Ён забраў у пенсіянера 50 тысяч рублёў і збіраўся дзейнічаць паводле далейшага «алгарытму дзеянняў» – адвезці грошы ў пазначанае месца, аднак крымінальны алгарытм перапынілі магілёўскія аператыўнікі.
Як высветлілася, хлопец дзейнічаў у складзе групы ашуканцаў, якая павінна была атрымаць за працу тры працэнты ад сумы «здзелкі».
Пяцьдзесят тысяч рублёў падмануты пенсіянер аддаў за абяцаную яму ўстаноўку дамафона.
Дзень мабілізацыі супраць ядзернай пагрозы (Day of mobilization against the nuclear threat, з 1985 года).
Адзначаецца з моманту прыняцця Дэлійскай дэкларацыі аб прынцыпах свабоды ад ядзернай зброі і негвалтоўнага міру. Дэкларацыя змяшчае заклік да спынення гонкі ядзернага ўзбраення, скарачэння і паступовай ліквідацыі ядзерных арсеналаў і ліквідацыі пагрозы ядзернай вайны.
Заснавальнікі даты сцвярджаюць, што магчымасці ратавання ад уздзеяння ядзернага выбуху вельмі абмежаваныя. У выніку буйнамаштабнай ядзернай вайны адбудзецца глабальная кліматычная катастрофа.
Хоць ядзерная зброя выкарыстоўвалася ў ваенных дзеяннях усяго двойчы, у 1945 годзе, усе наступныя дзесяцігоддзі міжнародная дыпламатыя і ваенная стратэгія дзяржаў знаходзіліся пад моцным уплывам планаў вядзення магчымай ядзернай вайны, якія распрацоўваліся.
Трынітраталуолавы эквівалент бомбы, скінутай на Хірасіму, складаў 13 кт. Выбуховая моц савецкай стратэгічнай ракеты SS-18, у 1540 разоў больш.
Занепакоенасць выклікае агрэсія Расіі, якая мае значны ядзерны арсенал, супраць Украіны.
Дзень беларускай навукі (з 1993 года).
Апошняя нядзеля студзеня. Вядучым даследчым і навуковым цэнтрам краіны з’яўляецца Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, заснаваная ў 1928 годзе. У Нацыянальнай акадэміі працуе больш за 18 тысяч даследчыкаў, тэхнікаў, дапаможнага і абслуговага персаналу, сярод якіх нямала дактароў і кандыдатаў навук.
Адзін з найважнейшых паказчыкаў навуковай дзейнасці – навукаёмістасць ВУП – у апошнія гады складае каля 1%. Гэта вышэй, чым у большасці краін СНД, але значна ніжэй, чым у развітых краінах. У краінах супастаўных з Беларуссю па памеры і насельніцтве – Фінляндыі і Швецыі – навукаёмістасць ВУП роўная 3%.
1720 год. Нарадзіўся Францішак Багамолец.
Польскі і беларускі драматург, публіцыст, выдавец. Выкладчык у Віленскім, Варшаўскім езуіцкіх калегіумах. Вылучаўся шматбаковай дасведчанасцю.
Заснаваў і рэдагаваў у Варшаве часопісы «Wiadomości Uprzywilejowane Warszawskie», «Kurier Warszawski».
Аўтар вершаў, больш за 20 камедый для школьнага тэатра, у якіх з пазіцый памяркоўнага асветніцтва крытыкаваў норавы Рэчы Паспалітай, заганы шляхты. Складаў вершы.
Апублікаваў хронікі М. Бельскага, М. Стрыйкоўскага, М. Кромера, А. Гваньіні, лісты Я. Каханоўскага, П. Каханоўскага, С. Любамірскага, М. Сарбеўскага.
Выступаў супраць засілля ў літаратуры лацінскай мовы, але дапускаў запазычанні з блізкароднасных моў, у тым ліку з беларускай. Збіраў беларускія прыказкі і прымаўкі, якімі хацеў дапоўніць зборнік С. Рысінскага.
Меў непасрэднае дачыненне да першай польскай оперы – «Ашчасліўленая беднасць», напісанай паводле яго лібрэта кампазітарам М. Каміньскім і пастаўленай 11 ліпеня 1778 ў Нацыянальным тэатры ў Варшаве.
Памёр 24 красавіка 1784 года.
1864 год. У Вільні арыштаваны Канстанцін Каліноўскі.
Палітычны дзеяч, публіцыст, паэт. Адзін з кіраўнікоў паўстання 1863-1864 гадоў.
Царскім уладам ён быў выдадзены камісарам Магілёўскай губерні Вітаўтам Парфяновічам.
Публічна павешаны 22 сакавіка 1864 года на гандлёвай плошчы Лукішкі ў Вільні.
Таемна пахаваны на Гедзімінавай (Замкавай) гары ў Вільні, побач з іншымі лідарамі і ўдзельнікамі паўстання, забітымі на загад расійскай акупацыйнай улады. Усе магілы былі зраўняныя з зямлёй.
Урачыстае перапахаванне К. Каліноўскага і іншых паўстанцаў адбылося 22 лістапада 2019 года на могілках Росы ў Вільні.
Адзін з першых беларускіх мастацкіх фільмаў быў «Кастусь Каліноўскі» (1928). У 1943 годзе ў гонар героя была названая савецкая партызанская брыгада, якая дзейнічала каля Гродна і Беластока.
У гонар деяча названыя вуліцы ў Мінску, Гродна, Магілёве, Пінску і іншых гарадах Беларусі, гімназія № 1 у г. Свіслач. Адзіны беларускі помнік усталяваны ў Свіслачы. Бюст усталяваны ў Нью-Ёрку.
Указ прэзідэнта Беларусі ад 15 студзеня 1996 года № 26 зацвердзіў Ордэн Кастуся Каліноўскага. Узнагарода не выкарыстоўваецца, але не выходзіла і адпаведнай пастановы аб яе скасаванні.
У 2022 годзе на Украіне створаны беларускі полк імя Каліноўскага.
1878 год. Нарадзіўся Уладзімір Самойла. Беларускі публіцыст, літаратурны крытык, філосаф.
Удзельнік беларускага літаратурна-грамадскага руху, адзін з заснавальнікаў кніжнага таварыства «Мінчук» (1906). Супрацоўнічаў у мінскіх і віленскіх перыядычных выданнях «Минский курьер», «Наша ніва».
Хатні настаўнік Івана Луцэвіча, адыграў значную ролю ў творчым станаўленні Янкі Купалы, адзін з першых высока ацаніў яго здольнасці і літаратурную творчасць.
Аўтар артыкулаў, эсэ прысвечаных творчасці расійскіх і замежных пісьменнікаў.
З 1918 года жыў у Вільні, працаваў выкладчыкам у гімназіі і публіцыстам у газетах «Віленская мова», «Віленскія навіны», быў адным з вядучых публіцыстаў заходнебеларускага друку вызваленчага кірунку, рэцэнзентам на выданні Інбелкульта і Акадэміі Навук, працаваў бібліятэкарам Беларускага музея імя І. Луцкевіча.
Арыштаваны НКУС у кастрычніку 1939 года. Вязень беластоцкай турмы.
Расстраляны, верагодна, у 1941 годзе.
1884 год. Нарадзіўся Антон Луцкевіч.
Беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, публіцыст, літаратурны крытык, гісторык, мовазнаўца, выдавец.
Адзін з заснавальнікаў Беларускай сацыялістычнай грамады, сябра рэдакцый газет “Наша доля” і “Наша ніва”, адзін з выдаўцоў газеты “Гоман”. Старшыня Віленскай беларускай рады, сябра Рады БНР.
Ініцыятар абвяшчэння і аўтар праекта Трэцяй Устаўной граматы, паводле якой Беларуская Народная Рэспубліка абвешчаная незалежнай дзяржавай. З кастрычніка 1918 года старшыня Народнага сакратарыята БНР, з лістапада – старшыня Рады Народных Міністраў (прэм’ер-міністр) і міністр замежных спраў.
Грамадска-палітычны дзеяч у Заходняй Беларусі.
Арыштаваны НКУС 30 верасня 1939 года ў Вільні. Перавезены ў мінскую турму, 14 чэрвеня 1941 года прыгавораны да 8 гадоў лагераў. Памёр 23 сакавіка 1942 года ў лагеры ў Аткарску Свярдлоўскай вобласці.
1904 год. У Магілёўскім Іосіфаўскім кафедральным саборы праасвяшчэнным Максімам быў прачытаны народу Найвышэйшы маніфест аб вайне з Японіяй і здзейснены малебен аб дараванні перамогі расійскім войскам.
У маі 1910 года тут 3 дні знаходзіліся мошчы Святой Еўфрасінні Полацкай, якія накіроўваліся з Кіева ў Полацк. Праз 25 гадоў, 29 студзеня 1929 года гарадскія улады вырашылі сабор зачыніць. У 1932 годзе, у будынку адкрыўся музей гісторыі рэлігіі і атэізму. У 1937 годзе было прынята рашэнне аб зносе сабора і будаўніцтве гасцініцы “Дняпро” для новай беларускай сталіцы ў Магілёве.
Сабор Святога Іосіфа – першы ўзор класіцызму ў культавым дойлідстве на тэрыторыі Беларусі, праваслаўны сабор на Саборнай плошчы ў Магілёве. Першы камень у падмурак будучага сабора, ля пляцоўкі з драўлянай царквой Уваскрэсення Хрыстова, быў закладзены 29 мая 1780 г. Кацярынай ІІ і аўстрыйскім імператарам Іосіфам II.
Храм быў пабудаваны ў 1798 годзе па праекце М. Львова і ўпрыгожаны карцінамі і іконамі Ул. Баравікоўскага.
У кастрычніку 2011 года намеснік старшыні Магілёўскага гарвыканкама Ігар Шардыка заявіў, што Іосіфаўскі сабор у ліку першых стаіць у чарзе на аднаўленне разбураных архітэктурных помнікаў Магілёва. Прайшло 15 гадоў, але ніякіх выразных крокаў па аднаўленні святыні не зроблена.
1924 год. Нарадзіўся Арцём Баханькоў.
Беларускі мовазнавец, доктар філалагічных навук, прафесар.
Працаваў ў Інстытуце мовазнаўства акадэміі навук, загадчыкам кафедры беларускай мовы пры Прэзідыуме НАН Беларусі.
Даследаваў лексіку, дыялекталогію, гісторыю беларускай мовы, лексіку мовы Ф. Скарыны. Аўтар і суаўтар шматлікіх даследаванняў, сярод якіх «Гістарычная лексікалогія беларускай мовы», «Лексікалогія сучаснай беларускай літаратурнай мовы», «Тлумачальны слоўнік беларускай мовы», «Беларуска-рускі слоўнік».
Памёр 12 жніўня 2001 года.
1956 год. Нарадзіўся Сяргей Бароўскі.
Беларускі футбаліст і трэнер.
У 1972-1987 гадах – гулец, у 1984-1985 – капітан мінскага «Дынама». У чэмпіянаце СССР правёў 400 матчаў, з іх 270 у вышэйшай лізе. Чэмпіён СССР (1982).
У 1981-1985 гадах выступаў за зборную СССР, у 1982 годзе ўдзельнічаў у чэмпіянаце свету ў Іспаніі.
У 1989 годзе пачаў трэнерскую кар’еру: нацыянальная зборная, у розных клубах Латвіі, Малдовы, Літвы, Украіны, Беларусі (“Металург”, “Дынама” Мінск, “Шахцёр”, БАТЭ).
Пад яго кіраўніцтвам зборная атрымала адну з найвядомейшых перамог – у 1995 годзе над зборнай Нідэрландаў (1:0) і адно з найцяжэйшых паражэнняў – у 2000 годзе ад Андоры (0:2).
У 2014 годзе прывёў салігорскі «Шахцёра» да перамогі ў Кубку Беларусі 2013/2014, вывеў яго ў раўнд плэй-оф Лігі Еўропы, на 3 месца чэмпіяната Беларусі.
З 2019 года трэнер каманды «Іслач».
1965 год. Нарадзіўся Генадзь Галоўчык
Знакаміты магілёўскі гадзіннікавы майстар, генеральны канструктар.
Нарадзіўся ў г. Белазёрску Брэсцкай вобласці. Вучыўся ў Магілёўскім машынабудаўнічым інстытуце, пасля заканчэння вучобы застаўся працаваць у Магілёве. Працаваў на заводах “Чырвоны металіст”, “Протас” і іншых.
У пачатку 1990-х гадоў аднавіў гадзіннікавы механізм на Тэатральнай плошчы ў Магілёве, які быў паламаны больш за 20 гадоў.
У 2008 годзе стварыў унікальны гадзіннікавы механізм на вежы магілёўскай ратушы – стрэлка на адным з цыферблатаў робіць поўны абарот за 500 гадоў.
Стаў ініцыятарам і стваральнікам фігуры механічнага гарадскога трубача Магіслава на ратушы.
У 2021 годзе пакінуў пасаду гадзіннікавага майстра Музея гісторыі Магілёва ў знак салідарнасці з пацярпелымі ад палітычнага пераследу калегамі.
Эпоха аўтарынка на Гомельскай шашы ў Магілёве скончылася.
Амаль 30 гадоў праіснаваў аўтарынак побач з аўтасэрвісам на Гомельскай шашы. Але ўсяму калісьці прыходзіць канец. У студзені 2026 года гэта здарылася і з аўтарынкам, які пэўна яшчэ доўга будуць помніць магілёўскія аўтатаматары. У свой час там можна было купіць шмат чаго – ад фарбаў для аўтамабіля і дробных дэталяў да бэушных калёсных дыскаў і такіх жа ўжываных дэталяў кузава.
Як сцвярджае тэлеграм-канал Mogilevnews, ў апошні час аўтарынак пераўтварыўся ў барахолку. А ўладальнікі аўтамабіляў для набыцця неабходных запчастак усё больш аддавалі перавагу пакупкам праз інтэрнэт ці ў спецыялізаваных магазінах.
А калісьці жыццё на аўтарынку віравала. Прычым не толькі гандлёвае, але і грамадскае. Так, гандляры час ад часу праводзілі забастоўкі з прычыны тых ці іншых парушэнняў іх правоў. Былі там і забастоўкі салідарнасці з іншымі прыватнымі прадпрымальнікамі.
Трох жыхароў Магілёва затрымалі па абвінавачанні ў прапагандзе нацызму.
Супрацоўнікі 3-га ўпраўлення ГУБАЗіК МУС пры сілавой падтрымцы атрада спецыяльнага прызначэння «Гром» унутраных войскаў МУС затрымалі трох жыхароў Магілёва.
Іх аб’явілі прыхільнікамі нацыянал-сацыялістычнай ідэалогіі.
Як сцвярджаецца ў паведамленні тэлеграм-канала МУС Беларусі, аднаму з магілёўцаў – 21 год. Ён, разам з двума сябрамі, святкаваў дзень нараджэння Гітлера і адмаўляў Дзень Перамогі.
Хлопцы нібыта стварылі і адміністравалі тэлеграм-каналы, якія прапагандавалі і ўслаўлялі нацызм.
Па месцах пражывання маладых людзей былі знойдзены і канфіскаваны нацысцкія сцягі, тэматычная літаратура, незарэгістраваная сімволіка, а таксама інструкцыі па выбуховай справе і халодная зброя.
Судзячы па здымках, размешчаных у міліцэйскім тэлеграм-канале, магілёўцы былі неаязычнікамі. Прапаганду нацызму ім маглі «прышпіліць да кучы», каб надаць справе вагі.
На самай справе язычніцкія руны і меч, паказаныя ў міліцэйскім відэа, могуць сведчыць пра пакланенне зусім не Гітлеру.
І калі ўжо гаворка заходзіць пра пакланенне правадыру Трэцяга рэйха, то прыцягваць да крымінальнай адказнасці варта не каго-небудзь, а галоўнага сябра і апекуна беларускага ГУБАЗіКа.
Фота – скрыншот відэа тэлеграм-канала МУС Беларусі.
Яна тычылася забеспячэння свабоды вызнання і вызначыла асновы рэлігійнай памяркоўнасці шляхты і вольных людзей у Польскім каралеўстве і Вялікім Княстве Літоўскім.
Лічыцца пачаткам узаконенай рэлігійнай свабоды ў дзяржаве, з’яўляецца першым падобным дакумэнтам у Еўропе. Скасавала рэлігійныя матывацыі ў якасці адмазкі за злачынства: забіў ці скраў – ідзеш па крымінальцы і без розніцы пан ці халоп і якой веры. Дыскутуй, непрымай – але рук не распускай.
У 2003 годзе тэкст канфедэрацыі ўнесены ў спіс Памяць свету ЮНЕСКА.
1577 год. Кароль і вялікі князь Стэфан Баторы надаў Магілёву магдэбургскае права і герб.
“Тое место наше Могилевское, яко у своих границах заложено есть, (вместо литовскаго права на) право немецкое, которое майдебурским названо, умыслили есмо преложити”.
Разам з магдэбургскім правам, Магілёў атрымаў свой першы герб – “вежу мурованую, высоко веденую”.
1588 год. Жыгімонт III Ваза зацвердзіў Трэці статут Вялікага княства Літоўскага.
Звод законаў феадальнага права, які закончыў кадыфікацыю права ў ВКЛ.
Пасля таго як быў прыняты Статут Вялікага Княства Літоўскага 1566, кадыфікацыйная работа не спынілася. Праз два гады Гарадзенскі сойм унёс папраўкі ў некаторыя артыкулы і стварыў камісію для дапрацоўкі Статута. Камісія для выпраўлення Статута была выбрана і на Люблінскім сойме 1569.
Да канца 1584 работа над Статутам была скончана, але ў сувязі з тым, што ён ігнараваў акт Люблінскай уніі 1569, прадстаўнікі Польшчы доўгі час не дапускалі яго зацвярджэння на агульным сойме Рэчы Паспалітай.
1781 год. Нарадзіўся Юзаф Дашчынскі.
Беларускі піяніст і кампазітар. Капітан нацыянальнай віленскай гвардыі.
Выкладчык ігры на фартэпіяна ў Віленскім універсітэце, дырыжор аркестра мінскага губернскага маршалка Л. Ракіцкага, з якім ён выступаў у розных гарадах Беларусі.
Аўтар больш як 100 музычных твораў, якія выдаваліся ў Ляйпцыгу, Вільні, Вене, Пецярбургу, Варшаве, Маскве, у тым ліку вальсы, паланэзы. Таксама аўтар літургічнага твора – Вастрабрамская літанія.
За адзін з вакальных паланэзаў у 1812 годзе быў адораны брыльянтавым пярсцёнкам ад расійскага імператара Аляксандра І.
Памёр 10 верасня 1844 года.
1889 год. Нарадзіўся Язэп Мамонька.
Беларускі нацыянальны дзеяч, публіцыст.
Стваральнік першага беларускага вайсковага аб’яднання ў Рызе (1917), адзін з заснавальнікаў і каіраўнікоў Цэнтральнай беларускай вайсковай рады, дэлегат Першага Усебеларускага з’езда, дзеяч Беларускай Народнай Рэспублікі, сябра прэзідыума Народнай Рады БНР. Удзельнік Першай і Другой Усебеларускіх канферэнцый.
У 1920-х гадах жыў у Чэхаславакіі і Латвіі.
На хвалі беларусізацыі пераехаў у БССР і адразу 11 верасня 1928 года быў арыштаваны ДПУ, у 1929 годзе прыгавораны да 10 гадоў лагераў, 2 верасня 1937 – да расстрэлу.
Расстраляны 10 верасня 1937 года ў Карэліі.
Рэабілітаваны Генеральнай пракуратурай Расіі 25 сакавіка 1993 года.
Палута Бадунова і Язэп Мамонька, 1921 г.
1919 год. Нарадзіўся Павел Кармунін.
Народны артыст Беларусі.
Акцёр франтавых брыгад мастацкай самадзейнасці, тэатра Савецкай ваеннай адміністрацыі ў Берліне, Казанскага тэатра, Беларускага тэатра імя Янкі Купалы.
Акцёр запомніўся гледачам па ролях Лявона Зябліка («Раскіданае гняздо» Я. Купалы), дзеда Цярэшкі («Рудабельская рэспубліка» паводле С. Грахоўскага), Торгалы («Брама неўміручасці» К. Крапівы), Кудасава («Пагарэльцы» А. Макаёнка), Аўдзея («Страсці па Аўдзею» У. Бутрамеева) і іншых, па кінастужцы «Рагаты бастыён».
Памёр 1 красавіка 2002 года.
1919 год. Афіцыйнае адкрыццё заснаванага Марка Шагалам Віцебскага народнага мастацкага вучылішча.
Вучылішча пачало працу ў памяшканні былога дому банкіра Вішняка па вуліцы Бухарынскай, 10 (цяпер вуліца Газеты «Праўда»).
Мэтр запрасіў на працу вядомых мастакоў Івана Пуні, Ксенію Багуслаўскую, Надзею Любавіну, Івана Цільбергза, Мсціслава Дабужынскага, Аляксандра Рома, Казіміра Малевіча, Юдаля Пэна і іншых.
Першым дырэктарам ўстановы стаў М. Дабужынскі.
Асобнае месца ў рабоце школы займала «Вольная майстэрня» Марка Шагала, арганізаваная на манер парыжскіх акадэмій. Асноўны ўпор у ёй рабіўся на самастойную працу навучэнцаў.
1940 год. У в. Змітраўка 2-я Клічаўскага раёна нарадзіўся Леанід Дайнэка.
Беларускі пісьменнік, лаўрэат дзяржаўнай прэміі Беларусі імя К.Каліноўскага і Літаратурнай прэміі імя І.Мележа.
Адзін з найлепшых беларускіх гістарычных пісьменнікаў.
Працаваў у часопісе «Маладосць», выдавецтве «Мастацкая літаратура». Заснавальнік фірм «Пасад» і «БелПі» (брэнд «Крамбамбуля» і іншыя).
Аўтар гістарычных раманаў часоў Полацкага княства і Вялікага княства Літоўскага – «Меч князя Вячкі», «След ваўкалака», «Жалезныя жалуды», «Назаві сына Канстанцінам», зборнікаў вершаў.
Некаторыя вершы пакладзены на музыку.
Памёр 21 жніўня 2019 года.
1943 год. Нарадзіўся Міхаіл Пташук.
Беларускі кінарэжысёр, акцёр, прадзюсар. Народны артыст БССР.
Працаваў рэжысёрам у тэатрах Масквы і Казані, на кінастудыі «Беларусьфільм».
Атрымалі шырокую вядомасць яго экранізацыі вядомых літаратурных твораў беларускіх пісьменнікаў – «Вазьму твой боль» (паводле І. Шамякіна), «Чорны замак Альшанскі» (У. Караткевіч), «Знак бяды» (паводле В. Быкава). Сярод фільмаў 1980-1990-х – гісторыка-палітычныя стужкі «Наш браняпоезд», “Кааператыў «Палітбюро», «У жніўні 44-га…».
Лаўрэат шматлікіх прэмій, узнагарод на прэстыжных кінафестывалях.
Загінуў у аўтакатастрофе 26 красавіка 2002 года ў Маскве, па шляху на прысуджэнне прэміі «Ніка».
1986 год. Узарваўся амерыканскі касмічны карабель «Чэленджэр». Загінула сем астранаўтаў.
Гэта адбылося ў 14:01 на 73-й секундзе пасля старту з мыса Канавэрал. Да гэтага часу выказваюцца розныя меркаванні аб прычынах гэтай катастрофы, якая забрала жыццё сямі астранаўтаў.
Большасць экспертаў схіляюцца да той версіі, што выбух мог адбыцца з-за пашкоджанняў у паскаральніку першай ступені з цвёрдым палівам.
2003 год. У Вялікабрытаніі пачаўся продаж новага віду паліва – GlobalDiesel.
Часткова складаецца з тых жа элементаў, што і маргарын, а таксама маянэз. Продаж арганізаваны ў супермаркетах сеткі Sainsbury’s. Вытворца – кампанія Greenwich.
У GlobalDiesel, якое мае вельмі нізкае ўтрыманне серы, дададзены адпрацаваны рапсавы алей. Прымяненне новага паліва зніжае выкід вуглякіслага газу на 5%. Паліва эканамічнае і таннае ў вытворчасці.
2017 год. Памёр Аляксандр Ціхановіч.
Беларускі эстрадны спявак. Народны артыст Беларусі.
Саліст ВІА «Верасы», Дзяржаўнага аркестра сімфанічнай і эстраднай музыкі Беларусі, стваральнік і кіраўнік першага ў Беларусі Тэатра песні (і студыі пры ім; з 2003 г. – прадзюсерскі цэнтр «Прафіартвідыён»), музычны кіраўнік беларускага канала «Сталічнае тэлебачанне».
Аўтар папулярных эстрадных песень.
2018 год. Памерла Нэлі Багуслаўская.
Беларуская спявачка, адна з першых зорак беларускай эстрады. Заслужаная артыстка БССР.
Салістка ансамбля «Арбіта-67» (разам з У. Мулявіным), Беларускай філармоніі.
Пераможца Усесаюзнага конкурса песні ў Маскве (1966).
Яе выканальніцкая манера вылучалася мяккасцю, шчырасцю, натуральнасцю. Сярод лепшых інтэрпрэтацый — песні «Белая Русь» Ю.Семянякі, «Спадчына» І. Лучанка.
Памёрла 28 студзеня 2018 года. Пахавана ў Мінску на Усходніх могілках каля мужа Ізмаіла Капланава.
Пра лёсаносныя рашэнні УНС Ірына Пятрусевіч распавяла сваім падпарадкаваным журналістам «Магілёўскіх ведамасцяў».
Ірыне Пятрусевіч, дырэктарцы інфармацыйнага агенцтва «Магілёўскія ведамасці», давялося сустракацца са сваімі ж журналістамі ў ролі «сенатара» і распавядаць пра важнасць сінхранізацыі дзеянняў улады, медыя і грамадства.
Сустрэча «прайшла ў фармаце жывога дыялогу», падчас якога супрацоўнікі рэдакцыі змаглі задаць Пятрусевіч пытанні.
Сінхранізуйся, не сінхранізуйся – а там недалёка і да раздваення асобы. Зараз ты сенатар, а праз гадзіну ўжо галоўны рэдактар.
Ну, а адным з яскравых прыкладаў «сінхранізацыі» а-ля Пятрусевіч з’яўляюцца самі «Магілёўскія ведамасці», якія сёння даведзеныя да крайняй ступені інфармацыйнага знясілення.
А вось раённая газета «Голас Касцюкоўшчыны» на агульным сумным фоне абласной прапаганды, наадварот, вылучаецца тым, што час ад часу ўздымае вострыя тэмы.
У свой час «сенатар» менавіта там спрабавала сваё пяро. І, магчыма, таму, што Пятрусевіч, пераехаўшы ў Магілёў, пакінула шматпакутную Касцюкоўшчыну ў спакоі, справы ў «раёнкі» пайшлі нядрэнна.
Галоўны ідэолаг Магілёўскай вобласці, аграном па адукацыі, Кацярына Музычэнка вучыць членаў інфармацыйна-прапагандысцкіх груп сеяць разумнае, добрае, вечнае.
Начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі Магілёўскага аблвыканкама Кацярына Музычэнка праводзіць інструктыўна-метадычныя семінары і не стамляецца нагадваць іх удзельнікам самыя трапныя выказванні Лукашэнкі.
Напрыклад, на апошнім семінары Кацярына Анатольеўна акцэнтавала ўвагу ідэолагаў на аўтарскай фразе, якая «пайшла ў народ» – «Час выбраў нас», а мы паспрабуем разабрацца, дзе, калі і як час выбраў яе.
Музычэнка пяцьдзясят гадоў. Нарадзілася яна ў пасёлку Дрыбін. У 2000 годзе скончыла сельскагаспадарчую акадэмію па спецыяльнасці «аграномія» і адразу ж адправілася жаць ураджай на палетках… аддзела па справах моладзі Дрыбінскага райвыканкама.
З 2005 па 2012 год працавала начальнікам аддзела ідэалагічнай работы, а ў 2012 годзе стала намеснікам старшыні Клімавіцкага райвыканкама.
У 2015 годзе Кацярына Анатольеўна ўмацавала свае веды ў акадэміі кіравання Лукашэнкі, а ў 2017 годзе атрымала пасаду, на якой працуе і па сённяшні дзень.
Афіцыйную біяграфію Кацярыны Музычэнка ўдалося адшукаць толькі на састарэлай версіі сайта Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, дзе яна названа дзяржаўным дзеячам.
Дзеячы такога кшталту ў Беларусі звычайна не распаўсюджваюцца пра свае жыццёвыя шляхі-дарогі, каб у народных мас не ўзнікала няёмкіх пытанняў. А між тым, Музычэнка няма чаго хаваць – не кожнаму аграному ўдаецца пасеяць у аблвыканкаме столькі разумнага, добрага і вечнага.
Да трох месяцаў арышту прысудзілі магілёўцу, які сарваў чырвона-зялёны сцяг з аднаго з будынкаў. Дрэўка пры гэтым зламалася, а палотнішча мужчына кінуў на зямлю.
Перадгісторыя «нападу» на сцяг не вылучаецца ўнікальнасцю і пачынаецца са слоў «два сябры вярталіся з забаўляльнай установы ў стане алкагольнага ап’янення».
Тым самым падкрэсліваецца, што ніводзін беларус, які знаходзіцца ў здаровым розуме і цвёрдай памяці, на падобнае блюзнерства не пойдзе.
Пры гэтым статыстыка паказвае, што стаўленне беларусаў да калькі сцяга часоў СССР – не самае цёплае. Можна нават сказаць, што не зрывае яго толькі лянівы, і п’янка тут – не галоўны пасыл.
Зрэшты, прыхільнікі Лукашэнкі, якія рвалі на кавалкі БЧБ-сцяг пасля антыканстытуцыйнага перавароту 1995 года, відавочна перад гэтым «прынялі на грудзі». Адсюль і традыцыя.
Незразумела толькі, чаму за аднолькавыя ўчынкі адных саджаюць у міністэрскія крэслы, а другіх – у камеру.
У Магілёве бяспечна прайсці па падземным пераходзе пад вуліцай Першамайскай і праспектам Міра не атрымаецца з-за надзвычай склізкай падлогі.
У ТікТоку з’явілася відэа, дзе маладая дзяўчына спускаецца па лесцівы ў падземны пераход. Яна паказвае, якой склізкай стала там падлога. “У мяне зусім не склізкія боты, але ў падземцы проста сапраўдны каток. Усе ходзяць вельмі акуратна, таму што тут нерэальна склізка”, – кажа яна.
У каментарах да відэа карыстальнікі пішуць, што такая праблема ў зімовы час у гэтым пераходзе – з’ява пастаянная. “Столькі гадоў гэтая праблема і вырашаць яе ніяк не збіраюцца. Спадзяюся, хоць у новай падземцы дадумаюцца нармальную плітку класці”, – піша адзін з іх. “Хтосьці ж прыдумаў пакласці такую плітку. Кожную зіму адно і тое ж…”, – адзначае другі. “Я сёння там быў, ледзь не стукнуўся”, – узгадвае трэці.
Мілітарызацыя ўсё глыбей пранікае ў жыццё беларусаў. Цяпер яна ўвайшла нават у зімовыя забавы.
Плаваючы транспарцёр сярэдні (ПТС) – вайсковая машына, якая прадназначана для фарсіравання водных перашкод з дэсантам на борце. Перамяшчаецца як па сушы, так і па вадзе. У Магілёве гэтай зімой яе сталі выкарыстоўваць для пакатушак моладзі, як у свой час выкарыстоўвалі коней з санямі, толькі з непараўнальна большай хуткасцю.
Відэа з напоўненым хлопцамі і дзяўчатамі адкрытым борце размясціў тэлеграм-канал “Мая краіна Беларусь”.
“Выглядае гэта як ідэальнае супадзенне парадку дня: учора ты падпісваеш «мэтавую» дамову на прыгон у калгас, сёння цябе катаюць у кузаве шматтоннага жалеза, а заўтра ты ўжо на гэтым самым ПТС-е ратуеш бульбу, якая пачала тануць падчас чарговай анамаліі. На фоне арктычнага марозу і перспектывы застацца без нармальнага інтэрнэту, такія забавы – адзіны спосаб для магілёўскай моладзі адчуць хоць нейкі «драйв», праўда, з пахам саляркі і пад наглядам людзей у форме” – апісвае знятую на відэа прыгоду інтэрнэт-выданне.
“Гэта суровая беларуская рэальнасць, дзе нават «чыл» павінен быць казённым і пажадана ў хакі” – падагульняе “Мая краіна Беларусь”.
Пытанне – наколькі такі атракцыён бяспечны для непадрыхтаваных людзей, на якіх нават не надзелі каскі — увогуле не стаіць. А пытаннне – ці панеслі б хоць якую адказнасць арганізатары такой забавы, калі б з кімсьці з таго кузава здарыўся няшчасны выпадак – напэўна, нават і задаваць не варта.
