У лістападзе стала вядома пра гібель 31-гадовага жыхара вёскі Шчаткава Бабруйскага раёна Леаніда Скробатава. Ён знайшоў сваю смерць на ўкраінскай зямлі, ваюючы за грошы на баку расійскіх акупантаў.
Яшчэ ў маладосці Леанід быў хлопцам шустрым – у 2014 годзе яго абвясцілі ў вышук за тое, што ён завінаваціўся дзяржаве 10 тысяч долараў.
Лёня спрабаваў ухіліцца ад адказнасці і пісаў на старонках у сацыяльных сетках пасты «Я памёр», «Леаніда Скробатава больш не існуе». Аднак праваахоўнікі даказалі існаванне Скробатава і ён быў прыгавораны да «хіміі».
Адбыўшы пакаранне, Леанід ездзіў на заробкі ў Расію, адслужыў тэрміновую службу, а ў 2022 годзе канчаткова пераехаў у Краснадар.
Летам 2024 года Скробатаў заключыў кантракт з Мінабароны Расіі, у снежні быў кантужаны і трапіў у шпіталь.
Потым зноў адправіўся на фронт, але на гэты раз ліміт удачы Леаніда аказаўся вычарпаным.
Пасля ўдалага рабавання пенсіянеркі магілёвец адправіўся прайграваць здабычу ў казіно.
У Ленінскі РУУС Магілёва звярнулася 71-гадовая мясцовая жыхарка, якая паведаміла, што ўвечары на яе напаў невядомы.
Ён вырваў у пенсіянеркі сумку, у якой знаходзіліся дакументы, тэлефон і наяўныя грошы, і ўцёк.
Аператыўнікі хутка ўстанавілі датычнасць да рабавання 34-гадовага беспрацоўнага магілёўца.
Перад тым як здзейсніць злачынства, ён пасварыўся з блізкімі, а пасля рабавання адправіўся ў вандроўку па ігральных установах Магілёва, у адной з якіх яго і затрымалі. Усё адбылося настолькі імкліва, што рабавальнік-гульняман не паспеў патраціць усе грошы. Частка з іх вернута пацярпелай.
Бульбы няма альбо яна дробненькая. Такі стан рэчаў не спадабаўся правяраючым у некаторых магілёўскіх магазінах.
Правяраючыя з міністэрства антыманапольнага рэгулявання і гандлю разам з прадстаўнікамі Дзяржстандарту прыйшлі ў магазін “Марцін”. І там яны знайшлі парушэнне ажно самога ГОСТа – дыяметр бульбы скадаў каля 35 мм. Згодна стандарту, 35 мм – гэта найменшы памер квадратных адтулін, праз якія не павінны праходзіць клубні позняй бульбы. А да таго ж у “Марціне” не было ў продажы белакачаннай капусты.
Візіт у магазін «Pro Запас» Магілёўскага райпа таксама выявіў праблему – бульба нават дробная там адсутнічала. Абодвум магазінам накіраваны рэкамендацыі для ліквідацыі парушэнняў.
Толькі відэа ў TikTok дапамагло сям’і людзей з інваліднасцю звярнуць увагу на немагчымасць патрапіць у будынак адміністрацыі Першамайскага раёна.
Пандус не для інвалідаў-вазочнікаў
Жыхарка Бабруйска з інваліднасцю заявіла пра недаступнасць будынка адміністрацыі Першамайскага раёна для людзей, якія перамяшчаюцца на інвалідных калясках. Паводле яе, раніцай яна разам з мужам, які таксама карыстаецца каляскай, не змагла трапіць у будынак з-за нерасчышчанага ад снегу пандуса.
Як распавяла жанчына, яшчэ на мінулым тыдні яна загадзя замовіла сацыяльнае таксі, каб у пэўны час прыехаць у администрацыю раёна і падаць заяву на атрыманне адраснай сацыяльнай дапамогі. Разгляд заявы быў прызначаны на вызначаны дзень пасля 12-й гадзіны.
Аднак, калі сужонцы прыбылі да будынка адміністрацыі, высветлілася, што пандус цалкам завалены снегам. Па ім была толькі вузкая каляіна, непрыдатная для праезду інваліднай каляскі. Пры гэтым прыступкі для пешаходаў былі старанна ачышчаныя.
Жанчына папрасіла кіроўцу сацыяльнага таксі падняцца ў будынак і папрасіць супрацоўнікаў выйсці да машыны, каб прыняць заяву на месцы. Але кіроўца некалькі разоў накіроўвалі з кабінета ў кабінет, а ў адным з іх папрасілі «не перашкаджаць працаваць».
Пазней з жанчынай звязалася супрацоўніца адміністрацыі і паведаміла, што да машыны выйдзе спецыяліст «аднаго акна». Аднак замест прыёму дакументаў сужэнцам прапанавалі толькі запісаць іх прозвішчы і прыехаць іншым разам – ужо пасля таго, як пандус будзе расчышчаны. Жанчына падкрэсліла, што яна прыехала не на ўласным транспарце, а на сацыяльным таксі, заказаным на канкрэтны час, і арганізаваць паўторны візіт для яе надзвычай складана.
Пасля гэтага, як сцвярджае бабруйчанка, да пандуса выйшаў дворнік і пачаў яго расчышчаць. Сітуацыю патлумачылі тым, што напярэдадні быў выходны дзень. Аднак жанчына адзначыла, што снег ляжаў там не менш за тыдзень і не выпадаў ні ў суботу, ні ў нядзелю.
Нечышчаны “твар горада”
Асаблівае абурэнне ў жанчыны выклікала адмова супрацоўнікаў прыняць дакументы па-за будынкам. Яна задаецца пытаннем, як ёй дзейнічаць у будучыні, калі разгляд заяў адбываецца толькі раз на тыдзень, а падобныя ўмовы надвор’я могуць паўтарацца.
У сваім звароце жанчына нагадала, што будынак адміністрацыі з’яўляецца сацыяльна значным аб’ектам і фактычна «тварам горада». Яна таксама звярнула ўвагу на відавочны кантраст паміж цалкам расчыстымі прыступкамі і нерасчышчаным пандусам.
Пазней у TikTok з’явілася другое відэа. У ім бабруйчанка паведаміла, што каля 11-й гадзіны ёй ператэлефанавалі з адміністрацыі і сказалі, што пандус ужо расчысцілі і можна прыязджаць. На пытанне, якім чынам яна цяпер павінна дабрацца да райвыканкама, ёй адказалі, што трэба было папярэдзіць загадзя.
«Адміністрацыя Першамайскага раёна, скажыце, калі ласка, гэта ад мяне залежыць уборка вашай тэрыторыі? Па маім званку ў вас пачынаюць працаваць людзі? Ні ЖКГ не бачыць, ні старшыні, ніхто не бачыць? Гэта ўжо звышнахабства — перавярнуць сітуацыю і зрабіць нас вінаватымі, бо мы не патэлефанавалі і не папярэдзілі. Вам не здаецца гэта абсурдам?» – эмацыйна заявіла жанчына.
TikTok як сродак вырашэння праблем
Яшчэ праз некалькі гадзін у TikTok з’явілася новае відэа. У ім жанчына паведаміла, што супрацоўнікі райвыканкама ўсё ж такі прыехалі да яе дадому і прынялі заяву на месцы.
Паводле яе, супрацоўнікі прапанавалі ў далейшым загадзя тэлефанаваць і папярэджваць пра візіт, каб «не раздуваць праблему». Аднак жанчына адмовілася ад такой практыкі, падкрэсліўшы, што пандусы павінны быць чыстымі па змаўчанні, без дадатковых просьб.
«Я таксама папярэдзіла, што відэа выдаляць не буду. Калі яно дойдзе да вышэйстаячых – значыць, так і павінна быць. Няхай будзе на кантролі. Спадзяюся, надалей пандусы будуць чыстыя», – спадзяецца бабруйчанка.
У мінулым незалежны, а цяпер цалкам праўладны паблік у Фэйсбуку “Могилев Live” запусціў дзіўную па цяперашніх часах рубрыку “Нашы за мяжой”.
“Магілёўцы па ўсім свеце – мы хочам расказаць вашы гісторыі!” – звяртаюцца адміністратары “Могилев Live” – “Сябры, калі вы родам з Магілёва ці Магілёўскага раёна, але цяпер жывяцё за мяжой – мы шукаем вас!”
Тлумачыцца такі інтарэс запускам новай рубрыкі «Нашы за мяжой». “Хочам паказаць, як жывуць магілёўцы ў розных краінах свету: шчыра, па-сапраўднаму, без глянцу. Нам важна не «дзе лепш», а як гэта – жыць удалечыні ад дома, што адчуваеш, аб чым сумуеш і што знаходзіш зноўку” – распавядаецца ў тэксце абвесткі.
Далей ідуць пытанні, многія з якіх вельмі падобныя на апытальны ліст са спробы сілавых ведамстваў усталяваць кантакт з палітычнымі эмігрантамі: “У якой краіне і горадзе вы цяпер жывяцё?”, “Як вы там апынуліся, – гэта быў свядомы крок або паварот лёсу?”, “Што стала самым складаным у першыя месяцы жыцця за мяжой?”, “Ці быў момант, калі хацелася ўсё кінуць і вярнуцца ў Магілёў?”, “Ці адчуваеце вы сябе “дома” там, дзе жывяцё цяпер?”.
Таксама прапануецца дадаваць фотаздымкі “горада, сябе, паўсядзённага жыцця”. Пры гэтым аўтары паста сцвярджаюць, што гісторыі можна публікаваць ананімна. Пры гэтым, аднак, не тлумачыцца, якім чынам магчыма захаваць ананімнасць у інтэрнэце, калі тыя ж самыя сілавыя ведамствы не толькі сцвярджаюць, што такое немагчыма, але і на практыцы даказваюць гэта.
“Магілёў – гэта не толькі кропка на карце. Гэта людзі. Нават калі яны цяпер за тысячы кіламетраў” – заклікае эмігрантаў адгукнуцца “Могилев Live”.
І эмігранты адразу адгукнулся – каментары пад пастом ад 2 лютага 2026 года не прымусілі сябе чакаць. “Можа не трэба?” – запытаўся эміграваўшы ў 2021 годзе магілёўскі экаактывіст Сяргей Пехцераў, якога да гэтага арыштоўвалі і ў якога сілавікі канфіскоўвалі аўтамабіль, працоўны камп’ютар і тэлефон з-за бел-чырвона-белай налепкі на машыне. “Гэта чаму?” – робіць выгляд, што нічога не ведае адміністратар пабліка.
“Збіраюць базу аб тых, хто з’ехаў” – піша Уладзіслаў Вішнявецкі, месцам жыхарства якога пазначаны Марсель. “Добрая спроба, таварыш маёр”, – дадае карыстальнік Andrei Mogilev.
Бравурны артыкул пра ўзлёт медыцыны ў Быхаве выклікаў шквал негатыўных эмоцый у быхаўчан. Казка пра новы ўзровень камфорту і тэхналогій у бальніцы, якую тапорна сачынілі журналісты быхаўскай раённай газеты, не прайшла экспертную ацэнку ў быхаўчан. Людзі не ўбачылі ніякіх зменаў у сваім медыцынскім абслугоўванні. Яно, на іх думку, як было, так і засталося ў ў катастрафічным стане.
Пералічэнне медыцынскага абсталявання з мала зразумелымі назвамі, акцэнт на рамонт асфальтавага пакрыцця бальнічнага двара і нейкія «пераробкі недаробкаў аздаблення» былі ацэненыя так, як і належала іх ацаніць – праўладнае СМІ ў чарговы раз зманіла.
Ніякая кавамашына каля рэгістратуры не выправіць сітуацыю з вострым дэфіцытам урачоў, які Быхаўская ЦРБ адчувае не першы год. І Быхаў у гэтым сэнсе, на жаль, не выключэнне. Узровень медыцынскага абслугоўвання, пра бясплатнасць якога пастаянна паўтараюць беларускія ўлады, не проста імкліва падае, а ўжо дасягнуў свайго дна.
Быхаўшчына ж, калі чым і адрозніваецца ад іншых рэгіёнаў вобласці, дык толькі ўменнем мясцовых уладаў беспардонна хлусіць.
Былому кіраўніку магілёўскай арганізацыі БНФ стала дрэнна на стрыме ў Сяргея Пятрухіна, а ўвечары ён трапіў у бальніцу з інсультам.
З адным з самых даўніх членаў партыі БНФ Анатолем Фёдаравым здарылася бяда.
Праблемы пачаліся ў Анатоля Фёдаравіча ў прамым эфіры на стрыме ў блогера Сяргея Пятрухіна.
Гледачы заўважылі, што 72-гадоваму Фёдараву цяжка гаварыць. Адразу пасля стрыму актывіста забрала хуткая дапамога.
Анатоль Фёдаравіч удзельнічаў у дысідэнцкім руху яшчэ ў часы СССР, узначальваў магілёўскую арганізацыю партыі БНФ «Адраджэнне», прымаў актыўны ўдзел у масавых пратэстах 2020 года, за што падвяргаўся адміністрацыйным арыштам.
Знаходзячыся ў эміграцыі, Фёдараў рэзка крытыкаваў Офіс Святланы Ціханоўскай.
На дадзены момант вядома, што Анатоль Фёдаравіч можа гаварыць, але ў яго наперадзе доўгая рэабілітацыя.
Сусветны дзень барацьбы з брыдкаслоўем (World Day Against Profanity).
Уведзены, каб паказаць прыгажосць мовы і прадэманстраваць культуру нацыі.
Мэта – прыцягнуць як мага больш людзей да свайго роду ачышчэння мовы ад ненарматыўнай лексікі. Бяда ў тым, што выкараніць ненарматыўную лексіку проста забаронай немагчыма.
Паняцце «ненарматыўная лексіка» некалькі шырэйшае, чым проста брыдкаслоўе, лаянка. Яно ўключае ў сябе і такія паняцці, як «жаргон» і «слэнг», якія ў адрозненне ад нецэнзурнай лексікі не з’яўляюцца забароненымі да ўжывання ў грамадскіх месцах. Яны не ўспрымаюцца як асацыяльныя паводзіны, але, тым не менш, выходзяць за рамкі агульнапрынятых нормаў гаворкі .
Цікавыя факты:
Па колькасці нецэнзурных слоў і выразаў першае месца ў свеце займае англійская мова, другое – галандская, трэцяе – руская.
Чалавек ужывае лаянку ў сярэднім 230 000 разоў на працягу жыцця.
Першае на Беларусі зафіксаванае слова з ненарматыўнай лексікі знаходзіцца на камяні з падмуркаў Сафійскага сабора. Гэты камень захоўваецца пад шкляным кубам у самім саборы.
Існуе міф, быццам бы ў беларускай мове няма нецэнзурнай лаянкі і ўвогуле – яна і не створана для лаянкі. Але насамрэч у любой паўнавартаснай мове прысутнічаюць элементы абсцэнай лексікі, лічаць навукоўцы.
1919 год. На Усебеларускім з’ездзе саветаў прынята першая канстытуцыя Беларусі.
Юрыдычна замацавала ўтварэнне новай савецкай дзяржавы пад назвай Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка Беларусі.
ССРБ была ўтворана ў Смаленску 1 студзеня 1919 года, у якасці афіцыйных прызнавала кіруючыя органы ўлады РСФСР. ССРБ не была прызнана аніводнай дзяржавай у свеце, акрамя іншых савецкіх рэспублік і РСФСР.
Канстытуцыя юрыдычна замацавала і асноўныя прынцыпы сацыялістычнага ладу, грунтавалася на Канстытуцыі РСФСР 1918 года. У ёй замацоўваліся палажэнні аб савецкай форме ўлады і дыктатуры пралетарыяту. Першай яе часткай стала ленінская Дэкларацыя правоў працоўнага і эксплуатуемага народа. Абвяшчала адмену прыватнай уласнасці на зямлю і нацыяналізацыю прадпрыемстваў, замацавала дзяржаўную ўласнасць на лясы, нетры, увядзенне ўсеагульнай працоўнай павіннасці і іншае.
Канстытуцыя складалася з 32 артыкулаў. Асноўны Закон зацвердзіў новыя герб, сцяг.
1920 год. У Рагачове нарадзіўся Саламон Брук.
Этнограф, доктар геаграфічных навук, прафесар, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР, заслужаны дзеяч навукі. Родапачынальнік этнадэмаграфіі і этнічнай картаграфіі ў СССР.
Працаваў у Інстытуце этнаграфіі імя М. Міклуха-Маклая АН СССР, галоўным навуковым кансультантам Цэнтральнага статыстычнага ўпраўлення СССР па пытаннях уліку нацыянальнага складу пры правядзенні перапісаў насельніцтва краіны.
Адыграў вядучую ролю ў стварэнні фундаментальных выданняў “Колькасць і рассяленне народаў свету”, “Атлас народаў свету”. З’яўляўся намеснікам галоўнага рэдактара энцыклапедычных этнаграфічных выданняў “Народы свету: гісторыка-этнаграфічны даведнік” і “Народы Расіі: энцыклапедыя”.
Памёр у 1995 годзе.
1926 год. Выйшаў першы нумар газэты “Беларускае слова”.
Заходнебеларуская грамадска-палітычная і літаратурная газэта палонафільнай і антыкамуністычнай арыентацыі, друкаваны орган Часовай беларускай рады. Выходзіла да 9 сакавіка 1928 году замест газеты «Грамадскі Голас».
Рэдактарам быў Тодар Вернікоўскі.
Выступала за культурна-нацыянальную аўтаномію беларусаў у Польшчы, беларусізацыю праваслаўнай царквы, далучэнне БССР да Заходняй Беларусі. Змяшчала літаратуразнаўчыя нарысы пра творчасць У. Жылкі, Ядвігіна Ш., К. Буйло, А. Пашкевіч (Цёткі), М. Багдановіча, літаратурныя творы беларускіх пісьменнікаў.
1927 год. Косаўскі расстрэл.
У мястэчку Косава польскія ўлады расстралялі мірную дэманстрацыю людзей, якія выступалі супраць забароны Беларускай сялянска-работніцкай грамады, закрыцця беларускіх школ, за вызваленне з турмы актывістаў.
На дэманстрацыю выйшла 1 500 чалавек, якія прайшлі па мястэчку, правялі мітынг. Калі ў калоне сярод дэманстрантаў з’явіліся чырвоныя сцягі, польская паліцыя адкрыла агонь.
Загінула 6 чалавек, некалькі дзясяткаў чалавек было паранена.
Пахаванне забітых вылілася ў маніфестацыю пратэсту супраць самавольства паліцыі і польскай адміністрацыі.
З косаўскіх падзей распачаліся жорсткія захады польскіх улад на землях Заходняй Беларусі.
1940 год. Ураджэнцу Магілёва Іосіфу Нядзвецкаму было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
Званне Героя ён атрымаў за ўдзел у 810–812-дзённым арктычным дрэйфе на ледакольным параходзе «Георгій Сядоў».
1964 год. Памёр Станіслаў Станкевіч.
Беларускі грамадска-культурны дзеяч, паэт, выдавец.
У 1903–1919 гадах працаваў у аптэках Пецярбурга, падтрымліваў сувязі з Б. Эпімах-Шыпілам.
З пачатку 1920-х супрацоўнічаў з Беларускім выдавецкім таварыствам у Вільні, меў уласную беларускую кнігарню. Выдаваў разам з Зоськай Верас адрыўныя беларускія календары, выступаў з літаратурнымі творамі ў перыядычным друку Заходняй Беларусі.
Аўтар некалькіх зборнікаў вершаў, аўтабіяграфічнай паэмы «Лявонава доля».
Арыштаваны НКУС у кастрычніку 1945 года і сасланы ў Пермскую вобласць, адкуль у Вільнюс вярнуўся у 1954 годзе.
1985 год. Нарадзіўся Андрэй Касціцын.
Беларускі хакеіст, выступае ў КХЛ. Лепшы хакеіст Беларусі 2008 года.
Удзельнік чэмпіянатаў свету 2003, 2004 у першым дывізіёне, 2005, 2006, 2008, 2012, 2014 гадоў у складзе зборнай Беларусі.
Гуляў у NHL за «Манрэаль Канадыенс», «Нэшвіл», з 2012 года выступае за расійскія клубы, фіналіст Кубка Гагарына.
На чэмпіянаце свету ў Остраве 2014 года быў прызнаны адным з лепшых бамбардзіраў.
1989 год. Памёр Анатоль Анікейчык.
Беларускі скульптар.
Прафесар Беларускага дзяржаўага тэатральна-мастацкага інстытута. Сярод яго вучняў вядомыя беларускія скульптары некалькіх пакаленняў: Л. Давідзенка, Г. Буралкін, Г. Гаравая, У. Слабодчыкаў, А. Фінскі, А. Мятліцкі, У. Жбанаў, С. Гумілеўскі, В. Янушкевіч і іншыя.
Шырока вядомы пераважна як скульптар-манументаліст, прымаў удзел у стварэнні вядомых манументальных ансамбляў: помніка Янку Купале ў Мінску, мемарыяльных комплексаў «Прарыў» на Ушаччыне і «Праклён фашызму» ў Докшыцкім раёне, помніка М. Гастэла і яго экіпажу, помніка-бюста Янку Купале ў Араў-парку ў ЗША і іншых.
Стваральнік скульптур Б. Вішкарова, Г. Паплаўскага, Ф. Кастра, Чэ Гевары, П. Машэрава, Г. Ахматавай, П. Чайкоўскага, А. Пушкіна і іншых.
Рамантычнасць светапогляду аўтара адлюстроўвалася у сімвалісцкай статуарнай пластыцы: «Папараць-кветка», «Вясна», «Бессмяротнасць», «Перамога, якая нясе мір».
Анікейчык – адна з выдатных постацей беларускай скульптуры паваеннага часу, поруч з майстрамі айчыннай пластыкі – А. Глебавым, А. Бембелем, З. Азгурам, С. Селіханавым.
1990 год. У Мінску адбыўся першы з’езд Сялянскага саюза Беларусі.
Саюз быў створаны 16 лістапада 1989 года. У студзені 1993 года пераўтвораны ў Беларускі саюз фермераў, 31 мая 2000 года – у Беларускае грамадскае аб’яднанне фермераў.
У 2021 годзе налічвалася 3 462 сялянскіх (фермерскіх) гаспадарак, якія мелі 247 400 гектараў сельскагаспадарчых угоддзяў, у тым ліку ворыва – 170 600. Фермерскія гаспадаркі па тэмпах роста вытворчасці значна апярэджваюць сельскагаспадарчыя арганізацыі.
2019 год. Памёр Васіль Сёмуха.
Беларускі перакладчык з еўрапейскіх моў.
Сябра рэдкалегіі і адзін з заснавальнікаў серыі “Паэты планеты”. Пераклаў на беларускую мову Біблію, творы Шылера, Гофмана, Грымельсгаўзэна, Ніцшэ, Гесэ, Зюскінда, Славацкага, Норвіда, Тувіма, Райніса і інш. Яго пераклады выйшлі ў некалькіх кнігах серыі – зборніках вершаў Чакса, Рыльке, Гётэ, Шылера, Бэлшавіцы, Тракля.
Акрамя перакладаў класікаў, рабіў пераклады для драматычных тэатраў і да музычных твораў. Супрацоўнічаў з кіраўніком «Беларускай капэлы» В. Скарабагатавым.
Пераклаў лібрэта да опер Радзівіла «Фаўст», «Маргер» Горскага, «Страшны двор» Манюшкі.
Яго пераклад «Бібліі» выкарыстоўваецца ў набажэнствах розных беларускіх хрысціянскіх цэркваў.
У межах кампаніі #WeStandBYyou сябар Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі Енс Берэнс узяў сімвалічнае шэфства над палітвязнем бабруйскай калоніі Сяргеем Ботвічам.
“Выступаць за свабоду выказвання меркаванняў у Беларусі па-ранейшаму вельмі рызыкоўна. Любы, хто ўцягнуты ў грамадзянскую супольнасць, рызыкуе стаць мішэнню беларускіх сілавых органаў. Нярэдка такая ўцягнутасць заканчваецца ў судзе. Гэта адбылося з Сяргеем Ботвічам, што адміністраваў чат, які заклікаў да ўдзелу ў дэманстрацыях. Сяргей быў арыштаваны два гады таму і асуджаны да пяці гадоў турэмнага зняволення за “арганізацыю масавых беспарадкаў”. Прысуд заснаваны выключна на палітычных матывах ды парушае правы чалавека. Таму я заклікаю беларускі ўрад вызваліць Сяргея Ботвіча і ўсіх палітычных зняволеных”, – цытуе Праваабарончы цэнтр “Вясна” дэпутата нямецкага Бундэстага Енса Берэнса.
Сяргей Ботвіч працаваў піцаёлай ў адзной з гарадзенскіх піцэрый. Яго затрымалі напачатку студзеня 2023 года і змясцілі ў СІЗА. Тады ў адным з праўладных тэлеграм-каналаў, з’явіўся ролік з затрыманнем супрацоўнікамі ГУБАЗ і АМОН жыхара Гародні, які нібы адміністраваў дваровыя чаты, сярод якіх “Гродно Центр 97%”; удзельнічаў у пратэстных мітынгах і заклікаў іншых удзельнічаць у іх, а таксама прымяняць гвалт у дачыненні да міліцыянтаў, даслоўна, “паліць аўтазакі”.
Сяргей у судзе сваю віну прызнаў часткова. Пасля знаходжання ў Гарадзенскай турме №1 быў пераведзены ў Бабруйскую калонію №2.
