У Магілёўскім раёне лясгасы сабралі 0,5 тоны мёду. Для разумення, усяго за год усе лясгасы Магілёўскай вобласці летась сабралі 2,6 тоны. Гэта ў 1,75 разы больш, чым было ў 2020, але ў 2019 годзе збіралі цэлых 5,5.
Такую статыстыку, падаегазета “Прыдняпроўская ніва”.
Гэтыя афіцыйныя лічбы даюць уяўленне пра агульны стан пчалярства на Магілёўшчыне.
Па эфектыўнасці магілёўская пчалярныя гаспадаркі лідарствуюць у Беларусі. Так, адна пчаліная сям’я ў сярэднім па Магілёўшчыне здабывала мёду больш, чым у сярэднім па краіне ў 2021 годзе, паказваючы 26,1 кілаграмы на вулей. У Клічаўскім раёне пчолы давалі рэкордныя 50 кілаграмаў на сям’ю – паведамляла “Лясная газета”.
Што да прыватных пасек, 75 кілаграмаў збіраевопытны пчаляр Іван Клімко з Пастаўшчыны.
Для Беларусі гэта выдатны паказчык, але рэгіёны з лепшымі прыродна-кламатычнымі ўмовамі – найперш, з даўжэйшым летам – дэманструюць удвая большую ўраджайнасць.
Сёлетняя ўраджайнасць пакуль радуе пчаляроў, хоць надвор’е пачынае трывожыць. Пастаянныя дажджы перашкаджаюць збору ліпавага мёду.
“На ліпе працавалі толькі дзве раніцы – піша на форуме плаляроў Беларусі адзін з карыстальнікаў – потым то спёка, то дождж. Суквецці ўжо цямнеюць. Як заўсёды, з ліпавым мёдам у пралёце.”
Журналісту Intex-press прысудзілі 2,5 года за «садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці». Нагодай для выраку стала фатаграфаванне ім расійскай тэхнікі і дасыланне фота ў незалежныя медыі.
Сваю віну журналіст у судзе прызнаў цалкам. Свой учынак патлумачыў тым, што «хацеў паказаць, што ў бок Украіны лятаюць не беларускія самалёты, а расійскія; хацеў даказаць, што Беларусь не ўдзельнічае ў ваенных дзеяннях».
Тамара Падымака, Марына Кіявец, Алена Пуцыковіч, Андрэй Беленькі
У Янаве на Брэстчыне сілавікі затрымалі прынамсі чатырох чалавек: Тамару Падымаку, Марына Кіявец і Алену Пуцыковіч, якая адбывае «хатнюю хімію» за два рэпосты з інфармацыяй пра міліцыянтаў. Зняволены таксама былы намеснік начальніка Іванаўскага РАУС Андрэй Беленькі.
Праўладныя тэлеграм-каналы паведамляюць, што ў горадзе праходзіць «шэраг кропкавых затрыманняў удзельнікаў »плана Перамога« ад польскіх спецслужбаў, актывістаў пратэстных акцый 2020 года і аматараў пісаць гадасці ў Інтэрнэце».
Эканамічны суд Магілёўскай вобласці пачаў разгляд пазову акцыянернага таварыства «Магілёўсаюздрук» аб прызнанні яго банкрутам.
Пра тое, што рэгіянальны манапаліст продажу газетаў і іншай прадукцыі мае фінансавыя праблемы стала вядома, калі ў Магілёве на кіёсках пачалі з’яўляцца надпісы, што яны прадаюцца. Падобнае назіралася ў Бабруйску і Горках.
«Цяпер ААТ «Магілёўсаюздрук» мае фінансавыя цяжкасці. Для таго, каб мінімізаваць затраты, мы вымушаныя пайсці шляхам закрыцця нашых гандлёвых аб’ектаў у шэрагу райцэнтраў» – тлумачыла сітуацыю кіраўніцтва прадпрыемства.
У суд «Магілёўсаюздрук» звярнуўся 16 чэрвеня. Заяву ўзялі ў вытворчасць і прызначылі пераходны перыяд. Да 16 жніўня антыкрызісны кіраўнік мае прааналізаваць бягучы фінансава-гаспадарчы стан арганізацыі і вынесці рашэнне наконт яго далейшага лёсу. У выпадку ўзбуджэння конкурснай вытворчасці работа «Магілёўсаюдруку» можа быць прадоўжана.
Як высветлілася праблемы «Магілёўсаюздруку» з’явіліся некалькі гадоў таму праз нястачу грашовых сродкаў. Фінансаў не хапала, каб разлічыцца з насельніцтвам за прададзеную прадукцыю. З ім спынілі супрацоўніцтва дзяржаўныя прадпрыемствы. Сярод іх было Бабруйскае тралейбуснае ўпраўленне, якое прадавала праз кіёскі «Белсаюздруку» талоны на праезд.
У вытворчасці знаходзіцца 289 справаў аб прымусовым спагнанні з акцыянернага таварыства сродкаў на суму пяць мільёнаў рублёў.
У студзені 2017 года суд былога дырэктара «Магілёўсаюздруку» пакараў на дзесяць гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці за крадзеж у тым ліку грашовых сродкаў кіраванай ім арганізацыі. Было ўстаноўлена, што фігурант справы з лютага 2014 па сакавік 2015 года неаднаразова забіраў выручку з касы прадпрыемства.
У кніжнай краме «Асвета» пракуратура выявіла два экзэмпляры кнігі «Военная история Беларуси. Герои. Символы. Цвета» аўтара Віктара Ляхора. Быў складзены пратакол адміністрацыйнага правапарушэння.
Твор Ляхора ўнесены ў спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў згодна з рашэннем Ленінскага суду Гродна ад 18 красавіка 2022 году.
5 ліпеня Ленінскі суд Магілёва аштрафаваў кнігарню, як юрыдычную асобу, на 4800 рулёў (1850 долараў ЗША) за «распаўсюджванне» экстрэмісцкіх матэрыялаў. Справу разглядала суддзя Аксана Ратнікава.
Пра прысуд стала вядома праваабаронцам. Паводле іх дырэктарка крамы ў судзе даводзіла, што «на пасаду прызначаная толькі 24 мая і ёй не было вядома аб наяўнасці забароненых кніг ва ўстанове, якой кіруе».
Па яе словах, выдавецтва «Харвест», якое выпусціла кнігу Ляхора, таксама не папярэдзіла, што яе варта прыбраць з продажу. Згодна з дамоваю, казала ў судзе кіраўніца крамы, творы Ляхора ўласнасць выдавецтва. Яна адзначала, што Міністэрства інфармацыі не паведаміла ёй аб продажы забароненай літаратуры.
Віктар Ляхор – вядомы ў Беларусі мастак-геральдыст. Ён стварыў сімволіку ДАІ, АМАП, ГУБАЗіК, Дэпартаменту аховы, а таксама МЗС. Па яго словах ён цалкам спыніў супрацу з беларускімі сілавымі структурамі пасля пратэстаў 2020 года.
Віктар Ляхор – адзін з аўтараў сімволікі беларускіх гарадоў. Уваходзіў у Геральдычную раду пры найвышэйшым органе выканаўчай улады.
Як паведамляе БелТА, інспекцыя Дзяржстандарта выявіла ў крамах адной з буйных сетак гандлю ў Магілёве начныя свяцільнікі, эксплуатацыя якіх можа быць небяспечнай.
Гэта начнікі ад кітайскага вытворцы Flarx, якія ўстаўляюцца ў звычайную штэпсельную разетку. Прэтэнзія кантралюючых органаў заключаецца ў тым, што гэты свяцільнік дзеці могуць прыняць за цацку і паспрабаваць выцягнуць з разеткі. У такім выпадку магчымае паражэнне электрычным токам праз недастатковую трываласць мацавання крышкі.
Свяцільнікі Flarx – папулярная кітайская лінейка асвятляльных прыбораў, якія могуць працаваць таксама ад батарэек, і якія найчасцей прадаюцца ў крамах з недарагім асатыментам.
Унікальная калекцыя фотаздымкаў знаходзіцца ў прыватнай калекцыі ў Заходняй Еўропе. Іх аўтар – нямецкі фатограф Вернер Марціні, які знаходзіўся ў Магілёве прынамсі ўвесну 1942 года і служыў пры аўтамабільным парку вермахта. Пра гэта сведчыць здымак Дубравенкі адразу пасля патопу 10 красавіка 1942 года, што ўваходзіць у калекцыю.
У сваім каментарыі Магілёў.media Алег Лісоўскі распавёў, што гэта ўжо другое паяўленне інтрыгоўнай калекцыі ў продажы. Некалькі гадоў таму ўласнік фотаплёнак ужо выстаўляў негатывы на продаж, але нечакана зняў свой лот з аўкцыёна. Захаваўся толькі калаж з тымі фотаздымкамі, зроблены з прэўю-выяваў лота.
Цяпер жа магілёўскі калекцыянер, які пастаянна жыве ў Германіі, Алег Лісоўскі, здолеў знайсці сучаснага ўласніка калекцыі і вядзе з ім перамовы аб набыцці магілёўскіх фотаздымкаў з падборкі. Па словах Алега, гэта могуць быць дзясяткі здымкаў з унікальнымі выявамі і ўнікальнай якасці. Агульны кошт калекцыі можа сягаць некалькіх тысяч еўра. З ініцыятывай дапамагчы Лісоўскаму сабраць сродкі на выкуп негатываў у сваім фэйсбуку выступіў былы дырэктар Музея гісторыі Магілёва, гісторык Аляксей Бацюкоў.
Каробка з негатывамі, за якую змагаецца Алег Лісоўскі
Алег Лісоўскі на працягу дзясятка гадоў рупліва збірае і выкупляе на еўрапейскіх аўкцыёнах фотаздымкі з выявамі Магілёва. Гэтыя выявы ён размяшчае ў вольным доступе ў сваіх альбомах на сервісах Google. Плёнам яго працы сталі тры выставы фотаздымкаў “Невядомы Магілёў”, што праходзілі ў Выставачнай зале абласнога цэнтра.
З культурай і мастацтвам каракаў – аднаго з самых свабодалюбных народаў Сібіры знаёміць выстава «Амто (вітанні), Каракія», якая разгорнутая ў абласным краязнаўчым музеі. Яна нагадвае пра сумны лёс народаў, якія апынуліся ў складзе расійскай дзяржавы, пра іх барацьбу за сваю свабоду.
Для большасці беларусаў народы зваяванай Расіяй Сібіры – гэта вобраз дурнаватых чукчаў з анекдотаў. У расійскіх жа падручніках асваенне Сібіры падаецца як цывілізацыйная місія расіян, але гэта была звычайная каланіяльная экспансія.
Каракі – карэнны этнас поўначы Камчаткі і суседніх раёнаў Магаданскай вобласці і Чукоткі. Са старажытнейшых часоў асноўным заняткам каракаў былі рыбалоўства і паляванне. У XI–XVI стагоддзяў частка насельніцтва перайшла да аленегадоўлі.
Барацьба за незалежнасці і трагічны лёс народу
Каракі жылі ў гармоніі з прыродай і еднасцю з наваколлем. У іх уяўленні кожная жывёліна мае душу і здабыўшы яе тутэйшы люд дагэтуль просіць у яе прабачэння. На духоўных стасунках з наваколлем асяроддзем трымаецца іхная культура.
Няшмат беларусаў ведаюць, што каракі 200 гадоў ваявалі за незалежнасць, не жадаючы падпарадкоўвацца каланізатарам. Уздымалі паўстанні. З лукамі і стрэламі яны супрацьстаялі ружжам і гарматам. Часцяком перамагалі.
Каракі – прыроджаныя паляўнічыя былі выдатнымі воінамі. Яны дзесяцігоддзямі нападалі на рускія астрогі і караваны, перакрывалі шлях на Камчатку. Самі цярпелі паразы і разню. Толькі пагалоўнае бязлітаснае знішчэнне большасці карацкіх астрогаў і алкаголь – спайванне каракаў дазволіла расійскім каланізатарам падпарадкаваць сабе край.
Лёс народу незайздросны. Нямала каракаў памерлі ад хвароб, якія прынеслі каланізатары, або былі знішчаны, ці асіміляваны, стаўшы сталі камчадаламі – этнічнай групай расіян, якая захоўвае многія элементы каракскай культуры.
Савецкая ўлада ў 1930 годзе дала каракам фармальную аўтаномію ў выглядзе Каракскай аўтаномнай акругі. У 2007 годзе ліквідавала цяперашняя расійская ўлада. Каракаў ацалела толькі 8 тыс. чалавек на вялізнай тундравай плошчы памерамі з Беларусь.
Экспанаты выставы кажуць пра «мёртвую культуру»
Выставу «Амто (вітанні), Каракія» прывезла ў Магілёў прыватная калекцыянерка з Расіі Людміла Каюрава. У яе калекцыі больш за 300 карцін і 400 прадметаў, часткі з іх прадстаўленая ў краязнаўчым музеі.
Агляд экспанатаў пакідае мірнае ўражанне да таго часу, пакуль не пачынаеш разумець, што перад табою па сутнасці ўжо «мёртвая» культура. Пра ўнікальную культуру каракаў сведчаць музейныя экспанаты, якія зберагаюць такія захопленыя людзі як Людміла Каюрава.
Яна нарадзілася і вырасла ў адным з пасёлкаў Каракскай нацыянальнай акругі Камчацкай вобласці. Разам з мужам яна збірае і захоўвае артэфакты гісторыі роднага краю больш за 30 гадоў.
Экспазіцыя знаёміць з культурай каракаў, чукчаў, ітэльменаў, эвенаў, якія пражываюць на Камчатцы.
Сярод унікальных прадметаў – кухлянкі – доўгія футравыя курткі, шапкі-малахаі, чыжы – футравыя шкарпэткі, боты-торбасы. У гэтым нацыянальным адзенні Людміла Каюрава і Аляксандр Сувораў аб’язджалі сёлы тутэйшага народу. У ёй можна спаць на снезе ў лютую сцюжу.
Паколькі рыбалова і аленяводства вызначылі матэрыяльную культуру карэнных народаў, то на выставе прадстаўленыя этнаграфічныя прадметы з меха паўночнага аленя, скуры нерпы, маржа, маржовых іклаў і косткі.
Абсалютна нетыповае для еўрапейцаў жытло і адзенне прыцягвае ўвагу і зацікавіць любога наведніка.
Мастацкія вырабы майстроў разьбы па костцы, унікальныя торбачкі з лапак дзікіх качак, лебедзяў, гусей.
Каракі сёння пераважна праваслаўныя хрысціяне, якія, як і беларусы, маюць моцныя паганскія традыцыі і язычніцкія культы. Рытуальныя прадметы культу шаманаў загадкавыя самі па сабе, а ў звязку з фотаздымкамі і рытуальнай дзідай прымушаюць задумацца пра злых і добрых духаў, пра нябачны духоўны свет.
Выставу прадметаў цудоўна аздабляюць і дапаўняюць мастацкія карціны і фотаздымкі.
Відэа пра здарэнне з’явілася на папулярным беларускім інстаграм-канале 001BY. На ім бачна, што ДТЗ адбылося на вуліцы Піянерскай у Магілёве, за кінатэатрам “Радзіма”.
Пешаход пераходзіў дарогу на забараняльны сігнал светлафора і быў збіты байкерам. Ад удару пацярпелі абодва, але кінуўшы свой матацыкл на праезжай частцы, байкер здолеў падняцца ды яшчэ й пагнаўся за пешаходам-парушальнікам.
Правілы дарожнага руху, аднак, не пазбаўляюць віны і кіроўцу матацыкла, паколькі ён быў за стырном сродка павышанай небяспекі.
Разыгранку тэлевізара, арганізавала Глускае райспажыўтаварыства. Прадаваць латарэйкі пачалі 3 ліпеня. Збыць усе 122 білеты змаглі толькі 8-га.
Жыхары райцэнтру «належнай актыўнасці» у набыцці латарэек не выявілі, пішамясцовая раёнка «Радзіма». Не прададзеныя білеты давялося аддаць на рэалізацыю ў адну з тутэйшых крамаў.
Шчаслівым аказаўся білет №122. Хто яго набыў арганізатары не ведаюць і цяпер высільваюцца, каб яго адшукаць.
У райспажыўтаварыстве пра сваю задуму правесці латарэю кажуць, што яна не стала «першым блінам камяком», але клопату дадала.
Музей Бялыніцкага-Бірулі разгарнуў незвычайную для беларусаў выставу традыцыйнай японскай культуры «Людзі Ямата – скарб краіны». У ёй прадстаўленая прыватная калекцыя даследніцы краіны ўзыходнага сонца Анастасіі Кавалёвай, а таксама прадметаў з фондаў Нацыянальнага мастацкага музею.
У экспазіцыі – аўтэнтычныя прадметы адзення і аксесуары: кімано, абутак, торбачкі, вееры, а таксама часопісы на японскай мове, рэпрадукцыі шырмаў XVI стагоддзя, прыклады завязвання паясоў на розных выпадкі.
Анастасіі Кавалёвай у дзень адкрыцця выставы правяла экскурсію, падчас якой расказала пра асаблівасці экспанатаў. Напрыклад, у яе калекцыі ёсць кімано, якое стваралася цягам некалькіх гадоў, а таксама традыцыйнае японскае адзежа, набыць якую могуць толькі дужа заможныя людзі.
Пра асаблівасці японскай культуры яе даследніца расказвае на лекцыйных занятках у музеі Бялыніцкага-Бірулі.
У перакладзе з японскай Ямата значыць вялікая гармонія і свет. Яшчэ Ямата – гэта племянны саюз, які існаваў у японскіх астравах у 3-4 стагоддзях. Гэта дзяржаўнае ўтварэнне стала асноваю для ўзнікнення японскай дзяржавы. У Японіі ёсць аднайменны горад у прэфектуры Канагава.
