Комплекс будынкаў (былое ваеннае мястэчка №4 «Цэль») размешчаны паблізу Асіповіч і выстаўлены для бязвыплатнай перадачы для рэалізацыі бізнес-планаў інвестпраектаў.
Аб’екты размешчаны на 20 зямельных участках агульнай плошчай 14,4639 гектара.
Да ведама. Дагэтуль на Магілёўшчыне прастойвае без справы амаль 300 былых ваенных аб’ектаў, якія з 1992 года пачалі перадавацца ў камунальную ўласнасць, але не знайшлі свайго прымянення. Тым часам “адстаўныя” будынкі замест таго, каб даваць грошы, прыносяць страты.
Праблемы з былой ваеннай маёмасцю, на жаль, ёсць не толькі ў Асіповіцкім раёне.
Так, на балансе быхаўскага “Жылкамгаса” знаходзіцца каля 80 аб’ектаў былых ваенных гарадкоў. Больш за 50 не выкарыстоўваюцца. Прадпрыемства траціць на іх утрыманне каля 100 мільёнаў рублёў за год.
Пра крадзёж 100 рублёў грошай быхаўская 70-гадовая пенсіянерка нават не ведала. Яна двойчы выходзіла са сваёй кватэры на пяць-дзесяць хвілін не замыкаючы дзверы, і гэтага аказалася дастаткова, каб са стульчыка ў пярэднім пакоі знікла сумка з кашальком – паведамляе афіцыйны сайт Камітэта судовых экспертыз па Магілёўскай вобласці.
Затое прапажу западозрыла іншая пенсіянерка з таго ж самага пад’езда ў шматкватэрным доме па вуліцы Савецкай у Быхаве. Яна знайшла знаёмую сумку суседкі ў падвальным памяшканні і прынесла яе пацярпелай.
Жанчыны выявілі прапажу грошай з кашалька пенсіянеркі і выклікалі міліцыю. Следча-аператыўная група яшчэ не паспела наведаць пацяраелую, як пранізлівасць прыватнага дэтэктыва праявіла яшчэ адна пенсіянерка з таго ж самага пад’езда. Яна знайшла ў падвальным памяшканні бутэльку з-пад піва і прынесла яе ў дом абрабаваны суседкі.
Эксперты выявілі на бутэльцы адбіткі пальцаў і ў той жа дзень быў затрыманы 45-гадовы мясцовы жыхар за адміністратыўнае правапарушэнне (верагодна, першапачаткова яму інкрымінавалася толькі распіццё піва). Мужчына прызнаўся ў крадзяжы грошай з кватэры пацярпелай.
Па словах затрыманага, ён прыходзіў да былой жонкі, якая пражывае ў гэтым жа доме, і пакуль чакаў яе, выпіваў піва. І заадно зазірнуў у адчыненую кватэру пенсіянеркі. Выкрадзеныя грошы ў яго канфіскавалі часткова – частку сумы ён паспеў патраціць. Крымінальная справа перададзена ў пракуратуру.
Здарэнне адбылося ўвечары 31 кастрычніка. Дзядуля разам з бабуляй і двума ўнукамі адправіліся ў лес, каб нарэзаць яловых галінак і накрыць імі саджанцы – паведамляе прэс-служба МНС. У нейкі момант 9-гадовы ўнук праваліўся ў адчынены калодзеж з вадой. Дзядуля палез даставаць хлопчыка, але праваліўся ў калодзеж таксама. Бабуля выклікала ратавальнікаў, якім удалося выцягнуць ахвяр на паверхню. Хлопчык атрымаў агульнае пераахалоджанне і адправіўся ў лякарню, яго дзядуля не пацярпеў.
Дмитрий Мартинович оценил работу сельхозпредприятий района на тройку с минусом.
Не так уж и часто в нынешней Беларуси власти трезво анализируют собственную деятельность и признают допущенные ошибки. Чаще мы слышим о новых победах и достижениях в самых различных сферах. Вот и в Быховском районе, если верить местной государственной газете, все в полном ажуре.
Чего только стоит название статьи об ОАО «Быховский консервно-овощесушильный завод», предприятии, находящемся на грани банкротства и в стадии санации.
«Наша икра идет на ура!» – так назвали свой материал быховские журналисты, поведав общественности о том, сколько кабачков заготовило предприятие.
Цифры там приведены абсолютные и они ни о чем не говорят. Тонны, десятки и сотни тонн… Хорошо это или плохо? Много это или мало? Ответы на эти вопросы остались, что называется, за кадром.
А что в реальности?
Икра Быховского КОСЗ, может, и идет где-то «на ура», но в местной торговой сети ее днем с огнем не сыщешь. Так что победа на фронте заготовки кабачков, скорее всего, Пиррова, а статья быховских газетчиков – очередная попытка выдать желаемое за действительное.
Тем отраднее, что подводя итоги деятельности за девять месяцев текущего года, руководство Быховского района нашло в себе силы признать то, что до наступления эры всеобщего благоденствия региону еще далеко. Вместо того, чтобы рассказывать о победах, председатель райисполкома Дмитрий Мартинович подверг резкой критике работу специалистов животноводческой отрасли Быховщины.
А повод для этой критики был самым веским. Надои молока на сельхозпредприятиях упали на полтора-два литра, мяса произведено меньше, чем реализовано.
Норматив по растелам выполнило только одно хозяйство района – СК «Дурова».
Общая же картина выглядит удручающе: за девять месяцев минус составил 1779 растелов.
Дмитрий Мартинович признал, что причина столь бедственного положения животноводческой отрасли района носит сугубо субъективный характер и именуется простым и емким словом «бесхозяйственность».
Не обошлось на заседании без, уже набившего оскомину, предупреждения о том, что время уговоров закончилось.
Правда на этот раз слова не разошлись с делом – руководителей хозяйств, допустивших снижение объемов производства и реализации молока, не обеспечивших кормление крупного рогатого скота технологическими комбикормами предложено привлечь к дисциплинарной ответственности.
Как уже сообщали Могилев.media, жители бывшего военного городка в Быхове, наконец-таки, дождались ремонта дорог.
В последний раз их ремонтировали при советских летчиках морской авиации, когда Быхов-1 был еще военно-воздушной базой союзного значения.
С тех пор жители пятиэтажек по центральной улице Гришина слышали много обещаний властей и уверений в том, что порядок будет наведен, но дело с мертвой точки сдвинулось только сейчас – тридцать лет спустя.
Нет ничего удивительного в том, что быховчане просто поражены, в хорошем смысле этого слова, активностью УКП «Быховский жилкомхоз», которое уже приступило к укладке асфальта на многострадальных дорогах.
Сусветны дзень псіхічнага здароўя (World Mental Health Day, з 1992 года). Псіхічнае здароўе з’яўляецца неад’емнай часткай і найважнейшым кампанентам здароўя.
Яно вызначаецца як стан дабрабыту, пры якім кожны чалавек можа рэалізаваць свае здольнасці і ўласны патэнцыял, супрацьстаяць звычайным жыццёвым стрэсам, прадуктыўна і плённа працаваць і ўносіць уклад у жыццё сваёй супольнасці.
У гэтым пазітыўным сэнсе псіхічнае здароўе з’яўляецца асновай дабрабыту кожнага чалавека і эфектыўнага функцыянавання ўсёй супольнасці.
У свеце больш за 450 мільёнаў чалавек пакутуюць на псіхічныя захворванні.
Кожны сёмы – дакучлівы параноік / умераны шызафрэнік, альбо схільны дэпрэсіям і алкагалізму, розным фобіям.
1503 год. Манахі маскоўскага Крамля ўпершыню атрымалі “рускую” водку. Яе выкарыстоўвалі як антысептычны сродак.
Тэрмін «водка» уваходзіць шырока ў мову з 1533 года ў адносінах да лекавай спіртавой настойкі са збожжа.
На землях ВКЛ першыя моцныя алкагольныя рэктыфікаваныя напоі называліся хлебнае віно, акавіта (з 1398), гаржалка (gorzałka, 1528-1532), віні крамаці (“паленае віно”, 1537 год).
1702 год. Капітуляцыяй абаронцаў горада скончылася аблога Быхава казакамі і войскам ВКЛ.
Гераічны старабыхаўскі гарнізон мусіў здацца на ганаровых умовах і прысягнуць каралю Аўгусту II.
Усе абаронцы амнісціраваліся. Мяшчанам пакідаліся ўсе вольнасці і прывілеі.
Аблога цягнулася з 29 жніўня да 10 кастрычніка 1702 года.
Прычына аблогі ў тым, што ўладальнік Быхава К. Сапега падтрымліваў шведскага караля Карла XII і быў супраць хаўруса Рэчы Паспалітай з Пятром І.
Вялікалітоўскі архітэктар эпохі позняга барока, манах-дамініканец.
Злучыў традыцыі архітэктуры барока з элементамі мясцовай архітэктуры.
Пабудаваў шэраг храмаў, у тым ліку касцёл і дамініканскі кляштар Святога Юрыя каля в. Валынцы (зараз Верхнядзвінскі раён), спраектаваў фасад віленскага касцёла Узнясення Гасподняга.
У 1749 годзе апублікаваў неаднаразова перавыдаваны малітоўны даведнік па Жэмайцкай Кальварыі.
1794 год. У баі пад Мацяёвіцамі быў цяжка паранены і трапіў ў расійскі палонТадэвуш Касцюшка.
На наступны дзень Т. Касцюшку, пад імем Шыманскага, праз Кіеў, Чарнігаў, Магілёў, Шклоў, Віцебск і Ноўгарад адправілі ў Санкт-Пецярбург.
Начальнікам узброеных сіл 12 кастрычніка 1794 года Найвышэйшая Рада прызначыла Тамаша Ваўжэцкага.
1796 год. Нарадзіўся Міхаіл Без-Карніловіч.
Беларускі гісторык, краязнавец, этнограф, вайсковы тапограф, статыстык, генерал-маёр.
Брат дзекабрыста Аляксандра Карніловіча.
Карніловіч стаў Без-Карніловічам у выніку бюракратычнай памылкі.
Праводзіў тапаграфічнае і ваенна-статыстычнае вывучэнне Мінскай, Віцебскай і іншых губерняў, Беластоцкай акругі.
Збіраў звесткі аб беларускіх старажытнасцях.
Аўтар ваенна-статыстычнага агляду Віцебскай губерніі, кнігі «Гістарычныя звесткі пра выдатныя мясціны на Беларусі…» (1855).
Тэрыторыю Беларусі абмяжоўваў Віцебскай i Магілёўскай губернямі, астатнія землі называў Літвой.
Беларусамі лічыў нашчадкаў крывічоў, гаварыў пра беларусаў як пра асобны народ.
1867 год. Памёр Ігнат Легатовіч.
Беларускі і польскі паэт, педагог.
Вёў педагагічную дзейнасць у Лепелі, Полацку, Вількаміры, Мінску. Блізкі сябар Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіч.
Бібліёграф, выдавец гісторыка-літаратурных помнікаў, перакладчык, збіральнік афарызмаў. Меў багаты кнігазбор з унікальнымі выданнямі.
Аўтар навуковай працы «Даследаванне пра лісты» (1817), кніг на польскай мове «Эпіграмы» (Вільня, 1848), дыдактычных двухрадковых максімаў «Алафтэгмы» (Вільня, 1854), павучальных кніг для дзяцей і юнацтва.
1938 год. Памёр у ГУЛАГу Адам Бабарэка.
Беларускі пісьменнік і крытык, паэт, філосаф.
Адзін з арганізатараў і кіраўнікоў літаратурных аб’яднанняў «Маладняк», «Узвышша». Працаваў у БДУ, Інстытуце беларускай культуры.
Аўтар кнігі прозы, літатурна-крытычных прац, распрацоўваў метадалагічныя пытанні літаратуразнаўства і эстэтыкі.
Даследаваў гісторыю беларускай літаратуры, творчасць Я. Коласа, М. Багдановіча, У. Дубоўкі, М. Чарота, З. Бядулі і іншых.
Рэпрэсаваны НКУС у 1930 годзе па справе «Саюза вызвалення Беларусі».
На фота А. Бабарэка сядзіць 2-гі злева
1939 год. Вільня і частка Віленскай вобласці БССР перададзены Літве.
Сталінам перададзена Літве 6909 км² з 490 тысячамі жыхароў.
У склад БССР тэрыторыя ўваходзіла з 24 верасня 1939 года.
Арганізоўваліся беларускія школы, установы, выходзіла газета “Вiленская праўда”. Абмяркоўваліся планы аб переносе сталіцы БССР з Мінска ў Вільню.
Пасля далучэння Літоўскай ССР да СССР у кастрычніку 1940 года ад БССР дадаткова перададзена Літве тэрыторыя ў 2637 км².
1940 год. Нарадзіўся Кастусь Тарасаў.
Беларускі пісьменнік, гісторык, дзеяч нацыянальна-дэмакратычнага руху.
Працаваў у геалагічнай экспедыцыі, у выдавецтвах, часопісах, газетах, на кінастудыі «Беларусьфільм».
Аўтар кніг аповесцяў, эсэ, раманаў на гістарычныя тэмы, пра Грунвальдскую бітву, Рагнеду, Міндоўга.
Па матывах яго аповесці «Чорны шлях» драматург Аляксей Дудараў напісаў п’есу «Ядвіга» (Купалаўскі тэатр, рэжысёр Валер Раеўскі).
Узнагароджаны Прэміямі Міністэрства абароны СССР за раман «Пагоня на Грунвальд» (1988), «Залаты апостраф» журнала «Дзеяслоў» (2007), імя Францішка Багушэвіча Беларускага ПЭН-цэнтру (2010).
Памёр 20 сакавіка 2010 года.
1943 год. У Магілёве нарадзіўся Валеры Галубовіч.
Беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук, прафесар.
Даследчык гісторыі гаспадаркі ў IX-XIII стагоддзях, БССР у 1940-1980-я, гісторыі развіцця ў Беларусі эканамічнай навукі і адукацыі.
Пад яго кіраўніцтвам упершыню для студэнтаў эканамічных спецыяльнасцяў распрацаваны курсы «Эканамічная гісторыя Беларусі», «Эканамічная гісторыя Беларусі і замежных краін».
Сябар рэдакцыйнай калегіі “Беларускага гістарычнага часопіса”.
Асобныя яго вершы пакладзены на музыку. Уладзімір Караткевіч называў яго «паэтам з рысамі рыцара».
Па словах Уладзіміра Някляева, ўяўленні пра рыцарства Дранько-Майсюка «злучаны з яго стаўленнем да жанчыны, да сяброў, да паэзіі, да Беларусі і ўсяму крэўнаму, беларускаму».
Сушылку дзікарослай каноплі ён абсталяваў ва ўласным гаражы. Як паведамляе Тэлеграм-канал прэс-службы абласнога УУС, падчас аператыўных мерапрыемстваў быў затрыманы 26-гадовы жыхар Быхава. Падчас вобшуку ў яго былі знойдзеныя кусты марыхуаны, якія малады хлопец трымаў ва ўласным гаражы, а таксама яшчэ 850 грамаў ужо гатовай прадукцыі.
Наркатычныя рэчывы жыхар Быхава ўжываў сам, а дзікарослую каноплю збіраў у сваім раёне. Узбуджаная крымінальная справа.
Быў апаганены абраз Баркулабаўскай Маці Божай – адзіная арыгінальная цудатворная ікона на Магілёўшчыне і адначасова адзін з найвялікшых шэдэўраў беларускай школы іканапісу.
Царкоўныя злодзеі абрабавалі святыню вясной гэтага года. У ноч пасля службы на Радуніцу, 3 мая 2022 года адбылося рабаванне Баркалабаўскага Свята-Узнясенскага манастыра і апаганьванне яго галоўнай святыні – Абраза Баркулабаўскай Маці Божай Адзігітрыі.
Як паведамілі Магілёў.media прыхаджане, рабаўнікі ўзламалі дзверы ў царкве Святога Іаана Прадцечы і разбілі ахоўнае шкло абраза. Яны паздымалі і вынеслі ўсе рэчы з высакародных металаў і з каштоўнымі камянямі – ланцужкі, пярсцёнкі, кольцы, што былі ахвяраваныя прыхаджанамі і паломнікамі абразу.
Царква ў Баркалабаве ахоўваецца Дэпартаментам аховы і мае сігналізацыю. Але ахоўнікі з Быхава прыбылі ў той час, калі злодзеі на машыне ўжо ад’ехалі ад манастыра.
У афіцыйных крыніцах няма ніякай інфармацыі пра ход расследавання апаганьвання адной з галоўных праваслаўных святынь Магілёўшчыны.
Абраз Баркалабаўскай Маці Божай. Гісторыя з’яўлення
Баркулабаўскі абраз Маці Божай — выбітны твор беларускага выяўленчага мастацтва XVII стагоддзя.
Паводле паданняў, абраз з’явіўся ў Баркалабаве ў 1659 годзе, калі расійскі князь Пажарскі вяртаўся «з Польшчы», маючы пры сабе ў абозе абраз Багародзіцы. Калі атрад князя праходзіў каля манастыра, «абраз стаў нерухомы» і ніякія намаганні людзей не здолелі зрушыць яго з месца. Пажарскі зразумеў, што абраз жадае застацца ў манастыры і перадаў яго ігуменні Фацінні Кіркораўне. Гісторыкі аспрэчваюць гэтае паданне, паколькі ў 1659 годзе на Беларусі не вялося ваенных дзеянняў, падчас якіх магла адбыцца падобная гісторыя. Яны дапускаюць, што паданне можа быць звязана з падзеямі больш ранняга часу, напрыклад, 1655 года, калі беларускія землі былі атакаваныя войскамі расійскай дзяржавы.
Доўгі час, пасля таго як у 1928 годзе манастыр быў закрыты, абраз знаходзіўся ў манахінь, а з 1955 года – ў быхаўскай Свята-Троіцкай царкве.
У ліпені 2010 года яго вярнулі ў адноўлены манастыр у Баркалабава. Сярод усіх шанаваных цудатворных абразоў, што шануюцца вернікамі на Магілёўшчыне, Баркалабаўская ікона Божай Маці – адзіны арыгінальны твор, які захаваўся.
На думку даследчыкаў, Баркалабаўская ікона – адзін з найвялікшых шэдэўраў беларускай школы іканапісу, які захоўвае выразныя рысы старажытнавізантыйскай асновы.
Ва ўпартай барацьбе ны абыйшлі клічаўскіх і кіраўскіх пенсіянераў.
На Кіраўшчыне прайшло спаборніцтва “Планета спорту” для грамадзян сталага ўзросту – піша газета “Кіравец”. Жыхары Быхаўскага, Клічаўскага і Кіраўскага раёнаў спаборнічалі ў рамках рэалізацыі Нацыянальнай стратэгіі “Актыўнае даўгалецце-2030”.
На базе трэнажорнай залы “Геркулес” фізкультурнікі паважанага ўзросту трох суседніх раёнаў спаборнічалі ў дартсе, у набіванні тэніснага мяча, эстафеце пажарных-выратавальнікаў, конкурсе на спрыт “Лавіся рыбка”. Узроставыя “спартсмены” дэманстравалі сваё майстэрства і ў іншых спартовых дысцыплінах.
Трэба адзначыць, што спаборнічалі не проста грамадзяне пажылога ўзросту, а тыя, хто наведвае аддзяленні дзённага знаходжання для інвалідаў і грамадзян пажылога ўзросту цэнтраў сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.
Як сведчыць фотастаронка газеты “Кіравец”, у зале панавала атмасфера пазітыву, радасці і здаровага спартыўнага суперніцтва. Нягледзячы на шаноўны ўзрост усе фізкультурнікі імкнуліся даказаць, што менавіта яны мацней і кемлівей за іншых.
Дыпломам 1 ступені і каштоўнымі падарункамі была адзначана каманда Быхаўскага ЦСАН, 2-е месца заваявалі кіраўчане, 3-е – на рахунку каманды з Клічава. Пры гэтым кожная з каманд перамагла хаця б у адной дысцыпліне.
Галоўны вынік спартакіады – добры настрой і незабыўныя ўражанні. Завяршылася мерапрыемства сяброўскім чаяваннем.
В законе “О государственных символах Республики Беларусь” указывает, где позволено размещать государственные символы. Про тюки з соломой в нём не упоминаются.
Сооружение из тюков с соломой поставили на поле возле автотрассы Воронино-Быхов.
По замыслу создателей композиции, это – замок. Авторы «инсталляции» увенчали его башню государственным флагом Республики Беларусь.
Все бы ничего, но по всей видимости, в своем рвении продемонстрировать свою активную гражданскую позицию строители соломенного замка забыли про Закон Республики Беларусь «О государственных символах Республики Беларусь». Данный нормативный акт четко указывает на то, где можно размещать национальные символы, а где нельзя.
Впрочем, создатели замка могли руководствоваться не Законами, а ставшей крылатой фразой «Иногда не законов».
