Category: Навіны

Калі дзяцінства б’ецца токам: як бяспека ператварылася ў квэст на выжыванне

Навіна ад

У Магілёве падлетак ледзь не загінуў ад удару токам у закінутым будынку. Ён ухапіўся за аголены кабель, і толькі цуд уратаваў яго ад смерці. Але ў гэтай гісторыі страшнейшае не электрычнасць, а тое, як мы прывыклі да падобных навін.

Калі я быў дзіцем, закінутыя будынкі здаваліся мне брамамі ў іншыя cусветы. Мы з сябрамі вывучалі старыя фабрыкі, лазілі па гарышчах і падвалах, не думаючы, што гэта можа быць небяспечна. Сёння я разумею, што нам проста шанцавала. Але чаму праз дзесяцігоддзі дзеці ўсё яшчэ гуляюць у тых жа руінах, рызыкуючы жыццём?

Нядаўні выпадак у Магілёве, калі падлетак атрымаў удар токам у закінутым будынку — гэта не выпадковасць, а тэндэнцыя. Такія здарэнні здараюцца рэгулярна, і кожны раз мы дзівімся, быццам упершыню. Але ж хіба не відавочна, што закінутыя і безнаглядныя аб’екты становяцца пасткамі для дзяцей?

Улады часта закрываюць вочы на такія месцы, мяркуючы: калі будынак не выкарыстоўваецца, значыць, пра яго можна забыць. Але дзеці не ведаюць пра бюракратычныя дэталі. Яны бачаць у закінутых будынках месца для прыгод, не ўсведамляючы рызыкі.

Бацькі таксама не заўсёды могуць сачыць за сваімі дзецьмі. У рэальнасці, калі шмат хто вымушаны працаваць на двух, а то і трох працах, каб пракарміць сям’ю, кантроль за дзецьмі аслабляецца. А грамадства ў сваю чаргу хутчэй асуджае бацькоў, чым узгадвае пра ўласную адказнасць.

Замест таго, каб шукаць вінаватых, варта падумаць пра сістэмныя рашэнні. Чаму б не распрацаваць праграмы па рэкультывацыі альбо перабудове закінутых будынкаў? Чаму б не арганізаваць для дзяцей бяспечны вольны час, каб ім не даводзілася шукаць прыгоды ў разбураных сценах?

 Кожны раз, калі я чую пра падобныя выпадкі, я ўспамінаю сваё дзяцінства і ўсведамляю, як моцна нам пашанцавала. Але шанцаванне — гэта не план. Можа, пара перастаць спадзявацца на «авось» і пачаць дзейнічаць? Бо бяспека нашых дзяцей — гэта не латарэя, а нашая агульная адказнасць.

Якуб Ясінскі

Фота ілюстрацыйнае

Былую навучэнку каледжа ў Бабруйску прымусілі аплаціць “бясплатнае” навучанне

Навіна ад

У Бабруйску правялі паказны суд над былой навучэнкай каледжа імя Ларына за тое, што яна не адпрацавала “бясплатнае” навучанне. Дзяўчыну, насуперак Канстутуцыі і правам чалавека, прымусілі заплаціць за яго.

Як паведамляе суд Бабруйскага раёна і горада Бабруйска, дзяўчына навучалася ў Бабруйскім дзяржаўным каледжы імя Ларына і скончыла яго з атрыманнем прафесійна-тэхнічнай адукацыі па спецыяльнасці “Мастацка-афарміцельскія работы і дызайн інтэр’ераў. Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва”.

“Атрымаўшы дыплом, адказчыца была размеркавана ў ААТ «Белмастацкераміка». Адпрацаваўшы паўтара месяца, была звольнена за прагулы без уважлівых прычын. Затрачаную дзяржавай суму на падрыхтоўку спецыяліста адказчыца ў добраахвотным парадку не пакрыла”, — гаворыцца ў паведамленні.

У выніку суд спагнаў з дзяўчыны 13 140 рублёў, а таксама пошліну ў памеры 657 рублёў.

Суд дзейнічаў па беларускіх законах, але вынесенае ім пакаранне ёсць парушэннем правоў чалавека і Канстытуцыі РБ. Справа ў тым, што студэнты ў Беларусі не падпісваюць асобны дагавор аб абавязковай адпрацоўцы бесплатна атрыманага навучання — яна навязваецца праз асобныя законы. Паколькі адсутнічае элемент добраахвотнасці, абавязковая адпрацоўка з’яўляецца прымусовай працай.

Згодна артыкулу 41 Канстытуцыі РБ, “прымусовая праца забараняецца, акрамя працы або службы на падставе судовага пастановы альбо ў адпаведнасці з законамі аб надзвычайным і ваенным становішчах”.

Фота:  суд Бабруйскага раёна і горада Бабруйска

Калі кантроль ператвараецца ў параною: беларуская бюракратыя ў трох дзеяннях

Навіна ад

У Беларусі чыноўнікі дапрацавалі праект указа аб кантрольнай (нагляднай) дзейнасці. Калі яго падпіша Аляксандр Лукашэнка — праверак стане менш. Пра гэта заявіў генпракурор Андрэй Швед.

Нядаўна я пачуў гісторыю ад аднаго кавярніка ў Мінску. Ягонае маленькае прадпрыемства за адзін месяц праверылі чатыры разы. Санстанцыя, пажарнікі, ліцэнзійнікі і нават нейкі загадкавы спецыяліст па арганалептыцы кавы. Кожны з іх прыходзіў са сваім “неадкладным” заданнем. І ўсе яны, здаецца, шукалі не столькі праўду, колькі прычыну — прычапіцца, пагразіць, пакінуць “паперку”.

Я тады падумаў: а ці не пераўтварыліся нашы кантрольныя органы ў некі зброевы склад, дзе кожны кантралёр — нібы вартаўнік з правам на суд?

Апошнія гады ў Беларусі назіраецца выразная тэндэнцыя: колькасць праверак расце, іх характар — усё больш інквізітарскі. Здаецца, бюракратычная машына навучылася харчавацца сама сабою — чым больш праверак, тым больш справаздач, тым больш падстаў для новых праверак. Асабліва моцна гэта адчувае малы і сярэдні бізнес, для якога кожная нечаканая інспекцыя — не проста стрэс, а рэальны рызыка страты кліентаў ці нават ліцэнзіі.

Генпракурор Андрэй Швед нядаўна абвясціў: рыхтуецца новы ўказ, які мусіць “прывесці парадак” у сферу кантролю. Гучыць прыгожа. Але ці не стане ён чарговым дыванком, якім накрыюць тыя ж самыя ямы? Бо праблема не ў колькасці паперак, а ў самой сістэме, якая працягвае функцыянаваць не дзеля развіцця, а дзеля самазабеспячэння.

У краінах, дзе дзяржава — гэта не фетыш, а сэрвіс, кантрольныя органы выглядаюць зусім інакш. Там яны — партнёры бізнесу, яны дапамагаюць выконваць нормы, а не выкарыстоўваюць іх як пасткі. Там дзяржава нагадвае садоўніка, які абразае сухое і падкормлівае жывое. У нас жа — хутчэй паляўнічы з журналам справаздач.

Кансерватызм заходняга тыпу, з яго даверам да асобы і перавагай самарэгуляцыі, стварае асяроддзе, у якім прадпрымальнік адчувае сябе адказным, а не падазраваным. Аднак у Беларусі дзяржава працягвае імкнуцца кантраляваць усё: ад памеру шыльдаў да густу кавы. І з кожным новым правераным актам сыходзіць інвестыцыйны капітал, а разам з ім — вертыкаль надзеі на развіццё.

І ёсць яшчэ адно — больш цёмнае — наступства. Калі правяраюць занадта часта, а знаходзяць заўжды, рана ці позна з’яўляецца спакуса дамаўляцца. Так, празмерны кантроль становіцца не аховай парадку, а глебай для карупцыі. І тады ўжо ніхто не верыць — ні ў правілы, ні ў справядлівасць.

Магчыма, прыйшоў час перагледзець саму логіку кантролю ў нашай краіне. Падумаць, як зрабіць так, каб праверкі не былі пугай, а сталі падтрымкай. Каб узаемны давер — а не страх — стаў нормай.

Бо можа аказацца, што празмерны кантроль — гэта не пра моц, а пра яе адсутнасць. І што дзяржава, якая давярае, заўсёды мацнейшая за тую, што толькі падазрае.

Якуб Ясінскі

Сколько стоит помыть машину в Костюковичах? Без стакана не разобраться

Навіна ад

В отделе экономики костюковичского райисполкома конвертировали минуты в рубли.

В социальных сетях один из клиентов костюковичской автомойки самообслуживания, пожелавший остаться анонимным, пожаловался на стоимость услуг: в Минске можно в 8–10 рублей уложиться, а у нас и двадцати не всегда хватает. Откуда такая цена? 

Журналисты газеты «Голас Касцюкоўшчыны» обратились за разъяснением в отдел экономики райисполкома. 

Специалисты ответили, что “стоимость услуг формируется из фактического времени, затраченного на мойку и привели для примера кроссовер длиной 4,3 метра и высотой 1,6 метра. На его полную очистку потребовалось: 4 минуты 45 секунд, из которых 2 минуты ушло на выжидание после нанесения пены”.

Общая сумма за такой цикл составила десять рублей. При этом в райисполкоме уверяют, что, по их опыту, даже с промывкой ковриков и последующим смыванием воды на мойку в среднем уходит не более пяти минут.

Райисполкому, конечно виднее, но в ходе всей катавасии с пеной, выжиданием и ковриками, как-то потерялся основной мотив жалобы. Речь шла все-таки о двадцати рублях и после всех экономических выкладок так и осталось непонятным: завышены ли цены на костюковичской автомойке и снизятся ли они?

Фото: mogilev.media, иллюстративное

Жыхар Магілёўскага раёна, які спаліў сваю сужыцельку, асуджаны на 11 гадоў

Навіна ад

67-гадовы жыхар вёскі Шапчыцы Магілёўскага раёна асуджаны на 11 гадоў калоніі за падпал дома, у якім знаходзілася яго сужыцелька. Жанчына памерла ў бальніцы ад апёкаў.

Як паведамляе Магілёўскі аблсуд, у судзе Магілёўскага раёна ўстаноўлена, што 6 студзеня 2025 года абвінавачаны, будучы п’яным, пасля сваркі са сваёй 66-гадовай сужыцелькай, з якой пражываў каля 15 гадоў, здзейсніў наўмысны падпал яе дома. Ён абліў дыван гаручай вадкасцю, а пасля падпаліў яго запалкамі.

Да прыезду супрацоўнікаў МНС дом гарэў адкрытым полымем. На вуліцы знаходзіўся мужчына, сужыцель гаспадыні будынку, які патлумачыў, што ў доме нікога няма, паведамлялі тады ратавальнікі.

На самой жа справе, у доме знаходзілася жанчына. Пра гэта ведаў абвінавачаны, сцвярджаюць у судзе, але пры гэтым мужчына не пераканаўся, што сужыцелька зможа пакінуць памяшканне без шкоды для здароўя і не зрабіў спроб аказаць ёй дапамогу.

У выніку пажару яна атрымала цяжкія цялесныя пашкоджанні ў выглядзе тэрмічных апёкаў каля 33% паверхні цела, і 24 студзеня 2025 года памерла ў бальніцы.

Абвінавачаны віну ў здзяйсненні злачынства не прызнаў, сцвярджаючы, што падпал адбыўся па неасцярожнасці.

Суд адправіў пенсіянера ў калонію ўзмоцненага рэжыму на 11 гадоў. Ён таксама павінен выплаціць дачцэ памерлай сужыцелькі кампенсацыю маральнай шкоды ў памеры 5 тысяч рублёў.

Фота: Магілёўскае абласное ўпраўленне МНС

На помнік магілёўскаму ваяру-каліноўцу Аляксандру Царуку збіраюць сродкі

Навіна ад

Дачка Аляксандра Царука звярнулася да грамадскасці з просьбай дапамагчы ўсталяваць помнік яе бацьку, актывісту з Магілёва і ветэрану баявых дзеянняў ва Украіне.

Пра гэта ў сваім афіцыйным акаўнце паведамляе прэс-служба Палка Каліноўскага.  

Дачка Царука Вольга ўжо аплаціла 1890 еўра з сабраных раней грошай, каб усталяваць помнік бацьку. Але да поўнай сумы не хапае 1350 еўра.

Рэквізіты для дапамогі:

OLGA GOLOMEEVA

IBAN: LT097300010182242136

Аляксандр Царук быў магілёўскім актывістам, назіральнікам на прэзідэнцкіх выбарах у 2020 годзе, за што атрымаў каля 40 сутак арышту сумарна. У 2022 годзе пасля поўнамаштабнага ўварвання расійскай арміі ва Украіну ён далучыўся да Палка Каліноўскага. Ён быў удзельнікам боя, у якім загінуў камандзір батальёна Павел “Волат” Суслаў і прыкрываў эвакуацыю групы.

Пазней праблемы са здароўем прымусілі Аляксандра Царука вярнуцца на лекаванне ў Вільнюс, дзе ён памёр ад анкалогіі.

Фота: Полк Каліноўскага  

Осиповичский лесхоз продавал зубров коллегам из Черикова с “распилом” областного бюджета

Навіна ад

Комитет госконтроля рекомендовал Осиповичскому лесхозу умерить аппетиты, а Чериковскому — щедрость.

Комитет госконтроля Могилевской области провел проверку хода реализации плана по переселению зубров между Осиповичским и Чериковским лесхозами, сообщает “Беларусь Сегодня”.

В Беларуси численность зубров превысила 2000 особей. Четверть из них обитают в Осиповичском опытном лесхозе. Однако рост популяции привел к аграрным проблемам: зубры повреждают посевы.

Согласно исследованию Национальной Академии наук Беларуси, оптимальная численность зубров в этом регионе — 331 особь. К 2023 году их стало 540, что потребовало срочного переселения части популяции в Чериковский лесхоз.

В 2023 году был заключен договор на поставку 30 зубров. Стоимость контракта — 72 тысячи рублей. Однако в декабре лесхозы его аннулировали, не переселив ни одного животного.

Через месяц Чериковский лесхоз снова объявил закупку — на тот же объем и структуру, но уже по цене 106 тысяч рублей, что объяснили сменой источника финансирования — в ход пошел уже областной бюджет.

Анализ калькуляции затрат Осиповичского лесхоза показал, что часть сумм взята с потолка: осиповичские продавцы заломили цену, а чериковские покупатели торговаться не стали. 

Из планируемых 30 зубров в Чериков перевезли лишь девять. Животные предпочитали оставаться в природной среде, избегая хитроумных ловушек.

Материалы проверки направлены в правоохранительные органы для правовой оценки действий участников закупки.

Фото иллюстративного характера из открытых источников.

Подполковник Александр Якушев возглавил могилевский ОМОН

Навіна ад

В перечне “заслуг” нового начальника ОМОНа Могилева подполковника Якушева — лжесвидетельство в суде.

Начальник областного УВД представил нового командира могилевского ОМОНа. Им стал подполковник милиции Александр Якушев, ранее отвечавший за идеологическую работу и кадры, пишут “Могилевские ведомости”.

Александр Якушев обладает значительным практическим опытом, сообщает УВД. Но когда-то опыта у Якушева, тогда еще капитана, не хватило даже для того, чтобы не путаться в показаниях на суде, лжесвидетельствуя по делу Станислава Павлинковича — члена оргкомитета по созданию Белорусской социал-демократической партии «Народная грамада».

А дело было так. В 2018 году Александр Якушев и его коллеги из ОМОН внимательно следили за общественным порядком и вдруг заметили, что Павлинкович переходит дорогу в неположенном месте.

Реакция была молниеносной: ОМОНовцы приступили к задержанию “особо опасного” преступника. Конечно же, едва ли не каждый день за пешеходными переходами у нас следит наряд ОМОН.

На суде задержанный Павлинкович заявил, что его задержали, чтобы не допустить участие на митинге 25 марта в Минске (с разрешения властей, в Минске праздновалось 100-летие Белорусской Народной Республики). Также он рассказал, что сотрудники милиции испытывают ненависть ко всему белорусскому:

— Один из милиционеров в штатском сказал, что нас проще всех расстрелять, как сделало бы НКВД.

На суде показания сотрудников ОМОН путались – один из них утверждал, что видеорегистраторы были неисправны, а другой, что они напрочь отсутствовали. Что же касается задержанного Павлинковича, то он вообще ходил из дома за хлебом, когда на него набросились сразу пять сотрудников спецслужб.

Фото из открытых источников.

Исторический максимум падежа скота – наконец Могилевщина в лидерах

Навіна ад

Чаще всего коровы падают от голода в родной для Лукашенко, Могилевской области.

Лукашенко в который раз выразил “глубокую обеспокоенность” состоянием животноводства в стране. Он заявил, что уровень падежа скота достиг исторического максимума и потребовал спасать телят переводом из “голодающих” хозяйств в “сытые” СПК, где пока еще есть ветеринары и корма.

По данным на конец апреля 2025 года, в Беларуси насчитывалось 3 989 212 голов крупного рогатого скота, что на 2,3 процента меньше, чем в аналогичном периоде 2024 года, пишет “Наша Ніва”.

Ситуация действительно катастрофическая: в 2023 году в стране погибло 124,2 тысячи голов КРС, в  2024 году — 147,9 тысячи.

Наибольший рост падежа зафиксирован в Могилевской области — на 35,4 процента.

В остальных регионах  дела тоже обстоят не лучшим образом:

  • Минская область — 22,6 процента;
  • Гомельская область — 22,3 процента;
  • Витебская область — 12 процентов;
  • Гродненская область — 11,9 процента;
  • Брестская область — 6,5 процента;

Учитывая то, что рождаемость в Беларуси достигла исторического минимума, а из-за “картофельного” кризиса овощи и фрукты, “в ответ на санкции”, разрешено завозить даже из недружественных стран, мы, похоже, накануне грандиозного шухера.

Проще говоря, брежневская эпоха, в которую страна вступила усилиями “крепких хозяйственников”, подходит к своему исторически подтвержденному финалу.

Фото из открытых источников, носит иллюстративный характер.

Две женщины попали в больницу после уколов ботокса в Осиповичах

Навіна ад

После инъекций ботулотоксина у одного и того же косметолога в Осиповичах две женщины оказались в больнице с тяжелыми неврологическими симптомами. Сейчас они восстанавливаются и намерены обращаться в правоохранительные органы.

Как пишет Onliner, Татьяна и Инна в разное время прошли процедуру инъекций ботокса у частного косметолога, принимавшего на дому в Осиповичах. Обе после этого столкнулись с серьезными осложнениями: мышечной слабостью, нарушением речи, трудностями с дыханием и глотанием. Женщины говорят, что до этого не испытывали подобных реакций, несмотря на регулярные косметологические процедуры.

42-летняя Татьяна пришла к специалисту 15 апреля 2025 года, чтобы сделать ботокс в область лба. Однако косметолог предложила «улучшить результат» и уколола дополнительные зоны, включая шею и область под глазами. За все уколы Татьяне насчитали 460 рублей, но в день процедуры она заплатила только 160. Остальное можно было отдать позже — такая «рассрочка» и прельщала клиентку в косметологии на дому. 

Через несколько дней женщина почувствовала резкое ухудшение самочувствия. Ее состояние потребовало медицинской помощи, капельниц и лечения в больнице. Врачи поставили диагноз — миастеническая реакция, вероятно, вызванная ботулотоксином.

Похожая история случилась с 50-летней Инной. Она также ранее посещала того же косметолога на депиляции и незначительных процедурах. В апреле она решилась на инъекцию. В конце процедуры ей был озвучен ценник — 540 рублей.

Через несколько дней начались тяжелые симптомы: слабость, проблемы с дыханием, нарушение речи. Женщину срочно госпитализировали, позже перевели в неврологическое отделение. Диагноз совпал с тем, что поставили Татьяне.

Обе женщины утверждают, что косметолог не имела высшего медицинского образования, но об этом знали и сознательно шли на риск — в первую очередь из-за более доступной цены и «доверия к человеку». Теперь они признают свою ошибку и готовят обращения в милицию и Министерство здравоохранения.

По словам женщин, косметолог сначала признала, что могла ввести слишком большую дозу нового препарата, а позже назвала это «индивидуальной реакцией». Теперь обе пострадавшие продолжают лечение и восстановление. Татьяна уже начала говорить и есть, но все еще ощущает последствия. Инна только недавно вернулась домой после длительной госпитализации и восстанавливается под наблюдением врачей. 

Фото: Onliner