Цагляны будынак былога музея, які знаходзіцца ў цэнтры горада, стаіць зачынены, з пабітымі шыбамі, побач сметнік.
Некалькі дзясяткаў год экспазіцыя Крычаўскага краязнаўчага музея размяшчалася ў цагляным будынку П-падобнай формы, што знаходзіцца недалёка ад былой рынкавай плошчы (на сённяшні дзень плошчы Леніна).
Менавіта тут яшчэ пры першым дырэктары музея, славутым крычаўскім краязнаўцы Міхаіле Мельнікаве, доўгія гады функцыянаваў музей.
У гэтым адносна вялікім па плошчы будынку да 2008 года знаходзілася музейная экспазіцыя, пакуль не пераехала ў палац Пацёмкіна-Галынскіх. Пасля гэтай падзеі былы будынак музея пачаў проста пуставаць. У пачатку 2010-х гадоў у паветры лунала ідэя стварэння ў ім Дома рамёстваў, аднак размовы так і не матэрыялізаваліся ў канкрэтныя дзеянні. Вясной 2021 года мясцовыя ўлады прадалі будынак у прыватныя рукі. Але і гэта яго не ўратавала.
Знешне пабудова выглядае няблага, не ўлічваючы вялікія шчыліны на сценах. Аднак побач з былым музеем ужо можна ўбачыць стыхійны сметнік.
Не менш непрыемна ўражваюць пабітыя вокны будынка былога музея. Прычым пабіта добрая палова шыбаў, хоць жалезныя краты на вокнах абараняюць дом ад зламыснікаў.
У раёне Касцюковічаў пад назвай Слабада жыхары двухпавярховага дома накідалі горы бытавога і будаўнічага смецця наўпрост пад агароджай прыватнага дома.
У выніку паміж жыхарамі дамоў узнікла канфліктная сітуацыя. Гаспадары прыватнага дома сцвярджаюць, што неаднойчы бачылі як жыхары размешчанага насупраць двухпавярховага цаглянага дома выносяць попел (таму што кватэры ацяпляюцца дровамі), бульбяныя ачысткі, бутэлькі і іншыя адходы побач з іх ўчасткам.
У сваю чаргу жыльцы двухпавярховіка сцвярджаюць, што асабіста яны выкідваюць толькі попел, а смецяць насельнікі ўсяго раёна Слабады –паведамляе раённая газета “Голас Касцюкоўшчыны”.
Што цікава, кантэйнернай пляцоўкі паблізу двухпавярховага дома няма, але з кожным яго жыхаром мясцовая камунальная служба заключыла дамову на вываз смецця. Па аўторках спецтранспарт забірае бытавыя адыходы, па чацвяргах – другасную сыравіну.
Па меркаванню кіраўніка раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксандра Талкачова вінаватыя ў з’яўленні сметніка жыхары двухпавярховіка, але яны не хочуць прызнаваць за сабой віну. Аднак начальнік інспекцыі сцвярджае, што людзі згодны папрацаваць і прыбраць смецце побач з дамамі. Гэта, на думку спецыяліста, будзе дзейснай мерай для ўсіх бакоў канфлікту. Талкачоў упэўнены, што пасля гэтых крокаў трэба ўсталяваць фотапасткі, якія будуць фіксаваць, хто парушае чысціню і парадак.
Міжнародны дзень пажарных (International Firefighters Day).
Устаноўлены ў памяць трагічных падзей, звязаных з тушэннем ляснога пажару ў снежні 1998 года, які адбыўся ў Аўстраліі. Тады пры выкананні свайго службовага абавязку загінулі пяцёра пажарных. Гэта падзея не была першым выпадкам гібелі змагароў з агнём, аднак менавіта яна падштурхнула да заснавання Міжнароднага дня, калі можна было б ушаноўваць герояў-агняборцаў, а таксама ўшанаваць памяць загінуўшых пры выкананні службовага абавязку.
У якасці даты святкавання быў выбраны дзень ушаноўвання Святога Фларыяна, які лічыцца нябесным апекуном пажарных.
У нашай краіне Дзень пажарнай службы адзначаецца 25 ліпеня на падставе Указа ад 11 верасня 1998 года. Выбар афіцыйнай даты свята не выпадковы. Менавіта 25 ліпеня 1853 года была заснавана пажарная ахова ў г. Мінску.
1715 год. Нарадзіўся Геранім Фларыян Радзівіл (1715–1760).
Дзяржаўны дзеяч ВКЛ, мецэнат.
Падарожнік па Еўропе. Меў шматлікія уладанні, у тым ліку трымаў Крычаўскае староства.
Падчашы, вялікі харужы ВКЛ.
Меў 6-тысячнае войска (па колькасці раўнялася войску ВКЛ) з гарнізонамі ў многіх гарадах, у тым ліку Крычаве. У Бялай, пасля ў Слуцку трымаў кадэцкі корпус.
Задушыў Крычаўскае паўстанне 1743–1744 гадоў.
У 1756 пачаў будаваць на востраве Жыд-возера (перайменаваў яго ў Князьмор, цяпер воз. Чырвонае) мураваны замак пад назвай Венецыя. Меркаваў стварыць на возеры флот з артылерыяй.
Заснаваў тэатр у Бялай і Слуцкі тэатр, артысты для якога рыхтаваліся ў спецыяльнай школе (першая ў Рэчы Паспалітай). Сабраў карцінную галерэю, вялікую бібліятэку.
1819 год. Нарадзіўся Фларыян Міладоўскі(1819–1889).
Беларускі кампазітар, піяніст, педагог.
Вучань віленскага кампазітара Ф. Цібэ, мінскага музыкі Д. Стэфановіча (настаўнік К.Марцінкевіча, С. Манюшкі) У 10-гадовым веку даў свой першы канцэрт, дзе ён выконваў няпростыя творы нават для дасведчаных музыкаў.
У 1836 годзе стаў выкладаць музыку дочкам Б. Тышкевіча і працаваць дырыжорам аркестра ў маёнтку Чырвоны Двор. Пад яго кіраўніцтвам сімфанічны аркестр стаў адным з лепшых прыватных музычных калектываў у Еўропе.
Павышаў сваю адукацыю ў Берліне, Вене, у Францыі. Працаваў у Вільні, у маёнтку Мацкі пад Мінскам, дзе з’явіўся самы знакаміты твор – аперэта «Канкурэнты» на словы М. Лапіцкага і У. Сыракомлі, прэм’ера якой адбылася ў Мінску ў 1861 годзе.
З 1862 года жыў на эміграцыі ў Францыі.
Аўтар аперэт, мес, смыковых квартэтаў, фартэпіянных трыа, санат для фартэпіяна ў 4 рукі, песень, мазуркі, паланэзаў, накцюрнаў, багатэлі.
Памёр 8 ліпеня 1889 года ў Бардо.
1838 год. Быў выкуплены з прыгону Тарас Шаўчэнка (1814–1861).
Яго выкупілі дзеячы культуры
Вядомы ўкраінскі мастак і літаратар. Нацыянальны герой Украіны.
Упершыню праехаў па Беларусі ў 1829 годзе, у час прыезду свайго ўладніка П. Энгельгарта ў Вільню.
У 1843 годзе, здабыўшы волю, Шаўчэнка па дарозе з Пецярбурга да Украіны наведаў Віцебск, Магілёў, Гомель. Гэтым жа шляхам вяртаўся ў Пецярбург у 1847 годзе. Падрымліваў сувязі са многімі беларускімі літаратарамі, удзельнікамі вызваленчага руху.
У 1863 годзе ў Вільні быў выдадзены «Кабзар» Шаўчэнкі на польскай мове ў перакладзе У. Сыракомлі.
Да пачатку XX стагоддзя адносяцца пераклады Шаўчэнкі на беларускую мову, якія зрабілі Янка Купала, А. Гурло, А. Паўловіч. Першым даследчыкам паэтыкі Т. Шаўчэнкі ў Беларусі быў М. Багдановіч. У аснове паэмы Янкі Купалы “Тарасава доля” – жыццёвы шлях вялікага Кабзара.
Перакладалі Шаўчэнку і беларускія паэты міжваеннага і паваеннага часу, у іхнім ліку – Рыгор Барадулін.
У яго гонар у Беларусі усталяваны помнікі ў Брэсце, Слуцку, Гомелі, Мінску, Магілёве (2005). У 2015 годзе помнік у Магілёве быў пашкоджаны вандаламі.
Выява Шаўчэнкі разам з Гогалем і Пушкіным размешчана на мемарыяльнай дошцы на будынку па Ленінскай, 33 у Магілёве.
У Беларусі вуліцы Шаўчэнкі ёсць у шматлікіх гарадах, у тым ліку Бабруйску, Магілёве.
На фота: Апаганены вандаламі помнік Т. Шаўчэку ў Магілёве (справа).
1863 год. У баі з расійскімі войскамі пад Дубічамі загінуў Людвік Нарбут (1832–1863).
Вайсковец, урач, вучоны-мэдык, мецэнат.
Падчас вучобы ў Віленскай гімназіі быў арыштаваны за спробу стварыць «таварыства патрыётаў з мэтай зрабіць паўстанне» і ў 1851 годзе аддадзены ў салдаты на Каўказ.
Вярнуўся на радзіму ў 1860 годзе. Адным з першых стварыў атрад з паўстанцаў у Беларусі, з якім з лютага па красавік 1863 году змагаўся супраць расійскіх войск. Быў ваенным начальнікам Лідскага павета, палкоўнікам.
М. Андрыёлі. Смерць Людвіка Нарбута ў Дубічах.
1904 год. Пачалося будаўніцтва Панамскага канала.
Ён злучае Ціхі і Атлантычны акіяны. Даўжыня 81,6 км. Афіцыйна адчынены 12 чэрвеня 1920 года.
Першым выказаў ідэю аб магчымасці будаўніцтва канала ўраджэнец Крычава Аляксандр Галынскі (1816–1893), падарожнік, пісьменнік, сябра А. Герцана, В. Урублеўскага, К. Маркса, Ф. Энгельса, Дж. Гарыбальдзі, разам з Юліушам Славацкім падарожнічаў па Блізкім Усходзе і па Егіпце. Памёр і пахаваны ў г. Крычаве.
1930 год. Памёр Уладзімір Краснянскі (1863–1930).
Гісторык, дырэктар Мсціслаўскай мужчынскай гімназіі (1906–1911), аўтар кнігі “Город Мстиславль” (1912), даследчык паўстання 1863 года.
Скончыў Пецярбургскі гісторыка-філалагічны інстытут. Выкладаў ў Беластоцкай рэальнай вучэльні, мінскай мужчынскай гімназіі, працаваў у Віленскім цэнтральным архіве старажытных актаў, у канцылярыі Віленскай навучальнай акругі, дырэктарам мсціслаўскай мужчынскай гімназіі, віцебскага рэальнага вучылішча, намеснікам дырэктара Віцебскага краязнаўчага музея.
З’яўляўся членам камісіі па ахове помнікаў даўніны і мастацтва віцебскага акруговага таварыства краязнаўства. Разабраў і сістэматызаваў багатую літаратурную, археалагічную і нумізматычную калекцыю В. Федаровіча. Праводзіў археалагічныя раскопкі ў Барысаўскім павеце.
1932 год. Нарадзіўся Мікола Прашковіч (1932–1983).
Беларускі дысідэнт, перакладчык, адзін з самых таленавітых беларускіх літаратуразнаўцаў ХХ стагоддзя. Адзін з першых пачаў даследаваць паэзію Сімяона Полацкага, абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму “Паэзія Сімяона Полацкага”.
Адзін з першых напісаў вялікі артыкул «Шлях паэта» пра творчасць Ларысы Геніюш (1967).
Спецыялізаваўся па старажытнай беларускай літаратуры. Некаторыя яго выступленні ў друку вылучаліся асаблівай палемічнай завостранасцю і атрымалі шырокі грамадскі рэзананс у Беларусі. Так, рэцэнзія М. Прашковіча на кнігу А. Коршунава пра А. Філіповіча (1965) выклікала рэзка адмоўную рэакцыю галоўнага афіцыёзнага гісторыка Л. Абэцэдарскага
Даверлівы, адкрыты і залішне эмацыянальны М. Прашковіч быў выкарыстаны савецкай дзяржбяспекай, пад пільным наглядам якой знаходзіўся, для дыскрэдытацыі некаторых патрыётаў, фабрыкацыі справы і выкрыцця ў 1973-1974 гадах «гнязда беларускіх нацыяналістаў» у АН БССР, у выніку чаго пацярпела цэлая група беларускіх навукоўцаў.
Па абвінавачанні ў беларускім нацыяналізме ў 1974 годзе быў звольнены з работы ў АН БССР.
Пэўны час заставаўся беспрацоўным, затым працаваў грузчыкам, карэктарам у часопісе «Родная прырода» і газеце «Вечерний Минск».
Трагічна загінуў на пажары 2 лютага 1983 года.
Алесь Белакоз і Мікола Прашковіч
1997 год. Сеферына Хіменэс Малья (1861–1936) абвешчаны Блажэнным і стаў афіцыйным апекуном цыган у каталікоў.
З каталіцкай цыганскай сям’і ў Іспаніі. Ён правандраваў каля 40 гадоў, перш чым асесці ў Барбастра. Быў бяздзетным і таму ўсынавіў асірацелую пляменніцу жонкі Пепіту, падкормліваў бяздомных дзяцей. Праславіўся як сумленны гандляр конямі.
Нягледзячы на сваю непісьменнасць, вучыў цыганскіх і бедных іспанскіх дзяцей асновам хрысціянства, у першую чаргу Бібліі, якую ведаў вельмі добра, і малітвам.
Падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі, якая суправаджалася рэлігійнымі ганеннямі з боку рэспубліканцаў, Сеферына Малья паспрабаваў абараніць святара ад арышту. Па легендзе, пры затрыманні паліцыянты спыталі цыгана, ці ёсць у яго зброя. “Ёсць, і вось яна!” – адказаў той, дастаючы з кішэні пацеркі.
Ён быў забіты разам з іншымі святарамі, місіянерамі, агаліўшы перад смерцю сваю адзіную “зброю” і ўсклікнуўшы: “Слава Хрысту!”. Яго цела было скінута ў брацкую магілу.
2005 год. Памёр Анатоль Сыс (1959–2005).
Культавы беларускі паэт канца ХХ стагоддзя.
Працаваў у Веткаўскай раённай газеце, на Беларускім тэлебачанні.
Сустваральнік Таварыства маладых літаратараў «Тутэйшыя» (1986), актыўны ўдзельнік «Талакі». Яго паэзія, грамадзянянская і творчая пазіцыя аказалі вялікі ўплыў на тагачаснае пакаленне беларускіх паэтаў.
Адзін з арганізатараў і прамоўцаў на першых дэмакратычных акцыях «Дзяды» 1987–1988 гадоў і мітынга супраць разбурэння Верхняга Горада ў Мiнску.
Пахаваны ў роднай вёсцы Гарошкаў на Гомельшчыне.
2012 год. Памёр ураджэнец в. Маслакі Горацкага раёна Міхаіл Булахаў (1919–2012).
Беларускі мовазнавец. Заслужаны дзеяч навукі Беларусі, доктар філалагічных навук, прафесар.
Выхаванец Магілёўскага педінстытута.
Працаваў загадчыкам кафедр рускай мовы Мінскага педінстытута, БДУ, навуковым супрацоўнікам Інстытута мовазнаўства АН БССР.
Даследчык праблем сучаснай беларускай мовы, мовы старажытных беларускіх помнікаў, аўтар прац «Прыметнік у беларускай мове», «Гісторыя прыметнікаў беларускай мовы», «Усходнеславянскія мовазнаўцы».
На сайце Крамля з’явілася паведамленне пра атаку двума украінскімі беспілотнікамі сёння ноччу. Пазней У сацыяльных сетках з’явілася відэа з дымам над Крамлём і ўспышкай над дахам Сенацкага палаца.
Улады Расіі адзначаюць у сваім паведамленні, што «ў выніку распачатых вайскоўцамі і адмысловымі службамі своечасовых дзеянняў» дроны вывелі са строю. Сам Пуцін, падкрэсліваюць у Крамлі, не пацярпеў, яго працоўны графік не змяніўся. Па словах прэс-сакратара прэзідэнта Дзмітрыя Пяскова, Пуціна ў момант нападу ў Крамлі не было, бо ён працуе ў рэзідэнцыі ў Нова-Агарове.
Прэс-сакратар прэзідэнта Украіны Сяргей Нікіфараў заявіў у каментары для СМІ, што Украіна не атакуе чужыя тэрыторыі.
«У нас няма інфармацыі аб так званых начных атаках на Крэмль. Але, як неаднаразова заяўляў прэзідэнт [Уладзімір] Зяленскі, усе наяўныя сілы і сродкі Украіна накіроўвае на вызваленне ўласных тэрыторый, а не на атаку чужых» – заявіў Нікіфараў.
Ён таксама пракаментаваў словы прэс-сакратара прэзідэнта РФ Дзмітрыя Пяскова, які назваў атаку дронаў на Крэмль “тэрактам”. «Тэракт – гэта разбураныя пад’езды дамоў у Дняпры і Умані або ракетны абстрэл вакзала ў Краматорску і многія іншыя трагедыі. А тое, што адбылося ў Маскве, відавочна нагнятанне сітуацыі перад 9 траўня. Чаканы прыём ад нашых супернікаў» – заявіў Нікіфараў.
У раёне аграгарадка Халмы былі знойдзены снарад і граната часоў Другой сусветнай вайны. Дзякуючы пільнасці мясцовых жыхароў боепрыпасы былі выяўлены і знішчаны на месцы групай размініравання – паведамляе краспапольская раённая газета “Чырвоны Сцяг”.
Адзначым, што абодва боепрыпасы былі цэлыя і маглі здэтанаваць, калі б іх своечасова не ліквідавалі.
Па аднаму з месенджараў бабруйчанцы Ларысе патэлефанавалі “супрацоўнікі службы бяяспекі аднаго з банкаў”. Яе папрасілі тэрмінова зрабіць фотаздымак пашпарта і сэлфі на фоне адной са старонак дакумента – нібыта неабходна абнавіць кліенцкую базу.
Нягледзячы на тое, што жанчына цудоўна ведала пра выпадкі тэлефоннага махлярства, упэўнены і буднічны голас суразмоўцы ўнушыў ёй поўны спакой. Яе не прасілі ўзяць крэдыт альбо перавесці грошы, а маніпуляцыі адносіліся толькі да дакумента і базы дадзеных Не сумняваючыся ў правільнасці сваіх дзеянняў, Ларыса тэрмінова зрабіла сканы неабходных старонак пашпарта, выслала ўсё што яе прасілі і дадаткова паставіла сабе “ахоўнае” прыкладанне AnyDesk (насамрэч ахоўным яно не з’яўляецца, а наадварот – дазваляе падлучыцца да выдаленага кампутара і кіраваць ім).
Праз некалькі хвілін пасля завяршэння размовы бабруйчанка апрытомнела – прыгадала, што не з’яўляецца кліентам банка, з якога ёй нібыта тэлефанавалі. Прыкладанне тут жа выдаліла, так што, на шчасце, ні крэдыту, ні мікразайму ад яе імя ўзяць не паспелі – піша “Камерцыйны кур’ер”.
У Быхаве з прэзентацыяй дзейнасці Беларускай нацыянальнай біятэхналагічнай карпарацыі выступіў Данііл Урыцкі – звергнуты ў 2010 годзе прэм’ер-міністр Кіргізіі Даніяр Усенаў, які памяняў сваё прозвішча і перакрэсліў усю сваю старую біяграфію
Беларуская нацыянальная біятэхналагічная карпарацыя рэалізуе маштабны інвестпраект па вытворчасці высокапрадукцыйных збалансаваных камбікармоў. Mogilev.media прысвячала глыбокі эканамічны агляд дзейнасці гэтай карпарацыі ў трох раёнах Магілёўскай вобласці – Глускім, Бабруйскім і Асіповіцкім. Першую частку гэтага агляду можна знайсці тут, а другую тут.
Калі коратка – першапачаткова БНБК выступала як прыватная ініцыятыва і збіралася прыцягнуць маштабныя кітайскія інвестыцыі для стварэння высокатэхналагічнай вытворчасці ў галіне сельскай гаспадаркі. Для гэтага карпарацыі перадаваліся ў кіраванне па некалькі сельскагаспадарчых прадпрыемстваў Магілёўскай вобласці і ў іншых рэгіёнах. Аднак з часм высветлілася, што праект рэалізуецца цалкам за сродкі беларускага бюджэта. На выхадзе ў краіне можа з’явіцца дзяржаўнае прадпрыемства-манапаліст у сельскай гаспадарцы, а пакуль што ініцыятыва, здаецца, буксуе – “калгасы” паказваюць зніжэнне ўраджайнасці, іх магутнасцяў яўна не хапае для такога буйнога праекта.
Быхаўская раённая газета “Маяк Прыдняпроўя” паведамляе, што з прэзентацыяй біякарпарацыі ў горад прыяжджаў генеральны дырэктар БНБК Данііл Урыцкі. Гэта не хто іншы, як былы прэм’ер-міністр Кіргізскай Рэспублікі Даніяр Усенаў, які ў выніку народных пратэстаў, што перараслі ў рэвалюцыю, разам з прэзідэнтам краіны Курманбекам Бакіевым уцёк у Беларусь на запрашэнне Аляксандра Лукашэнкі.
Ужо ў Беларусі Даніяр Усенаў памяняў імя і прозвішча на Данііла Урыцкага. Кіргізскае выданне Кактус.медыя высветлілі прычыну гэтага ўчынку – Усенаў вырашыў цалкам парваць са сваім мінулым.
Выданне прыводзіць словы Курманбека Бакіева, які таксама быў здзіўлены тым, што Даніяр Усенаў вырашыў змяніць імя і прозвішча і стараўся адгаварыць, бо ведаў яго бацьку, што даў Даніяру імя.
“Ён мне адказаў: “Курманбек Саліевіч, я так стаміўся ад усяго гэтага. Я хачу выкрасліць усё са свайго мінулага жыцця і пакінуць у спакоі” – распавёў беглы кіргізскі прэзідэнт.
У Быхаве ЗАТ “Беларуская нацыянальная біятэхналагічная карпарацыя” сустрэлася з кіраўніцтвам раёна, спецыялістамі ўпраўлення па сельскай гаспадарцы і харчаванні райвыканкама, а таксама кіраўнікамі і спецыялістамі сельгаспрадпрыемстваў.
У давернае ўпраўленне тэрмінам на тры гады БНБК перададзены акцыі васьмі сельгаспрадпрыемстваў Быхаўскага раёна.
У палавіне рёнаў Магілёўскай вобласці захоўваюцца абмежаванні пры наведванні лясоў – як вынікае з мапы забарон, апублікаванай на сайце Міністэрства лясной гаспадаркі. Гэта Круглянскі, Бялыніцкі, Бабруйскі, Быхаўскі раёны і ўсе раёны вобласці, а таксама шэраг раёнаў на ўсходзе рэгіёна, што мяжуюць з Расійскай Федэрацыяй плюс Дрыбінскі.
Абмежаванне на наведванне лясоў адзначае, што прагульвацца па лесе, збііраць ягады і грыбы можна, але забараняецца па лясах ездзіць, а таксама распальваць кастры.Таксама нельга ў гэты час у лесе праводзіць масавыя мерапрыемствы.
Вечарам 2 мая ў дзевяціпавярховіку па бульвары Непакораных у Магілёве здарыўся пажар. У кватэры пражывае пенсіянерка 1955 года нараджэння са сваім 46-гадовым сынам. Ратавальнікам удалося выратаваць мужчыну з задымленай кватэры. Ад шпіталізацыі ён адмовіўся. Прычына пажару пакуль невядомая – паведамляе прэс-служба МНС.
Читатели mogilev.media делятся своими впечатлениями от городского праздника
Утрачен первоначальный смысл, но это наверное к лучшему, хотя может кому-то не хватает транспарантов, кумача с надписями «Мир – Труд – Май», из всех утюгов бравурная музыка и девушки с распустившимися берёзовыми ветками, да рабочий люд возвращающийся с демонстрации и слегка подвыпивший по поводу торжества.
Сейчас это праздник труда – 1мая. Как и обещали могилёвские власти, день удался. С 10:00 утра в выходные большой наплыв детей с родителями в парк аттракционов и целых три точки бесплатно.
Длинные очереди в кассы, почему-то банковские карточки не принимаются, так и написано на окошке, но это не беда, есть ещё мелочь в карманах. На все аттракционы спрос, в детские кресла забираются даже не худенькие родители со своими чадами.
Вот так, пробираясь через это море людей, можно убедиться что люди устали от зимы и хотят радости от наступившей весны и первого тепла. Только вот нет тележек с мороженым и бочек с квасом.
Идём дальше. У дворца области песни и пляски, флаги нескольких предприятий, но нет ни одного транспаранта и прочей атрибутики прошлых лет. Зато есть робот, который выполняет голосовые команды, его собрали ребята из могилёвского государственного технологического колледжа.
Площадка называется – «Все профессии важны, все профессии нужны». Здесь проходят мастер-классы, выставка детского рисунка. Можно купить что-нибудь и пожевать. В какой-то момент музыка замолкает и приглашают председателя Октябрьского райисполкома, кого-то отличившегося награждают, но нам надо идти дальше, ведь впереди так много обещанного и интересного.
Видим немногочисленную технику и даже милицейский автомобиль, в нём можно было не только посидеть и подержаться за руль, но и включить спецсигнал с сиреной, рассказать в микрофон родителям про правила дорожного движения.
Мост, Днепр, львы скульптора Воробьёва, спуск в парк Подниколье. Тепло и одновременно прохладный ветерок, идиллия. Мимо новой,старой церкви и уже под музыку, что-то там про славян, приближаемся к мотоциклам и спецтехнике.
Активная фотосессия с Хондами и Харлеями, только сиротливый мотоцикл Минск остался без особого внимания, но некоторым усатым дядькам он всё же нравится.
МЧС разрешает поболтаться на тросе и залезть ребятне в кабину, попозировать для фото и помахать родителям из окна.
Милиция тоже рядом, предлагают детворе примерить бронежилет, шлем, резиновую дубинку и всё это прикрыть стальным щитом, естественно для фото.
Музыка продолжается, «Прощание славянки», но это не конец, вступление к очередной песне. Кругом фотосессии, дети пытающиеся взобраться на скульптуры и конечно очереди за сладкой ватой кукурузой, фастфудом. У кого желание получше закусить имеются ларьки со всякой снедью и шашлыками. По слухам здесь ранее проходили дегустации, но то ли еды было в обрез, то ли людей слишком много.
Обещанные бесплатные батуты тоже присутствовали, про это сигнализировали всё те же длинные очереди из терпеливых родителей. Ну а кто устал, мог отдохнуть на скамеечке или на травке.
Замечен музей советских артефактов. Тоже неплохо увидеть то, что мы уже почти забыли, а дети не знают. Книжки про Ленина, фотографии советского Могилёва, вымпелы и почему-то российский пионерский галстук, а может это французский? Только перевёрнутый.
Не забыли про открытие фонтанов, первый встретил утром, возле дворца области, кто забыл, это где две дивчины купаются. Ещё на спуске лестницы в парк Подниколье. Если перечислять, в центре их тоже хватает, пройдитесь. Самый заметный вдоль улицы Первомайской, многоуровневый и уже прикрытый по бокам молодой зеленью.
Сухой фонтан возле ТЦ «Атриум», произведение господина Головчика. На радость детишек, как и в этот раз, из земли в определённый момент выскакивают гейзеры воды, а особо смелые проскакивают на самокатах и велосипедах. Хохот и визг.
Рядом скромный фонтан, любимый у мамок с колясками, в Комсомольском сквере. Это место так же любят голуби , воробьи даже уточки. А рядом, в паре метрах скульптура мальчика, поливающего бронзовый цветок .
150 – 200 метров по улице суворова, повернуть на садовую (старые названия), а там до Технопарка. Прохлада и радуга от солнца по желанию, брызги и вода вверх, теперь уже каждый день.
Такой вот выдался первый майский день 2023 года. А впереди следующие опусы про День победы, Последние звонки и про дачное настроение перед наступлением лета.
