Нядаўна вызваленая з лукашэнкаўскіх засценкаў былая студэнтка-выдатніца МДУ імя А.Куляшова Данута Перадня пачынае сваё жыццё ў Польшчы.
“Дзякуючы працы каманды эвакуацыі фонда BYSOL, былая палітзняволеная змагла пакінуць Беларусь, дзе яе, пасля вызвалення, прэсавалі сілавікі.
Дапамагчы студэнтцы-выдатніцы, якую пасадзілі за антываенную пазіцыю можна па спасылцы” – напісаў у сваім Фэйсбуку кіраўнік фонда BYSOL Андрэй Стрыжак.
Паводле інфармацыі Праваабарончага цэнтру “Вясна”, 20-гадовую студэнтку Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсытэту імя Куляшова затрымалі 28 лютага 2022 году, калі яна прыехала на маршрутцы з Кіраўска ў Магілёў.
У віну дзяўчыне паставілі тое, што яна 27 лютага перапосціла ў адзін з магілёўскіх чатаў тэкст з рэзкай крытыкай Уладзіміра Пуціна і Аляксандра Лукашэнкі за вайну супраць Украіны. Таксама там заклікалі да вулічных выступаў і пісалі пра тое, што беларускае войска ня мае перспектывы, калі непасрэдна ўступіць у вайну.
10 чэрвеня таго ж году Камітэт дзяржаўнай бяспекі ўнёс Дануту Перадню ў спіс «асоб, якія маюць дачыненне да тэрарыстычнай дзейнасці».
Перад арыштам Перадня была студэнткай-выдатніцай і мела ад педагогаў толькі станоўчыя характарыстыкі. Аднак, адразу пасля завядзення крымінальнай справы яе адлічылі з унівэрсытэту.
За той перадрук антываеннага допісу Перадні далі шэсць з паловай гадоў турмы, з якіх яна адседзела тры.
Амаль год Данута правяла ў СІЗА, яшчэ амаль два гады – ў гомельскай калоніі.
У канцы 2024 года Дануту Перадня «памілавалі», і яна выйшла на волю. Пра яе вызваленне стала вядома ў студзені 2025 года. А ў траўні эвакуацыйная каманда BYSOL дапамагла дзяўчыне пераехаць у Польшчу.
Новы гадзіннікавы механізм паставілі на будынку каля магілёўскага драмтэатра ўсяго два гады таму, але ён пастаянна ламаецца.
“З магілёўскага Біг-Бена знялі стрэлкі. Праўда, ненадоўга” – паведамляе тэлеграм-канал “Магілёў – мой горад!”, які фінансуецца за кошт гарадскога бюджэта. У кароткім інфармацыйным роліку інжынер камунальнага прадпрыемства “Горсвятло” Алег Марчанка прызнае, што жыхары Магілёва скардзяцца на тое, што гадзіннік на Тэатральнай плошчы не працуе. Каб супакоіць грамадзян, ён заяўляе, што спецыялісты яго арганізацыі праводзяць на гадзінніку планавы рамонт і да 9 мая зноў запусцяць механізм.
З выказвання Алега Марчанкі вынікае, што спыненне гадзінніка звязана з рамонтам. Гэта выглядае на хітрыкі, бо як вядома па шматлікіх сведчаннях гараджан і назіранням карэспандэнтаў mogilev.media, гадзіннік на Тэатральнай плошчы перыядычна ламаецца і можа не працаваць тыднямі, калі не месяцамі.
Пры гэтым механізм гадзінніка цалкам новы. У студзені 2023 года яго на працягу трох тыдняў стварала брыгада з пятнаццаці чалавек – пісалі mogilev.media. У першыя ж дні працы гэты механізм пестаянна даваў збоі, то спазняўся, то на ім адключалася падсветка. Як можна пабачыць на роліку тэлеграм-канала “Магілёў – мой горад!”, не працуе падсветка і зараз.
Механізм гадзінніка на Тэатральнай плошчы ўжо перажываў у сваёй гісторыі перыяды пастаянных паломак. Так адбывалася да пачатку 1990-х гадоў, пакуль магілёўскі гадзіннікавы майстар Генадзь Галоўчык не зрабіў цалкам новы механізм, сабраўшы яго з металалому. Гэтую гісторыю ён расказвае, напрыклад, вось тут:
За трыццаць гадоў працы гадзінніка гарадскому бюджэту яго абслугоўванне абыходзілася ў 50$ у месяц – менавіта столькі атрымліваў Галоўчык, пры тым, што гадзіннік ён цалкам абслугоўваў адзін. Пакуль не быў звольнены з пасады гарадскога гадзіннікавага майстра ў 2022 годзе.
Сегодня, 28 апреля 2025 года, авиакомпания «Белавиа» открывает авиасообщение Могилев – Москва, выполнив свой первый регулярный рейс по этому маршруту.
Как и планировалось, полеты в московский аэропорт Шереметьево будут осуществляться дважды в неделю, по понедельникам и четвергам, начиная с 28 апреля.
Согласно расписанию, отправление первого рейса из Могилева запланировано на 21:00, а прибытие в российскую столицу ожидается в 22:25. Таким образом, время в пути составит всего 1 час 25 минут.
Ранее авиаперевозчик информировал о специальных предложениях на данном направлении. До конца весеннего периода на официальном сайте «Белавиа» действуют скидки по тарифу «Промо». Так, стоимость билета в одну сторону по маршруту Могилев – Москва или Москва – Могилев начинается от 98 белорусских рублей, а перелет туда-обратно обойдется от 196 белорусских рублей.
Данная акция продлится до 31 мая включительно, предоставляя пассажирам выгодную возможность совершить поездку между двумя городами. Приобрести билеты по сниженным ценам можно на официальном сайте авиакомпании, в фирменных офисах продаж, а также через аккредитованных агентов. Запуск нового рейса и действующие скидки призваны сделать авиасообщение между Могилевом и Москвой более доступным и привлекательным для широкого круга пассажиров.
Несмотря на то, что данный авиарейс первый для “Белавиа”, самолеты из Могилева в Москву летали уже больше полвека назад. Так в 1969 году начинаются регулярные пассажирские перевозки по маршруту Минск – Могилев – Москва на самолете АН-24. Правда тогда эти самолеты принадлежали “Аэрофлоту”.
У Магілёве грамадства ўсхвалявалася: ў Пячэрскім лесапарку хочуць высекчы частку ахоўнай тэрыторыі дзеля будаўніцтва новага царкоўнага комплексу. Праект ужо вынесены на грамадскае абмеркаванне, і выклікае спрэчкі паміж уладамі, жыхарамі і экалагічнымі актывістамі.
Што плануюць пабудаваць
На ахоўнай тэрыторыі Пячэрскага лесапарку плануюць узвесці храм Дабравешчання Найсвяцейшай Багародзіцы, дом кліру, гаспадарчыя будынкі, дзіцячую пляцоўку і паркоўку. Паводле праекта, тэрыторыя вакол будзе ўпарадкаваная, што, на думку распрацоўшчыкаў, павінна прыцягнуць турыстаў і палепшыць інфраструктуру.
Рэакцыя грамадскасці
Жыхары горада і экалагічныя актывісты негатыўна ўспрынялі навіну. Асноўная прэтэнзія – знішчэнне часткі ахоўнай зялёнай зоны, якая важная для экалогіі і адпачынку гараджан. Улічваючы агульнае скарачэнне зялёных тэрыторый у Магілёве, праект выклікаў хвалю абурэння.
Вось, напрыклад, як адрэагавалі ўдзельнікі самага папулярнага гарадскога пабліка на Facebook – суполкі “Магілёў – горад, які быў…”:
“А вот и ещё одна плохая новость для Могилёва. Всё не знали как подойти к Печерску, но по итогу придумали! За счёт РПЦ! Начнут с “края” Печерска (да, это место ещё не полноценный Печерский лесопарк, а берёзовая рощица, но сути не меняет, ведь это шикарные природные места).”
“Парк должен быть парком. Для строительства храма можно найти другое место. В Могилеве уже не осталось настоящих скверов и парков. НА Подниколье настоящий парк будет еще не скоро, да, и добраться к нему сложно.”
Месца меркаванага будаўніцтва царквы. Крыніца: Yandex.maps
“Вырубают все ,что только можно,везде. При этом сами селятся за городом,чтобы и птички,и бабочки,и деревья. Подниколье превратили в пустырь,выложенный плиткой-и всех уверяют,что стало необыкновенно красиво. Вы ещё вместо деревьев понаставьте пластиковые,в лампочках-и будет ЩАСТЕ,вот уж правда! Могилев-единственный город,где упорно и,надо заметить,успешно борются с парками. Ведь нет ни одного.”
Сярод заўваг ад грамадскасці гучыць таксама вельмі простае пытанне: навошта будаваць храм менавіта тут, калі недалёка ўжо знаходзіцца адна праваслаўная царква – Серафімаўская?
Афіцыйная пазіцыя
Улады заяўляюць, што новая забудова прынясе “сацыяльную і культурную каштоўнасць”, а страты прыроднага асяроддзя будуць мінімізаваныя. У рамках грамадскага абмеркавання кожны жадаючы можа выказаць свае заўвагі і прапановы.
Што гаворыць заканадаўства
Тэрыторыя, якая адводзіцца пад будаўніцтва, уваходзіць у ахоўную зону Пячэрскага лесапарка. Паводле заканадаўства, на ахоўных тэрыторыях будаўніцтва дазволенае, але забароненая вырубка дрэваў. Выглядае, што прадстаўнікі гарвыканкама, якія прымалі падобны праект да разгляду, сціпла замоўчваюць той факт, што запланаванае будаўніцтва можа прывесці да парушэння прыродаахоўнага заканадаўства.
Што далей
Грамадскае абмеркаванне працягнецца да 9 мая. Канчатковае рашэнне будзе прынята пасля разгляду ўсіх заўваг.
З канцэпцыяй новай пабудовы можна пазнаёміцца тут.
Амаль што ў цэнтры горада, каля прадпрыемства “Шагавіта” на праспекце Міра ў Магілёве мінакі сёння раніцай заснялі спалоханага лася. Жывёліна відавочна сама знаходзілася ў шоку ад таго, куды патрапіла, і бегала з боку ў бок, шукаючы бяспечны шлях на волю. Відэаролік з гэтымі прыгодамі лася ў Магілёве выклаў Тэлеграм-канал “Магілёў 24/7” каля восьмай гадзіны раніцы. Якім быў далейшы лёс дзікай жывёлы – пакуль не паведамляецца.
Вечером 20 апреля в популярном Телеграм-канале “Ищу тебя | Могилев” появилось большое объявление от администратора. “В последнее время, буквально с приходом тепла, вы стали чаще выходить на улицы. При этом ваше желание найти кого-то резко увеличилось – предложка начала просто разрываться каждый вечер, каждые выходные тем более. А ведь это только весна. Страшно подумать, что будет летом… Я стал тратить на это слишком много времени. Это превратилось в рутину, удовольствие радовать вас контентом пропало, я выгорел…”
Админ ресурса пояснил, что владеет девятью подобными каналами в большинстве крупнейших городов страны, которые работают в том числе в Могилеве и Бобруйске. Суммарный охват Телеграм-каналов двух этих городов больше 7 000. Мы посмотрели, что происходит на этих современных платформах для знакомств.
Алгоритм знакомства простой и очень романтичный. Необходимо сфотографировать понравившегося тебе человека, которого ты встретил на улице или где-то ещё, и отправить фото с подробным описанием админу канала. Если нет фото, можно просто обойтись точным описанием внешности и обстоятельств встречи. Дальше включается магия социальных сетей, и вроде бы, ингода люди находятся.
“Ищу этого мальчика…”, “Ищу парня, вместе угарали с мужичка, часто переглядывались…”, “ищу этого мальчика, был на ордженикидзе, в 16:30 где то, я была с подругой, вроде переглядывались пару раз…”– чаще всего на ресурс свои объявления выкладывают девушки, примерно четыре из пяти постов от них. Иногда в ответах приходят ссылки на инстаграм тех, кого разыскивают, или знакомые с ними пишут имя, контакт человека.
Такой поиск понравившихся может показаться немного робким – ведь если тебе кто-то понравился, почему сразу не подойти к этому человеку? Но если задуматься, то это вполне комфортный способ найти отношения для сегодняшней молодежи – тебя не заденет отрицательный ответ или неудача во время знакомства. Ты как бы просто оставляешь заявку, в надежде, что на нее ответят. Ну, и если понравился кому-то ты, или на твой пост откликнулся тот самый человек – это уже вполне вдохновляющее начало, без страха опозориться.
На Телеграм подобный контент, видимо, распространился из ВКонтакте, где подобные паблики существуют уже давно, а могилевский канал насчитывает более 70 000 подписчиков.
Магілёўская мастачка выйграла конкурс “Ёлка-FEST. Запальваем святочны настрой па-роднаму, па-беларуску!”, арганізаваны прафсаюзам работнікаў культуры. Усяго ў спаборніцтве ўдзельнічалі больш за 70 майстраў з розных рэгіёнаў краіны. Па выніках галасавання ў конкурсе выйграла мастак-афарміцель з Магілёўскага раённага цэнтра культуры Караліна Зубкова. За перамогу яна атрымала ад прафсаюза ноўтбук.
У Магілёве пяць гадоў таму пачаў працаваць хімічны гігант “Омск Карбон” – адзінае ў Беларусі прадпрыемства, якое займаецца вытворчасцю тэхнічнага вугляроду. Завод яшчэ на стадыі будаўніцтва выклікаў абурэнне мясцовых актывістаў і сумныя прагнозы ад эколагаў. Гэтыя прагнозы, магчыма, пачынаюць спраўджвацца – калi глядзець на спадарожнікавыя фотаздымкi, то можна заўважыць, што вакол завода пачынае распаўзацца чорная пляма. Mogilev.media расказвае, што гэта за прадпрыемства і чым можа быць небяспечным для Магілёва.
Тэхнічны вуглерод выкарыстоўваецца ў хімічнай прамысловасці ўжо больш за сто гадоў. Упершыню дадаваць сажу ў якасці ўзмацняльніка гумы прапанаваў амерыканскі хімік Джордж Оэнслагер яшчэ ў 1912 годзе. З таго часу перспектывы гэтай галіны прамысловасці толькі пашыраюцца – сажу дабаўляюць і ў колы аўтамабіляў і ў падэшвы чаравікоў, а сусветнае спажыванне тэхнічнага вуглероду наблізілася ў нашы дні да 19,2 метрычных тон у год.
На прасторы былога СССР галоўнымі прадпрыемствамі па вырабе тэхнічнага вуглероду былі “Омсктэхвуглерод”, які запрацаваў яшчэ ў часы Другой Сусветнай вайны і завод у Валгаградзе, якія пакрывалі практычна ўсе патрэбы сацыялістычнай эканомікі. З развалам СССР абодва прадпрыемствы трапілі ў адны прыватныя рукі і зараз на 100% належаць кампаніі Омсккарбон Груп Лімітэд, зарэгістраванай на Кіпры.
У пачатку 2010-х гадоў кіраўніцтва кіпрскай кампаніі прапанавала адкрыць новае прадпрыемства па вырабе тэхнічнага вуглероду ў Магілёве, на пляцоўцы свабоднай эканамічнай зоны. Інтарэс інвестара быў цалкам зразумелы – спажыванне гэтай сажы па ўсім свеце толькі расце, а магілёўская лакацыя нашмат зручнейшая па лагістыцы, чым Валгаград ці Омск. Зацікаўленым у новым паспяховым прадпрыемстве было і кіраўніцтва Магілёўскага рэгіёна. А вось яўна не зацікаўленай аказалася адна катэгорыя грамадзян, ад якой у Беларусі часцей за ўсё мала што залежыць – гэта насельніцтва самаго рэгіёна. Хоць, напэўна, не ўсё, а толькі тое, што хвалюецца праблемамі экалагічнай бяспекі. Але пра гэта – пазней.
Вытворчасць тэхнічнага вуглерода на прадпрыемстве “Омск Карбон” у Магілёве пачалася ў снежні 2019 года. Сам завод быў запраектаваны ў 2014 годзе. Менавіта тады ў чыстым полі пад Магілёвам адбылася ўрачыстая цырымонія закладкі “капсулы часу” на месцы будаўнічай пляцоўкі.
На фота ў сярэдзіне – старшыня Магілёўскага аблвыканкама ў 2014 годзе Пётр Руднік. Тагачасны старшыня гарвыканкама Уладзімір Цумараў – з рыдлёўкай. Фота: mogilevnews.by
Адразу пасля абвяшчэння ў прэсе пра пачатак будаўніцтва, пачалася хваля абурэння экаактывістаў – і так загружаны хімічнымі прадпрыемствамі ўчастак Свабоднай эканамічнай зоны “Магілёў” ператвараўся ў рэальную праблему для жыхароў усяго Задняпроўя. Знізіць градус трывожнасці спрабуе дзяржаўная прэса, і спосаб для гэтага выбралі даволі просты – пераконваць чытача, што ніякай пагрозы прадпрыемства не нясе.
Зараз “Омск Карбон Магілёў” з выгляду “нагадвае касмадром і ўжо сапраўды не асацыюецца ў недасведчаных з вытворчасцю тэхнічнага вугляроду” – віртуозна абмінае вострыя вуглы выданне “СБ. Беларусь сегодня”, публікуючы пра хімічнага гіганта пад Магілёвам чарговы вялікі матэрыял. Ну, альбо вось яшчэ элегантны пасаж:
“Да вугляродных прадуктаў адносіцца, напрыклад, сажа. У адрозненне ад яе, тэхнічны вуглярод – гэта разумны прадукт(…) У Магілёве яго выпускаюць у зачыненых цыліндрычных праточных рэактарах: экалагічна і бяспечна”.
Зразумела, што ў чытача пасля гэтых словаў можа з’явіцца ўражанне, што выкіды з прадпрыемства “Омск Карбон” – гэта ніякая не сажа. А сам завод нейкім чынам здолеў усе свае тэхналагічныя працэсы памясціць умоўна кажучы ў “вакуум”, з якога нічога не прарываецца вонкі і не пагражае жыхарам бліжэйшых населеных пунктаў.
Вакол “Омск Карбон Магілёў” з’явілася цёмная пляма?
Вось так выглядала тэрыторыя завода “Омск Карбон Магілёў” у самы першы год яго працы – у 2019-ым. Спадарожнікавы здымак узяты з платформы Yandex maps.
А вось так выглядаў той жа самы ўчастак у 2024 годзе – усяго пасля чатырох гадоў працы. Спадарожнікавы здымак узяты з платформы Google maps. І адразу заўважым – гэта не цень ад воблака.
Вось тут, для нагляднасці, мы сабралі храналогію будаўніцтва прадпрыемства, зафіксаваную на спадарожнікавых здымках ад розных пастаўшчыкаў, пачынаючы з 2014 года па 2024. Напрыканцы можна добра пабачыць, што вакол “Омск Карбона” пачала фарміравацца цёмная пляма ад выкідаў сажы, якую зараз у дзяржаўнай прэсе пачалі рэтушаваць пад слова-замяняльнік “тэхнічны вуглерод”.
Сажа ці не сажа?
Часам для наймення тэхнічнага вугляроду ўжываюць тэрмін “сажа”, што з’яўляецца недакладным – з першых слоў паведамляе нам у профільным артыкуле расійскамоўная Вікіпедыя, маючы на ўвазе, што слова “сажа” варта ўжываць толькі да такіх прадуктаў згарання, якія здабываюцца некантралявана.
Іншага прынцыпу прытрымліваюцца складальнікі англамоўнай, ці нямецкамоўнай, ці іспанамоўнай Вікіпедый і ўсіх астатніх. Тут усе вугляродзістыя прадукты гарэння – гэта “сажа”, альбо “carbon black”, незалежна ад таго, якім спосабам яны атрыманыя – у печы, на вогнішчы, альбо ў рэактары. Таму што розніцы паміж выкідамі няма – гэта такая самая копаць, і яе ўздзеянне на арганізм асабліва не залежыць ад філалагічных нюансаў словаўжывання. Наогул, складаецца ўражанне, што ў расійскамоўным сектары самага папулярнага энцыклапедычнага рэсурса планеты не проста так падкрэсліваецца развядзенне тэхнічнай сажы і сажы натуральнай.
Таму што сажа, адназначна – гэта канцэраген. Нават кароткачасовае ўздзеянне высокіх канцэнтрацый сажы для чалавека патэнцыйна можа выклікаць пашкоджанне верхніх дыхальных шляхоў. Тут слова патэнцыйна выдзелена невыпадкова – справа ў тым, што ўсе даследванні пра канцэрагеннасць сажы праводзіліся толькі на жывёлах. І яны прадэманстравалі значнае павелічэнне захворвання на рак лёгкіх у падвопытных пацукоў.
Даследаванні праводзіліся і наконт уздзеяння гэтага канцэрагену на чалавечы арганізм – але ўжо не вопыты, а назіранні. Так, вынікі двух даследаванняў, у Вялікабрытаніі і ў Германіі (тут аналізаваліся супрацоўнікі завода Kalscheuren у ваколіцах Кёльна), паказалі павышаную смяротнасць ад раку лёгкіх. Што праўда, падобнае назіранне ў ЗША такой залежнасці не прадэманстравала. Вывучэнне гэтага пытання працягваецца.
Яблык ад яблыні
А вось тое, што нас, верагодна, чакае ў далёкай перспектыве. Паглядзіце, як выглядае тэрыторыя завода, аналагічнага “Омск Карбону”. Гэта матчыннае прадпрыемства “ОмскТэхвуглерод”, адпаведна, у горадзе Омску, пасля 80 гадоў працы.
Дарэчы, калі б кіраўніцтва холдынга пажадала перакласці назву прадпрыемства цалкам на славянскія мовы, то магілёўскі завод называўся б “Омск Сажа”. Але гэта лірычнае адступленне.
Што кажуць спецыялісты
“Омск Карбон” функцыянуе ў Магілёве ўжо пяць гадоў. Лагічна будзе задацца пытаннем, як рэгіструецца яго ўздзеянне на навакольнае асяроддзе адпаведнымі маніторынгавымі службамі за ўвесь гэты час. Mogilev.media атрымалася ўзяць каментарый ад спецыяліста ў дадзенай галіне. Па зразумелых прычынах, мы не можам называць асобу суразмоўцы, адзначым толькі, што гэта дзейсны супрацоўнік у сферы экалагічнага маніторынга.
Спачатку крыху пра тое, як ажыццяўляецца падобны маніторынг. Для гэтага вядзецца журнал уліку выкідаў забруджвальных рэчываў у атмасферу са стацыянарных крыніц, дадзеныя з якога павінны адпавядаць устаноўленым дзяржавай нарматывам. Прычым гэтыя дадзеныя рэгіструюцца як самім прадпрыемствам, так і дзяржаўным цэнтрам маніторынга. Груба кажучы, у трубе прадпрыемства стаяць два датчыкі – адзін дзяржаўны, другі ад самаго завода.
Адпаведна, калі назіраецца перавышэнне нарматываў, альбо разыходжанне ў дадзеных, то пачынае прымяняцца адпаведнае прыродаахоўнае заканадаўства – так бы мовіць, уключаюцца механізмы пакарання і ліквідацыі негатыўных фактараў.
На “Омск Карбоне” афіцыйна зарэгістравана пяць крыніц выкідаў забруджвальных рэчываў. Зноў, па-просту кажучы, гэта пяць труб. Менавіта яны і знаходзяцца пад кантролем з боку сістэм маніторынга. На ўсіх трубах усталяваныя датчыкі вымярэння шкодных выкідаў – як вышэй казалася, ад самаго прадпрыемства і ад цэнтра маніторынга. Ёсць, праўда, яшчэ і шостая труба, пабудаваная пад наступнае павелічэнне магутнасцяў, але яе мы можам смела ігнараваць, таму што ў яе нават інвентарнага нумару яшчэ няма.
Наш суразмоўца адзначае, што рэгістраваліся выпадкі, калі паказчыкі з датчыкаў не счытваліся, і ў выніку інфармацыя ў сістэму маніторынга не паступала. Але мы можам гэтую заўвагу праігнараваць – парушэнне было выяўлена і выпраўлена. На агульную сітуацыю гэта мала ўплывае. Важна іншае.
Дык вось. Уласна кажучы, калі мы хочам знайсці адказ на пытанне – які ж вынік даюць паказанні па ўзроўні выкідаў “Омск Карбона”, то тут нас і чакае галоўнае расчараванне на мяжы са збянтэжанасцю. Гэта закрытая інфармацыя. Адкрытых дадзеных няма.
Тая інфармацыя, што даецца ў публічны доступ (і з якой маглі б пазнаёміцца спецыялісты-эколагі) падаецца ва ўмоўна адкрытым фармаце. Гэта значыць, што паказанні па ўзроўні выкідаў асноўнага забруджвальніка з завода, аксіда вуглярода, даюцца не ў абсалютных лічбах, а ў працэнтах. Больш дакладная статыстыка мае грыф “Для службовага карыстання”, а інфармацыя пра агульныя аб’ёмы выкідаў з’яўляецца закрытай.
Ну, альбо вось яшчэ адзін прыём ад віртуозаў статыстыкі – кожны год прадпрыемства падае ў дзяржаўныя службы папярэднюю інфармацыю пра ўзровень выкідаў, які плануецца ажыццявіць. А па выніках года публікуецца інфармацыя не пра тое, колькі ў выніку было гэтых выкідаў у аб’ёме, а пра тое – выканаў завод гэты заяўлены план, ці не, не справіўся.
Аднак, не будзем нагнятаць страху. Проста яшчэ раз зарэгіструем той факт, з якога пачалі, і той, якім варта закончыць – на спадарожнікавых здымках, стала ўжо заўважная характэрная цёмная пляма вакол завода “ОмскКарбон”, а інфармацыя пра аб’ёмы адкідаў з прадпрыемстваў засакрэчаная.
Чорная пляцоўка і зімой і летам
Мы не здарма цягам усяго матэрыяла ўзгадваем і параўноўваем омскае прадпрыемства тэхнічнага вуглероду, з якога ўсё пачалося. Расійскія эколагі, маючы вопыі шматгадовых назіранняў за гэтым хімічным гігантам, заяўлялі прама – завод з’яўляецца непасрэднай крыніцай экалагічнага забруджвання, што б ні казалі пра адрозненне “тэхнічнага вуглерода” ад “сажы”.
Кожны год, зімой і летам тэрыторыя омскага прадпрыемства чорная ад сажы. Часам выкіды чорных аблокаў можна пабачыць непасрэдна назіраючы за заводам.
Акрамя выкідаў сажы, экалагічную небяспеку нясуць таксама самі тэхналагічныя працэсы працы з сыравінай. Вось, напрыклад, якія высновы наконт небяспекі прадпрыемства робіць омскі навуковец В. Шопін у сваёй дысертацыі на званне кандыдата навук:
Пра тое, якiя непрыемнасцi можа прынесці “Омск Карбон” Магілёву, незалежная прэса пісала якраз перад самым адкрыццём завода – поўны архіўны матэрыял чытайце цалкам тут: “Какую беду может принести “Омск Карбон” Могилеву. Расследование.“. Што ж, з гэтай прэсай разабраліся – разграмілі рэдакцыю, пасадзілі журналістаў. Цяпер “СБ – Беларусь сёння” пераконвае публіку, што завода баяцца не трэба. Памятаеце: “нагадвае касмадром і ўжо сапраўды не асацыюецца ў недасведчаных з вытворчасцю тэхнічнага вугляроду”.
25 снежня па Магілёўскай вобласці пракаціліся адразу некалькі пажараў – у Магілёве, Краснаполлі, Асіповіцкім і Круглянскім раёнах. У Магілёве вечарам на каталіцкае Раство загарэўся дом на вуліцы Лагоды, а таксама гараж на вуліцы Сіманава. У першым выпадку дом захапіўся полымем ад награвальнага катла. Ніхто з жыхароў не пацярпеў – пабачыўшы дым, гаспадар сабраў рэчы і дакументы і вывеў сям’ю на вуліцу.
Фота: МНС
У Асіповіцкім раёне пажарам быў знішчаны дом пенсіянеркі ў аграгарадку Каменічы. 75-гадовая жанчына пачула трэск за вакном і патэлефанавала суседзям. Тыя пабачылі, што гарыць хата і пачалі ратаваць пенсіянерку. Паколькі шляхі для эвакуацыі былі ўжо задымленыя, жанчыну прыйшлося выцягваць праз вакно – паведамляе прэс-служба МНС.
Конкурсанты украшали свои документы розочками, васильками, ромашками и мешковиной.
Могилевская областная организация профсоюза работников госучреждений и комитет по труду Могилевского облисполкома подвели итоги совместного конкурса на лучший коллективный договор среди своих организаций. Участниками конкурса стали дома-интернаты, центры социального обслуживания населения и управления по труду, занятости и социальной защите, сообщается на сайте облисполкома.
Подводя итоги, члены жюри много говорили о гарантиях для работников и прочих прелестях коллективных договоров, которые, в условиях Беларуси, по сути, ставят работников в положение крепостных крестьян.
Главным же для жюри, судя по всему, был внешний вид «нормативных актов». И конкурсанты постарались на славу, пустив в ход всю, отпущенную им Богом, креативность. Коллективные договора украшали розочками, ромашками, васильками и мешковиной.
Как тут не вспомнить купчую на мертвых крестьян, которую жена помещика Манилова, из уважения к Чичикову, украсила затейливой рамочкой.
