Mogilev.media продолжает знакомить вас с воспоминаниями одного из организаторов, творческих вдохновителей блистательного театрального действия “M@rt-контакт”. От которого могилевчанам, похоже, только и остались – воспоминания. Субъективные заметки бывшего главного режиссера Могилевского областного драмтеатра Владимира Петровича мы нашли в его небольшом и уютном блоге PetrovichVlad, и с любезного разрешения автора решили опубликовать без изменений и с сохранением авторского стиля для наших уважаемых читателей. Предыдущий выпуск Субъективных заметок вы можете найти здесь.
“M.@rt-контакт” Субъективные заметки.
То, что изложено ниже, моё видение ситуации и моя правда.
Зритель.
Как я уже писал, одной из причин появления Молодёжного театрального форума “М.@rt-контакт” в Могилёве, было желание показать жителям города разнообразие театрального искусства.
В 1990-х годах театр во всех смыслах переживал не лучшие времена. Здание требовало ремонта, и власти не нашли ничего лучшего, как снести театр и на его месте построить новый. Сколько сил и нервов пришлось потратить, чтобы отстоять это уникальное здание. В итоге, театр стал на долгий девятилетний капитальный ремонт, а нам предложили переехать в здание Политпроса.
Здание казённое, безликое во всех смыслах, нисколько не приспособленное под театр. Нам не разрешали лишний гвоздь вбить, а надо было оборудовать сцену, звук, свет.
Всё это делалось осторожно, маленькими шажками, при том что большими шагами от нас стал уходить зритель. Иногда на сцене было больше людей, чем зрителей в зале.
Не раз нам приходилось играть спектакли на шесть-восемь зрителей, которые вразнобой сидели в зале, рассчитанном на пятьсот человек. Это было не только у нас, это происходило на всём постсоветском пространстве. Зритель из театра ушёл, занятый выживанием, или открывшимися новыми возможностями.
В 2000 году нам вернули театр, поменялось руководство и мы с удвоенной силой и упорством стали осваивать театральное пространство Беларуси и не только…
На постановки приглашались режиссёры со своим видением театра, своей эстетикой. Мы пробовали экспериментировать жанрами, активно работали с залом, подключали зрителя к происходящему на сцене, выдёргивая его из привычной зоны комфорта…
У нас появился красивый, глубокий, пластический спектакль “Она и я”, поставленный режиссёром Виктором Куржаловым. Хулиганский спектакль-капустник “Все пьесы Шекспира” поставил польский режиссёр Яцек Пацоха…
Кто-то воспринимал это нормально, а кто-то уходил, громко хлопнув при этом дверью. Возмущенный зритель не ленился писать в соответствующие инстанции, говоря, что увиденное к театру не имеет никакого отношения.
И вот в городе появился фестиваль, на котором представлены пластические спектакли, спектакли без слов, в синтезе с куклами, зрителем, с видео, с компьютерной графикой, улицей, малой сценой, фойе, да хоть телефонной будкой…
Уникальность театра в том, что он впитывает смежные искусства, новаторские технологии, адаптирует их, пропускает через себя, являя их зрителю уже в новом качестве. Иногда это вызывает недоумение, шокирует, но в конечном итоге, приводит в восторг и заканчивается нескончаемыми аплодисментами и криками “браво”.
Коллективы из разных стран с восхищением говорили о нашей публике. Хотя многие были удивлены тому, что в конце спектакля зрители дружно встают и уже стоя долго не отпускают актёров аплодисментами.
Дело в том, что зритель не везде встаёт с мест, даже если спектакль очень понравился. В Германии, например, зритель не встаёт, но к аплодисментам добавляет топот ногами, таким образом показывая восхищение от увиденного.
Для меня же зритель, его мотивация прихода на тот или иной спектакль, до сих пор остаётся загадкой. Я понимаю, когда срабатывает “сарафанное радио”, имя актёра или режиссёра, название пьесы, автор… Но в остальных случаях, что?!!
Приведу пример. На втором фестивале к нам приехал театр “Приют комедианта”, из Санкт-Петербурга, со спектаклем “Pro Турандот” в постановке Андрея Могучего. Спектакль у зрителя вызвал восторг, эмоциональный подъём близкий катарсису. Это был ТЕАТР. По окончании спектакля зритель аплодисментами минут 15 не отпускал актеров с поклона…
Через некоторое время после М.@rt-контакта” к нам на гастроли приехал театр с предельно слабым спектаклем, и зритель в зале с таким же воодушевлением и экспрессией не отпускал актёров со сцены.
??? Хочется верить, что на этих спектаклях был разный зритель.
Наша профессия зависит от наличия в зрительном зале того самого зрителя, который голосует ногами, т.е своим приходом в театр и купленными билетами. Да это так. И очень бы хотелось видеть в театре зрителя думающего, тонко воспринимающего происходящее на сцене и понимающего, что театр может, и должен быть разным. Кроме, конечно, пошлого и скучного.
У Клайпедзе, як і па ўсё Літве праходзіць акцыя па зборы спальных мяшкоў для Украіны, паведамляе delfi.lt.
Пішам, як вайна ва Ўкраіне ўплывае на жыццё еўрапейскіх гарадоў, якія маюць партнёрскія дачыненні з гарадамі Магілёўскай вобласці.
Валанцёры, Чырвоны Крыж заклікаюць ахвяраваць жыхарам Украіны спальныя мяшкі – чыстыя, якія ўжо былі ва ўжыванні, або новыя.
– Мы ведаем, што літоўцы – надзвычай згуртаваны народ, і мы неаднаразова гэта даказвалі. Мы не можам заставацца абыякавымі да просьбы нашых калег сабраць неабходную колькасць спальных мяшкоў, таму вельмі спадзяемся, што яшчэ не стаміліся дапамагаць і ахвяраваць Украіне, якая па-ранейшаму вельмі мае патрэбу ў дапамозе. Перад Калядамі мы заклікаем зрабіць вельмі важную працу і ўнесці свой уклад у нашу ініцыятыву па зборы спальных мяшкоў. – заклікае кіраўнік Чырвонага Крыжа Літвы Крысціна Мэйдэ.
Чырвоны Крыж адзначае, што з-за хуткага пахаладання і вострага дэфіцыту электраэнергіі ва Украіне амаль 12 мільёнаў украінцаў засталіся без электрычнасці і кожны дзень змагаюцца з холадам. Таму Чырвоны Крыж Украіны звярнуўся ў Чырвоны Крыж Літвы з просьбай аб 75 000 адзінак спальных мяшкоў, у якіх цяпер вельмі маюць патрэбу жыхары Украіны.
Прэзідэнт Літвы Г. Наўседа, які далучыўся да акцыі, таксама заклікае ўсіх жыхароў Літвы згуртавацца і дапамагчы ўкраінцам у гэтай барацьбе.
– Кожны дзень вайны паказвае нам рашучасць і волю ўкраінскага народа захаваць сваю дзяржаву, захаваць свабоду. Яны змагаюцца са злом за ўсіх нас і кожны з нас можа дапамагчы ў гэтай барацьбе. Спальныя мяшкі, падораныя Чырвонаму Крыжу, будуць прызначаны для жанчын, дзяцей, бабуль і дзядуляў – тых, каго вораг хацеў бы зламаць холадам.Яны сагрэюць і абароняць жыцці, таму я заклікаю народ Літвы яшчэ раз згуртавацца для аказання дапамогі. Я таксама звяртаюся да літоўскіх муніцыпалітэтаў і бізнесу з просьбай дапамагчы Украіне шляхам перадачы электрагенератараў, у якіх краіна сёння надзвычай мае патрэбу. – сказаў кіраўнік краіны.
Арганізатары адзначаюць, што зараз не збіраюць іншыя рэчы і просяць прыносіць толькі спальныя мяшкі. Таксама падкрэсліваюць, што важна прыносіць рэчы ў добрым стане ці новыя, якія можна адразу адправіць ва Украіну.
Прагімназіі імя Максіма Горкага шукаюць новую назву
Клайпедская прагімназія імя Максіма Горкага выказала жаданне змяніць назву сваёй навучальнай установы, якую яна носіць з 1946 года. Акрамя прагімназіі назву пралетарскага класіка атрымала і былая вуліца Ліепу.
Аднак і прапанаваная школьнай супольнасцю новая назва – Клайпедская прагімназія партовага горада – выклікала здзіўленне і не задавальняе адміністрацыю горада.
Пасля дыскусій 8 снежня большасцю галасоў Камітэт па культуры, адукацыі і спорту Гарадской рады прыняў рашэнне пакуль адкласці разгляд гэтага пытання.
Член камітэта Эдмундас Кведэрыс нагадаў, што назвы многіх школ у партовым горадзе былі выбраны або па прозвішчах вядомых людзей Малой Літвы, або адлюстроўвалі пэўныя асаблівасці гэтай тэрыторыі, таму прапанаваў і далей трымацца гэтай традыцыі.
Але школьная супольнасць не жадае каб новая назва “асацыявалася з той ці іншай асобай, і хочуць нейтральную назву” – выказалася кіраўнік Аддзела адукацыі.
Са свайго боку, Юдзіта Сіманавічутэ параіла сваім калегам «не ладзіць драмы».
– Партавы горад – гутарковы выраз, але Клайпеда нідзе не ўзаконена як партовы горад. Калі абшчына выбрала такую назву, то ў гэтым няма нічога такога. – сказала яна, заявіўшы пры гэтым, што ўхваліць новую назву Клайпедскай прагімназіі партовага горада.
– Я б прапанавала адказна паставіцца да гэтага пытання, бо назвы школ фарміруюць ідэнтычнасць нашага горада, адлюстроўваюць яго гісторыю і ўсёй краіны. – сказала Н. Пуцейкіене, шкадуючы, што ў горадзе няма назваў, прысвечаных 100-годдзю далучэння Клайпедскага краю да Літвы. І задалася пытаннем, чаму гімназія не магла б быць названа ў гонар Ёнаса Будрыса, правадыра Клайпедскага паўстання.
Пытанне аб перайменаванні прагімназіі вынесенае на разгляд Гарадской рады, бо новая назва прагімназіі павінна быць узаконена з 1 студзеня.
Дамова аб Пабрацімстве Клайпеды і Магілёва была падпісана 8 сакавіка 1997.
27 лютага 2022 году, на трэці дзень уварвання расійскіх войск ва Ўкраіну, мэр Клайпеды заявіў аб спыненні пабрацімскіх сувязяў з расійскімі і беларускімі гарадамі. Паводле яго ён звярнуўся да кіраўніцтва гарадоў партнёраў, каб тыя супраціўляліся агрэсіі супраць Украіны, але рэакцыі не было. У афіцыйным спісе гарадоў пабрацімаў Клайпеды Магілёва няма.
Магілёў. media працягвае сачыць за жыццём Клайпеды, нягледзячы на спыненне партнёрскіх сувязяў з Магілёвам са спадзевам, што пабрацімства між гарадамі адновіцца.
Клайпеда месціцца на захадзе краіны і з’яўляецца портам на Балтыйскім моры. Насельніцтва 160 тысяч чалавек.
За апошнія суткі ў Мікалаеўскай вобласці расійскімі абстрэламі пашкоджаны 26 грамадзянскіх аб’ектаў, такую інфармацыю дае Друге ТВ.
Пішам, як вайна ва Ўкраіне ўплывае на жыццё еўрапейскіх гарадоў, якія маюць партнёрскія дачыненні з гарадамі Магілёўскай вобласці.
Усяго за час вайны ў Мікалаеўсакай вобласці пашкоджана часткова або поўнасцю 14 045 грамадзянскіх аб’ектаў, з іх:
– аб’екты жыллёвага фонду – 9048;
– медыцынскія ўстановы – 92;
– навучальныя ўстановы – 389;
– установы культуры – 184;
– аб’екты прамысловых прадпрыемстваў – 189;
– аб’екты жыццезабеспячэння: газа – 1025, электра – 881, вода – 32, цеплазабеспячэнне – 96; іншыя не ваенныя аб’екты – 2109.
Зараз у вобласці працягваюцца работы па аднаўленні газа- і электразабеспячэння ў населеных пунктах, якія пацярпелі ў выніку вайны. Да гэтага часу без газазабеспячэння пакутуюць 6086 спажыўцоў, спынена электразабеспячэнне, водазабеспячэнне, водаадвод у 81 населеным пункце, у 4 – часткова.
Усяго з Мікалаеўскай вобласці эвакуіравана 27751 чалавек.
Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі заклікаў Турцыю і ААН гарантаваць бяспеку Мікалаеўскай вобласці і яе портаў, што стане яшчэ адным крокам для забеспячэння глабальнай харчовай бяспекі.
Аб гэтым ён паведаміў на міжнародным форуме TRT World Forum 2022 у Стамбуле:
– Цяпер больш за 13 мільёнаў тон аграпрадукцыі на экспарт, а можам даць яшчэ дзясяткі мільёнаў тон. Нашы парты задзейнічаны ў экспартнай збожжавай ініцыятыве, працуюць толькі на палову магутнасці. І гэта таму, што Расія тармозіць рэалізацыю экспарту, трымае судны ў чаканні інспекцый. Па стане на сённяшні дзень больш за 80 суднаў.
Зяленскі перакананы, што калі гарантаваць бяспеку Мікалаеўскай вобласці і яе портаў, гэта стане яшчэ адным крокам для забеспячэння глабальнай харчовай бяспекі.
Мікалаеўскі порт
Мост паміж Мікалаевам і Херсонам, які быў зруйнаваны расійскімі акупантамі, адновяць праз некалькі месяцаў, паведаміў намеснік кіраўніка Офіса Прэзідэнта Кірыл Цімашэнка ў сваім тэлеграм-канале. Пуцеправод ужо абследавалі спецыялісты і пачынаюцца работы па аднаўленні. Дарожнікі запэўніваюць, што справяцца праз некалькі месяцаў
З мостам звязана шмат чаго: эвакуацыя жыхароў, гуманітарная дапамога, перавозка грузаў, лагістыка для бізнесу.
Рамонт моста
А вось будынак Мікалаеўскай абласной вайсковай адміністрацыі, які быў напалову разбураны ўранні 29 сакавіка ў выніку ракетных абстрэлаў расійскіх акупантаў, аднаўленню не падлягае. Яго знясуць, паведаміў кіраўнік абласной ваеннай адміністрацыі Віталь Кім. Пры абстрэлах будынку адміністрацыі пацярпеў офіс Кіма, загінула 7 чалавек, з пад завалаў выратавалі яшчэ 22 параненых.
Фота: Мікалаеўская абласная ваенная адміністрыцыя
Пабрацімства Мікалаева з Магілёвам было замацаванае дамовай у 2009 годзе.
31 мая 2022 году мэр украінскага гораду заявіў, што Пагадненне аб пабрацімстве з Магілёвам скасаванае і выказаў спадзеў, што яно будзе адноўленае, калі Беларусь стане свабоднай.
Магілёў. media працягвае сачыць за жыццём Мікалаева, нягледзячы на спыненне партнёрскіх сувязяў з Магілёвам.
Мікалаеў месціцца за 65 кіламетраў ад Чорнага мора. Да вайны ў ім жыло 490 тысяч чалавек. Траціна з іх вымушана была пакінуць горад. Паводле Генштабу Узброеных сіл Украіны Мікалаеў адзін з асноўных кірункаў наступу расіян.
Яго рэгулярна абстрэльваюць, знішчаючы гарадскую інфраструктуру і змушаючы мясцовую ўладу капітуляваць. Прэзідэнт Украіны Уладзімер Зяленскі прысвоіў Мікалаеву ганаровае званне «Горад-герой».
У Магілеўскім абласным мастацкім музеі П.В. Масленнікава 11 снежня пройдзе майстр-клас па стварэнні ялінкавай цацкі “Елачны зайчык” – паведамляе БелТА.
Музейная майстэрня ў перадкалядны час дапаможа вялікім і маленькім наведвальнікам уласнымі рукамі стварыць арыгінальныя святочныя ўпрыгажэнні, якімі затым можна ўпрыгожыць любы інтэр’ер або нават падараваць сябрам ці блізкім.
Натуральна, у крамах на сённяшні дзень прапаноўваецца шырокі выбар гатовых навагодніх цацак, аднак аўтарскія рэчы заўсёды больш каштоўныя, бо зробленыя рукамі чалавека.
Наведваць майстар-клас мастацкага музея можна цэлымі сем’ямі, а праведзены час разам стане часткай прыемных святочных падзей.
Продолжаем экономический анализ перспектив развития Юго-Западного региона. Начало читайте здесь через VPN.
Для обеспечения полноценной работы работы Белорусской национальной биокорпорации (БНБК, читайте о ней в предыдущем материале) необходимо только для производства комбикормов 750 000 тонн зерна, а всего потребность в зерне достигает 2 млн. тонн в год. Реально под потребности БНБК формируется госзаказ по зерну около 1 300 тыс. тонн и еще 700 000 тонн планируется получать в собственной сырьевой зоне БНБК.
Первоначально планируется передать в управление корпорации хозяйства с территорией в 300 000 га с перспективой дальнейшего расширения. Сложно представить масштабы финансирования данного действия, если только за полученные по наследству долги в 300 млн. рублей рассчитываться и рассчитываться.
Дело в том, что так разрекламированная по эффективности деятельность корпорации уже сегодня наткнулась на фантастическую дебиторскую задолженность, которая без помощи государства висит тяжелым камнем на шее перспективы.
Не забываем, что проект полностью бюджетный (китайцы переложили ответственность за его реализацию на Минфин), но и БНБК своевременно должна получать денежку за реализованную продукцию.
Реализация проекта в целом рассчитана на срок до 2032 года с освоением 731 млн. долларов США. А вот отчитаться за его эффективный ввод в 2032 году должен… министр сельского хозяйства Беларуси.
Кстати, в бизнес-плане данного проекта не очень заметны расходы на формирование сырьевой зоны. А вот глава государства обратил внимание на развитие сырьевой базы БНБК, как на локомотив процесса. А это уже серьезно! Параллельно запрещено закупать аналогичную продукцию из-за пределов страны – в Беларуси сформирован мощный монополист с возможностью формирования заоблачных цен и навязывания собственной продукции всем хозяйствам республики.
К сожалению, не все получается у ООО “БНБК-Агро” на местах – обеспечению перспективы развития хозяйств Юго-Западного региона (ЮЗР) явно недостает финансового внимания со стороны ООО. Сосредоточившись на оказании помощи Глусскому району, без внимания оставлены Бобруйский и Осиповичский районы. Во-всяком случае, бобруйчане даже не соизволили пригласить на “Дожинки-2022” представителей корпорации.
Тем не менее, в Бобруйском районе по итогам работы в текущем году получен валовой прирост в производстве зерна на 5 983 тонны. В Осиповичском – на 2078 тонн, а вот Глусский район, который яровые колосовые заменил кукурузой – получил минус 5985 тонн.
Будем надеяться на зерно кукурузы в Глуске, но почему-то пресса молчит об успехах в кукурузоводстве.
Беда ведь еще и в том, что Глусский район, получив 14,8 ц/га зерновых, оказался единственным в области районом, снизившим урожайность зерновых (было 14,9 ц/га в 2021 г.). Примечательно – ни один из анализируемых районов не достиг по урожайности зерновых показателей 2020 года.
Да и как можно достигнуть желаемого результата, если в Глусском районе на все площади на 1 га внесли по 250 кг калийных удобрений, а фосфорных только на половине площадей! Понадеялись на возможность их внесения сеялками при посеве – а это явный волюнтаризм (видимо, что давали, то и вносили).
В целом, начало у БНБК на площадях ЮЗР в растениеводстве получилось не таким впечатляющим, как планировалось весной. Да и, если честно посмотреть на ситуацию, производство зерна в ЮЗР под патронажем БНБК в ближайшие годы вряд ли достигнет 120 тысяч тонн – а это 15 % от потребности корпорации.
А если учесть масштабы переработки зерна в ближайшие годы, запланированные до 1 млн тонн, вряд ли и в дальнейшем местные хозяйственники будут потчевать особым вниманием руководителей БНБК. Нет финансового участия, соответствующий и почет.
Неожиданным образом выросли отдельные показатели в животноводстве, что является гордостью Надежды Котковец. Вот что она докладывает по этому поводу: в начале года привесы крупного рогатого скота (КРС) в хозяйствах Глусского района были чуть более 300 граммов, сейчас – свыше 700.
Производство молока за 8 месяцев увеличилось на 19 %. БНБК ударно закупает нетелей для хозяйств района (“Сельская газета” №119 от 13 октября 2022 г). А вот данные за 2021 год – привес КРС 395 граммов, удой молока на 1 корову 2386 кг или 115 место в республике. Привесы же КРС за 9 месяцев 2022 года составили по району 238 граммов или минус 163 грамма к соответствующему периоду года предыдущего. Удой на 1 корову за 9 месяцев добавили на 13 кг, а вот валовое производство… снизили на 7,2 % (?).
Поголовье скота Бобруйский район добавил на 1,5 %, коров – на 0,9 %. Осиповичи снизили поголовье КРС на 1,5 %, но добавили 18 голов коров. А вот Глусский район под мудрым руководством БНБК снизил поголовье на 8 % (- 1486), в том числе коров на 1,5 % (- 80 голов). А по темпам выращивании скота на мясо провал республиканского масштаба – минус 47 % (!) (“Сельская газета” №125 от 27 октября 2022 г.). Глусский район допустил наибольшее снижение приплода и как жить в ближайший год?
Но есть и хорошее, что, пожалуй, привнесено БНБК: отлаживается осеменение скота, нет особых претензий по его непроизводственному выбытию, сегодня Глусский район плюсует 2 кг на 1 корову. Видно, что район дает, пусть и маленькую, но отдачу от волшебных инвестиций. Правда, есть претензии к постановке техники на “зимовку”, но это уже, пардон, претензии не к БНБК, а к местным работникам, руководителям и чиновникам.
В приснопамятные советские времена в Могилевской области четко выделялись три экономических региона: центральный (Могилев), юго-восточный (Кричев) и юго-западный (Бобруйск). Привязка к данным городам в качестве центров определялась их значимостью в экономике области и территориальным расположением.
Со временем в кричевском регионе был построен Белорусский цементный завод, а в самом Кричеве ушли в небытие десятки организаций и, в первую очередь, мясокомбинат, что потянуло на экономическое дно производство мясной продукции и автотранспортные предприятия района.
Ситуация зашла в такой минус по региону, что в 2015 году было принято решение о развитии ЮВР (юго-восточного региона) под непосредственным патронажем главы государства. Регион получил из разных источников более миллиарда рублей инвестиций, без которых он бы за эти 7 лет после Указа точно бы “загнулся”.
Дела в Центральном регионе в сельском хозяйстве тоже не очень блестящие – Чаусы, часть Могилевского и Шкловского районов, Дрибин и Круглянщина явно затормозились в экономическом развитии, в Быхове даже умудрились довести до состояния банкротства овощеперерабатывающий завод. В-общем, петь дифирамбы в этом регионе в принципе некому.
И совсем уж позабыт в успешности своих деяний юго-западный регион (ЮЗР) во главе с Бобруйском, а сейчас и с Осиповичами, как крупным промышленным центром.
Конечно, нельзя отрицать успехи “колхозов” Бобруйского района, которые с 2016 года демонстрируют постепенный рост производства сельскохозяйственной продукции, иногда прорывается в “плюсы” Осиповичский район, но окончательно портит картину своими антирекордами в производстве зерна, реализации скота на убой и по удою молока на 1 корову Глусский район.
Острый дефицит финансовых ресурсов – беда еще та для всех сельхозорганизаций Могилевщины. Но в хозяйствах ЮЗР в последние годы вмешались и объективные обстоятельства – они попали под влияние южной климатической зоны. Погода и раньше не благоволила хозяйствам ЮЗР с их песчаными почвами, а тут просто навала какая-то климатическая.
Дело в том, что в этой зоне давно уже прописались почвенные засухи – не менее 6 за десятилетку. Чиновники не очень прислушиваются к ученым по поводу необходимости обводнения сельскохозяйственных угодий или облесения таковых с балльностью менее 17.
В распоряжении хозяйственников остается лишь одна рекомендация – научное планирование посевов. Этот вариант иногда срабатывает, но без инвестиций в аграрный сектор ЮЗР кардинальных успехов не достичь. Без изменений инвестиционной судьбы ЮЗР оставалось и далее влачить горькую судьбу недолюбленных детей государства.
Помощь, однако, пришла совсем с неожиданной стороны и помощь весьма авторитетная. Дело в том, что по Указу № 300 в 2016 году была организована БНБК (белорусская национальная биокорпорация) с целью углубленной переработки зерна и получения ряда незаменимых аминокислот. Естественно, с использованием их в производстве современных комбикормов.
Комбикорма из покупного зерна получались сверхдорогими и тогда возникла идея организации собственной сырьевой зоны по производству дешевого зерна и руководство БНБК обратило взор на проблемные районы ЮЗР – Глусский, Бобруйский и Осиповичский. Для цели юридического обоснования извлечения зерна из закромов Могилевщины, в начале 2022 года БНБК создало дочернее предприятие – ООО “БНБК-Агро”, которому в доверительное управление на три года переданы акции всех 6 сельхозпредприятий Глусского, 4-х Бобруйского и всех 5 “колхозов” Осиповичского районов.
Кстати, руководству ООО поставлена задача, характерная для всех промышленников, ввязавшихся в агросектор – дать импульс развитию сельского хозяйства в этой части Могилевской области. Так что с удешевлением производства собственного зерна придется повременить.
Возглавляющая ООО Надежда Катковец с огромным финансовым рвением взялась за работу на территории ЮЗР и, в первую очередь, в Глусском районе. На ремонт и закупку новой сельскохозяйственной техники первой необходимости ООО весной 2022 года уже потрачено 17 млн. рублей. Дальше-больше…
Окунувшись в проблемы аграриев Глусчины, выявили необходимость в приобретении машин и механизмов для полного цикла возделывания сельхозкультур. Заметим, это не только плуги и культиваторы, но и кормо- и зерноуборочная техника на сумму 63 миллиона рублей. Инвестиционные фантазии уже простерлись до необходимости приобретения и строительства зерносушильного комплекса мощностью 1 тысяча тонн в сутки и явно за валюту. Алё-о-о! Кто-нибудь остановит процесс угробления государственных денег?
В лучший год по зерновым (2016) Глусский район выдал почти 21 тысячу тонн, а это в среднем по 300 тонн в сутки намолота. “Апофеоз” зерновой деятельности района приходится на 2022 год – всего лишь 7 200 тонн. Надежда на зерно кукурузы?
Во-первых, оно очень дорогое; во-вторых, по урожайности оно почти на уровне зерновых колосовых. Глусский район уже 2 года получает менее 15 ц/га зерна! Даже при двукратном росте урожайности, покупать сушильный комплекс – финансовое преступление. Как предложение: в Беларуси (в Бресте) производятся неплохие сушилки: одну из них установить в “Экспериментальной базе “Глуск”, вторую – в Заволочицах. Тогда можно вести разговор о рациональности и эффективности.
ООО “БНБК-Агро” пришлось втянуться и в иные работы и подотрасли сельского хозяйства, в частности, Глусского района. Еще весной для поддержки животноводства выделили комбикорма на 2 млн. рублей, в течение лета приводилась в порядок ремонтная база машинно-тракторной станции (МТС), распахивались запущенные земли и вводились в севооборот, но и приняли участие в заготовке кормов. На финише уборочных работ все зерно из зоны действия ООО вывезено в Пуховичи.
Фото взято из открытых источников и носит иллюстративный характер. (продолжение следует)
Фотаздымкі прыпынка каля завода “Зеніт” у Магілёве разляцеліся па сацыяльных сетках. Дызайнерскі дах пабудовы выклікае мала захаплення ў гараджан, мяркуюць каментатары, асабліва ў часы сцюжы ці мокрага снегападу.
Праца знойдзецца ўсім – і пенсіянерам, і алкаголікам, і наркаманам, і вызваленым з турмы.
“Тыдзень занятасці” будзе праходзіць ва ўпраўленні па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Магілёўскага гарвыканкама па вуліцы Касманаўтаў, 17.
Адкрые тыдзень “гарачая тэлефонная лінія” па пытаннях працаўладкавання пенсіянераў і асоб перадпенсійнага ўзросту, запланаваная на 7 снежня (з 9.00 да 12.00).
8 снежня з 9.00 да 16.00 ва ўпраўленні па працы адбудзецца “Дзень адкрытых магчымасцей”, з 11.00 да 12.00 – кірмаш вакансій для ўсіх катэгорый грамадзян.
З 9.00 да 12.00 будзе арганізавана “прамая тэлефонная лінія” па пытаннях павышэння прававой пісьменнасці моладзі ў сферы працоўных адносін. У гэты ж дзень у 10.30 ва ўпраўленні па працы пачнецца інфармацыйна-кансультацыйная сустрэча аб магчымасці працаўладкавання асоб з інваліднасцю на прадпрыемствы горада “Пераадольваем перашкоду разам”.
З 12.00 да 13.00 запланавана кансультацыйная гадзіна для асоб, вызваленых з устаноў крымінальна-выканаўчай сістэмы, асоб, якія пакутуюць на алкагалізм, наркаманію, таксікаманію і залежнасць ад іншых псіхаактыўных рэчываў, а таксама якія вядуць асацыяльны лад жыцця.
У 11.30 пачнецца практычны занятак для беспрацоўных грамадзян з інваліднасцю “Адаптацыя на рынку працы”, з 11.00 да 13.00 пройдзе кансультацыйны пункт для грамадзян, якія жадаюць атрымаць фінансавую падтрымку ў выглядзе субсідый для арганізацыі прадпрымальніцкай або рамеснай дзейнасці “Пабудуем бізнэс разам”.
9 снежня з 9.00 да 12.00 магілёўцы змогуць звярнуцца на «гарачую тэлефонную лінію» па пытаннях перасялення грамадзян на новае месца жыхарства і працы (як правіла, у сельскую мясцовасць).
13 снежня з 9.00 да 12.00 адбудзецца гарачая тэлефонная лінія па пытаннях прафесійнай арыентацыі і навучання грамадзян.
14 снежня з 10.00 да 12.00 на сайце e-vacancy.by пройдзе электронны кірмаш вакансій. У гэты ж дзень з 10.00 да 12.00 ва ўпраўленні па працы адбудзецца кансультацыйны пункт для жанчын, якія жадаюць атрымаць фінансавую падтрымку ў выглядзе субсідый для арганізацыі прадпрымальніцкай або рамеснай дзейнасці “Ваш паспяховы жаночы бізнес”.
Дадатковую інфармацыю можна атрымаць па тэлефонах: 41-88-04, 41-88-03, 41-88-16.
Міжнародны дзень грамадзянскай авіяцыі (International Civil Aviation Day з 1994 года) абвешчаны Генеральнай Асамблеяй ААН у сувязі з 50-й гадавінай падпісання Канвенцыі аб міжнароднай грамадзянскай авіяцыі, у адпаведнасці з якой і была створана міжнародная арганізацыя грамадзянскай авіяцыі ICAO.
Як вядома, 7 лістапада 1933 года, у дзень адкрыцця аэрапорта “Мінск-1”, быў выкананы першы авіарэйс Мінск-Масква. Гэта дата стала зыходным пунктам у развіцці грамадзянскай авіяцыі Беларусі.
Галоўная ў краіне авіякампанія “Belavia” мае 17 прадстаўніцтваў у розных краінах. Перавозіць да 3 мільёнаў пасажыраў у год. У кампаніі эксплуатуюцца толькі самалёты Boeing і Embraer.
Свята Кацярыны. Кацярына Санніца (народны каляндар). «Забрала край лета».
Кацярына – апякунка незамужніх дзяўчат. Да ўзыходу сонца выходзілі дзяўчаты з прасяной кашай на дарогу і клікалі лёс. Калі певень адгукаўся – удача чакае.
Вечар пад Кацярыну – час варажбы. Дзяўчаты перад сном кладуць пад падушку кавалак хлеба і загадваюць: які суджаны прыйдзе кавалак разламаць.
Кацярынінскія гулянні – першае катанне на санях.
Яснае надвор’е на Кацярыну прадвесціць марозную зіму.
У гэты дзень упершыню пасля восеньскага вяселля паказвалася на людзі маладая.
Кацярына на санях коціць да зімовага Ягорыя (9 снежня) у госці, да халоднага Юр’я.
Калі снег упадзе на сухую зямлю і стане шлях санны, на наступны год – неўраджай.
Калі на Кацярыну адліга, ды смуга, ды золь – тады маразоў не чакай раней за Варварын дзень (17 снежня).
1863 год. Памёр Ануфрый Петрашкевіч.
Польскі і беларускі паэт. Быў гувернёрам у Ігната Дамейкі, які стаў нацыянальным героем Чылі, і яго братоў.
Адзін з заснавальнікаў таварыства філаматаў, распрацаваў структуру таварыства прамяністых.
Быў пад следствам па справе філаматаў, знаходзіўся ў ссылцы, у 1831 годзе «за сімпатыі да паўстання» быў прыгавораны да смяротнага пакарання, але прысуд замянілі на бестэрміновае пасяленне ў Сібіры.
Актыўна збіраў філамацкую спадчыну – каля тысячы лістоў Міцкевіча, Чачота, Зана, Петрашкевіча, Дамейкі і іншых, літаратурныя творы, прамовы, песні.
Садзейнічаў выданню «Санетаў» А. Міцкевіча, якія адразу сталі вельмі папулярнымі ў Расіі. Падрыхтаваў да выдання паэзію Тамаша Зана і Яна Чачота.
На радзіму вярнуўся толькі ў ліпені 1860 года. Пасля ягонай смерці выйшлі тры тамы дакументацыі, пяць тамоў філаматавых перапісак, два тамы паэзіі. Архіў захоўваецца ў Варшаве, Любліне і Вільнюсе.
Паэт паслужыў прататыпам Яцака, персанажа паэмы Адама Міцкевіча «Дзяды».
1877 год. У рэдакцыі часопіса “У свеце навукі” прадэманстравана першая ў гісторыі тэхнікі гуказапісвальная прылада – фанограф Томаса Эдысана.
Яе прадэманстраваў механік Эдысана Джон Крузі.
У фанографе гукавыя ваганні рэгістраваліся ў выглядзе баразёнкі, якая праціснута ў алавянай фальзе, якой быў абгорнуты валік.
Першым гуказапісам сталі прачытаныя Эдысанам радкі з дзіцячага верша “У Мэры быў баранчык”.
Якасць гуказапісу палепшылася пасля з’яўлення ў пачатку 1880-х гадоў фанографа з валікам з пластом воску.
1878 год. Нарадзіўся Аляксандр Астрамовіч.
Беларускі каталіцкі святар, паэт.
У час вучобы ў каталіцкай духоўнай семінарыі ў Пецярбургу, арганізаваў аб’яднанне клірыкаў-беларусаў. Выступаў за беларусізацыю касцёла ў Беларусі, касцельныя казанні да вернікаў па-беларуску стаў весці з 1914 года.
Адзін з арганізатараў і ўдзельнік з’езда беларускага каталіцкага духавенства ў Мінску (1917), сябра Хрысціянскай дэмакратычнай злучнасці, адзін з ініцыятараў выдання газеты “Biełarus” (1913).
Аўтар вершаў, зборніка паэзіі, паэмы, вершаванага апавядання, беларускага рэлігійнага гімна «Божа, што калісь народы…».
Збіраў народныя песні, якія разам з запісамі А. Грыневіча склалі зборнік «Беларускія песні з нотамі».
Памёр 17 студзеня 1921 года.
1921 год. Па ініцыятыве Б. Тарашкевіча ў Радашковічах заснавана Таварыства беларускай школы (ТБШ).
Культурна-асветная арганізацыя ў Заходняй Беларусі,якая працавала ў 1921-1936 гадах.
Радашковіцкае ТБШ далучылася да ТБШ, якое было створана ў Вільні (статут зацверджаны 1 ліпеня 1921).
ТБШ імкнулася распаўсюджваць і дапамагаць асвеце сярод беларусаў, пашыраць беларускія школы і беларускую асвету наогул, выступала супраць паланізацыі, сацыяльнага прыгнёту, праводзіла шырокую дзейнасць па адкрыцці беларускіх школ, павышала агульнаадукацыйны і культурны ўзровень насельніцтва, яго нацыянальную свядомасць.
Забаронена польскімі ўладамі 2 снежня 1936 года.
У Рэспубліцы Беларусь ТБШ была адноўлена як грамадскае аб’яднанне і дзейнічала ў 1996-2021 гадах.
Галоўная ўправа ТБШ (злева направа) у першым радзе: М. Пяткевіч, Ф. Стацкевіч, С.Паўловіч, М. Кепель; у другі радзе: Р. Шырма, П. Кізевіч, М. Марцінчык.
1928 года. Нарадзіўся Радзім Гарэцкі.
Беларускі грамадскі дзеяч і навуковец-геолаг, акадэмік, доктар геолага-мінералагічных навук. Заслужаны дзеяч навукі. Замежны член Расійскай акадэміі навук.
Працаваў дырэктарам Геалагічнага інстытута АН СССР, Інстытута геахіміі і геафізікі АН БССР, быў віцэ-прэзідэнтам Акадэміі навук Беларусі.
Даследаваў геалагічныя платформы, карысныя выкапні Еўразіі, Беларусі, высветліў тэктанічныя заканамернасці размяшчэння многіх карысных выкапняў, адкрыў новы газаносны раён у Прыараллі, Базайскае радовішча ў Заходнім Казахстане.
Актыўна ўдзельнічаў у складанні Міжнароднай тэктанічнай карты Еўропы, тэктанічных карт Еўразіі (Дзяржаўная прэмія СССР), Беларусі і сумежных тэрыторый (Дзяржаўная прэмія БССР). Аўтар больш за 550 навуковых прац і больш за 300 навукова-папулярных выданняў, у тым ліку 46 манаграфій, 41 карты.
У 1993-2001 гадах – прэзідэнт Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына», адзін з арганізатараў з’ездаў беларусаў свету. У шматлікіх публікацыях, у кнізе «Шляхам адраджэння», выступае за дэмакратыю і дзяржаўную незалежнасць Беларусі, адраджэнне беларускай мовы і культуры.
У 2000 годзе, разам з Г. Бураўкіным і Р. Барадуліным, стаў арганізатарам Усебеларускага з’езда за незалежнасць. Узнагароджаны Медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.
1938 год. Расстраляны НКУС Пётр Бузук.
Беларускі мовазнавец, лінгвіст-славіст, літаратуразнавец, паэт, празаік, педагог. Доктар філалагічных навук.
Працаваў ў БДУ, Інбелкульце, старшынёй дыялекталагічнай камісіі, дырэктарам Інстытута мовазнаўства АН БССР, узначальваў падрыхтоўку праекту граматычнай рэформы 1933 года.
Вывучаў праблемы праславянскай мовы, праблемы ўтварэння асобных моўных груп эпохі праславянскага адзінства, пытанні агульнага і параўнальнага мовазнаўства, распрацоўваў пытанні беларускай лінгвістычнай геаграфіі.
Даследаваў узаемаадносіны літаратурнай мовы і дыялектаў, культуру беларускай мовы, станаўленне правапісных і графічных нормаў. Вывучаў узаемасувязі ўкраінскай і беларускай моў.
Аўтар першага дыялекталагічнага атласа беларускай мовы – першага для ўсходнеславянскіх моў, і славянскіх моў наогул – фактычна, і першай лінгвагеаграфічнай працы.
Пад псеўданімам П. Росіч пісаў апавяданні, вершы, рабіў пераклады. Член «Маладняка».
Арыштоўваўся ДПУ ў 1930, 1934, 1937 гадах, быў ў ссылцы ў Волагдзе. У 1937 годзе прысуджаны да расстрэлу.
1941 год. Японская авіяцыя атакавала Пёрл-Харбар.
Пёрл-Харбар – найбуйная ваенна-марская база ЗША ў Ціхім акіян на востраве Ааху Гавайскіх астравоў, падвергся раптоўнаму нападу японцаў.
На працягу двух гадзін была знішчана большая частка амерыканскага Ціхаакіянскага флота: 4 лінкоры, крэйсер, 2 эсмінцы, дапаможныя судны, 188 самалётаў.
Яшчэ 4 лінкоры, 3 лёгкія крэйсеры, эсмінец, 2 дапаможныя судны і звыш 100 самалётаў атрымалі пашкоджанні.
Загінула больш за 3 500 амерыканцаў. Японцы страцілі 29 самалётаў і 6 падводных лодак, звыш 70 самалётаў атрымалі пашкоджанні. Загінулі 64 японцы, адзін патрапіў у палон.
Пасля нападу, грамадская думка ў ЗША рэзка змянілася ў бок удзелу ў ваенных дзеяннях.
Прэзідэнт ЗША Ф. Рузвельт назваў 7 снежня 1941 года “шокам і днём нацыянальнай ганьбы”. Лозунг “Помні Перл-Харбар” быў вядучым у вайне супраць Японіі.
8 снежня вайну Японіі аб’явілі ЗША, Вялікабрытанія, Канада і шэраг іншых краін.
1943 год. Загінуў Вацлаў Іваноўскі.
Беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, доктар тэхнічных навук.
Займаўся навуковай і выкладчыцкай работай у Санкт-Пецярбургу, у Пецярбургскім тэхналагічным інстытуце, дзе праводзіў доследы над вырошчваннем цукровых буракоў у Віленскай губерні. Заснавальнік Беларускай рэвалюцыйнай партыі (1902), член ЦК Беларускай сацыялістычнай грамады.
Стварыў у Пецярбургу першае беларускае выдавецтва – суполку «Загляне сонца і ў наша аконца» (1906), кіраваў Беларускім выдавецкім таварыствам у Вільні. Зрабіў апрацоўку першага буквара сучаснай беларускай мовы.
Удзельнік Усебеларускага з’езда (1917), міністр асветы ва ўрадзе БНР (1918), упаўнаважаны Найвышэйшай рады БНР. Пашыраў сетку беларускіх школ на Міншчыне, кіраваў беларускім педінстытутам, загадваў кафедрай тэхналогіі ферментацыі харчовых прадуктаў Варшаўскай політэхнікі, кафедрай хімічнай тэхналогіі Віленскага універсітэта (1940-1941).
Пад час вайны быў бургамістрам Мінска (1942-1943), намеснікам старшыні Беларускага навуковага таварыства, узначальваў Беларускую народную самапомач.
Даследваў праблемы перапрацоўкі садавіны і гародніны, пякарства, спіртовыя і паліўныя сумесі як замяняльнікі традыцыйнага маторнага паліва, ачышчэння і выкарыстання фабрычных постцэлюлозных сцёкаў і іншыя.
Загінуў 7 снежня 1943 года ў выніку тэрарыстычнага замаху.
1948 год. У Магілёве і Магілёўскай вобласці ўтварыўся шматсутачны галалёд.
Ён захоўваўся на працягу рэкордных 105 гадзін.
1965 год. Усяленскі патрыярх Афінагор зняў анафему, якая была накладзена на каталіцкую царкву ў 1054 годзе.
Гэта адбылося паводле сумеснай каталіцка-праваслаўнай дэкларацыя папы рымскага Паўла VI і ўсяленскага патрыярха Афінагора I. Дэкларацыя адмяніла ўзаемныя адлучэнні 1054 года паміж Рымска-каталіцкай і Канстанцінопальскай праваслаўнай цэрквамі.
Нагадаем, што ў 1054 годзе адбыўся падзел хрысціянства на каталіцкую і праваслаўную канфесіі.
У дэкларацыі гаварылася аб “шкадаванні” ў сувязі з адлучэннямі 1054 года, што яны ёсць вынік “злоўжыванняў”. Адзначалася, што адлучэнні былі накіраваныя супраць канкрэтных асоб і не адносіліся да цэркваў. Абодва бакі заявілі аб «шкадаванні аб абразлівых словах і неабгрунтаваных абвінавачваннях».
1988 год. Адбыўся Спітакскі землятрус ў Арменіі.
Магутныя падземныя штуршкі магнітудай 6,8-7,2 пачаліся а 11:41 па мясцовым часе і за паўхвіліны разбурылі амаль усю паўночную частку Арменіі, ахапіўшы тэрыторыю з насельніцтвам каля 1 мільёна чалавек. У эпіцэнтры землятрусу – Спітаку – інтэнсіўнасць штуршкоў дасягнула 9-10 балаў (па 12-бальнай шкале MSK-64).
Падземныя штуршкі адчуваліся ў Ерэване і Тбілісі. Хваля, выкліканая землетрасеннем, абыйшла Зямлю і была зарэгістравана ў Еўропе, Азіі, Амерыцы і Аўстраліі.
Землятрус знішчыў каля 40% прамысловага патэнцыялу Армянскай ССР, дашчэнту разбурыў Спітак і 58 сёл, часткова – Ленінакан (цяпер Гюмры), Сцепанаван, Кіравакан (цяпер Ванадзор) і больш за 300 сёл.
19 000 чалавек сталі інвалідамі, загінулі больш за 25 000 (іншыя дадзеныя – да 150 000), 514 000 чалавек засталіся без прытулку. З-за рызыкі аварыі была спынена Армянская АЭС.
