Милиционеры заставили “неработающих граждан” подметать в Могилеве и Бобруйске

В Могилеве и Бобруйске милиция вместе со службой занятости провела акции для «тунеядцев»: объяснили, как устроиться на работу и дали в руки метлы.

Милицейская акция называлась «Труд – основа жизни!».

Для начала “тунеядцы” встретились с представителями правоохранительных органов и служб занятости. Им разъяснили нормы законодательства, порядок трудоустройства и посоветовали бросить пить.

После разъяснительной части перешли к части практической. В Могилеве незанятые в экономике граждане благоустраивали территории у братских могил, кладбищ и дворов, а в Бобруйске – наводили порядок в лесополосе рядом с Бобруйской крепостью.

Напоминаем, что к незанятым в экономике гражданам в Беларуси относят не только тех, кто ведет асоциальный образ жизни. 

Беларусы, оказавшиеся в вынужденной эмиграции и не получающие никаких благ от диктатуры Лукашенко, также считаются тунеядцами и их семьи оплачивают полную стоимость коммунальных услуг. 

Учитывая, что счет этим “тунеядцам” идет на сотни тысяч, тунеядствующие чиновники успешно пополняют бюджет режима за счет эмигрантов.

Кроме того, история показывает, что все попытки борьбы с тунеядством успеха не приносили, поскольку тунеядство являлось следствием перекосов в управлении государством.

Фото “Могилевские ведомости”.

Калі праца на сябе – гэта шлях у спіс «дармаедаў»

Беларуска, якая спрабавала сумленна працаваць на сябе і аформіла падатковую льготу, нечакана трапіла ў спіс «не занятых у эканоміцы». У выніку – павышаны тарыф на камуналку і рахунак на 500 рублёў за ваду. Гэты выпадак паказвае, як дзяржава карае не за бяздзеянне, а за спробу працаваць самастойна – але не «па форме».

Беларуская дзяржава зноў паказала, як лёгка добры намер можа абярнуцца пасткай. У 2023 годзе жанчына, якая жыла ў сябе дома, вырашыла спрабаваць працаваць самастойна – без наймальніка, без ІП. Яна аформіла падатковую льготу як фізічная асоба, якая не атрымлівае даходу – гэта давала магчымасць не плаціць падаходны падатак. Але замест падтрымкі яна трапіла ў спіс «сацыяльных утрыманцаў», а разам з ім атрымала рахунак на 500 рублёў за ваду – нібыта карысталася ёй «у камерцыйных мэтах».

Гэта не жарт, а новая беларуская рэальнасць. Усё больш людзей спрабуюць працаваць на сябе: хто робіць упакоўку, хто піша тэксты, хто дапамагае суседзям з лагістыкай. Без рэгістрацыі ІП, без афіцыйных дамоваў. Дзяржава ж, замест таго, каб стварыць нармальныя ўмовы для самазанятых, уводзіць іх у юрыдычны цень, а потым штрафуе за тое, што самі туды загналі.

Падатковая льгота, якую жанчына аформіла, не была махінацыяй. Гэта быў адкрыты і дазволены механізм. Але механізм, які ўвёў яе ў афіцыйны статус «не занятай у эканоміцы». А гэта, паводле ўказа №3, ужо «дармаед». А калі ты «дармаед» – плоціш павышаныя тарыфы, напрыклад, за ваду. Нібыта яна для цябе не жыццёвая неабходнасць, а «сфера паслуг».

На Магілёўшчыне такіх, як яна, сотні. Людзі, якія не сядзяць склаўшы рукі, але і не могуць прабіць сцяну рэгуляцый. Яны не бяруць грошы ў дзяржавы. Яны просяць адно: не перашкаджайце. Але дзяржава не можа не перашкодзіць. Яна лічыць, што калі чалавек не «на ўліку», значыць, яго трэба паставіць – пад падаткі, пад кантроль, пад тарыф.

Іронія ў тым, што гэтая гісторыя – вынік не парушэння, а акуратнасці. Жанчына нічога не хавала. Яна проста скарысталася тым, што прапанавала сама дзяржава. А ў выніку – «вы не працуеце», «вы дармаед», «вось вам павышаны тарыф».

Можа, калісьці гэты парадокс будуць вывучаць у падручніках па прававым абсурдзе: «Як праз афармленне льготы стаць парушальнікам». Але пакуль што гэта наша штодзённасць – і ў Магілёве, і ў Шклове, і ў Бялынічах.

Калі ты працуеш, але твае даходы не перавышаюць падатковую льготу – ты ўсё роўна трапляеш у спіс «сацыяльных утрыманцаў». А калі нічога не робіш – таксама. Калі шчыра афармляеш дакументы – трапляеш у спіс тых, хто парушыў. Як у такіх умовах развіваць эканоміку, калі самазанятасць – гэта ўжо рызыка?

Можа, часам дзяржаве варта проста прызнаць: самы цяжкі працоўны шлях у Беларусі – працаваць на сябе.

Якуб Ясінскі

Магілёўская міліцыя пачала актыўна “адпрацоўваць” людзей без працы

У Беларусі міліцыя ўзяла на сябе ролю галоўнага «працадаўцы». У прамым і крыху гратэскным сэнсе слова.

Калісьці я думаў, што адзінае, чаго можа запатрабаваць міліцыя — гэта дакументы. Цяпер жа яны патрабуюць… занятасці. Так, шаноўныя, у Магілёве новы трэнд: калі ты не працуеш, табой зацікавіцца не HR-служба, а УУС. І не з прапановай вакансій, а з позвай — абавязковай, як штраф за паркоўку ў недазволеным месцы.

Магілёў дае прыклад таго, як лёгка ператварыць сацыяльную праблему ў крымінальную. Калі няма эканомікі — ствары «правапарушэнне». Калі людзі без працы — зрабі выгляд, што гэта іх злачынства.

І вось ужо сотні магілёўцаў, замест таго каб шукаць працу, шукаюць юрыстаў. Уявіце сабе такі сцэнар: ранкам вам тэлефануе чалавек, прадстаўляецца супрацоўнікам міліцыі і ветліва просіць прыйсці… «для тлумачэння адносна вашага сацыяльна-эканамічнага статусу». Нібыта вы не чалавек, а міжраённая статыстыка.

Так выглядае рэальнасць для магілёўцаў, якія не могуць пахваліцца запісам у працоўнай кніжцы. І не таму, што яны дармаеды. Хтосьці згубіў працу пасля аптымізацыі (гэта калі цябе скарачаюць, каб кіраўніцтва атрымала прэмію), хтосьці не можа ўладкавацца, бо на мясцовы завод бяруць толькі з вопытам на тым жа заводзе, хтосьці быў звольнены за тое, што падпісаўся за Бабарыку.

А міліцыя — працоўная, актыўная, ініцыятыўная — не спіць. Вось яны ўжо і складаюць спісы «сацыяльна небяспечных элементаў». І не, гэта не тыя, хто збівае людзей на джыпах ці крадзе бюджэт — гэта ты, Іван, які тры месяцы шукае працу і падпрацоўвае кур’ерам у «Вайлберыз».

Найцікавейшае пачынаецца, калі ты, у сваёй недасканаласці, раптам не з’яўляешся на так званыя прафілактычныя мерапрыемствы. Тут дзяржава дэманструе, што яна ўсё яшчэ можа быць пяшчотна-жорсткай. У лексікон уключаюцца «меры адміністрацыйнага ўздзеяння», якія пры пэўнай недысцыплінаванасці (ці проста няўдалых абставінах) могуць выліцца ў штраф да 84 рублёў, грамадскія працы або нават арышт. Няйначай, як уласны падатак на няўдачу.

У выніку міліцыя становіцца чымсьці накшталт савецкага аддзела кадраў, але з дубінкай замест тэчкі. «Значыць, вы не працуеце? А чаму? А што вы робіце са сваёй свабодай?». Працаўладкаванасць — новая форма лаяльнасці, і кожны, хто выпадкова выпаў з працоўнай вертыкалі, рызыкуе апынуцца ў статыстыцы, якую апрацоўваюць людзі ў пагонах.

І ўсё гэта адбываецца на фоне рапартавання пра рост: інвестыцый, экспарту. Праўда, гэты рост не заўсёды бачны з чаргі ў цэнтры занятасці, дзе табе прапануюць альбо мыць падлогу за базавую, альбо… наведаць інспектара міліцыі.

І я вось думаю: можа, і сапраўды мы занадта недаацэньваем ролю міліцыі ў эканоміцы? У часы, калі рэальны рынак працы падобны да раздзела вакансій у сельскай газеце, толькі сілавікі і могуць «забяспечыць занятасць» — хаця б праз страх. Але ці гэта тая мадэль развіцця, якой варта ганарыцца?

Можа, хутка нас будуць прызначаць на працу разам з атрыманнем пашпарта? І ці не будзе наступным крокам крымінальная адказнасць за «жаданне самарэалізавацца па-за межамі плана міністэрства эканомікі»?

Гэта ўжо нават не сацрэалізм — гэта абсурд, накшталт працы па разнарадцы ў тэатры ценяў. Толькі цені гэтыя — нашыя надзеі на нармальнае, чалавечае жыццё.

Якуб Ясінскі

Фота: mstlife.by

У глыбінцы абнаўляюць базы «дармаедаў». Як праходзяць пасяджэнні камісіяў паказваюць фотаздымкі

На такіх камісіях людзі вымушаныя тлумачыць з чаго жывуць, каб не плаціць 100 працэнтаў камуналкі. Іх чыноўнікі настойліва заклікаюць афіцыйна працаўладкавацца.

У Мсціславе камісія па каардынацыі працы ў садзейнічанні занятасці насельніцтва пачала аналізаваць базу дадзеных працаздольных грамадзян, не занятых у эканоміцы, за трэці квартал 2022 года.

«Набліжаецца ацяпляльны перыяд. Жыхары раёну, не занятыя ў эканоміцы, будуць абавязаны аплачваць паслугі з кампенсацыяй затрат на гарачае водазабеспячэнне, цеплазабеспячэнне, газазабеспячэнне ў поўным аб’ёме. У сярэднім плата за гарачую ваду, ацяпленне, газ, вырасце прыкладна ў пяць разоў, – тлумачыць мясцоваму інтэрнэт-рэсурс Mstlife старшыня Мсціслаўскага райсавету і кіраўніца камісіі Алена Клеянкова.

Як вынікае з публікацыі раёнкі, камісія займаецца спраўджаннем спісаў, каб пазбегнуць памылак у неабгрунтаваным уключэнні жыхароў раёну ў базу дадзеных незанятага ў эканоміцы насельніцтва. Адзначаецца, што беспрацоўным прапанаваныя варыянты працы і яны накіраваны да наймальнікаў.

У Мсціслаўскім раёне няма буйных прадпрыемстваў. Мясцовая эканоміка трымаецца на працы сельгаспрадпрыемстваў, камунальных арганізацыяў ды прыватным бізнесе. Людзі радуюцца заробку ў 700 рублёў на рукі. Многія выязджаюць зарабляць у суседнюю Расію.

Дэкрэт «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства» нормы якога вызначалі, хто працаўладкаваны, а хто не, быў прыняты ў 2015 годзе. Лукашэнка запатрабаваў ад ураду «неадкладна паставіць на ўлік дармаедаў і прымусіць іх працаваць». У 2017 годзе «дэкрэт аб дармаедах» выклікаў масавыя пратэсты. Закон падправілі і змянілі назву: «Аб садзейнічанні занятасці насельніцтва». Цяпер замест штрафаў прапануецца працаўладкаванне, а калі гэта не спрацоўвае, то «беспрацоўнага» страшаць 100 працэнтнай аплатай камунальных паслугаў.