Сярэдне статыстычны заробак у рэгіёне найменшы ў краіне.
У Магілёўскай вобласці за май пасля адлічэння падаходнага падатку і іншых абавязковых плацяжоў выходзіла 1120 рублёў (407 долараў). На Віцебшчыне сярэдне статыстычны працаўнік за месяц меў на 40 рублёў больш – 1160.
Паводле падлікаў рэсурсу banki24на Магілёўшчыне найменей зараблялі ў маі працаўнікі Слаўгарадскага раёну. Там за месяц выходзіла – 1026 рублёў.
Крыху больш плацілі ў Мсціслаўскім раёне – 1034 рублёў
Вышэй за Мсціслаўшчыну ўзняўся Чэрыкаўскі раён са сваім сярэднестатыстычным заробкам у 1071 рубель.
На два рублі болей зараблялі ў Круглянскім – 1073 рублі
У Хоцімскім раёне плацілі – 1076 рублёў.
Перакананыя: пабачыўшы такую статыстыку жыхары згаданых раёнаў запыталіся б, а дзе тыя прадпрыемствы з такімі заробкамі.
Каб карціна не выглядала настолькі змрочнай паведамім, што паводле таго ж рэсурсу banki24 на Віцебшчыне працаўнікі Шаркаўшчынскага раёне ў маі зараблялі толькі 999 рублёў.
Для канчатковага супакаення сакавіцкі заробак на Магілёўшчыне быў яшчэ меншым.
Тады працаўнікі Мсціслаўскага раёну мелі – 984 рублёў, Слаўгарадскага – 1002 рублёў, Хоцімскага – 1008 рублёў, а Круглянскага – 1015 рублёў.
Украінскі Мікалаеў скасаваў дамову аб пабрацімстве з Магілёвам праз падтрымку Беларусі расійскай агрэсіі ва Ўкраіне. Аб спыненні партнёрскіх сувязяў з Магілёвам паведамляла літоўская Клайпеда. Там збіраюцца пераназваць вуліцу Магілёўскую.
У кампаніі з расійскімі гарадамі нямецкі Вітэнбэрг
Раней на ўрачыстасці да Дня гораду мясцовыя ўлады запрашалі прадстаўнікоў усіх магілёўскіх пабрацімаў. На будынку гарвыканкаму вывешваліся дзяржаўныя сцягі краін, у якіх былі параднёныя гарады.
Паводле газеты «Веснік Магілёва», на сёлетнім Дні народзінаў Магілёва сабралася вялікая кампанія прадстаўнікоў расійскіх гарадоў пабрацімаў і партнёраў. Была дэлегацыя з таджыкскай Худжанды. Сярод іх апынуліся прадстаўнікі нямецкага Вітэнбергу.
З ім пабрацімства было замацаванае дамовай у 2019 годзе. Вітэнбэрг стаў тады 20 параднёным горадам Магілёва.
Кітайская Чанша, расійскія Уладзівасток, Хабараўск, Омск – новыя пабрацімы Магілёва
За апошнія два гады партнёрскімі гарадамі Магілёва сталі кітайская Чанша ды расійскія Ўладзівасток з Хабараўскам, а ў межах святкавання сёлетняга Дня гораду і афіцыйнага Дня незалежнасці была падпісаная дамова аб пабрацімскіх сувязяў яшчэ і з Омскам.
На падпісанні старшыня гарвыканкаму Ўладзімер Цумараў заявіў, што Магілёў падтрымлівае гандлёвыя сувязі з 105 краінамі, а прадукцыю пастаўляе ў 82 краіны. Па ягоных словах больш 65 працэнтаў агульнага аб’ёму знешняга гандлю прыпадае на Расію. На гэтую акалічнасць чыноўнік асабліва зрабіў акцэнт.
Актывісты праўладнай арганізацыі ўдзельнічаюць з міліцыяй і членамі таварыства выратавання на водах у спецыяльных рэйдах, якія называюцца прафілактычнымі адпрацоўкамі.
Паводле газеты «Прыдняпроўская ніва» наведванне месцаў, якія не вызначаныя для купання праводзіцца для прафілактыкі парушэнняў заканадаўства, асабістай і маёмаснай бяспекі грамадзян, а таксама для выяўлення парушэнняў дарожнай бяспекі паблізу пляжаў.
Выданне адзначае, што за апошні тыдзень мінулага месяца ў выніку «прафілактычных адпрацовак» было задакументаваныя 4 правапарушэнні за купанне ў забароненых месцах на тэрыторыі трох сельсаветаў. Пакаранне за такую правіну – да трох базавых велічыняў – 96 рублёў.
Синоптики предупреждают о неблагоприятном гидрометеорологическом явлении. Объявлен оранжевый уровень опасности.
По восточной половине страны до +30 +32, сообщает белгидромет.
В Могилёве переменная облачность. Без существенных осадков (вероятность осадков 5-10%). Температура воздуха до +32°C. Ветер неустойчивый, 3-8 м/с.
Хроники сообщают, что в Могилеве 1695 году 4 июля выпал снег и пролежал несколько дней.
Народные приметы подсказывают, что если ветер с утра дует в сторону солнца, а к вечеру от солнца – погода будет хорошей.
А, когда затяжной гром – к длительному ненастью. Если же листья папоротника скручены книзу – будет теплая засушливая погода. Ну а если листья распрямились – жди непогоды. Липа же около дома засохла – к беде.
Дзень незалежнасці ў Магілёве праходзіў сёлета традыцыйна: мітынг, канцэрты, кірмаш, сямейнае свята, спяванне гімна, феерверк. Тэма дзяржаўнасці ў цэнтры свята, але вонкава знайсці яе адлюстраванне не так проста.
Фотарэпартаж з гушчару падзей з рэплікамі магілёўцаў.
Свята распачалося з афіцыйнага мітынгу на Мемарыяльным комплексе ”Буйніцкае поле”. Нічога новага ці адметнага там не было. Адабраныя прадстаўнікі калектываў выявілі вытрымку, перамогшы спёку. Цікавасці магілёўцаў у апошнія гады да падобных акцый не назіраецца.
Цікавасць, хаця і не ажыятаж, выклікала культурная праграма. Шмат было канцэртаў.
На плошча Адзінства, якая насупраць гарвыканкаму, выступалі народны аркестр рускіх народных інструментаў Магілёўскага дзяржаўнага каледжа мастацтваў і творчы калектыў школ мастацтваў. Іх канцэрт называўся “Табе нашы песні, родная Беларусь!”.
Магілёўскі краязнаўца: “Дата канечне за вушы прыцягнутая да незалежнасці нашай краіны. Гэта дзень вызвалення ад фашыстаў і не болей. А вось само свята патрэбнае. Не было б незалежнасці нашы хлопцы ўжо б у трунах з Украіны вярталіся. Пахаванні праходзілі б штодня, ну ці праз дзень…”
Выстава-кірмаш “Горад майстроў” правялі ў тэатральным скверы. Далей пешаходнай вуліцай быў канцэрт “Квітней, мая Беларусь!”. Ён праходзіў на пляцоўцы насупраць музею Бялыніцкага-Бірулі. Далей зноў канцэрт. Гэтым разам Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Беларусі. Яго выстапленне называлася “Беларусь – мая краіна”. Яго арганізавалі на згаданай плошчы Адзінства.
Пенсіянер, былы дырэктар саўгаса: “Чым глыбейшы крызіс, тым больш святаў. Усё робіцца, каб людзям лягчэй пражыць цяжкія часы. Карацей, каб менш думалі пра эканоміку”.
Ягоная жонка: “А мне падабаецца. Тым, хто ў горадзе застаўся, было куды пайсці. І пра ўсе гэтыя жахі менш думаеш”.
Ідзем да Дняпра спускаемся у гарадскі парак Падміколле і трапляем на агульнагарадскае сямейнае свята “Мы – дзеці твае, Беларусь!”.
Таццяна – жыхарка з цэнтру: Усе было б добра, але тыдзень гэта слухаць, то занадта. Яны ж ужо колькі дзён рэпетуюць. Аглохнуць можна было ад паўтораў.
На фінішную прамую свята выйшла ў скверы 40-годдзя Перамогі. Там імпрэзай з жывой музыкай стваралі гараджанам “Святочны настрой”.
Былы актор тэатру: Свята не вельмі. А ўчора, дык увогуле магла быць паніка. Рэжысёры арганізавалі імітацыю бою з выбухамі і стралянінай. Гледачы некаторыя рэальна перапалохаліся. У сённяшніх умовах гэта было неабачліва.
Завяршацца ўрачыстасці позна ўвечары на плошчы Славы агульнарэспубліканскай акцыяй “Праспяваем гімн разам!” і феерверкам.
Чытачы працягваюць дасылаць у Магілёў.media фотаздымкі з магілёўскіх імпрэзаў, прымеркаваных да афіцыйнага Дня незалежнасці. Як сцвярджаюць аўтары ў іхных творах перададзеная атмасфера сёлетняга адзначэння галоўнага свята краіны.
Магілёў.media выбраў некаторыя з фотаздымкаў і публікуе іх без каментароў. Мяркуйма, што самі чытачы разбяруцца з тым, ці маюць рацыю аўтары.
Яшчэ чытачы, спадзяемся вызначацца, як змянілася абстаноўка ў горадзе за апошнія пару-тройку гадоў. Што памянялася ў святочным антуражы і атрыбутыцы. Каго на вуліцах паболела, а каго паменела. І наагул, ці адчуваўся ў гэтыя некалькі дзён святочны настрой у гараджан, альбо іхны ўдзел у імпрэзах быў звычайнай руцінай і традыцыйным рытуалам.
Ліпа – адно з найулюблёных дрэваў беларуса. Звестак пра колькасць высаджаных у Магілёве ліпавых дрэў адшукаць не ўдалося, але з упэўненасцю можна казаць, што іх нямала. Яны растуць пры гарадскіх магістралях, у дварах жылой забудовы, у асяродках адпачынку. У канцы чэрвеня і пачатку ліпеня іхны водар насычае паветра. З сімвалам беларускага эратызму мы не расстаемся ніколі.
Чытачы не забылі пра Фотаальбом Магілёў.media і даслалі ў яго серыю фотаздымкаў з квітучай ліпай.
У фотаальбоме Магілёў.media – сабраныя фотаздымкі, дасыланыя чытачамі. Так павялося, што іх аўтары суправаджаюць свае работы невялікімі допісамі. У асноўным тлумачаць, чаму вырашылі сфатаграфаваць той, ці іншы ўпадабаны вобраз. Як і раней, чакайма фотаздымкай і допісаў да іх у паштовай скрынцы [email protected].
У сваіх каментарах аўтары пішуць, што цвіценне ліпы з’ява незабыўная. Згадваюць ліпавы водар, гарбату, запараную на ліпавым цвеце, мёд і раі пчол.
«У дварах, дзе высаджана шмат ліпы стаіць такі п’янкі водар, што ўдыхала б ды ўдыхала. Ліпа – гэта наша маладосць з вячоркамі, скокамі, прыставаннем хлопцаў і начнымі прагулкамі з імі», – так напісала пра ліпавае дрэва і жыццё адна з чытачак.
А што мы ведаем пра Ліпу?
Ліпа расце ў лясных зонах Еўропы, Каўказу, у Заходняй Сібіры.
Яна жыве 300-400 гадоў. Расце марудна. Мінуюць гады, пакуль выцягнецца да двух метраў. За свой жыццёвы век вырастае да 30 метраў. Дыяметр камля сягае 1 метра.
Ліпа ўстойлівая да забруджанага паветра. Апалае лісце паляпшае глебу і павялічвае яе ўрадлівасць.
Ліпавая драўніна каштоўная ў сталярстве. З яе вырабляюць кухоннае начынне. На кірмашах рамеснікі прапануюць набыць з ліпы шмат чаго карыснага для дому.
Для медыцыны бяруць пераважна цвет ліпы. У ім утрымліваецца эфірны алей, дубільныя рэчывы, воск, цукар, аскарбінавая кіслата.
У народным знахарстве прыдаецца ўсё ліпавае: цвет, лісце, каткі, плады і нават кара. Настой з цвету – патагонны сродак. Ім палошчуць паражніны рота пры захворваннях горла, кашлю. Ліпавую гарбату спажываюць, як баліць галава, даймае рэўматызм, ці іншая немач, апанаваўшая суставы.
Ліпа карысная для здароўя жанчын. У даведніках адзначаецца, што дапамагае аднаўляць гарманальнай дысбаланс і шмат чаго іншага, пра што мужчынам ведаць не асабліва важна.
Яшчэ яна – сімвал сужэнскай любові, гасціннасці і сціпласці.
У беларусаў шмат звязанага з ліпай. Многія выразы маюць эратычны падтэкст. Напрыклад, «я хаваўся ў ліпы«. Хто так кажа, намякае, што чакаў, ці чакае сваё каханне, ці адведваў мясціну, звязаную з незабыўным пачуццём.
Помнік у выглядзе стэлы разваліўся на часткі пасля таго, як на яго абрынулася вялікае дрэва. Гэта адбылося 29 чэрвеня ў навальніцу.
Помнік стаіць на яўрэйскіх могілках. Мясцовыя камунальнікі прыбралі дрэва, падмялі пляцоўку і склалі фрагменты абеліска побач з пастаментам. Калі возьмуцца за яго аднаўленне не вядома.
У магіле пад помнікам пахаваныя парэшткі забітых у 1941 годзе нацыстамі нявольнікаў, створанага імі ж, гета. На выгравіраваным у мармуры надпісу няма згадкі пра нацыянальнасць пахаваных. Адзначана толькі, што тут спачываюць 2 тысячы загінулых «савецкіх грамадзян».
Пасля таго, як улада распачала кампанію збірання звестак і пошуку ахвяраў генацыду беларускага народу ля помніка сталі праводзіць пафасныя імпрэзы з удзелам школьнікаў і службоўцаў. Фотаздымкі з такіх мерапрыемстваў тыражавалі праўладныя медыі. У каментарах да іх не згадвалі Халакост і нацыянальнасць забітых.
Гэты дом у цэнтры гораду. Ён вядомы гадзіннікам на паддашку. Колісь тут месціўся магазін «Тэатральны». Многія гараджане дагэтуль лакалізуюць будынак па даўно не існуючай назве. Цяпер у тутэйшай краме прадаюць канфіскат. Графіці размяшчаецца ў адной з арак гэтага дому.
Невялікі мурал стварыла група маладых людзей. Вядома ж, без дазволу мясцовай улады зрабіць тое ў маладзёнаў не выйшла б. Несанкцыянаванае ўвасабленне крэатыўных ідэяў сканчаецца ў сучаснай Беларусі кепска.
Твор маладых людзей у абшарпанай, але падфарбаванай арцы з разбітым асфальтам выглядае чужародным. Некаторыя мінакі, аднак, лічаць іначай. На іх думку – “графіці гарманічна ўпісваецца ў антураж закрытай прасторы”.
Пра сам дом Магілёў.media пісаў двойчы. Пра тое, што з яго абвальваецца тынкоўка паведамілі чытачы. Пазней стала вядома, што камунальнікі ўзяліся будынак прыхарошваць. Цяпер на месцы абваленага тынку пляміны вапнянай замазкі. А Магілёў.media працягвае сачыць за лёсам знакавага для гораду будынка.
