Падарожжа ў Францыю абярнулася комай: магілёўцу патрэбны дзясяткі тысяч еўра на эвакуацыю дадому

40-гадовы Віктар Паграбны з Магілёва адправіўся ў Францыю – паводле адной версіі, у адпачынак, паводле другой – на заробкі. Праз месяц яго жонка і сябры праз сацыяльныя сеткі збіраюць каля 100 тысяч еўра, каб вывезці мужчыну на Радзіму: падчас паездкі ў яго развіўся трамбоз, а потым адбылося спыненне сэрца, пасля якога ён упаў у кому.

Як гэта адбылося

Дарога сама па сабе стала фактарам рызыкі. Пералёт з Мінска праходзіў з перасадкай у Стамбуле: спачатку тры гадзіны ў паветры, потым дзве гадзіны ў аэрапорце, і зноў тры гадзіны палёту – ужо да Ніцы. Доўгае нерухомае сядзенне падчас пералётаў – вядомы фактар, які можа справакаваць утварэнне тромбаў у людзей са схільнасцю.

Праблемы далі пра сябе ведаць не адразу: дыхавіца нарастала паступова, і Віктар звярнуўся да ўрачоў толькі праз тыдзень. Дыягностыка выявіла тромб у назе і прыкметы тромбаэмбаліі лёгачнай артэрыі. Урачы ацэньвалі яго стан як адносна стабільны і прызначылі прэпараты, якія разрэджваюць кроў. Здарылася гэта ў першых днях чэрвеня.

8 чэрвеня сітуацыя кардынальна змянілася: рэзка ўпалі ціск і пульс, у сэрцы выявілі яшчэ адзін тромб, мужчыну тэрмінова перавялі ў рэанімацыю. Двойчы спынялася сэрца – на сем і на дваццаць хвілін, – і абодва разы яго ўдавалася рэанімаваць.

Лячэнне запатрабавала сур’ёзнай апаратнай падтрымкі: ЭКМА для замяшчэння працы сэрца і лёгкіх, штучная вентыляцыя лёгкіх, дыяліз праз адмову нырак, антыбіётыкі на фоне далучанай інфекцыі і больш агрэсіўная тэрапія супраць тромбаў. Да канца чэрвеня Віктар усё яшчэ не мог дыхаць самастойна.

Дыягназ урачоў

Найгоршае высветлілася пазней. Пакуль сэрца спынялася, мужчыну трымалі ў стане глыбокага медыкаментознага сну. Аднак пасля адмены седатыўных прэпаратаў ён у прытомнасць не прыйшоў. Здымкі паказалі маштабнае пашкоджанне галаўнога мозга – вынік недахопу кіслароду падчас спыненняў сэрца.

Прагноз, які далі французскія спецыялісты, вельмі неспрыяльны: 4–5 балаў паводле шкалы CPC, што адпавядае альбо ўстойліваму вегетатыўнаму стану, альбо смерці. Незалежны неўролаг, запрошаны для атрымання другога меркавання, пацвердзіў гэтую ацэнку. У такой сітуацыі французская медыцынская практыка прадугледжвае адключэнне апарата штучнай вентыляцыі лёгкіх – урачы лічаць далейшую падтрымку бессэнсоўнай.

Сям’я з гэтым не пагаджаецца. Жонка Віктара паведамляе ў сацыяльных сетках, што ўжо сабрана больш за 55 тысяч рублёў, і цяпер чакаюць пацвярджэння па спецыяльным санітарным борце коштам каля 80 тысяч еўра – менавіта ім плануюць даставіць мужчыну ў Беларусь.

Знаёмыя Віктара, футбольнага заўзятара, арганізавалі збор праз тэматычную суполку, аргументуючы гэта тым, што французскі бок не настроены працягваць актыўнае лячэнне з-за нізкіх шанцаў на аднаўленне, а адмаўляцца ад барацьбы – не ў іх правілах.

Паводле слоў людзей, якія падтрымліваюць сувязь з сям’ёй, побач з Віктарам цяпер знаходзіцца яго жонка Юлія. Адзін з сяброў мужчыны распавядае, што ўрачы прапануюць ёй пагадзіцца на адключэнне апаратаў, але яна звяртае ўвагу на тое, што ў мужа захоўваюцца рэфлексы, і настойвае: тэрміновая транспарціроўка можа даць шанец на паляпшэнне. Паводле апошніх даных, лёгкія Віктара працуюць толькі на траціну ад нормы.

У Магілёве Віктара чакаюць

У Магілёўскай абласной бальніцы для Віктара ўжо рыхтуюць палату. Галоўная перашкода – арганізацыя санітарнага авіярэйса, кошт якога ацэньваецца ў 80–130 тысяч еўра; падабраць адпаведны борт складана праз палітычныя абмежаванні, але пошукі працягваюцца.

Дадатковая нагрузка – кошт самога знаходжання ў французскай клініцы: суткі ў рэанімацыі каштуюць каля 4000 еўра, тады як страхоўка Віктара пакрывала толькі 30 тысяч. Паводле ацэнак людзей, знаёмых з сітуацыяй, агульны кошт лячэння ўжо перавысіў 90 тысяч еўра.

Розніца паміж тым, што пакрыла страхоўка, і фактычным коштам лячэння – гэта і ёсць доўг, які ўтварыўся перад французскай клінікай. Іншымі словамі, у Віктара няма гэтых грошай – наадварот, менавіта гэтую суму сям’і, імаверна, давядзецца аплаціць.

Асобны, самастойны артыкул выдаткаў – транспарціроўка. Атрымліваецца, што сям’і неабходна вырашыць адразу дзве фінансавыя задачы: аплаціць (або хаця б часткова пакрыць) ужо назапашаны рахунак за лячэнне ў французскай бальніцы і знайсці грошы на сам пералёт. Менавіта таму канчатковая мэта збору – каля 100 тысяч еўра, і менавіта таму родныя падкрэсліваюць, што рахунак працягвае расці з кожным днём, пакуль Віктар застаецца ў рэанімацыі.

Фота з сацыяльных сетак Віктара Паграбнога.

Магілёўскаму ваяру-каліноўцу Царуку ўсталявалі надмагільны помнік у Літве

Дзякуючы сабраным беларусамі грошам удалося ўсталяваць надмагілле магілёўскаму ваяру-каліноўцу Аляксандру Царуку ў Літве.

Пасля звароту да неабыякавых беларусаў удалося сабраць неабходныя сродкі на ўстаноўку помніка і добраўпарадкаванне магілы Аляксандра Царука – актывіста з Магілёва, дабраахвотнікау Палка Кастуся Каліноўскага з пазыўным “Сашко”. Пра гэта паведаміў грамадскі актывіст Ілля Міронаў на сваёй старонцы ў Фэйсбук.

“Аляксандр Царук, добраахвотнік батальёна Каліноўскага з пазыўным “Сашко”, памёр у мінулым годзе 13 красавіка ў Літве. Ён прайшоў праз беларускія турмы, фронт і рак. Вялікая падзяка ўсім, хто паўдзельнічаў, хто дасылаў грошы і падтрымліваў”, – напісаў Ілля Міронаў.

Паводле яго, было сабрана 1 260 еўра, якія пайшлі на помнік, устаноўку помніка і скамейку, вазу і падсвечнік.

Да грамадскасці па дапамогу звярталася дачка Аляксандра Царука, якая таксама жыве ў Літве.

Аляксандр Царук быў магілёўскім актывістам, назіральнікам на прэзідэнцкіх выбарах у 2020 годзе, за што атрымаў каля 40 сутак арышту сумарна. У 2022 годзе пасля поўнамаштабнага ўварвання расійскай арміі ва Украіну ён далучыўся да Палка Каліноўскага. Ён быў удзельнікам боя, у якім загінуў камандзір батальёна Павел “Волат” Суслаў і прыкрываў эвакуацыю групы.

Пазней праблемы са здароўем прымусілі Аляксандра Царука вярнуцца на лекаванне ў Вільню, дзе ён памёр ад анкалогіі.

Фота: Фейсбук Іллі Міронава

Абвешчаны збор сродкаў на дапамогу палітвязню з Круглага

Былы палітвязень з Круглага Уладзіслаў Лагуценка звяртаецца да грамадскасці з просьбай дапамагчы свайму айчыму — Дзянісу Хахлову, які таксама быў пакараны па палітычным артыкуле і з’ехаў у эміграцыю.

Як распавядае Лагуценка, ягоны айчым — звычайны чалавек з Круглага, будаўнік, які ніколі не цікавіўся палітычным жыццём. Аднак у 2020 годзе, калі сталі вядомыя вынікі электаральнай кампаніі, ён не змог застацца ўбаку. Па словах Уладзіслава, яны разам выходзілі на мірныя пратэсты, выказваючы нязгоду з несправядлівасцю і гвалтам.

Пасля таго як самога Лагуценку затрымалі, ён зразумеў: наступным можа быць яго айчым. Каб пазбегнуць арышту, той у лютым 2023 года выехаў у Расію — гэта, як прызнаецца Лагуценка, здавалася больш бяспечным варыянтам.

Але спакою гэта не прынесла. Улетку таго ж года, калі Хахлоў паспрабаваў пераляцець з Расіі ў Грузію, яго затрымалі на мяжы ў Кабардзіна-Балкарыі. Беларусь абвясціла яго ў міждзяржаўны вышук, бо на Хахлова ўжо была заведзеная крымінальная справа па артыкуле 342 — за ўдзел у пратэстах. Лагуценка падкрэслівае іронію сітуацыі: расійская пракуратура афіцыйна прызнала, што дзеянні Хахлова не з’яўляюцца злачынствам у РФ.

Аднак замест вызвалення, па словах Уладзіслава, айчыму склалі адміністрацыйны пратакол — за перавышэнне тэрміну знаходжання ў Расіі на месяц і восем дзён без рэгістрацыі. Гэта і стала фармальнай падставай для яго высылкі ў Беларусь, дзе яго адразу перадалі пад суд.

Па інфармацыі Лагуценкі, Дзянісу прысудзілі паўтара года пазбаўлення волі ў калоніі. Нягледзячы на цяжкія ўмовы і праблемы са здароўем, Хахлоў вытрымаў — у многім дзякуючы падтрымцы іншых палітвязняў. Уладзіслаў адзначае, што хоць сур’ёзных наступстваў для здароўя не было, адсутнасць меддапамогі дала пра сябе знаць.

Пасля вызвалення ў лістападзе 2024 года, Дзяніс, як распавядае Лагуценка, прыняў канчатковае рашэнне з’ехаць з краіны. Ён зразумеў, што другі прысуд — толькі справа часу, і жыць у рэпрэсіўнай рэальнасці больш не хоча. З дапамогай каманды BYSOL праз тры месяцы чакання візы Хахлоў выехаў у Польшчу.

Цяпер, па словах Уладзіслава, ягоны айчым пачынае жыццё з чыстага ліста. Але пакуль ён не прайшоў працэдуру легалізацыі, у яго няма ні працы, ні фінансавай стабільнасці. Ён прыехаў у чужую краіну з адной валізкай, і ўсе сродкі ўжо вычарпаныя.

— Я звяртаюся да ўсіх, хто можа дапамагчы, — кажа Лагуценка. — Дзянісу патрэбныя сродкі на жыллё, бытавыя патрэбы, візіт да лекара. Ён проста не змог маўчаць. Дапаможам яму цяпер, калі ён сам апынуўся ў складанай сітуацыі.

Інфармацыя аб зборы сродкаў для Дзяніса Хахлова месціцца на сайце Фонда беларускай салідарнасці Байсол. 

!Важна: перавод грошай з беларускіх ці расійскіх рахункаў з’яўляецца небяспечным для ахвярадаўцы!

Фота: Праваабарончы цэнтр “Вясна”