Без візы беларусы могуць наведаць толькі 44 краіны свету. Па мабільнасці грамадзян Беларусь параўнальная з мізэрнай Науру.
Згодна “Індэкса пашпартоў свету” (Henley Passport Index), больш за ўсіх па безвізаваму рэжыму могуць ездзіць грамадзяне Швецыі, Фінляндыі, Германіі, Люксембурга, Іспаніі, Францыі, Італіі. Жыхары гэтых краін без візы маюць права наведаць 129 краін свету.
Сярод нашых суседзяў самы высокі рэйтынг па колькасці бязвізавых напрамкаў у Польшчы і Літвы – іх грамадзяне могуць без візы наведаць па 124 краіны свету. Амаль столькі ж краін адкрыты для грамадзян Рэспублікі Латвія – 123.
Высокі ўзровень мабільнасці і ў грамадзян Украіны. Без афармлення папярэдніх дакументаў украінцы могуць вандраваць па 95 краінах свету.
Грамадзяне Расійскай Федэрацыі могуць наведаць без віз 79 краін свету, але іх узровень мабільнасці горшы за Тонга і Кірыбаці, бо жыхары гэтых маленькіх ціхаакенаскіх краін могуць наведаць без дакументаў 80 і 81 краіну адпаведна.
Ацэнка мабільнасці сярод суседніх краінаў самая горшая ў Беларусі, бо грамадзяне нашай рэспублікі без спецыяльных дакументаў могуць паехаць толькі ў 44 краіны свету. Прычым столькі ж краін без візы могуць наведваць грамадзяне самай маленькай незалежнай рэспублікі ў свеце – Рэспублікі Науру.
Адзначым, што ўзровень мабільнасці вышэй за беларускі і ў Малдовы, жыхары якой могуць без папярэдніх дакументаў паехаць у 75 краін свету. Але ёсць і краіны СНД, індэкс пашпартоў якіх яшчэ горш, чым у Беларусі: Казахстан – 39 краін, Азербайджан – 34 краіны, Арменія – 33, Узбекістан – 27 краін, а Кыргызстан і Таджыкістан – 26 і 25 краін адпаведна.
Henley Passport Index – рэйтынг усіх пашпартоў свету ў адпаведнасці з колькасцю пунктаў прызначэння, у якія іх уладальнікі могуць патрапіць без папярэдняй візы, і заснаваны на эксклюзіўных дадзеных Міжнароднай асацыяцыі паветранага транспарту
У сацыяльных сетках магілёўцы актыўна дзеляцца фотаздымкамі сямейства качак перад “Атрыумам”. Некалькі вадаплаваючых птушак яўна пакутуюць ад незвычайнай абстаноўкі і разлічваюць на падкормку ад мінакоў. Незразумела, чаму маленькая зграя так і не пакінула Магілёў, адляцеўшы ў вырай. Цяпер жа лёд на рэках і вадаёмах у горадзе пакінуў птушак без звычайных крыніц сілкавання.
За найгрубейшыя парушэнні заканадаўства прыпынена праца гандлёвага аб’екта ў горадзе Горкі – паведамляе прэс-служба Камітэта дзяржкантроля Беларусі.
Пры праверцы магазіна, які належыць мясцоваму індывідуальнаму прадпрымальніку, работнікамі Камітэта дзяржкантролю выяўлены факты завышэння цэн на розныя тавары. Так, на вінаград гандлёвая надбаўка была завышаная на 100%, на хурму – на 110% і г.д.
Таксама ў продажы знаходзіліся больш за 40 найменняў тавараў, на якіх не была адлюстравана неабходная інфармацыя аб іх складзе, даце вырабу, тэрміне прыдатнасці, вытворцы, і 7 найменняў тавараў (агародніна і садавіна) без дакументаў, якія пацвярджаюць іх набыццё і якасць гэтай прадукцыі.
Па патрабаванні КДК Магілёўскай вобласці дзейнасць крамы прыпыненая.
Мсціслаўскае спажывецкае таварыства хоча зачыніць сваю краму ў вёсцы Ермакоўка Крычаўскага раёна, мясцовыя жыхары і крычаўскае чынавенства ад такога рашэння не ў захапленні.
Вёска Ермакоўка на Крычаўшчыне налічвае паўсотні жыхароў. Тут пакуль працуе стацыянарная крама. Нягледзячы на тое, што графік працы гандлёвай кропкі ўсяго тры гадзіны на дзень, яе наведваюць не толькі жыхары самой Ермакоўкі, але і сяляне з бліжэйшых населенных пунктаў.
Тым не менш, прадстаўнікі Мсціслаўскага спажывецкага таварыства, якому належыць магазін, прынялі рашэнне аб яго закрыцці. З гэтым не пагадзілася стараста вёскі Ермакоўка Надзея Ракоўская, якая паведаміла пра неадназначную сітуацыю свайму кіраўніцтву, а таксама стала збіраць подпісы мясцовых жыхароў супраць закрыцця вясковай крамы.
Канфліктная сітуацыя прывяла да сустрэчы насельніцтва вёскі з кіраўніцтвам Крычаўскага раёна і прадстаўнікамі Мсціслаўскага спажывецкага таварыства. Прадстаўнік дэпутацкага корпуса Крычаўкага раёна Ірына Пруднікава на сустрэчы дакладна абазначыла пазіцыю: ні райвыканкам, ні раённы Савет дэпутатаў згоду на ліквідацыю гандлёвай кропкі не дадуць. У сваю чаргу, прадстаўнікі Мсціслаўскага райспажыўтаварыства патлумачылі, што давядуць пазіцыю да свайго кіраўніцтва.
Па меркаванні раённага кіраўніцтва вясковы гандаль не проста можа развівацца ў далейшым, але і павялічваць тавараабарот, бо сама крама размешчана на трасе, а гэта значыць, што шмат хто заязджае сюды. Па словах старшыні раённага Савета дэпутатаў Пруднікавай, хоць Ермакоўка аддаленая і ад раённага цэнтра, і ад аграгарадка Маляцічы, пазбавіць мясцовых жыхароў якаснага гандлёвага абслугоўвання недапушчальна.
Тым не менш, пытанне з будучыняй сельскай гандлёвай кропкі застаецца незразумелым і цьмяным, а далейшы яе лёс будзе вызначацца ў бліжэйшы час. Адзначым, што ў Ермакоўцы налічваецца 11 дзяцей. Больш за тое, у вёсцы жывуць дзве шматдзетныя сям’і, для якіх закрыццё вясковай крамы будзе досыць адчувальным.
Наш каментар.
Сітуацыя, пры якой раённая сетка крамаў Крычаўскага раёна перастала быць у ведамстве мясцовых уладаў склалася ў 2014 годзе. Менавіта тады, пры тагачасным старшыні Крычаўскага райвыканкама Васілі Сысоеве, было ліквідавана Крычаўскае раённае спажывецкае таварыства, а ўсе дзяржаўныя крамы перайшлі ў ведамства Мсціслаўскага раёна. Што цікава, то менавіта ў гэтым годзе мясцовая чыноўніца Ірына Пруднікава стала старшынёй Крычаўскага раённага Савета дэпутатаў. Яшчэ больш паказальна тое, што да высокай пасады раённага маштабу Пруднікава ўзначальвала сектар гандлю і паслуг аддзела эканомікі і мае непасрэднае дачыненне да ліквідацыі Крычаўскага РАЙПО.
Для 1000-долларовой зарплаты регион должен расти в экономике на 5% каждый год. А что на самом деле?
Как известно, государственное регулирование экономики Республики Беларусь реализуется через планирование, прогнозирование и программирование экономики. При этом, на среднесрочную перспективу программа социально-экономического развития Беларуси (и регионов) разрабатывается на пятилетний срок. В принципе, мы вернулись в схему советских пятилеток.
Пожалуй, одним из исключений из этого правила была разработанная 7-летняя программа развития Могилевской области с 2019 по 2025 год, когда на пост губернатора назначили Леонида Зайца. Есть разные мнения по поводу эффективности его деятельности на главном чиновничьем посту, но, пожалуй, одно из них точно имеет право на жизнь – он не позволил области и дальше падать в пропасть социально-экономической безнадеги.
Сверяя достигнутые показатели с запланированными можно определить перспективу благосостояния жителей области, которая опирается на рост объемов производства и эффективность использования инвестиций. Этим и живет практически любая государством зарегулированная экономика.
В погоне за мечтой
Для достижения запланированных к 2025 году показателей область должна ежегодно по валовому региональному продукту (ВРП) прирастать на 5 %, тогда можно и говорить о 1000 долларовой зарплате в конце семилетки. В частности, из планов областного руководства в решающем 2023 г. текущей пятилетки (по советской классификации третий год реализации планов таковым и является) промышленность и сельское хозяйство должны прирасти на 5 %, строительство – на 4,9 %.
Что же мы видим на самом деле: в 2020 г. к 2019 г. рост ВРП составил 101,3 %, в 2021 г. к предыдущему году – 102,0 %, а вот за 11 месяцев 2022 г. всего лишь 97,1 %. Возьмем по отраслям: промышленность (к уровню предыдущего года) в 2020 г. сработала на 103,4 %, в 2021 г. – на 103,3 %, а за 11 месяцев 2022 г. – на 95,1 %.
Само собой, что за декабрь месяц отставание в промышленности можно компенсировать только за счет приписок (плавали-знаем) – с другой стороны, сужение внешнего рынка не позволяет витать в экономических облаках.
Сельское хозяйство в 2020 г. приросло к уровню предыдущего года на 6,7 % (чувствовалось, что губернатор по специальности аграрий), в 2021 г. темпы заметно упали – всего лишь + 0,9 %, не слишком размахнулись и в прошлом году – за 11 месяцев 2022 г. приросли только на 1,8 %.
А ведь старт мог бы быть и поэффективнее, начиная с 2021 г. Возьмем для наглядности один параметр: за 2018-2019 гг. Могилевская область потеряла от каждой коровы в среднем более полутонны молока. На банковские счета хозяйств не поступило более 70 млн. рублей. Параллельно молочная отрасль в стране бурно прогрессировала, хотя могилевчане, оправдывая неудачи, упорно апеллировали к неблагоприятным погодным условиям.
Тем не менее, в 2020 г. на корову прибавили (при новом руководстве) 261 кг, а в финансовые закрома еще и свыше 4 млн. рублей. Почему бы не способствовать молочной тенденции! Кстати, по итогам 2021 г. валовое производство молока в области увеличилось на 24 тыс. тонн, что весьма неплохо для сложившейся ситуации с кормами и кадровым составом в сельхозорганизациях.
С уходом Леонида Зайца с поста губернатора на повышение погрустнели не только чиновники, но и показатели в целом по области. В прошлый (2021-2022 гг.) зимне-стойловый период 29 сельхозпредприятий области из-за недостатка своих кормов приобретали их в других хозяйствах. За 5 месяцев 2022 г. производство молока снизилось на 4,5 %. При этом, «минусовать» по молоку область стала с самого начала прошлого года и так и не выкарабкалась из капкана малопродуктивности.
Главное бремя – инфляция
Перед новым 2023 г. область все-таки вышла на 100 гр. плюса на 1 корову, но в начале текущего года обвалилась сразу на 200 гр. и уже минусует 100 гр. к началу предыдущего года. О каком оптимизме можно говорить, если 12 районов провалило производство мяса, и с молоком не лучше – сегодня минусуют 11 районов. Даже к прошлому, не совсем удачному году, животноводы области ежедневно недополучают 16 тонн молока (а вместе с этим и деньги в кассу хозяйств).
Более того, по итогам прошлого года такие районы, как Белыничский, Быховский, Глусский (ау, БНБК – читайте про этот проект здесь и здесь), Дрибинский, Климовичский, Кричевский, Круглянский, Осиповичский, Хотимский, Чаусский и Шкловский районы проваливают оба показателя.
Можно продолжать анализ по отдельным отраслям (особенно по строительству), но квинтэссенцией пессимизма является динамика инвестиций в целом по области как основа для возможностей ее социально-экономического развития.
В 2020 г. уровень инвестиций по отношению к предыдущему году составил 90,6 %, в 2021 г. к 2020 – 98,9 %, а за 11 месяцев 2022 г. и совсем уж все плохо – только 87,7 % к соответствующему уровню 2011 г.
А добивает оптимизм уровень инфляции – по итогам 2022 г. ожидается не менее 113 % к прошлогоднему уровню, в том числе и для субъектов хозяйствования по всей Беларуси. Вот уж напасть, от которой ни убежать, ни скрыться. Впрочем, итоги 1 квартала работы экономики области, возможно, возродят в нас надежду на лучшие времена. И то, что у нас не поменяют губернатора.
Увечары 10 студзеня глава прыватнай ваеннай кампаніі “Вагнер” Яўген Прыгожын і кіраўнік самаабвешчанай ДНР Дзяніс Пушылін заявілі, што “вагнераўцы” цалкам захапілі украінскі горад Саледар.
Прыгожын – дэзертырства ўкраінцаў не было
– Падраздзяленні ПВК «Вагнер» узялі пад кантроль усю тэрыторыю Соледара. У цэнтры горада ўтвораны кацёл, у якім вядуцца гарадскія баі. Колькасць палонных будзе паведамлена заўтра. – гаворыцца ў начной афіцыйнай заяве Прыгожына на яго тэлеграм-канале – Яшчэ раз хачу падкрэсліць, што ў штурме Салядара не ўдзельнічалі ніякія падраздзяленні акрамя байцоў ПВК «Вагнер».
Пры гэтым кіраўнік “Вагнера” абверг чуткі пра дэзерцірства салдат ЗСУ з Саледара: “Сённяз’явілася інфармацыя, што ў групоўку пад Бахмут перакінутыя супрацоўнікі СБУ, задачай якіх з’яўляецца спыніць дэзерцірства ў шэрагах ВСУ. Давайце будзем сумленнымі адзін з адным. Гэта не так. Украінская армія адважна змагаецца за Бахмут і Саледар. На заходніх ускраінах Саледара ідуць найцяжкія кровапралітныя баі. ВСУ з гонарам абараняюць тэрыторыю Саледара. Таму інфармацыя пра іх масавае дэзерцірства не адпавядае рэчаіснасці.
Салдат ЗСУ – сітуацыя крытычная
Пра стан рэчаў у Саледары карэспандэнту агенцтва CNN расказаў адзін з байцоў украінскай арміі, неназваны ваеннаслужачы 46-ай аэрамабільнай брыгады:
– Сітуацыя крытычная. Складаная. Мы трымаемся да апошняга.
Ваеннаслужачы апісаў дынамічнае поле бою, дзе будынкі штодзень пераходзяць з рук у рукі, а падраздзяленні не могуць адсочваць рост колькасці загінуўшых.
– Ніхто вам не скажа, колькі ёсць загінуўшых і параненых. Таму што ніхто не ведае дакладна. Ні адзін чалавек. Ні ў штабе. Нідзе. Пазіцыі бяруцца і здаюцца пастаянна. Тое, што сёння было нашым домам, заўтра становіцца домам “Вагнера”. У Саледары ніхто не лічыць загінуўшых – сказаў ён.
Па словах вайскоўца, па стане на вечар 10 студзеня было незразумела, якую частку горада ўтрымліваюць расейцы.
Інфармацыю пра акружэнне украінскіх вайскоўцаў абвяргае журналіст Юрый Бутусаў, які знаходзіцца ў Саледары ў гэтыя дні:
– Расійскія каналы распаўсюджваюць дэзінфармацыю па абстаноўцы на фронте. Ніякіх акружэнняў нашых войскаў няма.
Свята ініцыявана з падачы міжнародных міратворчых супольнасцяў. Словы ўдзячнасці, якія сказаны з добрымі намерамі, валодаюць магутнай энергетыкай і здольныя матэрыялізавацца ў добрае самаадчуванне, здымаюць дэпрэсіўнае пачуццё і прымушаюць зноў і зноў здзяйсняць добрыя ўчынкі.
Слова “дзякуй” сугучнае ў літоўскай, заходнеславянскіх, украінскай, беларускай, германскіх (ангельскае “thank”, нямецкае “danke”) мовах і звязана са словам з санскрыту “daihya” – “тое, што знаходзіцца ў целе”, “душа”.
Дзякаваць – аддаваць частку душы: “дзякаваць ад усёй душы”, “вельмi дзякаваць”.
Слова “дзякаваць” у помніках нашай мовы сустракаецца з XV стагоддзя.
Псіхолагі лічаць, што словы падзякі – гэта “вусныя пагладжванні”, якія здольныя супакоіць і сагрэць сваёй цеплынёй. Галоўнае, каб словы падзякі вымаўляліся ад чыстага сэрца.
Невыпадкова здаўна ў народзе існавала вельмі мудрае павер’е – не вымаўляй словы падзякі ў стане раздражнення, у такім выпадку, магічныя словы не дасягнуць мэты і не прынясуць радасці ні вам, ні таму, каму кажаце. Цікава, што і карані таксама сыходзяць значна глыбей простай падзякі.
1386 год. Прадстаўнікі Польшчы ў Ваўкавыску перадалі вялікаму князю Ягайлу акт аб перавыбранні яго каралём польскім і аддачы яму ў жонкі малалетняй польскай каралевы Ядвігі.
Ядвіга(1374-1399) – дачка караля венгерскага і польскага Людовіка Венгерскага і Лізаветы Босніяцкай. На каралеўскі сталец абрана пасля смерці бацькі — у 1384 годзе.
У 1385 годзе заключыла Крэўскую унію. Пасля заключэння шлюбу з Ягайлам, той падарыў Ядвізе ў якасці вясельнага падарунка Магілёў.
Памерла падчас родаў. Доўгі час неафіцыйна ўшаноўвалася ў Польшчы як святая. Беатыфікавана Каталіцкім Касцёлам ў 1986, кананізавана ў 1997 годзе. Дзень успаміну 17 ліпеня.
1395 (1397) год. Памёр Скіргайла Альгердавіч.
Князь полацкі, троцкі і, магчыма, кіеўскі.
Удзельнік паходаў супраць крыжакоў (1374-1375).
Пасля выгнання Андрэя Альгердавіча, княжыў у Полацку (1377-1381). У час перагавораў з Кейстутам захапіў яго ў палон і адвёз у Крэўскі замак, дзе той быў забіты. Стаў князем Троцкім і другой уплывовай асобай у дзяржаве.
У час заключэння Крэўскай уніі (1385) забяспечыў сабе права застацца праваслаўным. У Мсціслаўскай бітве (1386) перамог смаленскага князя Святаслава Іванавіча і падпарадкаваў Смаленскае княства, на наступны год авалодаў Полацкам і захапіў свайго брата Андрэя Альгердавіча.
Валодаў Троцкім, Полацкім княствамі, Менскам, Свіслаччу, Бабруйскам, Прапошаскам і іншымі гарадамі, захапіў Віцебск, авалодаў Кіевам. Атручаны ў Кіеве. Пахаваны ў Кіева-Пячэрскай лаўры.
1864 год. У Вільні расстраляны Цітус Далеўскі.
Адзін з кіраўнікоў паўстання 1863-1864 гадоў.
Вучыўся ў Віленскай гімназіі, дзе сябраваў з Ф. Багушэвічам.
Удзельнічаў у рэвалюцыйным студэнцкім руху ў Маскве і Пецярбургу.
Паплечнік К. Каліноўскага. Паўстанцкі начальнік Вільні. Арыштаваны ў снежні 1863 года.
Пакараны смерцю на Лукішскай плошчы.
1867 год. У в. Карытнае (зараз Асіповіцкі раён) нарадзіўся Сцяпан Рункевіч.
Беларускі гісторык царквы, архівіст, дзеяч Рускай Праваслаўнай Царквы, грамадскі дзеяч.
Выхаванец і выкладчык Пецярбургскай духоўнай акадэміі, сакратар Сіноду.
Выдаў 5 выпускаў «Матэрыялаў для гісторыі Мінскай епархіі», «Кароткі гістарычны нарыс стагоддзя Мінскай епархіі…», «Гісторыю Мінскай архіепіскапіі (1793-1832)».
Даследчык гісторыі ўніяцкай царквы і Мінскай епархіі праваслаўнай царквы, гісторыі Рэчы Паспалітай напярэдадні яе падзелу.
Памёр 12 сакавіка 1924 года.
1907 год. Пастановаю Віленскай судовай палаты забаронена газета «Наша доля».
Рэдактар-выдавец І. Туркенес засуджаны на 1 год крэпасці.
Поўная назва газеты «Наша Доля. Першая белоруская газэта для вёсковаго і местоваго рабочаго народу. Выходзіць раз у тыдзень рускімі і польскімі літэрамі» – штотыднёвая легальная газета рэвалюцыйна-дэмакратычнага кірунку, першая легальная газета на беларускай мове.
Выдавалася ў Вільні з 1(14) верасня да 1(14) снежня 1906 года. Разам выйшла 6 нумароў, з іх 4 былі канфіскаваны. Палова тыражу друкаваласякірыліцай, палова – лацінкай. Разавы тыраж 1-га нумару склаў 10 000 асобнікаў.
У склад рэдакцыі ўваходзілі браты Луцкевічы, А. Пашкевіч (Цётка) і іншыя.
Газета мела рубрыкі: “Дзеянні ўрада”, “Палітычны агляд”, “Жыццё вёскі”, “Жыццё горада”, “Найноўшыя творы беларускай літаратуры”, “Што чуваць на Белай Русі”, “Новыя кнігі”, “З мінулага Беларус” і іншыя.
1908 год. Нарадзіўся Віктар Заўрыеў.
Беларускі географ, падарожнік, педагог, прафесар, доктар геаграфічных навук, стваральнік і загадчык кафедры фізічнай геаграфіі замежных краін БДУ.
Вывучаў Урал, Сібір, Каўказ, Іран, В’етнам, Беларусь.
Даследчык праблем Палесся, дынамікі палескіх азёр. З яго імем звязана станаўленне лабараторыі возеразнаўства, кафедраў агульнага землязнаўства, геадэзіі і картаграфіі. Чытаў лекцыі ў розных універсітэтах СССР, Сафійскім, Белградскім, Кракаўскім.
Пад яго кіраўніцтвам абаронена больш за 20 кандыдацкіх дысертацый.
Памёр 14 сакавіка 1976 года.
1937 год. Нарадзіўся Віктар Кухта.
Беларускі біяхімік. Доктар медыцынскіх навук. Прафесар. Заслужаны дзеяч навукі.
Працаваў прафесарам, загадчыкам кафедры біялагічнай хіміі Беларускага медуніверсітэта.
Аўтар і суаўтар манаграфій, падручнікаў для студэнтаў-медыкаў, 215 навуковых прац. Падрыхтаваў 3 дактароў і 18 кандыдатаў навук.
1947 год. Нарадзіўся Валянцін Яцухна.
Беларускі географ, ландшафтны эколаг, глебазнавец.
Працаваў у інстытуце “Белгіпразем”, факультэце геаграфіі і геаінфарматыкі БДУ дацэнтам, загадчыкам лабараторыі экалогіі ландшафтаў.
Спецыяліст у галіне рацыянальнага выкарыстання, экалагічнай ацэнкі і тэрытарыяльнай арганізацыі аграландшафтаў, прыкладных геаграфічных даследаванняў, планавання землекарыстання, экасістэмных паслуг.
Аўтар больш за 550 навуковых прац. Навуковы эксперт Канвенцыі ААН па барацьбе з апустыньваннем / дэградацыяй зямель.
1955 год. Нарадзіўся Аляксандр Ісачоў.
Беларускі жывапісец, графік.
Прымаў удзел у двух выстаўках ленінградскіх мастакоў авангардных кірункаў (1974, 1975).
З 1975 года працаваў у класічнай манеры пісьма. Асноўнымі сюжэтамі яго карцін былі міфалагічныя і біблейскія сюжэты. У стылявым кірунку мастак пачаў арыентавацца на традыцыі еўрапейскага акадэмічнага жывапісу сярэдзіны XIX – пачатку XX стагоддзяў. Пісаў іконы для Рэчыцкай царквы, выканаў роспіс сцен храма ў г. Мазыры.
У лістападзе 1987 года ў Рэчыцы адбылася персанальная выстаўка мастака, якую паглядзела каля 20 000 чалавек. Праз тры дні пасля заканчэння выстаўкі мастак памёр ад сардэчнага прыступу.
Аўтар каля 500 карцін, большасць з якіх былі вывезены за мяжу ў Швецыю, Германію, Францыю, Ізраіль і ЗША.
Памёр 5 снежня 1987 года.
1983 год. Памёр Ціхан Кісялёў.
Беларускі дзяржаўны і партыйны дзеяч. Герой Сацыялістычнай Працы.
Працаваў настаўнікам, дырэктарам школы, у партыйных органах, першым сакратаром Брэсцкага абкама, старшынёй Савета Міністраў БССР (1959-1978), намеснікам Старшыні Савета Міністраў СССР (1978-1980), пасля смерці П. Машэрава стаў першым сакратаром ЦК КПБ.
Пад час яго дзейнасці ажыццяўляліся працэсы аднаўлення пасляваеннай эканомікі, будаўніцтва сучасных гігантаў прамысловасці.
Яго імём названы вуліцы ў Мінску, Гомелі. У Мінску ўстаноўлена мемарыяльная дошка.
2001 год. Памерла Аляксандра Данілава.
Заслужаны архітэктар БССР.
Жыла і працавала ў Віцебску. Сярод асноўных работ у Віцебску: забудова вуліцы Кірава, плошчы Перамогі, цэнтральных і паўднёвых раёнаў, плошчы Тысячагоддзя Віцебска.
Прымала ўдзел у забудове жылых мікрараёнаў у Наваполацку, Оршы. Адзін з аўтараў генпланаў Полацка, Наваполацка, Віцебска, Оршы.
Моцны вецер і мяцеліцу 11 студзеня прагназуюць метэаролагі.
Будзе пераважаць воблачнае надвор’е. Уначы і раніцай на большай частцы тэрыторыі выпадуць ападкі – снег, мокры снег. Месцамі чакаецца слабая мяцеліца.
Тэмпература паветра ўначы складзе да -8 -11°С. Вецер да 5-10 м/с, пры парывах – да 14 м/с.
Удзень пераважна ва ўсходніх раёнах чакаецца снег. У асобных раёнах слабы туман і галалёд, на дарогах месцамі галалёдзіца. Пераважна воблачнае надвор’е. Вецер паўднёва-ўсходні 5-10 м/с. Слупок тэрмометра пакажа -5 -6°С, месцамі, у асноўным па усходнім раёнах, да 8°С.
Паводле даследавання, апублікаванага ў часопісе Science, міжнароднай групай навукоўцаў з ЗША, Нарвегіі, Аўстрыі, Швецыі, Канады, Францыі і Вялікабрытаніі ўстаноўлена, што плошча ледавікоў па ўсёй планеце скарачаецца ў разы хутчэй за прагназаваныя тэмпы.
Вучоныя даследавалі 215 000 наземных ледавікоў, распрацавалі кампутарную мадэль, якая паказала, што пры захаванні цяперашніх тэндэнцый змены клімату, да 2100 года свет страціць каля 32% масы сваіх ледавікоў – або 48,5 трыльёнаў тон лёду – а 68% усіх ледавікоў поўнасцю знікне.
З прычыны таяння ледавікоў узровень Сусветнага акіяна павысіцца на 11,5 сантыметраў, што ўзмоцніць раставанне палярных ільдоў і прывядзе да затаплення сушы, на якой зараз пражывае мінімум 10 мільёнаў чалавек. У разы скароцяцца запасы прэснай вады, павысіцца рызыка паводак і разбурэнняў ландшафтаў найвышэйшых сусветных гор, такіх як Джамалунгма.
Аднак, калі чалавецтву ўдасца спыніць глабальнае пацяпленне, зафіксаваць яго на ўзроўні 1,5 градуса Цэльсія (зараз паказчык дасягнуў адзнакі 1,1 градуса), Зямля страціць толькі 28% леднікоў.
Школ стала менш на 40%, школьнікаў на 36%, па колькасці студэнтаў Беларусь упала з першай дзясяткі ў пяты дзясятак.
Магілёўскае абласное ўпраўленнем статыстыкі апублікавала дадзеныя па стане адукацыі ў вобласці на пачатак 2022/2023 навучальнага года.
На гэты момант у вобласці працавала 465 устаноў дашкольнай адукацыі. Гэта мінус 2,3% у параўнанні з дадзенымі 2020 года і мінус 21% да ўзроўню 2000 года. Колькасць дзяцей (39,7 тысяч) у гэтых установах у параўнанні з 2020 годам скарацілася на 8,5%, а калі параўноўваць з 2000 годам – на 12,7%.
На сёння ў вобласці працуе 365 устаноў агульнай сярэдняй адукацыі (скарачэнне ў параўнанні з 2000 годам на 40%) з колькасцю навучэнцаў 118 тыс. чалавек, што азначае падзенне ў параўнанні з 2000 годам на 36,6%.
Атэстат аб агульнай сярэдняй адукацыі ў 2022 годзе атрымалі 6,2 тысячы выпускнікоў школ. Гэта ў 2 разы менш, чым у 2022 годзе было выпушчана спецыялістаў у нашых прафтэхліцэях, каледжах, ВНУ. Верагодна, збольшага, такая сітуацыя і тлумачыць увядзенне паслабленняў пры паступленні ў ВНУ.
У вобласці функцыянавала 26 устаноў прафесійна-тэхнічнай адукацыі (да 2000 года падзенне на 27,7%) з 7,7 тысячамі навучэнцаў (падзенне на 60%).
Атрыманне сярэдняй спецыяльнай адукацыі ў вобласці забяспечвае 31 установа, колькасць навучэнцаў у іх 11,6 тысяч (менш на 37%, чым у 2000 годзе).
У пяці ВНУ вобласці на першай ступені вышэйшай адукацыі навучаліся 18,7 тысяч студэнтаў (менш на 17%, чым у 2020 годзе і на 55%, чым у 2010 годзе, калі іх было 41,1 тысяча).
Беларусь мела на 10 000 насельніцтва наступную колькасць студэнтаў: у 2010/2011 годзе – 467,12 чалавек, у 2011/2012 годзе – 470,75 і знаходзілася ў першай дзесятцы краін па гэтым паказчыку. Для параўнання, Аўстралія – 720, ЗША – 580, Новая Зеландыя – 560, Казахстан, Фінляндыя – 530, Данія – 520, Нідэрланды – 500.
Цяпер жа Беларусь перасунулася ў 5 дзясятак – у 2022 годзе ў разліку на 10 000 чалавек насельніцтва вобласці прыпадае 193 студэнты.
