У Магілёве дырэктар скраў таксометр і відэарэгістратар з арэнднага аўто

Сур’ёзна прыціснула: у Магілёве начальнік украў таксометр і відэарэгістратар з арандаванага аўтамабіля.

Аператыўнікі Ленінскага РАУС Магілёва раскрылі крадзеж. Дырэктар прыватнай арганізацыі залез у даўгі і не прыдумаў нічога лепшага, як скрасьці сродкі кантролю з аўтамабіля нанятага ім таксіста і прадаць іх.

Пагасіць доўг не атрымалася. Уладальнік машыны своечасова заўважыў знікненне таксометра і відэарэгістратара агульным коштам на 1000 рублёў. 

Супраць 26-гадовага дырэктара распачата крымінальная справа. 

Асабліва хочацца падкрэсліць, што ў Магілёўскай вобласці крадуць не толькі прыватнікі. Пра тое, што красці нельга, не ведаюць кіраўнікі многіх дзяржаўных прадпрыемстваў. І гэтая праблема значна больш глабальная.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Галоўны санітарны ўрач Магілёўшчыны выказаўся пра быццё і свядомасць

Воз перад канём паставілі на дні інфармавання ў Чавусах: прыбіранне тэрыторый дапаможа ўпарадкаваць думкі.

Галоўны ўрач УАЗ «Магілёўскі абласны цэнтр гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя» Максім Саковіч наведаў «Чэрыкаўрайаграпрамтэхснаб» і расказаў, што:

  • у вясновым рэспубліканскім суботніку прынялі ўдзел 2 361,1 тысячы (так у арыгінале) чалавек, зароблена 18 мільёнаў 549,4 тысячы рублёў; 
  • у восеньскім – 2 303,7 тысячы чалавек, зароблена 19 668,7 тысячы рублёў; 
  • за студзень-кастрычнік 2025 года ў Беларусі знесена 4 516 пустуючых жылых дамоў;
  • у гаспадарчы абарот уключана 989 гектараў зямлі.

З усяго гэтага Саковіч зрабіў дзіўны вывад у стылі Ларысы Долінай: калі мы будзем наводзіць парадак у сябе дома, у сябе на дварах, на сваім працоўным месцы, то і ў думках, у галаве ў нас таксама будзе парадак. 

Жалезная логіка. Маўляў, галоўнае – парадак у доме, святы бясплатнай працы і знос закінутых дамоў у выміраючай беларускай вёсцы.

А там, глядзіш, з галавы выдзьме шкодныя думкі пра тое:

  • куды падзеліся заробленыя сродкі;
  • чаму вёска вымірае;
  • чаму ў Беларусі багацеюць толькі чыноўнікі;
  • што робіць Лукашэнка ў Афрыцы.

Трэба сказаць, што такая методыка не новая. Пра тое, што праца вызваляе, было напісана на варотах нацысцкіх канцлагераў.

Фота: раённай газеты “Веснік Чэрыкаўшчыны”.

Магілёўскі адвакат: закон не забараняе дзецям купляць цукеркі з алкаголем унутры

Прадаўцы не могуць адмовіць непаўналетнім у пакупцы цукерак з алкагольным начыннем, сцвярджае адвакат Магілёўскай абласной калегіі адвакатаў Уладзімір Гарбачоў.

Раней у Інтэрнэце з’явілася інфармацыя, нібыта падлеткі ў Расіі купляюць беларускія шакаладныя цукеркі ў форме маленькіх бутэлек з лікёрам ці каньяком унутры. Хтосьці ўбачыў у гэтым парушэнне заканадаўства ў выглядзе продажу алкагольнай прадукцыі непаўнагадовым.

Насамрэч, гэта не так. Як патлумачыў магілёўскі адвакат, у беларускім заканадаўстве няма норм, якія абмяжоўваюць продаж цукерак з алкагольным начыннем, таму забараніць прадаваць непаўналетнім такія цукеркі не атрымаецца.

Забарона на продаж алкаголю непаўналетнім прымяняецца толькі да сапраўднай алкагольнай прадукцыі, а не да кандытарскіх вырабаў.

“Шакалад горкі з начыннем “Шакаладныя бутэлечкі з каньяком” і “Шакаладныя бутэлечкі з лікёрам” выпускаецца па рэцэптурах, узгодненым Міністэрствам аховы здароўя РБ. Дадзеная прадукцыя адносіцца да групы “кандытарскія вырабы” і не адносіцца да алкагольнай прадукцыі, у дачыненні да якой ўсталёўваюцца ўзроставыя абмежаванні” – заявілі ў сваю чаргу на кандытарскай фабрыцы “Камунарка”. Там таксама адзначылі, што пытанне ўжывання дзецьмі кандытарскіх вырабаў з алкагольным начынннем адносіцца да зоны адказнасці бацькоў.

Фотаздымак: ТГ “Камунарка”

Беларускамоўная эмблема з Магілёва перамагла ў прафсаюзным конкурсе

Лагатып аўтарства магіляўчанкі Марыны Бяляевай стаў пераможцам ў конкурсе да 105-ай гадавіны Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі.

Паводле інфармацыі тэлеграм-канала “Прафсаюзы Магілёўшчыны”, з больш чым 300 заявак эмблема з Магілёва абраная лепшай да 105-годдзя арганізацыі. Марына Бяляева прадстаўляе першасную прафсаюзную арганізацыю Беларуска-Расійскага універсітэта. Такім чынам, яе праца са слоганам «105 гадоў з людзьмі і для людзей!» стала галоўным сімвалам гэтага года для гэтага прафсаюза.

Разам з тым, можа падацца даволі дзіўным, што прафсаюзныя босы выбралі менавіта беларускамоўную эмблему. Бо калі паглядзець на сайты Магілёўскага абласнога аб’яднання прафсаюзаў, Магілёўскай абласной арганізацыі прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі, ФПБ і таго ж Беларускага прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі, то знайсці там нешта беларускамоўнае, акрамя асобных назваў, вельмі цяжка. Сайты нават не маюць беларускіх версій. Відаць, праўладныя прафсаюзнікі вызначылі ролю беларускай мовы згодна маркетынгу – чалавек звычайна звяратае ўвагу на нешта нязвыклае і рэдкае.

Фотаздымак: obkom.by

На Ленінскай у Магілёве з’явіліся прыгожыя коцікі

Вуліцу Ленінскую ў Магілёве ўпрыгожылі два мілых коцікі – іх можна пагладзіць і “пачаставаць” манеткай.

У двары дома № 26 па вуліцы Ленінскай у Магілёве з’явіліся два прыгожыя металічныя каты. Адзін загінае спіну, як бы заклікаючы: пагладзь мяне. Другі відавочна напрошваецца на пачастунак.

Мы часта крытыкуем магілёўскіх камунальнікаў, але калі ў іх нешта атрымліваецца – чаму б і не пахваліць?

Такія каты-прыгажуны, вядома, паднімуць настрой магілёўцам.

Хочацца спадзявацца, што такое стаўленне да добраўпарадкавання не спыніцца на цэнтры Магілёва, а дакоціцца і да ўскраін.

Фота: “Магілёўскія ведамасці”.

Ад удару па галаве да прэтэнзій на Netflix – агляд навінак магілёўскай прапаганды

Раённыя газеты Магілёўшчыны спаборнічаюць у падачы карыснай інфармацыі для сваіх чытачоў.

Вельмі карысную інфармацыю размясціла хоцімская раённая газета. На думку аднаго з механізатараў, галоўная ўмова якаснага падняцця зябі – наладжванне плугоў.

Наладжванне плугоў – фірмовая фішка аднаго з мясцовых журналістаў, перакананага камуніста. 

Акрамя пасвячэння чытачоў у таямніцы апрацоўкі глебы, ён яшчэ выдатна разбіраецца ў нюансах загнівання Захаду і характэрных рысах імперыялістычных акул. 

Чаму з такімі ведамі ён дагэтуль не на пенсіі – адна з загадак архаічнай беларускай прапаганды.

Слаўгарадская газета «Прысожскі край» працуе наперад і з дапушчэннямі. Журналісты раптам задаліся пытаннем: што рабіць, калі падчас канфлікту з-за шумнай гульні ў мяч дарослы сусед некалькі разоў ударыў майго дзіця па галаве? Як пакараць мужчыну?

Адказ даў мясцовы ўчастковы: трэба патэлефанаваць у 102.

Адкуль у «Прысожскага краю» такая цікавасць да ўдараў па галаве – яшчэ адна загадка.

А вось у газеце «Асіповіцкі край» далі рэцэнзію на фільм «Переломный момент» і прыйшлі да высновы, што беларускае кіно нарэшце дасягнула ўзроўню «Netflix».

Вось так і жывём. Хтосьці яшчэ не наладзіў свой плуг, каго-небудзь ударылі па галаве пыльным мяшком, а ў кагосьці, ад частых праглядаў «Netflix», пачалася манія велічы.

Фота хоцімскай раённай газеты “Шлях Кастрычніка”.

Кіраўнік клуба “Барысфен” выйшаў пасля двух арыштаў па 15 сутак

Кіраўнік рыцарскага клуба “Барысфен” пры Магілёўскім гарадскім доме культуры Павел Пастухоў (Станкевіч) выйшаў на волю пасля двух адсідак па 15 сутак запар – паведамляюць крыніцы mogilev.media.

Пра затрыманне рэканструктара і арганізатара забаўляльных мерапрыемстваў на сярэдневяковую тэматыку Паўла Пастухова паведамлялася ў лістападзе. Таксама ў лістападзе стала вядома, што сацыяльныя сеткі клуба “Барысфен” і асабістыя старонкі Паўла прызнаныя “экстрэмісцкімі матэрыяламі”.

Паводле крыніц mogilev.media, Паўла Пастухова наперадзе яшчэ чакае судовае разбіральніцтва, але пакуль невядома, па якой справе і якімі могуць быць для яго далейшыя юрыдычныя санкцыі.

Барысфен клуб

У Магілёве вынесены прысуд забойцы маладой жанчыны

Магіляўчанка памерла ад траўматычнага шоку, а яе забойца сцвярджаў, што толькі двойчы шлёпнуў жанчыну па шчаках.

Пастаўлена кропка ў трагедыі, якая адбылася вясной у Магілёве. Тады ад збіцця памерла жанчына, якой яшчэ не споўнілася трыццаць. Яе 35-гадовы сужыцель сцвярджаў, што даў ёй толькі некалькі аплявух.

Судова-медыцынская экспертыза ўстанавіла: траўмаў было не менш за дзесяць, і ўдары былі нанесены ў жыццёва важныя часткі цела.

Агрэсіўны мужчына і раней ужываў гвалт. Ён быў двойчы жанаты, і абедзве жонкі добра ведалі, што такое ягоныя кулакі.

І гэтым разам не ўсё было спакойна – абвінавачаны аднойчы ў прыступе гневу разарваў пашпарт будучай ахвяры.

Суд прыгаварыў магілёўца да 16 гадоў пазбаўлення волі ў выпраўленчай калоніі ўзмоцненага рэжыму.

Фота: УДКСЭ па Магілёўскай вобласці.

Прадпрыемства ў Магілёве выкупіла б/у пагрузчык на 35% даражэй за новы

Магілёўскае прадпрыемства выкупіла ў арэндадаўца стары электрапагрузчык на 35 працэнтаў даражэй за кошт новага аналага.  І гэта не адзінкавы выпадак.

Камітэт дзяржаўнага кантролю Магілёўскай вобласці выяўляе чарговыя факты «эканамічна немэтазгодных» выдаткаў з боку дзяржаўных прадпрыемстваў.

Вось толькі два прыклады:

  • выдаткі аднаго з прадпрыемстваў на выкарыстанне арэнднага экскаватара за паўтара года перавысілі 335 тысяч рублёў – сумы, якой з лішкам хапіла б на набыццё новага экскаватара;
  • іншае прадпрыемства пасля двух гадоў арэнды выкупіла ў арэндадаўца электрапагрузчык на 35 працэнтаў даражэй за кошт новага пагрузчыка.

Матэрыялы кантролю будуць ацэнены з пункту гледжання закону, але нават без юрыдычнай ацэнкі зразумела: дзяржаўная ўласнасць, пра якую так клапоцяцца беларускія ўлады – далёка не найлепшы спосаб дасягнення эканамічнага дабрабыту.

Прызначаных зверху «моцных гаспадарнікаў» так і цягне ці проста прамарнаваць сродкі, ці ўвязацца ў мутную здзелку, ці банальна нешта скрасці.

Фотоа іллюстратыўнага характара з адкрытых крыніц.

Магілёўца арыштавалі за адмаўленне “генацыду”, які не даказаны

Васямнаццацігадовы магілёвец стаў ахвярай скажонага і антынавуковага погляду на падзеі нямецка-савецкай вайны на тэрыторыі БССР, які цяпер насаджаецца ў Беларусі.

Васямнаццацігадовага магілёўца ўзялі пад варту па санкцыі пракурора Магілёўскай вобласці за “адмаўленне генацыду беларускага народа”. Паводле матэрыялаў справы, малады чалавек адмаўляў “планамернае знішчэнне нямецка-фашысцкімі захопнікамі і памагатымі насельніцтва БССР”, а таксама існаваннне плана “ОСТ” нацысцкай Германіі.

Пра гэта, паводле пракуратуры, хлопец напісаў у верасні 2024 года ў каментары ў Тэлеграме ў агульнадаступным чаце.

Сапраўды, сёння ў Беларусі адмаўленне т.зв. генацыду беларускага народа пераследуецца Крымінальным кодэксам. За такое “злачынства” прадугледжана пакаранне ў выглядзе да пяці гадоў пазбаўленнен волі. І гэта пры тым, што факт менавіта “генацыду беларускага народу” ніяк і нікім не даказаны.

Паводле Канвенцыі ААН 1948 года і Міжнароднага крымінальнага суда, генацыд – гэта дзеянні, скіраваныя на поўнае або частковае знішчэнне пэўнай нацыянальнай, этнічнай, расавай або рэлігійнай групы як такой. Галоўнае тут – наяўнасць наўмыснага намеру знішчыць групу менавіта як этнас або нацыю.

Падчас Другой сусветнай вайны Беларусь была арэнай масавых забойстваў, спаленых вёсак і карных аперацый. Але галоўная мэта нацыстаў была – каланізацыя і эксплуатацыя тэрыторый, а не поўнае знішчэнне беларусаў. План «Ост» прадугледжваў рэзкае скарачэнне мясцовага насельніцтва праз гвалт, галодную смерць і высяленне, але юрыдычна гэта часцей трактуецца як злачынствы супраць чалавечнасці і ваенныя злачынствы, а не як генацыд у чыстым выглядзе.

Падчас вайны на тэрыторыі Беларусі адбылося масавае вынішчэнне яўрэяў – гэта прызнана сусветнай супольнасцю як Халакост, то бок генацыд яўрэйскага народа. Таксама быў генацыд цыганскага народу – Параймос, і гэта таксама задакументавана і прызнана міжнароднымі структурамі. Для беларусаў не было дакументаванага асобнага плана, які б дакладна апісваў іх знішчэнне менавіта як этнічнай групы.

Для юрыдычнага прызнання патрэбен судовы працэс: ці Міжнародны крымінальны суд, ці спецыяльны трыбунал. У выпадку Беларусі ніколі не праводзіўся міжнародны суд, які б прызнаў факт генацыду беларускага народа на аснове расследавання з дакументамі, сведчаннямі і вывадамі.

Ніхто не спрачаецца, што беларусы панеслі страшэнныя страты і пацярпелі ад жорсткіх і сістэмных злачынстваў нацыстаў. Але па строгіх юрыдычных крытэрах генацыд – гэта дакументальна зафіксаваная спроба знішчыць народ як этнас. Такіх прамых дакументаў і міжнароднага прысуду па «генацыдзе беларускага народу» няма. Таму гісторыкі і юрысты ўжываюць тэрміны «злачынствы супраць чалавечнасці», «ваенныя злачынствы», «масавыя рэпрэсіі», але не «генацыд» у прававым сэнсе. Але ці мае гістарычная праўда якое-небудзь значэнне для сённяшняй улады ў Беларусі, калі яе скажэнне ва ўгоду ідэалогіі ёсць значна важнейшым?

Фотаздымак з адкрытых крыніц