Category: навіна дня

Галоўныя падзеі 2022 года на Магілёўшчыне – наш дайджэст

Навіна ад

Падзеяй года, без усялякіх альтэрнатыў, стала злачыннае ўварванне расійскай арміі ва Украіну.

І, нажаль, яно адбывалася ў тым ліку і з выкарыстаннем Магілёўшчыны ў якасці плацдарма, чаму міністр замежных спраў Украіны прама назваў Беларусь суагрэсарам, а жыхары нашага рэгіёна мусілі канстатаваць – у такіх зверствах, як трагедыя ў Бучы, вінаватыя таксама і мы.

Аднак ёсць і прыклады супраціўлення гэтай крывавай заруцы. Адной з падзей года смела можна назваць учынак бабруйскіх рэйкавых партызан, якіх са стралянінай затрымлівалі ў красавіку 2022 года.

Эканамічныя санкцыі, удзел Беларусі ў агрэсіі Расіі супраць Украіны прывялі да масавага скарачэння замежных інвестыцый у нашым рэгіёне, сыходу брэндаў і вытворчасцяў. Так, У красавіку 2022 года скарачэнне штату на 800 чалавек абвясціла магілёўскае “ВМГ індустры”, а ў чэрвені заснавальнік зусім закрыў вытворчасць. З Магілёва сыйшоў Jusk, H&M, з “Ольсай” перасталі супрацоўнічаць замежныя кампаніі.

Па Магілёўшчыне пракаціўся цэлы каскад банкруцтваў дзяржаўных прадпрыемстваў, якія адыгрывалі значную сацыяльную ролю ў рэгіёне. Збанкрутавалі “Магілёўхлебапрадукт”, “Магілёўсаюздрук”, закрыўся быхаўскі завод прадукцыі пад брэндам “Хозяин-Барин”

Летам 2022 года адбываўся суд над палітыкам з Магілёўшчыны, лідарам БНФ Рыгорам Кастусёвым, які адпрэчыў усе абвінавачванні, але быў асуджаны на 10 гадоў. 

У абласным цэнтры змяніўся старшыня гарвыканкама – замест Уладзіміра Цумарава гарвыканкам узначаліў Аляксандр Студнеў. Таксама з новым мэрам пазнаёміўся Бабруйск.

Ліпень 2022 года праходзіў пад выразным акцэнтам цукровай панікі, што пракацілася па ўсёй краіне.

У Магілёве каля лесвіцы на Падміколле паставілі помнік Георгію Каніскаму.

Таксама, сярод галоўных навінаў можна назваць звестку, што пачалося праектаванне новага музея на Буйніцкім полі, хоць з першых жа крокаў праект апынуўся ў палоне гігантаманіі і пафасу.

У Клімавічах на пяць месяцаў закрылі мост, у Чэрыкаве – на два гады, а ў Магілёве вагоны сыходзілі з рэек.

У чэрвені на Быхаў абрынуўся жуткі град, галоўны сцяг Магілёва ў ліпені навальніцы ператварылі ў анучу, а перад Галоўпаштамтам у абласным цэнтры паставілі чамусьці віцебскую ратушу. 

“Сіліконавая Барбі” з Магілёва станавілася “Міс Масквы”, а ў Горках вырасцілі гіганцкі памідор.

Яшчэ ў 2022 годзе мы сачылі за лёсам дзяўчынкі што немаўляткай захварэла на каранавірус і доўга рэабілітавалася, а таксама чакалі ў магілёўскім БРУ скандальна вядомых расійскіх вундэркіндаў.

Гэта не ўсе навіны года, якія хацелі б асвяціць mogilev.media – чакайце далей наш дайджэст добрых навінаў, антыдайджэст і спіс тых, з кім мы развіталіся ў 2022 годзе.

Святочныя мерапрыемства ў Магілёве на Навагоднюю ноч

Навіна ад

Магілёўцаў запрашаюць адсвяткаваць Новы год на плошчы Адзінства. З 23:30 31 снежня да 2:00 1 студзеня тут разгорнецца святочнае мерапрыемства — “Начная ДыскаЁлка”.

У праграме – выступленне артыстаў цыганскага шоу “Джалма” і абласной філармоніі, ды-джэя “Мажора”. Таксама запланаваны шматлікія конкурсы, сярод гледачоў будуць разыграныя прызы і сувеніры.

Адзначыць свята можна будзе яшчэ на 12 адкрытых пляцоўках у горадзе. 

З 1:00 да 2:00 жыхароў абласнога цэнтра чакаюць каля Магілёўскага мясакамбіната і «Бабулінага гладыша». 

З 1:00 да 3:00 – каля кінатэатраў “Космас” і “Ветразь”; каля Дамоў культуры філіяла ААТ «БЕЛАЗ» і «Магатэкса» (вул.Грышына, 87);

А таксама на вуліцах: 

  • Цярохіна-Залатавустаўскага; 
  • Крупскай, 137 (каля Палаца гімнастыкі); 
  • Куляшова, 20; 
  • Каралёва, 8; 
  • Прафсаюзнай, 21; 
  • Бярозаўскай, 12.

Акрамя таго, у першы дзень новага года з 14:00 да 16:00 на плошчы Адзінства пройдзе дзіцячая гульнявая праграма “Калі б я быў Дзед Мароз”, а з 18:00 да 21:00 святочны дзень працягне навагодняя дыска-праграма “Харавод. НонСтоп”.

Фота ілюстрацыйнае

Кожны пяты аб’ект на Магілёўшчыне прыбраны ад снегу дрэнна – санэпідэмслужба

Навіна ад

Дзяржаўная санітарна-эпідэміялагічная служба правяла маніторынг уборкі снега за перыяд з 25.11.2022 па 23.12.2022 на тэрыторыі Магілёўскай вобласці.

Было абследавана 5916 тэрыторый і аб’ектаў што да правядзення суб’ектамі гаспадарання супрацьгалалёдных мерапрыемстваў. Парушэнні ў частцы несвоечасовай ачысткі снегу выяўлены на 1220 аб’ектах – а гэта 20% ад агульнай колькасці, несвоечасовага прымянення супрацьгалалёдных сродкаў на 159.

Асноўная частка парушэнняў прыпадае на ўнутрыдваровыя тэрыторыі  – праезды, пешаходныя дарожкі, тратуары, вуліцы, аўтадарогі. Таксама парушэнні выяўляліся на прыпыначных пунктах, аб’ектах гандлю, прамысловых прадпрыемствах.

Па выніках нагляду за выяўленыя парушэнні санітарна-эпідэміялагічнага заканадаўства вынесена 15 пастаноў аб накладанні штрафу – паведамляецца на афіцыйным сайце санстанцыі.

Фота ілюстрацыйнае.

Незавершаная паэма Віталя Еўмянькова

Навіна ад

У нядзелю і на святы паміраюць праведнікі – лічылі нашы продкі. Сёння нас назаўжды пакінуў выдатны Чалавек, вельмі аўтарытэтны спецыяліст, навуковец, журналіст, літаратуразнаўца ад Бога, плённы пісьменнік, які да апошняга часу працаваў над сваімі новымі творамі.   

Арганізм чулага, неардынарнага, вельмі добрага чалавека не вытрымаў выпрабаванняў лёсу апошніх гадоў. Стрэс пасля звальнення з універсітэта імя Куляшова, цяжкая хвароба памножаная на кавідную інфекцыю (або грып) прывялі да маркотнага фіналу. 

Нарадзіўся Віталь 5 чэрвеня 1976 года ў Магілёве. Скончыў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. А. Куляшова па спецыяльнасці “Руская мова і літаратура. Беларуская мова і літаратура”. Надалей ён вучыўся ў аспірантуры па спецыяльнасці “Беларуская літаратура”, “Літаратура народаў краін замежжа (польская літаратура)”. Ягоныя навуковыя інтарэсы – славянскія літаратуры (польская, украінская, беларуская).

Віталь Іванавіч быў кандыдатам філалагічных навук, доўгія гады працаваў дацэнтам кафедры літаратуры і міжкультурных камунікацый у Магілёўскім дзяржаўным універсітэце імя Куляшова. 

Як педагог, Віталь найперш займаўся навучаннем магілёўскіх журналістаў. вучыў іх праектным метадам, даючыся раскрыцца іх індывідуальнасці. Выдаў дзясяткі метадычных дапаможнікаў для сваіх гадаванцаў. Да сваіх студэнтаў ён адносіўся не проста як да студэнтаў, а як да сваіх дзетак. Увогуле праца была ягоным другім домам. Ён літаральна бесперапынна працаваў з імі.  

Менавіта падтрымка студэнтаў у 2020 годзе, у тым  ліку ў вершаванай форме, рэзка пагоршыла яго адносіны з кіраўніцтвам універсітэта, зламала прафесійную кар’еру і прывяла да звальнення ў наступным годзе. Для спадара Еўмянькова гэта стала надзвычай моцным псіхалагічным ударам. Ен нібыта згубіў матывацыю да жыцця.

Выратавала яго літаратура. Ён стаў нашмат болей пісаць… На жаль, бальшасць твораў так і засталіся незавершанымі і неапублікаванымі. Таму Віталь пакінуў нам не такую вялікую па аб’ёме, але вельмі нацыянальна арыентаваную і пранікнёную, напісаную на нерве літаратурную спадчыну. 

Найбольш значным раманам напісаным у 2008 годзе сталі “Успаміны Ваяводы або Пялёсткі белай ружы. Шляхецкая гавэнда.” У кнізе адлюстраваны падзеі, якія адбыліся на тэрыторыі Навагрудскага ваяводства напярэдадні першага падзелу Рэчы Паспалітай. Аўтар асэнсоўвае шляхецкую гісторыю, пададзеную Адамам Міцкевічам у паэме «Пан Тадэвуш», нібыта запрашае чытача ў эпоху рыцараў-сарматаў, якія жылі і паміралі ў імя Айчыны, Веры і Кахання. 

Апошняя ягоная незавершаная паэма “Філаматы” прысвечана 1820-м гадам. Але ў ёй лёгка пазнаць сучасных палітычных герояў. Яна была часткова прагаворана ім для ютуба і апублікавана на ўласным канале. Прапануем паслухаць яе і вам.

Памёр Віталь Еўмянькоў – рэпрэсаваны магілёўскі журналіст, філолаг, навуковец, пісьменнік

Навіна ад

Сёння памёр Еўмянькоў Віталь Іванавіч – наш калега, былы дацэнт кафедры літаратуры і міжкультурных камунікацый МДУ Куляшова, кандыдат філалагічных навук, дацэнт – піша выданне Magilev.by, з якім да апошніх дзён ён супрацоўнічаў. 

Чалавек інтэлігентны, творчы, далікатны. Ён быў сапраўдны патрыёт.

Віталь Іванавіч доўга хварэў, але працаваў, пакуль мог, бо быў самаадданым і руплівым. Мы ўсе спадзяваліся на цуд. Але Віталя Іванавіча не стала сёння, у 10:30. На Каляды. Калегі, якія доўга ведалі яго, кажуць, што гэта было яго ўлюбёнае свята.

Светлая памяць і шчырыя спачуванні родным, сябрам, былым калегам і студэнтам спадара Віталя!

Mogilev.media далучаецца да словаў пашаны і спачуванняў нашага дарагога калегі і знакамітага чалавека, які ўсё жыццё сваё прысвяціў служэнню Беларусі. Віталь Еўмянькоў быў усебакова адораным чалавекам, навукоўцам і журналістам, педагогам і пісьменнікам. За падтрымку рэпрэсаваных у 2020 годзе студэнтаў ён, кандыдат філалагічных навук, быў звольнены з працы ў Магілёўскім дзяржаўным універсітэце імя А. Куляшова.

Развітанне з Віталём Еўмяньковым адбудзецца 27 снежня.

New York times назваў імёны забойцаў мірных жыхароў Бучы, а кангрэс ЗША 21 раз стоячы пляскаў у далоні Зяленскаму

Навіна ад

Весткі з ЗША, важныя для беларусаў: Уладзімір Зяленскі атрымаў ваенную і палітычную падтрымку ад ЗША і трыўмфальна выступіў у кангрэсе, а журналісты разсякрэцілі ваенных злачынцаў расійскага дэсантна-штурмавога палка. 

Проста з фронту ў Бахмуце 21 снежня прэзідэнт Украіны ўпершыню з пачатку вайны накіраваўся за мяжу. Вынікі візіту ў ЗША шматгранныя і да канца будуць вядомы толькі пасля вайны. Але відавочна, што гэта каласальны прарыў. 

Візіт рыхтаваўся некалькі месяцаў і складаўся з дзвюх асноўных частак: перамовы з Прэзідэнтам Джо Байдэнам і выступленне ў Кангрэсе ЗША. 

Перамовы Уладзіміра Зяленскага і Джо Байдэна

Сустрэча двух прэзідэнтаў доўжылася больш за дзве гадзіны. Прэзідэнт Джо Байдэн выказаў рашучую падтрымку Ўкраіне. 

“Для мяне вялікі гонар быць побач з вамі ў сумеснай абароне ад жорсткай вайны, якую вядзе Пуцін… Цяжка паверыць, што прайшло 300 дзён, і што Пуцін груба замахнуўся на права ўкраінцаў існаваць як нацыі і напаў на нявінны ўкраінскі народ” – прамовіў Бейдэн.

Украінскі і амерыканскі бакі абмеркавалі шляхі да міру. Белы дом прапанаваў тры канцэпцыі мірных перамоў:

– Расія цалкам адклікае свае войскі з тэрыторыі незалежнай Украіны (гэта значыць, пакідае ўсе акупаваныя тэрыторыі, у тым ліку Крым, вяртаючыся да межаў 1991 года).

– Расія выдаляецца з усіх тэрыторый, захопленых пасля поўнага ўварвання 24 лютага, пакінуўшы “проксі” зону ў выглядзе Луганска і Данецка, а таксама Крыма.

– Расія пакідае ўсю тэрыторыю Украіны, за выключэннем Крыма, вяртанне якога, сыходзячы з аналітычных нататак Захаду, можа пагражаць “ядзернай эскалацыяй”.

Амерыканцы аддаюць перавагу 1 і 3 варыянтам. Варыянт 2 выкрэслены як ненадзейная ўмова сусветнага парадку. Варыянт 1 лічыцца перспектыўна дасягальным, а 3 амаль гарантаваным.

А Зеленскі ў рамках закрытых перамоў заявіў, што будзе задаволены выключна першай канцэпцыяй. Трэцяя мадэль называецца “несправядлівасцю”. Зеленскі заявіў:

– Для мяне, як прэзідэнта, справядлівы свет – гэта адсутнасць кампрамісаў на нашай тэрыторыі і кампенсацыі за ўсе страты.

Выступленне ў кангрэсе

Абедзве палаты амерыканскага Кангрэса сустрэлі пасланніка ўкраінскага народа 9-хвіліннай авацыяй і 21 раз уставалі і пляскалі ў далоні ў знак падтрымкі. 

У прамове да кангрэса, Зеленскі зноў падзякаваў амерыканцам за дапамогу ў вайне і сказаў, што для таго, каб перамагчы, і Украіне і ўсяму свабоднаму свету трэба выявіць стойкасць. Усе страхі пра тое, што рэспубліканцы не будуць так моцна падтрымліваць Украіну, як дэмакраты, развеяны. 

У цяперашні час праз Кангрэс праводзяць 45 мільярдаў дапамогі, каб грошы былі запісаны перад прыходам на большасць рэспубліканцаў, каб не спыняць ваенную дапамогу.

Візіт Уладзіміра Зяленскага ў Вашынгтон меў шмат сімвалізму і яшчэ больш канкрэтыкі. Канкрэтныя вынікі візіту бачацца наступнымі: 

– Узгадненне 45 мільярдаў дапамогі ў наступным годдзе. 

– Прамая ваенная дапамога ЗША (1 мільярд долараў).

– Ваенная дапамога, якая прадстаўляецца ў рамках праграмы USAI (800 мільёнаў долараў). 

У спіс цяперашняй ваеннай дапамогі ўваходзіць мноства пазіцый. Сярод іх самыя важныя: адна батарэя супрацьпаветранага комплексу Patriot і боепрыпасы да яго; боепрыпасы для “Himars”; больш за 2700 гранатамётаў і стралковай зброі; антыпяхотныя боепрыпасы “Клеймор”; прылады начнога бачання і оптыкі; тактычныя бяспечныя сістэмы сувязі; бронекамізэлькі і іншае. 

У рамках “закрытай сустрэчы” была скаардынавана “закрытая частка” дапамогі, каб гарантаваць “справядлівы свет”.

Забойцы жыхароў Бучы

Тым часам журналісты New York times ідэнтыфікавалі дзясяткі расійскіх вайскоўцаў, якія забівалі мірных людзей у Бучы. Былі прааналізаваны запісы тэлефонных размоў, дакументы, інтэрв’ю і тысячы гадзін відэа, якія паказваюць, як расійскае дэсантнае падраздзяленне забіла дзясяткі людзей на вуліцы Яблонскай у Бучы ў сакавіку гэтага году.

Паводле звестак СМІ, ёсць доказы таго, што зверствы ў Бучы здзяйснялі расійскія дэсантнікі. Увогуле журналісты ідэнтыфікавалі імёны 22-х акупантаў з 234-га дэсантна-штурмавога палка.

Гэта відаць, у прыватнасці, з сімволікі, якую акупанты спрабавалі схаваць на вайсковай тэхніцы, пакінутай у Бучы, па дакументацыі, а таксама з запісаў размоў расіян. 

Так, на адным з папяровых запісаў паказаны нумар вайсковай часці пскоўскіх дэсантнікаў – в/ч 74268. Таксама пасля сябе акупанты пакінулі нарукаўныя знакі палка. Адзначаецца, што тэлефоны некаторых ахвяр на Яблонскай акупанты выкарыстоўвалі для асабістых званкоў амаль адразу пасля забойства. Акрамя таго, тэхніку гэтага палка фіксавалі ў месцах абстрэлу ахвяр.

Журналістам таксама ўдалося ідэнтыфікаваць целы 36 ахвяр расіян на вуліцы Яблонскай у Бучы.

Ад снега абрынуўся дах і парвала трубу, газ пачаў запаўняць дом з людзьмі пад Магілёвам

Навіна ад

У вёсцы Мікалаеўка-3 ў некалькіх кіламетра ад Магілёва з-за снега абрынуўся дах аднаго з прыватных дамоў.

Пры гэтым была пашкоджана газавая труба, з-за чаго ў памяшканне пачаў паступаць прыродны газ. У гэты час у доме знаходзіліся двое бацькоў-пенсіянераў і іх 39-гадовая дачка – паведамляе прэс-служба абласнога МНС.  

Надзвычайнае здарэнне адбылося сёння, 21 снежня 2022 года ў 10.30. Дыспетчар МНС рэкамендаваў сям’і не карыстацца электрапрыборамі і адкрытым агнём і неадкладна эвакуіравацца на вуліцу. Ніхто не пацярпеў.

Фота: прэс-служба МНС

Перископность инвестиций – продолжение

Навіна ад

Продолжение экономической аналитики, начало читайте здесь.

Создается впечатление, что эффективно работают инвестиции там, где мохнатая рука чиновника не видит личной перспективы. Характерной особенностью данной ситуации является присутствие частного капитала или финансов субъектов хозяйствования. 

В качестве положительного примера – введение в эксплуатацию свинокомплекса в Славгородском районе за счет  мясокомбината, который, кстати, параллельно построил и комбикормовый цех. Бобруйский “Красный пищевик” создал новые производства в том же Славгороде по производству мармелада и фасовке меда. Впечатляет деятельность ООО “Протос” в Могилевском районе, уверенная поступь Могилевдрева, “Технониколя” в Осиповичах. 

На этих примерах мы видим эффективную реализацию функций времени и пространства (в данном случае географического положения) инвестиций в разных точках Могилевской области. На отдельных производствах с высоким уровнем добавленной стоимости проявляется еще одна недавно приобретенная инвестициями функция импортозамещения (шкловские завод газетной бумаги и фабрика “Спартак”).

Вернемся к мохнатой руке. В свое время на территорию Могилевской области “зашла” всемирно известная иностранная компания “Danone”. В Шклове она построила перерабатывающее производство и неплохо себя чувствовала под крылом шкловского маслодельного завода, который поставлял совместному предприятию молоко по приемлемой цене. “Danone” , извините, “халявное” молоко перерабатывал и отправлял по экспорту в Россию, имея завидный навар. 

Не вложив ни копейки в сырьевую зону (эта функция была навязана маслодельному заводу), фактически иностранное производство вытягивало ресурсы с территории Шкловского района. Первая ласточка в окно хитрых даноновцев постучала со сменой руководителя маслодельного завода – тогда и открылась некоторая подноготная перспективы иностранных переработчиков. Дело в том, что из Минска на маслозавод поступила команда продавать 1 литр молока не по 17, а по 15 рублей. Но принципиальность директора была поддержана местным руководством, и в итоге “Danone” умылся ценой в 17 рублей – пострадало иностранное предприятие и мохнатая рука из правительства. Сегодня “Danone” в Шклове практически не работает, а шкловские маслодельцы по-прежнему на плаву, и не зря они инвестировали в производство молока на территории своего района, выкупая в отдельных колхозах продукцию на 2 года вперед.

Характерный пример перископности инвестиций – в свое время могилевские управленцы ЖКХ участвовали в эксперименте по внедрению суперэффективного насосного оборудования с КПД в…120%. Государству (бюджету) был нанесен урон в 20 млн. рублей под обещания быстрой окупаемости проекта и эффективного ведения жилищно-коммунального хозяйства. Более-менее грамотная общественность удивилась столь высокому КПД – такого не может быть в принципе на просторах коммунальной экономики. Несмотря на рекламу даже на ТВ, прокуратура подошла к теме с точки зрения исполнения уже своих функций и отправила “инвесторов” на сроки от 6 лет и выше. Это пример, когда служение золотому тельцу ведет к деградации экономики и общества в целом, в том числе и на территории Могилевской области.

А вот со строительством свиноводческого репродуктора в Климовичском районе чиновники угадали. Инвестиции в объеме 70 млн. рублей, новые рабочие места (до 100), планируемое увеличение производства свинины – все в копилку данного проекта. 

Правда, обещали пустить в строй до 1 декабря 2022 года, но пока не получается. На возведении свинокомплекса отметились ПМК Климовичского, Костюковичского, Кричевского, Хотимского, Белыничского и Могилевского районов. Стройка все больше приобретает характер социального  объекта, а за увеличение производства мяса уже будут отвечать новые руководители – ведь “живет” председатель райисполкома в своей должности в среднем 3 года.

Хотелось бы и подсказать горе-инвесторам определенные направления, как быстрой, так и долговременной окупаемости. Сколько уже говорилось об ЭМ (эффективные микроорганизмы) – технологиях. Затраты на 1 самую плохую в районе по показателям ферму в месяц не превышают 100 евро + заинтересованность телятницы, завфермой, гл. ветврача и руководителя хозяйства. Окупаемость в сотни процентов по итогам уже первого месяца внедрения. Раствор для применения можно приготовить даже в бане. Попробуйте – ведь полмира сегодня работает по этой технологии и только белорусские чиновники не видят перспективы. У них, видите ли, мнение, хотя сам на этой должности только вредительством занимается (на примере Шкловского района).

Долгоиграющий проект – для обеспечения Гомельского химзавода из Апатита завозится ежегодно около 500 000 тонн фосфоритного сырья. Ученые знают о несметных залежах фосфоритов в Кричевской зоне – строй завод по добыче и обогащению оных хоть в Кричеве, хоть в Мстиславле – реализуй свой, пусть и социальный на первом этапе, проект, но с огромными возможностями. Ученые говорят о низком содержании действующего вещества? Так обяжите их создать соответствующие технологии обогащения – под ногами ведь сырье – только нагнись и не ленись поднять. Ах, да, желательна реализация проекта без мохнатой руки чиновника, а то у инвестиций давно уже проявляется функция коррупционности

Перископность инвестиций

Навіна ад

Миллиардные инвестиции в предприятия региона – и что в итоге?

Есть такое устройство на подводной лодке как перископ. Его функция состоит в обеспечении отцов-командиров информацией по состоянию боевой обстановки (и не только) на воде для принятия необходимых решений. Правильное решение и командиры получают по ордену, неправильное – весь экипаж идет ко дну. В мирное гражданское время функцию перископа исполняет статистика, которая и обеспечивает необходимой информацией чиновничий комсостав для выбора правильного пути.

Основной базой для перспективы любого региона является в том числе инвестиционная политика, которая определяет направления использования инвестиций, их объем и возможности реализации. Напомним, что инвестиции являются ключевой составляющей перевода экономики на инновационный путь развития. 

Насколько эффективна реализация инвестиционных проектов в Могилевской области, покажет время. Кстати, ни в одном “вертикальном” отчете не исследуется эффективность инвестиционных вложений в основные средства производства. А ведь каждый чиновник с высшим образованием должен знать минимум 4 показателя эффективности: прибыльность, рентабельность, внутренняя норма доходности и срок окупаемости вложений.

Динамика инвестиций в целом по области за последние 5 лет весьма плачевна в смысле перспективы развития приднепровского края. Начиная с 2020 года их объемы ежегодно сокращаются – в 2020 г. вложено в экономику лишь 90,6 % от уровня предыдущего года, в 2021 г. ситуация не изменилась. Остается уповать на ударность инвестиционных решений в конце 2022 г. 

Ситуация с поступлением иностранных инвестиций еще хуже – они сокращаются с  2019 г. По итогам 2022 г. вполне возможно их уменьшение в 2 раза по сравнению с 2018 г. Следует отметить, что областные чиновники возвели в ранг ключевого драйвера реализацию в Могилевской области именно крупных проектов.

Возьмем для примера ситуацию на самом крупном химическом предприятии Европы (по специализации) “Могилевхимволокно”. Мы помним времена, когда чиновники всяких там рангов делали ему шикарные подарки из народного кармана. То подарят 100 млн евро, то 180 млн, а вот спросить за эффективность инвестиций как-то даже и не удосужились. 

Сегодня на предприятии патовая ситуация: при этом не нужно “кивать” на санкции, загнивающий Запад и запоздалость решений – при таких объемах инвестирования могли бы создать универсальное производство.  Еще в начале текущего года отмечалось, что в 2018 году “Могилевхимволокно” реализовало первую очередь инвестиционного проекта по производству полиэфирной продукции и даже стали выдавать “на-гора” волокно типа “конжугейт”, производство которого прежде не осуществлялось в странах СНГ. И что? Рабочих мест добавили? Рентабельность производства повысили? 

Очевидно, перископная экономика в принципе не может реагировать на ситуацию и вовремя развернуть стратегию развития субъектов хозяйствования. Вместо оперативного вмешательства в разрушительные для экономики страны прожекты, принимаются решения по реализации нескольких инвестпроектов на “Могилевхимволокно” с горизонтом инвестирования до 2030 года! Приехали, как говорится.

Обыватель, возможно, думает, что данная ситуация единична в Могилевской области. Отнюдь. Чиновники Могилевского облисполкома сформировали перечень из 77 значимых для области проектов, планируемых для реализации до 2025 года с общим объемом инвестиций порядка 2 миллиардов рублей. Масштабы еще те!

А что происходит в экономическом плане с крупными предприятиями на сегодняшний день? Развалилось самое крупное в Европе швейное производство (“Веснянка”), которое еще недавно обшивало иностранных заказчиков, в том числе и английскую армию. 

“Могилелифтмаш” – ему особое инвестиционное внимание в текущем году – проваливает производственную программу 2022 года. 

Уникальное производство, созданное на Могилевском металлургическом заводе, не оправдывает надежд ни чиновников, ни своих работников. Подводит внешнеэкономическая ситуация, но есть и вопросы к внутренним потребителям продукции, в частности к вагоностроительному заводу, для потребностей которого в былые времена делалась реконструкция производства (колесные пары).

Нелегок и экономический путь вагоностроительного завода – он имеет потенциал на выпуск 3000 вагонов с максимальным выпуском в 2013 году 2098 вагонов. Сегодня же рады и 1000 вагонов, которые планируется реализовать внутри Беларуси. Оптимизма специалистам МВЗ не занимать: сегодня они планируют выпускать новую тележку для вагонов с нагрузкой на ось 25 тонн, тогда как у тех, которые они сейчас выпускают – 23,5 тонны. Сложно оценить эпохальность будущего вагона, но пока не впечатляет.

Особая ситуация на “Строммашине” – казалось, что в прошлом году завод выбрался из проблем насущных. Увы, в текущем году он среди отстающих производств и в ближайшее время придется делать выводы о возможности его функционирования, а это интересы 720 работников.  И честь мундира местной вертикали – за десятилетия возни с перспективой Строммаша могли бы на серьезном уровне проблемы старейшего завода Могилева все-таки решить.

Маленький штрих в оценку действий чиновников – лет 10 тому в Хотимске реализовали проект по выпуску трепела с инвестиционной составляющей в 600 млн. рублей (государственных, конечно). Народу хотелось бы знать о состоянии производства и схемах реализации продукции. А то, знаете ли, если в настоящее время никто не дает соответствующую оценку малому, но важному предприятию под эгидой должностных лиц, что тогда говорить о проблемах крупномасштабного производства! И эффективности инвестиций.

продолжение следует

Фото: sb.by

 

Международный Театральный Форум “M.@rt-контакт” в Могилёве. Продолжение

Навіна ад

Mogilev.media продолжает знакомить вас с воспоминаниями одного из организаторов, творческих вдохновителей блистательного театрального действия “M@rt-контакт”. От которого могилевчанам, похоже, только и остались – воспоминания. Субъективные заметки бывшего главного режиссера Могилевского областного драмтеатра Владимира Петровича мы нашли в его небольшом и уютном блоге, и с любезного разрешения автора решили опубликовать без изменений и с сохранением авторского стиля для наших уважаемых читателей. Предыдущий выпуск Субъективных заметок вы можете найти здесь. 

Часть 7.

“M.@rt-контакт” Субъективные заметки.

То, что изложено ниже, моё видение ситуации и моя правда.

Немаловажной составляющей Молодёжного театрального форума “M.@rt-контакт”, было его открытие и закрытие. Каждый фестиваль старался сделать открытие и закрытие максимально праздничными и запоминающимися. Вот и мы стали думать, накидывать варианты.  Исходили из того, что форум заявлен как молодёжный, значит,  на открытии должны были быть только молодые актёры. Ведущих мы тоже определили из молодёжи. Решили одеть их в рваные джинсы, кеды и майки с логотипом фестиваля.

Первым, написавшим сценарий открытия фестиваля, стал режиссёр нашего театра, Виктор Куржалов. Со свойственной ему скрупулезностью Виктор вгрызался в огромный объём сухой информации, систематизировал её, доводил до ума, приводил в удобоваримый для потенциального зрителя вид. 

Надо сказать, что придуманный им “скелет” открытия форума не менялся из года в год, только  обрастал новым “мясом”. Тем не менее, информации было много: нужно было назвать театры, участвующие в основной программе, познакомить со специальной программой (мастер-классы, встречи с режиссёрами, “молодая режиссура”), а также  представить жюри фестиваля, гостей, спонсоров… Это был огромный объём текста. 

Задавала ритм всему этому довольно скучному перечислению специально подобранная музыка, которая своим звучанием не давала отвлечься от произносимой со сцены информации, и конечно, энергия молодых актёров, увлеченно и с огоньком выполняющих поставленные перед ними задачи. Никто не был  забыт, никто не был обижен. А со временем это стало фишкой нашего фестиваля и его неотъемлемой частью.

Мне тоже два раза пришлось придумывать открытие и закрытие форума. Искались и находились необычные ходы. Насколько они “заходили” зрителю об этом может сказать только сам зритель. Но мы старались).

Очень креативно подошла к открытию фестиваля, возглавлявшая  тогда театр, Екатерина Аверкова. Артисты, занятые в представлении открытия и закрытия, придумали себе характеры и вместе с Екатериной подобрали одежду соответствующую их персонажу. Получилась компания очень милых “сущностей”, которые говорили только на им понятном языке. Они были везде: в фойе, в гардеробе, зале, на улице, в буфете, в зрительном зале.  Прекрасен был их облик, поведение (у каждого индивидуальное и неповторимое), их взаимодействие со зрителем.

Случилось так, что спектакль на основной сцене в драмтеатре по каким-то причинам задержался, а другой спектакль, в театре кукол, не мог начаться, из-за отсутствия жюри и критиков, которые досматривали спектакль в драмтеатре.  Две “сущности” в фойе кукольного театра, заполненном пришедшим на спектакль зрителем, в  исполении Елены Кривонос и Алексея Цибина в течении часа разыгрывали импровизационное представление.  Это было смешно, трогательно и очень театрально. Артисты спасали ситуацию, заполнив собой создавшуюся паузу. Это был чистейшей воды интерактив и это было круто.

Совсем по-другому обстояло дело с закрытием фестиваля. Да, в конце звучали слова “Закрытие фестиваля” сопровождавшиеся выстрелом больших хлопушек с конфетти и серпантином, но даже придуманное и отрепетированное, оно не могло реализоваться по не зависящим от нас причинам. 

Дело в том, что закрытие должно было состояться после просмотра последнего спектакля, плюс ещё совещание членов жюри и их обсуждение и оценки только что отсмотренного спектакля, награждение лауреатов, вручение Гран-при, выступление молодёжного жюри, и в довесок ко всему, 27 марта – Международный день театра!!!  

У всех участников к тому времени в глазах отчётливо читался прощальный банкет, а у остальных поход в ночной клуб “Cuba”, чтобы отметить закрытие фестиваля и профессиональный праздник. Да и у зрителя, после просмотра двух-трёх часового спектакля смотреть ещё на какое-то действо уже не было сил. Короче, закрытие всегда из-за этого комкалось, все старались быстрее всё закончить и наконец-то выдохнуть и сбросить напряжение. И надо сказать это неплохо удавалось, но это тема отдельной главы…