Category: Навіны

В Темном Лесе под Дрибином продают склад запчастей вместе с запчастями

Навіна ад

Арестованное за долги имущество ОАО “Дрибинрайагропромтехснаб” теперь могут приобрести люди с психическими отклонениями или более удачливые и решительные снабженцы.

Неподалеку от дрибинского агрогородка с красноречивым названием Темный Лес выставлено на продажу здание, которое годится для логова серийных убийц, желающих свести счеты с жизнью или удовлетворения нужд “крепких хозяйственников”.

дрибин склад

Склад автозапчастей вконец проснабжавшегося ОАО “Дрибинрайагропромтехснаб”, судя по фотографиям на сайте “БелЮрОбеспечение”,  похоже продается вместе с остатками автозапчастей и, возможно даже, с пиломатериалами.

темный лес

Просят за здание площадью 228,7 квадратного метра всего 5 760 рублей. Однако, судя по состоянию склада, первоначальная цена может и снизиться. В Темном Лесе могут ведь происходить всякие чудеса.

Фото: “БелЮрОбеспечение”

Пыль с автоматов стряхнули под Чериковом – мужики снова стали солдатами. Потешными

Навіна ад

Чериковско-краснопольский милитаризм продолжает играть мускулами и показывает свой звериный оскал. В агрогородке Веремейки военнослужащие территориальных войск приняли присягу, а на стрельбище в агрогородке Лобановка учились метко стрелять и точно метать гранаты.

Государственные СМИ Беларуси не только обвиняют коллективный Запад в милитаристких поползновениях, но и показывают, как можно и воинственным быть, и при этом вызывать у потенциальных врагов не страх, а смех. 

Те самые двести человек, о призыве на службу которых мы уже сообщали, не затерялись на пыльных дорогах военных сборов. Как любят говорить уклонисты: кто не успел  – тот и присягнул.

В агрогородке Веремейки Чериковского района случилось событие, которого ждали аж с распада Советского Союза. Торжественную присягу приняли те, кто по тем или иным причинам не сделал этого раньше. А те, кто давал клятву еще в советской армии, провели апдейт версии присяги, освежая свое обещание. 

Поддержку воинам теробороны выразили и светские, и духовные лица. Заместитель председателя райисполкома Елена Колосова выступила с речью о доблести и важности присяги, а благочинный Чериковского округа протоиерей Николай Жук окропил солдат святой водой. 

партизаны чаусы

Еще один важный элемент армейского ретро: женщины, приехавшие на присягу провожали воинов так, словно те действительно уходили на ратный подвиг, а не на полигон, куда обеды доставляли из ресторана “Сормово”.

чаусы войнушка

Впрочем, из огня да в полымя “партизаны” все-таки попали. На стрельбище в агрогородке Лобановка они вспоминали навыки ведения огня “из автомата Калашникова, легендарного пистолета ТТ” и метали ручные гранаты.

Все эти потешно-постановочные игры в войнушку подтверждают правоту знаменитого высказывания Лукашенко: с нашей стороны никогда не будет исходить угроза соседям.

Фото: «Веснiк Чэрыкаўшчыны».

Могилевское отделение БелЖД за четыре года уволило почти 400 работников

Навіна ад

Стали известны данные о сокращении работников Белорусской железной дороги с мая 2021 по январь 2025 года. 

Как сообщает “Сообщество железнодорожников Беларуси”, в Могилевском отделении четыре года назад работали 7 332 человека. На январь текущего года их насчитывалось 6 950 человек, что на 382 работника меньше. Однако ситуация с сокращением штатов в этом отделении значительно лучше, чем в других территориальных структурах БелЖД. Там сократили от 550 до 870 человек. В то же время меньше всего уволили железнодорожников в Витебском отделении – 254 человека.

Всего же по Беларуси прежнюю работу потеряли 3 545 занятых в отделениях железной дороги. А если к ним прибавить 882 человека из остальных организаций и структур БелЖД, то потери составят 4 427 работников.

Как отмечает интернет-издание, численность работников БелЖД ранее всегда находилась в свободном доступе – публиковалась в различных отчетах и размещалась как на собственных, так и на сторонних информационных ресурсах.

Однако с определенного времени, а именно после 2020 года, эта информация стала закрытой. Причем даже многие сотрудники самой БелЖД теперь не могут узнать, какова фактическая численность персонала. Эти данные начали тщательно скрывать.

“Примечательно, что в публикации от 10 марта 2023 года, посвящённой планировавшемуся масштабному сокращению на БЖД, нами приводились прогнозные данные общей численности работников на 2025 год, которые фактически совпали с представленным значением на начало этого года. Таким образом получается, что БЖД постепенно достигает запланированной цифры в 8 тысяч сокращенных работников, несмотря на все опровержения этого намерения и уверения «общественности» в отсутствии таких планов”, – пишет “Сообщество железнодорожников Беларуси”.

Издание делает вывод, что руководство БелЖД видит выход из финансового кризиса исключительно в сокращении численности работников с целью снижения затрат на выплату заработной платы.

Фото: mogilevnews.by

Былому магілёўскаму палітвязню паведамілі аб спыненні яго адміністрацыйнай справы

Навіна ад

Экс-палітвязень з Магілёва Валянцін Лабачоў паведаміў аб спыненні ў адносінах да яго адміністрацыйнай справы, датычнай парушэння заканадаўства аб замежнай бязвыплатнай дапамозе.

Пра спыненне справы Лабачоў паведаміў у Фэйсбуку, размясціўшы фотаздымак з ліста з Ленінскага РУУС Магілёва за подпісам Аляксандра Пушына, і суправадзіўшы пытаннем “Сябры,як вам такі прышпіл?”.

Згодна паведамленню з міліцыі, пастанова аб спыненні справы аб адміністрацыйным правапарушэнні вынесена па заканчэнні падрыхтоўкі справы да разгляду.

Валянцін Лабачоў, грамадскі і палітычны актывіст, быў асуджаны на 1 год і 6 месяцаў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму паводле ч. 2 арт. 368 Крымінальнага кодэксу (абраза Лукашэнкі).

Як паведамляе Праваабарончы цэнтр “Вясна”, магілёвец у чэрвені 2020 года размясціў карцінку ў адным з забароненых тэлеграм-каналаў з надпісам, які насіў, на думку дзяржаўнага абвінавачвання, абразлівы характар у адрас Аляксандра Лукашэнкі. Падчас працэсу высветлілася, што лінгвістычная экспертыза неадназначна расцаніла надпіс на малюнку і не палічыла, што ён непасрэдна абражае гонар і годнасць Лукашэнкі.

23 сакавіка 2022 г. МУС уключыў яго ў спіс “грамадзянаў, датычных да экстрэмісцкай дзейнасці”. Палітвязень утрымліваўся ў турме №4. Адбываў пакаранне ў наваполацкай калоніі №1. Валянцін выйшаў на волю 17 лютага 2023 г. Зараз жыве ў Польшчы ў статусе палітычнага ўцекача.

Фота: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

З’явілася 3D-рэканструкцыя магілёўскай Алейнай брамы

Навіна ад

З тым, як магла выглядаць Алейная брама ў Магілёве, цяпер можна пазнаёміцца праз яе 3D-рэканструкцыю.

Як паведамляе тэлеграм-канал “Спадчына”, 3D-рэканструкцыю пабудовы XVII стагоддзя зрабіў яго падпісчык.

Для таго, каб пабачыць аб’ёмную выяву, якую можна да таго ж пакруціць у розныя бакі, трэба зайсці на сайт “Алейная брама ў AR”.

Алейная брама ў Магілёве была збудавана ў 1646 годзе. Назву атрымала ад дзвюх крам, якія прылягалі да яе, і дзе гандлявалі ільняным і канапляным алеем. Брама ўяўляла сабой квадратнае ў плане масіўнае 3-х яруснае збудаванне: на першым ярусе была ўязная арка, на другім – каплічка з вузкімі вокнамі, на трэцім – байніцы.

алейная брама
Алейная брама на акварэлі Юзафа Пешкі, канец XVIII стагоддзя

Брама знаходзілася ў земляным вале пры ўездзе на рыначную плошчу горада з боку Дняпра. Твор архітэктуры рэнэсансу. У першай палове XIX стагоддзя ўлады Расійскай імперыі зруйнавалі браму.

брама магілёў
Алейная брама на акварэлі Мікалая Львова, канец XVIII ст.

Загалоўнае фота: скрын з сайта “Алейная брама ў AR”.

Жыццё палітвязня ў бабруйскай калоніі №2: “завісон паміж сном і явай”

Навіна ад

Міхаіл (імя зменена) з Мінска, былы палітвязень, які адбыў пяць гадоў у бабруйскай калоніі №2 і пакінуў Беларусь. Ён распавёў пра жорсткі рэжым, псіхалагічны ціск і адаптацыю да жыцця на волі, якая працягваецца і пасля вызвалення.

Сваю гісторыю былы палітзняволены распавёў Праваабарончаму цэнтру “Вясна”. Як кажа мянчук, адміністрацыя бабруйскай калоніі стварыла там жорсткі рэжым адмыслова для палітычных. 

Жорсткі рэжым і “бясплатны рэтрыт” у ШІЗА

Па словах Міхаіла, па прыбыцці ў калонію яго адразу ж справакавалі і адправілі ў ШІЗА (штрафны ізалятар). Ён правёў у адзіночнай камеры без вокнаў каля 20 сутак. Там, каб не з’ехаць з глузду, мужчына жангляваў хлебнымі шарыкамі і падкормліваў мышэй. Нягледзячы на ўсе цяжкасці, палітвязень здолеў знайсці станоўчыя моманты ў ізаляцыі, параўнаўшы яе з “бясплатным рэтрытам” або вымушанай медытацыяй, якая дазволіла паглыбіцца ва ўспаміны і перажыць дзіўныя візуальныя вобразы. Агулам Міхаіл правёў у ШІЗА каля 100 сутак.

Пастаянны стрэс і адсутнасць арыштанскага братэрства

Міхаіл падкрэслівае, што ў калоніі ўсе дзеянні адміністрацыі былі бессэнсоўнымі і нелагічнымі. Пастаянныя праверкі, асабліва ў дачыненні да палітвязняў з “жоўтай біркай”, стваралі невыносны дыскамфорт. У калоніі была вельмі распаўсюджаная сістэма закладніцтва і стукацтва, што прыводзіла да атмасферы недаверу і напругі. 

Былы палітвязень параўноўвае сітуацыю ў бабруйскай калоніі са “слоікам з павукамі”, дзе кожны імкнецца “патапіць” іншага. “Многія думаюць, што ў калоніі паміж усімі існуе нейкае арыштанскае братэрства ці нейкая падтрымка. Па факце ў бабруйскай калоніі некаторыя ледзь не ў адкрытую займаюцца суччом, працуюць на апяроў”, — дзеліцца Міхаіл.

Парады экс-палітвязня: “не вылазь у эфір”

Міхаіл раіць іншым зняволеным “не вылазіць у эфір”, гэта значыць, публічна нідзе ні пра што не выказвацца, каб пазбегнуць дадатковых рэпрэсій. “Каб збегчы ад мядзведзя, не трэба быць самым хуткім. Трэба проста быць не самым павольным. Так і ў калоніі. Неабавязкова быць ужо зусім самым незаўважным і ні з кім не кантактаваць. Дастаткова проста не лезці “у эфір”,” — тлумачыць ён.

Пошук сілы ў чытанні і спорце

Нягледзячы на жорсткі рэжым і пастаянны стрэс, Міхаіл знаходзіў суцяшэнне ў чытанні кніг і занятках спортам. У калоніі была вялікая бібліятэка, дзе ён шмат чытаў, а да 2022 года яму дасылалі кнігі ў пасылках. Калі доступ да спартыўнага гарадка быў забаронены, ён займаўся ў лакальным участку, дзе дазваляла прастора. Нават ШІЗА ён успрымаў як “месца сілы”, дзе можна было пабыць аднаму і адпачыць ад іншых. Міхаіл чаргаваў гэтыя заняткі, што дапамагала яму захоўваць псіхічнае здароўе.

Рэжым “гібернацыі” і турэмны мінімалізм

Каб захаваць сябе, Міхаіл выпрацаваў у сабе пэўны “фаталізм” і “завісон паміж сном і явай”. Ён навучыўся прыстасоўвацца да пастаяннай нестабільнасці, калі змяняюцца атрады і людзі вакол, і да таго, што ад цябе амаль нічога не залежыць. “Ты і не спіш, але і не жывеш”, — так апісвае ён гэты стан. 

Галоўны лайфхак – не ствараць звычак, бо ў любы момант усё можа змяніцца. Пасля вызвалення, Міхаіл працягвае захоўваць турэмны мінімалізм у быце: яго напалохала вялікая колькасць прадуктаў у крамах і памеры першай кватэры, якую ён зняў пасля выезду з Беларусі. “Вакол столькі рэчаў, нібы свет з’ехаў з глузду з гэтым спажывальніцтвам. Хочацца захоўваць дзэнаўскую простасць”, — адзначае былы палітвязень.

Адаптацыя да жыцця на волі: “раўнанне з невядомымі”

Працэс адаптацыі да жыцця на волі для Міхаіла працягваецца і зараз. Па яго словах, першы тыдзень пасля вызвалення было нават цяжка зразумець, чаго ён увогуле хоча. Ён адзначае, што свет на волі здаецца “шалёным” з яго спажывальніцтвам, і імкнецца захоўваць “дзэнаўскую прастату” і не “ажывацца рэчамі”. Для Міхаіла вяртанне да вольнага жыцця падобнае на “раўнанне, у якім шмат невядомых пераменных”, і ён паступова спрабуе яго вырашаць.

Фота: komkur.info

Могилевчанина осудили за домашний арсенал из пистолетов, пороха и кортиков

Навіна ад

Житель Могилева получил два года колонии за оружейный арсенал, который, по его словам, он собирал 30 лет. Приговор вступил в законную силу.

С 1990-х годов житель Могилев скупал оружие на рынках. Всё, по его словам, исключительно «для себя», сообщается на сайте Верховного суда Беларуси. По версии следствия, у неустановленных лиц он неоднократно приобретал пистолеты, револьверы, боеприпасы, а также порох, который потом хранил прямо у себя в квартире.

Во время обыска в его обычной городской квартире правоохранители обнаружили целый арсенал: пистолеты и револьверы, 187 патронов разного калибра, почти полкило пороха, холодное оружие — ножи, кортики, кинжалы, а также — пневматическое, сигнальное и даже сувенирное оружие.

Эксперты установили, что часть найденного — боевое и пригодно для стрельбы.

Мужчина на суде вину не отрицал. Рассказал, что всё это собирал «по крупицам» почти 30 лет. Сначала — просто интересовался историей оружия, потом захотел создать свою «экспозицию».

10 апреля Ленинский районный суд признал обвиняемого виновным по части 2 статьи 295 УК — незаконное приобретение, хранение, ношение огнестрельного оружия, боеприпасов и взрывчатых веществ. Назначенное наказание — два года лишения свободы в условиях усиленного режима.

Мужчина подал апелляцию, надеясь на смягчение. Но 3 июня 2025 года судебная коллегия Могилевского областного суда отказала ему.

В 2021 году сообщалось, что у ещё одного любителя оружия, 65-летнего жителя Могилева в гараже было изъято более 10 тыс. патронов к нарезному оружию, в том числе пистолетам Макарова и револьверу, автомату Калашникова, спортивным и охотничьим карабинам. Дома же у него нашли незарегистрированные пистолеты ТТ, Маргалина, пистолет-ракетницу, охотничье ружье, детали к пистолету Макарова и еще более 7 тыс. патронов.

Фото: телеграм-канал Могилевского областного суда

Як магілёўскі дэпутат “палаткі” сказіў моўную рэчаіснасць

Навіна ад

Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Валерый Малашка, радуючыся Дню рускай мовы, сказіў рэчаіснасць адносна беларускай. Паводле яго, абедзьве мовы ў Беларусі рэальна роўныя.

Сёння ў Дзень рускай мовы і дзень нараджэння Аляксандра Пушкіна, Валерый Малашка апублікаваў тэкст, у якім называе рускую мову «культурным кодам» і сцвярджае, што ў Беларусі «мы не дзелім — мы беражом» абедзве дзяржаўныя мовы.

“В Беларуси два государственных языка — белорусский и русский. Мы любим оба. Мы выросли на нежности «Купалинки» и на силе пушкинского слова”, — кажа былы намеснік старшыні Магілёўскага аблвыканкама, два разы быўшы міністрам. Але гэта — толькі прыгожая рыторыка. У рэчаіснасці беларуская мова ў краіне знаходзіцца ў маргінальным становішчы і фактычна выцесненая з большасці сфер жыцця.

Мова з афіцыйным статусам, але без падтрымкі

Пры тым што беларуская мова мае статус дзяржаўнай, яна амаль не прадстаўлена ў адукацыі, судовай сістэме, дзяржаўных СМІ і афіцыйным справаводстве. Беларускамоўныя школы і класы — рэдкасць, а ўніверсітэцкае навучанне па-беларуску хутчэй выключэнне, чым норма. Большасць дзяржаўных устаноў, у тым ліку міністэрствы, цалкам рускамоўныя. Гэта сведчыць пра адсутнасць сапраўднай моўнай роўнасці.

Прызнанне на міжнародным узроўні: беларуская мова вымірае

Сітуацыя настолькі сур’ёзная, што UNESCO прызнала беларускую мову выміраючай. У Міжнародным атласе моў свету, якім пагражае знікненне (UNESCO Atlas of the World’s Languages in Danger), беларуская мова фігуруе са статусам “уразлівая” (vulnerable), што азначае: яна выкарыстоўваецца ўсё менш, асабліва сярод дзяцей, і можа знікнуць без адпаведнай падтрымкі і палітычнай волі.

Прыгожыя словы замест адказнасці

Малашка апелюе да Пушкіна, рускай культуры і асабістых пачуццяў, каб замяніць гаворку пра моўнае выжыванне на настальгічныя ўспаміны. Але ў такой рыторыцы няма месца рэальнай карціне: дзяржава не проста ігнаруе беларускую мову — яна пасіўна або актыўна спрыяе яе заняпаду.

Мова — гэта аснова беларускай нацыі

Без беларускай мовы немагчыма гаварыць пра беларускае самавызначэнне, культуру, гістарычную памяць. Мова не можа выжыць у «натуральных умовах», калі супраць яе дзейнічаюць дзяржаўныя інстытуцыі. Каб беларуская мова перастала быць выміраючай, яна павінна мець прыярытэтную падтрымку — у школах, універсітэтах, СМІ, кіно, бізнэсе, тэхналогіях.

Не раўнапраўе, а культурнае падпарадкаванне

Сённяшні стан не роўнасць, а акурат культурная і моўная залежнасць. Беларуская мова — гэта не «фальклор», не «альтэрнатыва», а самастойная еўрапейская мова, якая заслугоўвае большага, чым памяркоўнае стаўленне і рыторыка пра “духоўную еднасць”.

Фота: тэлеграм-канал Валерыя Малашкі

Яйкі пад кантролем – “Раманавічы” запускаюць кітайскую сартавальную лінію

Навіна ад

Павелічэнне пагалоўя птушкі і рост аб’ёмаў прадукцыі вымусілі магілёўскую кампанію шукаць новыя рашэнні – імі сталі тэхналагічныя навінкі з Кітая.

Птушкафабрыка «Раманавічы» заключыла серыю пагадненняў з кітайскімі кампаніямі. Гэтыя дамоўленасці накіраваны на мадэрнізацыю вытворчасці, паляпшэнне лагістыкі і павышэнне эфектыўнасці асноўных тэхналагічных працэсаў, паведамляе газета “Прыдняпроўская Ніва”.

Адзін з ключавых элементаў супрацоўніцтва — закупка спецыяльнай машыны для перавозкі сутачных куранят. Новы транспарт разлічаны на 60 000 галоў і мае інтэлектуальную сістэму падтрымання мікраклімату.

Сістэма забяспечвае кантроль тэмпературы, вільготнасці і вентыляцыі падчас усёй паездкі. Герметычныя камеры гарантуць біябяспеку – кураняты абароненыя ад інфекцый і стрэсу, што павышае іх выжывальнасць.

Пастаўка аўтамабіля запланаваная ўжо на чэрвень 2025 года.

Другі важны крок – набыццё сучаснай сартавальнай лініі для яек. 

Кітайская сістэма аўтаматычна вызначае памер, маркіруе і ўпакоўвае яйкі. Яе прадукцыйнасць значна перавышае існуючыя магчымасці, што дазволіць бесперашкодна працаваць з вялікімі партыямі прадукцыі.

Акрамя новых закупак, на фабрыцы ідзе актыўнае абнаўленне ўжо існуючага абсталявання. У сувязі з ростам нагрузкі частка вузлоў патрабуе замены.

Усё выглядае прыгожа. Пра дэталі ўгоды не паведамляецца – камерцыйны сакрэт. Аднак не варта забываць, што кітайцы дабрачыннасцю не займаюцца і сваёй выгады не выпусцяць ніколі. Таму вельмі цікава: што пакажа падлік куранят па восені?

Фота: “Прыдняпроўская Ніва”.

В Быховском районе высадили 10 гектаров мужества

Навіна ад

В Быхове высадили 10 гектаров елей. Формально — для восполнения лесных ресурсов. Но за этим рядовым событием тянется шлейф идеологических ритуалов.

На днях Быховский лесхоз провел посадку саженцев ели европейской на территории в 10 гектаров. Событие, казалось бы, типовое: план выполнен, задача по восстановлению лесного фонда решена.

Однако заместитель директора лесхоза по идеологической работе Наталья Приборец сообщила, что высадка прошла «в соответствии с государственной программой „Белорусский лес“». А ещё — «высаживая деревья, мы обеспечиваем будущее лесных угодий Быховского района, формируя высокопродуктивные и устойчивые леса, повышая их ресурсный потенциал для удовлетворения потребностей экономики и общества».

Потребности экономики и общества сотрудники быховского лесхоза удовлетворяют с 8 до 17, с перерывом на обед и по будням. Получают за это, как и положено, зарплату. Наталья Приборец, например, за успешное выполнение различных лесных программ имеет вполне солидное, по беларуским меркам, жалованье.

Рассуждать о заслугах, быть может, стоило бы, если бы лесхоз сорвал программу или, скажем, запустил бы ракету в космос с Натальей Приборец на борту. Тогда — да: или увольнение, или почет и уважение.

Но на этом история не заканчивается. Как оказалось, посадка елей была приурочена к 80-летию Победы в Великой Отечественной войне. Плантация, по словам идеолога, «станет символом нашей памяти о подвиге героев-освободителей и вечным напоминанием о мужестве и стойкости тех, кто защищал Родину».

Районная газета «Маяк Прыдняпроўя» опубликовала заметку под названием «Вечное напоминание о мужестве». Прямо под заголовком — фото директора лесхоза Виктора Кузнецова, а также председателя райисполкома Александра Киселева, мужественно высаживающих клон ели.

ель быхов

Наталья Приборец — мастер пристегнуть любое событие к «дедам-победам» или к благу народа. Учитель по образованию, большую часть жизни она возглавляла районное объединение профсоюзов. Там, в поте лица, вручала трудящимся грамоты и позировала для снимков в районной газете.

В лесхозе Приборец пошла по накатанной дорожке. Теперь каждый шаг предприятия, будь то установка лавочки в парке или покраска придорожного столба, попадает в топ-новостей и идеолог, теперь уже в мундире «генерала» лесной гвардии,, рассказывает о «значении лесного хозяйства в жизни Быхова».

На деле же роль и лесного, и профсоюзного хозяйств в создание всеобщей быховской гармонии, как тот саженец ели — самая обыкновенная.

Фото: “Маяк Прыдняпроўя”.