У сакавіку гэтага года было афіцыйна абвешчана, што галоўны магілёўскі мост праз Днепр атрымаў назву «мост імя Героя Савецкага Саюза М.М. Яшына». Адпаведнае рашэнне прыняла гарадская тапанімічная камісія, нягледзячы на тое, што падобная форма назвы парушае адразу тры заканадаўчыя нормы: яна занадта доўгая і мае такія забароненыя для тапонімаў элементы, як ініцыялы і слова “імя”.
Але пазней высветлілася цікавая дэталь – аказваецца, заканадаўства наогул не дапускае афіцыйнае найменаванне які-кольвек мастоў у Беларусі.
Пра гэта паведаміў Тэлеграм-канал “Спадчына”, аўтар якога накіраваў афіцыйны зварот у Дзяржкаммаёмасць. З адказу ведамства вынікае наступнае: заканадаўства Беларусі дазваляе прысвойваць найменні элементам вулічна-дарожнай сеткі. Спіс такіх элементаў канкрэтны, гэта вуліцы, завулкі, праспекты, плошчы, паркі, скверы, бульвары, тракты, набярэжныя і шаша. Мост у гэты пералік не ўваходзіць, а значыць, не з’яўляецца такім элементам а выступае як інжынернае збудаванне. Пагэтаму любое рашэнне пра найменаванне маста аўтаматычна губляю любую юрыдычную сілу. На практыцы гэта выглядае так: магілёўскія гарадскія ўлады могуць павесіць на мосце хоць пяцьдзясят таблічак, нават размаляваць яго ўвесь з галавы да ног словамі “мост імя Героя Савецкага Саюза М.М. Яшына”, але ні ў адным афіцыйным рэестры гэта не можа быць зафіксавана. Фота тэлеграм-канала «Магілёў – мой горад!».
У Санкт-Пецярбургу на 95-ым годзе жыцця памёр магілёвец Леанід Сіманоўскі, мастак-акварэліст і аўтар серыі аўтабіяграфічных успамінаў. Сіманоўскі нарадзіўся ў Магілёве, на Дубравенцы, у 1932 годзе ў яўрэйскай сям’і. Яго бацька быў інвалідам Грамадзянскай вайны, а маці хатняй гаспадыняй. У 1941 годзе бацькі былі забітыя немцамі. Васьмігадовы Леанід і яго сястра выратаваліся, схаваўшыся па-за межамі гета. Наступныя некалькі гадоў хлопчык жабраваў, тулячыся ў закінутых будынках Магілёва і яго ваколіцаў. Бліжэй пад канец вайны ён згубіў таксама і сястру – немцы распазналі ў ёй яўрэйку і расстралялі.
Гэтыя ўспаміны ляглі ў аснову некалькіх публікацый Леаніда Сіманоўскага, якія потым перараслі ў дзве асобныя кнігі: “Чуеш? Чую…” і “Бачыш? Бачу…”. Яны былі выдадзены часопісам “Нева” ў 2000-х гадах.
Крытыкі высока ацанілі мастацкі стыль аўтара. “Незвычайная форма апавядання Сіманоўскага – аповед вядзецца ад імя дзіцяці, пазбаўленага падтрымкі сям’і, вымушанага хавацца ад усіх, і падзеі як бы адбываюцца тады, у тых 1941, 1942, 1943-м, гэта тагачасныя ўчора, сёння, заўтра. Гэта дзённік пачуццяў, перажыванне страшных падзей. «Страшная рэальнасць і цудоўная ірэальнасць суседнічаюць, змяняюць і пераборваюць адно аднаго. У іх барацьбе само адчуванне “Я”, якое супадае з паняццямі “Сям’я”, “Дом”, “Прыгажосць”, “Каханне”, пачынае пульсаваць – то сціскацца амаль да знікнення, да памераў дзіцячага дрыготкага цела, то пашырацца бязмежна, убіраючы ў сябе траву, дрэвы, катоў вершы, зоркі» – пісала пра ўспаміны Сіманоўскага крытык І. Дняпрова. Пасля вайны Леанід Сіманоўскі паступіў у мастацкую вучэльню імя Мухінай у Санкт-Пецярбургу, потым працаваў мастаком на фабрыцы “Гознак”. З 1957 па 2012 гады Сіманоўскі быў вядучым мастаком фабрыкі, дзе ствараў вадзяныя знакі для дакументаў і банкнот.
Частуючыся крывянкай з Брэсцкага мясакамбіната магілёвец ледзьве не праглынуў частку свіной косткі, якую прыняў за кіпцюр пацука.
Беларускія мясныя вырабы, якія шмат хто лічыць ледзьве не паказчыкам якасці, насамрэч часцяком хаваюць небяспеку для здароўя. У адным з папярэдніх артыкулаў мы распавядалі пра кавалак алюмініевага дроту ў калбасе з Магілёўскага мясакамбіната. Цяпер – выпадак з магілёўцам Аляксеем, пра які ён расказаў журналістам.
Колца “Сялянскай” ад Брэсцкага мясакамбіната мужчына купіў у краме “Родны кут” на Грышына, 118. Гэта было ў суботу, 13 чэрвеня. Паводле магілёўца, ён там набыў ліверку і крывянку.
Мужчына распавёў, што такую каўбасу ён ніколі не рэжа. У выніку “кіпцюр” папаў адразу ў рот. “Ужо даядаў, як адчуў нешта. Дастаў з рота “гэта!“ і выплюнуў. Мяне ледзь не вырвала! Рэшткі аддаў сабаку”, – пракаментаваў ён.
Прычым пакупнік не паляніўся вярнуцца ў магазін і распавесці аб здарэнні. Прадавец таксама была ў шоку. У Брэсцкі мясакамбінат тым жа днём не датэлефанаваліся.
Потым журналісты “Магілёў.Анлайн” звязаліся з аддзелам маркетынгу Брэсцкага мясакамбіната, які адказвае за скаргі. Там адразу ж запыталі ўсю інфармацыю і панеслі яе на вытворчасць. Прапанавалі вярнуць “гэты прадмет” для экспертызы.
Паводле папярэдняй ацэнкі тэхнолагаў, гэта магла быць частка свіной косткі пад’язычнай з храсткамі гартані і трахеі, якую выкарыстоўваюць у вырабе каўбасы – яна больш за ўсё падобная. Але адназначна не кіпцюр, запэўнілі ў Брэсцкім мясакамбінаце. Магчыма, спрацаваў чалавечы фактар – гэта высвятляць па камерах, якія ёсць на ўсіх этапах вытворчасці, і дэпрэмуюць вінаватага.
Аднак каб дакладна зразумець, неабходна забраць прадмет на лабараторнае даследаванне. Яго дастаўку паабяцалі арганізаваць.
Дзень горада Магілёў будзе сёлета святкаваць чатыры дні – з 24 па 28 чэрвеня. Вось падрабязная праграма мерапрыемстваў.
Праграма святкавання Дня горада Магілёва
24 чэрвеня
10.00 – Грамадзянска-патрыятычны квэст «Моладзь – гэта мы!» Спартыўны комплекс Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта харчовых і хімічных тэхналогій
11.00 – Адкрыццё скаладрома вул. Індустрыяльная, 28
16.00–18.00 – Спартыўна-забаўляльнае свята «Рытм Перамог» Адкрытыя пляцоўкі: вул. Чалюскінцаў, 148; вул. Сіманава, 55; б-р Непакораных, 44
25 чэрвеня
14.30 – Спартыўна-патрыятычнае мерапрыемства «Беларусь – гэта мы! Планета пад назвай МОЛАДЗЬ» Тэрыторыя Магілёўскага дзяржаўнага індустрыяльнага каледжа
18.30 – Святочны канцэрт «Музычны саюз гарадоў-пабрацімаў» Заслужанага калектыву Рэспублікі Беларусь Магілёўскай гарадской капэлы Магілёўскі гарадскі Цэнтр культуры і вольнага часу, вул. Першамайская, 34
26 чэрвеня
11.45 – Народная зарадка, прысвечаная Дню горада Магілёва Адкрытая пляцоўка Магілёўскага дзяржаўнага тэхналагічнага каледжа
14.00–16.00 – Арт-пляцоўка «Творчая хваля» Адкрытыя пляцоўкі на тэрыторыі: СШ № 7, СШ № 44, СШ № 41
15.00 – Канцэртна-гульнявая праграма «Квітней, любімы Магілёў» Адкрытая пляцоўка па вул. Цыялкоўскага, 13
16.00 – Адкрыццё выставы работ расійскіх мастакоў – удзельнікаў пленэру «Магілёў на палотнах расійскіх мастакоў» Выставачная зала Музея гісторыі Магілёва
18.00–23.00 – Мерапрыемства «ALFA SUNSET» з удзелам хард-тэхна-дуэта «POLICE IN PARIS», ды-джэяў Sahar і Katrin_clane Тэрыторыя каля Святога возера
21.30 – Урачыстае адкрыццё аб’екта «Музычны фантан» Набярэжная Дубравенкі
27 чэрвеня
11.00 – Забаўляльна-гульнявая праграма «Нашы ўсмешкі – табе, Магілёў» Адкрытая пляцоўка па зав. Гогаля, 2
11.00 – Канцэртна-забаўляльная праграма «Квітней, мой беларускі край!» Адкрытая пляцоўка па вул. Кулешова, 20
12.00–18.00 – Выстава-кірмаш рамеснікаў «Магілёўскі сувенір»; выстава-прэзентацыя прадпрыемстваў горада «Нашы дасягненні – табе, Магілёў!»; фестываль марожанага «Салодкі Магілёў» Камсамольскі сквер
12.00–18.00 – Свята настрою «Магілёў са смакам» вул. Ленінская
12.00–18.00 – Тэрыторыя натхнення «Табе, наш Магілёў» Плошча Зорак
12.00–18.00 – Літаратурная платформа «Магілёў на старонках гісторыі» Тэатральны сквер
12.00–21.00 – Святочныя гулянні «Магілёўскія традыцыі» Парк у Падніколлі
13.00 – Фестываль паветраных змеяў «Стракатае неба» Парк у Падніколлі
13.00 – Святочная праграма «Нашы таленты – табе, родны Магілёў!» Адкрытая пляцоўка каля корпуса № 2 Магілёўскай дзяржаўнай гімназіі-каледжа мастацтваў імя Яўгена Глебава, вул. Крыленкі, 12
14.00–14.30 – Адкрыццё Яраслаўскага дворыка Пляцоўка ў двары рэлігійнай арганізацыі «Іудзейская рэлігійная абшчына “Хабад” у Магілёве»
На працягу дня – Арт-галерэя «Магілёў вачыма сяброў», «Магілёў вачыма дзяцей» Плошча Адзінства
12.00–14.00 – Святочная канцэртная праграма «Магілёў сустракае сяброў» Плошча Адзінства
14.00–15.00 – Канцэртная праграма ўдзельнікаў шоу «Фактар BY. Дзеці» Плошча Адзінства
15.00 – Канцэрт Цэнтральнага пагранічнага ансамбля Федэральнай службы бяспекі Расійскай Федэрацыі Магілёўскі абласны метадычны цэнтр народнай творчасці і культурна-асветніцкай работы
15.00–16.00 – Канцэртная праграма «Табе, любімы Магілёў!»; творчы праект «Стыль нашага горада» – дэфіле-дэманстрацыя вырабаў майстроў і рамеснікаў горада, адзення, абутку, сумак і галантарэі вядомых брэндаў горада і Рэспублікі Беларусь Плошча Адзінства
15.00–17.00 – Культурна-забаўляльнае мерапрыемства «Код культуры» Адкрытая пляцоўка па вул. Церашкіна-Златавусцкага
15.00 – Душэўны канцэрт «Класіка ў Тэатральным» у выкананні Заслужанага калектыву Рэспублікі Беларусь Магілёўскай гарадской капэлы Тэатральны сквер
16.20 – Урачыстае адкрыццё стэл, якія сімвалізуюць пабрацімскія адносіны паміж Магілёвам і гарадамі Чалябінскам і Екацярынбургам Пляцоўка каля Магілёўскага гарадскога выканаўчага камітэта
16.40 – Адкрыццё малой архітэктурнай формы «Курган бессмяротнасці», перададзенай у дар Магілёву ад горада-партнёра Бранска Камсамольскі сквер з боку вул. Першамайскай
17.00 – Музычныя сустрэчы «Караоке пад аркестр у Тэатральным» у выкананні духавога аркестра ДУК «Магілёўскія гарадскія аркестры» Тэатральны сквер
17.00 – Інтэрактыўная гульня «Вау! Музычнае лато» Плошча Адзінства
19.00–23.00 – Святочны канцэрт «Магілёў – гэта мы!», прысвечаны Дню горада Магілёва, з удзелам расійскага музычнага выканаўцы Лёшы Свіка, расійскага дыджэйскага дуэта «Swanky Tunes», ды-джэя Krase Плошча Славы
13.00 – Спартыўнае свята «Самы моцны магіляўчанін» Пляцоўка каля ФАК «H2O», вул. Златавусцкага, 1
17.00–22.00 – Моладзевы медыяпікнік «На Дубравенцы» пад адкрытым небам Набярэжная Дубравенкі
18.00–20.00 – Вечар адпачынку «Магілёў – лепшы горад зямлі!» з удзелам духавога аркестра дзяржаўнай установы культуры «Магілёўскія гарадскія аркестры» Сквер 40-годдзя Перамогі
1797 год. У беларускай Дуброўне нарадзіўся Аляксандр Казарскі (1797-1833).
Ваенна-марскі дзеяч, падарожнік.
У 1831 годзе адшукаў найкарацейшы водны шлях з Колы (Мурманск) у Пецярбург, па якому пазней пракладзены Беламорска-Балтыйскі канал.
14 мая 1829 года на чале 18-гарматнага брыгу “Меркурый” уступіў у бой з турэцкімі караблямі, якія ўдзесяцёра пераўзыходзілі па сілах, і выйшаў пераможцам.
У гонар нашага земляка і яго гераізму пастаўлены помнікі і памятныя знакі ў Дуброўна, Севастопалі, Мікалаеве, прысвечаны палотны мастака Айвазоўскага.
Памёр 16 (28) чэрвеня 1833 года.
1828 год. Нарадзіўся Пётр Бяссонаў (1828-1898).
Рускі славянафіл, гісторык літаратуры, выдавец беларускага фальклору, этнолаг і публіцыст.
Служыў у Маскоўскім архіве Міністэрства замежных спраў, сінадальнай друкарні, старшынём Віленскай археаграфічнай камісіі, дырэктарам Віленскіх рэальнага вучылішча, гімназіі, бібліятэкарам Маскоўскага ўніверсітэта.
Вынікам яго дзейнасці ў Вільні стаў зборнік «Беларускія песні», у які ўвайшлі валачобныя, юр’еўскія, куставыя, мікольскія, пятроўскія, купальскія, калядныя і масленічныя песні.
Аўтар працы «Сепаратизм в Северо-Западном крае. Рассказ очевидца» ў выглядзе палемікі аўтара з умоўным апанентам. Апанент, пецярбургскі ліберал, сумняецца ў мэтазгоднасці прымусовай русіфікацыі края, папракае чыноўнікаў у няведанні спецыфікі і празмернай жорсткасці. П. Бяссонаў у адказ тлумачыць сваё разуменне праблемы беларускага і польскага сепаратызму, апраўдвае палітыку расійскага ўрада.
1834 год. Нарадзіўся Аляксандр Ельскі (1834-1916).
Беларускі пісьменнік, гісторык, этнограф, краязнавец.
Адзін з першых гісторыкаў беларускай літаратуры і збіральнікаў беларускіх рукапісаў, патрыярх прафесійнага беларусазнаўства.
Яму належаць словы: «Родная мова ў дакладным значэнні ёсць самая любімая спадчына нацыі; праз яе пасрэдніцтва лягчэй за ўсё пранікнуць у душу нацыі, закрануць пачуцці, праясніць розум, падштурхнуць адпаведную думку, заклікаць да дзеяння, змагацца са страсцямі, стварыць дабрачыннасці!»
Памёр 10 верасня 1916 года.
1875 год. Нарадзіўся Канстанцін Галкоўскі (1975-1963).
Літоўскі і беларускі кампазітар, дырыжор, прафесар Літоўскай кансерваторыі. Народны артыст Літвы.
Бацька яго паходзіў з Магілёўшчыны.
Вучань М. Рымскага-Корсакава, А. Глазунова, А. Лядава. Сябра Максіма Танка, Рыгора Шырмы.
Аўтар многіх твораў, заснаваных на беларускім фальклоры, музыкі рамансаў і хораў на вершы беларускіх паэтаў Ф. Багушэвіча, Я. Купалы, Я. Коласа, М. Танка, Зм. Бядулі, К. Буйло.
Р. Шырма і К. Галкоўскі разам з маладымі беларускімі літаратарамі Н. Арсенневай, Максімам Танкам, Х. Ільяшэвічам, Я. Бартулем, М. Шчорсам і іншымі. Канец 1920-х гг.
1897 год. Нарадзіўся Аляксандр Шлюбскі (1897-1942).
Беларускі літаратуразнавец, этнограф, фалькларыст, бібліёграф.
Скончыў Віцебскае аддзяленне Маскоўскага археалагічнага інстытута.
Арганізатар архіўнай справы ў Веліжы, Віцебску, Оршы, Полацку, працаваў у Інбелкульце, Інстытуце гісторыі АН БССР. Сябра і паплечнік Вацлава Ластоўскага.
Склаў разгорнутую інструкцыю «Звесткі па збіранні вуснай народнай творчасці ў Беларусі».
Арыштаваны ДПУ у красавіку 1930 года па справе «Саюза вызвалення Беларусі», у 1931 годзе высланы ў Ніжні Ноўгарад. Паўторна арыштаваны ў Ленінградзе ў 1935 годзе.
Мабілізаваны ў ліпені 1942 года ў армію. Лічыцца зніклым без вестак з 26 жніўня 1942 года.
1903 год. Заснавана аўтамабільная фірма “Форд мотар компані”.
Малады амерыканскі інжынер Генры Форд, заручыўшыся падтрымкай групы фінансістаў, заснаваў сваю ўласную фірму з мэтай ператварэння аўтамабіля з прадмета раскошы ў прадмет першай неабходнасці.
Форд імкнуўся выпускаць надзейныя і недарагія аўтамабілі. Напрыклад, ў 1908 годзе “Форд-Т” каштаваў 825 долараў, у 1912 – 375, што зрабіла яго самым даступным сродкам перамяшчэння ў Амерыцы.
Зараз “Форд” выпускае кожны 20-ты аўтамабіль у свеце. Акрамя гэтага кампанія вырабляе беспілотнікі, ваенную тэхніку.
1903 год. У ЗША зарэгістравана гандлёвая марка «Pepsi».
Сама рэцэптура была вынайдзена ў 1893 годзе фармацэўтам Калебам Брэдхэмам: газіраваная вада, цукар, ваніль, алеі, арэхі колы.
Спачатку гандлявалася ў аптэках у якасці напою, які дае весялосць, умацоўвае і спрыяе страваванню. Падчас Другой сусветнай вайны “Пепсі-Кола” абыйшла папулярныя “Royal Crown” і “Dr. Pepper” і стала № 2 пасля “Кока-Колы”.
Упершыню савецкія грамадзяне масава пасмакавалі напой у 1959 годзе на прамысловай выставе ЗША ў маскоўскім парку Сакольнікі (выпіта больш за 3 млн шклянак).
Першы завод “Пепсі Колы” ў СССР быў пабудаваны ў 1974 годзе ў Наварасійску.
У нас у краіне працуе PepsiCo-Беларусь. Выпускае PepsiCo з ліпеня 2015 года ААТ «Лідскае піва».
1911 год. Нарадзіўся Дзмітрый Лукас (1911-1979).
Беларускі кампазітар. Заслужаны дзеяч мастацтваў.
Працаваў кіраўніком аддзела музыкі Упраўлення па справах мастацтваў БССР, адказным рэдактарам музычнага вяшчання Беларускага радыё, загадчыкам кафедры спеваў Мінскага педінстытута імя М. Горкага.
Аўтар шэрагу опер, у тым ліку «Кастусь Каліноўскі», «Песня о счастье», «Дочь пограничника», твораў для салістаў, хора і аpкестраў, да драматычных спектакляў і фільмаў, у тым ліку «Человек не сдается», «Нестерка», «Дети партизана», апрацовак беларускіх народных песень.
1927 год. У Магілёве скончана будаўніцтва летняга тэатра.
Меў залу на 900 месцаў, добрую акустыку. Вакол тэатра размяшчаліся арэлі, більярдная, бібліятэка, танцпляцоўка. Тэатр у парку імя М. Горкага працаваў да канца 1980-х гадоў.
1928 год. Пайшоў з жыцця Эдвард Вайніловіч (1847-1928).
Гаспадарчы і палітычны дзеяч Беларусі і Расійскай імперыі. Патрыёт Беларусі.
Старшыня Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі, лідар дваран літоўска-беларускіх губерняў, фундатар касцёлу Св. Сымона і Алены (Чырвоны касцёл у Мінску), праваслаўных цэркваў, заснавальнік камітэта абароны яўрэяў і татар, кіраўнік дэпутацкай фракцыі «Саюз Колаў Каралеўства Польскага і Краёў Літвы і Русі» у Дзяржсавеце.
Фінансава падтрымаў Беларускі Нацыянальны камітэт, член Рады БНР. Катэгарычна выступаў супраць паланізацыі беларускамоўнага насельніцтва Польшчы.
Памёр у Польшчы. 11 чэрвеня 2006 года ўрачыста перапахаваны ў Мінску каля Чырвонага касцёла.
1963 год. На трое сутак космас пакарыўся Валянціне Церашковай.
Церашкова – беларуска, 6-ы ў свеце касманаўт і першая жанчына-касманаўт. Яна зрабіла 48 віткоў вакол Зямлі.
Яе бацька родам з в. Выйлава Бялыніцкага раёна, маці – з в. Ерамееўшчына Дубровенскага раёна.
У дзяцінстве выхоўвалася на беларускай мове.
1979 год. Памёр ураджэнец Віцебска Лазар Лагін (Гінзбург, 1903-1979).
Савецкі пісьменнік і паэт, вядучы прадстаўнік савецкай сатырычнай, фантастычнай і дзіцячай літаратуры, аўтар аповесці-казкі “Стары Хатабыч”.
Псеўданім Лагін – скарачэнне ад Лазар Гінзбург.
Скончыў школу ў Мінску, удзельнічаў у Грамадзянскай вайне, у арганізацыі камсамола ў Беларусі.
Сябраваў з У. Маякоўскім, які ацаніў яго вершы.
Працаваў у рэдакцыях цэнтральных газет, у тым ліку ў “Праўдзе”, у часопісе “Кракадзіл”.
Падчас вайны працаваў у газеце «Чырвоны чарнаморец», удзельнічаў у абароне Адэсы, Севастопаля, Керчы, Наварасійска, у вызваленні Румыніі.
Аўтар фантастычных твораў: «Патэнт АВ», «Востраў расчаравання», «Атавія Проксіма», «Эліксір Сатаны», «Бялявая шэльма» і іншых.
Жыхар Магілёва стаў фігурантам крымінальнай справы, пасля таго, як падманам завалодаў чужым аўтамабілем для продажу па запчастках.
У Кастрычніцкі РАУС Магілёва звярнуўся мясцовы жыхар, які страціў аўтамабіль пасля няўдалай здзелкі праз інтэрнэт. Мужчына размясціў аб’яву аб продажы машыны. Неўзабаве з ім звязаўся 31-гадовы магілёвец. Пасля агляду аўтамабіля ён прапанаваў уладальніку прадаць яго па запчастках, а пасля разлічыцца за транспартны сродак.
Гаспадар пагадзіўся і перадаў пакупніку аўтамабіль. Аднак грошай так і не атрымаў.
Высветлілася, што магілёвец не займаўся продажам запчастак. Атрымаўшы машыну ў сваё распараджэнне, ён здаў яе на металалом. Выручаныя грошы патраціў на асабістыя патрэбы, пасля чаго перастаў выходзіць на сувязь з уладальнікам.
Па факце махлярства распачатая крымінальная справа.
У Магілёве мілітарызацыя падлеткаў адзначылася правядзеннем ваенных збораў для 14-гадовых навучэнцаў кадэтскага вучылішча.
“З 1 па 5 чэрвеня 2026 года прайшлі планавыя ваенна-палявыя зборы для выхаванцаў Магілёўскага абласнога кадэцкага вучылішча імя Героя Савецкага Саюза Яўгена Нікалаенкі, якія скончылі 8-ы клас”, – паведамляецца ў Інстаграме вучылішча.
Адметна, што абавязковыя дзесяцідзённыя зборы з гэтага года ўвялі па ўсёй Беларусі. Аднак у Магілёве гэтага аказалася замала і таму на іх скіравалі 14-годкаў. “Мэтай збораў стала замацаванне на практыцы ведаў, атрыманых у ходзе навучальнага года, і пагружэнне кадэтаў у атмасферу рэальнай армейскай службы” – распавядае адміністрацыя вучылішча.
Для дзяцей была арганізавана стральба з аўтамата Калашнікава АК-74 у поўнай баявой амуніцыі. Таксама вучням трэба было здаваць нарматывы па надзяванні сродкаў радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны і вывучаць алгарытмы дзеянняў ва ўмовах прымянення зброі масавага паражэння. Падлеткі фактычна беглі крос у сродках РХБА (радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны).
Зборы праходзілі на базе 188-й гвардзейскай інжынернай брыгады ў вёсцы Пашкава.
Фотаздымак: Інстаграм Магілёўскага абласнога кадэтскага вучылішча
Перакрытая Першамайская, выпускнікі ў “клетках-аўтобусах” і ніводнага шчаслівага твару. Такім запомніўся “Зорны выпускны” 2026 года магілёўцу Сяргею Стэльмаху.
Сваімі ўражаннямі, значна адрознымі ад афіцыйных расповядаў, спадар Стэльмах, які называе сябе былым афіцэрам міліцыі і педагогам з са стажам, падзяліўся ў тэлеграм-канале “Вячэрні Магілёў”.
Агульнагарадское мерапрыемства адбылося ў пятніцу 12 чэрвеня. Свой допіс магілёвец пакінуў на наступны дзень.
“Учора ў 17 гадзін ішоў ад пл.Леніна на пл. Арджанікідзэ. Здавалася б, свята, выпускны ў школьнікаў. А вось адчуванне было непрыемнага фарсу. Першае, што рэзанула вочы, вуліца Першамайская была перакрытая так, быццам чакалі танкі. Толькі што бетонныя блокі не паставілі.
Але калі ўбачыў чараду аўтобусаў пад нумарамі, якая расцягнулася ад Галоўпаштамта да пл.Арджанікідзэ – проста ашалеў. Аўтобусы, набітыя прыгожа апранутымі школьнікамі, выклікалі асацыяцыю з “аўтазакамі” для перавозкі зэкаў. Ледзь не ў кожнага стаіць афіцэр міліцыі. Дзяцей, натуральна, не выпускаюць. Дзеці – хто сядзіць, хто стаіць, бо месцаў не хапае. Чакаюць чэргі, калі дарослыя дзядзькі і цёткі іх паклічуць на сцэну. І сядзелі яны ў гэтых аўтобусах не па гадзіне, а значна, значна больш! А на сцэне ў “Атрыума” аб’яўлялі выступаючых з розных устаноў”, – піша магілёвец.
“І вось ішоў я з пачуццём смутку ад такой паказухі, бо не бачыў ніводнага шчаслівага твару сярод тых жа дзяцей, дырэктараў іх школ, якія стаяць у кожнага свайго аўтобуса, у якіх на тварах было напісана, маўляў, хутчэй бы гэта ўсё скончылася, і галоўнае – шчасна. Каб свядомасць ніхто не страціў са школьнікаў, і да т. п. Так, на сцэне ўсё гучала ўрачыста, праўда, ужо каля бібліятэкі імя К. Маркса слоў было не разабраць, толькі вау-вау-вау. Ды справа не ў словах. Рэальна, каму патрэбна такая дурнейшая паказуха???!!!” – задаецца пытаннем Сяргей Стэльмах.
Магілёвец здзіўляецца, чаму для такога вялікага па масавасці мерапрыемства нельга было выкарыстаць стадыён “Спартак”. “Навошта ўзводзіць гэтыя канцэртныя пляцоўкі, якія стояць шалёных грошай?! Гэта такая ж дурата, як выпускныя ў дзіцячых садках, па кошце як вяселле! Гэта для дзяцей?! Не, дарагія таварышы, гэта дарослыя цацкі для ўладутрымаючых, якія потым адрапартуюць чарговы “адабрам”. А чаго не рапартаваць, бо грошы ж не са сваёй кішэні – грошыкі ж з нашых з вамі кішэнькаў, падаткаплацельшчыкаў!” – слушна разважае магілёвец.
Ён узгадвае і пра значна змененыя маршруты гарадскога грамадскага транспарту, з-за чаго людзі былі вымушаны чакаць свой аўтобус ці тралейбус па 1,5 – 2 гадзіны. “Пра тое, якія “кругалі” даваў грамадскі транспарт, якое цярпенне павінна было быць у кіроўцаў аўтобусаў, якія былі коркі і як яны крылі (моўчкі, натуральна) матам, гэтых арганізатараў “свята”, а таксама абурэнне людзей, якія на 1,5 – 2 гадзіны і больш дабіраліся дадому пасля працоўнага тыдня – пра гэта, вядома, ніхто не напіша афіцыйна. Бо святу быць (вырашылі гарадскія ўлады)!” – канстатуе спадар Стэльмах.
Магілёвец мяркуе, што дзеці, сапраўды, надоўга запомняць, як былі зачыненыя ў “клетках – аўтобусах”. “Хоць вонкава – усё прыстойна: прыбраная форма, урачыстыя стужкі, аўтобусы – тралейбусы – усё беленькія, вымытыя, лепата! Я рады, калі ладзяцца гулянні, калі танцы пад духавы аркестр. Але вось учарашні выпускны для школьнікаў – прабачце за рэзкасць, як баль падчас чумы. Магчыма, я згушчаю фарбы,
але ўжо вельмі, вееельмі цяжкае ўражанне засталося ад убачанай карціны такога мерапрыемства… Падкрэсліваю, святы патрэбныя і павінны быць, гэта класна, аднак, як гаварыў усім вядомы таварыш, “мухі асобна, катлеты – асобна”, – нагадвае Сяргей Стэльмах.
Не абыйшоў увагай і запрошаную на канцэрт зорку. Па ўсёй верагоднасці, гаворка ідзе пра спевака Эльдара Джарахава. “А нікому не вядомы “поп-дзіў” спявак – гэта асобная песня! Вось цікава, дзе такіх толькі выкалупваюць, і наогул: каму такое выгадна? Пытанне, вядома, рытарычнае…” – піша магілёвец.
Таксама ў допісе ён выказвае здагадку адносна стадыёна “Спартак”, якая, пэўна, віруе сярод жыхароў горада. “Ці не таму і не задзейнічаецца стадыён “Спартак”, што даўно і ўпарта цыркулююць чуткі (а дыму без агню не бывае), што наш любімы стадыён дзяцінства перанясуць да “чорту на рогі”, кудысьці за горад?! А гістарычнае месца аддадуць на водкуп камерсантам-гандлярам на пабудову чарговага, нікому не патрэбнага гандлёвага цэнтра. І калі гэтыя гандлёвыя цэнтры так неабходныя, то чаго яны праз пару месяцаў становяцца паўпустымі і мільгаюць абвесткамі “здаецца” і “арэнда”?! Горад да гэтага часу ў парадак (за год!) не могуць прывесці пасля ўрагану, а на паказушнасць грошы заўсёды знойдуцца”, – канстатуе Сяргей Стэльмах.
Дзеля справядлівасці варта прызнаць, што, гледзячы на фота і відэа з “Зорнага выпускнога” можна ўбачыць шмат твараў выпускнікоў, якія смяюцца, ухмыляюцца, разам спяваюць песні. Аднак расповяд магілёўца і выпускнікі ў паліэтыленавых накідках пад дажджом прымушаюць пагадзіцца, што гарадскія ўлады праводзілі свята выключна для сваёй справаздачы і паказухі, а ўзгаданыя ўсмешкі і смех дзяцей былі толькі эмацыянальнай разрадкай ад створанага дарослымі напружання.
Матацыклетны рокат перашкаджае адпачываць уначы пацыентам корпуса Магілёўскай гарбальніцы, які выходзіць вокнамі на вуліцу Карла Маркса.
“З 22.00 да 4.00, гэта значыць усю ноч, равуць матацыклы. Яны нясуцца з такім гукам, што рэактыўныя самалёты адпачываюць. А калі пад’язджаюць да “ляжачага паліцэйскага”, матацыклісты яшчэ і вылузвацца, паддаючы маторам такую моц, што не ведаеш, куды схавацца”, – скардзіцца ў тэлеграм-канале “Вячэрняга Магілёва” магілёвец Віталь Білавус.
Мужчына адзначае, што хворыя і без таго не ў вельмі радасным настроі – хтосьці пасля аперацыі ці проста ў цяжкім стане, і да гэтага дадаецца выпрабаванне бяссоннем. “Нервы на мяжы. Кажу лекарам: адпусціце начаваць дадому. І іншыя хворыя так кажуць, але… нельга. Ды медработнікі і самі пакутуюць ад шабашу матацыклістаў, а што яны зробяць?” – у скрусе піша пацыент бальніцы.
Праз гэты тэлеграм-канал мужчына звяртаецца да кіраўніцтва Магілёўскага гарвыканкама і ДАІ, каб тыя забаранілі матацыклістам начны рух па вуліцы Карла Маркса. “У іх гульні такія і дур у галаве, а хворыя людзі на мяжы адчаю. Вельмі прашу пачуць і дапамагчы”, – заклікае Віталь Білавус.
Ураджэнец Магілёва Алег Давід Лісоўскі падзяліўся здымкам агітацыянага нямецкага аўтацягніка, праз які падчас вайны заклікаў магілёўцаў на працу ў Германію.
“Нямецкі агітацыйны аўтацягнік, які стаяў на ратушнай плошчы 10.5.1944 і агітаваў мясцовае насельніцтва ехаць у Нямеччыну на працы – нібыта фронт не цісьне, нібыта горад не будзе вызвалены ўсяго праз некалькі тыдняў”, – напісаў Лісоўскі ў Facebook.
Гэты здымак, паводле рупліўца на карысць магілёўскай мінуўшчыны, нядаўна з аўкцыёны сышоў “налева” за вялікія грошы. Публікацыю Лісоўскі прымяркаваў да чарговай гадавіны вызвалення Магілёва ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.
У дыскусіі праз каментары да здымку ён адзначае, што хацеў набыць здымак за 125 еўра, але яго купілі за 126. “Фатаздымак мега каштоўны… Гэты аўтобус сустракаўся яшчэ ў Гомелі і Смаленску. Але здымкі з ім амаль не ўсплываюць. Таму і кошт адпаведны”, – тлумачыць Алег Давід Лісоўскі.
