Чытачы працягваюць дасылаць у Магілёў.media фотаздымкі з магілёўскіх імпрэзаў, прымеркаваных да афіцыйнага Дня незалежнасці. Як сцвярджаюць аўтары ў іхных творах перададзеная атмасфера сёлетняга адзначэння галоўнага свята краіны.
Магілёў.media выбраў некаторыя з фотаздымкаў і публікуе іх без каментароў. Мяркуйма, што самі чытачы разбяруцца з тым, ці маюць рацыю аўтары.
Яшчэ чытачы, спадзяемся вызначацца, як змянілася абстаноўка ў горадзе за апошнія пару-тройку гадоў. Што памянялася ў святочным антуражы і атрыбутыцы. Каго на вуліцах паболела, а каго паменела. І наагул, ці адчуваўся ў гэтыя некалькі дзён святочны настрой у гараджан, альбо іхны ўдзел у імпрэзах быў звычайнай руцінай і традыцыйным рытуалам.
Ліпа – адно з найулюблёных дрэваў беларуса. Звестак пра колькасць высаджаных у Магілёве ліпавых дрэў адшукаць не ўдалося, але з упэўненасцю можна казаць, што іх нямала. Яны растуць пры гарадскіх магістралях, у дварах жылой забудовы, у асяродках адпачынку. У канцы чэрвеня і пачатку ліпеня іхны водар насычае паветра. З сімвалам беларускага эратызму мы не расстаемся ніколі.
Чытачы не забылі пра Фотаальбом Магілёў.media і даслалі ў яго серыю фотаздымкаў з квітучай ліпай.
У фотаальбоме Магілёў.media – сабраныя фотаздымкі, дасыланыя чытачамі. Так павялося, што іх аўтары суправаджаюць свае работы невялікімі допісамі. У асноўным тлумачаць, чаму вырашылі сфатаграфаваць той, ці іншы ўпадабаны вобраз. Як і раней, чакайма фотаздымкай і допісаў да іх у паштовай скрынцы [email protected].
У сваіх каментарах аўтары пішуць, што цвіценне ліпы з’ява незабыўная. Згадваюць ліпавы водар, гарбату, запараную на ліпавым цвеце, мёд і раі пчол.
«У дварах, дзе высаджана шмат ліпы стаіць такі п’янкі водар, што ўдыхала б ды ўдыхала. Ліпа – гэта наша маладосць з вячоркамі, скокамі, прыставаннем хлопцаў і начнымі прагулкамі з імі», – так напісала пра ліпавае дрэва і жыццё адна з чытачак.
А што мы ведаем пра Ліпу?
Ліпа расце ў лясных зонах Еўропы, Каўказу, у Заходняй Сібіры.
Яна жыве 300-400 гадоў. Расце марудна. Мінуюць гады, пакуль выцягнецца да двух метраў. За свой жыццёвы век вырастае да 30 метраў. Дыяметр камля сягае 1 метра.
Ліпа ўстойлівая да забруджанага паветра. Апалае лісце паляпшае глебу і павялічвае яе ўрадлівасць.
Ліпавая драўніна каштоўная ў сталярстве. З яе вырабляюць кухоннае начынне. На кірмашах рамеснікі прапануюць набыць з ліпы шмат чаго карыснага для дому.
Для медыцыны бяруць пераважна цвет ліпы. У ім утрымліваецца эфірны алей, дубільныя рэчывы, воск, цукар, аскарбінавая кіслата.
У народным знахарстве прыдаецца ўсё ліпавае: цвет, лісце, каткі, плады і нават кара. Настой з цвету – патагонны сродак. Ім палошчуць паражніны рота пры захворваннях горла, кашлю. Ліпавую гарбату спажываюць, як баліць галава, даймае рэўматызм, ці іншая немач, апанаваўшая суставы.
Ліпа карысная для здароўя жанчын. У даведніках адзначаецца, што дапамагае аднаўляць гарманальнай дысбаланс і шмат чаго іншага, пра што мужчынам ведаць не асабліва важна.
Яшчэ яна – сімвал сужэнскай любові, гасціннасці і сціпласці.
У беларусаў шмат звязанага з ліпай. Многія выразы маюць эратычны падтэкст. Напрыклад, «я хаваўся ў ліпы«. Хто так кажа, намякае, што чакаў, ці чакае сваё каханне, ці адведваў мясціну, звязаную з незабыўным пачуццём.
Гэты дом у цэнтры гораду. Ён вядомы гадзіннікам на паддашку. Колісь тут месціўся магазін «Тэатральны». Многія гараджане дагэтуль лакалізуюць будынак па даўно не існуючай назве. Цяпер у тутэйшай краме прадаюць канфіскат. Графіці размяшчаецца ў адной з арак гэтага дому.
Невялікі мурал стварыла група маладых людзей. Вядома ж, без дазволу мясцовай улады зрабіць тое ў маладзёнаў не выйшла б. Несанкцыянаванае ўвасабленне крэатыўных ідэяў сканчаецца ў сучаснай Беларусі кепска.
Твор маладых людзей у абшарпанай, але падфарбаванай арцы з разбітым асфальтам выглядае чужародным. Некаторыя мінакі, аднак, лічаць іначай. На іх думку – “графіці гарманічна ўпісваецца ў антураж закрытай прасторы”.
Пра сам дом Магілёў.media пісаў двойчы. Пра тое, што з яго абвальваецца тынкоўка паведамілі чытачы. Пазней стала вядома, што камунальнікі ўзяліся будынак прыхарошваць. Цяпер на месцы абваленага тынку пляміны вапнянай замазкі. А Магілёў.media працягвае сачыць за лёсам знакавага для гораду будынка.
Горад святкуе афіцыйны Дзень незалежнасці. Урачыстасці трываюць не першы дзень. Кожны куток гарадскога цэнтру адведзены пад імпрэзы.
Сёння, 2 чэрвеня, гараджане пабачылі ў цэнтры апранутых у вайсковае землякоў. Яны прадстаўлялі два варожыя бакі: савецкіх салдат і салдат вермахту.
Пакуль «на фронце было зацішша» удзельнікі тэатральнай пастаноўкі пакурвалі і пазіравалі фатографам. На сцэне ж дэманстравалі зухаватасць і прагу да перамогі.
«Ваенны» Магілёў гатовы адзначыць Дзень незалежнасці Беларусі.
Як сцвярджаюць магілёўцы, дзякуючы публікацыі ў Магілёў.media камунальнікі прыбралі смецце ў скверы на вуліцы Мянжынскага.
30 чэрвеня Магілёў.media атрымаў калектыўны зварот ад жыхароў прылеглых да скверу вуліц з просьбай паўплываць на камунальнікаў. Магілёўцы спадзяваліся, што даведаўшыся з «апазіцыйнай прэсы» пра сітуацыю ў скверы чыноўнікі адрэагуюць.
«Ля кожнай лаўкі поўная сметніца. Птушкі расцягваюць смецце, а вецер разносіць яго па скверы. Мы і не ведаем, ці ёсць у нас смецяры», – абураліся аўтары ліста.
2 чэрвеня ў Магілёў.media прыйшоў ліст з падзякай.
«Толькі што прыбралі сквер, дзякуем вам», – гаварыцца ў ім.
Магілёў.media у сваю чаргу дзякуе магілёўцам, якія чытаюць яго публікацыі, пішуць яму, дзеляцца сваімі радасцямі і спадзяюцца на дапамогу журналістаў. Паверце, у наш няпросты час – гэта сапраўды прыемна.
Парад «Мая калыска – проста казка» арганізавалі на падворку мясцовай школы №6.
У традыцыйнай імпрэзе ўдзельнічалі больш за тры дзясяткі дзіцячых вазкоў.
Былі на парадзе і спаборніцтвы. Пераможцы вызначаліся ў забегу з вазкамі.
А таксама ў намінацыях: «У гасцях у казкі», «Алімпійскія гульні», «Падводны свет», «Нацыянальны каларыт», «Рэтравазок», «Дзівамабіль», «Шчасця шмат не бывае».
Дзіцячая пляцоўка з забавамі з’явілася ў пасёлку, які магілёўцы называюць Дачным. Ён на ўскрайку гораду, побач з Пячэрскім лесапаркам.
Гульнявых дзіцячых пляцовак тут не было ніколі. Бацькі з дзецьмі хадзілі ў лес, альбо на школьны двор. Маглі завітаць на тэрыторыю дзіцячага садка, калі іх туды пускалі.
Мясцовыя жыхары кажуць, што звярталіся да прадстаўнікоў улады, каб тыя знайшлі месца для гульнявога кутка і ўпарадкавалі яго. Два месяцы таму пачалося будаўніцтва.
Цяпер на мясціне, дзе пасвілі коз, стаяць коўзанкі, арэлі і іншыя забавы. Ёсць пляцоўкі для валейболу і баскетболу.
У Магілёў.media звярнуліся жыхары вуліцы імя Мянжынскага з просьбай прымусіць камунальнікаў прыбраць мясцовы сквер. Па іх словах мясціна, якую з цяжкасцю прывялі да ладу, цяпер пераўтвараецца ў сметнішча.
«Ля кожнай лаўкі поўная сметніца. Птушкі расцягваюць смецце, а вецер разносіць яго па скверы. Мы і не ведаем, ці ёсць у нас смецяры», – абураюцца жыхары.
Па словах аўтараў ліста кожны з іх тэлефанаваў у «Кантакт-цэнтр 115», але плёну ад гэтага няма. Супрацоўнікі выслухоўвалі, абяцалі даць рады і на гэтым гісторыя сканчалася. Некаторыя з жыхароў, пішуць чытачы, бяруць пакеты і самі збіраюць расцягнутыя і развеяныя адыходы.
Магілёўцы спадзяюцца, што даведаўшыся з «апазіцыйнай прэсы» пра іх клопат чыноўнікі адрэагуюць.
