Магілёўскі аблвыканкам плануе прысабечыць некаторыя ведамасныя санаторыі

Магілёўскі аблвыканкам стварае камунальнае прадпрыемства, ва ўласнасць якога плануецца перадача некаторых санаторыяў.

Санаторый “Дубравенка”, які знаходзіцца пад Магілёвам і належыць Беларускай чыгунцы, з мінулай восені выставілі на таргі на сайце gostorg.by. Увогуле чыгунка ужо шмат чаго аддала мясцовай магілёўскай уладзе. Так, Палац культуры чыгуначнікаў перайшоў ва ўласнасць Магілёўскага гарвыканкама і стаў філіялам Гарадскога цэнтра культуры. Прылеглы да Палаца культуры спорткомплекс “Лакаматыў” перайшоў ва ўласнасць Упраўлення ўнутраных спраў аблвыканкама.

Паводле начальніка “Дубравенкі” Ігара Васількова, змена ўласніка плануецца. “Пры Магілёўскім аблвыканкаме будзе створана камунальнае ўнітарнае прадпрыемства – самастойная юрыдычная асоба ў прамым падначаленні Камітэта эканомікі, які і стане заснавальнікам санаторыя замест чыгункі. Сама лячэбна-аздараўленчая ўстанова і далей працягне сваю дзейнасць без якіх-небудзь узрушэнняў”, – распавёў ён “Магілёўскім ведамасцям”.

Такі пераход планаваўся на 1 красавіка 2026 года, але потым чамусьці перанеслі на 1 кастрычніка.

Дарэчы, тое самае, па ўсёй верагоднасці, чакае і санаторый “Сосны”, які належыць “Магілёўхімвалакну”. Выданне Мogilev.in мяркуе, што такі ж лёс напаткае і іншыя санаторыі, і імі стане валодаць Магілёўскі аблвыканкам.

Фотаздымак: Мogilev.in

Горацкі прадпрымальнік хоча развіваць ягадаводства, але чыноўнікі не даюць яму зямлі

Дырэктар ТАА “Палісад” з Горак Пётр Пугачоў папрасіў у абласных уладаў 100 гектараў зямлі, але пакуль яму распавялі толькі аб магчымай падтрымцы.

Са сваёй просьбай прадпрымальнік прыйшоў на нядаўні асабісты прыём да старшыні Магілёўскага аблвыканкама Анатоля Ісачанкі. Пугачоў вельмі прасіў даць яму 100 га з зямель РУП “Вучгас БДСГА”, якія прымыкаюць да ўжо арандаванага зямельнага участку 72 га з мэтай закладкі прамысловай плантацыі ягадных і пладовых культур. Пра гэта паведамляе сайт аблвыканкама. 

Пугачоў запэўніваў, што бізнэс у яго ідзе добра, і трэба далей развівацца. Паводле яго слоў, у “Палісада” ёсць высокакваліфікаваны персанал і грошы для ўсіх неабходных работ. Замала, маўляў, толькі зямлі. А калі ён яе атрымае, то ягаднік не толькі прынясе яму дадатковы прыбытак, але яшчэ і павялічыць экспартны патэнцыял Горацкага раёна, а таксама свае практычныя навыкі на ім змогуць набываць студэнты сельгасакадэміі.

Ісачанка ж заявіў, што тую зямлю, на якую Пугачоў паклаў вока, яму не відаць – там ужо вырашана пабудаваць ферму. І прапанаваў прадпрымальніку пашукаць іншую тэрыторыю. Пры гэтым кіраўнік абласной вертыкалі сказаў, што ў ягаднага праекта ёсць усе шанцы нават атрымаць бюджэтнае фінансаванне. Пугачову заставалася толькі пагадзіцца.

“Мы хочам больш інтэнсіўна займацца ягадамі. Назіраючы абстаноўку, якая складваецца ў свеце, сёння мы бачым магчымасць вельмі эфектыўна займацца гэтым напрамкам. Таму што патэнцыйна ў цяперашні час рынак ягад пусты і гэтым трэба карыстацца. У Беларусі, у Магілёўскай вобласці і, у прыватнасці, у Горацкім раёне, спрыяльныя ўмовы для вырошчвання ягад” – заявіў Пётр Пугачоў журналістам па выніках паходу ў высокі кабінет.

Паводле інфармацыі на сайце” Палісада”, у цяперашні час яго асноўная спецыялізацыя – вытворчасць пасадачнага матэрыялу чорнай парэчкі.

Фотаздымак ТАА “Палісад”

Як магілёўскі дэпутат “палаткі” сказіў моўную рэчаіснасць

Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Валерый Малашка, радуючыся Дню рускай мовы, сказіў рэчаіснасць адносна беларускай. Паводле яго, абедзьве мовы ў Беларусі рэальна роўныя.

Сёння ў Дзень рускай мовы і дзень нараджэння Аляксандра Пушкіна, Валерый Малашка апублікаваў тэкст, у якім называе рускую мову «культурным кодам» і сцвярджае, што ў Беларусі «мы не дзелім — мы беражом» абедзве дзяржаўныя мовы.

“В Беларуси два государственных языка — белорусский и русский. Мы любим оба. Мы выросли на нежности «Купалинки» и на силе пушкинского слова”, — кажа былы намеснік старшыні Магілёўскага аблвыканкама, два разы быўшы міністрам. Але гэта — толькі прыгожая рыторыка. У рэчаіснасці беларуская мова ў краіне знаходзіцца ў маргінальным становішчы і фактычна выцесненая з большасці сфер жыцця.

Мова з афіцыйным статусам, але без падтрымкі

Пры тым што беларуская мова мае статус дзяржаўнай, яна амаль не прадстаўлена ў адукацыі, судовай сістэме, дзяржаўных СМІ і афіцыйным справаводстве. Беларускамоўныя школы і класы — рэдкасць, а ўніверсітэцкае навучанне па-беларуску хутчэй выключэнне, чым норма. Большасць дзяржаўных устаноў, у тым ліку міністэрствы, цалкам рускамоўныя. Гэта сведчыць пра адсутнасць сапраўднай моўнай роўнасці.

Прызнанне на міжнародным узроўні: беларуская мова вымірае

Сітуацыя настолькі сур’ёзная, што UNESCO прызнала беларускую мову выміраючай. У Міжнародным атласе моў свету, якім пагражае знікненне (UNESCO Atlas of the World’s Languages in Danger), беларуская мова фігуруе са статусам “уразлівая” (vulnerable), што азначае: яна выкарыстоўваецца ўсё менш, асабліва сярод дзяцей, і можа знікнуць без адпаведнай падтрымкі і палітычнай волі.

Прыгожыя словы замест адказнасці

Малашка апелюе да Пушкіна, рускай культуры і асабістых пачуццяў, каб замяніць гаворку пра моўнае выжыванне на настальгічныя ўспаміны. Але ў такой рыторыцы няма месца рэальнай карціне: дзяржава не проста ігнаруе беларускую мову — яна пасіўна або актыўна спрыяе яе заняпаду.

Мова — гэта аснова беларускай нацыі

Без беларускай мовы немагчыма гаварыць пра беларускае самавызначэнне, культуру, гістарычную памяць. Мова не можа выжыць у «натуральных умовах», калі супраць яе дзейнічаюць дзяржаўныя інстытуцыі. Каб беларуская мова перастала быць выміраючай, яна павінна мець прыярытэтную падтрымку — у школах, універсітэтах, СМІ, кіно, бізнэсе, тэхналогіях.

Не раўнапраўе, а культурнае падпарадкаванне

Сённяшні стан не роўнасць, а акурат культурная і моўная залежнасць. Беларуская мова — гэта не «фальклор», не «альтэрнатыва», а самастойная еўрапейская мова, якая заслугоўвае большага, чым памяркоўнае стаўленне і рыторыка пра “духоўную еднасць”.

Фота: тэлеграм-канал Валерыя Малашкі