Пир кадровиков Могилевщины во время кадрового голода

Сегодня 19 июня 2025 года в Могилеве проходит Межотраслевой форум работников кадровых служб, на котором вряд ли назовут истинные причины кадрового голода в области.

Форум проходит под громким лозунгом: «Кадры. Вектор на развитие». Пока с трибун звучали речи о «бережном отношении к человеку», тысячи жителей области продолжают уезжать, а кадровая яма лишь растет.

Председатель Могилевского облисполкома Анатолий Исаченко открыл собрание кадровиков высокопарными словами: мол, главный ресурс региона — это люди, а кадровая политика держится на «уважительном и требовательном» отношении к ним. В зале раздавали почетные грамоты и благодарности за «успехи» в этой самой политике.

Помощник Лукашенко по Могилевской области Сергей Наливайко заверил, что такие форумы «выкристаллизуют новые подходы», а государство якобы уже создало все условия: гарантирует первое рабочее место, поддерживает оплату труда и балансирует интересы гражданина и государства.

Реальность давно опровергает эти отчеты. Так, за один только год — с 1 января 2024 года по 1 января 2025 года — население Могилевской области, по данным Белстата, сократилось на 10 тыс. человек. Было 981 174 человек, а стало 971 365 человек. Понятно, что среди выбывших не только трудоспособные граждане, но могут ли в такой ситуации увеличиться трудовые ресурсы? В 2019 году трудовые ресурсы в регионе составляли 569790 человек, а по итогам 2023 – 558940, т.е. сокращение к 2024 году приблизительно на 10 тыс. человек.

Данные независимых экспертов и аналитиков говорят о тысячах молодых людей, уехавших за границу или в Минск — туда, где оплата труда выше, а атмосфера в коллективе не пронизана страхом.

Ключевая проблема — не только низкая зарплата (средняя по области — одна из самых низких в стране) и отсутствие перспектив. Реальный «кадровый голод» спровоцирован массовыми увольнениями и эмиграцией специалистов после волны политических репрессий 2020–2021 годов. И эти репрессии не прекращаются и поныне. Учителя, врачи, инженеры и даже рядовые клерки — тысячи людей были уволены, вынуждены сменить профессию или просто уехали, чтобы не жить под прессингом проверок и угроз.

Форумы, грамоты, отчеты — все это хорошо смотрится в репортажах в провластных СМИ, но не меняет сути. Работников в Могилевской области не хватает почти во всех секторах. Официально чиновники это называют «демографическим вызовом», но они сознательно игнорируют очевидное: кадры бегут не только за зарплатой, но и от репрессий, атмосферы доносов и обязательных «верных» взглядов.

Любой аналитик подтвердит: никакие гарантии «первого места» не удержат молодого специалиста, если над ним угроза уголовного дела за комментарий в соцсетях или давление за отказ подписывать «нужное» коллективное письмо. Пока остается эта реальность — форумы остаются пустой декорацией, за которой кадровый голод лишь увеличивается.

Для того, чтобы ситуация изменилась, нужно не помпезные форумы проводить с награждениями за заслуги которых на сегодняшний день в Могилевской области просто нет, а прекратить политические чистки, пригласить уволенных специалистов, создать реальные механизмы защиты от давления и обеспечить конкурентную оплату труда и свободу самовыражения.

В противном случае, каждый новый «форум кадровиков» — лишь пир во время кадровой чумы.

Фотоснимок: “Могилевские ведомости”

Памерла былая палітзняволеная з Магілёва Ганна Кандраценка – дыягназ ёй паставілі яшчэ на зоне

Ганна Кандраценка была асуджаная да трох гадоў пазбаўлення волі. У калоніі ёй паставілі дыягназ – рак.

5 лютага 2025 года не стала палітзняволенай з Магілёва Ганны Кандраценка. Пра смерць 39-гадовай жанчыны стала вядома толькі цяпер – паведамляе “Наша Ніва”. У калоніі, падчас трохгадовага зняволення, у яе быў дыягнаставаны рак шыйкі маткі. Ганна Кандраценка памерла праз поўгады пасля вызвалення. З родных у яе засталася толькі маці-пенсіянерка, якая жыве ў Чавускім раёне.

Ганну Аляксандраўну Кандраценку абвінавацілі адразу па трох артыкулах Крымінальнага кодэкса: абраза прадстаўніка ўлады, абраза Лукашэнкі і абраза суддзі альбо народнага засядацеля. Працэс праходзіў у 2022 годзе, яго вяла суддзя Наталля Панасенка.

суддзя
Суддзя Суда Ленінскага раёна г. Магілёва Наталля Панасенка

Вось што пра Ганну Кандраценка расказвала былая сукамерніца, таксама палітзняволеная: “Аня загіне ў тых турмах. Да яе следчы ў калонію прыехаў, а яна нагаварыла на новы тэрмін. Ані вельмі цяжка, у яе падтрымкі амаль не было ад родных, у яе толькі мама пенсіянерка, якая жыве на мінімальную пенсію.

Аня высокая і худзенькая. У яе псарыяз, які пасля працы з сінтэпонам яшчэ больш прагрэсаваць пачаў. Аня ніткі абразала і выварочвала рэчы. Ад тых шмулянняў аб тканіну ў яе стала ўсе горш”.

Акрамя псарыяза, у калоніі ў Ганны Кандраценка дыягнаставалі рак. Нягледзячы на гэта, яе не выпусцілі датэрмінова, а наадварот, дадалі яшчэ адзін тэрмін. За каментарый на адрас інспектара ДАІ Светлагорскага РУУС Андрэя Баграёнка, суддзя Вольга Краўчанка прысудзіла Ганне год пазбаўлення волі і 50 базавых велічынь штрафу, але новы тэрмін быў паглынуты ранейшым, больш строгім.

Суддзя Краўчанка
Суддзя Суда Кастрычніцкага раёна г. Магілёва Вольга Краўчанка

Ганна Кандраценка адбыла свой тэрмін цалкам. Яна вызвалілася 20 чэрвеня 2024 года. На свабодзе Ганна прабыла трохі больш за паўгода, змагаючыся са сваёй хваробай. Па словах аднавяскоўцаў, пасля смерці дачкі яе маці вядзе «пустэльніцкі лад жыцця».

Рэпрэсіі і ціск міліцыі давялі жыхарку Пінска да самазабойства

Учора 60-гадовая жыхарка пінскага раёна Святлана Круцікава кінулася пад цягнік, не вытрымаўшы ціску з боку сілавікоў піша Dissidentby.  Жанчыну шмат разоў судзілі за “экстрэмізм”, яна неаднаразова падвяргалася арышту, а апошні суд праходзіў каля месяца таму – за “распаўсюд экстрэмісцкіх матэрыялаў”.

Па меркаванні знаёмых жанчыны, яна не вытрымала вобшукаў, пазбаўлення волі, праверак і рэгулярнага псіхалагічнага ціску з боку міліцыі. 10 снежня Святлана Круцікава кінулася пад цягнік, і, як адзначае выданне, іншых абставінаў для такога ўчынку ў жанчыны быць не магло – яна была вельмі актыўнай і жыццярадаснай.

У Магілёве апячаталі кватэру былой палітзняволенай Анастасіі Булыбенка

Кватэра засталася ёй у спадчыну ад бацькі, які прапаў без вестак.

У былой палітзняволенай, што адсядзела два гады калоніі па так званай “справе студэнтаў” Анастасіі Булыбенка апячаталі кватэру ў Магілёве – паведамляе Беларуская асацыяцыя журналістаў. Кватэра – гэта адзінае, што засталося ёй ад бацькі, які знік без вестак у 2009 годзе.

У сваім каментарыі БАЖ дзяўчына распавяла, што не ведае дакладна, у які час і ў межах якой крымінальнай справы была апячатаная кватэра.

– Дакладная прычына, па якой апячаталі маю кватэру, мне невядомая. Можа быць, гэта з‑за працы ў БАЖ, але я не магу ведаць дакладна. Я ўдзячная БАЖ за тое, што мяне прынялі ў каманду практычна год таму: менавіта тады я мела вялікую патрэбу ў падтрымцы і даверы, якія і змагла там атрымаць. Я ганаруся сваёй працай і дакладна ведаю, што я не адна. Працуем далей. Працуем яшчэ больш і набліжаем перамены. – сказала Анастасія Булыбенка ў каментары БАЖ.

Акрамя БАЖ, дзяўчына актыўна супрацоўнічае з ініцыятывай «Вольныя паштоўкі», з Беларускай асацыяцыяй бізнэсаў за мяжой, месяц здымалася для сацсетак «Салідарнасці» – усе яны прызнаныя ці то «экстрэмісцкімі матэрыяламі», ці то «экстрэмісцкімі фарміраваннямі».

Фота: prisoners.spring96.org

Юрый Бубнаў і Ганна Скрыган на волі

Магілёўскія палітзняволеныя навукоўцы датэрмінова былі выпушчаныя на свабоду – паведамляюць крыніцы mogilev.media.

Былы прафесар Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта харчавання сацыёлаг Юрый Бубнаў і былая дацэнт Беларуска-Расійскага ўніверсітэта, эколаг Ганна Скрыган, асуджаныя па палітычных матывах на два гады калоніі кожны, раней тэрміну былі вызваленыя з турмы. Прафесара Юрыя Бубнава бачылі ў кампаніі сяброў у адной з кавярняў горада. Таксама вядома, што эколаг Ганна Скрыган знаходзіцца дома.

Доктар сацыялагічных навук, прафесар Юрый Бубнаў быў асуджаны 12 студзеня і асуджаны ў траўні 2023 года да двух гадоў калоніі. З улікам знходжання ў СІЗА, яму заставалася сядзець яшчэ каля двух месяцаў. Таксама ў траўні 2023 года на сваёй радзіме ў Расіі была затрыманая магілёўская эколаг, кандыдат геаграфічных навук Ганна Скрыган. Яна была асуджаная таксама да двух гадоў калоніі. У верасні яна выйшла на волю – паведамляюць праваабаронцы.

«Химия» и штраф ждали могилевчанина, вернувшегося из России

В Могилеве вынесен очередной приговор участнику массовых протестов 2020 года. Раньше за это же посадили его отца.

Близится новая фальсификация выборов, а лукашенковцы еще гоняются за белорусами, выступившими против «трехпроцентного» в 2020-м.

В суде Ленинского района Могилева рассмотрено дело 21-летнего могилевчанина, который после протестов прятался в России, сообщает правозащитный центр «Весна».

На Родине молодого человека терпеливо «ждали».

Приговор – 2 года «домашней химии» и штраф в 20 базовых величин по традиционной уже для белорусов части первой статьи 342 – организация и подготовка действий, “грубо нарушающих общественный порядок” или активное участие в них.

По этой же статье был осужден и отец парня, который признан политзаключенным. Он получил два с половиной года “химии”.

Фото из открытых источников.

В Славгороде не любят красно-зеленых флагов

Силовики, сами того не понимая, продемонстрировали свое подсознательное отношение к “госсимволике”.

Один из милицейских ресурсов сообщает, что в изолятор временного содержания помещены два молодых человека из Славгорода. Их подозревают в том, что  они, якобы в состоянии алкогольного опьянения, сорвали два флага с «закатом над болотом». Один бросили у стены здания, второй швырнули на клумбу. Подробности происшествия неизвестны, как и дата задержания парней.

Примечательно то, что силовики заблюрили флаги на фотографиях, как обычно поступают с отходами жизнедеятельности или травматичными изображениями.

Между тем, любому нормальному человеку психологическую травму скорее нанесут кадры задержания глубокского участника массовых народных протестов 2020-го, которого  силовики бросали на землю, несмотря на то, что у того было сломана рука.

Такие кадры «слабовики» не блюрят, потому как их цель – запугать население. Но, как видно из славгородского случая, даже с запугиванием получается как-то не очень.

 Фото из открытых источников

Кнігі бабруйскага гісторыка Ігара Мельнікава прызнаныя “экстрэмісцкімі матэрыяламі”

Сам аўтар ужо шэсць месяцаў сядзіць у СІЗА. У час затрымання ён працаваў над кнігай пра міліцыянераў і чэкістаў.

Гісторык з Бабруйска Ігар Мельнікаў быў затрыманы ў студзені 2024 года. Доўгі час прычына яго затрымання не была вядомая, а нядаўна з’явілася інфармацыя, што 10 верасня яго пачнуць судзіць у Мінскім гарадскім судзе па ч. 1 арт. 361-4 КК – “садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці”.

23 жніўня суд Цэнтральнага раёна горада Мінска прыняў рашэнне аб уключэнні некалькіх кніг гісторыка ў спіс “экстрэмісцкіх” – піша Reform.news. Гэта наступныя выданні:

  • Нічыпарук П.К., Мельнікаў I. B. Адысея палешука / Павел Нічыпарук, Ігар Мельнікаў. — Мінск: «Альфа-кніга», 2017. — 328 с.;
  • Мельнікаў, I. B. Забыты корпус: гісторыя польскага войска на тэрыторыі Бабруйшчыны ў 1918, 1919-1920 гадах / Ігар Мельнікаў — Мінск: «Альфа-кніга», 2018. — 224 с.;
  • Мельнiкаў, I.B. На «мяжы цывілізацый». Старонкі гісторыі даваеннага савецка-польскага кардона ў Беларусі / Ігар Мельнiкаў. — Мінск: «Альфа-кніга», 2020. — 352 с.

Ігар Мельнікаў займаецца вывучэннем гісторыі Заходняй Беларусі ў складзе Польшчы ў міжваенны час, а таксама ваеннай гісторыяй. У той час, калі адбылося яго затрыманне, ён працаваў над кнігай «Прыступіць да ліквідацыі». 

Па словах гісторыка, яна мусіла распавядаць пра «гісторыю барацьбы савецкіх міліцыянераў і чэкістаў супраць былых нацысцкіх памагатых і калабарацыяністаў… [і ўтрымліваць] унікальныя факты пра здраднікаў з батальёна «Дальвіц», паліцыяў і іншых памагатых нацыстаў, якія не давалі вярнуць мірнае жыццё ў БССР».

Фота з сацыяльных сетак Ігара Мельнікава.

За рэгістрацыю ў “Плане Перамога” затрыманы жыхар Магілёва, які ўжо адбывае “хімію”

Магілёўскія сілавікі затрымалі жыхара абласнога цэнтра за рэгістрацыю ў чат-боце “Плана Перамога” піша “Медыязона”. Інфармацыю пра гэта размясціў тэлеграм-канал “Шосты рэгіён”. На відэа сам мужчына паведамляе, што ўжо адбывае пакаранне на “хіміі” за “ўжыванне наркотыкаў”.  Магілёўца завуць Сяргей Палякоў. Дзе ён зараз і што яму пагражае пакуль невядома.

Фота з сацыяльных сетак

 

Яшчэ чатырох чалавек з Магілёўскага рэгіёна ўключылі ў спіс “экстрэмістаў”

23 жніўня былі ўнесены дапаўненні ў “Пералік грамадзян Рэспублікі Беларусь, якія маюць дачыненне да экстрэмісцкай дзейнасці”, што складаецца Міністэрствам унутраных спраў – паведамляе “Вясна”.

У выніку Спіс ужо ўключае ў сябе 4 353 прозвішчы. Некалькі жыхароў Магілёўшчыны былі ўнесеныя ў абноўлены варыянт спіса. Гэта мастачка і керамістка Алена Карпенка (на фота), якая зняла парушэнне на выбарчым участку і была асуджаная да палутара гадоў калоніі. Таксама ў адноўлены спіс трапілі:

  • Наталля Аляксандраўна Сцёпіна, 1972 года нараджэння. Асуджаная судом Кастрычніцкага раёна г. Магілёва.
  • Алейнікаў Дзяніс Аляксандравіч, 1990 года нараджэння з г. Круглае. Асуджаны ў Мінску.
  • Кірава Алена Валер’еўна, 1994 года нараджэння, з г. Бабруйска. Асуджаная ў Мінску.

Фота з сацыяльных сетак.