Место раскопок – район деревни Искань, которая находится в тридцати клилометрах от райцентра. В июле 1941 года здесь сдерживали натиск гитлеровцев воины 102-й Полтавской стрелковой дивизии.
Поисковая работа началась в этих местах еще в 2002 году, но сотни солдат до сих пор остаются на этих полях безымянными. Установить их личности помогает комплексная работа: архивы, воспоминания очевидцев и аэрофотосъемка.
Казахи преодолели четыре тысячи километров ради участия в этих раскопках потому, что здесь воевали их деды. Каждый пятый казах ушел на ту войну и половина из них не вернулась домой.
Вахта Памяти продлится две недели. Уже в первые дни обнаружены останки 16 бойцов и девять медальонов.
У Магілёве вырашылі за тыдзень навучыць людзей працаваць у сістэме, адкуль усе ўцякаюць. Выпускнікі курсаў – пераважна жанчыны з рэгіёнаў. Што імі рухае? І чаму нават дыплом не можа ўратаваць дзяржаўную службу ад самой сябе?
Калі я глядзеў на фотаздымак з уручэння дыпломаў у Магілёве, адразу прыгадалася сцэна з савецкага фільма: шчыльныя шэрагі крэслаў, сцэна, сціплыя букеты, людзі, што хочуць верыць у сэнс таго, што адбываецца. У цэнтры – Ігар Шардыка, кіраўнік Інстытута павышэння кваліфікацыі, побач – дванаццаць слухачак, якія прайшлі курс па праграме “Забеспячэнне дзейнасці органаў прымусовага выканання”. Усё гэта выглядае так, быццам нехта сапраўды верыць, што сем дзён лекцый і напамін пра “ідэалогію беларускай дзяржавы” могуць змяніць сістэму, у якой ніхто не трымаецца.
Аддзелы прымусовага выканання (ОПИ альбо АПВ) – гэта тая частка дзяржавы, пра якую ўспамінаюць, калі ўсё ўжо дрэнна: калі трэба спаганяць штрафы, вяртаць пазыкі, апісваць маёмасць у даўжнікоў. Службы, што фактычна займаюцца прымусам, заўсёды стаяць на мяжы – паміж законам і рэальнасцю. Але менавіта ў гэтай зоне дзяржава раптам заўважае, што людзі сыходзяць. І не проста сыходзяць – уцякаюць.
Загадка гэтая толькі для тых, хто ніколі не размаўляў з маладымі жанчынамі, што трапляюць у АПВ. Яны часта ідуць туды не па ўнутранаму закліку, а таму што «ў горадзе больш няма куды». Звычайна гэта выпускніцы юрфаку або каледжа, часта з невялікіх гарадоў – Шклова, Бабруйска, Краснаполля. З гатоўнасцю працаваць, але без ілюзій. Іх сустракае не прафесійнае развіццё, а план па штрафах, нервовыя выклікі і безабароннасць перад сістэмай. Праз пару месяцаў частка проста сыходзіць. Іншыя – згараюць ці станавяцца цынікамі.
У адказ дзяржава запускае “ўнікальны курс перападрыхтоўкі” – сем дзён, падчас якіх людзей вучаць працэсуальнаму заканадаўству, асновам дзелавога этыкету і “патрыятызму”. Як быццам маральная падтрымка ад рэктара і слова “грамадзянская пазіцыя” могуць замяніць элементарныя рэчы: матывацыю, годны заробак, павагу да прафесіі.
У гэтай гісторыі ёсць адчуванне глыбокай бюракратычнай іроніі. З аднаго боку, з сістэмы ўцякаюць тыя, каго яна ж і выхавала. З другога – яна спрабуе выправіць сітуацыю праз тыднёвую інструктажную гімнастыку. Так, нібыта судовы выканаўца – гэта функцыя, а не чалавек. І што галоўнае – не ўменне размаўляць з людзьмі, а гатоўнасць падпарадкоўвацца ідэалагічным догмам.
Усё гэта – не навіна для саміх выканаўцаў. Але выглядае, што з’яўляецца навіной для тых, хто стварае падобныя курсы. Магчыма, і для самога Шардыкі, які, уручаючы дыпломы, кажа словы пра “высокую грамадзянскую пазіцыю”, нібыта гэта здольна абараніць чалавека ад прафесійнага выгарання.
Я не быў у АПВ. Я не апісваў пыласос у кватэры, дзе старая жанчына трымае пенсію “на чорны дзень”. Але я бачыў дастаткова гісторый, каб разумець: гэтая работа не пра законы, а пра здольнасць дзяржавы паглядзець на сябе збоку. І калі яна гэтага не зробіць – ніякі дыплом не ўратуе.
Можа, усё ж варта спытаць не “дзе знайсці кадры”, а “чаму кадры не хочуць працаваць”? Або яшчэ прасцей: што б вы сказалі сваёй дачцэ, калі б яна з’явілася ў аддзеле прымусовага выканання – з гэтым самым дыпломам і патрыятызмам у кішэні?
У Бабруйскім спартыўна-тэхнічным цэнтры ДОСААФ прайшлі другія рэспубліканскія спаборніцтвы па картынг-слаламе сярод праваслаўных патрыятычных клубаў. Падлеткі ў вайсковай форме, пад сцягамі з абразамі, спаборнічалі ў гонках, якія спалучаюць у сабе элементы спорту, вайсковай падрыхтоўкі і рэлігійнай ідэалогіі.
Калі я быў падлеткам, маё лета праходзіла паміж двума палюсамі: бабулінымі градкамі і школьным дваром, дзе мы з сябрамі гулялі ў футбол. Цяпер жа, праглядаючы фатаграфіі з нядаўніх спаборніцтваў у Бабруйску, я бачу падлеткаў у вайсковай форме, якія стаяць пад сцягамі з абразамі і ўдзельнічаюць у картынг-слаламе. Гэта не проста спаборніцтвы – гэта спалучэнне спорту, вайсковай падрыхтоўкі і рэлігійнай ідэалогіі.
У Бабруйскім спартыўна-тэхнічным цэнтры ДОСААФ прайшлі другія рэспубліканскія спаборніцтвы па картынг-слаламе сярод праваслаўных патрыятычных клубаў. Удзельнічалі каля 40 юных картынгістаў з розных епархій Беларусі. Спаборніцтвы былі прысвечаны 80-годдзю Вялікай Перамогі і Дню Незалежнасці Рэспублікі Беларусь .
ДОСААФ, арганізацыя з савецкімі каранямі, якая займаецца падрыхтоўкай моладзі да службы ў арміі і патрыятычным выхаваннем, актыўна супрацоўнічае з Беларускай Праваслаўнай Царквой. З 2019 года паміж імі падпісана пагадненне аб супрацоўніцтве, у межах якога праводзяцца сумесныя мерапрыемствы, накіраваныя на выхаванне моладзі ў духу традыцыйных хрысціянскіх каштоўнасцей і патрыятызму.
У межах гэтага супрацоўніцтва дзейнічаюць праваслаўныя вайскова-патрыятычныя клубы, дзе падлеткі праходзяць фізічную і духоўную падрыхтоўку. Напрыклад, у клубе «Пересвет» у Магілёве падлеткі ўдзельнічаюць у марш-брасках на 50 кіламетраў, каб атрымаць берэт, і абавязкова наведваюць літургію па нядзелях .
Такое спалучэнне спорту, вайсковай падрыхтоўкі і рэлігійнай ідэалогіі выклікае пытанні адносна ўплыву на фарміраванне асобы падлеткаў. Згодна з Канвенцыяй ААН аб правах дзіцяці, дзеці маюць права на захаванне сваёй ідэнтычнасці, уключаючы рэлігійную і культурную прыналежнасць. Калі падлеткаў у крытычны перыяд фарміравання асобы актыўна ўцягваюць у мерапрыемствы з выразнай ідэалагічнай накіраванасцю, гэта можа мець доўгатэрміновыя наступствы для іх самасвядомасці і светапогляду.
Гледзячы на гэтыя спаборніцтвы, я задумваюся: ці сапраўды мы выхоўваем патрыётаў, ці фарміруем пакаленне, якое бачыць свет праз прызму вайсковай дысцыпліны і рэлігійнай ідэалогіі? Можа, варта задумацца, ці не лепш даць падлеткам магчымасць самастойна выбіраць свой шлях, без навязаных сцэнараў і роляў. Бо сапраўдны патрыёт – гэта не той, хто носіць форму і стаіць пад сцягам, а той, хто любіць сваю краіну і людзей у ёй.
Пакуль вядома толькі пра адну ахвяру начнога ўрагану, што абрынуўся на Магілёў.
Што здарылася
Трагедыя адбылася каля 2-й гадзіны ночы ў раёне рачнога порта на Дняпры. Паводле папярэдніх звестак, 32-гадовая жанчына разам з мужам прыехалі на бераг ракі на рыбалку. Калі пачалася непагадзь, пара паспрабавала схавацца пад дрэвам.
Аднак моцны парывісты вецер паваліў дрэва проста на плед, дзе ляжалі муж і жонка. На месца здарэння хутка прыбылі ратавальнікі і даставалі пацярпелую з-пад дрэва ўжо без прытомнасці.
Медыкі канстатавалі смерць
Лекары, якія прыбылі на месца, правялі рэанімацыйныя мерапрыемствы, але, на жаль, выратаваць жанчыну не ўдалося — смерць была канстатаваная на месцы.
Ідзе праверка
На месцы працавала следча-аператыўная група. У цяперашні момант праводзіцца праверка. Следчы камітэт высвятляе ўсе абставіны трагедыі, у тым ліку прычыны і ўмовы, што маглі спрыяць гібелі жанчыны.
В Могилеве начали проводить культурологическую судебную экспертизу – новый для региона вид анализа, важный для следствия и судопроизводства. Это позволит ускорить процесс и разгрузить столичных экспертов.
Несмотря на название подразделения, чистой культурологией тут и не пахнет – в первую очередь судебные эксперты исследуют изображения, видеоматериалы и различные предметы на наличие в них порнографического содержания. Вторым их основным предназначением является определение изображений несовершеннолетних с признаками периода возмужания в половом развитии.
Такие исследования теперь проводятся на базе управления Государственного комитета судебных экспертиз по Могилевской области по поручению правоохранительных органов и судов.
Кроме того, с марта этого года в Кричевском межрайонном отделе ГКСЭ начал работу государственный медицинский судебный эксперт-психиатр. Он обслуживает юго-восточный регион Могилевской области – подразделения МВД, следственного комитета и суды.
Фото иллюстративного характера из открытых источников.
Цэнтр горада завалены дрэвамі, парваныя лініі электраперадач. Аварыйныя брыгады працуюць па ўсёй Магілёўшчыне.
Штармавое папярэджанне, абвешчанае “Белгідраметам” на дзень 10 ліпеня пераўзышло ўсе чаканні. Мала таго, што пачалася навальніца яшчэ ноччу – у 02:13 “Белгідрамет” вымушаны быў тэрмінова абвяшчаць трывогу зноў – маштаб разбурэнняў аказаўся непараўнальным з усім, што мы бачылі ў папярэднія гады.
Дрэвы з коранем выдзірала на цэнтральных вуліцах Магілёва. Заваленымі аказаліся ўчасті на вуліцы Першамайскай, праспекце Міра, на вуліцы Грышына каля “Алімпійца” – ды, лічы, па ўсім горадзе. Адбыліся шматлікія абрывы ліній электраперадач. З-за абрыву лініі, спыніліся тралейбуся ў раёне “Аблспажыўсяюза”, паведамляе тэлеграм-канал “Магілёў – мой горад!”. Кіроўцаў папярэдзілі, каб не карысталіся гэтым участкам дарогі на час рамонтных прац. Стыхія ўдарыла перш за ўсё па ўсходу Беларусі, пацярпелі Магілёўская і Віцебская вобласці. Па краіне зараз працуе каля 60 рамонтных брыгад для пераадолення наступстваў стыхіі.
В Кричеве проанализировали семейные ценности, в Быхове наконец запустили флюорографический кабинет, а в Осиповичах прошел литературно-музыкальный фестиваль. Районы наконец-то пришли в себя после александрийского угара.
Наконец-то, после двухлетнего перерыва заработают рентгенологические кабинеты.
Стационарный рентген-аппарат находится в том же помещении, что и ранее. Таким образом, жителям района просто вернули то, что у них было.
Поэтому, рассказы об инновационных технологиях и современном медицинском оборудовании, быховчане пропускают мимо ушей: они рады и тому, что теперь, ради флюорографии, не придется ездить в Могилев и ловить по району передвижную лабораторию.
О чем-то похожем писал Ленин в своем трактате «Шаг вперед, два шага назад», описывая кризис в большевистской партии.
Предки беларусов тоже боролись за продовольственную безопасность
Местные «исследователи» нашли взаимосвязь между нынешней борьбой за продовольственную безопасность и тем, что делали наши предки, выходя в поле.
«Это символ единства и сплоченности людей, объединенных общей целью – собрать богатый урожай» – пишет районная газета.
Возможно, скоро будут обнаружены доказательства того, что далекие предки костюковчан описывали на берестяных грамотах свою «радость начала уборочной кампании».
Аналогичный праздник прошел в шкловском ОАО «Говяды-агро». Там, правда, продовольственную безопасность на предков не валили.
В Кричеве зафиксирован высокий интерес граждан к праздничным церемониям
Этот вывод сделан кричевскими журналистами, которые проанализировали статистику браков в районе с апреля по июнь:
зарегистрировано 32 брака;
2 – в сельской местности;
торжественно поженились 24 человека;
28 человек заключили брак повторно;
средний возраст женихов – 33 года, а невест – 31 год;
максимальный возраст жениха 53 года, а невесты – 50 лет.
В каждой из этой позиций найдены свои плюсы. Раз женились торжественно, значит, любят праздники. Если паре за тридцать – налицо зрелый подход к созданию семьи. Если жениху пятьдесят три – возраст любви не помеха.
Не обнаружено изюминок только в малом количестве браков на селе и большом числе повторных браках.
Но и под это можно, при желании, подвести идеологическую базу. Деревенские пары, возможно, отложили свадьбы до окончания уборки урожая, а большое число повторных браков объясняется поговоркой «не ошибается тот, кто ничего не делает».
В итоге, фактически на пустом месте, сделан вывод о «важности семейных ценностей в Кричевском районе».
В Осиповичах прошел международный литературно-музыкальный фестиваль “Созвездие-2025”
Жюри фестиваля возглавлял известный беларуский лингвист, языковед и писатель Михаил Поздняков, а тридцать два финалиста представили лучшие творческие силы Беларуси и России, сообщает районная газета «Асіповіцкі край».
Чиновники осиповичского райисполкома зачем-то вручили «благодарственное письмо главе администрации Еланского муниципального района Волгоградской области России».
Какое отношение имел к празднику музыки и поэзии обмен любезностями между чиновниками непонятно. Возможно, главу администрации Еланского района благодарили за то, что он привез российских поэтов и музыкантов в Беларусь.
Надо отметить, что “Созвездие-2025” можно назвать международным форумом только с большой натяжкой – на нем были только беларусы и россияне.
Еще обращает на себя внимание возраст участников фестиваля. Судя по всему, молодежь обеих стран не горит желанием участвовать в подобных мероприятиях.
Грустную историю местной церкви поведала жительница Дрибинского района
Первые упоминания о церкви в деревне Ждановичи Дрибинского района относятся к 1785 году, сообщает газета «Савецкая вёска». А согласно архивам Свято-Вознесенская церковь была отстроена в 1898 году.
В 1936 году храм был разграблен, часть икон была вывезена, а часть – выброшена в реку. Священника в ту ночь увезли в неизвестном направлении.
Во время войны в здание церкви оккупанты сгоняли молодежь для отправки в Германию. При этом фашисты перестали жечь деревню, когда навстречу им вышла старушка с иконой
После войны здание церкви использовали под клуб, а затем под склад, где хранили лен, а потом удобрения. В 70-х церковь сгорела.
Рассказывая грустную историю церкви в Ждановичах, староста деревни Лидия Сапронова, подчеркнула «наши внуки и правнуки должны знать свои корни, уважать историю и наследие малой родины своих предков, ведь это формирует у них патриотические чувства и гордость за свою страну, за свой народ».
Жаль, что нынешняя политика беларуских властей не вяжется с историей. На примере церкви в Ждановичах, очевидно, что наибольшие беды были причинены храму в эпоху сталинизма, которую сегодня пытаются реабилитировать.
Уласнік аўтамабіля падаў у суд на аўтамайстэрню за няякасны рамонт рухавіка. Для высвятлення яго праваты прыйшлося прыцягваць судовых экспертаў.
Аўтааматар з Касцюковіцкага раёна звярнуўся ў суд са скаргай на аўтамайстэрню, куды ён незадоўга перад гэтым здаваў сваю Volvo S60 на рамонт. Пасля рамонту ён заўважыў працяканне масла з-пад клапаннай крышкі і звярнуўся за дыягностыкай у аўтасервіс у іншай краіне. Там яму заявілі, што разьба на галоўцы блока цыліндраў мае пашкоджанні.
У выніку прыйшлося мяняць галоўку, разбіраць рухавік і мяняць вадкасці ў ім. Калі ўласнік аўтамабіля звярнуўся з прэтэнзіяй да аўтасервіса, які рабіў рамонт, то пачуў адмову – кіраўніцтва заявіла, што ўсе працы былі праведзеныя ў адпаведнасці з патрабаваннямі заказчыка, зафіксаванымі ў заказ-нарадзе.
Судовая экспертыза прыйшла да высновы, што падчас рамонтных прац работнікі касцюковіцкага аўтасервіса дапусцілі парушэнні – разьба ў тых адтулінах, дзе прымацоўваецца галоўка блока цыліндраў мае дэфармацыі, зрывы і зломы. Як высветлілася, частка гэтых адтулінаў была апрацаваная – разьба пашыраная пад дыяметр М8 пры тым, што завадское патрабаванне да яе М7, а для кампенсацыі розніцы ў адтуліны ўстаўлены рамонтныя ўстаўкі (футаркі). Для мацавання вузлоў выкарыстоўваліся балты на М8, што не адпавядае рэгламентным памерам завода Volvo.
Сямнаццаць прадстаўленых на даследаванне балтоў мелі пашкоджанні ў выглядзе разрэзаў разьбовай часткі рэжучай прыладай. Таксама падчас экспертнага даследавання выяўлены і іншыя пашкоджанні дэталяў і вузлоў, паходжанне якіх характэрна для працэсу правядзення рамонтных работ.
У выніку паміж кіраўніцтвам аўтасервіса і ўласнікам аўтамабіля было дасягнута міравое пагадненне аб поўнай кампенсацыі апошняму ўсіх выдаткаў і маральнай шкоды.
Працягваюцца праблемы на магілёўскай чыгунцы – сёння раніцай адбылася тэхнічная няспраўнасць цягніка на перагоне паміж Шкловам і Копыссю, паведамляе афіцыйны канал Беларускай чыгункі. Па гэтай прычыне са спазненнем будуць курсіраваць адразу тры пасажырскія цягнікі – Брэст-Полацк, Орша-Магілёў і Гродна/Орша-Камунары. Час спазнення складае ад палутара да двух з паловай гадзін.
Трэба падкрэсліць, што толькі ў траўні гэтага года ў магілёўскім аддзяленні Беларускай чыгункі быў уведзены асаблівы рэжым працы з-за праблем з бяспекай – пісалі mogilev.media. Прычынай строгіх мер сталі неаднаразовыя інцыдэнты з рухомым саставам у зоне адказнасці магілёўскага аддзялення – то забылі прыбраць тармазны башмак, то лакаматыў загарэўся.
На празднике «Купалье» в Александрии гости наслаждались километрами торговли, тоннами еды и тысячами литров кваса. Статистика по пиву засекречена.
Начальник главного управления торговли и услуг могилевского облисполкома Вероника Титова по традиции рассказала о том, что участники республиканского праздника «Купалье» съели 7 тонн шашлыка и выпили около 10 тысяч литров кваса.
И это новая победа беларуских властей! Ведь в прошлом году гости пивного фестиваля осилили всего 6,4 тонны шашлыка и выпили лишь 9,4 тысяч литров кваса.
Вероника Титова снова деликатно умолчала о тысячах литрах пива, которое по крепости обгоняет квас и, вполне естественно, лилось на просторах “Купалья” более широкой рекой, чем безалкогольные напитки.
Властям хочется подчеркнуть то, что народ у них веселится на трезвую голову.
