Tag: дапамога

Магілёвец на вуліцы Пагоднай: што рабіць у Беластоку беспрацоўнаму

Навіна ад

У Беластоку дапамога беспрацоўным падзелена паміж двума ўпраўленнямі на адной вуліцы, але грошы на бізнес даюць толькі тым, у каго няма даходу.

У Беластоку слова «ужонд» хутка становіцца зразумелым без перакладу. Так называюць упраўленне. Для эмігранта гэта не тэрмін, а частка паўсядзённага жыцця. Магілёвец Рыгор С. (імя зменена) – палітычны эмігрант пад міжнароднай абаронай – распавёў, як уладкавана сістэма дапамогі беспрацоўным і чаму яна падыходзіць не ўсім.

Вуліца Пагодная ў гэтым сэнсе ключавая кропка. Тут знаходзяцца два ўпраўленні працы: ваяводскае і раённае ўпраўленні.

Абласны і раённы ўзроўні

Яны стаяць амаль насупраць адзін аднаго, але выконваюць розныя функцыі. Знешне гэта выглядае як адно месца, на практыцы гэта два розныя этапы.

Ваяводскае ўпраўленне займаецца падрыхтоўкай. Тут не прымаюць рашэнняў пра грошы. Тут тлумачаць, якія ёсць варыянты, куды можна пайсці вучыцца, як змяніць прафесію. Тут жа дапамагаюць скласці бізнес-план. У пэўных выпадках без яго далей рухацца немагчыма.

Раённае ўпраўленне – гэта ўжо пра рашэнні. Менавіта сюды чалавек прыходзіць, каб:

  • зарэгістравацца як беспрацоўны;
  • аформіць дапамогу;
  • падаць заяўку на фінансаванне бізнесу.

Тут правяраюць дакументы і вырашаюць, ці ёсць у чалавека доступ да сістэмы.

Галоўнае ўсё ж статус

Паводле слоў Рыгора, спачатку ўсё выглядае абнадзейліва. Ёсць навучанне, ёсць кансультацыі, ёсць праграмы падтрымкі. Узнікае адчуванне, што сістэма адкрытая і зразумелая. Але даволі хутка становіцца ясна, што ўсё ўпіраецца ў статус.

Статус беспрацоўнага – гэта ключ. Без яго сістэма фактычна не працуе.

Калі чалавек атрымлівае гэты статус, ён можа разлічваць на базавую падтрымку. У першую чаргу гэта дапамога па беспрацоўі.

Зараз гэта каля 1720 злотых у першыя тры месяцы і каля 1350 далей.

Але для многіх важней магчымасць адкрыць сваю справу. У Беластоку для гэтага ёсць датацыі і льготныя крэдыты. У апошніх наборах датацыя на адкрыццё бізнесу складала прыкладна 42 000 – 50 000 злотых. Таксама даступна льготная пазыка на большую суму пад нізкі працэнт.

Каб атрымаць гэтыя грошы, трэба прайсці некалькі этапаў:

  • спачатку навучанне;
  • затым бізнес-план;
  • пасля гэтага заяўка.

І нават пасля адабрэння грошы не становяцца свабоднымі. Іх можна выкарыстоўваць толькі на канкрэтныя мэты:

  • рамонт памяшкання;
  • набыццё абсталявання;
  • запуск дзейнасці.

На арэнду траціць нельга. Гэта важнае абмежаванне, бо менавіта арэнда часта становіцца галоўным выдаткам на старце.

Ёсць і патрабаванне весці дзейнасць не менш за год. Гэта ўмова кантралюецца і з’яўляецца абавязковай.

Пры гэтым стаўленне да прадпрымальнікаў у Польшчы, паводле слоў Рыгора, прыкметна адрозніваецца ад звыкла-горкага беларускага досведу. Адкрыццё сваёй справы ўспрымаецца як нармальны і паважаны крок. Гэта частка эканамічнай логікі, а не выключэнне. Але менавіта тут узнікае супярэчнасць.

Рыгор працуе як фрылансер. У яго ёсць даход. Нестабільны, без гарантый, але ён ёсць. І гэтага аказалася дастаткова, каб польская сістэма перастала лічыць яго беспрацоўным.

Фармальна зарэгістравацца можна. Але доступ да ключавых інструментаў падтрымкі для яго закрыты.

«Мне проста сказалі: калі ёсць даход, значыць ты не ўваходзіш у гэтую катэгорыю», кажа ён.

Магчымасці і доступ да іх

З пункту гледжання сістэмы гэта лагічна. Падтрымка накіравана на тых, у каго няма працы ўвогуле. Але ў рэальным жыцці сітуацыя складаней. Фрыланс не дае стабільнасці і залежыць ад мноства фактараў.

Тым не менш сістэма працуе па фармальных прыкметах. У выніку ўзнікае сітуацыя, калі чалавек ужо не беспрацоўны, але яшчэ і не стабільна працуючы. І менавіта ў гэтай зоне падтрымка практычна адсутнічае.

Гісторыя Рыгора паказвае, што польская сістэма выбудавана лагічна і паслядоўна. Спачатку інфармацыя і навучанне, потым статус, і толькі пасля гэтага грошы. Гэта зразумелая мадэль, але ў ёй амаль няма прамежкавых станаў.

Для эмігранта гэта азначае простую рэч. Перш чым разлічваць на дапамогу, трэба зразумець, як менавіта цябе бачыць сістэма. 

На вуліцы Пагоднай у Беластоку гэта становіцца зразумела вельмі хутка. У адным упраўленні табе распавядуць пра магчымасці. У другім скажуць, ці ёсць у цябе да іх доступ.

Фота з адкрытых крыніц.

У Бабруйскім раёне выратавалі замярзаючую казулю

Навіна ад

Жыхары Бабруйскага раёна адагрэлі і накармілі замярзаючую казулю, а потым за ёй прыйшлі суродзічы з лесу.

Казуля прыйшла да дома жыхароў Бабруйскага раёна ад безвыходнасці – жывёла замярзала. Яна прыйшла да людзей з сасулькамі на пысцы.

Людзі пасялілі жывёлу ў хляве, як маглі адагрэлі і накармілі казулю. Праз дзве гадзіны ў бадзяжкі з’явіўся апетыт, а праз нейкі час яна ўжо хадзіла па пятах за гаспадаром сям’і. 

Казулі нават паспелі даць імя Яшка, але неўзабаве каля дома з’явілася дарослая асобіна. Відавочна, суродзічы шукалі зніклую казулю.
Жывёлу давялося адпусціць у лес.

Фота: БелТА.

Студэнты БРУ будуць рамантаваць тэхніку для адзінага краснапольскага калгаса

Навіна ад

Беларуска-Расійскі ўніверсітэт (БРУ) будзе дапамагаць працоўнымі рукамі ААТ “Краснапольскі” – адзінаму сельгаспрадпрыемству ў раёне.

Як паведамляе сайт БРУ, прадстаўнікі гэтага вну наведалі гаспадарку і падпісалі дамову аб супрацоўніцтве. Паводле яе, супрацоўнікі і студэнты ўніверсітэта акажуць дапамогу прадпрыемству ў рамонце складаных вузлоў і дэталяў сельскагаспадарчай тэхнікі.

Як адзначае тэлеграм-канал Mayday, гэта даволі нетыповае шэфства, бо раней калгасы аддавалі ў падшэфныя да заможных, прыбытковых прадпрыемстваў. Тут жа шэфамі стала арганізацыя, якая сама існуе за кошт дзяржаўнага бюджэта. 

Да таго ж, асноўны напрамак дзейнасці ААТ “Краснапольскі” – гэта вырошчванне і ўборка збожжавых і зернебабовых культур, што не мае нічога агульнага са спецыфікай БРУ. 

Па ўсім відаць, што галоўнай прычынай такой дапамогі – элементарны недахоп кадраў ў “Краснапольскім”. Паводле яго даных, штогод на прадпрыемстве хуткімі тэмпамі скарачаецца колькасць працуючых. Так, на 1 студзеня 2023 года іх сярэднеспісачная лічба была 366, праз год – 316, а сёлета на 1 студзеня – 307.

Фотаздымак: БРУ

Асіповіцкія міліцыянеры пайшлі ў падсобнікі на фермы

Навіна ад

“Садзейнічанне ўмацаванню харчовай бяспекі малой радзімы” – дапамагаць стратным сельгасарганізацый Асіповіцкага раёна абавязалі супрацоўнікаў мясцовага РАУС і работнікаў прамысловых прадпрыемстваў.

Як піша Mayday, cтратным сельскагаспадарчым прадпрыемствам не хапае ні рабочых рук, ні грошай на ўтрыманне. Таму, на выязной нарадзе Магілёўскага аблвыканкама вырашылі, што прадпрыемствы і арганізацыі Асіповіч павінны дапамагчы малочна-таварным фермам хто чым можа.

Няпрофільнае перанакіраванне кадраў і тэхнікі на патрэбы жывёлагадоўлі названа “садзейнічаннем умацаванню харчовай бяспекі малой радзімы”.

Так, міліцыя мясцовага РАУС удзельнічала ў рамонце малочна-таварных комплексаў ААТ “Авангард-Ніва” ў вёсках Вяззе, Лучыцы і Карытнае. Разам з РАУС там працавалі Асіпаўчыскі завод аўтаагрэгатаў, МПК-95 “Водстрой”, шклозавод “Ялізава”. Акрамя рамонту кароўнікаў прадпрыемствы вылучалі тэхніку для пакосу траў на сянаж.

Асіповіцкую райветстанцыю, мясцовае аддзяленне “Бабруйскводаканала” і зноў жа РАУС прымусілі дапамагчы і ААТ” Жорнаўка”, дзе сіламі гэтых арганізацый не толькі адрамантавалі стойлавае абсталяванне, але і вывезлі цвёрдыя і вадкія адходы.

Асіповіцкі малочны камбінат, які належыць ААТ “Бабушкіна крынка” абавязалі ўзяць шэфства над ААТ “Вязаўніца Агра” і адрамантаваць ферму для адкорму буйной рагатай жывёлы ў Брыцалавічах.

А Асіповіцкі завод транспартнага машынабудавання, рыбгас “Свіслач” і аўтапарк №19 прымусілі фуражную пшаніцу ААТ “Ясеньскае” перавезці ў Стаўбцоўскі раён, каб абмяняць яе на пасяўны ячмень. Акрамя таго, гэтыя прадпрыемствы адрамантавалі два малочна-таварныя комплексы. Выдаткі прампрадпрыемстваў пакрываць ніхто не будзе.

Фотаздымак: БелТА

Абвешчаны збор сродкаў на дапамогу палітвязню з Круглага

Навіна ад

Былы палітвязень з Круглага Уладзіслаў Лагуценка звяртаецца да грамадскасці з просьбай дапамагчы свайму айчыму — Дзянісу Хахлову, які таксама быў пакараны па палітычным артыкуле і з’ехаў у эміграцыю.

Як распавядае Лагуценка, ягоны айчым — звычайны чалавек з Круглага, будаўнік, які ніколі не цікавіўся палітычным жыццём. Аднак у 2020 годзе, калі сталі вядомыя вынікі электаральнай кампаніі, ён не змог застацца ўбаку. Па словах Уладзіслава, яны разам выходзілі на мірныя пратэсты, выказваючы нязгоду з несправядлівасцю і гвалтам.

Пасля таго як самога Лагуценку затрымалі, ён зразумеў: наступным можа быць яго айчым. Каб пазбегнуць арышту, той у лютым 2023 года выехаў у Расію — гэта, як прызнаецца Лагуценка, здавалася больш бяспечным варыянтам.

Але спакою гэта не прынесла. Улетку таго ж года, калі Хахлоў паспрабаваў пераляцець з Расіі ў Грузію, яго затрымалі на мяжы ў Кабардзіна-Балкарыі. Беларусь абвясціла яго ў міждзяржаўны вышук, бо на Хахлова ўжо была заведзеная крымінальная справа па артыкуле 342 — за ўдзел у пратэстах. Лагуценка падкрэслівае іронію сітуацыі: расійская пракуратура афіцыйна прызнала, што дзеянні Хахлова не з’яўляюцца злачынствам у РФ.

Аднак замест вызвалення, па словах Уладзіслава, айчыму склалі адміністрацыйны пратакол — за перавышэнне тэрміну знаходжання ў Расіі на месяц і восем дзён без рэгістрацыі. Гэта і стала фармальнай падставай для яго высылкі ў Беларусь, дзе яго адразу перадалі пад суд.

Па інфармацыі Лагуценкі, Дзянісу прысудзілі паўтара года пазбаўлення волі ў калоніі. Нягледзячы на цяжкія ўмовы і праблемы са здароўем, Хахлоў вытрымаў — у многім дзякуючы падтрымцы іншых палітвязняў. Уладзіслаў адзначае, што хоць сур’ёзных наступстваў для здароўя не было, адсутнасць меддапамогі дала пра сябе знаць.

Пасля вызвалення ў лістападзе 2024 года, Дзяніс, як распавядае Лагуценка, прыняў канчатковае рашэнне з’ехаць з краіны. Ён зразумеў, што другі прысуд — толькі справа часу, і жыць у рэпрэсіўнай рэальнасці больш не хоча. З дапамогай каманды BYSOL праз тры месяцы чакання візы Хахлоў выехаў у Польшчу.

Цяпер, па словах Уладзіслава, ягоны айчым пачынае жыццё з чыстага ліста. Але пакуль ён не прайшоў працэдуру легалізацыі, у яго няма ні працы, ні фінансавай стабільнасці. Ён прыехаў у чужую краіну з адной валізкай, і ўсе сродкі ўжо вычарпаныя.

— Я звяртаюся да ўсіх, хто можа дапамагчы, — кажа Лагуценка. — Дзянісу патрэбныя сродкі на жыллё, бытавыя патрэбы, візіт да лекара. Ён проста не змог маўчаць. Дапаможам яму цяпер, калі ён сам апынуўся ў складанай сітуацыі.

Інфармацыя аб зборы сродкаў для Дзяніса Хахлова месціцца на сайце Фонда беларускай салідарнасці Байсол. 

!Важна: перавод грошай з беларускіх ці расійскіх рахункаў з’яўляецца небяспечным для ахвярадаўцы!

Фота: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Вайна ва Ўкраіне. 5-гадовая жыхарка Крывога Рогу сабрала для патрэб украінскага войска больш за 950 долараў

Навіна ад

Марыя Макеева пад музычнае суправаджэнне свайго старэйшага брата 9 гадзін 54 хвіліны выконвала ўкраінскія песні ў цэнтры Львова, куды дзяўчынка пераехала падчас вайны. На сабраныя грошы вайскоўцам набылі цеплавізійны прыцэл.

Нацыянальны рэестр рэкордаў Украіны прызнаў 5-гадовую жыхарку з Крывога Рога наймалодшай валанцёркай, якая сваім выступам сабрала для Ўзброеных сіл Украіны 35 тыс. 492 грыўнаў (958,685 долараў ЗША, ММ).

Па словах кіраўніцы Нацыянальнага рэестра рэкордаў Ланы Ветравай «выступленне маленькай рэкардсменкі доўжылася 9 гадзін 54 хвіліны».

Ветрава адзначае, што спачатку дзеці марылі сабраць сродкі на бронекамізэльку, але, як высветлілі бацькі, на перадавой вельмі патрэбныя былі цеплавізійныя прыцэлы.

«Таму з дапамогай валанцёрскага фонду, які да дзіцячых сродкаў яшчэ даклаў пэўную суму, быў набыты цеплавізар INFIRAY СL35 M і перададзены нашым байцам на перадавую», – цытуе Ветраву інфармацыйнае агенцтва «УНІАН».

 

Хто яшчэ з дзяцей дапамог украінскаму войску

У Чарнігаве 8-гадовы Сяргей Мароз сабраў 64 тысячы грыўнаў (больш за 1 700 долараў ЗША, ММ) на рамонт трафейнага танка.

Ён ладзіў дабрачынныя канцэрты разам з бацькам.

Сабраныя грошы перададзеныя ў дабрачынны фонд украінскага валанцёра і тэлевядоўцы Сяргея Прытулы.

10-гадовая чэмпіёнка свету па шашках Вераніка Яжова сабрала 21 тысячу грыўнаў (700 долараў, ММ).

Грошы яна таксама перадала фонду Сяргея Прытулы.

7-гадовая Сафія Чарненка з Мікалаева сабрала для Узброеных сіл Украіны больш за тысячу долараў. 

Ейныя карціны прадаюцца на адной з інтэрнэт-платформаў у Казахстане, а таксама праз суполку «Цмок міру» ў ЗША. Грошы адразу пералічваюцца ў крыптавалюту Узброеных сіл Украіны.