У той час як ёлкабуд на Магілёўшчыне завяршаецца, перад аблвыканкамам не бачна нават прыкмет намераў усталёўваць зялёную прыгажуню – здзіўляюцца карэспандэнты mogilev.media.
Ужо стаіць гарадская ялінка насупраць гарвыканкама. Яна яшчэ рыхтуецца апрануць святочны ўбор, але і цяпер нагадвае магілёўцам пра непазбежнасць надыходу 2023 года. Усталявана гарадская ялінка ў Бабруйску, ды і іншых гарадах і райцэнтрах вобласці. Хоцімск увогуле паставіў яе ледзь не першым.
А аблвыканкам спіць у шапку. Чаму? З улікам даўніх спробаў выкрадання аблвыканкамаўскай яліны, злыя языкі ў сацыяльных сетках пачалі казаць пра чарговае махлярства.
Увядзенне ў Храм Найсвяцейшай Багародзіцы (праваслаўная цэрква).
Бацькі Дзевы Марыі, праведныя Іаакім і Ганна, маліліся з-за сваёй няплоднасці і далі абяцанне, што калі народзіцца дзіця, прысвяціць яго служэнню Богу. Малітвы іх былі пачутыя Госпадам, і ў іх нарадзілася дачка. Калі Прасвятой Дзеве споўнілася тры гады, бацькі вырашылі выканаць абяцанне. Сабраўшы родзічаў і знаёмых, са спяваннем малітваў і з запаленымі свечкамі ў руках яны прывялі яе, апранутую ў лепшую вопратку, у Ерусалімскі храм. Там сустрэлі Дзеву Марыю першасвяшчэннік і мноства духавенства.
Слова «Найсвяцейшая» азначае, што Божая Маці па сваіх дасканаласцях і сваёй святасці стаіць ня толькі вышэй за людзей, але і за святых анёлаў. «Вечнадзева» — значыць, што Божая Маці да Нараджэння Хрыста была Дзева, і ў Нараджэнне і пасля Нараджэння дзівосным чынам засталася такою ж.
1533 год. Памёр Васіль III Іванавіч.
Вялікі князь маскоўскі (1505-1533).
Быў жанаты з Аленай Глінскай, дачкой літоўскага князя Васіля Глінскага, ад шлюба з якой меў сыноў Івана (будучы Іван Жахлівы), Юрыя.
У выніку двух маскоўска-літоўскіх войнаў (1507-1508 і 1512-1522) далучыў смаленскія землі, на яго бок перайшоў Міхал Глінскі. Далучыў да Масквы Пскоў (1510), Смаленск (1514), Разань (1521), Ноўгарад-Северскі (1522).
1665 год.Пачала працу Берасцейская мынца (менніца, манетны двор).
Створана падчас грашовай рэформы караля Яна Казіміра для выбіцця літоўскіх медных шэлягаў – “барацінак” (у гонар прадстаўніка арэндатара мынцы Тытуса Лівіюша Бараціні).
Працавала да 16 снежня 1666 года, калі была зачыненая каралеўскім распараджэннем.
На мынцы выбіта 240 680 150 медных шэлягаў на суму 2 674 268 злотых і 10 грошаў ці 240 680 150 шэлягаў (1 злоты = 90 грошам, 1 грош = 3 шэлягам).
Шэлягі, выбітыя на берасцейскай мынцы, падобныя да барацінак бітых віленскай мынцай. На авэрсе – партрэт Яна Казіміра, вакол надпіс IOAN CAS REX, пад партрэтам манаграма Бараціні – TLB. На рэверсе – Пагоня, вакол надпіс SOLI MAG DVC LIT 1665/1666. Над Пагоняю Вялікакняская карона, пад Пагоняю манаграма вялікага падскарбія літоўскага Гэраніма Крышпіна Кіршэнштэйна – KHPL. Некаторыя беларускія даследчыкі сцьвярджаюць, што гэта першае ў гісторыі Рэчы Паспалітай ўжыванне на манэтах не лацінскага, а польскага ці беларускага скароту.
Берасцейскія барацінкі адрозніваюцца ад віленскіх малой манаграмаю KHPL, і «Пагоняю», якая мае толькі шчыт, у той час, як «Пагоня» на віленскіх барацінках акрамя выгнутага шчыта мае «крылы».
1680 год. Курыца ў Рыме знясла яйка з выявай вялікай каметы, якую людзі ўбачылі 16 снежня таго ж года.
Навуковага тлумачэння гэтаму няма.
Гэта была Вялікая камета ці Камета Кірха, ці Камета Ньютана. Адкрыта германскім астраномам Г. Кірхам у лістападзе 1680 года. Стала адной з самых яркіх камет XVII стагоддзя. Была бачнай няўзброеным вокам нават днём і адрознівалася доўгім хвастом. Апошні раз назіралася 19 сакавіка 1681 года.
Працаваў у галіне станковага і манументальна-дэкаратыўнага жывапісу, у станковай і кніжнай графіцы, маляваў ілюстрацыі і плакаты, ствараў капэрты для Белпошты.
Сярод манументальных твораў – роспіс плафона «Дружба народаў» тэатра юнага гледача, пано «Беларускія народныя майстры» ў канферэнц-зале Беларускага таварыства дружбы і культурнай сувязі з замежнымі дзяржавамі.
Афармляў кнігі З. Бядулі, Максіма Танка, Івана Мележа.
Памёр на наступны дзень апасля 82-га года нараджэння, 5 снежня 1993 года.
Фота: Давідовіч І. Курлаўскі расстрэл, 1939
1935 год. Нарадзілася Сцепаніда Сцепанюк.
Легендарная беларуская ткачыха, народны майстар.
Адрадзіла «спадніцы-палатнянкі» і ткала маларыцкія касцюмы цалкам па традыцыйнай тэхналогіі – “кажушком”. У 2012 годзе апранула ў маларыцкі строй заслужаны аматарскі калектыў ансамбль танцу «Радасць» Брэсцкага ГДК.
Праводзіла майстар-класы для дзяцей і дарослых у Беларусі, Ўкраіне і Польшчы.
Шмат дзесяцігоддзяў спявала ў праваслаўнай царкве, уладальніца прыгожага сапрана.
У верасні 2021 года ў яе хаце здарыўся пажар, згарэла ўся яе калекцыя — натканыя ручнікі, посцілкі, наміткі, спадніцы-буркі і нават строй, які жанчына выткала сабе на смерць. Сама яна дзівам уратавалася.
Памерла 1 ліпеня 2022 года.
1939 год. У складзе БССР былі ўтвораны Баранавіцкая, Беластоцкая, Брэсцкая, Вілейская і Пінская вобласці.
Утвораны на тэрыторыі далучанай Заходняй Беларусі. У гэты час тэрыторыя БССР склала 223 тысячы км².
Пасля ўтварэння новых абласцей, іх колькасць узрасла да 10.
Да гэтага, 15 студзеня 1938 года, былі ўтвораны Мінская, Віцебская, Гомельская, Віцебская, Палеская (цэнтр – Мазыр) вобласці.
1957 год. ПамёрЛеў Дашкевіч. Беларускі фотамастак, навуковец, вынаходнік, публіцыст, педагог.
Вандраваў у якасці фатографа Камісіі па апісанні мясцовасцей і плямён Каўказа, служыў дзяржаўным фатографам урада Азербайджанскай рэспублікі.
У Мінску чытаў курсы лекцый па сусветнай літаратуры і фатаграфіі ў інстытуце народнай адукацыі, выкладаў францускую мову ў Беларускім політэхнічным інстытуце, працаваў у Навукова-тэрміналагічнай камісіі Наркамасветы БССР, навуковым фатографам на медыцынскім факультэце БДУ, у Доме тэхнікі, на геаграфічным факультэце БДУ, 1-й клініцы Мінскага медінстытута, Інстытуце тэарэтычнай і клінічнай медыцыны АН БССР.
Яго фатаграфічныя працы друкаваліся ў выданнях: Азбукін М. «Географія Эўропы», Грамыка М. «Пачатковая географія», «Чатырохстолецьце беларускага друку», Багдановіч М. «Творы», «Сучаснае беларускае мастацтва», «Беларусь Савецкая: Фотаальбом» і іншых.
У верасні-снежні 2002 года ў Нацыянальным музеі гісторыі і культуры Беларусі адбылася выстаўка твораў Дашкевіча «Зачараваны Беларуссю».
1972 год. Памёр Мікалай Аладаў.
Беларускі кампазітар і педагог. Народны артыст.
Адзін з арганізатараў і першых выкладчыкаў Беларускага музычнага тэхнікума і кансэрваторыі, адзін са стваральнікаў беларускай кампазітарскай арганізацыі, прафесар і дырэктар кансерваторыі.
Сваімі творамі заклаў асновы многіх жанраў беларускае прафесійнае музыкі. Даў першыя ў беларускай музыцы ўзоры драматычнай і лірыка-псіхалагічнай сімфоніі.
Кампазітару ўласцівы сімфанічнасць музычнага мыслення, шырокае выкарыстанне сродкаў поліфаніі, актыўнае стаўленне да фальклёрнага матэрыялу.
Рэдактар шматлікіх музычных выданняў, збіральнік і даследчык фальклёру.
Блізкі сябар Янкі Купалы.
Аўтар каля 10 сімфоній, опер, у тым ліку «Тарас на Парнасе», паэм, рамансаў на вершы Я. Купалы і М.Багдановіча, кантат і іншых твораў.
1980 год. ПамерлаВольга Галіна (па мужуАлександроўская, дзявочаеГрудзінская).
Беларуская актрыса. Народная артыстка.
Служыла актрысай ў Беларускім дзяржаўным тэатры (цяпер Купалаўскі, Мінск), выкладала ў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце.
Сярод найбольш значных роляў Марыя Аляксандраўна («Сям’я» І. Папова), Купавіна («Ваўкі і авечкі» А. Астроўскага), Соф’я («Апошнія» М. Горкага), Ранеўская, Аркадзіна («Вішнёвы сад», «Чайка» А. Чэхава). Іграла ў пастаноўкаў па творах Я. Рамановіча, Лопэ дэ Вэга, У. Шэкспіра, А. Астроўскага, Л. Талстога, М. Горкага і іншых.
Выступала ў перыядычным друку з успамінамі пра дзеячаў беларускага тэатра, з рэцэнзіямі на спектаклі, артыкуламі-разважаннямі пра сутнасць акцёрскага майстэрства.
1989 год. Генеральная Асамблея ААН ухваліла Міжнародную канвенцыю аб барацьбе з вярбоўкаю, выкарыстаннем, фінансаваннем і навучаннем наймітаў.
Беларусь ратыфікавала канвенцыю 28 мая 1997 года.
Канвенцыя ўяўляе сабой дамову паміж краінамі і ААН, якая накіравана на барацьбу з наймітамі, ставіць па-за законам розныя прыватныя вайсковыя кампаніі па тыпу ПВК Вагнера.
1989 год. У Маскве кіраўнікі Балгарыі, Венгрыі, ГДР, Польшчы і СССР асудзілі ўвод іх войскаў у Чэхаславакію ў жніўні 1968 года.
У заяве кіраўнікоў гэтых краін рашэнне аб уступленні саюзных войскаў у Чэхаславакію прызнана памылковым і асуджана як неабгрунтаванае ўмяшанне ва ўнутраныя дзяржавы.
Нагадаем, што ў студзені 1968 года ў ЧССР быў узяты курс на дэмакратычнае абнаўленне сацыялізму. Гэта выклікала трывогу ў СССР. Увод войск у Чэхаславакію пачаўся 20 жніўня 1968 года ў 23.00. У ноч на 21 жніўня былі ўведзены войскі СССР, Польшчы, ГДР, Венгрыі і Балгарыі з чатырох напрамкаў. На аэрадромы ЧСССР былі перакінуты паветрана-дэсантныя войскі СССР, якія ўзялі пад кантроль найважнейшыя аб’екты, перш за ўсё ў Празе і Брно.
На працягу 36 гадзін войска (300 000 чалавек) краін Варшаўскай дамовы (акрамя Румыніі) ўсталявалі поўны кантроль над чэхаславацкай тэрыторыяй. 200-тысячнае чэхаславацкае войска не аказвала ніякага супраціву. Яно заставалася ў казармах, выконваючы загад свайго міністра абароны.
Кіраўніцтва Кампартыі Чэхаславакіі было арыштавана і дастаўлена ў Маскву. Але план сфарміраваць “рэвалюцыйны ўрад” з лаяльных СССР чэхаславацкіх дзеячаў праваліўся. Усе пласты грамадства Чэхаславакіі выступілі рэзка супраць знаходжання замежных войскаў на тэрыторыі краіны.
У канцы жніўня чэхаславацкія кіраўнікі былі вернуты на радзіму. 16 кастрычніка 1968 года была створана Цэнтральная група войскаў СССР у Чэхаславакіі са штабам у Мілавіцы пад Прагай і ў складзе дзвюх танкавых і трох мотастралковых дывізій.
Цэнтральная група войскаў была выведзена з ЧССР толькі ў 1991 годзе па дамове 26 лютага 1990 года. Войскі СССР размяшчаліся ў 67 паселішчах Чэхіі і ў 16 Славакіі. У баявым складзе налічвалася звыш за 1100 танкаў, 2500 БМП, 1200 артсістэм, 100 самалётаў, 170 верталётаў. Агульная колькасць вайскоўцаў складала звыш 92 000, грамадзянскага персанала – 45 000.
2008 год. Выйшаў апошні нумар газеты «Наша ніва», надрукаваны тарашкевіцай.
Ад заснавання і да №595 (45) за 4 снежня 2008 года газета друкавалася «тарашкевіцай». Аднак, на сайце газеты перадрук паведамленняў беларускіх інфармацыйных агенцтваў і артыкулаў з іншых беларускамоўных выданняў на беларускай літаратурнай мове размяшчаўся і раней.
Выкарыстанне газетай старога правапісу стала падставай для дыскусій як сярод аўтараў газеты, так і сярод чытачоў інтэрнэт-версіі газеты ў сувязі з абавязковым пераводам выдання з 1 верасня 2010 года на новы правапіс паводле Закона аб правілах беларускай арфаграфіі і пунктуацыі.
У 2007 годзе заснавальнік газеты і першы яе рэдактар С. Дубавец прызнаў ранейшую правільнасць, але далейшую бесперспектыўнасць выбару газеты на карысць тарашкевіцы.
Кошты на ацяпленне у Клайпедзе і прыгарадзе Гарджай ў снежні застануцца лістападаўскія – заявілі ў АТ «Клайпедас энергія». Праўда, у параўнанні са снежнем 2021 года тарыфы выраслі больш чым на 50%.
Пішам, як вайна ва Ўкраіне ўплывае на жыццё еўрапейскіх гарадоў, якія маюць партнёрскія дачыненні з гарадамі Магілёўскай вобласці.
У снежні спажыўцам давядзецца плаціць у сярэднім 8,87 эўрацэнтаў/кВтч. У лістападзе паслуга абыходзілася ў 8,59 цэнта/кВтч. У Беларусі – каля 9 цэнтаў.
Прадпрыемства “Грэн Клайпеда” 60% выпрацоўваемага цяпла будзе пастаўляць у размеркавальныя сеткі для спажывання па 3,86 эўрацэнтаў/кВт, астатнюю частку – па 5,77 эўрацэнтаў/кВтч. Справа ў тым, што нядаўна ўступіла ў сілу новаўвядзенне, якое дазваляе незалежным вытворцам прапаноўваць некалькі тарыфаў.
«Клайпедас медыена» прапануе цяплаэнергію па 5,7 эўрацэнтаў/кВтч, «Клайпедас балдай» – па 5,99 эўрацэнтаў/кВтч, «Праманес энергія» па 6,09 і 6,13 эўрацэнтаў / кВтч.
Самы дарагі вытворца – біяпаліўнае прадпрыемства “Клайпедас энергія” – 6,15 эўрацэнтаў / кВтч.
“Рускі альянс” больш не будзе ўдзельнічаць у выбарах і не будзе вылучаць сваіх кандыдатаў на выбарах мэра і Гарадской рады ў Клайпедзе ў сакавіку 2023 года. Пра гэта заявіла кіраўніца партыі Тамара Лаханкіна.
На пытанне, ці не ставіцца такім чынам “крыж” над “труною” партыі, адказала: “Адназначна, так!”.
Паводле яе слоў, калі 20 гадоў таму партыя стваралася, быў “іншы настрой”. «Цяпер мы адчуваем сябе крыху стомленымі, нам няма чаго прапанаваць моладзі».
Тамара Лаханкіна
Т. Лаханкіна расказала, што ў іх ніколі не было моцнага фінансавага тылу, але яны прадстаўлялі сваіх выбаршчыкаў у Гарадской радзе і радаваліся дасягнутымі мэтамі.
Па дадзеных выдання “Атвіра Клайпеда”, на рашэнне не ўдзельнічаць у муніцыпальных выбарах таксама таксама паўплывала і расійская агрэсія ва Украіне: на думку членаў партыі, у кантэксце гэтай вайны назва са словам “рускі” на выбарах можа выклікаць дадатковае напружанне. А гэтага, як яны сцвярджаюць, у нашым грамадстве зусім не трэба.
У 2021 годзе ў «Рускім альянсе» складалася 2016 чальцоў.
Акрамя гэтай партыі, больш радыкальныя рускамоўныя Клайпеды аб’яднаны вакол грамадскага выбарчага камітэта “Цітоў і справядлівасць”. В. Цітоў дапамагае Альгірдасу Палецкісу, які прызнаны судом у 2021 годзе вінаватым у шпіянажы на карысць Расіі, ствараць новую партыю. Таксама існуе грамадскі рух «Узыход Справядлівасці», які аб’ядноўвае левых радыкалаў.
Яшчэ адна арганізацыя “Рускамоўная Клайпеда – Rusakalbė Klaipėda” яшчэ вясной гэтага года заявіла, што з’яўляецца грамадскай і палітыкай не займаецца.
Дамова аб Пабрацімстве Клайпеды і Магілёва была падпісана 8 сакавіка 1997.
27 лютага 2022 году, на трэці дзень уварвання расійскіх войск ва Ўкраіну, мэр Клайпеды заявіў аб спыненні пабрацімскіх сувязяў з расійскімі і беларускімі гарадамі. Паводле яго ён звярнуўся да кіраўніцтва гарадоў партнёраў, каб тыя супраціўляліся агрэсіі супраць Украіны, але рэакцыі не было. У афіцыйным спісе гарадоў пабрацімаў Клайпеды Магілёва няма.
Магілёў. media працягвае сачыць за жыццём Клайпеды, нягледзячы на спыненне партнёрскіх сувязяў з Магілёвам са спадзевам, што пабрацімства між гарадамі адновіцца.
Клайпеда месціцца на захадзе краіны і з’яўляецца портам на Балтыйскім моры. Насельніцтва 160 тысяч чалавек.
Беларускае саломапляценне падкрэслівае духоўную каштоўнасць і сімвалічнасць матэрыялу і вырабаў – падкрэсліваецца ў заяве арганізацыі.
З саломы робяць рознае начынне (напрыклад, скрыні і кошыкі), галаўныя ўборы, цацкі і аксэсуары. Некаторыя вырабы маюць асаблівае значэнне, напрыклад, вянкі ўраджаю або павукі, складаныя ромбападобныя канструкцыі, якія, як лічыцца, абараняюць дом ад зла і хвароб.
Сучаснае мастацтва саломапляцення ў Беларусі заснавана на народных традыцыях і пастаянна ўзбагачаецца творчымі дасягненнямі асобных майстроў, якія перадаюць свае веды і ўменні анлайн і праз адукацыйныя ўстановы, мастацкія студыі, рамесныя цэнтры і фестывалі.
Многія спецыялісты атрымалі ў спадчыну веды і навыкі ад сваіх бацькоў, бабуль і дзядуляў. Некаторыя працуюць у якасці індывідуальных рамеснікаў, прадаючы свае вырабы з саломы на кірмашах, фестывалях, выставах або ў магазінах традыцыйных рамёстваў. у той час як іншыя займаюцца пляценнем з саломы ў якасці хобі.
Эксперты – у асноўным жанчыны, хоць мужчыны таксама ўдзельнічаюць, звычайна ствараючы традыцыйныя вырабы (такія як посуд, капелюшы, рытуальныя маскі і скульптуры) у старажытнай тэхніцы спіральнага пляцення.
Гусіныя гонкі, паяданне гусака, конкурсы і песні – раённае «Гусінае свята» адбылося ў аграгарадку Белая Дуброва, што ў Касцюковіцкім раёне.
У праграму мерапрыемства ўвайшлі тэатралізаваны паказ і выступленні творчых калектываў раёна, конкурс “Лепшая гаспадыня АПК – 2022”, у якім былі заяўлены сем удзельніц – па адной ад кожнага сельскага савета раёна.
Акрамя таго, гасцей народнага свята чакаў смачны пачастунак, у тым ліку традыцыйная забава – жартоўнае дзяленне запечанага гусака і яго дэгустацыя.
Самым відовішчным этапам сталі гусіныя гонкі. У забегу прынялі ўдзел шэсць пар гусей, якім трэба было пераадолець дыстанцыю да 15 метраў.
Месца правядзення свята ў аграгародку Белая Дуброва выбрана не дарма: да гэтага часу гусі застаюцца тут галоўнай хатняй птушкай. Мясцовыя жыхары нават ініцыявалі ўстаноўку прысвечанага гэтай птушцы арт-аб’екта, бо па павер’ях яна з’яўляецца сімвалам багацця і дабрабыту. Металічная скульптурная кампазіцыя размясцілася ў 2019 годзе ў цэнтральным скверы аграгарадка і стала не толькі прадметам гонару яго жыхароў, але і сапраўднай візітнай карткай Белай Дубровы, якая згадваецца ў пісьмовых крыніцах з 1694 года.
Белая Дуброва знаходзіцца за 12 км ад г. Касцюковічы. У аграгарадку пад тры сотні дамоў, больш за 600 жыхароў. Аб старажытнасці мясцін сведчаць 3 старажытныя стаянкі, 3 селішчы, 2 гарадзішчы, курган і курганны могільнік у наваколлях. Яшчэ ў 1833 годзе ў Белай Дуброве жылі 650 сялян, у 1926 годзе – 1025 жыхароў. Вёска была спалена нямецка-фашысцкімі акупантамі ў 1943 годзе, але пасля вайны была адноўлена. Нягледзячы на знаходжанне ў зоне забруджвання глебы па цэзію-137 ад 5 да 15 Кu/км², жыццё тут працягваецца. Аграгарадок – радзіма медыка, доктара медыцынскіх навук М. Жалтакова, вядомага археолага К. Палікарповіча (1889-1963).
Гэтым разам у Бялыніцкім, Касцюковіцкім, Кіраўскім, Клічаўскім, Крычаўскім, Слаўгарадскім і іншых раёнах
Праверка ўтрымання жывёлы ў зімовы перыяд выявіла, як звычайна, шматлікія парушэнні і недахопы. У ранейшы час за непамытых, брудных кароў зляталі са сваіх пасадаў губернатары і міністры. Сёння ўсё інакш.
Як паведамілі “Навіны Бялынічаў”, Камітэт дзяржаўнага кантролю Магілёўскай вобласці правёў кантрольныя мерапрыемствы па пытаннях зімова-стойлавага ўтрымання жывёлы ў гаспадарках рэгіёну і ў прыватнасці ў Бялыніцкім раёне.
Выявілася, што кароў, як звычайна, недакормліваюць і парушаюць рацыён кармлення. У прыватнасці ў ААТ “Бялыніцкі райаграпрамтэхзаб” і “Бялынічы” выяўлена: “Неналежнае ўтрыманне цялят, недахопы пры іх выпойванні, кармленні і вадапаенні, падрыхтоўцы да зімы цялятнікаў”. Пры гэтым таксама ўстаноўлены факт незбалансаванага кармлення і паення дарослага пагалоўя буйной рагатай жывёлы.
Правяраючыя канстатавалі, што “нягледзячы на значнасць своечасовага выпойвання нованароджаным цялятам малодзіва для выпрацоўкі ў іх імунітэту, іх выпойванне ў начны час не арганізавана на фермах правераных гаспадарак.” Традыцыйна выяўлены і “абасраныя” (тэрмін афіцыйных паведамленняў дзяржаўных сродкаў масавай інфармацыі) каровы.
Праблема “абасраных” кароў настолькі важная, што рэйды супрацоўнікі Камітэта, Упраўлення Дэпартамента фінансавых расследаванняў і аблвыканкама праводзілі ў выходныя дні альбо начны час. Чыноўнікі пагражаюць працягваць свой маніторынг.
Сітуацыя ў Бялыніцкім раёне не з’яўляецца выключэннем з правіл. Парушэнні выяўлены практычна ва ўсіх гаспадарках, якія правяраліся.
Неналежнае ўтрыманне цялят, падрыхтоўцы да зімы цялятнікаў і індывідуальных домікаў выяўлены ў гаспадарках: “Тэльмана” Клічаўскага, “Бялыніцкі райаграпрамтэхзаб” і “Бялынічы” Бялыніцкага, “Неўскі-Агра”, “Добрасць” і “Крычаўрайаграпрамтэхзаб” Крычаўскага, “Жылічы” Кіраўскага, “Агракамбінат “Усход” і “Эксперыментальная база “Дашкаўка” Магілёўскага, “Заранскі” і “Наша Радзіма” Слаўгарадскага, “Машавое” Касцюковіцкага раёна.
Выпойка нованароджаных цялят малодзівам у начны час не арганізавана на наведаных фермах “Дабросць”, “Крычаўрайаграпрамтэхзаб”, “Бялыніцкі райаграпрамтэхзаб”, “Агракамбінат “Усход” і “Эксперыментальная база “Дашкаўка»”.
Адзначана “загноенасць” (занавожанасць) асобных адрын, выгульных пляцовак, гноясховішчаў практычна на кожным аб’екце названых сельгасарганізацый.” Менавіта таму магілёўскія каровы па ранейшаму часцяком брудныя і недагледжаныя.
Мінсельгасхарч змяніў гранічныя мінімальныя кошты на мяса-малочныя тавары, якія рэалізуюцца па знешнегандлёвых дамовах. Гэта рэгламентуецца пастановай ведамства ад 30 лістапада 2022 года № 119, што афіцыйна апублікавана на Нацыянальным прававым інтэрнет-партале. Ранейшая пастанова на мінімальныя адпускныя цэны прымалася 20 чэрвеня.
Кошт прадукцыі ўстанаўліваецца ў залежнасці ад экспартнага рэгіёну: Расія, Азербайджан, краіны ЕАЭС (акрамя Расіі), а таксама краіны СНД і Грузія (акрамя краін ЕАЭС і Азербайджана), краіны па-за межамі СНД (акрамя Грузіі).
Згодна з дакументам свежую, астуджаную і замарожаную ялавічыну, а таксама мяса маладняку буйной рагатай жывёлы нельга прадаваць у Расію, краіны ЕАЭС, СНД і Грузію танней $4,3 за кг (раней $4,0), ва Узбекістан – $4,4, мяса дарослай буйной рагатай жывёлы – танней $4,1 за кг (у чэрвені – $3,8). У астатнія дзяржавы кошт экспарту будзе не ніжэйшы за $4,35 і $3,9 за кг (такія ж нормы былі і раней).
У дакумент таксама патрапілі такія пазіцыі, як сухое малако і вяршкі, сметанковае масла і сыры.
Напрыклад, малако і вяршкі сгушчаныя у Расію можна пастаўляць не танней за 210 расійскіх рублёў за кг (кошт не змяніўся), у іншыя краіны, у залежнасці ад рэгіёну, $3,16-3,36 (раней $3,3), сметанковае масла 80%, у Расію не танней за 450 расійскіх рублёў за кг, у іншыя дзяржавы – $6,1-6,9, сыры, у залежнасці ад гатунку, у Расію 320-420 расійскіх рублёў за кг, у іншыя краіны $6,0-6,15 (у Сербію – $4,8-4,9).
Маршрут з аўтапарка №1 у Магілёве да садовага таварыства “Хімік”, што ў пятнаццаці кіламетрах ад горада, плануюць запусціць ужо заўтра, 3 снежня – паведамляюць “Магілёўскія ведамасці”.
Адначасова будзе праводзіцца маніторынг запатрабаванасці гэтага маршруту.
Аўтобус будзе курсіраваць па суботах і адпраўляцца ад прыпынку ААТ “Магілёўаблаўтатранс” (гэта каля кальца Мясакамбіната) у 9.00 і ў 14.45. Ад прыпынку с/т “Хімік” – у 9.42 і ў 15.22.
Фота мае ілюстрацыйны характар і ўзята з адкрытых крыніц.
Артэзіянская скважына так і не атрымала інвестыцый.
Былая слава Крычаўскага піўзавода цяпер адно ва ўспамінах – два гады таму мясцовае чынавенства вырашыла канчаткова зруйнаваць рэшткі былога завода, пакішуўшы ад яго толькі кучы будаўнічага смецця, кавалкі сценаў і некранутыя падмуркі старой вінакурні.
Праз два гады сітуацыя не змянілася: сярод травы і кустоўя валяюцца пабітыя рэшткі завода. Адзінае, што сведчыць пра былую веліч прадпрыемства так гэта назва раёна “Піўзавод” – фактычна, большая частка вуліцы Піянерскай. Адзіная каштоўнасць, якая засталася гэта завадская артэзіянская свідравіна.
Пару год таму акцыянернае таварыства “Магілёўскае агенцтва рэгіянальнага развіцця” прапаноўвала пабудаваць на тэрыторыі былога піўзавода лінію па выпуску бутыляванай пітной вады. Агенцтва ацэньвала прыблізны аб’ём інвестыцый для запуску вытворчасці ў 210 000$. Пры гэтым выручка ад рэалізацыі прадукцыі ацэньвалася ў 48 000 $ у год. Але інвестыцыяў магчымае новае прадпрыемства пакуль так і не дачакалася.
Нагадаем, што сам будынак меў гістарычную каштоўнасць для Крычава, бо веў сваю гісторыю яшчэ з XVIII стагоддзя, калі пры Галынскіх тут была адкрыта вінакурня (а пазней спіртзавод), якая праіснавала да 1940-х гг.
radzima.org
У 1950 годзе быў уведёны ў эксплуатацыю Крычаўскі піваварны завод. Прадпрыемства варыла «Жыгулёўскае», «Маскоўскае» і нават «Мартаўскае» піва, а пазней cтала выпускаць таксама салодкія напоі. Завод папрацаваў да 1995 году і спыніў сваю дзейнасць. Спробы рэанімаваць завод у 2000-х гг. прывялі да бесталковай распродажы абсталявання мясцовай уладай. Афіцыйная ліквідацыя ААТ “Крычаўскі завод напояў” адбылася ў 2004 годзе.
На працягу ўсіх 2010-х гг. рэшткі былой вінакурні былі прывабным турыстычным месцам. Цяпер жа ад яго нічога не засталося, акрамя шматлікага будаўнічага смецця, кавалкаў сцен з арачнымі сводамі і падмуркаў, моцна парослых травой.
