Палітвязня магілёўскай калоніі асудзілі за “непадпарадкаванне”

На палітзняволенага калоніі №15 у Магілёве Кірыла Ашурка, які перанёс мікраінсульт, аказваецца моцны маральны ціск з боку адміністрацыі.

26-гадовы менчук адбывае 13-гадовае пакаранне ў магілёўскай калоніі № 15. Там яго перыядычна змяшчалі ў штрафны ізалятар, пасля яго змясцілі ў памяшканне камернага тыпу. 

Паводле інфармацыі праваабаронцаў, цяпер палітвязня асудзілі паводле арт. 411 Крымінальнага кодэкса (злоснае непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі). Паводле новага прысуду тэрмін ён будзе адбываць у калоніі строгага рэжыму № 9 у Горках. 

У Кірыла вельмі цяжкі стан здароўя. Ён мае шэраг сур’ёзных захворванняў, а напрыканцы 2025 года ў палітвязня здарыўся мікраінсульт. Паводле інфармацыі Праваабарончага цэнтру “Вясна”, ён не бачыўся з роднымі ўжо тры гады.

Кірыл Ашурак быў асуджаны Мінскім абласным судом па справе «Атрады грамадзянскай самаабароны Беларусі», якую ў Беларусі прызналі тэрарыстычнай арганізацыяй. Прысуд быў агучаны ў снежні 2022 года. Ашурка ўнеслі ў «спіс экстрэмістаў» і «тэрарыстаў».

Фотаздымак: БелТА

У Магілёве сілавікі вучыліся разганяць пратэсты ўзору 2020 года

На прайшоўшых міліцэйскіх камандна-штабных вучэннях у Магілёве сілавікі разганялі “пратэстоўцаў” са сцягамі і штучнымі кветкамі.

Як піша тэлеграм-канал МУС, практычная частка вучэнняў прадугледжвала адпрацоўку некалькіх сцэнарыяў змяненняў аператыўнай абстаноўкі ў гарадскіх умовах. 

“Вартавыя парадку затрымлівалі правапарушальнікаў на дваровай тэрыторыі, спынялі блакаванне праязной часткі, спынялі аўтобус з экстрэмістскі настроенымі грамадзянамі. Вучэнні завяршыліся спецыяльнай аперацыяй па нейтралізацыі групавых парушэнняў грамадскага парадку і вызваленні закладнікаў”, – гаворыцца ў паведамленнні. Там жа адзначаецца, што ход вучэнняў асабіста кантраляваў міністр унутраных спраў, генерал-лейтэнант міліцыі Іван Кубракоў.

На выкладзеных у міліцэйскім тэлеграм-канале фотаздымках і відэа бачна, што “пратэстоўцы”, з якімі вучыліся змагацца сілавікі, былі “ўзброены” сцягамі з белымі, жоўтымі і чырвонымі палотнішчамі. Уздоўж вуліцы Гагарына насупраць Лядовага палаца стаялі жанчыны, якія махалі штучнымі белымі кветкамі. Разгон усіх гэтых “дэманстрантаў” суправаджаўся стралянінай і выбухамі.

Зважаючы на сцэнар “пратэстаў”, які ўзяты з падзей 2020 года, вельмі слушнымі падаюцца словы, якія прыпісваюць Уінстану Чэрчалю: “Генералы заўсёды рыхтуюцца да прайшоўшай вайны”. 

“Падобныя мерапрыемствы ўжо адбыліся ў Мінску, на Брэстчыне і Віцебшчыне. Асноўная ўвага пры гэтым надаецца зладжанасці ўзаемадзеяння з мясцовымі органамі ўлады”, – справаздачыцца міліцэйскі тэлеграм-канал. 

Скрыншот: ТГ “МУС Беларусі”

У Магілёве асудзілі экс-фігуранта справы “Белага легіёну”

Тры з паловай гады зняволення прысудзілі ў Магілёве палітвязню Сяргею Стрыбульскаму за нібыта садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці.

Акрамя зняволення ў калоніі ўмоцненага рэжыму, 50-гадоваму мужчыне прысудзілі штраф у памеры 550 базавых велічынь. 

Паводле даных праваабаронцаў, Сяргей Стрыбульскі быў затрыманы 14 лістапада 2025 года, адбыў два адміністрацыйныя арышты. 12 снежня яго перазатрымалі ў межах кырмінальнай справы. Увесь час да суду знаходзіўся ў магілёўскай турме №4.

Раней на яго таксама ажыццяўляўся палітычны ціск. Так, у 2017 годзе ён быў фігурантам рэзананснай «справы Белага легіёна» і правёў у СІЗА 99 дзён, пакуль справу не закрылі. У 2021 годзе ў яго канфіскоўвалі тэхніку, а ў сакавіку 2022 года – напярэдадні Дня Волі – Сяргея зноў затрымалі і асудзілі на 15 сутак. Ён распавядаў сябрам, што падчас затрымання сілавікі збівалі яго і катавалі токам.

Фотаздымак: сацыяльныя сеткі

Палітзняволены журналіст магілёўскага YouTube-канала знаходзіцца ў цяжкім стане

Палітзняволены журналіст Кірыл Пазняк трапіў у шпіталь пры следчым ізалятары №1 у Мінску.

“У шпіталі пры СІЗА №1 у цяжкім стане знаходзіцца журналіст Кірыл Пазняк. З запушчанымі наступствамі пнеўманіі і кавіду, якія падхапіў у ізалятары на Акрэсціна восем месяцаў таму. Права на ахову здароўя – гэта базавае права чалавека”, – напісала ў Фэйсбуку яго былая жонка Алёна Пакала.

Жанчына просіць тых, ад каго гэта залежыць – зрабіць усё, “каб захаваць чалавечае жыццё”.

Нагадаем, што Кірыл Пазняк быў затрыманы ў верасні 2025 года пасля прызнання “экстрэмісцкім фарміраваннем” YouTube-канала “Платформа 375”, дзе ў асвячэнні беларускіх навін рабіўся акцэнт на Магілёўскую вобласць. Разам з ім, як потым аказалася, была арыштаваная і яго дачка Яніна. У студзені 2026 дзяўчына таксама знаходзілася ў СІЗА №1. Праваабаронцы прызналі яе палітзняволенай. 

“Платформа 375” пазіцыянавала сябе як незалежную медыяпляцоўку. “Наш кантэнт: навіны Беларусі (акцэнт на Магілёў і вобласць), расследаванні, ток-шоу (дэбаты) і докфільмы” – гаворыцца ў яе апісанні.

Скрыншот: «Платформа 375»

Глускія пракуроры накіравалі ў суд 70 заяў аб экстрэмісцкіх матэрыялах

Пракуратура Глускага раёна накіравала ў суд 70 заяў аб прызнанні матэрыялаў экстрэмісцкімі і дапамагла калгаснікам атрымаць зарплату.

Пракуратура Глускага раёна з пачатку 2026 года накіравала ў суд 70 заяў аб прызнанні інфармацыйнай прадукцыі экстрэмісцкімі матэрыяламі.

Гэта вынік карпатлівай працы па выкараненні ў краіне іншадумства. Пракуроры патлумачылі, што ў прыватнасці:

  • у ходзе маніторынгу выяўлена старонка ў сацыяльнай сетцы Facebook з аўдыторыяй больш за 98 тысяч падпісчыкаў, дзе размяшчаліся відэаролікі пра дзейнасць прызнанага ў Беларусі экстрэмісцкім фарміраваннем аб’яднання, а таксама іншыя забароненыя матэрыялы;
  • крымінальная справа распачата супраць жыхара райцэнтра, які размясціў у сацсетцы відэа з “паклёпам” у дачыненні да Лукашэнкі.

Суд, традыцыйна вынес абвінаваўчы прысуд. Мужчыне прызначана пакаранне ў выглядзе абмежавання волі на тэрмін 2 гады без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.

Махавік рэпрэсій, запушчаны ў 2020 годзе Лукашэнкам, што прайграў выбары, падобна, круціцца ўжо па інерцыі.

У краіне засталося зусім мала рэсурсаў, якія яшчэ не прызнаныя экстрэмісцкімі і грамадзян, якія пакуль не абразілі састарэлага дыктатара.

Справаздача глускай пракуратуры гаворыць не пра выкананне службовага абавязку. Па вялікім рахунку гэта проста выражэнне лаяльнасці да ўлады, якая трымаецца толькі на страху.

Вельмі паказальная ў гэтым плане іншы бок дзейнасці гэтай жа пракуратуры.

У маі 2026 года ў дзвюх сельгасарганізацыях раёна ўтварылася запазычанасць перад 322 супрацоўнікамі на суму больш за 340 тысяч рублёў.

Пракурор Глускага раёна вынес прадпісанні кіраўнікам прадпрыемстваў з патрабаваннем неадкладна пагасіць доўг. Грошы аддалі.

Аднак і гэта не сведчанне выканання закона ў Беларусі. Калі мікраскапічную зарплату аграрыям аддаюць толькі з-пад пракурорскай палкі, то падставы для абразы ўлады ў грамадзян вельмі важкія.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

У Магілёве вынеслі завочны прысуд палітэмігранту

Магілёўскі абласны суд асудзіў па палітычных артыкулах да пяці гадоў калоніі Мікалаю Тарасенка, які знаходзіцца за мяжой.

Мікалая абвінавацілі ў паклёпе, закліках да мер абмежавальнага характару (санкцый), іншых дзеянняў, накіраваных на прычыненне шкоды нацыянальнай бяспецы Беларусі), паклёпе на на беларускага дыктатара і абразе яго.

Па сукупнасці прысудаў Мікалаю Тарасенку завочна прызначылі пяць гадоў калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму.

Нагадаем, што крымінальная справа Мікалая Тарасенкі была ўзбуджана ў студзені 2026 года ў форме так званай “спецвытворчасці”. Яна ўжываецца ў дачыненні да грамадзян, якія знаходзяцца па-за межамі Беларусі. Суд разглядае ў далейшым іх справы завочна.

Фотаздымак: ТГ «Специальное производство. Официально»

Праваабаронца: у магілёўскай турме мяне спрабавалі завербаваць

Аб спробе вярбоўкі і схіленні да стукацтва ў турме №4 Магілёва распавёў праваабаронца і былы палітвязень Валянцін Стэфановіч.

Паводле былога палітзняволенага, летась у чэрвені, калі ён знаходзіўся ў магілёўскай турме, яго выклікалі да супрацоўніка ГУБАЗіК.

«Ён спрабаваў мне давесці, як было б добра, калі б я пайшоў на дыялог з імі і расказаў бы пра Бяляцкага, пра валанцёраў, бо мне яшчэ шмат сядзець, а ўсіх вызваляюць. Падманваў мяне, маўляў, Лабковіча вызвалілі, а Бяляцкага ў шпіталь завезлі. Я, седзячы ўжо пяты год, разумеў, што гэта на тамтэйшай мове „мянтоўскі развод“. Весціся я на такое не збіраўся. Я паставіў сябе ў менш уразлівую пазіцыю і адказаў: „А што мне тут сядзець засталося – тры з паловай гады“» – успамінае Стэфановіч.

У адказ на гэта сілавік намякнуў, што Стэфановіч можа сядзець і даўжэй за гэты тэрмін. Аднак гэты прыём не спрацаваў – Валянцін пагадзіўся і на даўжэйшы, бо, кажа, ужо сапраўды прывык сядзець і гатовы да рознага. У выніку супрацоўнік не меў чым застрашваць праваабаронцу.

«Адзін зэк, з якім я сядзеў у крытай турме, даў мне параду: „Ты нічога не рабі такога, што потым будзе мучыць тваё сумленне“. Таму калі я пайшоў да ГУБАЗіКа і сказаў „не“, мне стала так лёгка на душы, як камень зваліўся. Навошта гэта трэба? Мне потым з гэтым цяжка жыць будзе» – успамінае Стэфановіч.

У той жа час былы палітвязень адзначае, што за адмову супрацоўнічаць з адміністрацыяй калоніі яна можа значна пагоршыць становішча чалавека за кратамі. Прыкладам, зрабіць правакацыю, каб перавесці чалавека ў «нізкі статус». Праваабаронца ўказвае, што паводле закону ўсякая супраца грамадзян Беларусі з спецслужбамі павінна адбывацца добраахвотна, «але на закон цяпер ніхто не зважае».

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Вікіпедыя піша пра Дзень палітвязняў, уведзены пасля смерці Вітольда Ашурка ў Шклове

У Вікіпедыі з’явіўся артыкул, прысвечаны Дню палітвязняў Беларусі, які звязаны са смерцю палітзняволенага Вітольда Ашурка ў шклоўскай калоніі.

У новым артыкуле апісана перадгісторыя гэтага дня, паўстанне памятнай даты і яе адзначэнне. Указваецца, што Дзень палітвязня выкарыстоўваецца як форма грамадскай і міжнароднай салідарнасці з людзьмі, якіх праваабарончыя арганізацыі лічаць палітычнымі зняволенымі. Памятную дату ў 2022 годзе, у першую гадавіну смерці (21 траўня 2021 года) Вітольда Ашурка ў калоніі №17 Шклова, ініцыяваў Праваабарончы цэнтр «Вясна». Праўда, ні шклоўская калонія, ні Шклоў у артыкуле не ўзгадваюцца. Пра гэта можна даведацца толькі пераходзячы па гіперспасылцы з імя Вітольда Ашурка на старонку, прысвечаную яму.

Пакуль артыкул ёсць толькі на беларускай мове, але чакаецца, што ў хуткім часе павінен з’явіцца яго пераклад на іншыя мовы.

Фотаздымак: Вікіпедыя

Сілавікі праводяць акцыі запужвання ў Магілёве

У Магілёве сілавыя структуры праводзяць рэйды супраць людзей, якіх не могуць прыцягнуць да крымінальнай адказнасці за пратэсты 2020 года. 

Паводле сведчанняў мясцовых жыхароў, на якія спасылаецца “Наша ніва”, супрацоўнікі ГУБАЗіКу прыходзілі да людзей рана раніцай, праводзілі жорсткія затрыманні і ператрусы, пасля чаго дастаўлялі затрыманых у аддзяленні міліцыі для так званых «прафілактычных размоў».

Па словах відавочцаў, сілавікі з’яўляліся каля сямі гадзін раніцы. Пасля моцнага грукату ў дзверы людзей прымушалі адкрываць, а затым клалі тварам у падлогу і заламвалі рукі. У кватэрах праводзілі ператрусы. Рэчы раскідвалі і аглядалі, хоць, як адзначаюць самі пацярпелыя, пошук выглядаў хутчэй дэманстратыўным, чым накіраваным на выяўленне канкрэтных доказаў.

Пасля ператрусаў людзей увозілі ў міліцыю. Там супрацоўнікі сілавых структур нагадвалі пра адказнасць за ўдзел у пратэстнай дзейнасці, расказвалі пра кантроль над «экстрэмісцкай актыўнасцю» і прымушалі падпісваць дакументы аб тым, што затрыманыя нібыта «папярэджаныя» пра магчымыя наступствы ў выпадку новых пратэстаў.

Паводле інфармацыі крыніц, гаворка ішла выключна пра ўдзел у маршах 2020 года, па якіх раней людзей маглі прыцягваць да адказнасці паводле артыкула 342 Крымінальнага кодэкса «Арганізацыя або ўдзел у дзеяннях, што груба парушаюць грамадскі парадак». Аднак цяпер у многіх выпадках ужо мінуў пяцігадовы тэрмін даўнасці прыцягнення да крымінальнай адказнасці па гэтым артыкуле.

Самі сілавікі, як сцвярджаецца, не хавалі, што галоўнай мэтай рэйдаў з’ўляецца псіхалагічны ціск. Некаторым затрыманым проста казалі, што гэта робіцца «каб не расслабляліся». На суткі людзей не пакідалі і пасля размоў адпускалі дадому.

У апошнія гады па «маршавым» артыкуле 342 КК суды найчасцей прызначалі абмежаванне волі без накіравання ў папраўчую ўстанову (“хатнюю хімію”). Пасля таго як у жніўні 2025 года пачаў заканчвацца тэрмін даўнасці па справах, звязаных з пратэстамі 2020-га, частка крымінальных пераследаў фактычна страціла перспектыву. Людзей, якіх затрымлівалі ўжо пасля заканчэння гэтага тэрміну, у некаторых выпадках або вызвалялі яшчэ да суда, або перакваліфікоўвалі справы ў адміністрацыйныя.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Выйшаў на волю Уладзімір Дудараў – экс-віцэмэр Магілёва з каманды Бабарыкі

Выйшаў на волю былы намеснік старшыні Магілёўскага гарвыканкама па будаўніцтве і ЖКГ. Яму 49 гадоў. За кратамі ён правёў амаль пяць гадоў.

Гісторыя былога віцэ-мэра – тыповы выпадак помсты ўлады за паводзіны былога чыноўніка ў 2020-м.

Сядзеў Дудараў за тое, што ўзначаліў абласны штаб кандыдата ў прэзідэнты Віктара Бабарыкі. На той момант ён ужо пакінуў дзяржаўную службу.

Гэта быў самы высокапастаўлены адстаўны чыноўнік сярод рэгіянальных каардынатараў банкіра. Дударава затрымалі 11 чэрвеня 2020 года, у той жа дзень, калі сілавікі правялі вобшукі ў офісах Белгазпрамбанка.

Абвінавачванні знайшліся – з мінулага. Гэта класічны беларускі прыём. Называецца «крыміналка пад палітыку». Адкрыта саджаць за ўдзел у перадвыбарчай кампаніі – значыць прызнаваць палітычны пераслед.

Значна зручней знайсці ў біяграфіі нешта, што пры жаданні можна кваліфікаваць як злачынства. У любога чалавека, які прапрацаваў ва ўладзе дзесяць гадоў, такое знойдзецца.

Следства прыгадала Дудараву падзеі пачынаючы з 2008 года: нібыта Дудараў незаконна пераабсталяваў тэхнічны паверх у жылое памяшканне ў сваім доме, самавольна падключыўся да камунальных сетак, а будучы старшынёй жыллёвага кааператыва – без ведама членаў унёс змены ў праектную дакументацыю.

Шкода па ўсіх эпізодах сумарна – некалькі дзясяткаў тысяч рублёў. Для крымінальнай справы з прысудам 7,5 года ўзмоцненага рэжыму маштаб несувымерны. У нармальнай прававой сістэме гэта адміністрацыйная справа, максімум штраф і прадпісанне ліквідаваць парушэнне, калі яно сапраўды было.

Маркер нумар два – пакуль Дудараў працаваў у гарвыканкаме, ніякіх прэтэнзій не было. Як толькі ўзначаліў штаб Бабарыкі, адразу знайшліся грахі дванаццацігадовай даўніны.

У верасні 2021 года суд Чавускага раёна прыгаварыў яго да 7,5 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму па артыкулах пра злоўжыванне службовымі паўнамоцтвамі і махлярства.

Пакаранне Дудараў адбываў у ВК-2 у Бабруйску – калоніі, якая фігуруе ў шматлікіх сведчаннях пра жорсткае абыходжанне з палітвязнямі.

Падрабязнасці вызвалення – ці адбылося памілаванне, ці выйшаў датэрмінова – не ўдакладняюцца.

Фота БелТА.