Tag: лукашэнка

Быхаўская арыфметыка: як раёнка лічыць польскія мільярды на плот ад Лукашэнкі

Навіна ад

Пакуль у Польшчы будуюць умацаванні на мяжы з Беларуссю, у Быхаве, мяркуючы па ўсім, заняты куды больш важнай справай – уважліва падлічваюць, колькі грошай палякі трацяць на тое, каб трымацца далей ад рэжыму Аляксандра Лукашэнкі.

Мясцовая раённая газета, здаецца, вырашыла выступіць у ролі бухгалтэрыі Варшавы: пералічыць усе равы, бункеры і кіламетры калючага дроту і з шчырым абурэннем паведаміць чытачам, што на ўсё гэта сыходзяць мільярды.

Карціна, якую малюе раёнка, простая і кранальная: палякі нібыта «закапваюць грошы ў зямлю», будуючы ўмацаванні на мяжы. Праўда, у гэтай арыфметыцы чамусьці забываюць адну маленькую дэталь. Канцэпцыя «Еўропы без межаў» ніколі не распаўсюджвалася на краіны, якія дапамагаюць Расіі весці вайну супраць Украіны. А Беларусь сёння, на жаль, менавіта такая краіна-саагрэсар, і чакаць ад рэжыму Лукашэнкі можна чаго заўгодна.

Таму нядзіўна, што Польшча аддае перавагу ўмацаванню мяжы. Дзіўна хутчэй іншае – здзіўленне быхаўскіх прапагандыстаў. З такім жа поспехам можна здзіўляцца, чаму суседзі зачыняюць дзверы, калі ў доме насупраць пасялілася кампанія людзей з сумніўнай рэпутацыяй.

Асабліва камічна ўсё гэта гучыць з Быхава. Раён, які даўно лічыцца адным з самых карумпаваных у Магілёўскай вобласці, раптам перажывае за тое, як менавіта Польшча распараджаецца сваімі грашыма.

Можна падумаць, што калі б польскія мільярды выпадкова апынуліся тут, яны імгненна ператварыліся б у адрэстаўраваны Быхаўскі замак, а не былі б, як заўсёды, скрадзены.

Таму Польшча і будуе свой «Усходні шчыт». Магчыма, гэта дорага. Магчыма, месцамі нават выглядае як вяртанне да сярэднявечча. Але ў Варшаве, прынамсі, аддаюць перавагу траціць грошы на бяспеку, а не на артыкулы пра тое, як няправільна іншыя распараджаюцца сваімі мільярдамі.

А калі ўжо казаць пра тое, ад чаго сапраўды варта было б адгарадзіцца, то для Быхаўскага раёна калючага дроту было б відавочна недастаткова. Тут больш падышла б кітайская сцяна. Каб не бачыць таго, як раённая прэса лічыць чужыя грошы, ігнаруючы ўласную ўбогую рэальнасць.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Лукашэнка прыехаў ратаваць Дрыбін. Каровамі

Навіна ад

Аляксандр Лукашэнка асабіста прыбыў у Дрыбінскі раён. Не з праверкай прамысловых гігантаў – іх тут няма. Не адкрываць школу – навошта яна пры шасці вучнях на настаўніка. Выратавальнік вёскі прыехаў глядзець на кароў герэфордскай пароды – з імі звязаны ўсе мары і спадзяванні Лукашэнкі на адраджэнне Дрыбіншчыны.

Рэгіён мары

Магілёўская вобласць – асаблівае месца. Рэгіён стабільна трымаецца ў аўтсайдарах амаль па ўсіх сацыяльна-эканамічных паказчыках: ад заробкаў да сельскагаспадарчай вытворчасці і экспарту. Яна генеруе найменш валавога рэгіянальнага прадукту – усяго 7,4 працэнта ад агульнанацыянальнага аб’ёму, і падушавы паказчык тут таксама самы нізкі. Віцебская і Магілёўская вобласці стабільна замыкаюць зарплатны рэйтынг краіны.

І гэта – радзіма Лукашэнкі. Чалавека, які кіруе краінай з 1994 года.

За гэты час насельніцтва Магілёўшчыны скарацілася на 7,5 працэнта – больш чым удвая хутчэй, чым у цэлым па краіне. Людзі галасуюць нагамі – і сыходзяць у напрамку, супрацьлеглым Дрыбіну.

А Дрыбінскі раён – гэта канцэнтрат усяго магілёўскага ў кубе. Колькасць насельніцтва складае 9 190 чалавек. Раённы цэнтр – гарадскі пасёлак, вялікая вёска прыкладна на тры тысячы душ. Размешчаны ў 64 кіламетрах ад Магілёва, у дзесяці – ад чыгуначнай станцыі з гаваркой назвай «Цёмны Лес».

Гістарычна галоўны промысел тут – выраб валёнак.

Зялёнае святло для рагатых

Вялікі эканаміст агледзеў племзавод, дзе разводзяць герэфордаў – мясную пароду жывёлы з «мармуровым» мясам і «спакойным норавам».

Жывёлы, мяркуючы па апісанні, паводзілі сябе спакайней, чым беларускія выбаршчыкі ўзору 2020 года.

Лукашэнка падзяліўся думкамі: такімі тэмпамі – пад 18 працэнтаў рэнтабельнасці – і пры такім попыце не займацца гэтым – гэта злачынства.

Злачынствам, відавочна, з’яўляецца адмова ад развядзення кароў. Іншыя віды злачынстваў чалавека, на якога падаюць у Міжнародны суд, не цікавяць.

Лукашэнка паабяцаў «зялёную вуліцу» праекту, заклікаў укласціся ў раён, падкрэсліў неабходнасць «жалезнай дысцыпліны» і «дакладнага разліку».

Прагучала нават прапанова далучыць да Дрыбінскага яшчэ «кавалак Шклоўскага» раёна. Гэта, безумоўна, гістарычнае рашэнне.

Перспектыва

Планы, як заўсёды, грандыёзныя і як заўсёды невыканальныя: пагалоўе племянной жывёлы, якое цяпер складае каля 5 тысяч галоў, да 2030 года будзе пашырана да 10 тысяч. Падваенне за пяцігодку. Удвая больш кароў у рэгіёне, адкуль удвая хутчэй з’язджаюць людзі – элегантны дэмаграфічны баланс.

На развітанне Лукашэнку падарылі цельную карову. Жыхары Дрыбінскага раёна, назіраючы за гэтай сцэнай, магчыма, адчулі лёгкую зайздрасць да рагулі.

Фота БелТА.

Чорны ідэолаг лукашэнкаўскай «культуры» Ірына Дрыга пабывала ў Магілёве

Навіна ад

У Магілёў прыязджала Ірына Дрыга – складальніца чорных спісаў творчай інтэлігенцыі Беларусі.

На калегіі ўпраўлення культуры аблвыканкама абмеркавалі дасягненні галіны ў мінулым годзе і будавалі планы на год цяперашні. Гучала шмат лічбаў, якія сведчаць пра поспехі, але самай прыкметнай падзеяй калегіі стала прысутнасць сталічнай госці – Ірыны Дрыгі.

Калі Лукашэнка скардзіцца на тое, што беларускія пісьменнікі не напісалі ніводнай вартай увагі кнігі, а кінематаграфісты не знялі ніводнага вартага ўвагі фільма, то гэтыя праблемы яму трэба адрасаваць зусім не творчай інтэлігенцыі краіны, а Ірыне Дрызе.

Гэта зараз яна – начальнік аддзела па кінематаграфіі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, а ў прапагандысцкіх колах яна замацавалася так даўно, што заслужыла дрэнную славу пахавальніцы ўсіх добрых культурных пачынанняў.

Фактычна Дрыга з’яўляецца прадзюсарам самых вычварных беларускіх «кіно» – сексуальна-прапагандысцкіх твораў Мукавозчыка і Азаронка. Яна складала спісы творчых асоб, якія, на яе думку, перашкаджалі планамернаму развіццю лукашэнкаўскага цемрашальства.

Ірына Дрыга заявіла, што «Магілёўская вобласць стварае, у пэўнай ступені, культурнае аблічча Рэспублікі Беларусь». 

Такі «камплімент» з вуснаў Дрыгі, па сутнасці, азначае, што ў культуры Магілёўшчыны ўсё вельмі дрэнна.

Тым не менш, спецпасланніцы цёмных сіл даверылі ўручаць граматы.

Фота “Магілёўскія ведамасці”.

Магілёўцы расказалі, што думаюць пра справы Лукашэнкі

Навіна ад

Падстаўныя жыхары Магілёўшчыны з катэгорыі “заўсёды гатовыя” пахвалілі здзяйсненні Лукашэнкі, зробленыя ім на мінулым тыдні.

Інфармацыйны партал адміністрацыі Лукашэнкі “Беларусь Сегодня” апытаў чатырох «жыхароў» Магілёўскай вобласці, якія каментуюць падзеі “прэзідэнцкага” тыдня. 

Усе чацвёра ўхвалілі ваенны, эканамічны і знешнепалітычны курс Лукашэнкі. 

Інтанацыі розныя, сэнс адзін. Давайце паглядзім, каго менавіта “саўбелка” называе народам.

Артур Селязнёў: патрыёт па пасадзе

Артур Селязнёў прадстаўлены як «жыхар Магілёўскай вобласці». Ён разважае пра аснашчэнне арміі і баяздольнасць Узброеных Сіл. Яго словы гучаць прафесійна. І невыпадкова: Селязнёў – старшыня Бабруйскай гарадской арганізацыі «Саюз дэсантнікаў Магілёўскай вобласці».

У маі 2025 года ён выступаў на IV форуме развіцця грамадзянскай супольнасці ў Бабруйску. Менавіта ў гэтым афіцыйным статусе, побач з прадстаўнікамі «Белай Русі», «Саюза афіцэраў» і настаяцелем царквы. Там ён анансаваў патрыятычную акцыю, закліканую аб’яднаць беларусаў і расіян.

Чалавек з такой біяграфіяй, безумоўна, можа выказвацца на ваенную тэму. Але «выпадковым жыхаром» ён пры гэтым не з’яўляецца нават блізка. Яго арганізацыя цалкам залежыць ад добразычлівасці ўладаў.

Вольга Курэпіна: актывістка чатырох арганізацый разважала пра навуку

Вольга Курэпіна ў артыкуле – проста начальніца жыллёва-камунальнага аддзела. У рэальнасці Вольга Алегаўна сапраўды начальніца жыллёва-камунальнага аддзела ААТ «Бабушкіна крынка», але гэта толькі пачатак яе паслужнога спісу.

Яшчэ Курэпіна – член «Белай Русі», Беларускага саюза жанчын, Фонду міру і прафсаюзаў АПК.

У выніку – чатыры структуры, ніводная з якіх не прадугледжвае выпадковых удзельнікаў.

Нарэшце, у 2025 годзе Курэпіна ўваходзіла ў склад выбарчай камісіі на сфальсіфікаваных выбарах, што працавала ў інтэрнаце ААТ «Бабушкіна крынка». Вылучаная яна была ад Магілёўскай абласной прафсаюзнай арганізацыі аграпрамысловага комплексу.

Чалавека з такім магутным профілем «СБ» прадставіла як выпадковага, з народа, і папрасіла выказацца пра рэформу аплаты працы навукоўцаў. 

Курэпіна, вядома ж, выступіла і за рэформу, і за аплату.

Анжаліка Уквусіке: вясельны фатограф з экспертызай па знешняй палітыцы

Анжаліка Уквусіке прадстаўлена як спецыялістка па зваротах грамадзян прадпрыемства. 

Яна каментуе тэлефонную размову Лукашэнкі з Пуціным і разважае пра «праверанае гадамі» беларуска-расійскае сяброўства.

У яе экспертнасці можна не сумнявацца. Бо Анжаліка не толькі працуе са зваротамі грамадзян. Яна яшчэ і вясельны фатограф у Магілёве з уласным партфоліа на foto.by і акаўнтам у Instagram.

Трэба спадзявацца, што праца са зваротамі грамадзян у Уквусіке не прадугледжвае статусу дзяржаўнай службоўцы. Інакш гаворку давядзецца весці ўжо не пра тэлефонную размову.

Генадзь Жучкоў: пенсіянер на ўсе тэмы

Генадзь Жучкоў – пенсіянер, які разважае пра стойкасць Ірана на міжнароднай арэне.

Жучкоў апытваецца праўладнай прэсай не першы раз. У студзені 2021 года ён ужо выказваўся пра шчаслівыя сем’і: «У прыярытэце для абодвух бацькоў заўсёды павінны быць дзеці». У 2019 годзе на pravo.by Жучкоў таксама значыўся сярод апытаных і скардзіўся на малы працоўны стаж. 

Тут без Ірана ніяк не абысціся.

Апытанне чатырох чалавек, кожны з якіх так ці інакш уключаны ў сістэму, ніколі не пакажа сапраўднага меркавання народа пра справы Лукашэнкі. Гэтых меркаванняў вышэй за дах у TikTok, дзе ад нецэнзурнай лаянкі народ утрымліваюць толькі правілы супольнасці.

Фота – калаж mogilev.media (злева направа): Артур Селязнёў, Вольга Курэпіна, Анжаліка Уквусіке, Генадзь Жучкоў.

Сёння ў Александрыі развітваюцца з класнай кіраўніцай Лукашэнкі

Навіна ад

Класная кіраўніца Лукашэнкі пайшла з жыцця. 

Таццяна Мікалаеўна Карпечанка памерла ва ўзросце ста двух гадоў. 

У вёсцы Александрыя Шклоўскага раёна яна сорак гадоў працавала настаўніцай матэматыкі і ў свой час на працягу чатырох гадоў была класнай кіраўніцай Аляксандра Лукашэнкі.

Развітанне з Таццянай Мікалаеўнай пройдзе сёння ў Доме культуры аграгарадка Александрыя.

Фота БелТА.

Бабруйскія курткі з падагрэвам купляюць нават замежнікі з Расіі

Навіна ад

Бабруйскія курткі з падагрэвам разлятаюцца як гарачыя піражкі, а фабрыка пачала выпускаць цуда-пухавікі і падушкі з падагрэвам.

Мудрыя рэкамендацыі Лукашэнкі па паляпшэнні жыцця беларусаў жывуць і перамагаюць. Да ўсхвалення куртак з падагрэвам, якія выпускае ААТ «Славянка», далучылася БелТА.

З’явіліся новыя падрабязнасці пра чароўныя курткі, якія саграваюць у 30-градусны мароз, аднаго націску дастаткова, каб разагрэцца да 55 градусаў, а ў выпадку дажджу USB-раз’ём можна заткнуць спецыяльнай заглушкай.

«Славянка» пашыла ўжо 4500 куртак, «іх купляюць і замежнікі» з Расіі, а фабрыка абяцае выдаць на-гара новыя вырабы лінейкі імя Лукашэнкі – падушкі з падагрэвам і пухавікі з экапуху.

Справа дайшла нават да Антарктыды – мінулай зімой камізэлькі з падагрэвам пратэставалі ўдзельнікі беларускай экспедыцыі і засталіся задаволеныя такой навінкай.

Дзіўна, чаму Лукашэнка не даў новых парад. Бо работнікі сельгаспрадпрыемстваў вельмі маюць патрэбу ў ботах з халявамі вышэй калена, каб камфортна перамяшчацца па фермах, не ўступаючы ў прамы кантакт з гноем, а ў мінчукоў вялікай папулярнасцю карысталіся б шапкі з убудаванымі ліхтарыкамі – на той выпадак, калі правіцелю, які канчаткова ўпаў у дзяцінства, уздумаецца зноў адключыць святло.

Фота: БелТА.

У Бабруйску зноў “пачалі” выпускаць курткі з падагрэвам

Навіна ад

Перад маразамі студзеня-лютага 2026 года сеціва абляцела “навіна”, якой ужо амаль два гады, пра выпуск у Бабруйску куртак з падагрэвам.

“Куртка з падагрэвам – сапраўдная знаходка для тых, хто моцна мерзне. Адшываць такія пухавікі пачалі па падказцы Лукашэнкі ў Бабруйску”, – радасна паведаміла 26 студзеня 2026 года праўладная БелТА са спасылкай на тэлеканал “Беларусь 1” у паведамленні. Праўда, невядома з чаго радасць – ці ўласна ад выпуска курткі, якую “пачалі вырабляць на бабруйскай фабрыцы “Славянка”, ці ад таго, што яна з’явілася па падказцы Лукашэнкі.

Каб чытачы, а разам з імі журналісты, якія бяздумна перадрукавалі такую “навіну” ў сваіх выданнях, не расчараваліся ў нясвежасці паведамлення, БелТА не ўзгадала, што пра такую куртку з Бабруйска пісалі яшчэ амаль два гады таму.

Так, 19 сакавіка 2024 года ў газеце Бабруйскага гарвыканкама “Бабруйскае жыццё” пісалі, што 15 сакавіка паступілі ў продаж курткі з падагрэвам. “Адным націскам кнопкі бяспечныя карбонавыя ніткі пададуць у 3 награвальных элемента (2 – на грудзях, 1 – на спіне) патрэбнае цяпло. Гэта зойме не больш за 30 секунд. Ёсць тры рэжымы працы: чырвоны (45-55 °C), сіні (35-45 °C) і зялёны (25-35 °C). Працягласць працы абагравальніка ад пауэрбанка ёмістасцю 10000 mAh – да 5 гадзін. Для зручнасці яго нашэння ёсць дадатковая кішэнь на патаемнай маланцы. Выраб можна чысціць і сціраць ў машыне-аўтамаце. Кошт куртак вагаецца ў раёне 200 рублёў”, – гаварылася ў гарвыканкамаўскім артыкуле, нават без узгадкі, з чыёй падказкі з’явілася такая цудоўная куртка. 

Праўда, не абыйшоў увагай галоўнага ідэйнага натхняльніка бабруйскіх мадэльераў дырэктар “Славянкі” Тэймураз Бачарышвілі. “Гэту ідэю нам падказаў Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка”, – пісала два гады таму тое ж “Бабруйскае жыццё” ў сваім Інстаграме.

Пакінуўшы ў баку пытанні бяспечнага карыстання такой электрычнай курткі і яе чысткі, з цяперашняга паведамлення БелТА і з інфармацыі двухгадовай даўніны паўстае толькі адно пытанне. Няўжо ў Беларусі на фабрыках адзення ўвогуле няма каму сачыць за тым, што адбываецца на сусветных рынках? Бо калі б было, то гэтыя людзі маглі б заўважыць, што такія курткі з падагрэвам з’явіліся ў продажы не адзін дзясятак гадоў таму і без падказкі нейкага чалавека з Беларусі.

Скрыншот: blisstulle.com

На Магілёўшчыне дрэнныя фермеры і добрыя ўлады

Навіна ад

Камітэт дзяржаўнага кантролю Магілёўскай вобласці высветліў, чаму праз трыццаць гадоў фермерства на Магілёўшчыне буксуе.

Закону аб сялянскіх гаспадарках у Беларусі ўжо больш за трыццаць гадоў. У 1991 годзе на яго ўскладалі вялікія надзеі. Аднак праз тры дзесяцігоддзі доля фермераў у агульным аб’ёме сельскагаспадарчай вытворчасці па-ранейшаму мізэрная – за 2024 год усяго 2,9 працэнта. 

Чаму фермерства дагэтуль не стала паўнавартаснай галіной і ў чым прычыны, асабліва ў Магілёўскай вобласці, спрабаваў разабрацца КДК рэгіёна.

Сацыялогія нібыта абнадзейвае: амаль 90 працэнтаў жыхароў Магілёўскай вобласці лічаць фермераў працавітымі, практычнымі і ініцыятыўнымі. Ім давяраюць як вытворцам якаснай прадукцыі. Аднак існуе шмат «але».

Фермеры хочуць роўных умоў, а КДК – больш гною

Як лічыць дырэктар абласнога Саюза фермераў Мікалай Шпакаў, асноўныя праблемы сялянскіх гаспадарак застаюцца ранейшымі:

  • мінеральныя ўгнаенні фермерам выдзяляюць па рэшткавым прынцыпе;
  • рэалізаваць ураджай наўпрост складана з-за слабой інфраструктуры;
  • востра не хапае рабочых рук;
  • мясцовыя ўлады не заўсёды ідуць насустрач і слаба ўзаемадзейнічаюць з КФГ.

Прасцей кажучы, спачатку ўсімі пералічанымі дабротамі ўлады спрабуюць забяспечыць свае стратныя калгасы, а фермерам дастаецца тое, што застаецца – нічога.

КДК абвінавачвае фермераў у тым, што яны амаль не займаюцца жывёлагадоўляй, і праз гэта няма арганікі для ўгнаення палёў.

У 2024 годзе фермеры Магілёўскай вобласці ўнеслі ў сем разоў менш арганічных угнаенняў, чым належыць. Мінеральных угнаенняў – на трэць менш, чым буйныя гаспадаркі. Вынік – знясіленне глебаў і нізкая ўраджайнасць: з гектара ў сярэднім збіраюць у 1,6 раза менш прадукцыі, чым у дзяржаўных арганізацыях.

Ключавое слова тут – «належыць». Ды і поспехі дзяржаўных арганізацый з іх масіраванай падтрымкай настолькі сціплыя, што наўрад ці іх можна ставіць у прыклад.

Як выйсце: фермерства – толькі шырма

Камітэт дзяржаўнага кантролю зафіксаваў дзясяткі выпадкаў, калі КФГ фактычна не вялі сельскагаспадарчай дзейнасці, але карысталіся ўсімі прадугледжанымі для фермераў ільготамі. Паводле вынікаў праверкі, чвэрць буйных КФГ атрымліваюць выручку зусім не з палёў, а з пабочнага бізнесу – ад лесанарыхтовак, грузаперавозак, арэнды і нават правядзення карпаратываў.

У Быхаўскім раёне фермерская гаспадарка зарабіла 1,8 мільёна рублёў, аказваючы выключна лесагаспадарчыя паслугі. У іншым выпадку прадпрымальнік закупляў бульбу ў вытворцаў і перапрадаў яе з нацэнкай, удвая большай за дазволеную.

Парушэнні тычацца і падатковай справаздачнасці. У Асіповіцкім раёне кіраўнік КФГ выплачваў заробкі праз падстаўнога ІП, заніжаючы выручку. У Касцюковічах кіраўнік гаспадаркі пяць гадоў запар прадаваў прадукцыю за наяўныя, не адлюстроўваючы здзелкі ў справаздачах – толькі бульбы было рэалізавана на 3 мільёны рублёў. У Івацэвіцкім раёне прадукцыя афармлялася як прыватныя продажы, каб атрымаць з бюджэту надбаўкі – 27 тысяч рублёў. У некаторых выпадках узбуджаныя крымінальныя справы.

Ключавыя ініцыятывы КДК – зноў адміністрацыйныя

Камітэт дзяржаўнага кантролю прапанаваў «аздаравіць» фермерскі сектар. Сярод ключавых ініцыятыў:

  • абнаўленне закона аб сялянскіх гаспадарках з магчымасцю ліквідацыі непрацуючых КФГ;
  • перагляд падатковых ільгот: прымяняць іх толькі да выручкі ад сельскагаспадарчай вытворчасці;
  • кантроль за дзяржаўнай падтрымкай і новыя механізмы яе прадастаўлення;
  • стымулы для жывёлагадоўлі і прыярытэтных напрамкаў;
  • ўцягванне буйных КФГ у рэалізацыю сацыяльных праектаў;
  • жорсткае захаванне патрабаванняў па захаванні ўрадлівасці зямель.

Лукашэнка ўжо падтрымаў гэтыя прапановы. Урад і аблвыканкамы атрымалі даручэнне ліквідаваць выяўленыя праблемы. Лічыцца, што справа зрушылася з месца.

Гэтым граблям ужо трыццаць гадоў

Меры, якія выглядаюць разумнымі – гэта тыя самыя граблі, на якія Беларусь наступае ўжо трыццаць гадоў. Наўрад ці яны прывядуць да кардынальных зменаў.

Фермерства як форма прыватнага прадпрымальніцтва патрабуе рынкавай логікі, мінімальнага дзяржаўнага ўмяшання і свабоды распараджацца вынікамі сваёй працы.

Сялянства – усё ж разнавіднасць капіталізму, і яно не можа развівацца ў краіне з планавай, сацыялістычнай эканомікай.

І пакуль улады будуць адміністрыраваць дзейнасць фермераў, тыя будуць займацца чым заўгодна – ад перавозак да арэнды, ад гандлю лесам да арганізацыі карпаратываў, але не фермерствам як такім.

Фота: “Беларусь сегодня”.

Новыя кіраўнікі трох раёнаў Магілёўшчыны – выпускнікі сельгасакадэміі. Знаёмімся

Навіна ад

Новыя старшыні райвыканкамаў, як запэўнівае «губернатар» Ісачанка, будуць спрыяць дынамічнаму развіццю сваіх рэгіёнаў.

Лукашэнка часцей за ўсё «ператрахвае» сваю вертыкаль у Магілёўскай вобласці, але гэта нічога не мяняе: твары іншыя, паказчыкі – ранейшыя.

Учора старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка прадстаўляў кіраўнікоў адразу трох раёнаў. Хто ж гэтыя людзі і чым заслужылі давер кадравай службы Лукашэнкі?

Жанчына на чале Касцюковічаў

Касцюковіцкі раён будзе ўзначальваць Наталля Асмалоўская. Яна нарадзілася ў Крычаве ў 1977 годзе. 

Горэцкую сельгасакадэмію скончыла ў 2003-м, але ўжо з 1995 года працавала начальнікам фінансава-сацыяльнага аддзялення Крычаўскага ваенкамату. З 2007 года працавала ў Крычаўскім райвыканкаме і за пятнаццаць гадоў даросла да пасады намесніка старшыні па эканоміцы.

Кандыдат навук – у Слаўгарадзе

Максім Патапенка, які ўзначаліў Слаўгарадскі раён, – ураджэнец Касцюковіцкага раёна. Яму – 50 гадоў. Горэцкую сельгасакадэмію ён скончыў у 1998 годзе і застаўся выкладаць у ёй. Атрымаў вучоную ступень кандыдата сельскагаспадарчых навук і пасаду прарэктара па выхаваўчай частцы. У 2022 годзе Патапенка быў прызначаны старшынёй горэцкага савета «дэпутатаў».

Самаму маладому – Чавускі раён

Сяргей Дарожкін (на фота ў цэнтры), якому дастаўся Чавускі раён, – ураджэнец Клічаўшчыны.

Ён не толькі маладзейшы за сваіх калег з Касцюковіч і Слаўгарада, але і мае досвед практычнай працы на сельскагаспадарчых прадпрыемствах.

Дарожкін нарадзіўся ў 1987 годзе. У 2009-м скончыў горэцкую сельгасакадэмію. Быў аграномам-насенняводам, галоўным аграномам, старшынёй двух сельгаспрадпрыемстваў.

У 2024 годзе Дарожкіна прызначылі начальнікам райсельгасхарчу Крычаўскага раёна.

Чамусьці толькі Сяргей Дарожкін, калі верыць прэс-рэлізам дзяржаўных СМІ, падзякаваў за добрасумленную працу свайго папярэдніка Дзмітрыя Акуліча.

Тут некалькі варыянтаў. Або журналісты проста не згадалі пра падзякі былым кіраўнікам Касцюкоўшчыны і Слаўгарадшчыны, або дзякаваць ім аказалася няма за што, або Сяргей Дарожкін аказаўся больш ветлівым, чым Патапенка і Асмалоўская.

Фота «Магілёўскія ведамасці».

Чыноўнікам Магілёўскай вобласці не дазволілі «распілаваць» бюджэт

Навіна ад

У пяці раёнах Магілёўшчыны былі аплачаны работы, якія не выконваліся.

Магілёўшчына, як заўсёды, на сваёй хвалі. Улады рапартуюць пра работы, якія і не думаюць выконваць, бяруць пад іх грошы з бюджэту, а потым Камітэт дзяржаўнага кантролю ўстанаўлівае, што выяўлены парушэнні.

Кантралёры КДК Магілёўскай вобласці праверылі тое, як у пяці раёнах рэгіёна выконваецца даручэнне Лукашэнкі па зносе невыкарыстоўваемых аб’ектаў сельгасарганізацый, і ўстанавілі, што пры зносе 35 невыкарыстоўваемых будынкаў за кошт бюджэту былі аплачаны работы, якія не выконваліся. Такім чынам «было выдаткавана» больш за 250 тысяч бюджэтных  рублёў.

Акрамя таго, выяўлены выпадкі, калі з-за невывезеных будаўнічых адходаў вызваленыя землі не рэкультываваліся і не ўцягваліся ў гаспадарчы абарот.

Грашовыя сродкі ў поўным аб’ёме вернуты ў бюджэт, участкі вызвалены ад будаўнічага смецця.

І на гэтым чарговая гісторыя з спробай «распілу» бюджэту скончылася. Шкада, што няма статыстыкі, прысвечанай таму, колькі бюджэтных грошай стаўленікам Лукашэнкі ўдалося ўнесці ў дзюбах.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.