Искусство бывает разным: иногда оно спасает мир, иногда спасает непрезентабельный фасад дома. В Славгороде выбрали второй вариант.
В Славгороде на стене четырехэтажного дома по улице Ленинской появился мурал под названием “Мы служим лесу, чтобы лес служил людям!”.
К гомельскому мастеру по профессиональной художественной росписи муралов Дмитрию Шкуратову претензиий нет – арт-объект у него получился действительно красивый, хотя и не однозначный.
Однако на снимках, где пошагово запечатлены этапы работы художника, можно видеть кое-как залепленные швы между бетонными панелями дома.
К тому же не может не смущать накладная панель на уровне всего четвертого этажа – видно, что дом уже требовал ремонта, а другого подходящего дома, с более ровной стеной, видимо, в Славгороде не нашлось.
Заказавшими мурал местными властями, конечно двигали благие намерения. Они хотели убить двух зайцев: и распропагандировать бережное отношение к лесу и скрыть уродливую стену.
На какое-то время это удалось. Вопрос лишь в том, долго ли продержится мурал на такой, прямо скажем, зыбкой основе.
На землях государственного лесного фонда в Климовичском районе обнаружили строительные и промышленные отходы. Прокуратура инициировала проверку и добилась компенсации ущерба, сделав действительно полезное дело для благоустройства.
Прокуратура Климовичского района установила факт нарушения природоохранного законодательства в одном из местных хозяйств. Как сообщили в информационной службе прокуратуры, на землях государственного лесного фонда незаконно хранились отходы различного происхождения: строительные, древесные, черный металл и полиэтилен, пишет БелТА.
По результатам проверки территориальной инспекции природных ресурсов прокуратура возбудила дело об административном правонарушении и юридическое лицо было оштрафовано на 100 базовых величин – 4 200 рублей.
Кроме того, ущерб, причиненный окружающей среде, составил 1 200 рублей. Он был возмещен предприятием в полном объеме.
Во время контрольной проверки прокуратура обнаружила еще одно нарушение обращения с отходами. Юридическое лицо, проигнорировавшее природоохранное законодательство, оштрафовано на 101 базовую величину.
Неравнодушный, да к тому же еще и многоопытный труженик КСУП «Круглянский-Агро» пришел на помощь раненому лебедю.
Житель деревни Ракушево Круглянского района встретил раненого лебедя. Птица не могла летать, была напугана и дезориентирована. Справиться с перепуганным крупным животным в одиночку было трудно, пришлось звать знакомых.
Специалисты инспекции природных ресурсов и охраны окружающей среды порекомендовали доставить птицу на ближайший водоем, что и было сделано.
Теперь, надо полагать, с лебедем все в порядке, чего нельзя сказать о журналистах круглянской газеты “Сельскае жыццё”, особо остановившихся на том факте, что спаситель лебедя – “многоопытный труженик КСУП «Круглянский-Агро”.
По этой странной логике получается, что если бы лебедя нашел человек без опыта в сельском хозяйстве, птице пришлось бы туго.
Жительница Горок пожаловалась на устрашающую рекламу ритуального магазина: пенсионеры и дети испытывают тревогу, проходя мимо. Оказалось, один баннер размещен официально, а второй – с нарушением законодательства.
В редакцию районной газеты “Горецкий вестник” поступило обращение от местной жительницы. Поводом стало слишком реалистичное оформление рекламного баннера ритуального магазина, расположенного за Домом культуры БГСХА, “из-за чего проходящие мимо пенсионеры и дети пугались, замечая надписи и изображения, связанные с неизбежной участью каждого человека”.
Еще одну, уже не такую жуткую табличку владелец бюро закрепил рядом, на стволе березы.
В отделе архитектуры и строительства райисполкома пояснили, что рекламный баннер установлен законно, но изображение памятника, по просьбам впечатлительных граждан, с него уберут.
С табличкой на березе совсем другой коленкор – она установлена незаконно.
На момент публикации статьи, сообщают журналисты, изображение памятника все еще остается на баннере. Однако табличка с берёзы уже демонтирована.
На сессии районного совета “депутатов” в Кричеве подняли проблему неосвоенных средств, выделенных на борьбу с борщевиком.
Прошла очередная сессия кричевского совета “депутатов”. Из доклада начальника финансового отдела райисполкома Ирина Кравцовой стало ясно, что с бюджетом все в порядке – его успешно освоили, сообщает районная газета «Кричевская жизнь».
Однако есть небольшая проблема – не все средства, выделенные на борьбу с борщевиком освоены, в то время как “ежегодно площади его должны уменьшаться и уменьшаться”.
“Народные избранники”, как водится, выразили обеспокоенность ситуацией.
В Черикове появится экологичный деревянный дом. Это новый тренд в домостроении Могилевской области, который поддерживают лесхозы и власти.
В Черикове начинается строительство второго экологичного деревянного дома в Могилевской области. Первый подобный проект уже успешно реализован в Глусском районе, сообщает БелТА.
Площадь нового дома составит 100 квадратных метров. В нем предусмотрены все необходимые коммуникации:
газовое отопление,
местная канализация,
водоснабжение,
интернет и телефонная связь.
Стоимость базового домокомплекта – стен, стропильной системы, лаг, черновых полов и потолка – составляет 70 000 рублей. Полноценный дом «под ключ» с благоустроенным участком в 15 соток обойдется покупателю в 475 000 рублей.
Строительство дома началось в конце февраля, а завершить его планируют к концу июня.
Несмотря на то, что такой формат жилья пока воспринимается как экзотика, руководство Чериковского лесхоза уверено – дом не останется пустым. В нем планируют поселить молодых специалистов предприятия.
Однако у таких расчудесных домов есть и один существенный минус – цена. Квартира почти в любом райцентре области обойдётся дешевле, чем экодом «под ключ».
Впрочем, лесхозы одни из самых состоятельных предприятий Беларуси и могут позволить себе многое.
В библиотеках Могилева сегодня начинаются Дни экологии “ЭКОбаланс: Зелёный след”. В течение недели жители города смогут углубиться в темы экологии, устойчивого развития и экологической памяти.
Экологическая неделя: программа и цели
С 22 по 26 апреля в библиотеках Могилева проходят Дни экологии “ЭКОбаланс: Зелёный след”. Организаторы – сотрудники Централизованной системы государственных публичных библиотек города – подготовили программу, охватывающую как офлайн-, так и онлайн-форматы.
Цель мероприятий – формирование экологической культуры, привлечение внимания к вопросам устойчивого развития и популяризация принципов экологической безопасности. Участников ждут:
тематические экологические обзоры,
интеллектуальные игры и викторины,
творческие мастер-классы,
интерактивные встречи и обучающие мероприятия.
Память о Чернобыле
Отдельное внимание в рамках Дней экологии уделяется годовщине аварии на Чернобыльской АЭС. Под общим названием “Чернобыль: боль и предостережение” пройдут:
часы памяти,
тематические уроки,
вечера-реквиемы,
в которых примут участие ликвидаторы последствий катастрофы. Их свидетельства – живые уроки истории и предупреждение будущим поколениям.
ЭКОстранички и виртуальные ресурсы
На официальном сайте библиотечной системы появится специальный книжный путеводитель “ЭКОстранички”. Он познакомит читателей с новыми изданиями по темам экологии и охраны природы. Также планируется запуск виртуальных мероприятий, доступных для широкой аудитории.
С полным расписанием мероприятий можно ознакомиться на интернет-портале Централизованной системы государственных публичных библиотек Могилева.
Актуальность: экология сегодня
По данным Белгидромета, в третьем квартале 2024 года в Могилеве зафиксировано повышение уровня загрязнения воздуха диоксидом азота – особенно в районе улицы Первомайской. Показатели превышали нормы в 1,5–2,7 раза. Также отмечены превышения по сероуглероду, фенолу и метанолу.
Кроме того, спустя почти 39 лет после катастрофы на Чернобыльской АЭС, 25% территории Могилевской области по-прежнему находятся в зонах радиоактивного загрязнения. Здесь проживает около 10% населения региона.
У Магілёве пяць гадоў таму пачаў працаваць хімічны гігант “Омск Карбон” – адзінае ў Беларусі прадпрыемства, якое займаецца вытворчасцю тэхнічнага вугляроду. Завод яшчэ на стадыі будаўніцтва выклікаў абурэнне мясцовых актывістаў і сумныя прагнозы ад эколагаў. Гэтыя прагнозы, магчыма, пачынаюць спраўджвацца – калi глядзець на спадарожнікавыя фотаздымкi, то можна заўважыць, што вакол завода пачынае распаўзацца чорная пляма. Mogilev.media расказвае, што гэта за прадпрыемства і чым можа быць небяспечным для Магілёва.
Тэхнічны вуглерод выкарыстоўваецца ў хімічнай прамысловасці ўжо больш за сто гадоў. Упершыню дадаваць сажу ў якасці ўзмацняльніка гумы прапанаваў амерыканскі хімік Джордж Оэнслагер яшчэ ў 1912 годзе. З таго часу перспектывы гэтай галіны прамысловасці толькі пашыраюцца – сажу дабаўляюць і ў колы аўтамабіляў і ў падэшвы чаравікоў, а сусветнае спажыванне тэхнічнага вуглероду наблізілася ў нашы дні да 19,2 метрычных тон у год.
На прасторы былога СССР галоўнымі прадпрыемствамі па вырабе тэхнічнага вуглероду былі “Омсктэхвуглерод”, які запрацаваў яшчэ ў часы Другой Сусветнай вайны і завод у Валгаградзе, якія пакрывалі практычна ўсе патрэбы сацыялістычнай эканомікі. З развалам СССР абодва прадпрыемствы трапілі ў адны прыватныя рукі і зараз на 100% належаць кампаніі Омсккарбон Груп Лімітэд, зарэгістраванай на Кіпры.
У пачатку 2010-х гадоў кіраўніцтва кіпрскай кампаніі прапанавала адкрыць новае прадпрыемства па вырабе тэхнічнага вуглероду ў Магілёве, на пляцоўцы свабоднай эканамічнай зоны. Інтарэс інвестара быў цалкам зразумелы – спажыванне гэтай сажы па ўсім свеце толькі расце, а магілёўская лакацыя нашмат зручнейшая па лагістыцы, чым Валгаград ці Омск. Зацікаўленым у новым паспяховым прадпрыемстве было і кіраўніцтва Магілёўскага рэгіёна. А вось яўна не зацікаўленай аказалася адна катэгорыя грамадзян, ад якой у Беларусі часцей за ўсё мала што залежыць – гэта насельніцтва самаго рэгіёна. Хоць, напэўна, не ўсё, а толькі тое, што хвалюецца праблемамі экалагічнай бяспекі. Але пра гэта – пазней.
Вытворчасць тэхнічнага вуглерода на прадпрыемстве “Омск Карбон” у Магілёве пачалася ў снежні 2019 года. Сам завод быў запраектаваны ў 2014 годзе. Менавіта тады ў чыстым полі пад Магілёвам адбылася ўрачыстая цырымонія закладкі “капсулы часу” на месцы будаўнічай пляцоўкі.
На фота ў сярэдзіне – старшыня Магілёўскага аблвыканкама ў 2014 годзе Пётр Руднік. Тагачасны старшыня гарвыканкама Уладзімір Цумараў – з рыдлёўкай. Фота: mogilevnews.by
Адразу пасля абвяшчэння ў прэсе пра пачатак будаўніцтва, пачалася хваля абурэння экаактывістаў – і так загружаны хімічнымі прадпрыемствамі ўчастак Свабоднай эканамічнай зоны “Магілёў” ператвараўся ў рэальную праблему для жыхароў усяго Задняпроўя. Знізіць градус трывожнасці спрабуе дзяржаўная прэса, і спосаб для гэтага выбралі даволі просты – пераконваць чытача, што ніякай пагрозы прадпрыемства не нясе.
Зараз “Омск Карбон Магілёў” з выгляду “нагадвае касмадром і ўжо сапраўды не асацыюецца ў недасведчаных з вытворчасцю тэхнічнага вугляроду” – віртуозна абмінае вострыя вуглы выданне “СБ. Беларусь сегодня”, публікуючы пра хімічнага гіганта пад Магілёвам чарговы вялікі матэрыял. Ну, альбо вось яшчэ элегантны пасаж:
“Да вугляродных прадуктаў адносіцца, напрыклад, сажа. У адрозненне ад яе, тэхнічны вуглярод – гэта разумны прадукт(…) У Магілёве яго выпускаюць у зачыненых цыліндрычных праточных рэактарах: экалагічна і бяспечна”.
Зразумела, што ў чытача пасля гэтых словаў можа з’явіцца ўражанне, што выкіды з прадпрыемства “Омск Карбон” – гэта ніякая не сажа. А сам завод нейкім чынам здолеў усе свае тэхналагічныя працэсы памясціць умоўна кажучы ў “вакуум”, з якога нічога не прарываецца вонкі і не пагражае жыхарам бліжэйшых населеных пунктаў.
Вакол “Омск Карбон Магілёў” з’явілася цёмная пляма?
Вось так выглядала тэрыторыя завода “Омск Карбон Магілёў” у самы першы год яго працы – у 2019-ым. Спадарожнікавы здымак узяты з платформы Yandex maps.
А вось так выглядаў той жа самы ўчастак у 2024 годзе – усяго пасля чатырох гадоў працы. Спадарожнікавы здымак узяты з платформы Google maps. І адразу заўважым – гэта не цень ад воблака.
Вось тут, для нагляднасці, мы сабралі храналогію будаўніцтва прадпрыемства, зафіксаваную на спадарожнікавых здымках ад розных пастаўшчыкаў, пачынаючы з 2014 года па 2024. Напрыканцы можна добра пабачыць, што вакол “Омск Карбона” пачала фарміравацца цёмная пляма ад выкідаў сажы, якую зараз у дзяржаўнай прэсе пачалі рэтушаваць пад слова-замяняльнік “тэхнічны вуглерод”.
Сажа ці не сажа?
Часам для наймення тэхнічнага вугляроду ўжываюць тэрмін “сажа”, што з’яўляецца недакладным – з першых слоў паведамляе нам у профільным артыкуле расійскамоўная Вікіпедыя, маючы на ўвазе, што слова “сажа” варта ўжываць толькі да такіх прадуктаў згарання, якія здабываюцца некантралявана.
Іншага прынцыпу прытрымліваюцца складальнікі англамоўнай, ці нямецкамоўнай, ці іспанамоўнай Вікіпедый і ўсіх астатніх. Тут усе вугляродзістыя прадукты гарэння – гэта “сажа”, альбо “carbon black”, незалежна ад таго, якім спосабам яны атрыманыя – у печы, на вогнішчы, альбо ў рэактары. Таму што розніцы паміж выкідамі няма – гэта такая самая копаць, і яе ўздзеянне на арганізм асабліва не залежыць ад філалагічных нюансаў словаўжывання. Наогул, складаецца ўражанне, што ў расійскамоўным сектары самага папулярнага энцыклапедычнага рэсурса планеты не проста так падкрэсліваецца развядзенне тэхнічнай сажы і сажы натуральнай.
Таму што сажа, адназначна – гэта канцэраген. Нават кароткачасовае ўздзеянне высокіх канцэнтрацый сажы для чалавека патэнцыйна можа выклікаць пашкоджанне верхніх дыхальных шляхоў. Тут слова патэнцыйна выдзелена невыпадкова – справа ў тым, што ўсе даследванні пра канцэрагеннасць сажы праводзіліся толькі на жывёлах. І яны прадэманстравалі значнае павелічэнне захворвання на рак лёгкіх у падвопытных пацукоў.
Даследаванні праводзіліся і наконт уздзеяння гэтага канцэрагену на чалавечы арганізм – але ўжо не вопыты, а назіранні. Так, вынікі двух даследаванняў, у Вялікабрытаніі і ў Германіі (тут аналізаваліся супрацоўнікі завода Kalscheuren у ваколіцах Кёльна), паказалі павышаную смяротнасць ад раку лёгкіх. Што праўда, падобнае назіранне ў ЗША такой залежнасці не прадэманстравала. Вывучэнне гэтага пытання працягваецца.
Яблык ад яблыні
А вось тое, што нас, верагодна, чакае ў далёкай перспектыве. Паглядзіце, як выглядае тэрыторыя завода, аналагічнага “Омск Карбону”. Гэта матчыннае прадпрыемства “ОмскТэхвуглерод”, адпаведна, у горадзе Омску, пасля 80 гадоў працы.
Дарэчы, калі б кіраўніцтва холдынга пажадала перакласці назву прадпрыемства цалкам на славянскія мовы, то магілёўскі завод называўся б “Омск Сажа”. Але гэта лірычнае адступленне.
Што кажуць спецыялісты
“Омск Карбон” функцыянуе ў Магілёве ўжо пяць гадоў. Лагічна будзе задацца пытаннем, як рэгіструецца яго ўздзеянне на навакольнае асяроддзе адпаведнымі маніторынгавымі службамі за ўвесь гэты час. Mogilev.media атрымалася ўзяць каментарый ад спецыяліста ў дадзенай галіне. Па зразумелых прычынах, мы не можам называць асобу суразмоўцы, адзначым толькі, што гэта дзейсны супрацоўнік у сферы экалагічнага маніторынга.
Спачатку крыху пра тое, як ажыццяўляецца падобны маніторынг. Для гэтага вядзецца журнал уліку выкідаў забруджвальных рэчываў у атмасферу са стацыянарных крыніц, дадзеныя з якога павінны адпавядаць устаноўленым дзяржавай нарматывам. Прычым гэтыя дадзеныя рэгіструюцца як самім прадпрыемствам, так і дзяржаўным цэнтрам маніторынга. Груба кажучы, у трубе прадпрыемства стаяць два датчыкі – адзін дзяржаўны, другі ад самаго завода.
Адпаведна, калі назіраецца перавышэнне нарматываў, альбо разыходжанне ў дадзеных, то пачынае прымяняцца адпаведнае прыродаахоўнае заканадаўства – так бы мовіць, уключаюцца механізмы пакарання і ліквідацыі негатыўных фактараў.
На “Омск Карбоне” афіцыйна зарэгістравана пяць крыніц выкідаў забруджвальных рэчываў. Зноў, па-просту кажучы, гэта пяць труб. Менавіта яны і знаходзяцца пад кантролем з боку сістэм маніторынга. На ўсіх трубах усталяваныя датчыкі вымярэння шкодных выкідаў – як вышэй казалася, ад самаго прадпрыемства і ад цэнтра маніторынга. Ёсць, праўда, яшчэ і шостая труба, пабудаваная пад наступнае павелічэнне магутнасцяў, але яе мы можам смела ігнараваць, таму што ў яе нават інвентарнага нумару яшчэ няма.
Наш суразмоўца адзначае, што рэгістраваліся выпадкі, калі паказчыкі з датчыкаў не счытваліся, і ў выніку інфармацыя ў сістэму маніторынга не паступала. Але мы можам гэтую заўвагу праігнараваць – парушэнне было выяўлена і выпраўлена. На агульную сітуацыю гэта мала ўплывае. Важна іншае.
Дык вось. Уласна кажучы, калі мы хочам знайсці адказ на пытанне – які ж вынік даюць паказанні па ўзроўні выкідаў “Омск Карбона”, то тут нас і чакае галоўнае расчараванне на мяжы са збянтэжанасцю. Гэта закрытая інфармацыя. Адкрытых дадзеных няма.
Тая інфармацыя, што даецца ў публічны доступ (і з якой маглі б пазнаёміцца спецыялісты-эколагі) падаецца ва ўмоўна адкрытым фармаце. Гэта значыць, што паказанні па ўзроўні выкідаў асноўнага забруджвальніка з завода, аксіда вуглярода, даюцца не ў абсалютных лічбах, а ў працэнтах. Больш дакладная статыстыка мае грыф “Для службовага карыстання”, а інфармацыя пра агульныя аб’ёмы выкідаў з’яўляецца закрытай.
Ну, альбо вось яшчэ адзін прыём ад віртуозаў статыстыкі – кожны год прадпрыемства падае ў дзяржаўныя службы папярэднюю інфармацыю пра ўзровень выкідаў, які плануецца ажыццявіць. А па выніках года публікуецца інфармацыя не пра тое, колькі ў выніку было гэтых выкідаў у аб’ёме, а пра тое – выканаў завод гэты заяўлены план, ці не, не справіўся.
Аднак, не будзем нагнятаць страху. Проста яшчэ раз зарэгіструем той факт, з якога пачалі, і той, якім варта закончыць – на спадарожнікавых здымках, стала ўжо заўважная характэрная цёмная пляма вакол завода “ОмскКарбон”, а інфармацыя пра аб’ёмы адкідаў з прадпрыемстваў засакрэчаная.
Чорная пляцоўка і зімой і летам
Мы не здарма цягам усяго матэрыяла ўзгадваем і параўноўваем омскае прадпрыемства тэхнічнага вуглероду, з якога ўсё пачалося. Расійскія эколагі, маючы вопыі шматгадовых назіранняў за гэтым хімічным гігантам, заяўлялі прама – завод з’яўляецца непасрэднай крыніцай экалагічнага забруджвання, што б ні казалі пра адрозненне “тэхнічнага вуглерода” ад “сажы”.
Кожны год, зімой і летам тэрыторыя омскага прадпрыемства чорная ад сажы. Часам выкіды чорных аблокаў можна пабачыць непасрэдна назіраючы за заводам.
Акрамя выкідаў сажы, экалагічную небяспеку нясуць таксама самі тэхналагічныя працэсы працы з сыравінай. Вось, напрыклад, якія высновы наконт небяспекі прадпрыемства робіць омскі навуковец В. Шопін у сваёй дысертацыі на званне кандыдата навук:
Пра тое, якiя непрыемнасцi можа прынесці “Омск Карбон” Магілёву, незалежная прэса пісала якраз перад самым адкрыццём завода – поўны архіўны матэрыял чытайце цалкам тут: “Какую беду может принести “Омск Карбон” Могилеву. Расследование.“. Што ж, з гэтай прэсай разабраліся – разграмілі рэдакцыю, пасадзілі журналістаў. Цяпер “СБ – Беларусь сёння” пераконвае публіку, што завода баяцца не трэба. Памятаеце: “нагадвае касмадром і ўжо сапраўды не асацыюецца ў недасведчаных з вытворчасцю тэхнічнага вугляроду”.
У Магілёўскім гарвыканкаме прайшло грамадскае абмеркаванне экалагічнага ўздзеяння новай вытворчасці пад Магілёвам. Тут запланаванае будаўніцтва прадпрыемства па вырабе базальтавага ўцяпляльніка.
Па Слаўгарадскай шашы ў Магілёўскім раёне, каля вёскі Палетнікі і пасёлка Вейна запланаваная рэканструкцыя закансерваваных памяшканняў, якія раней планаваліся пад вытворчасць электрарухавікоў для ліфтаў. Мяркуецца, што прадпрыемства “Газасілікат Магілёў” будзе ствараць тут новую імпартазамяшчальную вытворчасць – завод “Базальтум” на кітайскім абсталяванні. Завод будзе выпускаць базальтавы ўцяпляльнік.
Грамадскія слуханні новага аб’екта сабралі вялікую колькасць заўваг спецыялістаў што наконт уздзеяння новай вытворчасці на навакольнае асяроддзе. Так, удзельнік абмеркаванняў Валерыя Яфрэмава выказала наступныя заўвагі:
Чаму неабходна вырубаць велізарную колькасць дрэў пад новую вытворчасць? Няўжо няма іншага, незанятага ўчастка?;
У Беларусі ўжо быў сумны вопыт па эксплуатацыі кітайскага абсталявання. Калі ў гэтым выпадку таксама будуць парушаныя нарматывы тэхналагічных працэсаў, то пацерпяць жыхары бліжэйшых населеных пунктаў;
Падчас падрыхтоўкі дакументацыі пра экалагічнае ўздзеянне ініцыятар будоўлі ў вялікай колькасці выпадкаў выкарыстоўваў няпоўныя, недастатковыя альбо недакладныя дадзеныя.
Адзначым таксама, што новая вытворчасць запланаваная ў непасрэднай блізкасці ад населеных пунктаў і жылой забудовы – у 60 метрах ад вёскі Палетнікі – у водаахоўнай зоне воднага аб’екта.
Па выніках пасяджэння, матэрыялы грамадскага абмеркавання было вырашана накіраваць на дзяржаўную экалагічную экспертызу.
Магілёўскі гарвыканкам абвясціў грамадскія слуханні па праекце будаўніцтва на пляцоўцы Свабоднай эканамічнай зоны новага хімічнага гіганта – завода па вырабе поліамідполіаміна-эпіхлоргідрынавых смол. Абмеркаванне стартавала 14 жніўня і будзе працягвацца да 19 верасня 2024 года.
Як вынікае з праектнай дакументацыі, ініцыятарам будаўніцтва выступае Таварыства з абмежаванай адказнасцю “Ультрахем”, зарэгістраванае ў Вяйнянскім сельсавеце. Плануецца, што завод будзе выпускаць па 20 тысяч тон поліамідполіаміна-эпіхлоргідрынавых смол у год.
Пры вытворчасці гэтых смол прадпрыемства будзе выкарыстоўваць наступную сыравіну:
адыпінавая кіслата;
дыэтылентрыямін;
эпіхлоргідрын;
саляная кіслата.
Усе гэтыя хімічныя рэчывы з’яўляюцца небяспечнымі – падкрэсліваюць спецыялісты навукова-вытворчай фірмы “Экалогія”, што падрыхтавала справаздачу аб ацэнцы ўздзеяння на навакольнае асяроддзе.
Праектным рашэннем прадугледжана арганізацыя 5 стацыянарных крыніц выкідаў адыходаў у атмасферу – 4 арганізаваных і 1 неарганізаванага. Валавыя выкіды забруджвальных рэчываў у атмасфернае паветра складуць 0,092844 т/год. Але – гэта ў выпадку, калі ўсе праектныя рашэнні будуць строга вытрыманыя.
Такім чынам, Магілёў, які і так уваходзіць у дзясятку самы забруджаных гарадоў Беларусі, будзе і надалей толькі ўмацоўваць сваё лідарства.
