Апрацоўчая прамысловасць зменшыла абароты на 7,1% у параўнанні з мінулым годам. А горназдабыўчая – адзіная з усіх галін беларускай прамысловасці, якая паказала рост – 2,2%.
Рэсурс Myfin прааналізаваўсітуацыю ў эканоміцы сыходзячы з апублікаваных звестак Белстату. Паводле іх, за сем месяцаў гэтага года прамысловая вытворчасць скарацілася на 6,2% у параўнанні з аналагічным перыядам 2021 года, у супастаўных цэнах – да 95,2 мільярды рублёў.
Згодна з дадзенымі статыстычнага ведамства, піша Myfin, нізкія паказчыкі назіраюцца і ў сельскай гаспадарцы. За студзень-ліпень вытворцы ўсіх катэгорый выпусцілі адпаведнай прадукцыі толькі на 12,2 мільярды рублёў – гэта на 10,4% менш, чым у мінулым годзе.
Найістотнейшае падзенне зазнала апрацоўчая прамысловасць – 7, 1%. Горназдабыўчая адзіная з усіх галін прамысловасці паказала рост – 2,2%.
Myfin выснуе, што прамысловасць і сельская гаспадарка ў чырвонай зоне – у апошнім выпадку прычынай можа быць позняя ўборачная, адзначае выданне.
Як сведчыць статыстыка ў параўнанні з леташнім перыядам, сёлетняе жніво павольнейшае.
На 1 жніўня 2022 года з 20,3% запланаваных плошчаў было ўбрана 1,7 мільёнаў тон збожжавых і зернебабовых культур (без кукурузы); а на 2 жніўня 2021 года было сабрана амаль 3,4 мільёны тон збожжа з 48,7% плошчаў.
Жывёлы і птушкі ў жывой вазе ў гаспадарках за студзень-ліпень 2022 года атрымана больш за 1 тысячу тон, малака выраблена 4,6 тысяч тон, а яек – 2,017 мільярды штук.
На 1 жніўня ў сельскагаспадарчых арганізацыях налічвалася 4,1 мільёны галоў буйной рагатай жывёлы і 2,3 мільёны свіней.
У Чэрыкаўскім раёне колькасць зарэгістраваных злачынстваў, у параўнанні з аналагічным перыядам 2021 года ўзрасла з 46 да 63. У сельскай гаспадарцы дохне жывёла, антысанітарыя, нядбайнасць, парушэнні працоўнай дысцыпліны.
Асноўнымі прычынамі пагаршэння крымінагеннай сітуацыі ў раёне называюць “незанятасць грамадска карыснай працай асобаў, якія ўчынілі злачынствы, іх нежаданне ўставаць на шлях выпраўлення і перавыхавання, злоўжыванне спіртнымі напоямі, недахопы прафілактычнай працы мясцовымі органамі выканаўчай улады і кіравання”.
З інтэрв’ю пракурора раёну Аляксандра Маісеева інтэрнэт-рэсурсу Cherikovnews вынікае, што ў крымінальнай статыстыцы пераважаюць цяжкія злачынствы, а таксама гвалт на сямейна-бытавой глебе.
У Чэрыкаўскім раёне жыве блізу 14 тысяч чалавек. Нямала тутэйшых мясцін пацярпела ад наступстваў аварыі на чарнобыльскай АЭС і абязлюджаныя. Буйных прамысловых прадпрыемстваў у раёне няма. Мясцовае насельніцтва працуе ў сельскіх гаспадарках, камунальных арганізацыях, установах сацыяльнага сервісу ды прыватных структурах. Нямала людзей выяжджае на заробкі ў Расію.
У структуры мясцовай эканомікі дамінуюць сельгаспрадпрыемствы. Паводле пракурора Аляксандра Маісеева, на тутэйшых «жывёлагадоўчых фермах і малочнатаварных комплексах неаднаразова выяўляліся факты антысанітарыі, адсутнасці рэгулярнай дэзынфекцыі, а таксама іншыя шматлікія парушэнні, якія садзейнічаюць непрадукцыйнаму выбыццю жывёлы, зніжэнню прадукцыйнасці асноўнага статка».
На механізаваных дварах зарэгістраваны факты нядбайнага стаўлення работнікаў і службовых асоб да выканання працоўных абавязкаў, а таксама парушэнні тэхналагічных патрабаванняў і ў пастаноўцы сельскагаспадарчай тэхнікі на працяглае захоўванне.
Пракурор канстатуе, што ў 2022 годзе выяўляліся сістэмныя парушэнні, якія паўтараюцца з году ў год і недахопы вытворча-тэхналагічнай, выканальніцкай, працоўнай дысцыпліны, утрымання вытворчых будынкаў, абсталявання і прыстасаванняў, а таксама неналежныя ўмовы працы работнікаў.
Дырэктар сельгаспрадпрыемства купіў нібыта для гаспадаркі два трактары, якіх у ёй не пабачылі. За тэхніку было заплачана больш за 90 тысяч рублёў з бюджэту сельгаспрадпрыемства. Працэс над абвінавачаным у карупцыйным злачынстве зрабілі паказным.
Справу аграрніка з Дрыбініскага раёну разглядалі на выязным судовым пасяджэнні, на якое склікалі кіраўнікоў іншых сельгаспрадпрыемстваў.
59-гадовы кіраўнік гаспадаркі, імя якога не называецца, у канцы жніўня 2020 года «у парушэнні патрабаванняў статуту прадпрыемства, без узгаднення з назіральным саветам, не пераканаўшыся ў фінансавых магчымасцях прыватнай камерцыйнай арганізацыі», заключыў з ёй дамову на набыццё двух трактароў МТЗ, паведамляе прэс-служба пракуратура.
Аграрнік віну прызнаў часткова, але аплаціў нанесеную сваім злачынствам шкоду.
Яго асудзілі на тры гады пазбаўлення волі з адтэрміноўкай. Ён мае сплаціць штраф у 9600 рублёў. Яму забаронена займаць кіроўныя пасады цягам 5 гадоў.
У абвінавачанага застаецца шанец абскардзіць вырак.
Грамадска-палітычны дзеяч, публіцыст, доктар права.
Трымаўся ідэалаў, якія дэкларавалі «краёўцы». Гэта палітычная плынь першага дваццацігоддзя XX стагоддзя ў Беларусі і Літве, дзеячы якой – пераважна карэннае каталіцкае і польскамоўнае заможнае дваранства – сумяшчалі ў сваёй праграме аўтанамісцкія ліберальныя і інтэрнацыянальныя лозунгі. Пазней трансфармавалася ў ідэю дзяржаўнай самастойнасці зямель былога Вялікага Княства Літоўскага.
Корвін-Мілеўскі вядомы як падарожнік і заснавальнік віленскай газеты «Літоўскі кур’ер».
1891 год. Нарадзіўся Макар Краўцоў (Касцевіч).
Дзеяч нацыянальна-вызваленчага руху, паэт, публіцыст, перакладчык.
Аўтар слоў гімну Беларускай Народнай Рэспублікі «Мы выйдзем шчыльнымі радамі». Удзельнік Усебеларускага з’езду, сябра Рады БНР.
Даследчык творчасці Янкі Купалы, Якуба Коласа, Максіма Багдановіча ды аўтар успамінаў пра сучаснікаў, дзеячаў нацыянальна-вызвольнага руху.
У канцы 1939 г. арыштаваны савецкімі органамі і паводле некаторых сведчанняў, закатаваны ў савецкай турме ў Беластоку.
Працаваў у Дзяржаўным выдавецтве савецкай Беларусі. Ён аўтар шматлікіх акварэляў. Сярод іх знакамітыя “Новы Мінск”, “Краявіды Беларусі”. А таксама – паштовак з выявамі вуліц беларускіх гарадоў.
1946 год. Нарадзіўся Алесь Марціновіч.
Пісьменнік, крытык, літаратуразнаўца.
Аўтар больш трох дзясяткаў кніг. Сярод іх выданняў па гісторыі для дзяцей: «Святая Еўфрасіння», «Златавуст з Турава», «Сімяон, сын Полацку», «Як Гурка ворагаў граміў».
Марціновіч займаўся літаратуразнаўчымі даследаваннямі.
Вяршыняй творчасці з’яўляецца шматтомная гісторыя Беларусі ў асобах. Упершыню ў беларускай літаратуры праз жанр мастацка-дакументальных твораў прасочаны лёсы больш чым 300 знакамітых суайчыннікаў.
1954 год. Нарадзіўся Алесь Ксёндзаў.
Мастак-жывапісец, графік. Прафесар Беларускай дзяржаўнай Акадэміі мастацтваў.
Творы мастака захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Траццякоўскай галерэі, калекцыі «Дойчэ-Банка» ў Лейпцыгу, у прыватных зборах Беларусі і замежжа.
1966 год. Нарадзілася Алена Брава.
Журналістка, празаік.
Аўтар зборнікаў паэзіі, прозы, шматлікіх апавяданняў, аповесцяў, раманаў. Асобныя творы перакладаліся на нямецкую, польскую мовы.
Лаўрэат літаратурнай прэміі «Гліняны Вялес» за кнігу «Каменданцкі час для ластавак», міжнароднай літаратурнай прэміі «Silver Bullet» выдавецтва «Franc-Tireur USA».
1991 год. Адбылася найбуйнейшая аўтамабільная аварыя.
Пад Мінскам, аўтобус прабіў жалезную агароджу, вылецеў з масту і ўпаў дахам на чыгуначнае палатно. 17 турыстаў з 28 загінулі. Прычынай аварыі названа тэхнічная няспраўнасць аўтобуса.
2005 год. У Магілёве паставілі помнік класіку ўкраінскай літаратуры Тарасу Шаўчэнку.
Стаіць на ўзбярэжжы Дняпра.
Адкрыты напярэдадні 14 гадавіны незалежнасці Украіны з ініцыятывы мясцовай украінскай грамады.
Ідэю падтрымала пасольства Украіны ў Рэспубліцы Беларусь, а таксама гандлёва-эканамічнай місія пры ўкраінскім дыпламатычным прадстаўніцтве.
У 2015 годзе невядомыя пашкодзілі былі помнік. Актывісты ўкраінскай нацыянальнай суполкі «Дніпро» звярнуліся ў міліцыю, але ці выкрылі вандалаў, невядома.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
Звесткі пра пераслед паводле праваабаронцаў, мэдыяў і родзічаў тых, хто зазнае яго.
Ірына Прыгава
Асуджаная на 1,5 гады калоніяў агульнага рэжыму.
57-гадовую жанчыну звінавацілі ў развешванні бел-чырвона-белых стужак і нанясенні антываенных надпісаў, якія, як сцвярджала следства, яна наносіла на сценах дамоў алоўкам. Акрамя таго ў «абразе прэзідэнта» і «хуліганстве».
Працэс праходзіў у судзе Берасцейскага раёну пад старшынствам суддзі Таццяны Лаўранюк.
Іван Супрунчык
Асуджаны на пяць гадоў калоніі агульнага рэжыму.
Паводле праваабаронцаў, нагодаю для крымінальнага пераследу стала, нібыта, перадаванне «дэструктыўнаму» тэлеграм-каналу дадзеных пра сваяка міліцыянта.
Судзілі Супрунчыка ў Мінскім абласным судзе, дзе прызналі вінаватым у «падрыхтоўцы да злачынства», «распальванні расавай, нацыянальнай ці іншай сацыяльнай варожасці ці варажнечы», «незаконных дзеяннях з інфармацыяй аб асабістым жыцці і асабістых дадзеных».
Старшыняваў на працэсе суддзя Анатоль Дабрадзей.
Яўген Радкевіч і Фёдар Саўцін
Асуджаныя на тры гады абмежавання волі, з адбываннем «пакарання» у калоніях адкрытага тыпу, паведамляюць праваабаронцы.
Нагодай для крымінальнага пераследу стаў іх удзел у пратэстах 2020 году.
Суддзя Савецкага раёна Мінска Вольга Емельянчанка прызнала абодвух вінаватымі ў «арганізацыі і падрыхтоўцы дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўным удзеле ў іх».
Эдуард Пальчыс
Зарабілі больш жорсткімі ўмовы ўтрымання, перавёўшы яго з калоніі ў турму.
Пра тое стала вядома ад жонкі асуджанага.
«Суд быў 5 хвілін па скайпе» – паведаміла яна пра працэс.
Паводле яе, мужа будуць утрымліваць у Магілёўскай турме №4.
Эдуард Пальчыс прызнаны праваабарончай супольнасцю палітзняволеным. Яго асудзілі да 13 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі строгага рэжыму. Ён абвінавачаны паводле чатырох артыкулаў крымінальнага кодэксу. Сярод якіх традыцыйныя для палітычных працэсаў «арганізацыя масавых беспарадкаў» і «распальванне варожасці ці варажнечы».
Марфа Рабкова
Праваабаронцу ўтрымліваюць у няволі 23 месяцы.
Каардынатарку Валанцёрскай службы «Вясны» затрымалі 17 верасня 2020 года і інкрымінуюць больш за дзясятак артыкулаў Крымінальнага кодэксу за падзеі 2016-2020 гадоў. Сярод іх удзел у масавых беспарадках, стварэнне экстрэмісцкага фармавання, стварэнне злачыннай арганізацыі або кіраўніцтва ёй. Ёй пагражае да 20 гадоў зняволення.
Суд над Марфай і яшчэ 9 палітвязнямі пачаўся 25 красавіка, аднак у той жа дзень яго зрабілі закрытым. Яе калегі дапускаюць, што цяпер адбываюцца спрэчкі бакоў і неўзабаве можа быць абвешчана прысуд.
З пачатку месяца міліцыя паведаміла пра шэсць фактаў крадзяжу фарбаванага паліва, у сумарным аб’ёме 1 310 літраў.
840 літраў міліцэйскі рэйд выявіў у жыхаркі вёскі Машэнакі Магілёўскага раёну. Цяпер праваахоўнікі высвятляе, дзе вяскоўка накрала столькі паліва, прызначанага для запраўкі сельгастэхнікі, напісана на сайце абласной міліцыі.
З пачатку месяца перыядычныя рэйды праваахоўнікаў выяўлялі значна меншыя аб’ёмы крадзенага дызелю. Папярэдні максімум у 130 літраў выялілі ў жыхара вёскі Глухі.
У жыхара аграгарадка Міхееўка Дрыбінскага раёна знаходзілі 100 літраў фарбаванага дызпаліва. Па 80 літраў у жыхароў Чэрыкаўскага, Касцюковіцкага, Асіповіцкага раёнаў.
Як раней пісаў Магілёў.media, з дапамогаю афарбоўкі паліва змагаюцца з махінацыямі не толькі ў Беларусі.
У Даўгаўпілсе больш за 8 000 людзей з інваліднасцю. Частка з іх жыве непадалёк ад цэнтральнага гарадскога пляжу, які абсталяваны пад патрэбы даўгаўпілчан з парушэннямі апорна-рухальнага апарату і інваліднасцю па зроку.
Даўгаўпілс горад пабрацім Бабруйску. У 2018 годзе ў Даўгаўпілсе жыло 90 399 жыхароў. У ім месціцца консульства Рэспублікі Беларусь. Дзеіць цэнтр беларускай культуры. Знаходзіцца горад у латвійскім рэгіёне Латгале, якая мяжуе з Беларуссю. Даўгаўпілс за 30 кіламетраў ад мяжы. Беларуская назва гораду Дзвінск.
Ідэя стварэння пляжу з’явілася больш за 5 гадоў таму, а ажыццяўленне задумы стала магчымым, калі мясцовая ўлада знайшла фінансаванне.
Тыя, каму на ўласным досведзе давялося спазнаць усе нягоды жыцця чалавека з абмежаванымі магчымасцямі, высока ацэньваюць сацыяльную каштоўнасць праекту, піша выданне «Наш горад».
Былую выратавальную станцыю перарабілі для людзей з інваліднасцю. У ёй абсталявалі пераапранальню, аўтаматызаваны падʼёмнік, з дапамогай якога наведнікі пляжу могуць самастойна апусціцца ў ваду і падняцца з яе. Прадугледжаны і лесвіца з парэнчамі для людзей са слабым зрокам і невідушчых. Непадалёк ад Цэнтральнага пляжу знаходзіцца мікрараён з кампактным пражываннем людзей з парушэннямі зроку. Там жа месціцца і «Таварыства сляпых».
Дрэвы не вытрымалі апантанага ўпарадкавання тутэйшай мясціны Падміколля, зацеянага гарадскімі ўладамі. Па заяве Лукашэнкі, што Магілёву «не хапае лоску» гарвыканкам узяўся ствараць тут парк. Старыя дрэвы спачатку пілавалі, а тыя, што засталіся – сталі засыхаць. Нядаўна пад адным з дрэваў паставілі таблічку з надпісам «Дрэва падзякі» і абвязалі яго стужкамі.
Лукашэнка сваю незадаволенасць неўпарадкаванасцю гораду выказаў у 2016 годзе. Ад таго часу ў Падміколлі і трываюць працы. Тут узвялі пампезную лесвіцу, а днямі на глядзельнай пляцоўцы пры ёй паставілі помнік праваслаўнаму святару Георгію Каніскаму, супярэчлівай асобай беларускай гісторыі.
«Добраўпарадкаванне» Падміколля прывяло да аслаблення тутэйшых вязаў. Будаўнікі пракладалі ходнікі падсякаючы іх каранёвую сістэму, што прывяло да засыхання дрэваў.
У 2017 годзе заяўлялася, што ў выніку «упарадкавання» 40 працэнтаў тутэйшых вязаў пазасыхала. А перспектывы для выжывання астатніх былі сумнымі.
«Тут было ўнікальнае насаджэнне вязаў на плошчы 3 гектары. Нідзе ў Беларусі, акрамя як на Падмікольлі, не было такога памеру чыста вязавых насаджэнняў. І мы змаглі іх пахаваць» – казала адна з абаронцаў мясціны чыноўніку гарвыканкаму, які наведаўся на Падмікольле пасля зваротаў неабыякавых жыхароў абласнога цэнтру.
Замест старых дрэваў высаджваюцца алеі саджанцаў, якія не хутка стануць дрэвамі.
Краязнаўцы, пабачыўшы, што дзеецца ў Падмікольлі, зрабілі высновы аб адсутнасці канцэптуальнага бачання ў чыноўнікаў, якім мусіць быць парк. Паводле іх, працы пачаліся без узгаднення з Міністэрствам культуры, у той час як мясціна мае ахоўны статус, уваходзячы ў межы гістарычнага цэнтру гораду.
Незважаючы на гэта, Падміколле ўпарадкоўвалі экскаватарамі, якімі метадычна знішчалі ня толькі дрэвы, але падмуркі старой забудовы. Як сцвярджаюць рупліўцы магілёўскай даўніны, на Падмікольлі здаўна сялілася гарадская знаць. Тут выяўлена вялікая канцэнтрацыя сядзібных дамоў 18–19 стагоддзя. Яны захаваліся на ўзроўні цокальнага паверху ці падмурку. Усе яны сталі ахвярамі «упарадкавання».
Разговоров на тему ремонта здешних дорог все эти годы было много, но дальше слов дело не шло. И, наконец, ситуация сдвинулась с мертвой точки.
Речь идёт про дороги в микрорайоне Быхов-1 по улице Гришина. Быховский жилкомхоз уже начал работы. Дорожники устанавливают бордюры на дороге, которая в последний раз ремонтировалось военными моряками во времена существования военно-воздушной базы.
У коммунальных служб большие планы на данный участок города. Они собираются оградить детскую площадку около одного из местных домов и оборудовать автомобильную стоянку. Суждено ли этим планам претвориться в жизнь, скоро станет известно. Местные жители надеятся, что цивилизация наконец доберётся и до самых отсталых мест города.
После того, как местные многоэтажные дома военных летчиков, служивших на военно-воздушной базе «Быхов-1», перешли под юрисдикцию гражданских властей, этот район стал самым густонаселенным в городе.
Фактически, нынешний центр Быхова, где находятся административные здания и при этом, здесь много домов частного сектора, теперь является окраиной. Но внимание коммунальных служб сосредоточено на этом районе.
Ситуация же с дорогами в микрорайоне Быхов-1 на протяжении тридцати лет практически не менялась – в последний раз их ремонтом занимались военные.
Даже дорога к зданию Быховского жилкомхоза и Быховского РОВД выглядит так, словно ее строили в летописные времена.
Планов по ремонту дорог, прилегающих к многоэтажкам было много, но от слов к делу быховские коммунальщики перешли только сейчас.
Зубры звычайна атаясамляюцца з Белавежскай пушчай, але і на Асіповіччыне статак гэтых жывёлаў сягае 540 асобін. Іх сюды завезлі два дзясяткі гадоў таму. Тутэйшыя зубры людзей не баяцца, але ставяцца да іх насцярожана і імкнуцца трымаць дыстанцыю.
Днямі зубр завітаў у вёску Лапічы. Паселішча за два дзясяткі кіламетраў ад райцэнтру, разраслося на беразе Свіслачы. Непадалёк ад яго былы вайсковы палігон.
«Ён даволі доўга прастаяў каля гурбаў будаўнічага пяску, потым спусціўся ў пойму Свіслачы. Там паласаваўся дзікай малінай і залёг у густым хмызняку. Вечарам зубр зноў пачаў праяўляць актыўнасць, нетаропка хадзіў па беразе, відаць, думаў, што яму рабіць далей. А ноччу рушыў праз мой участак, выйшаў на вуліцу і некуды знік», – апавядае пра сустрэчу з жывёлай вясковец.
У раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя кажуць, што жыхары, якія ўбачылі ў паселішчы зубра, паведамілі ў райаддзел па надзвычайных сітуацыях і папярэдзілі аб патэнцыйна небяспечнай жывёле суседзяў.
gzt-akray.by
Паводле спэцыялістаў-прыродаахоўнікаў, пішараёнка «Асіповіцкі край», «лапіцкі» зубр спрабаваў перайсці праз шашу Мінск-Гомель, аднак з-за сеткавай агароджы быў вымушаны змяніць кірунак. Пераплыў Свіслач і апынуўся ў Лапічах.
Для дзікай жывёліны сітуацыя аказалася стрэсавая, таму вяскоўцам адмыслоўцы параілі стварыць вакол зубра зону спакою: не шумець, без вострай неабходнасці не выходзіць з дамоў, не пакідаць без нагляду дзяцей і сабак.
Ноччу зубр рушыў у бок былога вайсковага палігона, дзе шчыльнае кустоўе. Магчыма, ён сцішыўся ў прыбярэжных зарасніках, толькі па-за межамі паселішча.
vetliva.by
Прыродазнаўцы адзначаюць, што лясному госцю Лапічаў 17 гадоў. У працэсе размнажэння зубр ужо не ўдзельнічае і, мяркуючы па вонкавым выглядзе, не мае фізічных пашкоджанняў, нармальна развіты.
Колькасць асіповіцкага зубрынага статку неўзабаве зменшыцца. 80 галоў адправяць у Бярэзінскі біясферны запаведнік і ў Чэрыкаўскі раён.
