“Нізкі статус” для палітвязняў – здзекі ў горацкай калоніі

Былому лідару партыі «Зялёныя» і палітвязню Дзмітрыю Кучуку ў Горацкай калоніі №9 прысвоілі «нізкі статус» – маргінальны турэмны маркер, што ператварае чалавека ў ізгоя.

Дзмітрый Кучук быў затрыманы ў лютым 2024 года і асуджаны на шэсць гадоў калоніі за ўдзел у пратэстах і “заклікі да санкцый”. У няволі яму прысвоілі “нізкі статус”, а сем месяцаў ён правёў у адзіночнай камеры. У размове з “Вясной” ён распавёў, як адміністрацыя і крымінальныя «аўтарытэты» супрацоўнічаюць, каб прынізіць палітвязняў.

“Нізкі статус” па замове адміністрацыі

Паводле Кучука, “нізкі статус” яму прысвоілі па загадзе адміністрацыі, насуперак турэмным традыцыям. У атрадзе было каля 70 чалавек, з іх 20 з “нізкім статусам”, у тым ліку некалькі палітычных. Аператыўнікі загадалі аўтарытэтам прызначыць яму гэты статус, сцвярджаючы, што ён ўзначальваў ЛГБТ-супольнасць. “Яны сказалі, нібы я ўзначальваў у Беларусі ЛГБТ-супольнасць. Пазней я ўжо не змог ад яго пазбавіцца. Хаця паводле ўсіх вараўскіх традыцый гэта было бяспраўе (беспредел). Бо ў мяне не было ніякіх “касякоў” (парушэнняў турэмных правілаў, за якія могуць прызначыць “нізкі статус”). Пазней за гэты статус я апынаўся ў ШІЗА і ПКТ” – кажа ён.

Падчас каранціну начальнік прапанаваў яму памыць умывальнік, а гэта дзеянне, якое ў турэмных нормах лічыцца прыніжальным. За адмову палітвязня адправілі ў ШІЗА на 17 сутак. Так адміністрацыя свядома правакавала парушэнні, каб пакараць.

Жыццё ізгоя

Асуджаных з «нізкім статусам» аддзяляюць ад іншых: асобныя ўмывальнікі, туалет, посуд і сталы. Ім забаронена сядаць разам і дзяліцца ежай або цыгарэтамі. “Бо сесці за стол – гэта канчатковае прызнанне “нізкага статуса”. Калі ты харчуешся асобна, ты паказваеш, што не згодны з гэтым” – тлумачыць Кучук. Такіх вязняў лічаць ізгоямі, прымушаюць мыць прыбіральні і выконваць брудную працу. Асуджаныя пазбягаюць кантактаў з імі, бо могуць самі атрымаць “статус”.

“Нізкі статус” маральна знішчае, кажа Дзмітрый: “Вязняў з “нізкім статусам” там называюць “петух”, “підарас”. Цябе пастаянна будуць маральна забіваць, здзеквацца”. Адмяніць статус амаль немагчыма. Гэта могуць зрабіць толькі крымінальныя аўтарытэты, але ў дачыненні да палітычных яны падпарадкоўваюцца адміністрацыі.

Сем месяцаў у адзіночцы

З усяго тэрміну ў калоніі Кучук толькі два тыдні правёў у жылой зоне, астатні час прабыў у ШІЗА і ПКТ у адзіночнай камеры. Там не дазвалялі чытаць, атрымліваць перадачы, не выдавалі матраса. “Адзінае, можна перакінуцца парай словаў з раздатчыкам ежы ды паслухаць галасы вязняў з суседніх камер” – узгадвае ён.

Сілавікі праз радыёхвалю гучна транслявалі абразы і правакацыі, распускалі чуткі пра яго сям’ю, каб маральна зламаць. Праз гэта вязні жылі ў пастаяннай напрузе, чакаючы памілавання, пра якое часта падманам абвяшчалі.

Салідарнасць і чалавечнасць

Нягледзячы на статус, Дзмітрый сустракаў праявы падтрымкі. Загадчык гаспадаркі ставіўся да яго без абразаў, даваў газеты і матрас. Іншыя вязні перадавалі хлеб, кавалак сала ці дробязі як знакі салідарнасці. “Пры ўсім тым, што крымінальныя аўтарытэты прысвоілі мне гэты статус, яны ж у прыватных размовах стасаваліся са мною даволі на роўных. Яны ўсведамлялі, што “статус” мне далі за палітыку. Калі на прамзоне іншыя мяне правакавалі, аўтарытэты гэтыя пытанні вырашалі” – кажа ён.

Пасля  дэпартацыі ў Літву Кучук аднаўляе здароўе і збіраецца працягваць палітычную дзейнасць. Былы палітзняволены кажа, што нягледзячы на працяглы тэрмін у адзіночнай камеры, ён усё ж такі не здзічэў.

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Могилевская “Белая Русь” уехала на Кубу

Члены могилевской группировки “Белай Руси” налаживают межпартийное партнерство с Кубой. Для этого они поехали в Гавану.

В Гавану прибыла делегация беларусской карманной партии «Белая Русь» во главе с ее председателем Ольгой Чемодановой. Не обошлось на Кубе и без могилевских активистов “Белой Руси”, которые на родине все проблемы уже порешали.

Говорили с кубинцами о вопросах снятия противоправной торгово-экономической блокады, вводимой США, укреплении межпартийного диалога и взаимовыгодных отношений. То есть – ни о чём.

По мнению лидера “Белой Руси” Могилевской области Юрия Машина, “такие визиты способствуют не только укреплению двусторонних отношений, но и формированию единого фронта против внешнего давления”.

Командировочные уверены в том, что “сотрудничество между крупными политическими силами, такими как «Белая Русь» и Коммунистическая Партия Кубы, может привести к более тесным экономическим связям и культурным обменам”.

На самом деле, всем прекрасно известно, к чему это приведет – только к обмену делегациями чиновников и стратегическому председательствованию Ольги Чемодановой над белыми и темными силами.

Фото “Могилевские ведомости”.

Милиционеры заставили “неработающих граждан” подметать в Могилеве и Бобруйске

В Могилеве и Бобруйске милиция вместе со службой занятости провела акции для «тунеядцев»: объяснили, как устроиться на работу и дали в руки метлы.

Милицейская акция называлась «Труд – основа жизни!».

Для начала “тунеядцы” встретились с представителями правоохранительных органов и служб занятости. Им разъяснили нормы законодательства, порядок трудоустройства и посоветовали бросить пить.

После разъяснительной части перешли к части практической. В Могилеве незанятые в экономике граждане благоустраивали территории у братских могил, кладбищ и дворов, а в Бобруйске – наводили порядок в лесополосе рядом с Бобруйской крепостью.

Напоминаем, что к незанятым в экономике гражданам в Беларуси относят не только тех, кто ведет асоциальный образ жизни. 

Беларусы, оказавшиеся в вынужденной эмиграции и не получающие никаких благ от диктатуры Лукашенко, также считаются тунеядцами и их семьи оплачивают полную стоимость коммунальных услуг. 

Учитывая, что счет этим “тунеядцам” идет на сотни тысяч, тунеядствующие чиновники успешно пополняют бюджет режима за счет эмигрантов.

Кроме того, история показывает, что все попытки борьбы с тунеядством успеха не приносили, поскольку тунеядство являлось следствием перекосов в управлении государством.

Фото “Могилевские ведомости”.

Пьяного жителя Бобруйска потянуло на морализаторство и дидактику – досталось всем

Пьяный бобруйчанин вступился за мальчика, с которым неправильно разговаривал отец.

Подвыпивший 59-летний бобруйчанин возвращался из магазина, увидел у подъезда мужчину с сыном, решил, что отец неправильно общается с наследником и сделал пару замечаний нравоучительного характера

Слова не помогли и в ход пошли кулаки. На шум сбежались соседи, а когда появилась жена человека, нарушившего правила педагогики, то досталось и ей. 

На “наставника” возбуждено уголовное дело за хулиганство.

Фото иллюстративного характера из открытых источников.

Дзень у гісторыі. 15 кастрычніка. Нарадзіліся паэт Лявон Случанін і вясляр Андрэй Багдановіч

Міжнародны дзень сельскіх жанчын (International Day of Rural Women, з 2008 года).

Сельскія жанчыны забяспечваюць харчовую бяспеку сваіх абшчын, ствараюць патэнцыял процідзеяння змене клімату і ўмацоўваюць эканоміку.

Сельскія жанчыны складаюць больш за чвэрць насельніцтва зямнога шара, 10% насельніцтва Беларусі (у Беларусі 5 мільёнаў жанчын, 20,9% з іх жывуць на сяле).

Міжнародны дзень белага кійка (International White Cane Safety Day, з 1970 года). 

Дзень нагадвае грамадству аб існаванні побач людзей з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі, аб дапамозе і аб салідарнасці.

Зараз у свеце жывуць са слепатой або з той ці іншай формай парушэння зроку больш за 2,2 мільярды чалавек. З іх 65% – асобы ва ўзросце 50+ гадоў. Гэта ўзроставая група складае 20% насельніцтва Зямлі.

Сусветны дзень мыцця рук (Global Handwashing Day, з 2008 года).

Пандэмія COVID-19 пераканала зямлян, што гігіена рук – фундаментальны кампанент здароўя і развіцця.

3 мільярды жыхароў Зямлі, або 40% – не маюць магчымасці рэгулярна мыць рукі з вадой і мылам. Тры чвэрці тых, хто не мае доступу да вады і мыла, жывуць у самых бедных краінах свету, або ў лагерах мігрантаў і бежанцаў, раёнах актыўных канфліктаў.

1914 год. Нарадзіўся Лявон Случанін (Лявонцій Шпакоўскі). 

Беларускі паэт. Працаваў выкладчыкам мовы і літаратуры ў Чэрыкаве.

Рэпрэсаваны ў 1937 і 1945 гадах. Вязень ГУЛАГу.

Прымаў удзел у Другім Усебеларускім кангрэсе.

Аўтар вершаў, гістарычных паэм «Рагнеда», «Ісус Хрыстос», аўтабіяграфічнага рамана ў вершах «Алесь Няміра».

Урывак з паэмы «Рагнеда» пэўны час быў уключаны ў школьную праграму.

Памёр ў 1995 годзе.

1987 год. У Ялізаве Асіповіцкага раёна нарадзіўся вясляр Андрэй Багдановіч 

Спартсмен (веславанне на байдарках і каноэ), заслужаны майстар спорту Беларусі, майстар спорту Беларусі міжнароднага класа, чэмпіён XXIX летніх Алімпійскіх гульняў (2008, Пекін), Ганаровы грамадзянін Бабруйска.

Царкоўны злодзей абрабаваў храм у Магілёўскім раёне

У аграгарадку Дашкаўка Магілёўскага раёна мужчына здзейсніў кражу ахвяраванняў прыхажан у мясцовай царкве на суму больш за 2 тысячы беларускіх рублёў

Да злачынства аказаўся датычны 45-гадовы мясцовы жыхар, які ўжо раней меў судзімасць. Уначы ён скарыстаўся лесвіцай, каб забрацца ў званіцу царквы святога Сергія Раданежскага, дзе зламаў краты і пранік унутр храма. Скрадзеныя грошы ён выдаткоўваў на ежу і алкаголь.

У дачыненні да яго распачалі крымінальную справу за крадзеж. Частку выкрадзенага ўдалося вярнуць, і гэтая рэшта будзе перададзена назад царкве.

Новый директор “Могилевхимволокна” озвучил планы

А заодно приоткрыл завесу над чудесами беларуской экономики: оказалось, что сырье для ОАО “Могилевхимволокно” поставляют предприятия, производящие ту же продукцию.

Свеженазначенный гендиректор  ОАО “Могилевхимволокно” Олег Курилин (на фото) сразу взял быка за рога и озвучил предельно конкретные задачи своей каденции по управлению предприятием:

  • вывести «Могилевхимволокно» на нормальный уровень работы;
  • разобраться с убытками; 
  • увеличить занятость людей на проектах.

Для этого, по мнению нового руководителя, необходимо совершить две вещи – во-первых, избавиться от устаревших производств. А во-вторых, освободившихся людей нужно направить на новые производства, создание которых запланировано как инвестпроекты. Один из них предприятие планирует запустить году к 2028-му совместно с китайцами, и лежит оно в области деревообработки. “Речь идет о проекте по производству хлората натрия и перекиси водорода”.

Многообещающе выглядит также “снижение зависимости от импортного сырья”. Правда, здесь есть проблемка – “сырье поставляют те компании, которые непосредственно сами являются производителями продукции, которую выпускает “Могилевхимволокно”.

Высказывание звучит насколько загадочно, настолько и интригующе – получается, что все это время можно было покупать сырье у кого-то, помимо прямых конкурентов? Неужели, единственным человеком, который обратил на это внимание, оказался Олег Курилин?

Ну, планы планами, но радует хотя бы то, что на предприятии теперь знают, как поступать в случае прилета очередного российского беспилотника.

Фото: “Беларусь Сегодня”.

Раскрылась тайна дутых аншлагов фестиваля “Анимаевка” в Могилеве

Несмотря на признание со стороны Гондураса и Бенина, аншлаги на международном фестивале “Анимаевка-2025” обеспечивали могилевские кадеты.

XXVIII Международный фестиваль анимационных фильмов “Анимаевка-2025” прошел в конце сентября в Могилеве.  

Директор могилевского предприятия «Киновидеопрокат» Мария Касперович, рассказывала о 12 странах присоединившихся к участию в фестивале: Ангола, Бангладеш, Бахрейн, Бенин, Гондурас, Иордания, Камерун, Монголия, Пакистан, Панама, Тунис, Шри-Ланка. 

По словам, Касперович – это яркое подтверждение международного признания  «Анимаевки» 

Перечень, конечно, впечатляющий, но теперь о прозе жизни.  

Оказывается, аншлаги “Анимаевки” были дутыми

Свидетельство этому – благодарственное письмо Марии Касперович директору могилевского кадетского училища, который обеспечил наполнение залов зрителями.

Международное признание – это то, чего так не хватает беларускому режиму. 

В нынешней ситуации власти так бьются в поисках своей легитимности, что становятся похожими на рыбу, выброшенную на берег. 

Хвататься приходится даже за мультики.

И вот, в конце концов, получается, что Гондарус Гондурасом, а перестраховочка из кадетов лишней не бывает. 

Фото: MAYDAY.

Дзень у гісторыі. 14 кастрычніка. Дзень маці. Пакроў Багародзіцы

Дзень маці (з 1996 года). 

Свята з’яўляецца данінай глыбокай павагі і пашаны да жанчыны-маці, працаўніцы і захавальніцы сямейнага ачага. 

Дзень дапамагае нам яшчэ мацней адчуць веліч і святасць самай важнай місіі жанчыны, звязанай з нараджэннем і выхаваннем дзяцей, усвядоміць яе ролю ў захаванні і ўзмацненні духоўных каштоўнасцяў, маральных ідэалаў у грамадстве і перш за ўсё сямейных.

Пакроў Прасвятой Багародзіцы і Прыснадзевы Марыі. 

Галоўнае восеньскае свята, гісторыя якога ўзыходзіць да 910 года, калі ў адным з храмаў Іерусаліма падчас богаслужэння юродзівы Андрэй і яго вучань Епіфаній убачылі Багародзіцу, якая лунала ў паветры і распрасцерла над тымі, хто моліцца, сваё шырокае белае покрыва.

Пакроў – апякун вяселляў. 

У гэты дзень дзяўчаты моляцца і ставяць свечкі перад абразом Пакрова Багародзіцы ў царкве, імкнуцца правесці дзень весела, верачы, што “калі Пакроў весела правядзеш, сябрука мілага знайдзеш”.

Старыя кажуць: на Пакроў да абеду – восень, пасля – зіма.

1929 год. У вёсцы Віктараўка Бабруйскага раёна нарадзіўся Уладзімір Лемяшонак. 

Беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук, прафесар.

Працаваў выкладчыкам, галоўным рэдактарам Арганізацыйна-метадычнага цэнтра па выданні гісторыка-дакументальных хронік «Памяць».

Даследаваў гісторыю Вялікай Айчыннай вайны.

Адзін з аўтараў выданняў «Гісторыя Беларускай ССР», «Усенародная барацьба на Беларусі супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў у гады Вялікай Айчыннай вайны».

“Дажынкі-2025” у Крычаве: танцы Крутога, мясны хлеб і дзіўны арт-аб’ект

“Дажынкі-2025” у Крычаве мелі не толькі сумны афіцыёз, але і багатае закуліссе: ад кірмаша з падворкамі і музычнай сцэны да адкрыцця паліклінікі і прадуктовых шэрагаў ды з’яўлення новага арт-аб’екта.

Падзеі на асноўнай пляцоўцы

Асноўныя падзеі “Дажынак” адбываліся на вялікім пляцы каля крычаўскага Дома саветаў. Менавіта там знаходзіліся падворкі, якія прадстаўлялі розныя раёны Магілёўскай вобласці. Магілёўскі падворак адзначыўся тым, што арганізаваў танцы з главой адміністрацыі Лукашэнкі Дзміртыем Крутым, які з задавальненнем пусціўся ў пляс.

Дзмітрый КрутыДарэчы, менавіта Круты быў адным з асноўных выступоўцаў, калі ва ўрачыстай абстаноўцы адчынялі дзверы новай паліклінікі ў Крычаве, а вакол луналі чырвона-зялёныя сцягі і балонікі, якія вялікі калектыў установы аховы здароўяі трымаў у руках, ствараючы адчуванне неверагоднага свята.

“Гэта вялікая падзея не толькі для Магілёўскай вобласці ці Крычаўскага раёна, але і для ўсёй сістэмы аховы здароўя нашай краіны. Такія аб’екты мы адкрываем штогод, дзякуючы чаму не толькі крычаўляне, але і жыхары суседніх раёнаў змогуць атрымліваць тут кваліфікаваную медыцынскую дапамогу” – цытуе словы Крутога на адкрыцці паліклінікі выданне “Крычаўскае жыццё”.

У гандлёвых шэрагах з мясной прадукцыяй зноўку адзначыліся прадстаўнікі Магілёва. Супрацоўнікі Магілёўскага мясакамбіната зрабілі сапраўны экслюзіў – рэкордны 200-кілаграмовы мясны хлеб, які быў прыгатаваны спецыяльна для «Дажынак» – інфармуе тэлеграм-канал “Могилев – мой город”. 

На галоўнай сцэне прагучала шмат папулярнай музыкі, рознага гатунку псеўдафальклор, але адной з цэнтральных песен быў хіт гурта “Дразды” “Хата бацькоў”. Выкананы ён быў не самім гуртом, а мясцовым вакальна-інструментальным ансамблем. Нагадаем, што не так даўно “Дразды” зноўку атрымалі магчымасць выступаць, бо былі пад негалоснай забаронай, ды выканалі некалькі песен для “дажыначнай” аўдыторыі ў Ваўкавыску – заўважыла выданне Еўрарадыё.

“Дажыначная творчасць” у выглядзе арт-аб’екта

З нагоды правядзення абласнога фестываля-кірмаша «Дажынкі-2025» у Крычаве з’явіўся новы аб’ект пад назвай «Наша слаўная Магілёўшчына». Паўстаў ён па ініцыятыве Каардынацыйнага савета грамадскіх аб’яднанняў і палітычных партый Магілёўскай вобласці і быў размешчаны па вуліцы Савецкай.

Крычаў Дажынкі

“Гэтая ўнікальная ўстаноўка стане сапраўдным цэнтрам прыцягнення для ўсіх, хто хоча захаваць на памяць яскравыя моманты” апісвае важнасць новай гарадской лакацыі  раённая газета “Крычаўскае жыццё”. 

Калі ж прыглядзецца да гэтай малой архітэктурнай формы, то выглядае яна дзіўнавата. Новы арт-аб’ект нагадвае браму з лаўкай пасярод праходу. У ніжняй частцы брамы знаходзяцца выявы беларускай касмічнай турысткі Марыны Васілеўскай, якая атрымала званне героя Беларусі, і класіка айчыннай літаратуры Янкі Купалы. 

Каля Васілеўскай знаходзіцца надпіс “Беларусь – гэта мы!”, а каля Купалы “Беларусь – гэта мір!”. Выглядаюць гэтыя надпісы недарэчна, бо яны ніяк не звязваюцца з выяўленымі асобамі, і тым больш з надпісам зверху, які дэманструе, што гэтая пара рэпрэзентуе “Нашу слаўную Магілёўшчыну”. 

Але як гэтыя асобы звязаныя з Магілёўшчынай і, у прыватнасці, з Крычавам? Янка Купала з Падняпроўскім рэгіёнам звязаны непасрэдна, бо напісаў знакамітую паэму “Магільва льва”, у аснову якой пакладзена легенда пра занаванне Магілёва. Дарэчы, здымкі фільма па гэтай паэме Купалы “Беларусфільмам” адбываліся ў значнай ступені ў Крычаве. У сваю чаргу, касмічная турыстка Васілеўская ніяк не звязана з Магілёўшчынай, а тым больш з Крычавам.

Фота: krichevlive.by