Спецыялісты санітарна-эпідэміялагічнай службы выявілі, што вада ў магілёўскіх вадаёмах, на якіх размешчаныя папулярныя ў гараджанаў пляжы, не адпавядае гігіенічным нарматывам па мікрабіялагічным і санітарна-хімічным паказчыкам.
Рэспубліканскі цэнтр гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя піша, што мясцовай уладзе рэкамендавана забараніць купанне дзяцей, дарослых, а таксама заняткі воднымі відамі спорту ў магілёўскіх асяродках адпачынку:
– на гарадскім пляжы на Дняпры;
– на пляжы на Дняпры ля пасёлку Палыкавічы;
– на пляжы Пячэрскага вадасховішча;
– на пляжы Грабянеўскага вадасховішча.
Падобная, як у Магілёве сітуацыя ў некаторых іншых мясцінах вобласці.
– У Бабруйску на гарадскім пляжы на Бярэзіне;
– У Бабруйску на пляжы «Санаторый імя Леніна» на Бярэзіне;
– У Шклове на гарадскім пляжы, размешчаным паблізу “Лядовай арэны”;
– У Чавусах на пляжы на рацэ Бася, што на вуліцы Верхнеялаўскай;
– У Кіраўску на возеры “Селішча”.
Рэспубліканскі цэнтр гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя інфармуе аб змяненні сітуацыі з вадаёмамі на сваёй інтэрактыўнай карце.
1755 год. Георгій Каніскі стаў епіскапам Магілёўскім (Беларускім).
На той час беларускае праваслаўе знаходзілася ў глыбокім крызісе. У асяроддзі мясцовага праваслаўнага духавенства не знайшлося кандыдатур на такую пасаду. Запрасілі Каніскага з Украіны.
Не змогшы даць рады праблемам беларускага праваслаўя, якое тады было незалежнае ад Масквы, Каніскі спачатку падаўся да груповак, якія выступалі супраць караля Рэчы Паспалітай, а калі і тое не дапамагло, звяртаўся па дапамогу да расійскай самадзержцы Кацярыны ІІ.
Па ўмацаванні на беларускіх землях расійскай улады, з ініцыятывы Каніскага прымусова пачалі навяртаць у праваслаўе ўніятаў, каталікоў ды пратэстантаў. Методыку, апрабаваную на Магілёўшчыне і Мсціслаўшчыне, пазней пашырылі на ўсю Беларусь.
Паводле ўкраінскага гісторыка Яраслава Фошчана, Георгій Каніскі, трапіўшы ў Беларусь, аказаўся закладнікам часу і ўмоваў, у якіх яму давялося дзеіць. Ён прасіўся, каб яго адправілі з архіепіскапскага служэння ў Рэчы Паспалітай ва ўкраінскі манастыр. Навуковец прызнае, што цяпер у гістарыяграфіі стаўленне да дзейнасці Каніскага палярныя.
У Магілёве сёлета паставілі помнік Каніскаму
1898 год. Нарадзіўся Леў Маневіч.
Савецкі ваенны разведчык («Эцьен») у Германіі, Аўстрыі, Італіі, Вялікай Брытаніі.
У 1932-1943 гадах утрымліваўся ў турмах Італіі, у 1943 годзе патрапіў у лагерны комплекс «Маўтхаўзен», дзе працягваў здабыванне разведвальных даных.
Яго імем названы вуліцы ў Мінску, Гомелі, Магілёве, Чавусах.
Маневічу прысвечаны раман і мастацкі фільм.
1937 год. Забаронена дзейнасць «Таварыства беларускай асветы».
Таварыства працавала ў міжваеннай Польшчы.
Мэтай было «праца над развіццём беларускай культуры, пашырэннем школьнай і пазашкольнай асветы беларусаў на іх роднай мове, уздымам маральнага ўзроўню і вывучэнне польскай культуры, культурных адметнасцяў іншых народаў, якія жывуць на супольнай з беларусамі тэрыторыі».
Таварыствам выдавалася газета «Родны край».
1938 год. Уладзімір Пракулевіч.
Грамадскі дзеяч, палітык, публіцыст, журналіст, юрыст.
Адзін з кіраўнікоў Слуцкага збройнага чыну 1920 году, член прэзідыума Першага беларускага з’езда Случчыны, дзяржаўны сакратар Урада БНР.
Дзеяч беларускай эміграцыі ў Празе.
У 1926 годзе вярнуўся ў Беларусь, жыў у Менску. Працаваў у Дзяржаўнай бібліятэцы БССР.
У 1930 годзе арыштаваны савецкімі карнымі органамі па сфабрыкаванай чэкістамі справе «Саюзу вызвалення Беларусі». На пяць гадоў высланы ў расійскую Перм. Зноў быў арыштаваны і 10 ліпеня 1938 году прыгавораны да расстрэлу.
Расстраляны 20 жніўня 1938 году. Рэабілітаваны ў 1988 і 1989 гадах.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
У паўночна-ўсходняй Славакіі ўсе антыкавіданыя абмежаванні скасавалі ў канцы сёлетняга сакавіка. Практычна адразу турысты сталі наведваць рэгіён. Найбольш прывабнымі для іх сталі імпрэзы, забароненыя падчас пандэміі. Паболела наведнікаў у аквапарках, аздараўленчых цэнтрах, музеях і рэстаранах.
Бардзеёў – горад партнёр Магілёва з 18 сакавіка 1996 году. Насельніцтва крыху больш за 32 тысячы чалавек. Упершыню згадваецца ў 1247 году. У сярэднявеччы меў статус свабоднага каралеўскага гораду. У 1986 годзе быў уганараваны Еўрапейскай прэміяй за рэстаўрацыю гістарычных помнікаў і ўнесены ў спіс культурнай спадчыны UNESCO. Большасць насельніцтва праваслаўныя і грэка-каталікі.
Аднаўленне турыстычнага сезону праходзіць добра, кажуць ва ўстановах, найбольш папулярных у замежнікаў. Яны прызнаюць, што наведвальнасць яшчэ не дасягнула дапандэмійнага ўзроўню 2019 года, але, найгоршае для тураператараў мінула.
Наведванне нашых выставаў у Бардзеёве і на Бардзеёўскім курорце ад пачатку лета пачалося шматабяцальна, кажа супрацоўніца мясцовага Музею Шарыша.
Паводле яе, у першым паўгоддзі 2022 года гэтыя ўстановы наведалі 13 779 чалавек, з іх 7 819 прыйшлі ў чэрвені, што склала 57%. У той жа час, за першую палову мінулага году, калі два месяцы яны былі зачыненыя, наведалася толькі 4 607 чалавек.
«Да пандэміі мы зафіксавалі 18 698 наведнікаў у першай палове 2019 года. Мы лічым, што тэндэнцыя росту апошніх тыдняў не будзе парушана далейшымі абмежаваннямі», – спадзяецца суразмоўніца рэсурсу Puchov.virtualne.skz.
Супрацоўнікі турапэратараў адзначаюць станоўчую дынаміку правядзенні масавых імпрэзаў: кірмашоў, канцэртаў, кангрэсаў, карпаратываў, вяселляў ды тых жа выставаў.
На месцы бітвы пад Магілёвам сабраліся чыноўнікі, «казакі», актывісты прарасійскіх арганізацыяў. Запрасілі праваслаўнага святара.
120 гадоў таму ля прыгараднай Магілёўскай вёскі Салтанаўкі французскі генерал Луі Нікаля Даву разбіў расійскае войска, якім камандаваў Мікалай Раеўскі. Праз сто год на месцы бітвы, у 1912-тым, узвялі часоўню ў памяць аб загінулых рускіх салдатах. Расіяне стараюцца не гаварыць пра паразу і акцэнтуюць увагу на гераізме продкаў.
18 жніўня ля часоўні сабраліся чыноўнікі, асобы апранутыя ў казацкае, актывісты прарасійскіх арганізацыяў ды масоўка, якой раздалі расійскія сцяжкі. На імпрэзе была і афіцыйная беларуская атрыбутыка.
Афіцыйна мерапрыемства падавалася, як Дзень памяці да чарговай гадавіны бітвы паміж рускім і напалеонаўскім войскамі. Яго арганізатарамі выступілі Магілёўскі райвыканкам, аб’яднаньне «Патриоты Беларуси», а таксама прадстаўніцтва «Россотрудничества».
У публікацыі магілёўскай раёнкі дзейства пад Магілёвам названае «празднованием», якое было прысвечанае «памяці рускіх воінаў, якія загінулі 12(13) ліпеня 1812 года ў бітве з французамі пры Салтанаўцы».
Звяртае на сябе ўвагу ўдзел у арганізацыі імпрэзы аб’яднання «Патриоты Беларуси». Гэтая арганізацыя не часта ўсплывае ў медыйнае прасторы. Найчасцей фігуруе праўладны БРСМ.
«Патриоты Беларуси», як адзначана на іхным сайце, афіцыйна пачалі сваю працу ў снежні 2020 года. Гэта значыць, па здушэнні актыўнай фазы грамадскага пратэсту, выкліканага прэзідэнцкімі выбарамі. Дэклараваныя мэты арганізацыі гучаць, нібы, прабеларускія: «пабудова незалежнай квітнеючай Беларусі», аб’яднанне грамадзянаў Беларусі на аснове патрыятычных і духоўна-маральных каштоўнасцяў беларускага народу, яго культурных традыцый і гістарычнага лёсу. А яшчэ гэта арганізацыя ставіць за мэту «імкненне да захавання суверэнітэту і незалежнасці дзяржавы».
Удзел “Патриотов Беларуси” ў імпрэзе, якая прарасійская сваёй сутнасцю, дэманструе, хто яны ёсць насамрэч.
На беларускіх землях, акупаваных расійскай імперыяй у выніку падзелу Рэчы Паспалітай, не хавалі сваіх сімпатыяў да Напалеона і спадзяваліся на адраджэнне дзяржавы двух народаў. Багата беларусаў ваявала на баку французаў супраць расійскіх войск.
У Магілёве праваслаўны арцыбіскуп Варлаам 14 ліпеня 1812 года ў кафедральным саборы прысягнуў на вернасць Напалеону і загадаў зрабіць гэта духавенству епархіі. Дзве траціны святароў падпарадкаваліся.
Па вяртанні ў Магілёў расійскай улады Варлаама адхілі ад арцыбіскупства і саслалі ў манастыр. Замест яго паставілі святара з Разані.
У параўнанні са студзенем-чэрвенем 2021 года даходы жыхароў Магілёўскай вобласці ўпалі на 4,5 працэнты – гэта найгоршы паказчык сярод рэгіёнаў Беларусі. У Віцебскай вобласці падзенне склала 3,9%, у Мінскай – 3,1, а ў Гомельскай – 2,1.
Пра тое сведчыць афіцыйная статыстыка аб узроўні рэальных грашовых даходаў беларусаў у першай палавіне 2022 году, апублікаваная Белстатам.
Рэальныя даходы – гэта сродкі, якія застаюцца ў работніка па сплаце ўсіх падаткаў і збораў, скарэктаваныя на індэкс спажывецкіх цэн.
Адначасна, у Магілёўскай вобласці самая нізкая сярэдняя зарплата на чэрвень 2022 года. Яна складае 1 327 рублёў у параўнанні з 1 626-цю рублямі ў цэлым па краіне, канстатуюць звесткі Белстата.
Другі радок знізу займае Віцебшчына з 1 376 рублямі. Найбольшы заробак маюць работнікі Мінску. Яны маюць у сярэднім – 2 264 рублі.
Агульная структура даходаў насельніцтва Магілёўшчыны характарызуецца гэтак:
– Аплата працы займае 60,9% ад усіх відаў даходаў (па краіне – 65%).
– Даходы ад прадпрымальніцкай і іншай дзейнасці, якая прыносіць даход, – 8,3% (па Беларусі – 8,1).
– Трансферты насельніцтву (пенсіі, дапамогі, стыпендыі і іншыя выплаты) – 27,6% пры 22,1 працэнтах па краіне.
– Даходы ад уласнасці і іншыя даходы – 3,2 працэнта, тады як у сярэднім па Беларусі – 4,8%.
«Магілёўсаюздрук» вінаваты крэдыторам 5 160 864,45 рублёў і супраць яго распачата 130 працэсаў прымусовага спагнання даўгоў.
Таварыства «Магілёўсаюздрук» само звярнулася ў Эканамічны суд Магілёўскай вобласці, каб яго прызналі банкрутам. Адпаведны зварот быў пададзены 16 чэрвеня.
На першым пасяджэнні суд абавязаў антыкрызіснага кіраўніка прааналізаваць да 16 жніўня бягучы фінансава-гаспадарчы стан арганізацыі і вынесці рашэнне наконт яго далейшага лёсу. У выпадку ўзбуджэння конкурснай вытворчасці работа «Магілёўсаюдруку» можа быць працягнена.
Стала вядома, што суд пачаў працэс конкурснай вытворчасці – працэдуру, якую выкарыстоўваюць у справе аб банкруцтве для задавальнення патрабаванняў крэдытораў.
Агульная сума крэдыторскай запазычанасці Магілёўсаюздруку сягае 7 819 287,71 рублёў. Дэбіторская запазычанасць – 261 900 рублёў. У адносінах да прадпрыемства ўзбуджана 130 працэсаў прымусовага спагнання доўгу, які складае 5 160 864,45 рублёў.
Кошт маёмасці даўжніка паводле бухгалтарскага ўліку – 5 544 580,33 рублёў, піша «Веснік Магілёва».
28,89% акцый валодае дзяржава. Яны перададзены ва ўпраўленне. 65,96% акцыяў належаць 4 юрыдычным асобам. 58 асоб фізічных маюць 5,15%.
Наступнае судовае паседжанне прызначанае на 12 снежня 2022 года. На ім можа быць прынятае рашэнне аб санацыі альбо ліквідаванні прадпрыемства.
Праблемы «Магілёўсаюздруку» з’явіліся некалькі гадоў таму праз нястачу грашовых сродкаў. Фінансаў не хапала, каб разлічыцца з насельніцтвам за прададзеную прадукцыю. З ім спынілі супрацоўніцтва дзяржаўныя прадпрыемствы. Сярод іх было Бабруйскае тралейбуснае ўпраўленне, якое прадавала праз кіёскі «Белсаюздруку» талоны на праезд, пісаў Магілёў.media.
Рэгіянальны манапаліст продажу газетаў і іншай прадукцыі праз фінансавыя праблемы стаў прадаваць кіёскі ў рэгіёне.
У студзені 2017 года былога дырэктара «Магілёўсаюздруку» суд пакараў на дзесяць гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці за крадзеж у тым ліку грашовых сродкаў кіраванай ім арганізацыі. Было ўстаноўлена, што фігурант справы з лютага 2014 па сакавік 2015 года неаднаразова забіраў выручку з касы прадпрыемства.
Кіраўнік магілёўскага прадпрыемства з дапамогай хабару спрабаваў дамовіцца з бізнесоўцам аб пастаўцы заводу металаканструкцыяў. Месцам сустрэчы «кампаньёны» абралі сталічны рэстаран.
Паводле тэлеграм-канала «Милиция Минска» агульная сума хабару склала 900 рублёў (350 долараў ЗША, ММ). Першая яе частка была перададзеная кіраўніку магілёўскага заводу раней, а падчас сустрэчы ў рэстаране яго затрымалі з 300 рублямі (117 долараў ЗША, ММ).
Паведамляецца, што 59-гадовага мужчыну зняволіла мінскае ўпраўленне па барацьбе з эканамічнымі злачынствамі сумесна з супрацоўнікамі Кастрычніцкага РАУС сталіцы з сілавой падтрымкац АМАП.
З пачатку месяца міліцыя паведаміла пра шэсць фактаў крадзяжу фарбаванага паліва, у сумарным аб’ёме 1 310 літраў.
840 літраў міліцэйскі рэйд выявіў у жыхаркі вёскі Машэнакі Магілёўскага раёну. Цяпер праваахоўнікі высвятляе, дзе вяскоўка накрала столькі паліва, прызначанага для запраўкі сельгастэхнікі, напісана на сайце абласной міліцыі.
З пачатку месяца перыядычныя рэйды праваахоўнікаў выяўлялі значна меншыя аб’ёмы крадзенага дызелю. Папярэдні максімум у 130 літраў выялілі ў жыхара вёскі Глухі.
У жыхара аграгарадка Міхееўка Дрыбінскага раёна знаходзілі 100 літраў фарбаванага дызпаліва. Па 80 літраў у жыхароў Чэрыкаўскага, Касцюковіцкага, Асіповіцкага раёнаў.
Як раней пісаў Магілёў.media, з дапамогаю афарбоўкі паліва змагаюцца з махінацыямі не толькі ў Беларусі.
Дрэвы не вытрымалі апантанага ўпарадкавання тутэйшай мясціны Падміколля, зацеянага гарадскімі ўладамі. Па заяве Лукашэнкі, што Магілёву «не хапае лоску» гарвыканкам узяўся ствараць тут парк. Старыя дрэвы спачатку пілавалі, а тыя, што засталіся – сталі засыхаць. Нядаўна пад адным з дрэваў паставілі таблічку з надпісам «Дрэва падзякі» і абвязалі яго стужкамі.
Лукашэнка сваю незадаволенасць неўпарадкаванасцю гораду выказаў у 2016 годзе. Ад таго часу ў Падміколлі і трываюць працы. Тут узвялі пампезную лесвіцу, а днямі на глядзельнай пляцоўцы пры ёй паставілі помнік праваслаўнаму святару Георгію Каніскаму, супярэчлівай асобай беларускай гісторыі.
«Добраўпарадкаванне» Падміколля прывяло да аслаблення тутэйшых вязаў. Будаўнікі пракладалі ходнікі падсякаючы іх каранёвую сістэму, што прывяло да засыхання дрэваў.
У 2017 годзе заяўлялася, што ў выніку «упарадкавання» 40 працэнтаў тутэйшых вязаў пазасыхала. А перспектывы для выжывання астатніх былі сумнымі.
«Тут было ўнікальнае насаджэнне вязаў на плошчы 3 гектары. Нідзе ў Беларусі, акрамя як на Падмікольлі, не было такога памеру чыста вязавых насаджэнняў. І мы змаглі іх пахаваць» – казала адна з абаронцаў мясціны чыноўніку гарвыканкаму, які наведаўся на Падмікольле пасля зваротаў неабыякавых жыхароў абласнога цэнтру.
Замест старых дрэваў высаджваюцца алеі саджанцаў, якія не хутка стануць дрэвамі.
Краязнаўцы, пабачыўшы, што дзеецца ў Падмікольлі, зрабілі высновы аб адсутнасці канцэптуальнага бачання ў чыноўнікаў, якім мусіць быць парк. Паводле іх, працы пачаліся без узгаднення з Міністэрствам культуры, у той час як мясціна мае ахоўны статус, уваходзячы ў межы гістарычнага цэнтру гораду.
Незважаючы на гэта, Падміколле ўпарадкоўвалі экскаватарамі, якімі метадычна знішчалі ня толькі дрэвы, але падмуркі старой забудовы. Як сцвярджаюць рупліўцы магілёўскай даўніны, на Падмікольлі здаўна сялілася гарадская знаць. Тут выяўлена вялікая канцэнтрацыя сядзібных дамоў 18–19 стагоддзя. Яны захаваліся на ўзроўні цокальнага паверху ці падмурку. Усе яны сталі ахвярамі «упарадкавання».
