Пракуратура Чэрыкаўскага раёна выявіла парушэнні пры правядзенні дзяржаўных закупак у адной з устаноў.
Пасля ўмяшання пракуратуры ў Чэрыкаўскім раёне незаконныя працэдуры на 430 тысяч рублёў адмянілі, а ў адну з закупак унеслі змены.
Падчас маніторынгу адной з устаноў чэрыкаўскія пракуроры ўстанавілі, што: адказны работнік няправільна выбраў працэдуру закупкі;
у двух выпадках замест электронных аўкцыёнаў кантрагентаў выбіралі праз запыт цэнавых прапаноў;
у конкурснай дакументацыі не былі пазначаны дадатковыя патрабаванні да ўдзельнікаў;
з-за гэтага да закупак маглі дапусціць пастаўшчыкоў, якія не адпавядаюць заканадаўству;
у дакументах не прапісалі парадак фарміравання цаны прапановы; не пазначылі валюту, у якой павінна быць выражана цана;
не былі адлюстраваны звесткі пра валюту і, пры неабходнасці, абменны курс для ацэнкі і параўнання прапаноў.
Па выніках праверкі пракурор Чэрыкаўскага раёна вынес кіраўніку ўстановы два прадпісанні. Яны выкананы ў поўным аб’ёме.
Акрамя таго, у дачыненні да работніка, які дапусціў парушэнні пры дзяржаўных закупках, распачаты адміністрацыйны працэс.
А цяпер падумаем пра тое, што гэта за «адказны» работнік, якому прадпрыемства даверыла расходаваць бюджэт? Сем парушэнняў працэсу закупкі наводзяць на думку пра тое, што гаворка ідзе або пра поўнага разгільдзяя, або пра персанажа з цалкам злачыннымі намерамі.
Жыхары Крычаўскага раёна ў першым квартале 2026 года сталі больш актыўна траціць грошы ў крамах.
Паводле даных Галоўнага статыстычнага ўпраўлення Магілёўскай вобласці, рознічны тавараабарот Крычаўскага раёна за студзень-сакавік склаў 55,9 мільёна рублёў. У супастаўных цэнах гэта на 4,6 працэнта больш, чым за такі ж перыяд мінулага года.
Асноўная частка продажаў прыйшлася на гандлёвыя арганізацыі. Яны рэалізавалі насельніцтву тавараў на 50,7 мільёна рублёў.
Больш за ўсё крычаўляне трацілі на прадукты. На харчовыя тавары прыйшлося 59,9 працэнта ад агульнага аб’ёму продажаў гандлёвых арганізацый, або 30,4 мільёна рублёў.
Нехарчовых тавараў за першы квартал было прададзена на 20,3 мільёна рублёў.
Рост рознічнага тавараабароту ў Крычаўскім раёне не варта аўтаматычна ўспрымаць як прыкмету рэзкага паляпшэння жыцця. Так, у першым квартале 2026 года жыхары купілі тавараў больш, чым годам раней. Аднак амаль 60 працэнтаў продажаў прыйшлося на прадукты харчавання, гэта значыць на абавязковыя штодзённыя выдаткі. Таму статыстыка хутчэй паказвае ўмеранае ажыўленне гандлю, чым прыкметны рост дабрабыту насельніцтва.
Раённая газета намалявала Касцюковіцкі раён як вітрыну паспяховага аднаўлення: магутная прамысловасць, новыя дамы, дагледжаныя вуліцы, моладзь, якая нібыта свядома выбірае малую радзіму, сельская гаспадарка, што ўпэўнена рухаецца наперад, і сацыяльная сфера, дзе ўсё робіцца для людзей.
Але калі абапірацца не на ўрачысты рэпартаж, а на факты, карціна атрымліваецца куды менш рэкламнай.
У ёй ёсць не толькі новыя кватэры і справаздачы пра вытворчасць цэменту, але і беспрацоўныя на грамадскіх работах, карупцыйныя гісторыі, экалагічныя праблемы, радыяцыйнае забруджванне, побытавая дэградацыя гарадскога асяроддзя і адчуванне, што «развіццё» падмяняецца касметыкай, лозунгамі і абавязковым лукашэнкаўскім аптымізмам. Разбіраемся.
Не «драйвер рэгіёна», а горад, які выглядае застылым у часе
Прапагандысты сцвярджаюць: Касцюковіцкі раён – «драйвер паўднёва-ўсходняга рэгіёна», месца, дзе мінулае пераадолена, а будучыня будуецца літаральна на вачах.
Лепш за ўсё адсутнасць любых драйвераў паказвае рубрыка раённай газеты «Учора і сёння», якая, па ідэі, павінна была дэманстраваць прагрэс. Але вынік атрымаўся супрацьлеглы: старыя і новыя фатаграфіі адрозніваюцца толькі колерам і паказваюць не столькі развіццё, колькі фіксуюць дзіўную нерухомасць гарадскога асяроддзя. Які ўжо там вялікі рывок…
Не «горад для моладзі», а раён, дзе людзей зноў і зноў вядуць на грамадскія работы
У артыкуле раённай газеты моладзь прадстаўлена як галоўны рухавік мясцовага развіцця. Маладыя спецыялісты атрымліваюць жыллё, працуюць, ствараюць сем’і, водзяць дзяцей у гурткі і бачаць будучыню менавіта ў Касцюковічах.
Але ў мясцовых юнакоў і дзяўчат перад вачыма зусім іншая карціна – людзі без устойлівай занятасці, «падуліковыя» грамадзяне і грамадскія работы.
Гэта дрэнна спалучаецца з вобразам раёна, дзе ва ўсіх ёсць дастойная праца і прывабныя перспектывы.
Але праблема не толькі ў «нежаданні касцюковічцаў працаваць», як гэта любяць падаваць афіцыйныя крыніцы, а ў шэрагу іншых фактараў:
нізкія заробкі;
абмежаваны выбар прафесій;
слабая прывабнасць вакансій;
адсутнасць рэальнай канкурэнцыі за работніка;
Частка моладзі сапраўды застаецца ў раёне, але не таму, што Касцюкоўшчына камфортная.
хтосьці звязаны мэтавым размеркаваннем;
хтосьці атрымаў арэнднае жыллё і залежыць ад працы;
хтосьці застаецца праз сям’ю;
хтосьці не мае рэсурсаў для пераезду;
хтосьці выбірае не паміж «Касцюковічамі і вялікім светам», а паміж малым горадам і нявызначанасцю.
А гэта ўжо зусім не рамантычны выбар на карысць малой радзімы, а простая безвыходнасць.
Не «эфектыўная эканоміка», а хабарніцтва і ашуканства
Раённая газета робіць акцэнт на прамысловасці і сельскай гаспадарцы. Галоўны сімвал поспеху – Беларускі цэментны завод, рэкордныя аб’ёмы вытворчасці, тэхніка, пасяўныя плошчы, новыя малочна-таварныя комплексы, трактары, угнаенні, кадры.
За фасадам жа бадзёрых гаспадарчых справаздач – міліцэйская зводка пра карупцыю і хабарніцтва, якая ніяк не ўпісваецца ў афіцыйны вобраз «эфектыўнага кіравання».
Напрыклад, як быць са скаргай работнікаў хлебазавода на тэмпературны рэжым у цэхах?
Гэта таксама ўзор эфектыўнага кіравання і стабільных працоўных месцаў?
Утульныя вуліцы і якасная медыцына з’яўляюцца пасля скаргаў і скандалаў
Утульныя вуліцы Касцюковіч – таксама міф. Парушальнікаў прыродаахоўнага заканадаўства даводзіцца адсочваць фотапасткамі, а разбірацца са зграяй агрэсіўных бяздомных сабак улады пачынаюць толькі пасля публікацый у сацсетках, гэта значыць пасля шырокага грамадскага рэзанансу.
Не варта забываць і пра «ўтульнасць» стаматалогіі ў Касцюковічах, якая выдае на ўвесь раён 12 талонаў у дзень.
Такім чынам, Касцюковіцкі раён – не казачны свет з набліжаным светлым будучым, а складаная, дэпрэсіўная тэрыторыя, дзе асобныя прыкметы развіцця суседнічаюць з беднасцю выбару, адміністрацыйным прымусам, сацыяльнымі праблемамі, экалагічнымі рызыкамі і цяжкай спадчынай Чарнобыля.
Разагрэць замёрзлыя пластыкавыя трубы газавай гарэлкай вырашыў жыхар Бабруйскага раёна. В выніку – ў хаце пажар, а мужчына – ў бальніцы.
У адной з вёсак Бабруйскага раёна звычайная бытавая праблема ледзь не скончылася трагедыяй. У доме 77-гадовай жанчыны замерзлі вадаправодныя трубы. Дачка гаспадыні паведаміла пра гэта брату, і той узяўся самастойна “ратаваць” сітуацыю.
58-гадовы мужчына вырашыў разагрэць ПВХ-трубы з дапамогай партатыўнай газавай гарэлкі. Каля дваццаці хвілін ён грэў камунікацыі ў праёме сцяны паміж кухняй і санвузлом. Аднак замест чаканага выніку з’явіўся дым, а затым і адкрытае полымя.
Дачка гаспадыні першай заўважыла пажар. Разам з братам яны паспелі вывесці маці на вуліцу і спрабавалі самастойна патушыць агонь, але ён хутка распаўсюджваўся. У выніку давялося выклікаць ратавальнікаў.
Супрацоўнікі МНС ліквідавалі ўзгаранне, аднак без наступстваў не абышлося: мужчыну шпіталізавалі з тэрмічнымі апёкамі пальцаў рук і цемянной вобласці галавы, а таксама прыкметамі апёкаў дыхальных шляхоў. Траўмы лёгкія, але запатрабавалі медыцынскай дапамогі.
Было выяўлена, што агонь развіваўся інтэнсіўна і нанёс значныя пашкоджанні дому. Найбольш пацярпелі кухня і санвузел, бо менавіта там праводзіліся “рамонтныя работы”. Частка канструкцый і маёмасці была знішчана.
Дадатковым фактарам рызыкі сталі матэрыялы ў доме: трубы былі ўцеплены мантажнай пенай, сцены абшыты кардонам і абклеены шпалерамі. Усе яны лёгка запальваюцца, асабліва пры тэмпературы полымя гарэлкі, якая можа дасягаць 1300–1500 градусаў Цэльсія.
Шклоўскае УКП “Жылкамгас” прадастаўляе гараджанам саджанцы, каб яны сваімі рукамі ўпрыгожылі двары.
Туі, зямлю і ваду гатовы прадаставіць шклоўскія камунальнікі ў межах акцыі “Утульнасць сваімі рукамі” жыхарам шматкватэрных дамоў, каб тыя высадзілі іх у сваіх дварах. Для гэтага людзям трэба звярнуцца ў “Жылкамгас” са сваімі прапановамі і адрасам, дзе плануецца высадзіць дрэвы.
“Ад вас толькі добры настрой і жаданне зрабіць свой дом лепей і прыгажэй” – гавораць арганізатары акцыі.
Сусветны дзень аховы працы (World day of labor protection, з 2001 года).
Устаноўлены Міжнароднай арганізацыяй працы з мэтай прыцягнуць увагу сусветнай грамадскасці да маштабаў праблемы, да таго, як стварэнне і прасоўванне культуры аховы працы можа садзейнічаць зніжэнню штогадовай смяротнасці на працоўным месцы.
Штогод у выніку няшчасных выпадкаў на вытворчасці і прафесійных захворванняў у свеце памірае 3 000 000 чалавек, прычым колькасць загінуўшых штогод расце да 10%. Акрамя гэтага штогод рэгіструецца да 200 мільёнаў чалавек, якія пакутуюць на прафесійныя захворванні.
Каля 4% сусветнага ВУП губляюцца ў выніку дрэнных умоў працы і няшчасных выпадкаў на вытворчасці.
Міжнародная арганізацыя працы ніколі не прызнавала таго сцвярджэння, што няшчасныя выпадкі і хваробы гэта “частка працы”.
1387 год – першая пісьмовая ўзгадка пра Бабруйск.
Бабруйск упершыню згадваецца ў дагаворнай грамаце вялікага князя Ягайлы і яго брата Скіргайлы.
Від на Бабруйск. Малюнак, каля 1810 г.
1798 год. Падчас перамоў з Ватыканам, Павел І выдаў указ аб утварэнні Магілёўскага каталіцкага архібіскупства з 5 біскупствамі.
Утворана на базе Беларускай дыяцэзі (з 1773), Магілёўскага архібіскупства (з 1780), якія не былі зацверджаны Ватыканам.
Архібіскупам быў прызначаны С. Богуш-Сестранцэвіч.
На выяве – касцёл Святога Станіслава ў вёсцы Маляцічы ў Крычаўскім раёне Магілёўскай вобласці, пабудаваны С. Богуш-Сестранцэвічам.
1831 год. Памёр Каспар Цецішоўскі (1745–1831).
Каталіцкі архібіскуп магілёўскі і мітрапаліт усіх рымска-каталіцкіх касцёлаў у Расійскай імперыі.
Служыў у касцёлах ва Украіне, заснаваў жытомірскую семінарыю, спрыяў спыненню яўрэйскіх пагромаў у Бярдзічаве, у 1792 годзе дамогся прызначэння грошаў на будаўніцтва новых 24 касцёлаў на Кіеўшчыне і Брацлаўшчыне. Кіраваў Луцка-Жытомірскай дыяцэзіяй, спрыяў развіццю школьніцтва на Валыні.
Горача падтрымліваў Канстытуцыю 3 мая 1791 года.
27 красавіка 1827 года прызначаны магілёўскім архібіскупам.
1859 год. Нарадзіўся Кіпрыян Кандратовіч (1859–1932).
Вайсковы дзеяч, генерал ад інфантэрыі, сябра Народнага Сакратарыяту БНР.
Удзельнік руска-турэцкай вайны 1877–1878 гадоў, кітайскай кампаніі (1900), руска-японскай, Першай сусветнай.
Займаўся фарміраваннем беларускіх палкоў, віцэ-міністр абароны Літвы.
Аўтар вядомай кнігі “Плеўна і грэнадэры 28 лістапада 1877 г.”
1864 год. У Магілёве пакараны смерцю Міхал Аскерка (1836–1864).
Урач, паўстанцкі камісар у Магілёўскай і Мінскай губерніях у 1863–1864 гадах.
Скончыў Слуцкую гімназію, Маскоўскі ўніверсітэт.
Працаваў урачом у Сенненскім і Ашмянскім паветах.
Падчас паўстання стаў паўстанцкім камісарам у Магілёўскай губерні, у Пецярбургу гуртаваў патрыятычна настроеных афіцэраў. Каардынаваў паўстанцаў на Магілёўшчыне з 5 мая 1863 года. Пасля іх паражэння, перанёс сваю дзейнасць у Мінск і Ігуменскія лясы, стаў паўстанцкім камісарам Мінскай губерні.
Арыштаваны 21 кастрычніка 1863 годзе падчас чарговай паездкі ў Пецярбург. На следстве ў Санкт-Пецярбургу і Магілёве адмаўляўся даваць паказанні. Пакараны смерцю.
Подзвіг Аскеркі адлюстраваны У. Караткевічам у рамане «Нельга забыць» («Леаніды не вернуцца да Зямлі»).
1883 год. Скончыў жыццё самагубствам ураджэнец Віцебскай губерні Уладзімір Кавалеўскі (1842–1883).
Беларускі сусветнавядомы прыродазнавец, заснавальнік эвалюцыйнай палеанталогіі, удзельнік паўстання 1863-1864 гадоў, муж “каралевы матэматыкі” Соф’і Кавалеўскай, брат заолога Аляксандра Кавалеўскага.
Паслядоўнік і прапагандыст вучэння Ч. Дарвіна. Працаваў у Францыі, Германіі, Англіі, у Пецярбургскім, Маскоўскім універсітэтах.
Аўтар працы па гісторыі развіцця канечнасцей капытных жывёл. Першым з палеантолагаў дастасаваў эвалюцыйнае вучэнне да праблем філагенезу пазваночных. Адкрыў узаемасувязь марфалогіі і функцыянальных змен у залежнасці ад умоў існавання, адзначыў, што існуе залежнасць узаемасувязі з геалагічнымі пераўтварэннямі. Пераклаў на рускую мову шэраг работ Ч. Дарвіна.
Надзеў на твар маску з хлараформам і пакончыў з сабой. Прычынай самагубства сталі фінансавыя растраты яго фірмы.
1914 год. У ЗША быў запатэнтаваны паветраны кандыцыянер.
Упершыню аб кандыцыянеры, як вынаходстве стала вядома ў 1815 годзе, калі француз Жан Шабанэс запатэнтаваў метад кандыцыянавання паветранага патоку і спосаб рэгулявання тэмпературы ў будынках.
У 1902 годзе ў ЗША інжынер-вынаходнік У. Карыер сабраў першы ў свеце прамысловы кандыцыянер для друкарні ў Нью-Ёрку.
Зразумеўшы ўсе плюсы такой тэхнікі, неўзабаве пачалася паўсюдная ўстаноўка кандыцыянераў у тэатрах і магазінах.
“General Electric” выпусціла ў 1929 годзе першы пакаёвы кандыцыянер і стала родапачынальнікам усіх сучасных кандыцыянераў і на доўгі час замацавалася ў спісе лідэраў па вырабе сістэм кандыцыянавання.
Сучасныя кандыцыянеры акрамя астуджэння паветра таксама могуць яго награваць, іянізаваць, асушваць, вентыляваць і чысціць, павялічваць утрыманне кіслароду ў паветры.
1918 год. Народны сакратарыят БНР зацвердзіў беларускую мову ў якасці дзяржаўнай і абавязковай у Беларусі, прыняў пастанову аб адкрыцці ў Мінску ўніверсітэту.
1919 год. У Вільні пачала выдавацца газета “Беларуская думка”
Выходзіла 3 разы на тыдзень.
У газеце супрацоўнічалі прадстаўнікі радыкальнай інтэлігенцыі пераважна сацыялістычнай арыентацыі. Мела рубрыкі «Беларусь», «Апошнія навіны», «3 газет», «У Вільні» і іншыя. Паслядоўна выступала за цэласнасць і непадзельнасць Беларусі, выкрывала анексійныя планы правых сіл Польшчы, польскіх нацыянал-дэмакратаў, заклікала да аб’яднання ўсе дэмакратычныя элементы краю без розніцы веравызнання і нацыянальнасці, узнімала надзённыя пытанні жыцця розных пластоў і груп насельніцтва.
Шырока асвятляла падзеі на Беларусі, змяшчала творы Я. Купалы, Я. Коласа, М. Гарэцкага, Старога Уласа, М. Арла, I. Нялепкі, 3. Вехаця, 3. Бядулі, нататкі А. Гурло, К. Лукашэвіча, пераклады на беларускую мову твораў Э. Ажэшкі, Пружанскага, публікацыі на навукова-папулярныя, агульнаасветныя, кааператыўныя тэмы.
Выйшла 56 нумароў. Закрыта польскай адміністрацыяй.
1945 год. Сіламі 150-й и 171-й стралковых дывізій 79-га стралковага корпуса 3-й ударнай арміі 1-га Беларускага фронта пачаўся штурм Рэйхстагу (доўжыўся да 2 мая).
1983 год. Палыкавіцкая крыніца пад Магілёвам атрымала статус помніка прыроды рэспубліканскага значэння.
Побач з крыніцай знаходзіцца капліца Святой Параскевы і купальня.
Вядома з 1552 года.
Крыніца знаходзіцца на дне глыбокага яру, парослага лесам. З’яўляецца вытокам невялікага ручая, які ўпадае ў Дняпро. Расход вады складае больш за 100 м³ у суткі.
Вада гідракарбанатная, кальцыевая, канцэнтрацыя фтору адносна высокая – 0,49 мг/л. PН вады – каля 7,5.
2007 год. У сутарэннях Варонежскага ўніверсітэта супрацоўнікі навуковай бібліятэкі знайшлі дагэтуль невядомых 116 тамоў XVI стагоддзя, у тым ліку запіскі Сігізмунда Герберштэйна з апісаннямі беларускіх гарадоў і мястэчак.
Дзякуючы выпадковым прахожым удалося выратаваць зайца, які дзіўным чынам трапіў у прыямак будынку тэатра імя Дуніна-Марцінкевіча ў Бабруйску.
Малады мянчук, які прыехаў у райцэнтр, даведаўся ад сваёй сяброўкі, што заяц-русак трапіў у пастку, а дакладней у прыямак цокальнага паверха тэатра. Шанцаў самастойна выбрацца адтуль у дзікай жывёліны не было, і гэта прымусіла хлопца звярнуцца ў адміністрацыю ўстановы.
Як распавяла Bobr.by загадчыца літаратурнай часткай тэатру Таццяна Мурамцава, заяц сядзеў у прыямку, не варухаючыся. Зразумела, пры такіх умовах заўважыць яго было б цяжка.
Прыйшлося падняць краты прыямка. Малады чалавек, узяўшы вялікі кавалак тканіны, злавіў касога, выцягнуў яго з пасткі і выпусціў на волю.
Як часцяком такое здараецца, імя выратавальніка даведацца не паспелі, і ён застаўся невядомым.
Зніклі даныя кіраўніцтва прадпрыемства БелРАА, якое разглядае месцы пад магільнік ядзерных адыходаў, у тым ліку на Магілёўшчыне.
Даныя зніклі пасля нядаўняга сыходу з пасады былога дырэктара прадпрыемства Дзмітрыя Логвіна і прызначэння на яго месца Міхаіла Кісяля (на здымку), выхадца з КДБ. Гэта заўважыла выданне “Флагшток”.
Такім чынам дзяржава паказвае, што знайсці адказных за прыняцце рашэнняў будзе не так ужо і лёгка, калі гэта не будзе на руку вышэйстаячым чыноўнікам.
Нагадаем, што цяпер ідзе выбар месца будаўніцтва ядзернага магіьніка. Разглядаюцца Мсціслаўскі, Хойніцкі і Астравецкі раёны.
Старшынстваваў аўтар знакамітых трох навуковых манаграфій Міхаіл Жудро – рэктар малаўразумнага інстытута развіцця і старшыня абкама камуністаў Магілёўшчыны.
Напрыканцы пленума таварыш Жудро павіншаваў паплечнікаў з занясеннем Магілёўскай вобласці на рэспубліканскую дошку гонару. Дасягненне, трэба адзначыць, хоць і ганаровае, але такое ж сумнеўнае, як і імкненне кампартыі ўсё ж такі дамагчыся для сябе светлай будучыні.
