Каліфарнійскі трыпс – яшчэ адну поскудзь выявілі ў экспартных саджанцах

Адзін з самых небяспечных кветкавых шкоднікаў трапляе ва Усходнюю Еўропу разам з замежным пасадачным матэрыялам – ён смокча сокі раслін і пераносіць вірусныя хваробы.

Заходні (каліфарнійскі) кветкавы трыпс, радзімай якога з’яўляецца заходняе ўзбярэжжа Паўночнай Амерыкі, зараз абмежавана распаўсюджаны і ў Еўропе. 

Гэта казурка велічынёй 1,4-2,0 мм, якая вядзе патаемны лад жыцця, наносіць шкоду кветкавым пупышкам, бутонам, кветкам, а таксама сцёблам і лістоце. Шкоду прычыняюць і лічынкі і дарослыя казуркі. Ротавым апаратам яны праколваюць скурку раслін і высмоктваюць змесціва клетак расліннай тканіны. У месцах пашкоджанні з’яўляюцца жоўтыя хлоратычныя плямы або рыскі, якія пасля зліваюцца. Пазней пашкоджаныя органы расліны вянуць, на іх з’яўляюцца некратычныя адтуліны. Потым лісце нярэдка ападае, а бутоны кветак не раскрываюцца. 

На моцна заражаных раслінах могуць з’явіцца абясколераныя “серабрыстыя” ўчасткі, асабліва прыкметныя на цёмна-зялёным лісці раслін, а таксама на цёмна афарбаваных пялёстках. Сілкаванне трыпса ў кветкавых пупышках выклікае дэфармацыю кветак і пладоў. Паглынанне пыльцы не дазваляе расліне сфарміраваць паўнавартасныя кветкі. Акрамя таго, сваімі экскрэментамі казуркі забруджваюць пялёсткі кветак, што недапушчальна для салатнай гародніны.

У цяпліцах за год шкоднік можа ўтварыць 12-15 пакаленняў. Заўважана, што заходні кветкавы трыпс у цяпліцах хутка выцясняе тытунёвага. Адна з прычын гэтага – хутчэйшае развіццё яго пры адных і тых жа тэмпературах. У летні час каліфарнійскі трыпс здольны размнажацца па-за цяпліцамі на разнастайнай культурнай і дзікай расліннасці. У беларускіх кліматычных умовах у адкрытым грунце ён не зімуе.

Паспяховая абарона раслін ад заходняга кветкавага трыпса магчымая толькі пры строгім захаванні правіл унутранага каранціну, а таксама пры выкарыстанні ўсяго комплексу прафілактычных і знішчальных мерапрыемстваў.

Паколькі трыпс распаўсюджаны вельмі шырока, то асноўнай мерай па прадухіленні пранікнення і распаўсюджванні шкодніка з’яўляецца папярэдняя праверка месца вытворчасці расліннай прадукцыі, якое павінна быць вольным ад заходняга кветкавага трыпса. Гэта пацвярджаецца праведзенымі абследаваннямі і фітасанітарным сертыфікатам – папярэджвае Наталля Фёдарава, вядучы аграном-

дзяржаўны інспектар Магілёўскай раённай дзяржаўнай інспекцыі па насенняводстве, каранціне і абароне раслін на старонках газеты “Зямля і людзі”.

Магілёў.media пісалі пра гіганцкага іспанскага смаўжа, які распаўсюджваецца па Усходняй Еўропе разам з пасадачным матэрыялам.

 

Легендарныя савецкія авіялайнеры ІЛ-76 прадаюцца ў Магілёве і Мінску

Любы ахвочы, у каго ёсць 1,5 млн долараў, можа набыць на «Куфары» два вялікія самалёты, але яшчэ прыйдзецца ўкласціся ў іх рамонт. 

На пляцоўцы аб’яў «Куфар» з’явіліся два незвычайныя лоты – самалёты. Магілёўскі самалёт ІЛ-76ТД EW-434ТН варты 1 732 735 рублёў (або $ 708 685 у эквіваленце), Мінскі самалёт ІЛ-76ТД EW-78839 можна набыць за 1 679 901 рубель (або $ 687 841). 

Самалёты лёталі пачынаючы з 1989-га і 1990-га гадоў, а на дадзены момант знаходзяцца на захоўванні ў Магілёве і Мінску. Абодва авіялайнеры адносяцца да грамадзянскай мадыфікацыі, з якой было дэмантавана абсталяванне ваеннага прызначэння. Самалёты прадаюцца без авіяцыйных рухавікоў. Рухавік можна набыць асобна, недзе за 633 тысячы рублёў. 


ІЛ-76 – цяжкі ваенна-транспартны самалёт, быў распрацаваны ў канструктарскім бюро Ільюшына. Ён быў першым у СССР «транспартнікам» з турбарэактыўнымі рухавікамі. Грузападымальнасць самалёта – 50 тон, максімальная ўзлётная маса – 190 тон, далёкасць палёту з максімальнай загрузкай – 3600 кіламетраў.


Электронныя таргі павінны былі адбыцца тыдзень таму, але лоты не зняты. Гледзячы па ўсяму, пакупнікоў пакуль не знайшлося. Кошт магілёўскага лайнера патаннеў на 7000 рублёў. 

Ахвочых набыць самалёт у Магілёве трэба папярэдзіць, што каб лайнер паляцеў, неабходна будзе правесці яго капітальны рамонт. І памятайце, што многія камплектуючыя на тэрыторыі Расіі цяпер не вырабляюцца, а набыць заходняе абсталяванне амаль немагчыма з-за санкцый. 

Фота: kufar.by

Выставка одной скульптуры проходит в Могилеве

Эта выставка создана в необычном формате. Во-первых, посвящена одной скульптуре «Вяршыня», от неё и название выставки. Во-вторых, в маленьком камерном зале вывешены рисунки с необычной судьбой. В-третьих, были приглашены только самые близкие друзья и коллеги.

По словам коллеги и друга Андрея Воробьёва:

– Скульптура – гэта такі від мастацтва, які доўга выношваецца, потым доўга ствараецца, а потым аўтар доўга спрабуе зразумець яе…

Сама скульптура посвящена дочери Владимира Кононова Анне и выставлена в день её рождения, как сказал автор: 

– Со временем определяешь, что жизнь – это покорение вершины, это преодоление трудностей…

Рисунки представленные в галерее созданы в сложный момент жизни автора и Владимир заметил, что всегда что-нибудь рисует и каждая работа воспринимается своеобразным посланием:

– В этих рисунках я прорабатываю идеи, которые потом могу в камне воплотить и благодаря галерее (А. Воробьёва) можно поработать и не чувствовать гнетущей зависти, которую приходилось чувствовать в других местах, где работаешь. Здесь же полная свобода и взаимопонимание…

Скульптуры своеобразные, рисунки хороши,

Они такие разные, но от одной души.

Володя, ты истинный творец!

Достойно носишь свой венец! 


Автор стихов Леонид Молчанов


Хотя Владимир часто организовывает и участвует в выставках, поражает его универсальность и трудолюбие. И вновь нам остаётся ждать его следующих удивительных работ.

 

Галоўны магілёўскі паштамт закрываецца сёння на рамонт

Будынак галоўнай пошты ў цэнтры Магілёва 15 лістапада на тры месяцы зачыняецца на рамонт. Але яго паслугі можна будзе атрымліваць тут па-ранейшаму. 

У пасылачнай секцыі злева ад галоўнага ўваходу можна атрымаць ці адправіць бандэролі і пасылкі.

А вось прымаць плацяжы пошта будзе на другім паверсе будынку галоўпаштамта. Туды трэба ўваходзіць са двара. Аплаціць паслугі магілёўцы змогуць таксама ў тэрміналах у фае на першым паверсе.

Льняной перелом? В Шкловском районе наконец улучшаются показатели

Раньше один из ведущих районов Беларуси по производству льна скатывался на самое дно.

В приснопамятные советские времена колхозы, солидно занимавшиеся льноводством, обязательно становились миллионерами, а их руководители и специалисты отмечались государством высокими правительственными наградами. 

В частности, в Шкловском районе колхозы им. Кирова и им. Фрунзе возглавлялись Героями социалистического труда Василием Пархоменко и Филиппом Серковым, главный агроном колхоза им. Кирова Нина Никонова также получила звание героя. Не счесть в районе награжденных орденами и медалями за высокие урожаи льна в 1960-1990-х годах. Увы, те года ушли, а слава льноводства испарилась вместе с ними.

На дне

В последние годы динамика производства льноволокна в Шкловском районе закономерно не радовала. По сравнению с  2016 годом, например, в прошлом году льноволокна в районе было произведено только на 49,5 %.  По урожайности льноволокна шкловчане замыкают или идут на предпоследнем месте в сводке “достижений”. 

И данный факт не удивителен сам по себе. Если взять мировой уровень производства, амплитуда урожайности льноволокна довольно впечатляющая: урожайность в Голландии еще в 2003 году была 55,4 ц/га, в Китае – 24,3; в Польше 22,0.  В Беларуси по годам урожайность колеблется в пределах 6-9 ц/га. Максимальная урожайность в Могилевской области в пределах 9-11 ц/га – хуже только в Гомельской области.

Худшие показатели в мире по урожайности наши чиновники объясняют высокой трудоемкостью возделывания и некомфортными почвенно-климатическими условиями, а низкая урожайность в свою очередь “формирует” некомфортную для возделывающих хозяйств рентабельность и даже убыточность. В свою очередь ученые определили потенциальные возможности возделывания льна в Беларуси в 15 ц/га.

А вот в Шкловском районе этот показатель в 2020 году составил 6,0 ц/га, в 2021 – 5,1.  В соседнем Горецком районе соответственно 15,1 и 11,2 ц/га, в Мстиславском районе 15,5 и 11,1 ц/га. В целом же по области урожайность достигла в 2020 году 10,9 и в 2021 – 8,2 ц/га. Удивительная ситуация – касательно Шкловского района, который в прежние времени занимал лидирующие позиции в республике.

В чем же причины провальных показателей? Многие горе-руководители ссылаются на неблагоприятную конъюнктуру по льноволокну и семенам и в этом есть рациональность подхода. Ведь за последние 30 лет в области прекратили существование три льнозавода: Кировский, Круглянский и Чаусский.  И вина в создавшемся положении лежит на областных структурах, в частности, на ПО “Обллен”, по вине которого точно прекратил деятельность Круглянский льнозавод. 

Соответствующие площади возделывания льна в Круглянском районе передали Шкловскому льнозаводу и…чуть не разорили и его. В Круглянском районе так дохозяйствовались с возделыванием льна, что в 2020 году пустили тресту под диски, которые готовую продукцию просто уничтожили. Виновных не нашли, но Круглое освободили от возделывания льна уже со следующего года, а производственная база для Шкловского льнозавода сузилась до пространства одного собственного района.

Параллельно Горецкий, Мстиславский и Хотимский льнозаводы показывали достойные показатели урожайности по льноволокну – от 12,2 до 15,5 ц/га, превращая  отговорки шкловских и круглянских льноводов в разряд волюнтаризма.

Директором завода – учителя младших классов

На самом деле причины шкловских неудач кроются в кадровой политике местного райисполкома. Управлявший более 30 лет Шкловским льнозаводом Алексей Вагин, при котором завод как раз процветал, был успешно уволен за вольнодумство и собственную политику управления. 

Завод начал падать в финансовую пропасть. Дилетанты от госуправления уровня председателя райисполкома кого только не ставили на должность директора – умудрились даже назначить руководителем льнозавода бывшего учителя младших классов. В одном из периодов за один только год поменялось сразу три директора. Нависла угроза смены и нынешнего руководителя – во-всяком случае, в феврале текущего года шли такие разговоры. Но результаты текущего года показали, что положение в отрасли начинает выравниваться.

Когда забрезжил рассвет

По итогам работы за 2022 год результаты деятельности Шкловского льнозавода поразили всех причастных к сельскому хозяйству. Получено 9 200 тонн льнотресты – это на 4000 тонн больше прошлогоднего показателя. Правда, это не лучший показатель в области, да и с номером тресты пока сработали не так, как планировали. Еще один достойный результат – получено 500 тонн льносемян или в 4,2 раза больше, чем в 2021 году.

Хороший урожай льна (“лен любит поклон”) явление не абстрактное, дело не в стечении объективных обстоятельств типа “два дождичка в мае” – это определенная система отношения к культуре. Вовремя поднятая зябь, внесение нужных гербицидов (пусть и дорогих), тщательный уход , соблюдение технологий в целом. Также это слаженная работа всех служб и, конечно же, грамотное руководство. Примечательно, что в текущем году льнозавод впервые провел сезон без дотаций из бюджета.

Сегодня идет переработка льнотресты: льноволокно первого номера отправляется на Оршанский льнокомбинат, второй номер – на экспорт в Россию. 

Остается только порадоваться за сельхозпроизводителей Шкловщины и надеяться на положительную динамику в дальнейшем, и как результата – выход производства на прежний уровень. Ну, и конечно же, поздравить льноводом с предстоящим профессиональным праздником.

Вуліцы Віленская і Лазарэнкі ў Магілёве – ролік з настроямі позняй восені

Наш рэлакс на выхадны дзень, відэазамалёўка з жывапіснай і вусцішнай гарадской глыбінкі.

 

Магілёўскі McDonald’s – усё

Як і паўсюль на Беларусі, гэта будзе “Вкусно и точка”.

Усе рэстараны сеткі McDonald’s, што знаходзяцца пад кіраваннем прадпрыемства “КСБ Віктары рэстараны” будуць працаваць пад новым брэндам – паведаміла сетка хуткага харчавання на сваім афіцыйным сайце.

Цяпер у Беларусі адкрыта 25 рэстаранаў McDonald’s у шасці гарадах, штогод яны абслугоўваюць больш за 10 млн гасцей.

McDonald’s сыйшоў з Расіі з-за агрэсіі супраць Украіны, на Беларусі сетка працягвала працаваць па франшызе.

Фота: onliner.by

Апошнія восеньскія кірмашы пройдуць на гэтых выхадных

12 і 13 лістапада завяршаецца сезон сельгас-кірмашоў у Магілёве. Апошнія продажы садавінна-гародніннай прадукцыі сезона пройдуць на дзвюх пляцоўках. Першая размесціцца каля спартыўнага комплекса «Н2О» на вуліцы Залатавустоўскага, а другая на пляцоўцы каля гарадскіх атракцыёнаў і ДК вобласці. Час працы кірмашоў – з 10 да 16 гадзін.

Пакупнікам тут прапануюць садавінагародніную, мясную і рыбную прадукцыю, саджанцы, угнаенні, насенне. 

Фота носіць ілюстрацыйны характар і ўзята з адкрытых крыніц

Горы будаўнічага смецця – што зараз ля былога Крычаўскага піўзавода

Артэзіянская скважына так і не атрымала інвестыцый.

Былая слава Крычаўскага піўзавода цяпер адно ва ўспамінах – два гады таму мясцовае чынавенства вырашыла канчаткова зруйнаваць рэшткі былога завода, пакішуўшы ад яго толькі кучы будаўнічага смецця, кавалкі сценаў і некранутыя падмуркі старой вінакурні. 

Праз два гады сітуацыя не змянілася: сярод травы і кустоўя валяюцца пабітыя рэшткі завода. Адзінае, што сведчыць пра былую веліч прадпрыемства так гэта назва раёна “Піўзавод” – фактычна, большая частка вуліцы Піянерскай. Адзіная каштоўнасць, якая засталася гэта завадская артэзіянская свідравіна. 

Пару год таму акцыянернае таварыства “Магілёўскае агенцтва рэгіянальнага развіцця” прапаноўвала пабудаваць на тэрыторыі былога піўзавода лінію па выпуску бутыляванай пітной вады. Агенцтва ацэньвала прыблізны аб’ём інвестыцый для запуску вытворчасці ў 210 000$. Пры гэтым выручка ад рэалізацыі прадукцыі ацэньвалася ў 48 000 $ у год. Але інвестыцыяў магчымае новае прадпрыемства пакуль так і не дачакалася.

Нагадаем, што сам будынак меў гістарычную каштоўнасць для Крычава, бо веў сваю гісторыю яшчэ з XVIII стагоддзя, калі пры Галынскіх тут была адкрыта вінакурня (а пазней спіртзавод), якая праіснавала да 1940-х гг. 

radzima.org

У 1950 годзе быў уведёны ў эксплуатацыю Крычаўскі піваварны завод. Прадпрыемства варыла «Жыгулёўскае», «Маскоўскае» і нават «Мартаўскае» піва, а пазней cтала выпускаць таксама салодкія напоі. Завод папрацаваў да 1995 году і спыніў сваю дзейнасць. Спробы рэанімаваць завод у 2000-х гг. прывялі да бесталковай распродажы абсталявання мясцовай уладай. Афіцыйная ліквідацыя ААТ “Крычаўскі завод напояў” адбылася ў 2004 годзе.

На працягу ўсіх 2010-х гг. рэшткі былой вінакурні былі прывабным турыстычным месцам. Цяпер жа ад яго нічога не засталося, акрамя шматлікага будаўнічага смецця, кавалкаў сцен з арачнымі сводамі і падмуркаў, моцна парослых травой.   

Фота: mogilev.media

Мабілізацыя ў армію з адтэрміноўкай, як яна праходзіць у Магілёве

Ніякія медыцынскія даведкі з “гражданкі” не бяруцца пад увагу, значэнне мае толькі медкамісія ў ваенкамаце.

Сотні мужчын у абласным цэнтры былі выкліканы ў ваенкаматы, дзе атрымалі павесткі ў войска, але з адтэрміноўкай па часе – паведамляюць нашы чытачы.

Тэхналагічна ўсё праводзіцца наступным чынам. Напачатку ваеннаабавязаных выклікаюць для ўдакладнення дадзеных у ваенкамат. Там сапраўды ўдакладняюцца месца пражывання і працы, сямейнае становішча і іншыя фармальныя звесткі. А затым мужчыны пад роспіс атрымоўваюць павесткі  з патрабаваннем з’явіцца ў ваенкаматы цягам 24 гадзін пасля афіцыйнага абвяшчэння мабілізацыі ў краіне. 

Тым, хто скардзіцца на здароўе, прапануюць дадаткова прыйсці ў ваенкамат і самастойна напісаць заяву з просьбай прайсці медыцынскую камісію. Ніякія даведкі з грамадзянскіх медустаноў не прымаюцца да ўвагі.

Як распавядаюць мабілізаваныя мужчыны, настрой пасля такога ўдакладнення дадзеных у калідорах ваенкамата вельмі змрочны і песімістычны.