Каля 150 праваслаўных актывістаў прайшлі 8 лютага 2026 года шэсцем ад Царквы царскіх пакутнікаў да месца масавых растрэлаў 1930-х гадоў каля мясакамбіната.
Мерапрыемства было прымеркавана да Дня памяці Сабора навамучанікаў і спаведнікаў Царквы Рускай. Адным з такіх ёсць былы расійскі імператар Мікалай ІІ, які разам з сям’ёй быў расстраляны бальшавікамі ў 1918 годзе. Да гэтага, пасля гібелі сотняў людзей на святкаваннях у гонар яго каранцыі ў 1896 годзе (падзеі на Хадынцы) і расстрэла па яго загаду дэманстрацыі рабочых 9 студзеня 1905 года (Крывавая нядзеля), гэты цар атрымаў народную мянушку Крывавы.
Напачатку ў царкве каля Плошчы Славы прайшло набажэнства, якое праводзіў архіепіскап Магілёўскі і Мсціслаўскі Сафроній. Затым калона з харугвамі вырушыла ў бок месца масавых расстрэлаў, што знаходзіцца насупраць Магілёўскага мясакамбіната.
Удзельнікі акцыі неслі некалькі абразоў з выявай былога цара і яго сям’і. Сярод праваслаўнай сімволікі быў заўважаны расійскі імперскі чорна-жоўта-белы сцяг з двухгаловым арлом. На месцы масавых расстрэлаў ля кар’ера каля прыпынку “Мясакамбінат” на праспекце Дзімітрава адбылося яшчэ адно кароткае памінальнае набажэнства.
Варта адзначыць, што на месцы каля кар’ера ад канца 1980-х гадоў збіралася дэмакратычная грамадскасць, каб ушанаваць памяць загінулых падчас савецкіх рэпрэсій ХХ стагоддзя. Там жа былі ўсталяваныя памятныя крыжы, а акцыі праводзіліся пад бел-чырвона-белымі сцягамі. Паколькі крыжы былі драўляныя, з часам яны трухнелі. Некалькі гадоў таму праваслаўная царква ўсталявала там каменны крыж з надпісам пад ім “Сей крест воздвигнут в память рабов Божиих, безвинно убиенных во дни лихолетья 20-30 годов ХХ века”.
Вядучая магілёўскага тэлеканала Віталіна Петрусевіч усё часцей выступае эксперткай па музычным ШІ-генератары Suno пятай версіі і блішчыць інтэлектам.
Галоўная экспертка «па ўцекачах» магілёўскага тэлеканала Віталіна Петрусевіч дэманструе немалыя веды ў нейралінгвістычным праграмаванні і спрабуе суцешыць Лукашэнку, які ўсур’ёз баіцца, што штучны інтэлект умяшаецца ў пабудаваную ім сістэму вертыкаляў і гарызанталяў прымітывізма.
Нядаўна Віталіна высвятляла, хто ж усё-такі выканаў песню «Ярмарка судеб» у шоу Андрэя Малахава «Песни от всей души» – магілёўская спявачка Алена Тарасенка ці яе ШІ-версія.
Тэма настолькі спадабалася прапагандыстцы, што яна пачала разважаць пра штучны інтэлект і ў іншых выпусках аўтарскай праграмы «Версія Петрусевіч».
У Віталіны мноства трызненных версій, дзе яна з задавальненнем аперуе наборам модных слоў, спрабуючы прадэманстраваць гледачам узровень свайго інтэлекту.
На два з паловай гады “хатняй хіміі” асуджаны начальнік аддзела забеспячэння сельгасарганізацыі за хабар на суму ў 2050 рублёў.
Будучы адказным за закупкі, мужчына дамовіўся са сваім знаёмым заснавальнікам і дырэктарам адной камерцыйнай фірмы, што дапаможа, каб менавіта яна перамагла ў тэндары. Зрабіць гэта ўсё, зразумела, дамовіліся за грошы.
У выніку гэтая камерцыйная структура, якая займалася пастаўкамі металарэжучых інструментаў, была абраная ў якасці пастаўшчыка для сельгасарганізацыі.
У сакавіку 2025 года начальнік аддзела сустрэўся з дырэктарам фірмы і пры пацісканні рукі атрымаў 500 рублёў. Так адбывалася яшчэ пару разоў у чэрвені і жніўні, а ў верасні пры падобных абставінах хабарніка затрымалі супрацоўнікі праваахоўных органаў. Агульная сума незаконнага дахода склала 2050 рублёў.
Суд Ленінскага раёна Магілёва асудзіў начальніка-хабарніка на два з паловай гады абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу, аштрафаваў яго на 18 тыс.рублёў і забараніў займаць кіруючыя пасады цягам пяці гадоў. Прысуд пакуль не ўступіў у законную сілу.
Да шэрагу магілёўцаў, якія з палітычных прычын пакінулі радзіму, пачалі прыходзіць паведамленні ад незнаёмых з прапановай паразмаўляць.
Такія паведамленні пачалі прыходзіць у сацыяльныя сеткі магілёўцаў, якія былі вымушаныя выехаць з Беларусі з-за палітычнага пераследу. Mogilev.media вядомы тры выпадкі, калі да былых жыхароў Магілёва ў мэсэнджары Фэйсбука пісаў нейкі Ares Rest з адраса @ares.rest.2025. Ён цікаваіўся ў таго ці іншага палітэмігранта справамі “ўдалечыні ад роднага горада” і пытаўся, якім чынам можна паразмаўляць.
Некаторыя магілёўцы вырашылі апублічыць гэтыя спробы наладжвання кантактаў з боку лукашэнкаўскіх спецслужб. Так, журналіст Уладзімір Лапцэвіч выклаў у Фэйсбук скрыншот паведамлення, суправадзіўшы словамі: “Вось такое паведамленне прыйшло днямі ў мэсэджар ФБ. Перад тым, як яго выдаліць, зрабіў скрыншот, каб засталася памяць”.
Аб падобным паведамленні распавёў у каментары да паста Лапцэвіча экаактывіст Сяргей Пехцераў. У скрыншоце, які дадаў Сяргей, суправадзіўшы словамі “у мяне такі пакемон”, да яго аб жаданні паразмаўляць звяртаецца нейкі Антон нібыта з Магілёва.
Саркастычным расповядам суправадзіла сваю кароткую перапіску з Ares Rest актывістка Святлана Кутковіч. “Сеанс таннага гіпнозу ад “таварыша маёра”
Знаёмцеся, гэта Ares Rest – мяркуючы па ніку, “бог вайны” на дзяржслужбе, а па факце – звычайны майстар эпісталярнага жанру ў пагонах. Вырашыла апублічыць гэты шэдэўр аператыўнай думкі, каб вы разумелі, на якім узроўні цяпер знаходзіцца “інтэлектуальны штурм” у РБ”, – напісала Святлана напачатку свайго расповяда ў Фэйсбуку.
Варта адзначыць, што час з’яўлення гэтых паведамленняў у магілёўскіх палітэмігрантаў супаў са з’яўленнем у пабліку “Могилев Live” у Фэйсбуку рубрыкі “Нашы за мяжой”. У мінулым незалежны, а цяпер цалкам праўладны паблік таксама спрабуе даведацца аб жыцці эмігрантаў і прапануе ім распавесці пра сваё жыццё ў іншых краінах.
Калі прааналізаваць паведамленні Ares Rest да Святланы Кутковіч і тэкст у “Могилев Live”, то агульнай рысай там ёсць жаданне невядомых пачуць, пра што чалавек сумуе. У гэтым яскрава бачна спроба ўзмацніць пачуццё настальгіі ў палітэмігрантаў і на гэтай падставе, хутчэй за ўсё, нешта прапанаваць.
Такім чынам лукашэнкаўскія спецслужбы не толькі псіхалагічна чапляюць чалавека з мэтай альбо вярбоўкі, альбо вяртання, але і падстаўляюць пад імаверны крымінальны пераслед з боку праваахоўных органаў той дзяржавы, дзе знаходзіцца палітычны ўцякач. Напрыклад, у Польшчы нават заява аб гатоўнасці супрацоўнічаць з замежнымі спецслужбамі згодна з Крымінальным кодэксам з’яўляецца злачынствам і караецца вялікімі тэрмінамі зняволення.
Сумна вядомы крычаўскі «Камунальнік» нечакана аказаўся перадавым прадпрыемствам – прадпрыемства нарасціла тэмпы росту вытворчасці.
Яшчэ зусім нядаўна пралікі УКПП «Камунальнік» разглядала нават раённая газета. Прадпрыемства не крытыкаваў толькі лянівы – за праблемы з ацяпленнем, уборкай снегу і вывазам смецця.
Разам з тым у 2025 годзе «Камунальнік» незаконна атрымаў больш за 600 тысяч рублёў бюджэтных сродкаў і спрабаваў правесці закупку на 2,4 мільёна рублёў, якую КДК прызнаў незаконнай.
Падалякіна ганарыцца тым, што ў яе партыю ўваходзіць першы намеснік старшыні райвыканкама Аляксандр Пухоўскі, створаны ТГ-канал «ЛДПБ Чавусы Надзея Падалякіна», партыйныя ўнёскі плаціць не трэба, а свой адміністрацыйны рэсурс для вярбоўкі новых адэптаў Алега Гайдукевіча яна не выкарыстоўвае.
Ліберальныя дэмакраты Чавус жывуць поўным жыццём – удзельнічаюць у акцыях «Збяром школьны партфель», «Нашы дзеці» і «Ад усёй душы».
Калі ж глядзець на рэчы цвярозым позіркам, то сярод чатырох беларускіх партый, беззаветна адданых Лукашэнку, ЛДБП заслужыла імідж партыі злодзеяў і махляроў.
Не без падстаў. Многія вядомыя дзеячы гэтай структуры былі асуджаныя зусім не за прыхільнасць ліберальна-дэмакратычным каштоўнасцям:
у 2018 годзе за махлярства і карупцыю асудзілі намесніка старшыні партыі Уладзіміра Карунаса;
у 2019 годзе судзілі кіраўніка Віцебскай абласной арганізацыі ЛДПБ Сяргея Ермыкіна – за махлярства;
у 2021 годзе ў «зону» адправіўся бліжэйшы паплечнік Гайдукевіча Аляксандр Косач – за хабарніцтва і махлярства.
Пра тое, як ідуць партыйныя справы ў спецыялісткі па культурных і лясных угоддзях Надзеі Падалякінай, відаць па яе знакамітым тэлеграм-канале – на яго падпісаныя 40 актывістаў, гэта значыць нават не ўсе мясцовыя члены партыі.
Тым не менш, асабістыя заслугі ў Падалякінай усё ж маюцца. Яна прыйшла ў лясгас у лістападзе 2023 года, а ўжо ў сакавіку 2025-га атрымала дыплом за лепшую арганізацыю ідэалагічнай работы.
Дарэчы, у сферу культуры настаўніца хіміі Падалякіна перайшла з пасады першага сакратара раённай арганізацыі ГА «БРСМ».
Такім чынам, у шэрагі ліберальных дэмакратаў актывістка ўпіса́лася вельмі гарманічна.
Цяпер для Надзеі галоўнае – не перахімічыць з «лібералізмам», бо сёння за яго ў Беларусі даюць да васьмі гадоў.
Міжнародны дзень стаматолага (International Dentist Day)
Устаноўлены па ініцыятыве Асацыяцыі Стаматолагаў ЗША ў дзень шанавання каталіцкай Святой Апалоніі Александрыйскай. Святая не адраклася ад Хрыста і прыняла смерць на вогнішчы 9 лютага 249 года. Існуе павер’е, што варта толькі вымавіць імя Апалоніі, памаліцца ёй – зубны боль аціхне.
Археалогія даказала, што прафесія стаматолага існавала і ў старажытнасці. Першая машына, падобная на апарат для лячэння зубоў, выкарыстоўвалася ўжо 9 тысяч гадоў таму.
Навукоўцы даследавалі парэшткі людзей з Белуджыстана ўзростам не менш як 7 000 гадоў. І ў зубах выявілі адтуліны, дыяметр якіх быў не больш за 3 мм, а глыбіня – не больш за 3,5 мм. Гэтыя адтуліны былі выкананы ідэальна, нібы тут папрацавалі сапраўднай бормашынай.
1547 год. Нарадзіўся Крыштоф Радзівіл “Пярун”.
Дзяржаўны і вайсковы дзеяч ВКЛ. Вялікі гетман літоўскі, ваявода віленскі, кашталян троцкі, гетман польны літоўскі, вялікі падчашы літоўскі.
Удзельнік Інфлянцкай вайны 1558–1582 гадоў: у 16 гадоў браў удзел у бітве пры Уле, пазней узяў замак Усвяты, нанёс паражэнне маскоўскаму войску каля Вялікіх Лук. Мянушку Пярун атрымаў за прымяненне «тактыкі выпаленай зямлі».
Удзельнічаў у рэйдзе (1581) да вярхоўяў Волгі, заняў Старыцу і Ржэў, што разам з аблогай Пскова прымусілі Івана Жахлівага падпісаць перамір’е. Гэты рэйд паслужыў нагодай для стварэння шэрагу паэтычных твораў Ф. Градоўскага, Г. Пельгрымоўскага, Я. Каханоўскага, А. Рымшы.
Прыхільнік плана стварэння дзяржаўнай уніі ВКЛ, Польшчы і Расіі на чале з вялікім князем.
Змагаўся з паўстаннем Налівайкі 1594-1596 гадоў. У 1601 года нанёс паражэнне шведам ў бітве пад Кокенгаўзэнам, узяў Вендэн.
Фундатар і будаўнік кальвінісцкіх сабораў, апякун вучоных, дзеячаў беларускай культуры.
Памёр 20 лістапада 1621 года.
1667 год. Дзень Андрусаўскага замірэння (па новаму стылю).
Скончылася самая стратная ў гісторыі Беларусі вайна паміж Масковіяй і Рэччу Паспалітай 1654–1667 гадоў, у якой загінуў кожны другі жыхар. Мірная дамова была падпісана тэрмінам на 13,5 гадоў. Пагадненне было заключана ў в. Андрусава на мяжы Мсціслаўскага і Смаленскага ваяводстваў.
Да Масквы перайшлі Смаленскае ваяводства, Северская зямля з Чарнігавам і Старадубам, Левабярэжная Ўкраіна – палова тэрыторыі Рэчы Паспалітай. За землі Левабярэжнай Украіны Масковія сплаціла 1 000 000 злотых – каля 200 000 рублёў.
Рэчы Паспалітай заставаліся Правабярэжная Ўкраіна і Беларусь. Кіеў быў перададзены Масковіі на 2 гады, але так і ня быў вернуты, у 1686 годзе Масква за яго сплаціла 146 000 рублёў.
Запарожская Сеч апынулася пад агульным пратэктаратам абедзьвюх дзяржаваў. Гэта развеяла спадзевы запарожцаў на стварэнне ўласнай дзяржавы, і казацкі гетман Пятро Дарашэнка пачаў шукаць дапамогі ў туркаў.
1710 год. Пётр I зацвердзіў новую грамадзянскую азбуку і грамадзянскі шрыфт.
Царква працягвала карыстацца стараславянскім алфавітам.
Распрацаваў і адліў новы шрыфт у 1707 годзе ў Маскоўскай урадавай друкарні ураджэнец Мсціслава Ілля Капіевіч (1651–1714). Але кіраўнік друкарні Палікарпаў, каб пазбавіцца ад канкурэнта, назваў яго ерэтыком з-за пратэстанцкага веравызнання. Зразумела, прызнаць, што грамадзянскі шрыфт распрацаваў літвін-ерэтык, не выпадала, а таму пальму першынства атрымаў сам цар Пётр І. Капіевічу заставалася толькі трываць несправядлівасць: «И тако сими утешаяся, да познаем нашу немощь, и держимося смиренномудрия и правды». Капіевіч з’яўляецца першым выкладчыкам Пятра І у Галандыі, друкаром, перакладчыкам кніг, увёў у зварот назвы сучасных 12 сузор’яў, тэрміны глобус, мапа/карта.
1881 год. Памёр Фёдар Дастаеўскі.
Расійскі пісьменнік і філосаф. Выхадзец з літоўскага шляхецкага роду герба «Радван», які меў маёнтак Дастоева на Піншчыне.
Вайсковы інжынер. Перакладчык «Яўгеніі Грандэ» Бальзака.
З выхадам першага свайго твора «Бедныя людзі» адразу здабыў папулярнасць.
За ўдзел у рэвалюцыйным гуртку М. Петрашэўскага арыштаваны (1849), асуджаны да пакарання смерцю, якое заменена на катаргу ў Омску. Пасля катаргі служыў радавым у лінейным сібірскім батальёне.
Аўтар многіх вядомых твораў, у тым ліку «Злачынства і пакаранне», «Ідыёт», «Браты Карамазавы».
Фрыдрых Ніцшэ прызнаваў, што Дастаеўскі адзіны, хто здолеў яму растлумачыць, што такое чалавечая псіхалогія.
1893 год. Дзень нараджэння стрыптызу.
У вядомым парыжскім кабарэ “Мулен Руж” упершыню ў свеце танцорка-мадэль Манон Лавіль “Мона” распранулася перад публікай пад час традыцыйнага баля студэнтаў-мастакоў.
За гэты пэрфоманс яна была арыштавана паліцыяй і аштрафавана на 100 франкаў па ініцыятыве актывістаў Лігі абароны маралі. У абарону танцоркі ў Парыжы пачаліся беспарадкі і пратэсты.
Своеасаблівым протастрыптызам можна лічыць танец “канкан”, які з’явіўся ў Францыі на паўстагоддзя раней. У Амерыцы стрыптыз зваўся “бурлеск”.
Стрыптыз стаў неад’емнай часткай масавай культуры, звычайна яго дэманструюць у начных клубах. Класічны элемент стрыптызу – пілон (тычка). Танец на пілоне – pole dance – самастойны накірунак у спорце. Сучасны стрыптыз дасягнуў дасканаласці, ператварыўшыся ў спалучэнне пластыкі і гульні, прыгажосці і харэаграфіі.
На Беларусь стрыптыз прыйшоў на пачатку 1990-х і першым стрып-клубам стала мінская «Лагуна». Усе канцэртныя нумары для гасцей стрыптыз-клубы павінны ўзгадняць з камісіяй Мінкульта Беларусі. Адзіны клуб у Магілёве, дзе дазволены стрыптыз – “Steak and Wine”.
Стрыптыз – задавальненне не для бедных, але і не толькі для багатых. Чэк у мінскіх стрып-клубах дасягае 100 рублёў у агульнай зале, прыватны танец каштуе 150–300 рублёў.
1895 год. Дзень нараджэння валейбола.
У горадзе Халіоку штата Масачусэтс у спортзале каледжа Асацыяцыі маладых хрысціян інструктар па фізічнай культуры У. Морган прыдумаў новую камандную гульню ў мяч пад назвай “mintonette”. Пазней прафесар А. Хальстэд прапанаваў назву “валейбол” – “лятаючы мяч” (“at the volley” – “на ляту” і “ball” – “мяч”).
Падобныя гульні вядомы былі і раней. Старажытнарымскія легіянеры любілі перакідаць адзін аднаму ўдарамі кулака мяч, падвешаны на вяроўцы.
Першая афіцыйная дэманстрацыя гульні адбылася 7 ліпеня 1896 года на канферэнцыі Саюза хрысціянскай моладзі ў Спрынгфілдзе штата Масачусэтс. Менавіта гэтая асацыяцыя з’явілася актыўным ініцыятарам распаўсюджвання валейбола. У 1900 годзе валейбол выйшаў за межы ЗША. У Беларусі валейбол з’явіўся ў 1910–1920-х гадах.
Першы чэмпіянат Еўропы па валейболе сярод мужчынскіх каманд адбыўся ў Рыме ў 1948 годзе. Упершыню валейбол быў уключаны ў праграму XVIII Алімпійскіх гульняў у Токіа ў 1964 годзе.
1897 год. Стартаваў першы поўны перапіс насельніцтва Расійскай Імперыі.
Прайшоў па ініцыятыве географа П. Сямёнава-Цянь-Шанскага.
Насельніцтва Беларусі ў сучасных межах склала 6 673 000 чалавек, у тым ліку па гарадах (тысяч чалавек): Мінск – 90,9, Віцебск- 65,9, Брэст – 46,6, Магілёў – 43,1, Гродна – 40,9, Гомель – 36,7,
Асіповічы – 0,9,
Бялынічы – 2,2,
Бабруйск – 22,0,
Быхаў – 6,4,
Глуск – 5,3,
Горкі – 6,7,
Дрыбін – 1,2,
Касцюковічы – 0,7,
Клімавічы – 4,7,
Клічаў – 0,6,
Краснаполле – 3,2,
Круглае – 1,6,
Крычаў – 6,2,
Мсціслаў – 8,5,
Прапойск – 1,0,
Хоцімск – 3,0,
Чавусы – 4,7,
Чэрыкаў – 5,6,
Шклоў – 9,7.
1940 год. У ноч з 9 на 10 лютага ажыццёўлена першая хваля (з чатырох) савецкай дэпартацыі насельніцтва з Заходняй Беларусі.
Дэпартацыі насельніцтва ў аддаленыя рэгіёны СССР – адзін са сродкаў рэпрэсій савецкай акупацыйнай уладай з мэтай знішчэння цэлых пластоў грамадства, патэнцыйна нелаяльных да савецкай улады.
Рэпрэсіям падлягалі людзі перадусім паводле свайго сацыяльнага стану: заможныя сяляне і прадпрымальнікі, інтэлігенцыя, духавенства, супрацоўнікі польскіх органаў улады, польскія асаднікі і іншыя. У савецкай, постсавецкай і польскай гістарыяграфіях гэтыя падзеі прынята абазначаць як “дэпартацыю польскіх грамадзянаў” ці “дэпартацыю палякаў”, хаця большасць дэпартаваных былі карэнныя жыхары Беларусі.
Маёмасць дэпартаваных канфіскоўвалася. Людзям даваліся лічаныя гадзіны на зборы і дазвалялася браць з сабою толькі мінімум асабістых рэчаў. Перавозка сасланых адбывалася пад канвоем у вагонах для быдла, сотні людзей загінулі пад час перавозкі ў бесчалавечых умовах.
У гэтую хвалю 33 749 асаднікаў і 17 561 службоўцаў лясной варты былі адпраўленыя ў Сібір і Казахстан.
1930 год. Нарадзіўся Валянцін Тарас.
Беларускі паэт, перакладчык, публіцыст. Падлеткам ўдзельнічаў у партызанскім руху.
Працаваў у газеце «Звязда», часопісе «Нёман». У 1968 годзе звольнены з працы «за антысавецкія размовы» і на працягу 8 гадоў яго не друкавалі, не дазвалялі здымаць фільм паводле яго сцэнарыя, не выпускалі за мяжу.
З пачаткам перабудовы быў у Назіральнай радзе Беларускага Фонду Сораса, членам Назіральнай рады Беларускага Хельсінкскага Камітэта, член Беларускага ПЭН-клуба. Адзін з стваральнікаў Хартыі-97.
Аўтар вершаў, шматлікіх зборнікаў паэзіі і кніг аповесцей і апавяданняў, мемуараў, літаратурна-драматычнай кампазіцыі і тэкстаў большасці песень для канцэртнай праграмы «Праз усю вайну» ансамбля «Песняры». Па яго творах здымаліся фільмы на Кіеўскай кінастудыі імя А. Даўжэнкі і на «Беларусьфільме».
Перакладаў п’есы для купалаўскага тэатра, на рускую мову пераклаў шматлікія творы, кнігі, у тым ліку Ф. Багушэвіча, Я. Купалы, Я. Коласа, М. Танка, Р. Барадуліна, М. Стральцова, К. Чорнага, Я. Брыля, В. Быкава і іншых.
Памёр 13 лютага 2009 года.
1946 год. Нарадзіўся Эдуард Зарыцкі.
Беларускі кампазітар. Народны артыст. Кавалер ордэна Ф. Скарыны.
Скончыў Беларускую дзяржаўную кансерваторыю.
Загадваў музычнай часткай Беларускага тэатра юнага гледача. Працаваў пераважна ў галіне інструментальнай музыкі, масавай і эстраднай песні, тэатральнай і кінамузыкі.
Аўтар больш за 600 песень, цыклаў на вершы А. Міцкевіча, Якуба Коласа і У. Караткевіча, шматлікіх сімфоній, сюіт, канцэрціна для сімфанічанага аркестра, канцэртаў для габоя і валторны, камернага аркестра, камерна-інструментальнай музыкі, музыкі да спектакляў, .
Да гэтага часу папулярнымі з’яўляюцца яго песні «Белыя крылы», «Замова», «Начныя кастры», «Будзьма», «Палыновая ростань», «Лісток календара», «Так прыйшла да нас Перамога».
Памёр 6 чэрвеня 2018 года.
1960 год. Нарадзіўся Міхась Казлоўскі.
Беларускі краязнавец, грамадскі дзеяч, крытык, публіцыст, выдавец.
Працаваў у Гудзевіцкім літаратурна-краязнаўчым музеі, у Цэнтры эстэтычнага выхавання г. Маладзечна, метадыстам Маладзечанскай цэнтральнай раённай бібліятэкі.
Заснавальнік клуба беларускай патрыятычнай моладзі «Беларуская хатка», мастацкай гасцёўні Я. Драздовіча, літаратурнага музея У. Караткевіча ў Маладзечне. Адзін са стваральнікаў гісторыка-краязнаўчага аб’яднання «Крывіч».
Рэдактар-выдавец альманаха «Куфэрак Віленшчыны». Пад яго рэдакцыяй выйшлі кнігі паэзіі, прозы і краязнаўчай публіцыстыкі, шэраг паштовак, прысвечаных дзеячам беларускай культуры.
Аўтар і ўкладальнік старонак «Куфэрак» у тыднёвіку «Рэгіянальная газета», краязнаўчых публікацый, рэцэнзій у перыядычных выданнях.
1991 год. У ЗША памёр ураджэнец г. Ліда Аркадзь Мігдал.
Савецкі фізік-тэарэтык, акадэмік АН СССР.
Вучыўся у Ленінградскім ўніверсітэце, адкуль яго выгналі ў 1931 годзе за «непралетарскае паходжанне». У 1933 годзе быў арыштаваны, сядзеў у вязьніцы.
З канца 1930-х гадоў вывучаў праблемы ўзаемадзеяння нейтронаў з атамамі. У выніку ім быў развіты арыгінальны метад «устрэсвання», які прынёс аўтару заслужаную вядомасць.
Працаваў у Інстытуце фізічных праблем АН СССР, прафесарам Маскоўскага інжынерна-фізічнага інстытута, у Інстытуце атамнай энергіі, Інстытуце тэарытычнай фізікі. У 1947 годзе быў апанентам на абароне кандыдацкай дысертацыі А. Сахаравым.
Заснавальнік новых кірункаў у ядзернай фізіцы і фізіцы металаў. Даследаваў праблему палярызацыі і вакууму ў моцных магнітных палях.
У навуковы ўжытак увайшлі такія азначэнні, як асаблівасць Мігдала-Кона, скачок Мігдала, канстанта Мігдала.
У Магілёве гарэў Быхаўскі рынак, у Бабруйску – жылы дом. У абодвух выпадках крыніцы ўзгарання знаходзіліся ў падвале.
Учора на Быхаўскім рынку Магілёва загарэўся гандлёвы павільён. Агнём было пашкоджана маёмасць. Крыніца ўзгарання знаходзілася ў падвале, агонь успыхнуў менавіта там.
У той жа дзень у аддзел МНС Бабруйска паступіла паведамленне пра пажар у пяціпавярховым доме на вуліцы Гарэліка. Ачаг узгарання таксама знаходзіўся ў падвале. Бабруйскія ратавальнікі вывелі на вуліцу пяць чалавек, якім спатрэбіліся дыхальныя маскі. Яшчэ трох жыхароў эвакуіравалі.
Пацярпелых няма. Пасля таго як агонь патушылі, а пад’езд праветрылі, людзі змаглі вярнуцца ў свае кватэры.
Камісія Дэпартамента выканання пакаранняў прызнала лепшымі ў краіне ахоўнікаў са шклоўскай калоніі №17.
Начальнік ДВП Алег Маткін уручыў камандзіру 5-га асобнага стралковага батальёна вайсковай часці 6713, што ахоўвае калонію ў Шклове, а таксама канваріруе асуджаных і назірае за імі, пераходны прыз, піша Mayday. Гэты прыз носіць імя генерал-маёра ўнутранай службы Уладзіслава Кашаленкі, які фактычна ёсць стваральнікам сучаснай пенітэнцыярнай сістэмы ў Беларусі. Прыз прыдумаў у 2006 годзе тагачасны глава МУС Уладзімір Навумаў.
Шклоўская калонія №17 па шмат якіх паказчыках лічыцца адной з лепшых у Беларусі. Ацэньшчыкі ігнаруюць галоўную праблему – смерці палітычных зняволеных у ёй. Так, на пачатку 2025 года там памёр палітвязень Валянцін Штэрмер, а 21 мая 2021 года ў ёй жа загінуў палітычны актывіст Вітольд Ашурак, у памяць аб якім беларускія праваабаронцы абвясцілі 21 мая Днём палітвязня. Начальнік калоніі Аляксандр Карніенка са жніўня 2023 года знаходзіцца ў санкцыйным спісе Еўразвяза.
Пажылая бабруйчанка праз суд дабілася кампенсацыі маральнай школы з веласіпедыста, які збіў яе на прыпынку грамадскага транспарту.
Днём 15 жніўня 2025 года 69-гадовая жанчына чакала маршрутнае таксі на прыпынку. У гэты момант мужчына, які ехаў на веласіпедзе, не справіўся з кіраваннем і наехаў на пенсіянерку. У выніку падзення яна атрымала розныя траўмы, у тым ліку закрыты пералом правай прамянёвай косткі.
Міліцыя правяла праверку па факце нанясення траўм і ўбачыла ў дзеяннях веласіпедыста прыкметы злачынства. Аднак пазней мужчына папрасіў пацярпелую адклікаць заяву аб прыцягненні яго да крымінальнай адказнасці і паабяцаў выплаціць 1 500 рублёў у якасці кампенсацыі маральнай шкоды. Жанчына, не жадаючы сур’ёзных наступстваў для віноўніка, напісала адпаведную заяву. У выніку ў ўзбуджэнні крымінальнай справы было адмоўлена.
Тым не менш, як пазней пісала бабруйчанка ў суд, атрыманыя траўмы прынеслі ёй значныя фізічныя і маральныя пакуты. Доўгі час яна адчувала боль, была абмежаваная ў рухах і не магла самастойна абслугоўваць сябе ў побыце. Ёй спатрэбілася лячэнне, заняткі лячэбнай фізкультурай і набыццё лекаў. Пры гэтым, паводле яе, веласіпедыст станам яе здароўя не цікавіўся і ніякіх выдаткаў не кампенсаваў.
У выніку такіх паводзін з боку крыўдзіцеля жанчына звярнулася ў суд з патрабаваннем спагнаць з яго 5 000 рублёў кампенсацыі маральнай шкоды, а таксама судовыя выдаткі. Сам адказчык прызнаў іск толькі часткова і быў гатовы выплаціць усяго 150 рублёў.
Суд стаў на бок пацярпелай ад наезда веласіпедыста і пастанавіў спагнаць з яго на карысць бабруйчанкі 5 000 рублёў кампенсацыі маральнай шкоды і 800 рублёў судовых выдаткаў. Акрамя таго, з адказчыка была спагнана дзяржаўная пошліна ў даход дзяржавы.
