Официальные сайты райисполкомов Могилевской области, после замечания mogilev.media, начали обновляться. На сайте быховского райисполкома попрощались с директором УКП “Быховский жилкомхоз” Дмитрием Липским, а “замороженные” ресурсы районов пришли в движение.
Дмитрий Липский – пять месяцев неизвестности
Директор УКП “Быховский жилкомхоз” Дмитрий Липский пропал ещё 21 марта, когда его служебный автомобиль остановили и обыскали могилевские правоохранители.
Однако, на официальном сайте местного райисполкома он продолжал числиться руководителем коммунальной службы.
Теперь после слова директор, там стоит двоеточие и пробел, свидетельствующие о том, что место директора вакантно.
Найти нового руководителя службы ЖКХ, скорее всего, будет непросто. Почти все директора, борющиеся за коммунальное процветание Быховского района, покидали свой пост не без помощи правоохранительных органов.
Ходят слухи о том, что должность директора проклята и все, даже самые честные и неподкупные хозяйственники, заняв кресло руководителя быховской службы ЖКХ, поддаются мистическому влиянию, начинают воровать и брать взятки.
Сайты, замершие во времени
Что касается сайта быховского райисполкома, то с него заодно убрали и страничку с решениями “совета депутатов”, которые быховские “слуги народа” перестали принимать еще в 2018 году. Тут, как раз, никакой мистики нет – просто наш ресурс зафиксировал этот вопиющий случай и, на всякий случай, сохранил память о нем в веб-архиве.
Если чиновники Быхова пошли на радикальную меру и просто перестали сообщать о решениях “депутатов” народу, то после нашей публикации о замерших во времени сайтах других райисполкомов, их страницы начали обновляться.
Вряд ли это совпадение. Скорее всего, сработал сигнал сверху: главный идеолог Могилевской области Екатерина Музыченко, недавно получившая медаль “За трудовые заслуги”, с подачи mogilev.media, поняла, что эти самые заслуги еще надо заслужить.
Возможно теперь, Екатерина Анатольевна обратит внимание и на славгородскую. районную газету, где идеологические установки дает чат GPT.
1432 год. Грамадзянская вайна у Вялікім Княстве Літоўскім.
Двое ўплывовых дзеячаў Літвы Жыгімонт Кейстутавіч і Сямён Гальшанскі спрабавалі забіць лідэра краю Свідрыгайлу, якому пашчасціла збегчы ў Полацк.
Свідрыгайла, хоць і быў каталіком, але падтрымліваў праваслаўных вернікаў краіны. У яго былі складаныя адносіны з польскім каралём Ягайлам, якія прывялі да разрыву Літвы з Польшчай.
Па ўцёках Свідрыгайлы, уладу ў Літве захапіў Жыгімонт.
Грамадзянская вайна трывала пяць гадоў. У выніку адзінаўладным Князем стаў Жыгімонт.
Супраць яго таксама ўчынілі змову, за якой стаялі прыхільнікі Свідрыгайлы. Жыгімонта забілі ў Троцкім замку.
1449 год. Паміж Вялікім княствам Літоўскім і Вялікім княствам Маскоўскім падпісаны «дагавор пра вечны мір».
За Вялікім Княствам Літоўскім Масква прызнавала Смаленск і шэраг гарадоў на тэрыторыі цяперашняй Расіі, а таксама землі Украіны. Масковія ж завалодала Ноўгарадам, Ржэвам ды Псковам.
Аддаўшы гэтыя гарады Літва страціла на ўсходніх землях уплыў і саюзнікаў.
1579 год. Войска Рэчы Паспалітай пад кіраўніцтвам караля Стафана Баторыя вызваліла Полацк, які знаходзіўся пад кантролем Маскоўскага царства 16 гадоў.
Полацк значна пацярпеў у Інфлянцкую вайну, асноўныя баявыя дзеянні якой прыйшліся на тэрыторыю ваяводства.
У 1563 годзе, па аблозе, якая працягвалася некалькі тыдняў, Полацак захапіла маскоўскае войска на чале з Іванам IV Тыранам. Захопнікі вывелі ў Маскву 50-тысячны палон, у тым ліку ўсю шляхту. Некалькі тысячаў палонных загінулі ў дарозе ад марозу і голаду. Апроч таго, акупанты забілі ў Полацку ўсіх каталікоў, а юдэяў патапілі пад лёдам Дзьвіны і Валовага возера.
Толькі праз 15 гадоў кароль і вялікі князь Стэфан Баторы вызваліў места.
1832 год. Нарадзіўся Людвік Нарбут.
Вайсковец, адзін з кіраўнікоў паўстання 1863-1864 гадоў.
У 1850 годзе арыштаваны за спробу стварыць «общество патриотов с целью произвести восстание», а ў 1851 сасланы ў салдаты на Каўказ.
Адным з першых стварыў атрад з паўстанцаў у Беларусі, з якімі з лютага па красавік 1863 году змагаўся супраць расійскіх войск. Быў ваенным начальнікам Лідскага павета, палкоўнікам.
Загінуў у баі пад Дубічамі.
1850 год. Нарадзіўся этнограф Аляксандр Шыманоўскі.
Нарадзіўся ў Бабруйскім павеце Мінскай губерніі.
У час паездак на радзіму сабраў матэрыял па беларускаму фальклору і этнаграфіі і склаў зборнік «Мінская губерня і яе народная творчасць у сувязі з апісаннем народных свят і абрадаў» (песні, казкі, загадкі, прыказкі, гаспадарча-этнаграфічныя назвы і інш., 1898 г.).
1885 год. Нарадзіўся Генадзь Багдановіч.
Грамадскі дзеяч.
Выдавец віленскай газеты «Незалежная думка», выкладаў у віленскай гімназіі, віцебскіх педагагічным тэхнікуме і ветэрынарным інстытуце.
15 ліпеня 1930 году арыштаваны савецкімі органамі па сфабрыкаванай справе «Саюзу вызвалення Беларусі». У 1931-ым сасланы ў Кіраўскую вобласць Расіі.
Паўторна арыштаваны 25 ліпеня 1937 году. Загінуў у зняволенні. Абставіны смерці невядомыя.
Рэабілітаваны 15 лістапада 1957.
1922 год. Нарадзіўся Ўладзімір Шыцік.
Журналіст, пісьменнік.
Працаваў на шклоўскай папяровай фабрыцы «Спартак», у шэрагу газет.
Аўтар фантастычных твораў і дэтэктываў.
1990 год. Пачаўся працэс аб’яднання Германіі.
У Берліне падпісаны Дагавор аб устанаўленні германскага адзінства паміж Федэратыўнай Рэспублікай Германіяй і Германскай Дэмакратычнай Рэспублікай.
Афіцыйнае абʼяднанне ФРГ і ГДР адбылося 3 кастрычніка 1990 года.
ГДР спыніла сваё існаванне як дзяржава, а Заходні Берлін перастаў быць самастойнай палітычнай адзінкай з асаблівым міжнародным статусам.
1996 год. Спыненае вяшчанне незалежнай беларускамоўнай радыёстанцыі «Радыё 101,2».
Была спадкаемніцай радыёстанцыі «Беларуская маладзёжная», якую зачынілі ў 1994 годзе незадоўга да першых прэзідэнцкіх выбараў. За тым рашэннем стаяў прэтэндэнт на пасаду прэзідэнта прэм’ер-міністр Вячаслаў Кебіч.
Фармальнай прычынай для закрыцця Радыё 101,2 стала тое, што, нібы, перадатчык радыёстанцыі стварае перашкоды міліцэйскім каналам «Алтай».
Частата 101,2 FM была перададзеная пазней для вяшчання іншым радыёстанцыям. З 2003 года на частаце 101,2 МГц працуе радыёстанцыя «Пілот ФМ», якая належыць Беларускаму рэспубліканскаму саюзу моладзі.
На «Радыё 101,2» аўтарскія перадачы і эфіры вяліся па-беларуску, была ўведзеная прынцыповая адмова ад рускамоўных песень.
Улетку 1996 года радыёстанцыя выйшла на самаакупнасць.
“Радыё 101,2” – першай распачало практыку выступленняў музычных гуртоў у жывым эфіры.
Па закрыцці радыёстанцыі ў яе студыі былі запісаныя супольныя музычныя праекты «Народны Альбом» і «Я нарадзіўся тут».
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
ОАО “Бобруйскбытуслуги” выставило на продажу помещение одной из старейших и популярных парикмахерских, расположенное в центре города.
Как пишет komkur.info, недавно на первом этаже здания, где находится парикмахерская “Фантазия”, по ул. Горького, 28 появилось объявление “Продается”. Причиной стало то, что, по словам директора «Бобруйскбытуслуг» Валерия Агиенко, это место в центре города на площади достойно лучшего дизайна, обновления интерьера и так далее.
“А у «Бобруйскбытуслуг» на данный момент, к сожалению, не имеется средств для таких инвестиций. Есть надежда, что новый владелец будет более свободен в средствах для того, чтобы облагородить это помещение” – сказал он.
Поэтому, по его утверждению, говорить о том, что “Фантазия” закрывается, еще преждевременно. Возможно, удасться договориться с новым владельцем помещения об аренде части помещения или его всего для ее сохранении там парикмахерской.
По словам Валерия Агиенко, на сегодняшний день в штате парикмахерской «Фантазия» 15 человек. “Независимо от результатов переговоров все люди будут трудоустроены на предприятии «Бобруйскбытуслуги» – говорит директор. “Если найдем общий язык с новыми владельцами, то часть штата останется на прежнем рабочем месте”
Он пообещал, что в течение сентября “Фантазия” будет работать в обычном режиме. Аукцион по продаже помещения намечен на 2 сентября 2025 года.
Дом №28 по ул. Горького построен еще в 1961 году. А парикмахерская «Фантазия» находится в нем предположительно с конца 1970-х годов.
Завод в Бобруйске стал лидером по количеству выпущенных им колесных дисков и занесен в книгу рекордов Беларуси. Что за книга?
Бобруйский завод тракторных деталей и агрегатов, филиал «МТЗ-Холдинга», занесен в книгу рекордов Республики Беларусь, за выпуск 5,73 миллиона колесных дисков. Получен соответствующий сертификат, но остаются вопросы:
Сколько конкурентов у предприятия и кого оно обогнало?
Что за книга рекордов в Беларуси и как в нее попасть?
Рекорды, занесенные в книгу рекордов Беларуси весьма сомнительны. Например, если в стране всего одна АЭС, то она будет безусловным лидером в производстве атомной электроэнергии в Беларуси. Если в стране вечный “президент”, то он побьет всех и вся по количеству лет проведенных у власти.
Основные достижения в этой книге интересны лишь с точки зрения гигантизма. Например, городейский сахарный комбинат выпустил кубик прессованного сахара весом 135 килограммов и потратил на это месяц. А в Рогачеве выпустили самую большую банку сгущенного молока весом в одну тонну.
В общем, осознание того, что беларуские микрокалькуляторы самые большие микрокалькуляторы в Беларуси, особого величия нации не добавляет.
Справедливости ради стоит отметить, что в книге рекордов Беларуси есть и достойные уважения достижения. Например – самый старый счетчик электроэнергии выпуска 1918 года, сохранивший свою функциональность.
Правда, заслуга принадлежит вовсе не беларусам – прибор выпущен фирмой “Deutsche Zählergesellschaft m. b. h. Hamburg”.
Труп местного жителя был найден в колодце в деревне Евдокимовичи Шкловского района. Следователи не думают, что это криминал.
Мертвого 66-летнего мужчину обнаружили его коллеги. Местный житель не вышел на работу и перестал выходить на связь. Коллеги поехали на дачу его брата, которому он помогал с благоустройством, там и обнаружили его тело.
Как пишет шкловская районка «Ударны фронт», ссылаясь на слова представителя УСК по Могилевской области, пока следователи не рассматривают криминальных причин смерти мужчины – думают, что ему просто стало плохо при проведении работ в колодце. Развеять все сомнения должна судебно-медицинская экспертиза. Никакого уголовного дела, поэтому, не возбуждалось, проходит проверка.
Главный редактор газеты “Прысожскі край” заказывает тексты о жизни района у чата GPT. В этот коллективный труд Виктория Городецкая вкладывает только 11 процентов собственных мыслей. Это – фамилии славгородских чиновников.
Из БРСМ – в районную газету
Повествования славгородской районной газеты, особенно те, что пишет ее главный редактор, всегда отличались чрезмерной высокопарностью и псевдопатриотизмом.
Такой журналистский стиль можно было объяснить странным кадровым решением славгородских властей, которые назначили главой печатного органа райисполкома местную активистку, имеющую весьма туманное представление о журналистике.
Виктории Городецкой сорок пять лет. Свою карьеру она начала со скромной должности руководителя театрального кружка в доме детского творчества. Уже через год работала в славгородском районном комитете ОО «Белорусский патриотический союз молодежи».
Вот основные вехи ее биографии:
С 2002 по 2007 годы заведовала отделом радиовещания редакции районной газеты.
В 2005-м, скорее всего заочно, окончила УО «Белорусский государственный университет культуры и искусств».
С 2007 года была первым секретарем Славгородского районного комитета ОО «Белорусский республиканский союз молодежи».
В 2024 году, из-за возрастных ограничений в БРСМ, была назначена главным редактором районной газеты.
Городецкая, как любой культработник, любит петь, а как опытная активистка – пускать пыль в глаза начальству. А вот с журналистикой отношения у нее не сложились. Тут главному редактору на выручку и пришел чат GPT.
В статье об августовской учительской конференции в Славгороде, Виктория Городецкая придала тексту, написанному ИИ, местный колорит, вставив в него лишь фамилии действующих лиц.
Любой желающий может проверить это, вставив творение Городецкой в окошко ресурса проверки уровня искусственного интеллекта в тексте и увидеть то, насколько низок уровень интеллекта Виктории Владимировны в сравнении с ее виртуальным помощником.
Использование современных технологий, особенно в таких отсталых районах, как Славгородский, конечно, дело похвальное.
Однако, там, благодаря Городецкой, похоже сбываются самые худшие опасения сторонников теорий заговора – власть над присожским краем захватывает искусственный интеллект.
Абвешчаны рэзалюцыяй Асамблеі Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў у 2010 годзе.
Міжнародная канвенцыя аб абароне асобаў ад гвалтоўных знікненняў была прынятая 20 снежня 2006 года Генеральнай асамблеяй ААН.
Ею заяўлялася заклапочанасьць павелічэннем колькасці гвалтоўных або не добраахвотных знікненняў у свеце. Сярод іх называліся арышт, затрыманні і выкраданні. Занепакоенасць была выказаная ростам паведамленняў аб пераследзе, жорсткім абыходжанні і запалохванні, якія зазнаюць сведкі або сваякі зніклых асобаў.
Дакумент падпісалі амаль 100 дзяржаваў, 50 ужо ратыфікавалі. Беларусь падпісала канвенцыю, але не ратыфікавала.
У 1999 годзе ў Беларусі бясследна зніклі: былы міністр унутраных спраў Юры Захаранка і віцэ-спікер Вярхоўнага Савета XIII склікання Віктар Ганчар, а таксама прадпрымальнік Анатоль Красоўскі ды былы асабісты аператар Лукашэнкі, аператар расійскага тэлеканалу ОРТ Дзмітрый Завадскі.
1481 год. Пакараныя смерцю на публічным абезгалоўліванні князі Іван Гальшанскі і Міхаіл Алелькавіч.
Іх звінавацілі ў змове супраць Караля польскага і Вялікага князя літоўскага Казіміра.
Змоўнікаў пакаралі ў Вільні.
Паводле адной версіі, змоўнікі збіраліся запрасіць караля ў Кобрын на вяселле, на ім забіць караля і ўзвесці на велікакняжацкі сталец Міхаіла Алелькавіча.
Паводле іншай версіі, забіць караля Казіміра хацелі, каб адарваць ад Вялікага Княства Літоўскага і далучыць да Маскоўшчыны землі да Бярэзіны.
1860 год. У Магілёве асвечаны новы драўляны мост цераз р. Дняпро.
Быў пабудаваны менш як за год па праекце інжынера Ф.Ястржэмбскага. Прастаяў да 1941 года, калі быў узарваны сапёрамі Чырвонай Арміі. Немцы яго аднавілі і карысталіся да канца вайны.
1866 год. Нарадзіўся Канстанцін Скірмунт.
Гаспадарчы і палітычны дзеяч Беларусі і Польшчы, дыпламат.
Адзін з заснавальнікаў Гродзенскага таварыства сельскай гаспадаркі, Мінскага таварыства ўзаемнага страхавання, Краёвай партыі Літвы і Беларусі, Польскага нацыянальнага камітэту ў Парыжы.
У 1909–1917 гадах быў членам Дзяржаўнага савету ад Гродзенскай губерні.
Амбасадар Польшчы ў Італіі, Вялікабрытаніі, у 1921-1922 гадах міністр замежных спраў Польшчы.
1885 год. Памёр Юльян Корсак.
Паэт і перакладчык.
Блізкі сябар літаратараў Адама Міцкевіча і Антона Адынца.
Аўтар двух зборнікаў вершаў, сярод якіх былі творы з беларускай тэматыкай.
Развіваў рамантычны стыль лірычнай паэзіі, у якой выкарыстоўваў класічныя i беларускія фальклорныя матывы.
Некаторыя вершы пакладзены на музыку Станіславам Манюшкам.
1893 год. У Магілёве адбыўся землятрус.
Яго сіла склала 4 балы па шкале Рыхтэра.
Яшчэ фіксаваліся землятрусы 12 лістапада 1896 года, 4 балы, 4 сакавіка 1977, 4-5 балаў, 30 мая 1990, 3-4 балы.
1919 год. Утворана Мінская беларуская школьная рада.
Дзейнічала ў 1919-1920 гадах і стала асновай для стварэння Беларускай цэнтральнай школьнай рады.
У прэзідыум Рады ўваходзілі Сымон Рак-Міхайлоўскі (старшыня), Вацлаў Іваноўскі, Усевалад Ігнатоўскі, Аркадзь Смоліч.
Рада кіравала дзейнасцю беларускіх навучальных устаноў Мінскай губерні, стварала беларускія школы і культурна-асветныя гурткі, павятовыя і валасныя беларускія школьныя рады, арганізавала ў Мінску і Слуцку беларускія настаўніцкія курсы.
Намагалася стварыць беларускі нацыянальны ўніверсітэт.
Спыніла дзейнасць у ліпені 1920 году з прыходам бальшавікоў.
1929 год. Памёр Паўлюк Трус.
Паэт, публіцыст. Сябра літаратурнага аб’яднання «Маладняк».
Скончыў Беларускі педагагічны тэхнікум, у якім наведваў лекцыі Якуба Коласа, Міхайлы Грамыкі, Усевалада Ігнатоўскага, сустракаўся з Янкам Купалам.
Быў пастаянным удзельнікам студэнцкага хору, пастановак п’ес.
Займаўся апрацоўкай фальклорна-паэтычных матэрыялаў для кампазітараў.
Выдаў два зборнікі паэзіі «Вершы», суаўтар серыі літаратурных пародыяў.
Пасмяротна выйшлі «Творы» (1935), кнігі Выбраных твораў (10 выданняў, у 1931-1979), «Новай квадры настаў маладзік» (вершы і паэмы, 1984).
Для дзяцей была выдадзеная кніга паэзіі «Падаюць сняжынкі» (1983).
У гонар Паўлюка Труса названыя вуліцы ў Мінску і Уздзе.
1954 год. Нарадзіўся Аляксандр Лукашэнка.
Палітык.
У 1994 годзе абраны прэзідэнтам Рэспублікі Беларусі. У выніку недэмакратычных рэферэндумаў працягнуў свае паўнамоцтвы і дамогся фактычна пажыццёвага аўтарытарнага кіравання краінай.
У 2020 годзе адбыліся масавыя пратэсты супраць вынікаў чарговых прэзідэнцкіх выбараў, на якіх выйграла Святлана Ціханоўская, але афіцыйна абвясцілі пераможцам Лукашэнку. Пратэсты былі жорстка здушаныя. Рэпрэсіі трываюць дагэтуль. Лукашэнка не прызнаны кіраўніком дзяржавы краінамі Захаду.
1975 год. Нарадзілася Наталля Цылінская.
Веласіпедыстка, палітык.
Васьміразовая чэмпіёнка свету, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў 2004. Заслужаны майстар спорту Беларусі.
Член Канстытуцыйнай камісіі па змяненні Канстытуцыі Беларусі.
2009 год. На Radom Air Show у польскім Радаме разбіўся беларускі знішчальнік СУ-27 з 61-авіябазы з-пад Баранавічаў.
Загінулі два лётчыкі-беларусы: палкоўнікі Аляксандр Жураўлевіч і Аляксандр Марфіцкі.
Жураўлевіч быў кіраўніком другой у гісторыі Беларусі авіяцыйнай акрабатычнай групы «Крылы Беларусі», якую створанылі ў 2009 годзе.
Лётчыкі выконвалі складаную фігуру пілатажу.
Пілотам загадалі катапультавацца, але яны не падпарадкаваліся, бо самалёт быў заблізка да гледачоў і жылых пабудоў. Машына абрынулася за 100 метраў ад дамоў.
Рашэннем Рады гміны Гузд у 2010 годзе каля Радаму паставілі помнік беларускім лётчыкам.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў
Министр жилищно-коммунального хозяйства Геннадий Трубило посетил Могилевский мусороперерабатывающий завод и рассказал об образовании и науке.
Рассказывают, что в начале немецко-советской войны генералы отступающей армии сами хватались за пистолеты и автоматы и шли в бой. Теперь в белорусском образовании, наверное, также пришло время в неравный бой вступить генералам, причем не важно каких родов войск.
Именно такой бой с неверием в качество белорусского образования прошел на коммунальном унитарном предприятии «Могилевский мусороперерабатывающий завод». Туда на ставший традиционным День информирования приехал министр ЖКХ Геннадий Трубило, чтобы выступить на тему «Образование и наука – движущие силы развития общества и государства». Интересно, что сам он в этих сферах никогда не работал.
По его словам, как пишет сайт провластных профсоюзов Могилевской области, в Беларуси реализуется принцип непрерывности образования и созданы все необходимые условия для обучения и воспитания граждан, а выбор курса на создание социального государства позволил определить верную стратегию развития национальной системы образования.
Больше ничего важного на тему образования, если верить вышеупомянутому сайту, работники могилевской мусоропереработки от своего самого главного шефа не услышали. Что в общем-то естественно, выступал ведь не академик и не министр образования, а глава ведомства, отвечающего за лифты, трубы и вывоз отходов. Хотя, конечно, могилевчанам было приятно услышать от высокопоставленного гостя благодарность в свой адрес за вклад в развитие ЖКХ.
Но вот со своей задачей, судя по отчету профсоюзов, Трубило не справился – не победил он неверие в качество белорусского образования на одном отдельно взятом заводе. Потому что в отличие от генералов той войны на нем его поражение никак не могло отразиться. Поэтому была у него, на самом деле, не битва, а обычное советское очковтирательство.
Былы пробашч каталіцкай парафіі ў Шуміліне Віцебскай вобласці Анджэй Юхневіч апынуўся ў той жа бабруйскай калоніі, дзе і другі палітзняволены каталіцкі ксёндз Генрых Акалатовіч.
Пра памяшчэнне ксяндза Юхневіча ў бабаруйскую калонію №2 нядаўна даведаліся вернікі, піша “Katolik.life. Неафіцыйнае”.
Пасля ўступлення прысуду ў сілу святар перажыў доўгі і цяжкі працэс этапавання ў калонію: з СІЗА Віцебска праз СІЗА Гомеля. Зараз пісаць лісты айцу Анджэю (лепш – на рускай мове) можна па адрасе: Юхневичу Анджею Марьяновичу ИК №2, 213800, г. Бобруйск, ул. Сикорского, 1.
Дарэчы, у той жа бабруйскай калоніі знаходзіцца палітзняволены ксёндз Генрых Акалатовіч, асуджаны на 11 гадоў зняволення, за нібыта “здраду дзяржаве”.
Як піша Праваабарончы цэнтр “Вясна”, святара Анджэя Юхневіча затрымалі 8 траўня 2024 году. 24 чэрвеня стала вядома, што ён не выйшаў на волю з віцебскага ІЧУ пасля адбытых 45 сутак арышту. Ён быў чатыры разы адміністрацыйна арыштаваны, у тым ліку паводле за нібыта правядзенне “несанкцыянаванага пікету” — размяшчэнне ўкраінскага сцяга ў акаўнце сацыяльнай сеткі. З перадач яму дазволілі толькі лекавыя сродкі.
30 красавіка ў Шуміліне айцу Анджэю быў вынесены прысуд. Вернікі даведаліся, што святар асуджаны да 13 гадоў зняволення, пры тым, што абвінавачванне настойвала на тэрміне ў 15 гадоў. Працэс вяла старшыня суда Шумілінскага раёна Іна Грабоўская.
Святар цалкам адмаўляў абвінавачванні і спрабаваў даказаць сваю невінаватасць. Наколькі вядома, абвінавачванне будавалася на паказаннях адной або некалькіх “ахвяр” — не выключана, што яны давалі іх пад ціскам. Па тых звестках, якія дайшлі да вернікаў, у справе святара гаворка ідзе пра падзеі прыкладна 10-гадовай даўніны. Сам святар у судзе трымаўся ў добрым стане духу. Пры гэтым у дыяцэзіі, як сцвярджаецца, ніколі ні ад каго не атрымлівалі скаргаў на айца Анджэя.
29 ліпеня Віцебскі абласны суд пакінуў без зменаў прысуд Анджэю Юхневічу. Скарга святара, як і яго довады аб невінаватасці, былі адхіленыя. Справа разглядалася ў закрытым рэжыме, як і раней у Шуміліне.
На ОАО “Горкилен” во время раскрутки рулона льняного волокна один из сотрудников предприятия обнаружил ручную гранату Ф-1.
Как пишет горецкая районка “Горецкие новости”, граната могла случайно попасть в рулон еще на этапе заготовки. При работе сельхозтехники она оказалась вместе с лентой льна в прессовочной камере, а затем – в готовом тюке, доставленном на переработку.
Подобные случаи уже фиксировались ранее. Так, несколько лет назад на Горецком свеклопункте ОАО «Городейский сахарный комбинат» в вагоне с корнеплодами обнаружили минометную мину. Тогда она также была «собрана» сельхозмашиной во время уборки урожая.
В то же время специалисты отмечают, что количество находок боеприпасов постепенно снижается. С начала года саперы девять раз выезжали в Горецкий район: ими уничтожено 139 артиллерийских снарядов, 36 минометных мин и три гранаты. Особо крупные партии боеприпасов были выявлены летом военнослужащими 52-го отдельного специализированного поискового батальона вблизи деревни Победная.
