На трасе Мінск-Магілёў са стралянінай затрымлівалі п’янага бяспраўніка на фуры

 

Жыхар Светлагорскага раёна Гомельшчына нападпітку ўгнаў вялікагрузны аўтамабіль. Па трасе М-4 ехаў, віхляючы паўпрыцэпам.

 

Пра тое, што грузавіком Iveco, меркавана, кіруе нецвярозы кіроўца, у ДАІ паведаміў неабыякавы грамадзянін. Даішнікі выехалі ў пазначаным кірунку і спрабавалі з затрымаць фуру, падаючы сігнал аб спыненні.

 

Аднак кіроўца толькі ігнараваў патрабаванні і працягваў ехаць, віхляючы паўпрыцэпам і ствараючы тым самым вялікую небяспеку для іншых удзельнікаў дарожнага руху. 

 

Спыніць фуру ўдалося толькі ўжываючы агнястрэльную зброю і выкарыстаўшы сістэму прымусовага спынення. 

 

Далейшы медыцынскі агляд выявіў у крыві 44-гадовага мужчыны 2,4 праміле алкаголя. Як акаўалася, ён ужо быў пазбаўлены вадзіцельскіх правоў за кіраванне аўтамабілем у нецвярозым стане. Пасля складання ажно шасці пратаколаў, яго памясцілі ў ІЧУ, а вялікагрузны аўтамабіль – на штрафстаянку. Таксама ўзбуджана крымінальная справа за ўгон.

 

Скрыншот: ТГ “МУС Беларусі”

Вясна ідзе! У магілёўскім заасадзе прачнуўся мядзведзь Федзя

Мядзведзь у магілёўскім заасадзе ўжо дзесяць гадоў дакладна прадказвае надыход вясны.
Прачынанне бурага мядзведзя Федзі, які пражывае ў Магілёўскім заасадзе, імгненна стала топ-навіной інтэрнэту.
У магілёўскім заасадзе мядзведзя Федзю называюць мясцовым сіноптыкам. За дзесяць гадоў мядзведзь ні разу не памыліўся – пасля яго прачынанне надыходзіла пацяпленне. 

У гэтым годзе Федзя заснуў 10 студзеня, адразу пасля вялікага снегападу. Зараз Фёдар аднаўляе сілы і сілкуецца з чыста мядзведжым апетытам.
Палюбавацца на знакамітага магілёўскага “сіноптыка” можна тут.

Фота тэлеканала СТВ.

У Слаўгарадзе візуалізавалі калектыўны Захад. Атрымалася цікава

Слаўгарадская актывістка працягвае асвойваць GPT і перайшла ад тэкстаў да генерацыі выяў.

Чым больш унутраных праблем у Беларусі, тым часцей тыя, хто называе сябе патрыётамі, шукае карані бед на Захадзе замест таго, каб заняцца чысткай сваіх хлявоў ад гною.

Слаўгарадская актывістка Вікторыя Гарадзецкая, пераведзеная ў рэдактары раённай газеты з БРСМ па ўзросце, асвоіла новыя тэхналогіі і стала ўслаўляць працу вяскоўцаў з дапамогай чата GPT.

Цяпер яна пачала генераваць выявы, у якіх выразна прасочваюцца матывы апакаліпсіса, дзе ў ролі ворага роду чалавечага выступае калектыўны Захад.

Псіхадэлічныя відзежы Гарадцкай цалкам зразумелыя: змена ўлады ў Беларусі пагражае ёй тым, што прафесія “актыўны актывіст” перастане існаваць.

Звычайна ў такіх запушчаных выпадках на наступным этапе захворвання пацыент пачынае асацыяваць сябе з архангелам Міхаілам.

Фота раённай газеты.

Жыхарка Быхаўшчыны адсудзіла 50 тыс. рублёў за загінулага на працы мужа

Суд Быхаўскага раёна спагнаў кампенсацыю маральнай шкоды на карысць удавы і дачкі загінулага кіроўцы сельгаспрадпрыемства.

 

Нясчасны выпадак здарыўся раніцай 23 сакавіка 2025 года, калі кіроўца прыбыў на машынны двор прадпрыемства і прыступіў да агляду аўтамабіля перад выездам. Ён падняў кабіну машыны і, знаходзячыся звонку аўтамабіля, запусціў рухавік, не пераканаўшыся, што рычаг пераключэння перадач знаходзіцца ў нейтральным палажэнні. У выніку аўтамабіль пачаў рухацца.

 

Спрабуючы спыніць машыну, кіроўца страціў раўнавагу і ўпаў на зямлю, пасля чаго аўтамабіль пераехаў яго коламі. Ад атрыманых траўмаў мужчына памёр на месцы здарэння.

 

Па факце няшчаснага выпадку праводзілася праверка, па выніках якой ва ўзбуджэнні крымінальнай справы адмоўлена, паколькі смяротнае траўміраванне адбылося з прычыны парушэння загінулым правіл тэхнікі бяспекі, а і ў дзеяннях службовых асоб прадпрыемства адсутнічалі прыкметы злачынства.

 

Тым не менш ўдава кіроўцы пайшла ў суд з патрабаваннем аб маральнай кампенсацыі. Яна даказала, што смерць мужа стала для яе цяжкай стратай, выклікала глыбокія маральныя пакуты і пацягнула істотныя змены ў яе жыцці, а таксама пазбавіла іх малалетнюю дачку, 2022 года нараджэння, бацькоўскага клопату і падтрымкі. У сувязі з гэтым яна прасіла спагнаць кампенсацыю маральнай шкоды з сельскагаспадарчага прадпрыемства як уладальніка аўтамабіля.

 

Прадстаўнікі адказчыка пярэчылі супраць задавальнення пазову, спасылаючыся на тое, што няшчасны выпадак адбыўся па прычыне грубай неасцярожнасці самога загінулага. Аднак Быхаўскі райсуд палічыў, што падставы для задавальнення патрабаванняў жанчыны ёсць. 

 

У выніку было пастаноўлена спагнаць з адказчыка на карысць жонкі загінулага кампенсацыю маральнай шкоды ў памеры 30 тыс. рублёў, а на карысць яго малалетняй дачкі – 20 тыс. рублёў.

 

Адказчык не пагадзіўся з такім вердыктам суда і абскардзіў яго. Аднак Магілёўскі аблсуд пакінуў рашэнне без змены, і яно ўступіла ў законную сілу.

 

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Чатыры гісторыі беларускамоўных магілёўцаў да Дня роднай мовы

Цяперашні Магілёў – горад, дзе беларускую мову практычна немагчыма пачуць. Аднак і сярод магілёўцаў ёсць людзі, якія свядома выбіраюць яе для штодзённай камунікацыі.

 

У Міжнародны дзень роднай мовы, які адзначаецца 21 лютага, выданне “МагілёўАнлайн” размясціла ў сваім Instagram чатыры гісторыі розных пакаленняў магілёўцаў, якія пастаянна карыстаюцца беларускай мовай. 

Раман Бяцень: «Я проста зразумеў — трэба быць сабой»

 

Раману 35 гадоў. Ён працуе начным вартаўніком і дапаможным рабочым у бальніцы, перакладае з англійскай і свядома размаўляе па-беларуску. Асобнага “пераходу” не было — мова заўсёды была побач.

 

«Я з вёскі. Тут беларуская заўсёды побач, нават калі гэта трасянка. У 31 год проста зразумеў: размаўляць па-свойму — гэта натуральна», – кажа мужчына. Агрэсіі праз мову ён не сустракаў. Калі суразмоўца не разумее слова, то Раман проста тлумачыць або паўтарае па-руску. У доме ён адчувае падтрымку, а ў хаце няма “картошкі”, за тое ёсць бульба, цыбуля і бурак.

Юрась Ягораў: пакаленне, якое не баіцца

 

Юрасю амаль 18. Ён студэнт філфака БДУ і будучы настаўнік беларускай мовы. Свядома пачаў гаварыць раней за ўніверсітэт, прычым без аглядкі на асяроддзе.

«Зараз думаю пераважна па-беларуску. Калі трэба гаварыць па-руску, лаўлю сябе на тым, што пачынаю забываць словы», – распавядае маладзён. У Магілёве яго разумеюць. Часам здзіўляюцца, часам усміхаюцца, але часта падтрымліваюць. У ліцэі размаўляць на беларускай мове заахвочвалі, гісторыю Беларусі ён здаваў на ЦЭ па-беларуску, прычым адзін сярод выпускнікоў.

 

Юрась слухае беларускую музыку, чытае пераважна па-беларуску і раіць пачынаць паступова: з «дзякуй» у краме або наладаў тэлефона.

 

А ўвогуле Юрасю падабаецца рэакцыя навакольных, калі чуюць ад яго беларускае слова. «Але самае цікавае – рэакцыя людзей. Размаўляю па тэлефоне у грамадскім месцы i чую шэпат: “Ого, ён размауляе па-беларуску!” Мне гэта падабаецца. Няхай бачаць, што мова жывая», – кажа магілёвец

Кастусь Пражэеў: «Адказ адразу вымалёўваецца па-беларуску»

 

Кастусю амаль 55. Ён працуе ў службе аховы і прыйшоў да беларускай мовы ўжо дарослым чалавекам. «Паступова, пакрысе пачаў размаўляць. Цяпер думаю амаль толькі па-беларуску. Натуральна, без намаганняў», – сцвярджае мужчына. Паводле яго, адмоўных рэакцый было літаральна некалькі.

 

Кастусь цвярджае, што ў беларусаў ёсць асаблівы запыт на мову: «Калі пачаў размаўляць, здзівіўся, наколькі людзі прагнуць яе чуць. У аўтобусе, у крамах, на працы,

на вуліцы. Здзівяцца, усміхаюцца, імкнуцца падтрымаць. І ўсё гэта з такой цеплынёй,

па-добраму».

Дар’я Стагначова: летуценніца, якая не чакае 21 лютага

 

Дар’і 24. Яна рэпетытар англійскай мовы, піша вершы і вядзе TikTok. Год таму канчаткова перайшла на беларускую. «Лепш позна, чым ніколі. Беларуская была са мной заўсёды – проста чакала свайго часу», – кажа дзяўчына. Яна думае па-беларуску, бачыць сны на мове і адчувае падтрымку сям’і. Любімае слова – «летуценне». Яна марыць пра беларускамоўную Беларусь, і не толькі ў свята, а штодня: на шыльдах, у рэкламе, на вуліцах. 

 

Па яе назіраннях, людзі 30+ лепш разумеюць беларускую, але адказваць на ёй імкнуцца не ўсе. Але для сябе ў гэтым яна праблемы даўно не бачыць. Цяпер магілёўчанка працуе на сябе, але і падчас таго, як працавала ў каледжы, беларуская

мова ні ў кога пытанняў не выклікала. Хіба што дакументы і арганізацыйныя пытанні часам вымушалі пераходзіць на рускую. Дома ў дзяўчыны – поўная падтрымка.

 

Дар’я сцвярджае, што моладзь не згубіла інтарэс да беларускай мовы. “Гэта відавочна. Але хочацца, каб мова была не толькі 21 лютага. Каб на вуліцах, на шыльдах, у рэкламе. Каб людзі працавалі і любілі родную мову заўсёды. Вось МАРГ нядаўна зрабіла акцыю “Кожная пятніца – роднае слова”. Гэта ж цудоўна! Яшчэ б так усюды», – кажа дзяўчына.

 

Тым, хто хоча пачаць, раіць малыя крокі: пераключыць мову ў тэлефоне, глядзець фільмы ў дубляжы, стварыць беларускамоўнае асяроддзе.

Магілёўскі ГУБАЗіК затрымаў двух грамадзян, абвінаваціўшы іх у прапагандзе нацызму

19-гадовы жыхар Магілёўшчыны і 56-гадовы мінчук затрыманы магілёўскімі сілавікамі з палітычных прычын.

Паводле распаўсюджанай МУС інфармацыі, раней судзімы за здзек над дзяржаўнымі сімваламі і хуліганства 19-гадовы жыхар Магілёўшчыны нібыта сістэматычна размяшчаў у экстрэмісцкіх тэлеграм-чатах каментары, выявы і відэазапісы, якія змяшчалі ўсхваленне нацысцкіх злачынцаў і іх памагатых.

У сваю чаргу 56-гадовы мінчук, як сцвярджаюць сілавікі, “у адной з сацыяльных сетак публічна распаўсюджваў загадзя ілжывыя гістарычныя звесткі, якія адмаўляюць факты генацыду беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны, а таксама накіраваныя на ачарненне дзейнасці партызан”.

З прадстаўленых на відэа ў тэлеграм-канале МУС каментароў мінчука, цяжка прачытаць нейкае ачарненне партызан. Разам з тым ёсць правамерна пастаўленыя маральныя пытанні, напрыклад, ці варта было партызанам забіваць немцаў, ведаючы, што тыя адпомсцяць у 10 разоў большым па колькасці забойствам мірных жыхароў.

Што ж тычыцца т.зв. генацыду беларускага народа, то, паводле Канвенцыі ААН 1948 года і Міжнароднага крымінальнага суда, генацыд – гэта дзеянні, скіраваныя на поўнае або частковае знішчэнне пэўнай нацыянальнай, этнічнай, расавай або рэлігійнай групы як такой. Галоўнае тут – наяўнасць наўмыснага намеру знішчыць групу менавіта як этнас або нацыю.

Падчас Другой сусветнай вайны Беларусь была арэнай масавых забойстваў, спаленых вёсак і карных аперацый. Але галоўная мэта нацыстаў была – каланізацыя і эксплуатацыя тэрыторый, а не поўнае знішчэнне беларусаў. План «Ост» прадугледжваў рэзкае скарачэнне мясцовага насельніцтва праз гвалт, галодную смерць і высяленне, але юрыдычна гэта часцей трактуецца як злачынствы супраць чалавечнасці і ваенныя злачынствы, а не як генацыд у чыстым выглядзе.

Падчас вайны на тэрыторыі Беларусі адбылося масавае вынішчэнне яўрэяў – гэта прызнана сусветнай супольнасцю як Халакост, то бок генацыд яўрэйскага народа. Таксама быў генацыд цыганскага народу – Параймос, і гэта таксама задакументавана і прызнана міжнароднымі структурамі. Для беларусаў не было дакументаванага асобнага плана, які б дакладна апісваў іх знішчэнне менавіта як этнічнай групы.

Для юрыдычнага прызнання патрэбен судовы працэс: ці Міжнародны крымінальны суд, ці спецыяльны трыбунал. У выпадку Беларусі ніколі не праводзіўся міжнародны суд, які б прызнаў факт генацыду беларускага народа на аснове расследавання з дакументамі, сведчаннямі і вывадамі.

Але для ўлад і сілавікоў сучаснай Беларусі прыведзеныя вышэй аргументы не маюць значэння. Таму следчымі распачатыя крымінальныя справы за “рэабілітацыю нацызму” і адмаўленне “генацыду беларускага народа”.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

У Асіповічах асудзілі траіх наркадзяльцоў

Махінацыі з наркатычнымі лекамі прывялі траіх жыхароў Асіповіцкага раёна да сур’ёзнага пакарання.

У пачатку жніўня 2025 года супрацоўнікі міліцыі затрымалі 35-гадовага жыхара раёна. Падчас асабістага дагляду ў яго выявілі 148 таблетак, што ўтрымлівалі небяспечныя псіхатропныя рэчывы, дазволеныя да кантраляванага абароту.

Як потым аказалася, гэтыя прэпараты мужчына набыў у двух сваіх знаёмых. Напярэдадні ўсе трое па папярэдняй дамоўленасці выехалі ў Мінск. Там двое з іх звярнуліся ў прыватны наркалагічны цэнтр па платныя медпаслугі нібыта для лячэння стану адмены псіхаактыўных рэчываў. Атрымаўшы рэцэпты, яны набылі ў аптэцы не менш за 150 таблетак з небяспечным псіхатропным кампанентам і пасля прадалі іх знаёмаму за 600 рублёў. Да моманту затрымання ён паспеў ужыць дзве таблеткі.

У судовым пасяджэнні мужчына, які набыў прэпараты, цалкам прызнаў віну. Двое іншых абвінавачаных сваю датычнасць да незаконнага абароту адмаўлялі. Адзін сцвярджаў, што набыў лекі па рэцэпце для асабістага ўжывання і пакінуў іх у аўтамабілі без намеру перадаваць камусьці яшчэ. Другі заяўляў, што таблеткі знаёмаму не перадаваў і выкарыстаў іх самастойна.

Акрамя таго, падчас ператрусу па месцы жыхарства аднаго з абвінавачаных быў знойдзены згортак з парашкападобным рэчывам масай не менш за 0,32 грама. Экспертыза ўстанавіла, што ў ім утрымліваецца асабліва небяспечны наркотык — метадон. Паводле мужчыны, згортак ён нібыта знайшоў у Мінску пад лаўкай.

Фігурантаў судзілі па “наркатычным” 328-ым артыкуле КК. Той, хто набыў купленыя яго знаёмымі псіхатропныя лекі, атрымаў тры гады абмежавання волі з накіраваннем ва ўстанову адкрытага тыпу.

Адзін з прадаўцоў з улікам папярэдняга прысуду атрымаў восем з паловай гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму і штрафам у 2100 рублёў (50 базавых велічынь). Другі прадавец наркатычных лекаў правядзе за кратамі 12 гадоў у калоніі асаблівага рэжыму, таксама са штрафам у 50 базавых велічынь.

Акрамя таго, суд пастанавіў прымяніць да двух асуджаных прымусовае лячэнне ад наркаманіі. Апеляцыя на прысуд была адхілена, ён уступіў у законную сілу.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

У Магілёве чакаюць ідэі па дабраўпарадкаванні парка каля Святога возера

Магілёўскія ўлады абвесцілі конкурс канцэпцый добраўпарадкавання парку каля Святога возера.

Нагадаем, што на чыноўніцкай мове гэты парк мае савецкую прапагандысцкую назву “Парк імя 60-годдзя Вялікага Кастрычніка”. Яго стварылі ў 1970-я гады мінулага стагоддзя як нібыта прыродны бар’ер, які мусіў абараняць горад ад забруджвання, звязанага з вытворчасцю хімічнага валакна. Аднак рэальнай ахоўнай функцыі гэтая зялёная зона так і не выканала. Пасадкі праводзіліся на тэрыторыі былога тарфяніка, засыпанага пяском, што істотна ўскладняла рост дрэў. 

У выніку за амаль паўстагоддзя там не з’явілася ні магутных дубоў, ні высокіх бяроз. Дрэвы растуць слаба, часта сохнуць, і на іх месцы рэгулярна высаджваюць новыя саджанцы, якім, паводле назіранняў, наканаваны той самы лёс. З цягам часу тэрыторыя парку паступова змяняецца і часткова забудоўваецца: спачатку там узвялі Магілёўскую дзіцячую школу мастацтваў № 3, а пазней – касцёл Святога Антонія.

Напрыканцы 2025 года старшыня Магілёўскага гарвыканкама Сяргей Чарткоў, распісаўшыся на адной з сустрэч з людзьмі ў няздольнасці мясцовых улад згенераваць ідэю дабраўпарадкавання парка, звярнуўся да маладых магілёўцаў. “Давайце абвесцім конкурс ідэй – як магілёўцы бачаць гэта месца. Так што пачынайце фантазіраваць і прапаноўваць!” – пераклаў свае абавязкі лукашэнкаўскі прызначэнец на магілёўскае насельніцтва.

І вось у лютым 2026 года гарвыканкам абвяшчае конкурс. Прыняць удзел у ім запрасілі юрыдычных асоб незалежна ад формаў уласнасці, індывідуальных прадпрымальнікаў, якія маюць практычны вопыт праектавання і рэалізацыі праектаў. Такім чынам, заклік “фантазіраваць і прапаноўваць” адрасаваны не ўсім, а толькі тым, хто мае практычны вопыт праектавання і рэалізацыі праектаў. Навошта тады чыноўнік Чарткоў звяртаўся да ўсіх магілёўцаў? 

Ну а ўласна конкурс будзе праводзіцца да 16 красавіка 2026 года.

Фотаздымак: Яндэкс.Карты

Будынак лабараторыі магілёўскай псіхбальніцы купілі па цане аднапакаёўкі

Нейкая юрыдычная асоба набыла будынак лабараторыі Магілёўскай псіхбальніцы менш чым за 156 тыс. рублёў.

Будынак лабараторыі псіхіятрычнай бальніцы па вуліцы Сурганава трапіў на таргі летась. Цагляная пабудова з’явілася тут у 1804 годзе. Асаблівасць аб’екта ў тым, што ён мае статус гісторыка-культурнай каштоўнасці трэцяй катэгорыі і трапіў у лік найстарэйшых псіхіятрычных стацыянараў Беларусі. У перыяд нямецка-савецкай вайны фашысты знішчылі ў яго сценах звыш 1 200 хворых.

Летась лот спрабавалі прадаць за 481 243 рублі, але беспаспяхова. Гэтым разам яго рэалізоўвалі ўжо з 80%-ай зніжкай – за 100 386,89 рубля. За ўладанне аб’ектам нерухомасці змагалася два прэтэндэнты – ІП і юрыдычная асоба. У выніку кошт лякарні вырас у паўтара разы.

Аб’ект купілі 19 лютага 2026 года за 155 599,68 рубля. Гэта прыкладна $55 000. У таргах перамагла юрыдычная асоба. У агульнай складанасці новы ўладальнік атрымае ў распараджэнне каля 450 квадратных метраў. Тэрыторыя вакол лабараторыі добраўпарадкавана.

“Новы ўладальнік пакуль яшчэ не вырашыў, што будзе рабіць з будынкам. Кажа, што ідэй шмат, але трэба спачатку пралічыць выдаткі на іх рэалізацыю”, – распавялі “Онлайнеру” ў «БУТБ-маёмасць». 

Фотаздымак: БУТБ-маёмасць

Фабрыка “8 Сакавіка” прымушае звольніцца магіляўчанку пасля дэкрэтнага адпачынку

Жыхарка Магілёва апублікавала ў TikTok відэа, у якім заявіла, што ў першы ж дзень пасля выхаду з дэкрэтнага адпачынку сутыкнулася з фактычным звальненнем. 

Жанчына працуе ў магілёўскім філіяле гомельскай фабрыкі ААТ «8 Сакавіка». Фонам роліка яна зрабіла фрагмент выступу Лукашэнкі пра абвешчаны ім «Год беларускай жанчыны» і паказала фота атрыманага ад працадаўцы дакумента. Афіцыйна гаворка ідзе не пра звальненне, а пра «істотныя змены ўмоў працы». Аднак, паводле аўтара відэа, сутнасць рашэння не пакідае ёй выбару.

Згодна з профілем у сацсетцы, жанчыну завуць Юлія Плотнікава. У каментарыях яна патлумачыла, што была прынятая на працу ў Магілёве, аднак ва ўручаным ёй паведамленні пазначана, што з 18 сакавіка яе новым працоўным месцам становіцца Гомель.

«Так дырэктар вырашыў. З трыма малалетнімі дзецьмі, вы ж разумееце, гэта немагчыма. І вы лічыце, што гэта не звальненне?» – напісала яна.

Адлегласць паміж Магілёвам і Гомелем складае каля 175 кіламетраў. Дарога ў адзін бок – на аўтамабілі, аўтобусе ці цягніку — займае прыкладна 2 гадзіны 40 хвілін. Такім чынам, штодзённыя паездкі на працу і назад могуць заняць больш за пяць гадзін, што для маці траіх малалетніх дзяцей выглядае практычна нерэальным.

Як высвятліў “Флагшток”, Юлія можа працаваць у магілёўскай фірмовай краме фабрыкі «8 Сакавіка». Пры гэтым прадпрыемства ўзначальвае Юлія Грынчык, якая заняла пасаду дырэктара каля двух месяцаў таму.

Фотаздымак: magilev.by