Выйшаў на волю Уладзімір Дудараў – экс-віцэмэр Магілёва з каманды Бабарыкі

Выйшаў на волю былы намеснік старшыні Магілёўскага гарвыканкама па будаўніцтве і ЖКГ. Яму 49 гадоў. За кратамі ён правёў амаль пяць гадоў.

Гісторыя былога віцэ-мэра – тыповы выпадак помсты ўлады за паводзіны былога чыноўніка ў 2020-м.

Сядзеў Дудараў за тое, што ўзначаліў абласны штаб кандыдата ў прэзідэнты Віктара Бабарыкі. На той момант ён ужо пакінуў дзяржаўную службу.

Гэта быў самы высокапастаўлены адстаўны чыноўнік сярод рэгіянальных каардынатараў банкіра. Дударава затрымалі 11 чэрвеня 2020 года, у той жа дзень, калі сілавікі правялі вобшукі ў офісах Белгазпрамбанка.

Абвінавачванні знайшліся – з мінулага. Гэта класічны беларускі прыём. Называецца «крыміналка пад палітыку». Адкрыта саджаць за ўдзел у перадвыбарчай кампаніі – значыць прызнаваць палітычны пераслед.

Значна зручней знайсці ў біяграфіі нешта, што пры жаданні можна кваліфікаваць як злачынства. У любога чалавека, які прапрацаваў ва ўладзе дзесяць гадоў, такое знойдзецца.

Следства прыгадала Дудараву падзеі пачынаючы з 2008 года: нібыта Дудараў незаконна пераабсталяваў тэхнічны паверх у жылое памяшканне ў сваім доме, самавольна падключыўся да камунальных сетак, а будучы старшынёй жыллёвага кааператыва – без ведама членаў унёс змены ў праектную дакументацыю.

Шкода па ўсіх эпізодах сумарна – некалькі дзясяткаў тысяч рублёў. Для крымінальнай справы з прысудам 7,5 года ўзмоцненага рэжыму маштаб несувымерны. У нармальнай прававой сістэме гэта адміністрацыйная справа, максімум штраф і прадпісанне ліквідаваць парушэнне, калі яно сапраўды было.

Маркер нумар два – пакуль Дудараў працаваў у гарвыканкаме, ніякіх прэтэнзій не было. Як толькі ўзначаліў штаб Бабарыкі, адразу знайшліся грахі дванаццацігадовай даўніны.

У верасні 2021 года суд Чавускага раёна прыгаварыў яго да 7,5 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму па артыкулах пра злоўжыванне службовымі паўнамоцтвамі і махлярства.

Пакаранне Дудараў адбываў у ВК-2 у Бабруйску – калоніі, якая фігуруе ў шматлікіх сведчаннях пра жорсткае абыходжанне з палітвязнямі.

Падрабязнасці вызвалення – ці адбылося памілаванне, ці выйшаў датэрмінова – не ўдакладняюцца.

Фота БелТА.

Ураджэнца Магілёва паставілі кіраваць Гомелем

45-гадовы ўраджэнец Магілёва Руслан Пархамовіч, адрацаваўшы на розных чыноўніцкіх пасадах у родным горадзе, адпраўлены кіраваць суседнім абласным цэнтрам.

Пархамовіч нарадзіўся ў Магіёве ў 1980 годзе. У 2002-ім скончыў “машынку” па спецыяльнасцях “Прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва”, “Бухгалтарскі ўлік, аналіз і аўдыт”, а ў 2011-м – Акадэмію кіравання па спецыяльнасці “Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне”.

Тыповы наменклатуршчык пабыў дырэктарам Магілёўскага домабудаўнічага камбіната, а ўжо ў 2018 годзе прызначаны намеснікам старшыні Магілёўскага аблвыканкама. Гэтая пасада для яго на гэты момант стала апошняй у родным горадзе. У чэрвені 2020 стаў міністрам архітэктуры і будаўніцтва.

На галоўнай міністэрскай пасадзе Пархамовіч таксама не затрымаўся. Лукашэнка вызначыў для яго новы фронт работ – Гомельскую вобласць, і накіраваў яго ў сакавіку 2025 года туды сваім памочнікам – інспектарам па гэтым рэгіёне.

І вось цяпер Пархамовіч – гомельскі граданачальнік, старшыня Гомельскага гарвыканкама, якога Лукашэнка чамусьці называе мэрам. “Я вельмі спадзяюся, што з прыходам новага мэра Гомеля там усё пойдзе ў лепшы бок” – заявіў ён, пэўна, не ўсведамляючы, што мэр – гэта выбарная пасада.

Фотаздымак: “Гомельская праўда”

У Бабруйску можа абрынуцца мост 1972 года пабудовы

Пакуль краіна мадэрнізуе кароўнікі, мост у Бабруйску вось-вось абрынецца.
Мост 1972 года пабудовы ў Бабруйску над чыгуначнымі шляхамі на вуліцы Карла Маркса знаходзіцца на мяжы абвалу – металічныя канструкцыі, якія падтрымлівалі пешаходную частку, не вытрымалі нагрузкі.
Як высветлілася, мост быў у плане гарвыканкама па рэканструкцыі, але ад гэтага яму не стала ні холадна, ні горача.
У краіне, дзе не відаць канца-краю мадэрнізацыі кароўнікаў, уладам, зразумела, не да мастоў.
Ну, а пакуль створана камісія па надзвычайных сітуацыях на чале са старшынём Бабруйскага гарвыканкама Максімам Гурыным. Рух па мосце перакрыты, вырашана дэмантаваць частку тратуара.
Гурын кажа пра тое, што была праведзена ацэнка цяперашняй сітуацыі. Аднак і без яго заяўленняў відавочна, што цяперашняя сітуацыя вельмі дрэнная.

Фота: БелТА.

У Магілёве запланавалі дарогу на падтапляемых землях

Дарогу на ўскрайку раёна вуліцы Падгорнай, дзе ўвесну часам Днепр падтапляе зямлю, запланаваў Магілёўскі гарвыканкам.

 

Магілёўскія ўлады абвесцілі ад правядзенні грамадскага абмеркавання інжынерна-транспартнай інфраструктуры каля забудовы па вуліцы Падгорнай. Новую дарогу збіраюцца пабудаваць “у пойме Дняпра, у зоне санітарнай аховы водазабору, водаахоўнай зоне”. Чыноўнікі задумалі яе з чатырма палосамі, веладарожкай, паркоўкамі.

 

Пры гэтым улады здаюць сабе справы, што тэрыторыя, дзе павінна быць дарога, мае забалочаныя і падтапляемыя ўчасткі. Акрамя таго, “на праектаваную тэрыторыю аказвае ўплыў гідраграфічная сетка, прадстаўленая р.Днепр з прытокам р.Дзебра”.

 

З аднаго боку дарогі будзе пойма Дняпра, а з другога – раён вуліцы Падгорнай. Адзін канец дарогі будзе мець працяг у далучэнні да дарогі-пуцепровада па вуліцы Каралёва, а з другі ніякага працягу мець не будзе, бо, згодна схемы, будзе сканчацца каля Дзебры.

 

Пры гэтым ад раёна вуліцы Падгорнай да новай дарогі плануюць пабудаваць шматпавярховыя дамы, а паміж дарогай і Дняпром – фізкультурна-аздараўленчую зону.

 

Прэзентацыя праекта запланавана на 14:10 26 лютага 2026 года на трэцім паверсе Магілёўскага гарвыканкама. грамадскае абмеркаванне будзе цягнуцца да 6 сакавіка.

 

Дарэчы, восенню 2020 года магілёўскія ўлады пад ціскам гараджан адмовіліся ад будаўніцтва ў тым месцы новага мікрараёна Юбілейны-2 паміж Падгорнай і Дняпром. Гараджане тады выступілі супраць забудовы вялізнай зялёнай зоны каля ракі – сабралі больш за 440 подпісаў. Па генплане меркавалася, што ў новым мікрараёне паміж ракой Днепр і вуліцай Падгорнай пабудуюць 24 пяціпавярхоўкі, дзіцячы сад, школу і гандлёвы цэнтр.

 

Цяпер, пачаўшы з будаўніцва з’езда з вуліцы Каралёва да праектуемай дарогі, улады іншым шляхам усё ж праціскаюць гэты мікрараён. 

 

Фотаздымак: etoretro.ru

У Магілёве чакаюць ідэі па дабраўпарадкаванні парка каля Святога возера

Магілёўскія ўлады абвесцілі конкурс канцэпцый добраўпарадкавання парку каля Святога возера.

Нагадаем, што на чыноўніцкай мове гэты парк мае савецкую прапагандысцкую назву “Парк імя 60-годдзя Вялікага Кастрычніка”. Яго стварылі ў 1970-я гады мінулага стагоддзя як нібыта прыродны бар’ер, які мусіў абараняць горад ад забруджвання, звязанага з вытворчасцю хімічнага валакна. Аднак рэальнай ахоўнай функцыі гэтая зялёная зона так і не выканала. Пасадкі праводзіліся на тэрыторыі былога тарфяніка, засыпанага пяском, што істотна ўскладняла рост дрэў. 

У выніку за амаль паўстагоддзя там не з’явілася ні магутных дубоў, ні высокіх бяроз. Дрэвы растуць слаба, часта сохнуць, і на іх месцы рэгулярна высаджваюць новыя саджанцы, якім, паводле назіранняў, наканаваны той самы лёс. З цягам часу тэрыторыя парку паступова змяняецца і часткова забудоўваецца: спачатку там узвялі Магілёўскую дзіцячую школу мастацтваў № 3, а пазней – касцёл Святога Антонія.

Напрыканцы 2025 года старшыня Магілёўскага гарвыканкама Сяргей Чарткоў, распісаўшыся на адной з сустрэч з людзьмі ў няздольнасці мясцовых улад згенераваць ідэю дабраўпарадкавання парка, звярнуўся да маладых магілёўцаў. “Давайце абвесцім конкурс ідэй – як магілёўцы бачаць гэта месца. Так што пачынайце фантазіраваць і прапаноўваць!” – пераклаў свае абавязкі лукашэнкаўскі прызначэнец на магілёўскае насельніцтва.

І вось у лютым 2026 года гарвыканкам абвяшчае конкурс. Прыняць удзел у ім запрасілі юрыдычных асоб незалежна ад формаў уласнасці, індывідуальных прадпрымальнікаў, якія маюць практычны вопыт праектавання і рэалізацыі праектаў. Такім чынам, заклік “фантазіраваць і прапаноўваць” адрасаваны не ўсім, а толькі тым, хто мае практычны вопыт праектавання і рэалізацыі праектаў. Навошта тады чыноўнік Чарткоў звяртаўся да ўсіх магілёўцаў? 

Ну а ўласна конкурс будзе праводзіцца да 16 красавіка 2026 года.

Фотаздымак: Яндэкс.Карты

Актывісты звярнуліся ў магілёўскі гарвыканкам і атрымалі некампетэнтную адпіску з памылкамі

Канал “Блог гарадскога актывіста з Магілёва” апублікаваў вынік калектыўнага зварота грамадзян у магілёўскі гарвыканкам. Нераўнадушныя грамадзяне, усхваляваныя наступствамі ліпеньскага ўрагану, запытваліся ў профільных служб гарадской адміністрацыі, як арганізавана праца па азеляненні Магілёва. Яны прапанавалі абследаваць дрэвы старэйшыя за 40 гадоў, распрацаваць праграму кампенсацыйнага азелянення, весці адкрыты рэестр зялёных насаджэнняў і прыцягваць да працы спецыялістаў-арбарыстаў.

У адказ яны атрымалі дакумент на трох старонках, у якім утрымлівалася шмат агульных фраз і спасылак на законы, але ключавыя пытанні проста праігнараваны. Так, без адказу засталіся такія пытанні:

  • Колькі ў горадзе спецыялістаў (арбарыстаў, дэндролагаў, фітапатолагаў)? 
  • Ці будзе створана праграма кампенсацыйнага азелянення? 
  • Ці будзе весціся рэестр дрэў? 
  • Як плануецца вырашаць праблему старых аварыйных дрэў? 

Больш за тое – гаворыцца ў паведамленні гарадскога актывіста – у адказе гарвыканкама прыведзены спасылкі на нарматывы, якія даўно страцілі сілу. Гэта значыць, грамадзянам афіцыйна даюць інфармацыю, заснаваную на дакументах, якія не дзейнічаюць. Гэта не проста памылка – гэта ставіць пад сумнеў кампетэнцыю супрацоўнікаў, якія рыхтавалі адказ, і службовых асоб «Магілёўзеленбуда».

Аўтар звароту паабяцаў накіраваць скаргу на гарвыканкам у абласны выканаўчы камітэт.

горисполком могилев отписка

Фота з адкрытых крыніц

У Магілёве стварылі мабільныя групы для кантролю за скошваннем травы

Падрослая трава дала магілёўскім чыноўнікам новую нагоду для імітацыі бурлівай дзейнасці, бо цяпер можна стварыць спецыяльныя мабільныя групы для кантролю за гэтым працэсам.

Старшыня гарвыканкама Сяргей Чарткоў сабраў 3 чэрвеня 2025 года камунальнікаў, каб нагадаць: добраўпарадкаванне — справа сур’ёзная, хоць і не заўсёды патрабуе вялікіх капіталаўкладанняў, піша набліжаны да ўладаў горада тэлеграм-канал “Магілёў — мой горад”.

Асаблівы акцэнт зрабілі на скошванні травы, якое раптам стала справай дзяржаўнай важнасці. Недастаткова проста падстрыгчы газоны — цяпер за гэтым будуць сачыць мабільныя групы, створаныя ў Ленінскім і Кастрычніцкім раёнах. Магчыма, наступным крокам стане з’яўленне “спецыялістаў” па вымярэнні даўжыні травінак.

Мабільныя групы — гэта спецатрады паказнога клопату, якія патрулююць двары ў пошуках кустоў і газонаў, што ўхіляюцца ад добраўпарадкавання.

Працэс, безумоўна, важны. Асабліва калі трэба імітаваць актыўную дзейнасць без лішніх выдаткаў. Менавіта так выглядае сапраўдны магілёўскі падыход: калі не істотна, каб стала лепш — галоўнае, каб выглядала, быццам нехта заняты. І асабліва важна адлюстраваць гэта ў мясцовай прэсе — з 4 чэрвеня ў склад адной з мабільных груп увайдуць журналісты “Весніка Магілёва”.

Фотаздымак: “Магілёў — мой горад”

Штучная дата, але сьвята патрэбнае Магілёву – апытанка Магілёў.media у афіцыйны Дзень Незалежнасці

Дзень незалежнасці ў Магілёве праходзіў сёлета традыцыйна: мітынг, канцэрты, кірмаш, сямейнае свята, спяванне гімна, феерверк. Тэма дзяржаўнасці ў цэнтры свята, але вонкава знайсці яе адлюстраванне не так проста. 

Фотарэпартаж з гушчару падзей з рэплікамі магілёўцаў.

Свята распачалося з афіцыйнага мітынгу на  Мемарыяльным комплексе ”Буйніцкае поле”. Нічога новага ці адметнага там не было. Адабраныя прадстаўнікі калектываў выявілі вытрымку, перамогшы спёку. Цікавасці магілёўцаў у апошнія гады да падобных акцый не назіраецца. 

Цікавасць, хаця і не ажыятаж, выклікала культурная праграма. Шмат было канцэртаў.

На плошча Адзінства, якая насупраць гарвыканкаму, выступалі народны аркестр рускіх народных інструментаў Магілёўскага дзяржаўнага каледжа мастацтваў і творчы калектыў школ мастацтваў. Іх канцэрт называўся “Табе нашы песні, родная Беларусь!”.

Магілёўскі краязнаўца: “Дата канечне за вушы прыцягнутая да незалежнасці нашай краіны. Гэта дзень вызвалення ад фашыстаў і не болей. А вось само свята патрэбнае. Не было б незалежнасці нашы хлопцы ўжо б у трунах з Украіны вярталіся. Пахаванні праходзілі б штодня, ну ці праз дзень…” 

Выстава-кірмаш “Горад майстроў” правялі ў тэатральным скверы. Далей пешаходнай вуліцай быў канцэрт “Квітней, мая Беларусь!”. Ён праходзіў на пляцоўцы насупраць музею Бялыніцкага-Бірулі. Далей зноў канцэрт. Гэтым разам Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі. Яго выстапленне называлася “Беларусь – мая краіна”. Яго арганізавалі на  згаданай плошчы Адзінства.

Пенсіянер, былы дырэктар саўгаса: “Чым глыбейшы крызіс, тым больш святаў. Усё робіцца, каб людзям лягчэй пражыць цяжкія часы. Карацей, каб менш думалі пра эканоміку”. 

Ягоная жонка: “А мне падабаецца. Тым, хто ў горадзе застаўся, было куды пайсці. І пра ўсе гэтыя жахі менш думаеш”. 

Ідзем да Дняпра спускаемся у гарадскі парак Падміколле і трапляем на агульнагарадскае сямейнае свята “Мы – дзеці твае, Беларусь!”.

Таццяна – жыхарка з цэнтру: Усе было б добра, але тыдзень гэта слухаць, то занадта. Яны ж ужо колькі дзён рэпетуюць. Аглохнуць можна было ад паўтораў.

На фінішную прамую свята выйшла ў скверы 40-годдзя Перамогі. Там імпрэзай з жывой музыкай стваралі гараджанам “Святочны настрой”.

Былы актор тэатру: Свята не вельмі. А ўчора, дык увогуле магла быць паніка. Рэжысёры арганізавалі імітацыю бою з выбухамі і стралянінай. Гледачы некаторыя рэальна перапалохаліся. У сённяшніх умовах гэта было неабачліва.

Завяршацца ўрачыстасці позна ўвечары на плошчы Славы агульнарэспубліканскай акцыяй “Праспяваем гімн разам!” і феерверкам.