Category: Раёны

У Крычаве, здаецца, пачалася “гульня тронаў”

Навіна ад

Двойчы чалавек года і “дэпутат” трох скліканняў, Ірына Пруднікава абяцае Крычаву росквіт, але ёй перашкаджаюць камунальнікі, вандроўныя сабакі і кіроўцы маршрутных таксі.

Днямі, у крычаўскім раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі прайшло выступленне Ірыны Пруднікавай. Яе ўважліва выслухалі два дзясяткі чалавек.

Дэлегат усенароднага сходу, старшыня раённага савета “дэпутатаў” старшыня павятовага палітбюро “Белай Русі”, чалавек года Крычаўшчыны, чалавек года Магілёўшчыны, уладальнік памятнага партыйнага знака “Залаты фонд” і маці начальніка крычаўскага аддзялення пазаведамаснай аховы Пруднікава ў чарговы раз праславіла эру Лукашэнкі.

Яна напірала на моцныя рэгіёны, рост чагосьці і транслявала пакрытыя павуціннем тэзісы трыццацігадовай даўніны.

Крычаў

А мы проста працягнем знаёміцца ​​з біяграфіяй самых яскравых дэпутатаў Магілёўшчыны, сярод якіх Ірына Віктараўна – зорка не апошняй велічыні.

Ёй шэсцьдзесят два гады, дваццаць з якіх яна аддала працы ў райспажыўтаварыстве. У час работы, завочна, трэба меркаваць, скончыла Гомельскі кааператыўны інстытут па спецыяльнасці эканаміст.

Прайшла шлях ад прадаўца да старшыні праўлення райспажыўтаварыства, а калі ўперлася ў столь кар’ернага росту ў гандлі, то ў 2003 годзе перайшла ў райвыканкам – у аддзел эканомікі. 

У 2017 годзе Пруднікаву прызначылі старшынёй раённай рады “дэпутатаў”. Узнагароды і званні пасыпаліся на Ірыну Віктараўну як з рога багацця. Часам, праўда, у бочцы мёда з’яўляліся лыжкі дзёгцю. 

Так у даносе, накіраваным у КДБ, Пруднікаву абвінавачвалі ў тым, што яна празмерна апякуе крычаўскую пазаведамасную ахову і дрэнна ўплывае на былога старшыню райвыканкама Андрэя Седукова. 

На першы погляд, можа падацца, што Пруднікава выконвае толькі дэкаратыўныя функцыі. 

Але з іншага боку, дама з белкаапсаюзаўскай хваткай і доўгім пералікам званняў можа з’яўляцца сур’ёзным удзельнікам крычаўскай “гульні тронаў”.

Бо камяні, якія раённая газета кідае ў агарод УКПП “Камунальнік”, могуць прызначацца старшыні райвыканкама Аляксею Шараю, які, па чутках, паставіў на чале камунальнага прадпрыемства свайго чалавека. 

На чыім баку Ірына Пруднікава – пакуль незразумела. Зрэшты сітуацыя хутка высветліцца. Калі нават крычаўская “раёнка” перастане рэзаць праўду-матку, пра тое, што адбываецца ў раёне, раскажуць самі крычаўляне цераз сацыяльныя сеткі.

Фота раённай газеты.

На Магілёўшчыне падлеткі зрывалі ЧЗ-сцяг

Навіна ад

Пасярод ночы маладыя жыхары магілёўскай глыбінкі сарвалі чырвона-зялёны сцяг з будынка мясцовага аддзялення банка, а потым зафарбоўвалі нешта на пешаходных пераходах. 

Здарэнне, яўна падобнае на супраціўленне афіцыёзу, у афіцыйных крыніцах апісваецца досыць мудрагеліста. На сайце Вярхоўнага суда гаворыцца пра дзяўчыну, якая на кастрычнік 2025 года, ужо дасягнула паўналецця, і якая, быццам бы, вырашыла выпрабаваць пачуцці 17-гадовага хлопца. Як піша суд, яна мела ў яго аўтарытэт і карысталася даверам. Дзяўчыне раптам захацелася мець чырвона-зялёны сцяг РБ і яна папрасіла хлопца сарваць яго ўначы з будынка банка. Што той і зрабіў, заадно зламаўшы дрэўка. 

Таксама яна прапанавала зафарбаваць дарожныя знакі фарбай, якая не была хлопцу патрэбная. Той паслухмяна зафарбаваў два знакі “Пешаходны пераход”, прычыніўшы шкоду камунальнай гаспадарцы на амаль 140 рублёў.

На судзе абодва прызналі сваю віну. Хлопец па абвінавачванні ў хуліганстве і “здзеку з дзяржсцягу” атрымаў год калоніі з адтэрміноўкай на год. А дзяўчына – тры гады і шэсць месяцаў “хатняй хіміі” за падбухторванне заведама непаўналетняга.

Прысуд у законную сілу пакуль не ўступіў.

Фотаздымак ілюстрацыйны

Бабруйчаніна адправілі на “хімію” за пагрозы забіць падчарку-падлетка

Навіна ад

Бабруйчанін пастаянна збіваў і пагражаў забіць 12-гадовую дачку сваёй сужыцелькі. Суд адправіў яго на чатыры гады на “хімію”.

Як стала вядома на судзе ў Бабруйску, з красавіка па кастрычнік мінулага года мужчына сістэматычна збіваў дзяўчынку. З-за свайго малалетства і бездапаможнасці яна не магла аказаць крыўдзіцелю нейкага супраціву.

Адметна, што ўпершыню мужчына прымяніў фізічны гвалт да дачкі сужыцелькі на дзень яе народзінаў. Аднойчы схапіў яе за шыю і душыў – менавіта гэты выпадак прымусіў дзяўчынку ўсвядоміць, што ёй пагражае рэальная небяспека.

Падчас суда мужчына сваю віну цалкам прызнаў. За сістэматычныя пабоі і пагрозу забойствам суд Бабруйска і Бабруйскага раёна прызначыў яму чатыры гады абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу. Таксама з падсуднага спагнаны штраф у 4500 рублёў. Акрамя таго, яго накіравалі на прымусовае лячэнне ад хранічнага алкагалізму.

Прысуд пакуль у законную сілу не ўступіў.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Горацкай пракуратуры не спадабалася кніга па гісторыі БНР

Навіна ад

Кніга Дароты Міхалюк «Беларуская Народная Рэспублiка 1918-1929 гг.: ля вытокаў Беларускай дзяржаўнасці», па меркаванню горацкіх пракурораў, шкодзіць нацыянальным інтарэсам.

Знайшоўшы кнігу сярод прапаноў на нейкім інтэрнэт-рэсурсе, горацкія пракуроры запыталіся ў адпаведнай Рэспубліканскай камісіі па правядзенні ацэнкі сімволікі, атрыбутыкі і інфармацыйнай прадукцыі, ці не “экстрэмісцкае” гэтае выданне. Гэтая камісія прыйшла да высновы, што аўтарскі погляд Дароты Міхалюк, аказваецца, можа нанесці шкоду нацыянальным інтарэсам. Да такой думкі камісію падштурхнула Дырэктыва “Аб рэалізацыі асноў ідэялогіі беларускай дзяржавы” ад 9 красавіка 2025 года. 

Цяпер Мінінфармацыі ўнесла кнігу «Беларуская Народная Рэспублiка 1918-1929 гг.: ля вытокаў Беларускай дзяржаўнасці» ў адпаведны спіс, а той сайт, дзе яна прадавалася, выкрэсліў яе з асартымента.

А між тым, гэтая кніга – гэта глыбокае навуковае даследаванне, якое стала адной з найважнейшых прац пра БНР у сучаснай гістарыяграфіі. Аўтар Дарота Міхалюк з вялікай інтэлектуальнай зацікаўленасцю і прафесійнай дакладнасцю аналізуе падзеі, якія сталі пачаткам беларускай дзяржаўнасці, раскрываючы як палітычныя, так і чалавечыя аспекты гэтага перыяду. 

Фотаздымак з адкрытых крыніц

У разгар халадоў ратавальнікі Слаўгарада заклапаціліся таўшчынёй лёду

Навіна ад

Супрацоўнікі Слаўгарадскага раённага аддзела МНС правялі рэйд па зімовых вадаёмах. 

Займальную навіну паведаміла сваім чытачам славгарадская раённая газета.

Работнікі мясцовага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях правялі рэйдавае мерапрыемства па зімовых вадаёмах і параілі аматарам зімовай рыбалкі выконваць меры засцярогі.

У прыватнасці, нагадалі рыбакам, што таўшчыня лёду павінна быць не менш за сем сантыметраў.

Чаму ратавальнікі выбралі для рэйду час анамальных маразоў, застаецца загадкай.

Тут адно з двух: альбо на вадаёмах Слаўгарада забілі гарачыя крыніцы, альбо планы рэйдаў складаліся з разлікам на тое, што цяперашняя зіма будзе цёплай.

Фота раённай газеты.

“Які снег? Улады знішчылі Крычаў!” – жыхары горада ў шаленстве

Навіна ад

Крычаўляне, відаць, канчаткова расчараваліся ў мясцовай вертыкалі.

Платформа “Tik-Tok” стала месцам, дзе абураныя гарадскім бардаком жыхары Крычава масава выказваюць прэтэнзіі да ўладаў. 

А нядаўна да крытыкі УКПП «Камунальнік» далучыўся нават друкаваны орган райвыканкама. Газета «Крычаўскае жыццё», якая звычайна расхвальвае дасягненні, заклікала камунальнікаў да адказу за невывезенае смецце, якое разцягваюць па вуліцах бадзяжныя сабакі.

крычаў

Пры гэтым старшыня мясцовага савета «дэпутатаў» і адначасова кіраўніца крычаўскай брыгады «Белай Русі» днямі была ўзнагароджана памятным знакам «Залаты фонд», які ўручалі ў Магілёве самым актыўным партыйцам.

Гэтая ўзнагарода не першая: Ірына Віктараўна была ўзнагароджана дыпломам «Чалавек года Магілёўшчыны» ў 2020 годзе, а годам раней атрымала ганаровае званне «Чалавек года Крычаўскага раёна».

А ў 2024 годзе пасля ўзлому базы дадзеных беларускага КДБ было выяўлена вялікае пісьмо з крытыкай дзейнасці былога старшыні Крычаўскага райвыканкама Андрэя Сядукова. 

Аўтар даносу абвінаваціў старшыню ў тым, што той «забіў веру ў светлую будучыню».

У тым жа пісьме згадвалася і Пруднікава, якая, карыстаючыся службовым становішчам, лабіруе інтарэсы свайго сына – кіраўніка раённай службы вневедамаснай аховы.

І вось Андрэя Сядукова змяніў Аляксей Шарай, а Ірына Пруднікава працягвае змагацца за светлую будучыню Крычава і атрымліваць узнагароды.

Рэакцыя Ірыны Віктараўны на любую з праблем, асабліва тых, што абвастрыліся ў апошні час, зводзіцца да пагрозы напісаць ліст у вышэйстаячую інстанцыю.

Выглядае гэта смешна, але ствараецца ўражанне, што раёнам кіруе зусім не Аляксей Шарай, а штатны «чалавек года» з “залатога фонда”. 

Не выпадкова ж Пруднікава аднойчы заявіла, што праз «Белую Русь» кожны можа ўплываць на сучаснасць і будучыню сваёй краіны. Яна і ўплывае. Прынамсі на дабрабыт сваёй сям’і і на хаос у Крычаве.

Быхаўскія дзеці ператварылі гурбы снегу ў казку

Навіна ад

Чарапаха і гусеніца. Школьнікі і выхаванцы дзіцячых садкоў Быхаўшчыны фантазіравалі са снегам.

Быхаўскія дзеці не сумуюць у маразы. Яны з задавальненнем удзельнічалі ў конкурсе, аб’яўленым раённай газетай, і стваралі шэдэўры са снегу.

Умовы спаборніцтва былі простыя:

  • стварыць кампазіцыю са снегу;
  • сфатаграфаваць сваю скульптуру;
  • даслаць здымак у рэдакцыю.

Высветлілася, што снегавік – далёка не мяжа фантазіі для юных скульптараў. Дзеці зрабілі са снегу чарапаху, гусеніцу, ёлку, лабірынт, васьмінога, казачны замак і нават карту Беларусі.

сугробы

Абсалютныя пераможцы снежнай баталіі – выхаванцы дзіцячага садка №5, якія стварылі вялізнага снежнага кракадзіла.

васьміног

Фота раённай газеты.

Смецце ў Крычаве расцягваюць па вуліцах бадзяжныя сабакі

Навіна ад

Гэтая зіма чамусьці стала асабліва суровым выпрабаваннем для Крычава.

Горад гэтай зімой ліхаманіць. То ў разгар цыклону чыноўнікі заяўляюць, што паведамленняў пра снежныя заносы не паступала, то накідваюцца на кіроўцаў маршрутных таксі, якія ўладкоўваюць сабе навагодні адпачынак, то рапартуюць пра тое, што са снегам удалося справіцца.

Удалося дык удалося, але, відаць, УКПП «Камунальнік», вядомае сваёй прагнасцю да бюджэтных сродкаў, не вытрымала напружання снежнага крызісу. Новая крычаўская праблема – смецце з прыватнага сектара не вывозіцца ўжо два тыдні, нягледзячы на тое, што ўсе дарогі расчышчаны.

Жыхары мікрараёна «Піянерская» кажуць, што сабранае, але не вывезенае смецце разцягваюць па вуліцах бадзяжныя сабакі. Аналагічная сітуацыя і ў іншых раёнах горада. Прычым паведамляе пра гэта раённая газета, якая чакае ад камунальнікаў тлумачэнняў.

Відавочна, цяпер уладам давядзецца разбірацца ўжо з сабакамі і журналістамі, якія следам за маршрутчыкамі і цыклонам выйшлі з-пад кантроля.

Фота: раённай газеты.

У бабруйскім зефіры знайшлі трэскі і гэта аказалася экалагічна

Навіна ад

Знойдзеныя ў зефіры кавалачкі дрэва бабруйскія вытворцы патлумачылі тэхналогіяй.

Жанчына ласавалася бабруйскім зефірам і выявіла ў ім трэскі. Пра сваю знаходку яна расказала ў Threads. Высветлілася, што і іншыя карыстальнікі сацыяльнай сеткі сутыкаліся з падобнай праблемай і ведаюць прычыну з’яўлення трэскаў у зефіры. 

Уся справа – ў тэхналогіі, якая разлічана на тое, каб захаваць натуральны смак і водар зефіру. Яго на «Красном пищевике» вытрымліваюць на сасновых дошках, і іх часцінкі могуць трапляць у прадукт. Пластык і метал не выкарыстоўваюцца.

Гэта ж пацвердзілі і вытворцы, якія аператыўна папрасілі прабачэння за дапушчаны пракол.

Фота Threads.

+6,9 °C у цэху – што з тэмпературным рэжымам на хлебазаводзе ў Касцюковічах?

Навіна ад

У распараджэнні нашай рэдакцыі апынулася фатаграфія замеру тэмпературы на касцюковіцкім філіяле ААТ «Булачна-кандытарская кампанія „Дамачай“. Тэмпература паветра ў працоўным памяшканні, як сведчыць датчык вымярэння ціску (зверху) і тэмпературы (знізу), склала +6,9 °C.

Прычым фота было зроблена яшчэ да наступлення вадохрышчанскіх халадоў – 13 студзеня. Што робіцца на прадпрыемстве зараз – вядома толькі Богу.

Характэрная асаблівасць такіх заводаў, размешчаных у магілёўскай глыбінцы і якія выкарыстоўваюць тэхналогіі яшчэ савецкага ўзору ў тым, што ўлетку там па-вар’яцку горача, а ўзімку дзіка холадна. Гэта значыць, тэмпература ў цэхах мала чым адрозніваецца ад вулічнай.

Аднак, менавіта касцюковіцкае прадпрыемства, калі верыць водгукам супрацоўнікаў,  лідар па стварэнні малапрыдатных для чалавечага арганізма ўмоў працы.

А як жа ахова працы, тэхніка бяспекі? З гэтым, як высвятляецца, усё ў ажуры.

Літаральна днямі галоўны тэхнічны інспектар працы абласной арганізацыі галіновага прафсаюза Наталля Войтава заявіла, што на прадпрыемствах вобласці праходзяць маніторынгі тэмпературнага рэжыму ва ўмовах паніжаных тэмператур і «праведзена тлумачальная работа па павышэнні асабістай адказнасці працуючых за захаванне працоўнай і выканаўчай дысцыпліны».

Выходзіць, усё гэта – проста прыгожыя словы.

Сітуацыя ў Касцюковічах паказвае, што ўладам глыбока напляваць і на тэмпературныя рэжымы, і на забеспячэнне бяспекі працы. Прычым цягнецца ўсё гэта гадамі і дзесяцігоддзямі.

Новая старшыня райвыканкама Наталля Асмалоўская наўрад ці паспела дабрацца да завода, размешчанага ў кіламетры ад адміністрацыйнага будынка райвыканкама.

Судзячы з досведу яе папярэднікаў – і не дабярэцца.

Пра гэты завод можна даведацца толькі з публікацый раённай газеты, якая ў апошні раз удзяляла ўвагу заводу гадоў дзесяць таму і распавядала пра вафлі «Хрусцішка».

Насамрэч сітуацыя выглядае так: філіял даўно не з’яўляецца юрыдычнай асобай, ледзь зводзіць канцы з канцамі, і да людзей, якія там працуюць, нікому няма справы.

Што да інспектара Войтавай і яе аднадумцаў, то яны нешта накшталт іншапланецян: дзесьці існуюць, але навуцы асяроддзе іх пражывання дакладна невядома.

Пры гэтым, загадкавыя істоты праводзяць маніторынгі і нават, калі верыць расповедам відавочцаў, тлумачальную работу. Відавочнае, як кажуць, неверагоднае.

Фото: mogilev.media.