Драўляная царква другой паловы ХІХ стагоддзя згарэла, а касцёл з броварам закінуты і разбураюцца ў вёсцы Канічы Касцюковіцкага раёна
Вёска Канічы была адметнай сваёй багатай архітэктурнай спадчынай: касцёлам, царквай і броварам. Яшчэ некалькі год таму ў Канічах знаходзілася закінутая драўляная царква Раства Багародзіцы, пабудаваная на пачатку 1860-х гг. Нягледзячы на тое, што драўляная царква была разбурана і паступова ператваралася ў руіны, яе было магчыма захаваць як помнік драўлянай архітэктуты (на загалоўным фота). Цяпер гэта ўжо немагчыма, бо царква ў 2019 годзе згарэла дашчэнту.
Яшчэ адным помнікам культавай архітэктуры Канічаў з’яўляецца касцёл Святых Анёлаў Ахоўнікаў, які быў пабудаваны ў 1910 годзе. За савецкім часам храм спрабавалі зруйнаваць, вырываючы кавалкі сценаў з дапамогай трактароў, але цалкам знішчыць будынак не атрымалася – разбуранымі апынуліся толькі дзве калоны пры ўваходзе. Касцёл з’яўляецца помнікам архітэктуры неараманскага стылю. На сённяшні момант ён закінуты і пакрысе разбураецца пад уздзеяннем часу.
Ад шляхецкага роду Цеханавецкіх, якія некалі валодалі Канічамі, застаўся толькі бровар з чырвонай цэглы, які знаходзіцца амаль пасярод вёскі. Пабудаваны ён быў у 1913 годзе. На сёння яго тэрыторыя парасла дрэвамі і кустоўем. Сярод усіх мясцовых архітэктурных помнікаў мінуўшчыны ён найлепш захаваўся.
Дарэчы, Канічы – гэта даўняе мястэчка гістарычнай Мсціслаўшчыны, колішняе ўладанне беларускага магнацкага рода Цеханавецкіх. Паселішча згадваецца ў гістарычных крыніцах з пачатку XVI стагоддзя.
Продолжаем изучать регионы Могилевской области. Вслед за депрессивным Чериковским районом, динамичным и успешным Могилевским, небольшой цикл статей про табуированный Шкловский.
Шкловскую экономику штормит уже не первый год: то со льном проблемы (2017 г.), то с поголовьем коров (2018 г.), то инвестиции провалят (2019 г.), то обвалят промышленное производство (2020 г.), то загонят на дно сельхозпроизводство в целом (2021 г.), то с производством животноводческой продукции разобраться не могут (2022 г.).
Непочтение к славным традициям
Местные чиновники создают иллюзию благополучия, делая акцент на отдельные положительные и важные для обывателя показатели: повысилась номинальная зарплата, выполнено задание по вводу жилья в эксплуатацию, вырос экспорт услуг, обеспечен рост совокупных поступлений доходов в бюджет района.
Но будем честны: экономика района скорее провальная и это понимают вышестоящие чиновники, иногда заезжающие на территорию знакового района в Беларуси. Местные руководители также пытаются создать обстановку повышенной ответственности за вверенную территорию, вплоть до принятия кадровых решений. Впрочем, 2 лучших руководителя («Газовик-Сипаково» и Шкловский льнозавод) оказались нечистоплотными на карман и пришлось для замены приглашать варягов – своих-то почему-то не растят на славной шкловской земле. Вспомним же земляков-героев соцтруда: первого секретаря Шкловского района С. Дикуна, председателей колхозов им. Кирова и им. Фрунзе В. Пархоменко и Ф. Серкова, многочисленных руководителей-орденоносцев. На наших глазах взошла звезда председателя райисполкома А. Думлера.
Что происходит с руководителями шкловских организаций? Ведь на январском заседании Шкловского райисполкома «песочили» именно вчерашних лидеров сельхозпроизводства из ЗАО «Нива», ОАО «Говяды-агро», ЗАО «АСБ-Агро Городец», на которых равнялись в районе многие их коллеги. Досталось и «Жилкомхозу», и льнозаводу, ДРСУ № 175, и горемычному ЗАО «Полыковичское», которое не скоро отойдет от бывшего руководителя-грабителя.
Провальная самонадеянность
Провальными же для Шкловского района оказались главные составляющие местной экономики: не выполнено задание по валовой продукции сельского хозяйства, экспорту товаров, инвестициям в основной капитал, розничному товарообороту.
Как раз те показатели, активное вмешательство местного руководства в исполнение которых и должно формировать успешность района. Кстати, не слишком нужно зазнаваться по поводу роста номинальной зарплаты работников шкловских организаций. Он обеспечен хорошо сработавшими предприятиями республиканской подчиненности: заводом газетной бумаги и бумажной фабрики «Спартак».
Более того, в 2023 г. ОАО «Бумажная фабрика «Спартак» запланировало строительство второй очереди производства санитарно-гигиенических бумаг из 100% целлюлозы, что обеспечит показатели роста номинальной зарплаты в районе и объемов инвестиций по итогам текущего года.
В 2023 г. Шкловский район входит со шлейфом последствий от нарушений отраслевых регламентов и нормативов по причине бесхозяйственности рядом хозяйств. В перечень нарушителей попали все передовые сельхозорганизации: ОАО «Александрийское», ОАО «Большие Славени», СП «Газовик-Сипаково» и другие с материальным ущербом в 8 505 рублей, исковые требования прокуратуры к ряду иных хозяйств составили 13 205 рублей.
Так что безынициативность районных управленцев для некоторых руководителей и специалистов оборачивается конкретными прорехами в личных финансах.
А для областного начальства, видимо, пора от анализа ситуации прийти к нужному решению – пропадает ведь район.
Кіраўнік медыцынскай асацыацыі Хітацу Кікучы абвінавачваецца ў арганізацыі аперацый па трансплантацыі органаў японскім пацыентам у Беларусі і іншых краінах, насуперак Закону аб трансплантацыі ў Японіі. Адзін з хворых памёр – пішуць японскія СМІ.
Дэпартамент сталічнай паліцыі Токіо абвінаваціў 62-гадовага Хітацу Кікучы, кіраўніка некамерцыйнай арганізацыі “Асацыяцыя падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” па падазрэнні ў парушэнні Закона аб трансплантацыі органаў за пасярэдніцтва ў трансплантацыі органаў у беларускім шпіталі без дазволу японскага ўраду. Гэта першы выпадак у Японіі, калі чалавек быў злоўлены па падазрэнні ў арганізацыі перасадкі органаў без дазволу, у Японіі ці за мяжой.
Згодна з заявай японскай паліцыі, з кастрычніка па лістапад 2021 года Кікучы прапанаваў 40-гадоваму мужчыне, які жыў у Токіо і пакутаваў ад цырозу печані, ажыццявіць перасадку органа за мяжой. Пры гэтым ён не атрымліваў неабходны дазвол міністра аховы здароўя, працы і сацыяльнага забеспячэння, на вядзенне бізнеса па перасадцы органаў. Аперацыя па перасадцы печані была зроблена ў сталіцы Беларусі, Мінску.
Reuters паведамляе, што пасля аперацыі стан хворага пагоршыўся. З матэрыяла інфармацыйнага агенцтва можна зрабіць выснову, што пасля вяртання ў Японію пацыенту былі вымушаны зрабіць паўторную трансплантацыю, выкарыстаўшы донарскі матэрыял аднаго з членаў сям’і, але нягледзячы на гэта, мужчына памёр.
Японскія медыя падкрэсліваюць, што Хітацу Кікучы падштурхоўваў пацыента і яго сваякоў да аперацыі словамі: “Стан печані зусім ледзь-ледзь, таму лепш рухацца хутчэй”. Таксама ён паведаміў родным хворага, што “Перасадка органаў можа быць зроблена ў Беларусі, Узбекістане або Кыргызстане”.
Пасля гэтага мужчына пералічыў на рахунак асацыяцыі, якую ўзначальвае Кікучы, каля 33 мільёнаў ен (больш за 250 000 долараў ЗША) на аплату трансплантацыі, а затым, у студзені мінулага года ён быў накіраваны ў Беларусь. Сталічная міліцыя палічыла, што гэтыя дзеянні адбыліся з парушэннем Закона аб трансплантацыі органаў, які забараняе несанкцыянаванае атрыманне органаў.
Хітацу Кікучы
У адказ на расследаванне Кікучы прызнаўся, што сапраўды рэкамендаваў аперацыю па трансплантацыі мужчыне, але адхіліў абвінавачванні ў незаконнасці гэтых дзеянняў, заявіўшы: “Я думаў, што дазвол у Японіі не патрабуецца для аперацыі за мяжой” – піша yomiuri.co.jp.
Прыцягальнасць “беларускага маршрута”
Японскія СМІ паведамляюць, што летась “Асацыяцыя падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” накіравала ў Беларусь яшчэ двух пацыентаў. Аднаму з іх, 50-гадоваму мужчыне, у ліпені перасадзілі нырку. Другі – мужчына гадоў 40 – перанёс адначасовую трансплантацыю ныркі і печані ў верасні.
Усе тры беларускіх пацыенты з Японіі атрымалі не жывую трансплантацыю (ад жывога чалавека), а донарамі органаў былі людзі, якія памерлі на месцы. У Кыргызстане і іншых краінах асацыяцыя, якой кіруе Кікуры таксама арганізоўвала трансплантацыю – былі перасаджаныя ныркі ад жывога донара.
Журналісты мяркуюць, што прыцягальнасць “беларускага маршрута” для арганізацыі трансплантацый звязана з тым, што ў Беларусі дзейнічае “прэзумпцыя згоды” на перасадку органаў чалавека, які заўчасна загінуў, (напрыклад, у аварыі) пацыентам. Гэтая акалічнасць і дала такійскай паліцыі падставу для прад’яўлення абвінавачванняў Кікуры – пад абмежаванне японскага заканадаўства трапляе менавіта перасадка органаў ад нежывога чалавека.
“Стан жанчыны пагоршыўся адразу пасля аперацыі”
Японская “Асацыяцыя падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” была створана ў 2007 годзе і арганізавала каля 180 аперацый па перасадцы органаў за мяжой.
Выданне NHK.news web узяло інтэрв’ю ў аднаго з пацыентаў асацыяцыі. Мужчына, які пагадзіўся на інтэрв’ю, мае 50-гадовы ўзрост і жыве ў рэгіёне Канта.
Яму пяць гадоў таму дыягнаставалі вострую нырачную недастатковасць, тры разы на тыдзень ён праходзіць дыяліз, але, як ён кажа, донара для трансплантацыі знайсці было складана.
– Мне сказалі, што мне давядзецца чакаць у сярэднім ад 18 да 20 гадоў, каб знайсці донара ў Японіі. Падчас лячэння мне сказалі, што я змагу пражыць пяць гадоў, калі буду шмат працаваць, так што я падумаў, што я ніколі не паспею. – патлумачыў ён планаванне трансплантацыі за мяжой выданню.
Гэты хворы сустрэўся з Хітацу Кікучы, а потым іншы чалавек, які мае дачыненне да асацыяцыі, моцна прыспешыў яго, сказаўшы: “У мяне тэрміновая вакансія.”
Мужчына-пацыент не захацеў упусціць гэтую магчымасць і перавёў на прызначаны рахунак прыкладна 22 мільёны ен (каля 168 000 долараў). У гэты час, калі мужчына спытаў дырэктара Кікучы і яго паплечнікаў: «Ці ёсць што-небудзь незаконнае?», яны сказалі: «Усё законна».
Затым яму паведамілі, што аперацыя будзе зроблена ва Узбекістане, і мужчына накіраваўся ва Узбекістан.
– Калі я прыехаў, мне было даручана ехаць у Кыргызстан, а пасля прыезду ў Кыргызстан я наведаў шпіталь, дзе рабілі аперацыю па трансплантацыі. Гэта была пяціпавярховая бальніца, і супрацоўнікі патлумачылі, што я буду ляжаць у рэанімацыі.
Акрамя таго, паводле папярэдніх тлумачэнняў асацыяцыі, яму было вядома, што аперацыю будзе праводзіць турэцкі лекар, які працуе ў нацыянальнай бальніцы і з’яўляецца надзейным. Але на месцы яму сказалі, што лекар, які вядзе пацыента, з’яўляецца егіпцянінам.
Мужчына-пацыент расказаў выданню, што была яшчэ адна японка, якая прыйшла ў гэтую бальніцу, каб атрымаць аперацыю па трансплантацыі пры пасярэдніцтве той жа асацыяцыі. Паводле яго словаў, «стан жанчыны пагоршыўся адразу пасля аперацыі… Мне стала непрыемна ад гэтага, і я вярнуўся дадому».
Мужчына паведаміў, што палову яго грошай яму вярнулі, а астатняе не.
Вядома, што 9 лютага Дэпартамент сталічнай паліцыі Японіі правёў ператрусы ў філіялах “Асацыяцыі падтрымкі пацыентаў з цяжкавырашальнымі хваробамі” падчас якіх быў канфіскаваны спіс з каля 150 пацыентаў.
Дзмітрыю Клімаву і Уладзіміру Аўрамцаву (першы і другі на фота) прысудзілі 22 гады пазбаўлення волі. Яўгену Мінкевічу далі 1,5 года пазбаўлення волі і выпусцілі ў зале суда.
Паводле версіі абвінавачвання, Клімаў і Аўрамцаў датычныя да знішчэння двух рэлейных шаф сігнальнай ўсталёўкі пад Асіповічамі. Падчас затрымання Дзмітрый Клімаў быў паранены сілавікамі. Праваабаронцы мяркуюць, што больш мяккі прысуд Мінкевічу тлумачыцца тым, што ён не ведаў пра спаленне рэлейных шафаў, а толькі падвозіў сваіх сяброў на машыне.
Дзмітрыя Клімава і Уладзіміра Аўрамцава судзілі па пяці цяжкіх артыкулах Крымінальнага кодэкса, у тым ліку за «акт тэрарызму», «здраду дзяржаве» і «ўдзел у тэрарыстычнай арганізацыі». Справу ў закрытым рэжыме два тыдні разглядаў суддзя Ігар Шведаў.
Сусветны дзень хворага (World Day of the Sick, з 1993 года).
Дзень заснаваны 13 мая 1992 года па ініцыятыве Папы Рымскага Іаана Паўла II. Пантыфік мэту Дня вызначыў так: “даць адчуць супрацоўнікам шматлікіх медыцынскіх каталіцкіх арганізацый, вернікам, усёй грамадзянскай супольнасці неабходнасць забеспячэння лепшага догляду хворых і нямоглых, аблягчэння іх пакут”.
Дата была абраная ў сувязі з тым, што менавіта ў гэты дзень у французскім мястэчку Лурд шмат стагоддзяў таму адбылася з’ява Маці Божай. Святая Дзева, Лурдская Маці Божая, якая ацаліла хворых і стала сімвалам выратавальніцы хворых.
660 год да нашай эры. Дзень заснавання японскай дзяржавы.
Ураджэнец вострава Кюсю Дзіму (? – 585 да н. э.), які лічыў сваёй прамаці багіню сонца Аматэрасу, заваёўвае краіну Ямата і займае яе пасад.
Ён прымае тытул Сына Неба і засноўвае імператарскую дынастыю, якая кіруе ў Японіі і дагэтуль. Гэты дзень лічыцца датай заснавання японскай дзяржавы. З 1336 святкуецца як самурайскае свята “Кігэнсэцу” – Дзень заснавання дзяржавы.
Сёння Японія – адзіная ў свеце імперыя, член “Вялікай сямёркі”, вялікая эканамічная дзяржава, што займае 3-4 месцы ў свеце па ВУП, 4-е – па аб’ёму экспарта і 6-е па імпарту, 11-е па колькасці насельніцтва (125 мільёнаў чалавек), з вельмі высокім узроўнем жыцця і з самай высокай сярэдняй працягласцю жыцця (85 гадоў).
Адзіная краіна ў свеце, супраць якой была выкарыстана ядзерная зброя.
1661 год. У Магілёве адбылося славутае паўстанне гараджан супраць расійскай улады – калі лічыць па новым стылі.
Паводле Магілёўскай хронікі Сурты і Трубніцкіх, у 1661 годзе “месяца лютага 1-га дня на святога Трыфана высеклі ў Магілёве гараджане магілёўцы маскоўскі гарнізон.” 1 лютага – гэта 11 лютага па грыгарыянскім календары.
У верасні 1654 г. Магілёў перайшоў без боя на бок маскоўскага войска. Гараджане прысягнулі на вернасць цару Аляксею Міхайлавічу, але хутка паміж магістратам і расійскай вайсковай адміністрацыяй узніклі супярэчнасці, якія выліліся ў паўстанне 1661 года.
У звычайны рынкавы дзень царскія вайскоўцы пачалі крыўдзіць і зневажаць гандлярак. Паводле легенды, умоўны заклік «Пара!» тады вымавіў ля ратушы бурмістр Язэп Левановіч, што кіраваў падрыхтоўкай паўстання. На гукі звону збегліся гараджане, неўзабаве ім на дапамогу прыйшлі выпушчаныя з турмы ваеннапалонныя, і за некалькі гадзін напружанага бою была знішчаная практычна ўся маскоўская залога (па розных ацэнках, ад некалькіх соцень да некалькіх тысяч чалавек). Уцяклі толькі некалькі чалавек, якія, дабегшы да Рослава, паведамілі, што «могилевские мещане… изменили… ратных людей в Могилеве всех порубили». Тры ваяводы і некалькі афіцэраў былі захоплены ў палон і адпраўлены ў Варшаву.
1807 год. Нарадзіўся Напалеон Орда.
Беларускі і пoльскі мастак, кампазітар, піяніст і педагог.
Скончыў Свіслацкую гімназію. За ўдзел у тайным студэнцкім таварыстве быў арыштаваны і выключаны з Віленскага універсітэта. Удзельнік паўстання 1830-1831 гадоў.
Жыў на эміграцыі ў Францыі. Браў урокі музыкі ў Ф. Шапена. Аўтар твораў для фартэпіяна – рамансаў, паланэзаў, серэнад, мазурак. Працаваў дырэктарам Італьянскай оперы ў Парыжы.
Наведаў шмат мясцін Беларусі, Украіны, Польшчы, Літвы. Замалёўваў пейзажы і будынкі, звязаныя з жыццём вядомых людзей. Даў абяцанне намаляваць усе замкі Беларусі, пакуль яны не разбурыліся.
Яго выявы Мірскага і Нясвіжскага замкаў, былі выкарыстаны дзеля афармлення беларускіх грашовых купюраў (узору 2000 года).
Памёр 26 красавіка 1883 года.
Яго імем названы вуліцы ў Мінску, Брэсце і Гродне, Пінская мастацкая школа. Працуе раённы музейны комплекс Н. Орды ў в. Варацэвічы Іванаўскага раёна, у Іванава пастаўлены адзіны ў Еўропе помнік. Адноўлена сядзіба, у якой нарадзіўся мастак.
1877 год. Нарадзіўся Антон Неканда-Трэпка.
Беларускі палітычны і грамадска-культурны дзеяч, педагог.
Удзельнік пецярбургскага Беларускага гуртка народнай прасветы, студэнцкага руху. Сустваральнік Беларускай сацыялістычнай грамады. Працаваў у выдавецтве «Загляне сонца і ў наша аконца».
У Мінску працаваў у польскай гімназіі, у наркамасветы БССР, намеснікам дырэктара Мінскага беларускага педагагічнага інстытута, уваходзіў у склад прэзідыума Часовага беларускага нацыянальнага камітэта. У сакавіку 1919 года арыштаваны ВЧК і інтэрніраваны ў Смаленск.
З лета 1920 года жыў у Вільні, выкладчык і дырэктар Віленскай беларускай гімназіі, сузаснавальнік Таварыства беларускай школы, працаваў у Беларускім навуковым таварыстве, Беларускім выдавецкім таварыстве, Беларускім музеі імя І. Луцкевіча. Выдаў падручнікі па фізіцы і матэматыцы для сярэдніх школ.
У кастрычніку 1939 года арыштаваны НКУС, сасланы ў Сібір. У 1942 годзе ўступіў у армію генерала Андэрса. Памёр 12 лютага 1942 года на наступны дзень апасля 65-годдзя па дарозе да месца дыслакацыі вайсковай часці.
Фота: А. Неканда-Трэпка з жонкай Юліяй
1924 год. Памёр урадэнец Полацка Дзміцер Кайгародаў (1846–1924)
Прыродазнавец, падарожнік, аўтар феналагічных карт, заснавальнік рускай феналогіі, аўтар першых радыёперадач па прыродазнаўстве, прафесар.
Пасля выйсця ў адстаўку з армейскай службы, заняўся навукай. У 1875-1905 гадах узначальваў кафедры лясной тэхналогіі, ляснога інжынернага мастацтва ў Пецярбургскім лясным інстытуце.
Аўтар больш за 300 навуковых і навукова-папулярных работ, дапаможнікаў, падручнікаў, у тым ліку «Кароткі агляд расліннага царства па кліматычных паясах», комплекснай праграмы па прыродазнаўстве. Распрацоўшчык экскурсійнага метаду, першых календароў назіранняў для школы, заснавальнік Дня птушак.
Стварыў феналагічную сетку для правядзення біякліматычнага раянавання еўрапейскай часткі Расіі, сярод яго карэспандэнтаў былі і жыхары Беларусі, у тым ліку навучэнцы магілёўскіх школ.
Як папулярызатар прыроды, мноства сваіх артыкулаў, казак прыродазнаўчага зместу рэгулярна размяшчаў у дзясятках часопісаў.
Лічыў прыроду крыніцай музычнай, мастацкай, паэтычнай творчасці, натхнення. Аўтар некалькіх рамансаў.
Імя Кайгародава носіць Феналагічная камісія Рускага Геаграфічнага таварыства, вуліца ў Пецярбургу.
Ягоны ўнучаты пляменнік – А. Кайгарадаў (1881-1951) – беларускі акадэмік, кліматолаг, рэктар БДСГА, сустваральнік гідраметэаралагічнай службы, першы кіраўнік Беларускай навукова-даследчай геафізічнай абсерваторыі.
1929 год. Утварэнне суверэннай дзяржавы Ватыкан.
Ватыкан стаў суверэнным у выніку Латэранскіх (па назве палаца) пагадненняў паміж Італьянскім каралеўствам і Апостальскай Сталіцай, паміж прадстаўніком караля Віктара Эмануіла III прэм’ер-міністрам Б. Мусаліні і кардыналам П’етра Гаспары.
Пагадненнямі скончыўся канфлікт паміж бакамі, які цягнуўся з 1870 года.
Ватыкан – карлікавая дзяржава, самая маленькая ў свеце, размешчана ў заходняй частцы Рыма, на Ватыканскім пагорку(“vaticinia” – “прадказанне”), на плошчы ў 44 гектары. Насельніцтва каля 900 чалавек.
Гэта – абсалютная тэакратычная манархія на чале з Папай Рымскім.
Значную частку тэрыторыі займае сабор святога Пятра і аднайменны пляц, якія з’яўляюцца цэнтрам пакланення каталікоў усяго свету, акрамя іх тут яшчэ месцяцца саборы Санта-Марыя-Маджорэ, Латэранскі, Ватыканская абсерваторыя.
Практычна ўвесь перыметр краіны – каля 3200 метраў – абмежаваны сцяной, якая спыняе незаконныя пранікненні.
Ватыкан мае сваю армію са 117 швейцарскіх гвардзейцаў. Грашовая адзінка – еўра. Чаканіцца абмежавана і ватыканскі еўра (у асноўным для нумізматаў).
1945 год. Завяршылася Крымская (Ялцінская) канферэнцыя “вялікай тройкі”.
Кіраўнікамі СССР, ЗША і Вялікабрытаніі быў прыняты план пасляваенага ўладкавання Еўропы, узгоднены дзеянні для дасягнення капітуляцыі Германіі. У «Камюніке аб Крымскай канфэрэнцыі» былі уключаны раздзелы пра разгром, акупацыю Германіі, рэпарацыі, аб Польшчы, Югаславіі, Кітаі і Японіі і іншыя. У выніку выканання СССР дамоў па Польшчы, БССР страціла Беластоцкую вобласць.
1952 год. У в. Ялізава Асіповіцкага раёна нарадзілася Людміла Паўлікава (Хейдарава).
Аўтар вершаў, многіх зборнікаў паэзіі, паэм, філасофскай кнігі, кніг апавяданняў, раманаў, перакладаў на беларускую мову асобных твораў А. Пушкіна, М. Лермантава, Г. Ахматавай, М. Валошына, Б. Пастэрнака, М. Цвятаевай, В. Мандэльштама, з літоўскай, украінскай, польскай.
Лаўрэат Літаратурных прэмій імя А. Адамовіча, часопіса “Дзеяслоў”, “Залаты апостраф”.
1959 год. У Мінску адбылося ўрачыстае адкрыццё Беларускага дзяржаўнага цырку з першым паказам.
Умяшчальнасць залы цырка – 1668 месцаў, цырк разлічаны для паказу нумароў розных жанраў – ад воднай феерыі да паветраных нумароў.
Першы ў Беларусі цырк «Цырк братоў Нікіціных» на 800 месцаў быў адкрыты ў Мінгску 16 лістапада 1884 года.
Будаўніцтва новага цырка пачалося ў кастрычніку 1954 года на беразе р. Свіслач. Уяўляе сабой круглае купальнае збудаванне з прамавугольным у плане трохпавярховым службовым корпусам. Галоўны фасад аформлены каланадай карынфскага ордара.
Будынак рэканструяваны ў 2008–2010 гадах.
Зараз у Беларусі працуюць толькі Мінскі і Гомельскі цыркі. А вось у 1930-я гады працавалі ў Віцебску, Мінску, Магілёве, Гомеле, Бабруйску.
1968 год. Нарадзіўся Юрый Жыгамонт.
Беларускі акцёр і тэлевядучы.
Яшчэ з дзяцінства цікавіўся гісторыяй, рэтра-рэчамі. Рана пачаў вандраваць. “Стопрацэнтны беларускі падарожнік” бо вандруе толькі ў межах Беларусі і аб гэтым ніколькі не шкадуе.
Акцёр тэатру і кіно, працуе ў Тэатры юнага гледача, прымае ўдзел у спектаклях «Маленькі лорд Фаўнтлярой», «Тарас на Парнасе».
З 2006 года быў вядучым тэлепраекту «Падарожжы дылетанта», «Новыя падарожжы дылетанта», «Прыгоды дылетанта» на тэлеканале «СТБ». З 2017 года «Падарожжа дылетанта» выходзіў на партале TUT.BY.
Самымі дарагімі для сябе кнігамі лічыць Біблію і паэму «Новая зямля» Якуба Коласа.
Даследаванне можа наблізіць навукоўцаў да разгадкі галоўнай загадкі зоркі.
У сваім блогу амерыканскае касмічнае агенцтва NASA падзялілася кадрамі, якія зрабіла абсерваторыя NuSTAR. Новую магчымасць для вывучэння зоркі навукоўцам даў тэлескоп цвёрдага рэнтгенаўскага дыяпазону.
Атрыманыя кадры аб’ядналі ў адзін, дзякуючы чаму спецыялістам удалося адзначыць самыя гарачыя кропкі на Сонцы.
Яны знаходзяцца ў так званай сонечнай кароне. Па словах навукоўцаў, кропкі ўтвараюцца, калі адбываецца навала нанаўспышак. Гэта такая з’ява, калі здараецца выкід цяпла, святла і часціц. Такі матэрыял больш гарачы, чым сярэдняя тэмпература кароны.
“Нават у сонечны дзень чалавечае вока не можа ўбачыць увесь свет, які выпраменьвае наша бліжэйшая зорка” – адзначылі ў NASA.
Цяпер навукоўцы спадзяюцца разгадаць з дапамогай тэлескопа NuSTAR галоўную загадку зоркі. Даследнікаў космасу хвалюе пытанне, чаму знешняя атмасфера Сонца – сонечная карона здольная дасягаць тэмпературы больш 1 000 000°С, што ў 100 разоў вышэй паказчыкаў паверхні зоркі.
На сённяшні дзень Магілёўская вобласць засталася без каманд у вышэйшай ліге па футболе Беларусі. «Белшына» за парушэнне фінансавага крытэрыя не атрымала ліцэнзію.
Камітэт па ліцэнзаванні клубаў Беларускай федэрацыі футбола не дапусціў 4 футбольных клуба да спаборніцтваў у вышэйшай ліге. У выніку вышэйшая футбольная ліга “скарацілася” да 11 клубаў. «Белшына» засталася без ліцэнзіі, але мае права на апеляцыю.
Як паведамілі на сайце АБФФ, чатыром футбольным клубам Камітэт адмовіў у ліцэнзіі:
ФК «Слуцк» – Артыкул 40 (крытэрый персаналу),
ФК «Белшына» за парушэнне артыкула 57 (фінансавы крытэрый),
ФК «Нафтан» – артыкул 17-1 (спартыўны крытэрый),
ФК «Смаргонь» – артыкул 17, 17-1 (спартыўныя крытэрыі), 29, 42, 45, 46 (кадравыя крытэрыі).
У выніку толькі 11 клубаў вышэйшай лігі атрымалі ліцэнзіі на выступ у будучым чэмпіянаце Беларусі: «БАТЭ», «Гомель», «Дынама-Брест», «Дынама-Мінск», «Іслач», «Мінск», «Нёман», БДУ (каманда «Энергетык-БДУ), «Славія-Мазыр», «Тарпеда-БЕЛАЗ», «Шахцёр».
Футбольны каляндар на 2023 год быў зацверджаны выканаўчым камітэтам АБФФ у сярэдзіне снежня. У Прэм’ер-лізе плануецца выступленне 16 каманд. Першы тур павінен прайсці ўжо 17-19 сакавіка.
Футбольныя клубы маюць права звярнуцца з апеляцыяй на рашэнне камітэта на працягу трох працоўных дзён. Як паведамляюць інсайды, «Белшына» напісала хадайніцтва, якое будзе разгледжана на наступным пасяджэнні выканаўчага камітэта АБФФ. Каманда настроена на станоўчы вынік. Зараз футбалісты трэніруюцца.
Саліднай пьяны 22-гадовы хлопец заваліўся ноччу пад самую раніцу ў адзін з магілёўскіх рэстаранаў. Якраз у гэты час тут закруцілася бойка. Разгарачоных наведвальнікаў на вуліцу вывела ахова, а мітусні нехта пакінуў тэлефон коштам у 1 500 рублёў на барнай стойцы. 22-гадовы забраў мабільнік і даў дзёру – паведамляе прэс-служба абласнога УУС.
Уласнік тэлефона пабачыў, аднак, крадзёж і кінуўся наўздагон за хлопцам. А тут яшчэ па вуліцы праязджаў оперупаўнаважаны Шпакаў, які спыніў маладога чалавека, што настолькі падазравана ўцякаў.
У адносінах да фігуранта ўзбуджана крымінальная справа.
У Беларускі Адзіны тарыфна-кваліфікацыйны даведнік работ і прафесій была ўключана новая спецыяльнасць – фларыст. Пастанова Міністэрства працы ўступіла ў сілу 8 лютага.
Цяпер прафесійны стандарт прадугледжвае ўвядзенне новай прафесіі рабочага “фларыст” (3-5-ы разрады).
Прымяненне гэтага стандарту дасць магчымасць арганізаваць навучанне работнікаў і прысваенне адпаведнай кваліфікацыі па прафесіі рабочага “фларыст”. Вызначыць працоўную функцыю работніка пры выкананні работ па вырабе аксесуараў з жывых і штучных кветак, букетаў розных форм у спіральнай тэхніцы, з выкарыстаннем дэкаратыўных элементаў са штучных і натуральных матэрыялаў, стварэнні кветкавых кампазіцый з жывых зрэзаных кветак, сухацветаў, штучных кветак.
