Палітвязень: у магілёўскай турме любяць здзеквацца над зняволенымі

Душ з фекаліямі на падлозе і прапанова на шпацыр пасля лазні – прыклады здзекаў адміністрацыі магілёўскай турмы №4 над зняволенымі.

Былы палітзняволены Арцём (імя зменена), які пэўны час пасля вынясення выраку знаходзіўся ў магілёўскай турме, распавеў Праваабарончаму цэнтру “Вясна” пра некаторыя рэаліі, у якіх там знаходзяцца асуджаныя.

“Бывала, зімой прыходзіш з лазні да абеду, а яны кажуць выходзіць на шпацыр. Мы іх просім пайсці пасля абеду, бо мы мокрыя сядзім. На шпацыр, вядома, хочацца, але куды ты пойдзеш, там жа холадна. А яны сваё: або цяпер, або ніколі” – распавёў Арцём.

“Шмон”, то бок ператрус, у Магілёве адбываўся праз дзень, часам штодня, а здаралася нават некалькі разоў на дзень. “І такія сур’ёзныя “шмоны”, калі ты бярэш усе рэчы, матрац, усё да апошняй запалкі, ды выносіш на калідор. Там гэта ўсё перабіраюць, правяраюць. І ніколі пры гэтым ніхто са зняволеных не прысутнічаў. Зняволеныя ў гэты час знаходзяцца на калідоры”, – успамінае былы палітвязень.

Успамінаючы пра стаўленне адміністрацыі да зняволеных, ён распавёў гісторыю, якую даведаўся ад сукамернікаў: “Аднойчы заходзяць у душ, а там уся падлога залітая брудам — у прамым сэнсе гаўном. Яны ім крыкнулі: “Давайце распранайцеся. Будзеце мыцца або не?” Рэдкае быдла там працуе” – кажа Арцём.

“Садызм там паказвалі таксама ў іншым. У душы ёсць два вакна прыкладна 80 на 80 см. На адным з іх стаіць вентылятар. І вось мы памыліся, стаім мокрыя. Дзяжурны ўрубае вентылятар і толькі потым ідзе да нас адчыняць дзверы. І ты стаіш на адкрытым патоку ветру” – узгадавае аб здзеках з боку адміністрацыі былы зняволены турмы №4.

Арцём – адзін з 123 палітвязняў, якіх прымусова выдварылі з Беларусі. Паўтара года ён правёў у зняволенні паводле некалькіх крымінальных артыкулаў. Цяпер мужчына пачынае новае жыццё ў Польшчы, дзе праходзіць рэабілітацыю ды аднаўляе здароўе.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

У магілёўскім СІЗА забаранілі даваць інфармацыю аб арыштаваных не іх родным

Дзяжурныя магілёўскага СІЗА, якое знаходзіцца ў складзе турмы №4, атрымалі распараджэнне не даваць інфармацыю аб арыштаваных не іх родным.

Распараджэнне было атрымана дзяжурнымі напачатку тыдня, піша Mayday. Пры гэтым сам начальнік пайшоў у адпачынак.

Па звестках праваабаронцаў, такія ж правілы сталі дзейнічаць у мінскім СІЗА-1.

Раней інфармацыю пра месцазнаходжанне арыштаванага ў чаканні апеляцыі (да ўступлення прысуду ў законную сілу) давалі без праблем любому, хто звярнуўся да дзяжурнага. Грамадзяне, якія пражываюць у іншых гарадах, карысталіся гэтым і прасілі знаёмых даведацца, ці знаходзіцца іх арыштаваны сваяк у СІЗА, ці ўжо этапаваны ў калонію.

Цяпер такую інфармацыю не даюць. Сваякі арыштаваных павінны асабіста прыбыць у СІЗА і прад’явіць дакументы. Аднак, як атрымалася даведацца выданню, у СІЗА некаторых іншых гарадоў парадак застаўся ранейшым.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Магілёўскага кіроўцу аўтобуса асудзілі за лайкі ў “Аднакласніках”

Кіроўцу аўтобуса з Магілёва Андрэя Шмаянкова асудзілі па палітычных артыкулах за лайкі, пастаўленыя ім у сацсетцы «Аднакласнікі».

Андрэю Шмаянкову 52 гады. Ён жыве ў Магілёве, а яго юнацкія гады прайшлі ў Крычаве, дзе ён вучыўся ў абласным ліцэі №4. Як высветліла “Наша ніва”, раней ён часова працаваў у Расіі: мінулым летам, напрыклад, быў кіроўцам маршруткі ў падмаскоўным Звянігарадзе, пасля чаго вярнуўся ў Беларусь.

Згодна з інфармацыяй з сацыяльных сетак, Шмаянкоў захапляецца тэхнікай, асабліва савецкімі матацыкламі і з’яўляецца прыхільнікам маркі «Ява». На яго старонцы шмат фотаздымкаў транспарту, а таксама допісаў, прысвечаных правілам дарожнага руху. У вольны час ён любіць адпачынак на прыродзе і збор грыбоў. У Андрэя ёсць жонка і сын.

Пераслед магілёўца пачаўся з-за яго старонкі ў «Аднакласніках». Асаблівасць гэтай сацсеткі ў тым, што лайк пад публікацыяй аўтаматычна адлюстроўваецца ў стужцы карыстальніка і фактычна працуе як рэпост. Многія карыстальнікі пра гэта не ведаюць. Як мяркуецца, Шмаянкоў некалькі разоў паставіў лайкі пад палітычнымі допісамі ў 2020 годзе і мог з цягам часу проста забыцца пра гэта.

Суд Ленінскага раёна Магілёва прызнаў Андрэя Шмаянкова вінаватым у паклёпе на беларускага дыктатара і ў здзеку з дзяржаўных сімвалаў. Яму прысудзілі пакаранне ў выглядзе накіравання ў калонію або на «хімію», аднак дакладны тэрмін пакарання пакуль невядомы.

Фотаздымак з «Аднакласнікаў»

У Клімавічах удзельнік задушэння пратэстаў заганяў людзей на “антыэкстрэмісцкі” семінар

Арганізацыя, якую многія патрабуюць прызнаць тэрарыстычнай, правяла ў Клімавічах семінар па тэме “экстрэмізма”.

Мерапрыемства прайшло ў цэнтральнай раённай бібліятэцы, дзе ўжо ўтвораны так званы інфармацыйна-ідэялагічны цэнтр, піша Mayday. На семінар слухачоў збіралі оперупаўнаважаны крымінальнага вышуку мясцовага РАУС Віталь Сахно і вядомы ў Клімавічах інспектар па справах непаўналетніх Кірыл Васільеў. Апошні, як піша сайт luka.zone, з’яўляецца саўдзельнікам сілавога падаўлення мірных пратэстаў з ужываннем фізічнага і псіхалагічнага гвалту.

Ну а галоўным дакладчыкам стаў супрацоўнік 11 упраўлення (Магілёўская вобласць) ГУБАЗіК МУС РБ, які распавёў, што самым частым відам правапарушэнняў сёння лічыцца распаўсюджванне экстрэмісцкіх матэрыялаў – маецца на ўвазе перасылка паведамленняў, рэпосты, “лайкі” і падпіскі на каналы, прызнаныя “экстрэмісцкімі”. 

Акрамя таго, сілавік прыгразіў крымінальнай адказнасцю за стварэнне экстрэмісцкага фармавання і за ўдзел у ім, пра што грамадзяне могуць нават і не здагадвацца. Ён настойліва рэкамендаваў “правяраць усе рэсурсы і падпіскі на прадмет іх знаходжання ў Рэспубліканскім спісе экстрэмісцкіх матэрыялаў”. Міліцыянт пагражаў, што яго ведамства ў любым выпадку знойдзе любы рэпост па лічбавым следзе.

Тут варта нагадаць, што яшчэ 20 лістапада 2020 года Святлана Ціханоўская абвясціла аб запуску працэсу міжнароднага прызнання структур ГУБАЗіК і АМАП тэрарыстычнымі арганізацыямі ў сувязі са здзейсненымі імі злачынствамі пры падаўленні пратэстаў супраць фальсіфікацыі выбараў і гвалту з боку рэжыму Лукашэнкі. Праўда, дагэтуль не чуваць, што такое прызнанне адбылося.

Фотаздымак: luka.zone

Сталі вядомыя падрабязнасці паказнога палітычнага суда ў Магілёве

Прычынай палітычнай расправы над 45-гадовым магілёўцам сталі два лайкі ў інтэрнэце пад негатыўнай ацэнкай дзейнасці Лукашэнкі.

Mogilev.media раней паведамллі, што за нібыта паклёп на беларускага дыктатара ў судзе Ленінскага раёна Магілёва судзілі дарослага мужчыну. Як высветліў Mayday, першая частка яго “злачынства” была ў тым, што ён паставіў лайк пад пастом, які, па меркаванні пракуратуры, змяшчаў няпраўду пра дыктатара Лукашэнку і абвінавачваў нелегітымнага правіцеля ў асабліва цяжкім злачынстве. 

Праз некаторы час мужчына зноў паставіў лайк пад публікацыяй, якую выклала ў інтэрнэт нейкае так званае “экстрэмісцкае фармаванне”. Нагадаем, што “экстрэмісцкімі фармаваннямі” ў цяперашняй Беларусі лічацца, у тым ліку, усе незалежныя ад улады Лукашэнкі СМІ. У той публікацыі, якая спадабалася падсуднаму, была не толькі негатыўная ацэнка дзейнасці дыктаратара, але і змяшчалася яго выява.

На агалошванне прысуду 20 студзеня ў залю суда Ленінскага раёна прывялі навучэнцаў Магілёўскага абласнога кадэтскага вучылішча. Дапамагала ў рэалізацыі так званай “праграмы прававога выхавання навучэнцаў” памочнік абласнога суда Іна Драздова.

Сцвярджаецца, што падсудны прызнаў сваю віну і раскаяўся. Суд прызначыў яму два гады абмежавання волі без накіроўвання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.

Фотаздымак: Mayday

Магілёўскія следчыя выклікаюць палітэмігранта на допыт

У Магілёве Следчы камітэт узбудзіў палітычную крымінальную справу на 44-гадовага Мікалая Тарасенку. Сам ён знаходзіцца за мяжой.

Як паведамляецца ў тэлеграм-канале “Спецыяльная вытворчасць. Афіцыйна”, справа ўзбуджана па некалькіх артыкулах, а менавіта – “паклёп”, “заклікі да санкцый супраць РБ”, таксама мужчыну абвінавачваюць у паклёпе на беларускага дыктатара і абразу яго. 

“Абвінавачанаму Тарасенку Н. У. неабходна з’явіцца па адрасе: г.Магілёў, вул. Архірэйскі Вал Каніскага, 3”, – гаворыцца ў паведамленні.

Так званая спецвытворчасць распачатая 28 студзеня 2026 года. 

“Спецвытворчасць” прымяняецца ў дачыненні да грамадзян, якія знаходзяцца за межамі Беларусі. Суд разглядае ў далейшым іх справы завочна.

“Не даводзіцца называць гэта расследаваннем: пародыя на юрыдычныя фармальнасці, якія дазволяць прызначыць адвольныя тэрміны пазбаўлення волі ў прысудах. Нічога агульнага з сапраўдным расследаваннем злачынстваў не мае, гэта палітычны вышук, які парушае базавыя прынцыпы нацыянальнага і міжнароднага права”, – лічыць юрыст Праваабарончага цэнтра “Вясна” Павел Сапелка.

Фотаздымак: ТГ “Спецыяльная вытворчасць. Афіцыйна”

Палітвязень пра Шклоўскую калонію: замарожвалі, білі, фабрыкавалі парушэнні

Вызвалены ў снежні 2025 года палітвязень Ігар распавёў пра сістэмныя катаванні, ізаляцыю ў холадзе, фізічны гвалт і масавую фабрыкацыю дысцыплінарных спагнанняў у Папраўчай калоніі №17 у Шклове.

Каранцін як інструмент ціску

Ігара асудзілі ў 2023 годзе па шэрагу палітычных артыкулаў да пяці гадоў зняволення.  Пасля этапавання ў шклоўскую калонію № 17 Ігара, як і іншых, змясцілі ў каранцін, адкуль ён выйшаў з дзевяццю дысцыплінарнымі парушэннямі. Пра гэта мужчына распавёў Праваабарончаму цэнтру “Вясна”.  Паводле яго, усе спагнанні мелі фармальны характар і выкарыстоўваліся як механізм далейшай ізаляцыі. Сам палітвязень адзначае, што падобная колькасць рапартаў лічыцца «сярэднім» паказчыкам, паколькі многіх вязняў накіроўваюць у ШІЗА непасрэдна з каранціну.

Ігар сцвярджае, што ў атрадзе дзейнічала практыка вынясення рапартаў за спосаб маўлення і фармулёўкі адказаў. У прыватнасці, зняволеных каралі за выказванні, якія адміністрацыя трактавала як «падтрымку крымінальнай субкультуры». Нават выкарыстанне юрыдычна карэктных фармулёвак, паводле суразмоўцы, станавілася падставай для змяшчэння ў штрафны ізалятар.

ШІЗА: холад і дэпрывацыя

У агульнай складанасці палітвязень правёў каля месяца ў штрафным ізалятары. Першыя пяць сутак ШІЗА яму прызначылі за тое, што нібыта не павітаўся з супрацоўнікам калоніі. Узімку Ігара трымалі аднаго ў трохмеснай камеры без пасцельнай бялізны пры тэмпературы ніжэй за +10 градусаў.

Паводле яго, камеру штодзённа праветрывалі, пакідаючы вокны адчыненымі на ўвесь дзень, што прыводзіла да поўнага вымярзання памяшкання. Адзінай крыніцай цяпла заставаліся ацяпляльныя трубы.

Адно са змяшчэнняў у штрафны ізалятар на 15 сутак, як мяркуе Ігар, было звязанае са спробай перадаць ліст на волю. Мужчына распавёў, што перад накіраваннем у ШІЗА яго цалкам распранулі, змясцілі ў клетку на КПП і пакінулі на марозе пры тэмпературы каля -10 градусаў.

Праз некалькі гадзін, калі стан зняволенага істотна пагоршыўся, яго перавялі ў ізалятар, дзе ўмовы ўтрымання, паводле яго, засталіся экстрэмальнымі.

Фізічны гвалт у ПКТ

Пасля серыі пакаранняў у ШІЗА палітвязня перавялі ў памяшканне камернага тыпу, дзе, як ён сцвярджае, да зняволеных ужываўся фізічны гвалт. Паводле яго, зняволеных ставілі на «расцяжку» і наносілі ўдары па нагах, правакуючы супраціў.

У выніку аднаго з такіх эпізодаў Ігар атрымаў вывіх пляча. З-за адсутнасці належнай медыцынскай дапамогі і дрэнных умоваў утрымання, траўма не загаілася дагэтуль.

Падчас знаходжання ў калоніі Ігар працаваў у швейным цэху. Ён распавёў, што палітвязняў прымушалі шыць форму і спальныя мяшкі для вайсковых патрэбаў. Працоўная змена доўжылася з 22:00 да 6:00, пры адным выходным дні на тыдзень.

«Спіс тэрарыстаў» і перавод у турму

У калоніі Ігара ўнеслі ў так званы «спіс тэрарыстаў». Сам суразмоўца мяркуе, што падставай для гэтага магла стаць узаемадапамога з іншым вязнем. Пасля гэтага адбыўся суд, па выніках якога палітвязня вырашылі перавесці на турэмны рэжым.

Перад пераводам супрацоўнікі калоніі, паводле сведчанняў Ігара, змясцілі яго ў свежапафарбаваную камеру штрафнога ізалятара. Знаходзячыся ў памяшканні, палітвязень неаднаразова губляў прытомнасць ад атручвання парамі фарбы.

Крытычны стан зняволенага, паводле яго слоў, стаў прычынай тэрміновага пераводу з калоніі ў турму.

Напрыканцы лета 2024 года Ігара этапавалі ў магілёўскую турму № 4, а ў снежні 2025 вывезлі з Беларусі ва Украіну з іншымі вызваленымі палітвязнямі.

Фотаздымак: “Новы час”

Вязень Шклоўскай калоніі прызнаны палітзняволеным

Праваабаронцы прызналі палітзняволеным Уладзіміра Джараева, які адбывае пакаранне ў Шклоўскай калоніі №17.

Заяву пра прызнанне 54-гадовага Джараева, а таксама яшчэ сямёх іншых вязняў палітзняволенымі прыняла 28 студзеня 2026 года беларуская праваабарончая супольнасць.

Паводле Праваабарончага цэнтру “Вясна” Уладзімір Джараеў быў затрыманы ў студзені 2025 года. Яго абвінавацілі ў абразе прадстаўніка ўлады, абразе беларускага дыктатара, стварэнні экстрэмісцкага фармаавання або ўдзеле ў ім.

Джараеву прысудзілі адбыванне пакарання ў калоніі агульнага рэжыму, аднак тэрмін зняволення праваабаронцам не вядомы. 

Фотаздымак: shklovinfo.by

Дачку журналіста магілёўскага YouTube-канала прызналі палітзняволенай

Арыштаваная разам з журналістам Кірылам Пазняком яго дачка Яніна прызнаная палітзняволенай.

Заяву аб прызнанні 20-гадовай Яніны Пазняк палітзняволенай беларускія праваабаронцы прынялі 23 студзеня 2026 года. Пры гэтым вядома, што яна была затрымана разам з бацькам 4 верасня 2025 года. 

Спачатку Яніну змясцілі ў ізалятар часовага ўтрымання, а праз некалікі дзён ёй прад’явілі крымінальнае абвінавачанне і перавялі ў следчы ізалятар №1.

У дачыненні да дзяўчыны распачатая крымінальная справа за ўзаемадзеянне з “экстрэмісцкім фармаваннем”.

Чацвёртага верасня, у дзень затрымання Кірыла Пазняка і Яніны Пазняк, рашэннем КДБ Беларусі “экстрэмісцкім фармаваннем” быў абвешчаны YouTube-канал “Платформа 375” – дзе ў асвячэнні беларускіх навін рабіўся акцэнт на Магілёўскую вобласць – а таксама афіляваныя з ім акаўнты ў сацыяльнай сетцы TikTok. Паводле КДБ, “экстрэмісцкай дзейнасцю” займаецца “група грамадзян з ліку прадстаўнікоў фармавання”, Кірыл Пазняк быў згаданы як арганізатар.

Фотаздымак: ПЦ “Вясна”

Крычаўскі суд прызнаў “экстрэмісцкім” ТікТок грамадскай дзяячкі Вольгі Карач

Суд Крычаўскага раёна ўнёс у спіс „экстрэмісцкіх“ матэрыялаў Тікток-акаўнт volya.by, які размяшчаў ролікі з Вольгай Карач.

Пра тое, што Тікток Карач цяпер лічыцца “экстрэмісцкім” па рашэнні Крычаўскага суда, стала вядома праваабаронцам.

Вольга Карач – ураджэнка Віцебска. Заснавальніца газеты «Витебский Курьер», зарэгістраванай у Расіі. З сакавіка 2008 па сакавік 2012 года была старшынёй Віцебскай абласной арганізацыі Аб’яднанай грамадзянскай партыі. Кіраўніца Міжнароднага Цэнтра грамадзянскіх ініцыятыў «Наш Дом», зарэгістраванага ў Чэхіі.

Актыўна выступае супраць рэжыму Лукашэнкі, за што пераследуецца ўладай. Апошні час жыве ў Літве. У жніўні 2023 года стала вядома, што Літва адмовіла Вользе Карач у прадастаўленні палітычнага прытулку. Потым ёй быў прадастаўлены часовы від на жыхарства на гуманітарных падставах. У 2024 годзе ўлады ў Беларусі завочна прыгаварылі жанчыну да 12 гадоў пазбаўлення волі і буйнога штрафу.

Таксама Вольга Карач рэзка крытыкуе лідараў беларускай апазіцыі, у тым ліку Святлану Ціханоўскую.

Фотаздымак Тікток-акаўнт volya.by