Tag: Прапаганда

У бабруйскім каледжы ўкараняюць камуністычную ідэалогію

Навіна ад

Выкладчыца Бабруйскага дзяржаўнага аграрна-эканамічнага каледжа, карыстаючыся службовым становішчам, распаўсюджвае ідэі камунізму.

Выкладчык Людміла Кандрацьева, якая адначасова займае пасаду другога сакратара Бабруйскага гаркама Камуністычнай партыі Беларусі, зладзіла агітацыю за сваю ідэалогію, забароненую ў многіх краінах, проста ў сценах каледжа. Для гэтага яна выкарыстала фармат так званай «Гадзіны інфармавання», і такім чынам каледж ператварыўся ў пляцоўку для палітычнай агітацыі. 

На сустрэчу са студэнтамі былі запрошаны яе аднапартыйцы – прадстаўнікі гарадскога камітэта КПБ Аляксандр Лаўрыненка і Сяргей Белянаў. У ходзе размовы падлеткам распавядалі пра “выбітную ролю правадыра сусветнага пралетарыяту”, а таксама аб прынцыпах і ідэях камуністычнай партыі.

Асаблівую ўвагу прыцягнуў адзін з гасцей – Аляксандр Лаўрыненка, які акрамя партыйнай дзейнасці ўзначальвае ветэранскую арганізацыю вайсковай часткі № 5527 Унутраных войскаў МУС. На сустрэчу са студэнтамі ён прыйшоў у форменнай вопратцы, што ўзмацніла сімвалічны і ідэалагічны эфект таго, што адбывалася.

У сваю чаргу падрыхтоўка да прапагандысцкага мерапрыемства выйшла за рамкі аўдыторыі. Напярэдадні некалькі навучэнцаў каледжа па просьбе выкладчыцы былі прыцягнутыя да ўборкі снегу на дарозе, якая вядзе да офіса Бабруйскай партыйнай арганізацыі КПБ.

Сітуацыя выклікае пытанні аб дапушчальнасці выкарыстання адукацыйнай установы і працы навучэнцаў для прасоўвання партыйнай ідэалогіі, а таксама аб межах паміж навучальным працэсам і палітычнай прапагандай.

Фотаздымак: Mayday

У Асіповічах кінастужкі беларускай вытворчасці сталі хітамі

Навіна ад

На «Пераломны момант» і «Класную» ў Асіповічах не могуць наглядзецца, а выручка кінатэатра зашкальвае.

Газета “Асіповіцкі край”, як і належыць дзяржаўнаму СМІ Беларусі, перабольшвае любоў мясцовых жыхароў да прапагандысцкай прадукцыі.

Журналісты сцвярджаюць, што “самымі запатрабаванымі ў мясцовых кінаманаў сталі дзве апошнія навінкі нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм» — «Пераломны момант» і «Класная». Апошняя стужка таксама стала лідарам касавых збораў”.

Калі верыць ідэолагам Асіповішчыны, то беларускія кінематаграфісты канчаткова паклалі Галівуд на лапаткі, а Свіслач пацякла назад. Вось толькі верыць ім не варта.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Ад удару па галаве да прэтэнзій на Netflix – агляд навінак магілёўскай прапаганды

Навіна ад

Раённыя газеты Магілёўшчыны спаборнічаюць у падачы карыснай інфармацыі для сваіх чытачоў.

Вельмі карысную інфармацыю размясціла хоцімская раённая газета. На думку аднаго з механізатараў, галоўная ўмова якаснага падняцця зябі – наладжванне плугоў.

Наладжванне плугоў – фірмовая фішка аднаго з мясцовых журналістаў, перакананага камуніста. 

Акрамя пасвячэння чытачоў у таямніцы апрацоўкі глебы, ён яшчэ выдатна разбіраецца ў нюансах загнівання Захаду і характэрных рысах імперыялістычных акул. 

Чаму з такімі ведамі ён дагэтуль не на пенсіі – адна з загадак архаічнай беларускай прапаганды.

Слаўгарадская газета «Прысожскі край» працуе наперад і з дапушчэннямі. Журналісты раптам задаліся пытаннем: што рабіць, калі падчас канфлікту з-за шумнай гульні ў мяч дарослы сусед некалькі разоў ударыў майго дзіця па галаве? Як пакараць мужчыну?

Адказ даў мясцовы ўчастковы: трэба патэлефанаваць у 102.

Адкуль у «Прысожскага краю» такая цікавасць да ўдараў па галаве – яшчэ адна загадка.

А вось у газеце «Асіповіцкі край» далі рэцэнзію на фільм «Переломный момент» і прыйшлі да высновы, што беларускае кіно нарэшце дасягнула ўзроўню «Netflix».

Вось так і жывём. Хтосьці яшчэ не наладзіў свой плуг, каго-небудзь ударылі па галаве пыльным мяшком, а ў кагосьці, ад частых праглядаў «Netflix», пачалася манія велічы.

Фота хоцімскай раённай газеты “Шлях Кастрычніка”.

Магілёўскіх ідэолагаў сабралі і паказалі ўсіх разам

Навіна ад

На інструктыўна-метадычным семінары, які прайшоў у Магілёўскім аблвыканкаме, можна было ўбачыць ідэалагічную вярхушку вобласці. Раённыя байцы нябачнага фронту далучыліся да мерапрыемства па Zoom.

Народу выпаў шанец убачыць ідэолагаў вобласці, якія ледзь змясціліся за вялікімі сталамі ў адной з залаў аблвыканкама. І гэта яшчэ не ўсе з шматлікай кампаніі тых, хто клапоціцца, каб думкі жыхароў Магілёўшчыны плылі ў правільным кірунку – раённыя «плеяды» ідэолагаў прысутнічалі на семінары анлайн.

Гэтыя людзі атрымліваюць прыстойную зарплату, пастаянна на нарадах і раз’ездах, як пілігрымы, вандруюць па прадпрыемствах і арганізацыях, каб несці ўсім заблукалым святло ісціны.

Кіраўніца абласной ідэалогіі Кацярына Музычэнка, як заўжды, трапіла у яблычак, прадэманстраваўшы найвышэйшы ўзровень інфармацыйнай пісьменнасці.

Яна данесла свае ідэі да прысутных вельмі ёмкімі, а галоўнае – свежымі метадычнымі фразамі, зрабіўшы асаблівы акцэнт на дзяцей і старых, якія «не знаёмыя з інфармацыйнай пісьменнасцю».

Аднак найбольшае захапленне выклікае не словаблуддзе Музычэнкі, а віртуознае ўменне слухачоў семінара ўладкавацца ў жыцці так, каб увогуле нічога не рабіць.

Фота “Магілёўскія ведамасці”.

Шчанячы патруль – у Магілёве адзначылі дзень нараджэння АМАПу

Навіна ад

Магілёўскія АМАПаўцы дзяліліся з журналістамі “баявым” досведам.

22 лістапада спаўняецца 37 гадоў з дня заснавання АМАП Рэспублікі Беларусь. У Магілёве прайшоў першы турнір, прысвечаны дню ўтварэння АМАПу.

Гэтую ідэалагічную бадзягу, скіраваную на ўмацаванне «сяброўства» паміж АМАПам і журналістамі, афіцыйная прэса асвятляла як суровае аднадзённае выпрабаванне трываласці цела і духу.

Штатныя журналісты і блогеры прымерылі форму цуда-волатаў, пастралялі з пісталета і «прачулi фізічныя нагрузкі, якія з’яўляюцца часткай паўсядзённай працы» АМАПаўцаў. Потым «паспыталі смачнай салдацкай кашы з вайсковай палявой кухні, якая разам з салодкай армейскай гарбатай выдатна аднавіла сілы журналістам і блогерам, што выйшлі са сваёй зоны камфорту ў гэты дзень».

Калі перакласці ўсё гэта на звычайную мову, то «воіны святла» з АМАПу даўно прывыклі да фізічных нагрузак у фармаце групавых нападаў на бяззбройных людзей – чым і дыскрэдытавалі сябе канчаткова яшчэ ў 2020 годзе. 

Ну, а журналісты праўладных СМІ з той зоны камфорту, па сутнасці, ніколі і не выходзілі – кожны дзень атрымліваючы сытную і смачную кашу за трансляцыю хлусні беларускіх уладаў.

Фота: “Магілёўскія ведамасці”.

Кіраўнічка магілёўскага “Рускага дома” асудзіла мэра Львова

Навіна ад

Кіраўнічка магілёўскага грамадскага аб’яднання «Русский дом» Людміла Рэчэц увайшла ў склад групы самапрызначаных «суддзяў».

Рэчэц стала ўдзельніцай даволі рознамаснай кампаніі, якая складаецца з грамадзян Расіі, СНД, Польшчы і Чэхіі, што лічаць сябе часткай міфічнага «русского мира».

«Народныя дыпламаты» арганізавалі «грамадска-грамадзянскі суд» (“общественно-гражданский”), які асудзіў мэра Львова Андрэя Садавога за дзеянні, што не спадабаліся рускамірцам.

Ці ведае Садавы пра тое, што яго судзілі – невядома. Хутчэй за ўсё, не. Праблема ў іншым. Прадстаўнікі расійскіх «дамоў, светаў, галактык і сусветаў» маюць вольны доступ у школы Магілёўскай вобласці.

Свае лекцыі для навучэнцаў яны пачынаюць з услаўлення Перамогі, прыправіўшы гэта расповедамі пра герояў вайны ў тых мясцінах, дзе выступаюць, а потым плаўна пераходзяць да сваёй галоўнай мэты – прапаганды пануючай ролі Расіі і насаджэння нянавісці да Украіны.

І калі мэр Львова, можа, неяк і перажыве вынесены яму прысуд, то ўплыў асобаў кшталту Людмілы Рэчэц на школьнікаў Магілёўшчыны можа мець значна больш сур’ёзныя наступствы, чым фіктыўныя суды.

Фота: чавускай раённай газеты.

Школьнікам Хоцімска зрабілі тэлемост з выхаваўчай калоніяй

Навіна ад

Раней сядзеш – раней выйдзеш: у Хоцімску прайшоў тэлемост паміж школьнікамі і выхаваўчай калоніяй.

Прапагандысты Магілёўскай вобласці прывіваюць вучням законапаслухмянасць, адразу хапаючы быка за рогі: паказваюць, што жыццё за кратамі – не мёд. Па сутнасці, палохаюць школьнікаў зонай. Яны лічаць, што менавіта такі прамалінейны падыход да выхавання будзе самым эфектыўным.

У СШ №2 Хоцімска адбыўся тэлемост паміж вучнямі школ Хоцімскага раёна і выхаваўчай калоніяй №2 дэпартамента выканання пакаранняў МУС па Магілёўскай вобласці.

Што менавіта паказвалі вучням, раённая газета не ўдакладняе, але і без лішніх дэталяў зразумела: «законапаслухмяны лад жыцця» такімі прымітыўнымі метадамі не сфарміруецца. 

Але займацца правым выхаваннем праз вывучэнне асноўных палажэнняў Канстытуцыі і заканадаўства, правоў і свабод чалавека і грамадзяніна ў Беларусі не прынята, паколькі вельмі часта “не да законаў”.

Дарэчы, ад беларускага рэжыму можна чакаць чаго заўгодна. Бо сам Лукашэнка прызнаваў: законапаслухмянымі яго кіраўнікі становяцца толькі пасля таго, як насёрбаюцца турэмнай баланды.

Фота раённай газеты.

Ліст пра Беларусь – пракуратура прыйшла ў дзіцячыя сады Магілёўшчыны

Навіна ад

На думку прапагандыстаў Магілёўскай вобласці, малышы ў дзіцячых садах свядома разважаюць пра сэнс колераў і элементаў дзяржаўных сімвалаў.

Напісаць “ліст пра Беларусь” прапанавалі выхаванцам дашкольных устаноў адукацыі Магілёўшчыны. Гэта сумесны праект генеральнай пракуратуры і Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь.

Для правядзення патрыятычнай акцыі “Ліст пра Беларусь” пракурор Касцюковіцкага раёна наведаў Навасаматэвіцкі дзіцячы сад у Дашкольным цэнтры развіцця дзіцяці №1.

Дзяцей пастараліся апрануць так, каб пазбегнуць злашчаснага спалучэння белага і чырвонага колераў. 

І пайшло-паехала. Пракурор распавёў дзецям пра выкананне законаў, і яны, быццам бы, нешта зразумелі.

А далей адбылося неверагоднае. Як сцвярджаюць прапагандысты-казачнікі, дзеткі чатырох-пяці гадоў “напісалі для аднагодкаў з іншых краін маляўнічае пісьмо пра сваю Радзіму, яе дзяржаўныя і прыродныя сімвалы, гісторыю і традыцыі. Складаючы пасланне, вундэркінды разважалі пра сэнс колераў і элементаў Дзяржаўнага сцяга і Дзяржаўнага герба”.

І гэта яшчэ кветачкі. У рамках акцыі пракуратура, акрамя іншага, збіраецца распавесці дзеткам пра расследаванне крымінальнай справы аб генацыдзе жыхароў БССР у гады Вялікай Айчыннай вайны і ў пасляваенны перыяд.

Такія ж акцыі прайшлі і ў іншых райцэнтрах.

Праўда, у Глуску намеснік пракурора, на ўсялякі выпадак, заўважыў, што “пастараўся гаварыць на максімальна даступнай для малышоў мове”.

І гэта правільна. Улічваючы тое, што большасць выпускнікоў акадэміі кіравання ў нас пакуль яшчэ пішуць з граматычнымі памылкамі, а асобныя гісторыкі перакананыя ў тым, што Францыск Скарына жыў на Фантанцы, можна падумаць, што ў дзіцячых садах выхоўваюцца дзеці індыга.

Але ёсць больш рэалістычная версія падзей. Малышы, вядома, нічога не зразумелі з той ахінеі, якую неслі ім дарослыя. Прапагандысты, як заўсёды, зманілі, а ў псеўдапатрыётаў канчаткова з’ехала страхоўка ад уседазволенасці, калі палезлі са сваімі псіхадэлічнымі наратывамі ўжо і ў дзіцячыя сады.

Фота: “Голас Касцюкоўшчыны”.

У магілёўскіх раённых СМІ святкуюць Кастрычніцкі пераварот

Навіна ад

Прывід бальшавізму зноў блукае па Магілёўшчыне.

У сродках масавай інфармацыі Магілёўшчыны пачынаецца гістэрычнае ўсхваленне “вялікага кастрычніка”, які нібыта аддаў зямлю сялянам і заводы рабочым.

Як правіла, больш за ўсіх у гэта вераць чыноўнікі-лукашысты, уладальнікі зямлі ў Драздах і вялікія спецыялісты па стратнасці заводаў.

Першай апублікавала рэпартаж са святкавання 7 лістапада круглянская “раёнка”, адзначыўшы, што “для Беларусі Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі заўсёды быў і застаецца культавым, знакавай падзеяй, што вызначыла ўсю наступную гісторыю нашага народа і краіны ў цэлым”.

Помнік Ільічу ў Круглым хоць і ўстаноўлены на нізкім пастаменце, але памеры ў яго ўнушальныя.

Судзячы па засяроджаных тварах удзельнікаў мітынгу, яны перакананыя ў тым, што эпітэт “культавы” можна аднесці да дня захопу ўлады бальшавікамі.

Кіраўніцтва Хоцімскага раёна ўпэўненае ў тым, што захавала і памножыла патэнцыял савецкай улады.

У Кіраўску ўсе чыноўнікі, адзіным парывам, расказалі пра карысць кастрычніцкага перавароту для шараговых грамадзян.

Слаўгарадская раённая газета, вядомая празмернай патэтыкай нават у адносінах да смеццевых бакаў, распавяла чытачам пра Прапойск у тыглі рэвалюцыйных гадоў і ўспомніла “культавага” прапойскага паэта, які заклікаў «не адрываць Беларусь ад жывога цела Расіі».

Ну, а ў Крычаве ўспомнілі пра тое, што дзякуючы рэвалюцыі ў 1937 годзе ў горадзе адкрылі аўтобусны рух.

І гэта толькі пачатак. Проста прыхільнікі рэвалюцыі пакуль што занятыя на мітынгах, а выплёскваць свае эмоцыі ў СМІ будуць пазней і сціхнуць толькі праз некалькі дзён.

Фота круглянскай раённай газеты.

Пасля 25 гадоў у Германіі расіяне пераехалі ў Магілёў і пазногці ў іх адразу сталі крапчэй

Навіна ад

Пераезд сям’і з Германіі ў Магілёў адразу стаў нагодай для беларускіх прапагандыстаў асудзіць гнілы Захад і праславіць беларускую “стабільнасць”.

Гісторыя выглядае так: у 2000 годзе сям’я інжынераў Паспелавых з Омска пераехала на сталае месца жыхарства ў Германію і пражыла там чвэрць стагоддзя. Цяпер Паспелавы зноў вырашылі змяніць прапіску і пераехалі ў Магілёў.

Прычыны, з-за якіх было прынята такое рашэнне:

  • Паспелавы так і не сталі “сваімі” ў чужой краіне;
  • медыцынскае абслугоўванне: у Германіі бясплатны агляд давялося б чакаць месяцамі, у Беларусі – прайшлі за тыдзень;
  • высокая якасць прадуктаў: за тры месяцы беларускай дыеты пазногці сталі мацнейшымі;
  • хваляваліся за сваяка, які ваяваў у Чырвонай Арміі, трапіў у нямецкі палон і памёр у канцлагеры;
  • адмова аўстрыйскіх (не нямецкіх) уладаў у просьбе ўсталяваць фотаздымак сваяка на брацкай магіле: “сям’і адказалі катэгарычна і нават цынічна”.

Байкамі пра моцныя пазногці, перавагу беларускай медыцыны над нямецкай і высокую якасць беларускай прадукцыі ўжо нікога не здзівіш: яны прапісаны ў падлізлівай песні “Бацька”, разам з віламі і яжовымі рукавіцами.

А вось гісторыя з канцлагерам – іншы каленкор. Менавіта аўстрыйскія ўлады збераглі памяць пра сваяка Паспелавых, а ўсталяванне фотаздымка на брацкай магіле  гэта толькі жаданне, якое ідзе ўразрэз з аўстрыйскім разуменнем парадку на мемарыяльных комплексах. Незразумела таксама, ці ёсць на той магіле фотаздымкі іншых пахаваных.

Пасля гэтага ў Паспелавых узнік цэлы шквал прэтэнзій да Германіі, якая іх прыняла. Яны раптам зразумелі, што:

  • вайна не скончылася;
  • на Захадзе ствараюць грамадства спажыўцоў;
  • Германія стала актыўна прымаць мігрантаў пасля падзей ва Украіне;
  • прыезджыя (такія самыя, як яны)  лічаць сябе поўнапраўнымі гаспадарамі;
  • яны жылі ў пастаянным страху за сябе і сваіх блізкіх;
  • у Беларусі на вуліцах бяспечна, усё пад кантролем.

Зразумела, уся гэтая гісторыя старанна адрэдагаваная беларускімі ідэолагамі – і выразна бачная іх тапорная работа. 

Сапраўдную прычыну пераезду Паспелавых мы не даведаемся. 

Застаецца толькі статыстыка: з Германіі з’ехала адна сям’я, а жывуць там тысячы беларускіх сем’яў. Яшчэ дзясяткі тысяч мараць з’ехаць туды, нягледзячы на тое, што іх пазногці могуць згубіць беларускую трываласць.

Фота: “Беларусь Сегодня”.