ільіна жорстка збілі супрацоўнікі АМАП, але ён усё роўна вярнуўся да пратэстоўцаў.

Праз некалькі дзён яго зноў затрымалі, і ў шпіталі да яго прыйшлі супрацоўнікі КДБ з пагрозамі распачаць крымінальную справу. Каб пазбегнуць зняволення, ён вырашыў пакінуць Беларусь.

У траўні 2006 года Іллін разам з іншымі ўдзельнікамі пратэстаў звярнуўся да Віктара Юшчанкі з просьбай аб палітычным прытулку, але атрымаў адмову. Тым не менш, з дапамогай украінскіх валанцёраў яму ўдалося пераехаць у Эстонію, якая прыняла некалькі рэпрэсаваных студэнтаў з Беларусі.

Жыццё за мяжой было няпростым: Мікалай доўгі час працаваў нелегальна, вывучаў англійскую мову, падзарабляў таксістам і экскурсаводам. Паступова яго жыццё ў Таліне стабілізавалася, але ў свеце пачалі адбывацца новыя трагічныя падзеі.

Пасля пачатку ў 2014 годзе расійска-ўкраінскага канфлікту Іллін паехаў ва Украіну і далучыўся да шэрагаў добраахвотнікаў. Ён прайшоў навучанне як баявы медык і служыў у марской пяхоце, дапамагаючы параненым на перадавой.

Супрацьстаянне з расійскай агрэсіяй для Мікалая не было новым: яшчэ ў 2006 годзе ён публічна папярэджваў пра пагрозу з боку Расіі. Ён успрымаў гэтую барацьбу як працяг уласнага шляху.

13 ліпеня 2020 года Мікалай Іллін загінуў на вайне ва Украіне, спрабуючы дапамагчы параненаму таварышу. Так скончылася жыццё магілёўца, які аддана змагаўся за свабоду і годнасць — як у Беларусі, так і далёка за яе межамі.

Фота: Charter97.org

Магілёвец скраў у сябра карту і атаварваўся па ёй у крамах

У Ленінскі РУУС г. Магілёва звярнуўся 51-гадовы мясцовы жыхар, які распавёў, што ў яго з раней выкрадзенай банкаўскай карты былі зняты грашовыя сродкі – паведамляе прэс-служба. Праваахоўнікі высветлілі, што карту скраў знаёмы заяўніка – 43-гадовы магілёвец, раней неаднаразова судзімы, у тым ліку і за крадзяжы.

Магілёўцы распівалі спіртныя напоі на кватэры ў заяўніка, а калі гаспадар жылля сышоў спаць у іншы пакой, госць скраў яго банкаўскую карту і пайшоў па крамах набываць спіртное. Калі грошы на плацежным сродку скончыліся, ён выкінуў карту і пайшоў дадому. У дачыненні да фігуранта  ўзбуджана крымінальная справа.

Фота ілюстрацыйнае, з адкрытых крыніц.

Узяў у арэнду гульнявую прыстаўку і прадаў яе

У Ленінскі РУУС г. Магілёва звярнуўся прадпрымальнік, які заявіў, што невядомы завалодаў ягонай гульнявой прыстаўкай коштам каля 1500 беларускіх рублёў – паведамляе прэс-служба Магілёўскага УУС. Высветлілася, што чужую маёмасць забраў 29-гадовы магілёвец. Ён узяў прыстаўку ў арэнду на некалькі дзён, але ў выніку, пагуляўшы ў яе, праз суткі прадаў. Узбуджана крымінальная справа.

Фота ілюстрацыйнае, з адкрытых крыніц.

Дзень у гісторыі. 22 студзеня. Пачатак Лівонскай вайны і паўстання 1863-1864 гадоў. Знойдзены Ангкор Ват. Нарадзіўся 300-тысячны магілёвец

Сусветны дзень снега (World Snow Day, з 2012 года) – міжнароднае свята, дзень зімовых відаў спорту. Адзначаецца штогод у перадапошнюю нядзелю студзеня.

Ініцыятарам і заснавальнікам правядзення свята з’яўляецца Міжнародная федэрацыя лыжнага спорту (FIS). Па задуме арганізатараў, Сусветны дзень снега павінен служыць папулярызацыі зімовых відаў спорту і актыўнага, здаровага ладу жыцця. Праходзіць пад дэвізам – «Нацешыцца, азнаёміцца і выпрабаваць!»

Першымі Дзень святкавалі ЗША, Канада, Аўстралія, Швейцарыя, Фінляндыя, Германія, Вялікабрытанія, Нарвегія, Польшча, Турцыя, Казахстан, Украіна і іншыя. Зараз Сусветны дзень снега адзначаюць у 50 краінах.

1558 год. Маскоўскае княства распачала Лівонскую, Інфлянцкую вайну (1558—1583). 

Вайна вялася Маскоўскай дзяржавай супраць Лівонскага ордэна і падтрымаўшых яго Вялікага Княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай, Швецыі за кантроль над Лівоніяй.

На сярэдзіну XVI стагоддзя Лівонскі ордэн быў значна аслаблены феадальнымі міжусобіцамі і імкнуўся знайсці саюзнікаў супраць ваеннай пагрозы Маскоўскай дзяржавы. Масковія, у сваю чаргу, імкнулася атрымаць большы выхад да Балтыйскага мора, чым у яе быў (існаваў горад і порт Івангарад). У 1557 годзе быў заключаны ваенны саюз Лівонскага ордэна і ВКЛ супраць Маскоўскай дзяржавы. У студзені 1558 года маскоўскія войскі пачалі вайну з мэтай авалодання лівонскіх гарадоў і замкаў Нарвы, Дэрпта, Нейгаўза, Рэвеля, Рыгі.

Асада маскоўскімі войскамі Нарвы, 1558

1624 год. Віцебск пазбаўлены Магдэбургскага права, якое было нададзена ў 1597 годзе. 

Гэта стала рэакцыяй караля Рэчы Паспалітай Жыгімонта III на заклікі Рымскага папы Урбан VIII разабрацца з зачыншчыкамі Віцебскага паўстання 12 лістапада 1623 года, падчас якога быў забіты ўніяцкі архіепіскап Іасафат Кунцэвіч, збіты іншыя святары, разрабавана маёмасць, знішчаны архіў епархіі. 

Магдебургскае права было адноўлена  ў 1644 годзе.

Старажытны герб Віцебска, 1597

1796 год. Беларускія гарады Бабруйск, Давыд-Гарадок, Докшыцы і Паставы атрымалі гербы ад расійскіх уладаў.  

На фота: Імперскі герб Бабруйска. Ён адрозніваецца ад сучаснага адсутнасцю арла ў верхняй частцы.

 

1800 год. У Магілёве нарадзіўся Аляксандр Фольбарт. 

Доктар медыцыны. Спецыяліст у галіне медыцыны, прыродазнаўчых навук. 

Член Пецярбургскай акадэміі навук, мінералагічнага таварыства, Маскоўскага і Рыжскага таварыстваў даследчыкаў прыроды, Маскоўскага таварыства аматараў прыродазнаўства, антрапалогіі, Рускага геаграфічнага таварыства. Вучыўся медыцыне ў Германіі, Францыі, Англіі. 

Працаваў урачом у Пецярбургу.

З 30-гадовага ўзросту пачаў займацца мінералогіяй, склаў багатую калекцыю мінералаў і адкрыў ванадзіевакіслую медзь, якой прысвоілі назву “фальбарыт”. Сур’ёзна займаўся і палеанталогіяй.

Памёр 5 сакавіка 1876 года.

Панарама Магілёва на гравюры XIX стагоддзя. Від з боку Дубравенкі
Панарама Магілёва на гравюры XIX стагоддзя. Від з боку Дубравенкі

1863 год. Распачалося паўстанне 1863-1864 гадоў супраць расійскіх уладаў. 

Паўстанне нацыянальна-рэвалюцыйных сіл на частцы земляў былой Рэчы Паспалітай – сучасныя Польшча, Беларусь, Літва, Латвія і частка Ўкраіны – супраць расійскага панавання і за аднаўленне Рэчы Паспалітай у межах 1772 года. 

Пачалося абвяшчэннем Маніфесту Часовага нацыянальнага ўрада. Гістарыяграфічная навука дае розныя ацэнкі паўстанню ў цэлым, асабліва ў плане нацыянальнай матывацыі кіраўнікоў і сацыяльнай базы ўдзельнікаў: ад «польскай шляхецка-клерыкальнай смуты» да «беларускага нацыянальна-вызваленчага» або «сялянска-рэвалюцыйнага руху».

1869 год. Нечаканае адкрыццё ў камбаджыйскіх джунглях комплекса Ангкор Ват. 

Заблукаўшы ў камбаджыйскіх джунглях каля возера Тонлесап, французскі падарожнік Анры Муо раптам убачыў перад сабой гіганцкі храмавы комплекс з галерэямі, вежамі, павільёнамі і варотамі, багата ўпрыгожанымі разьбой па камені.

Так быў “выняты з небыцця” Ангкор Ват (“Пагада сталіцы”), жамчужына майстэрства старажытных кхмераў, найбуйнейшае ў свеце культавае збудаванне. Узведзены ў сярэдзіне XII стагоддзя і прысвечаны богу Вішну. 

Займае плошчу ў 200 квадратных кіламетраў, насельніцтва дасягала паўмільёна жыхароў. 

У 1992 годзе разам з іншымі збудаваннямі горада Ангкор узяты пад эгіду ЮНЕСКА. 

Сёння з’яўляецца адной з галоўных турыстычных славутасцяў Камбоджы. 

1906 год. Нарадзіўся Андрэй Александровіч

Беларускі паэт, пісьменнік, перакладчык, публіцыст, літаратурны крытык.

У гады Першай сусветнай вайны быў удзельнікам хору У. Тэраўскага, наведваў «Беларускую хатку».

Кіраваў распрацоўкай нарматыўнага руска-беларускага слоўніка, Інстытутам мовы, з’яўляўся член-карэспандэнтам Акадэміі навук БССР.

Адзін з арганізатараў літаратурнага аб’яднання «Маладняк». Рэдактар часопіса «Малады араты», працаваў у рэдакцыях розных рэгіянальных і мінскіх выданняў.

Аўтар паэтычных зборнікаў, паэм, кніг для дзяцей.

Падчас рэпрэсій 1929-1931 гадоў выступіў супраць «нацдэмаў», але сам патрапіў пад рэпрэсіі: арыштаваны НКУС у ліпені 1938 года, асуджаны на 15 гадоў лагераў, паўторна арыштаваны ў лютым 1949 года і сасланы ў Краснаярскі край.

Памёр 6 студзеня 1963 года.

1935 год. У в. Целяшы Слаўгарадскага раёна нарадзіўся Віктар Ракаў. 

Беларускі паэт. Скончыў фізіка-матэматычны факультэт Магілёўскага педінстытута. Настаўнічаў на Магілёўшчыне, працаваў на Магілёўскім радыё, у шклоўскай раённай газеце «Ударны фронт», рэдакцыях «Звязды», «Полымя».

Аўтар вершаў, паэтычных зборнікаў, нарысаў, крытычных артыкулаў, рэцэнзій.

1980 год. У Магілёве нарадзіўся 300-тысячны гараджанін. Яму сёння 43 гады. Горад “падрос” у параўнанні з перапісам насельніцтва 1979 года адразу амаль на 10 тысяч чалавек. Хацелася б ведаць як жа склаўся лёс 43-гадовага “300-тысячнага магілёўца”.

Фота носіць ілюстрацыйны характар

2012 год. Памёр Яўген Шатохін. 

Беларускі мастак, педагог, грамадскі дзеяч. Ганаровы грамадзянін французскага горада Альбер. Уваходзіў у мастацкую суполку «Пагоня», член сейма БНФ «Адраджэнне».

Заснавальнік і дырэктар (1988-1997) дзіцячай школы выяўленчага мастацтва ў г. Пінску. Звольнены па палітычных матывах,

Аўтра шматлікіх акварэляў, малюнкаў, афортаў, літаграфій, у тым ліку «Сцяжынкі Язэпа Драздовіча», «Неба і зямля Фердынанда Рушчыца», «Маўклівыя сведкі. Прысьвячаецца 80 угодкам Слуцкага Збройнага Чыну», «Парыжскія масты», «Землякі Васіля Быкава», «Цішыня ў Бычках», «Прыпяцкія сюжеты. Прысвячаецца У. Караткевічу», «Па слядах Напалеона Орды».

Узнагароджаны 6 медалямі і прызамі Францыі, медаль Беларускага Саюза мастакоў «За заслугі ў выяўленчым мастацтве»,

Яго працы захоўваюцца ў музеях Мінска, Пінска, Брэста, Полацка, Нью-Ёрка, Кіева, Берліна, французскіх Санары-сюр-Мэр, Пероне, у Фондзе Міністэрства культуры Расіі, у прыватных зборах многіх еўрапейскіх краін, Паўднёвай Афрыкі, Егіпту, ЗША, Расіі.