Трагедыя ў Чавусах – пад коламі аўтобуса загінула пажылая пара

На пляцоўцы аўтастанцыі ў Чавусах аўтобус без кіроўцы адвольна пачаў рух, загінулі два чалавекі.

Трагедыя адбылася раніцай 16 траўня 2026 года. 41-гадовы кіроўца не заглушыў рухавік, не прыняў мер па недапушчэнні адвольнага руху аўтобуса і пакінуў яго, пайшоўшы адзначаць пуцявы ліст. 

Тым часам транспартны сродак самаадвольна пачаў рух і наехаў на сямейную пару 70 і 66 гадоў, якія ішлі па пляцоўцы аўтастанцыі і не маглі заўважыць аўтобус, бо ён знаходзіўся за іх спінамі.

Следчыя сцвярджаюць, што папярэдне ўстаноўлена нібы кіроўца нейкім чынам спрабаваў прадухіліць рух аўтобуса. Тым не менш узбуджана крыінальная справа па артыкуле аб парушэнні дарожнага руху, якое прывяло па неасцярожнасці да смерці двух асоб.

Скрыншот: ТГ Следчага камітэта

У Касцюковічах працягваюць працаўладкоўваць грамадзян, а тыя працягваюць адмаўляцца

У РАУС Касцюковіч прайшло чарговае пасяджэнне камісіі па садзейнічанні ў працаўладкаванні падуліковых грамадзян.

З дзесяццю жыхарамі раёна правялі працу па занятасці: расказалі пра актуальныя вакансіі і магчымасці прайсці навучанне або перанавучанне.

Некаторыя прысутныя тлумачылі нежаданне працаваць нізкімі заробкамі. Аднак у большасці няма ні прафесійнай адукацыі, ні стажу працы.

За студзень-красавік 2026 года камісія правяла 12 пасяджэнняў, у тым ліку тры выязныя. Справа пайшла:

  • 839 чалавек звярнуліся ў камісію за чатыры месяцы;
  • 375 грамадзян прызнаныя занятымі ў эканоміцы;
  • 31 чалавек накіраваны да наймальнікаў для працаўладкавання;
  • 9 з іх рэальна ўладкаваліся на працу;
  • 31 чалавек ад прапаноў адмовіўся.

Рэальнасць працаўладкавання як у Касцюковічах, так і ў цэлым па краіне пастаянна зніжаецца нягледзячы на тое, што камісіі праводзяць працу па занятасці. Статыстыка ж, як мы бачым, ставіць пад пытанне неабходнасць існавання саміх камісій.

Фота раённай газеты.

Бабруйскую моладзь прымалі ў БРСМ у памяць памерлых ад СНІДу

У Бабруйскім механіка-тэхналагічным каледжы прыём навучэнцаў у БРСМ прымяркавалі да Дня памяці людзей, памерлых ад СНІДу.

Незвычайная па сваім змесце падзея адбылася 13 траўня 2026 года ў актавай зале каледжа. Навучэнцаў сабралі на т.зв. інфармацыйна-пазнавальную размову “Выбірай разумнае жыццё”. Аднак пачалося ўсё з тэмы далёкай ад прафілактыкі СНІДу і памяці аб памерлых. Прысутных навучэнцаў пачалі прымаць у шэрагі БРСМ. 

Членскія білеты выдаваліся пад вітальныя авацыі, якіх патрабавала першы сакратар Першамайскага райкама БРСМ Алена Еўладава. Вядоўца выклікаў на сцэну па чарзе каля дзясятка будучых актывістаў, якім функцыянер праўладнай арганізацыі абяцала вялікую будучыню.

Толькі пасля гэтага да прысутных звярнуўся псіхіятр-нарколаг Бабруйскага наркалагічнага дыспансера Юрый Куземка. Тут варта адзначыць, што Міжнародны дзень памяці людзей, якія памерлі ад СНІДу прыпадае штогод на трэцюю нядзелю траўня (у 2026 годзе – 17 траўня). 

У выніку атрымалася даволі незвычайнае спалучэнне тэм – прыём у БРСМ і памяць людзей, памерлых ад СНІДу. Магчыма, арганізатары сходу бачаць у гэтых тэмах нейкую сувязь.

Фотаздымак: Bobrlife

Пляж быў. Чаму Быхаў каля Дняпра застаўся без гарадскога месца для купання

Замест таго, каб перагружаць цэнтральную плошчу Быхава помнікамі, улады маглі б вырашыць пытанне з арганізацыяй пляжа ў горадзе, які стаіць на Дняпры.

Быхаўская раённая газета апублікавала спіс афіцыйна дазволеных месцаў для купання ў Быхаўскім раёне. Гэта навіна сама па сабе добрая: купальны сезон адкрыты, вадаёмы названыя, дно, як паведамляецца, абследавана і ачышчана. Але ў спісе зноў бачная старая праблема – у самога Быхава, горада на Дняпры, няма паўнавартаснага гарадскога пляжа на гэтай рацэ.

Згодна з публікацыяй, на тэрыторыі раёна вызначаны пяць аб’ектаў, дзе арганізавана купанне:

  • «Возера № 86», размешчанае ў 3,1 кіламетра на ўсход ад Быхава;
  • возера ва ўрочышчы «Дубкі», у 2,5 кіламетра на паўднёвы ўсход ад Быхава;
  • сажалка па вуліцы Меліяратараў у Быхаве;
  • месца адпачынку на Чыгірынскім вадасховішчы, у 0,18 кіламетра на захад ад вёскі Кароткія;
  • акваторыя ракі Дняпро, якая прымыкае да пляжа на паўночны ўсход ад аграгарадка Новы Быхаў.

Фармальна Дняпро ў пераліку ёсць. Але гэта не гарадскі пляж Быхава, а ўчасткі ў чорта на кулічках.

Для жыхароў райцэнтра розніца прынцыповая: горад стаіць каля ракі, але афіцыйнае месца для купання на Дняпры знаходзіцца не каля горада. Сто восемдзесят метраў ад вёскі Кароткія – добра. Ведаць бы толькі дзе гэтая вёска і колькі да яе піліць.

Пляж быў, але чыноўнікі яго наўмысна згубілі

Пляж у Быхаве быў. Ён знаходзіўся прыкладна ў кіламетры ад ускраіны Быхава. Там быў і белы пясок, і кабінкі для пераапранання. Потым месца для адпачынку перанеслі ў Дубкі.

Для сям’і з дзецьмі, пажылога чалавека або чалавека без аўтамабіля паездка ў Дубкі – гэта ўжо не прагулка да вады, а асобная лагістыка. Затое для начальніка з казённай машынай – усё проста. Ды і гараджан, якія будуць назіраць за купаннем чыноўніка ў Дубках менш.

Чым было матывавана жаданне быхаўскіх уладаў закрыць гарадскі пляж, можна толькі здагадвацца. Можа, у кагосьці дача была бліжэй да Дубкоў, чым да горада?

Помнікі знаходзяцца хутчэй, чым пляж

На гэтым фоне асабліва заўважныя гарадскія прыярытэты. Напрыклад,у раёне Кастрычніцкай плошчы помнікаў стала настолькі шмат, што яны ўжо пачынаюць спрачацца адзін з адным за прастору. А калі прыгледзецца, за новымі аб’ектамі бачныя разбураны замак і сінагога без даху.

Асобны прыклад – памятны знак памежнікам усіх пакаленняў, урачыста адкрыты ў Быхаве ў 2022 годзе. і гэта пры тым, што Быхаў ні з адной краінай не мяжуе. Тут усё прасцей: кіраўніцтва горада доўга займалася помнікамі на Кастрычніцкай плошчы, таму што яна знаходзіцца каля ўезду і адразу трапляецца на вочы прыезджаму начальству.

Варта было б спытаць у жыхароў

Гісторыя з пляжам як раз той выпадак, калі райвыканкаму варта было б пачаць не з чарговай справаздачы, а з адкрытай размовы. Напрыклад, правесці апытанне жыхароў Быхава: ці патрэбны гораду пляж на Дняпры, дзе ён павінен быць, якім павінен быць пад’езд, ці патрэбныя кабінкі, ратавальны пост, урны, асвятленне і нармальная дарога.

Такая размова была б карысней, чым чарговая паказушная ініцыятыва. Таму што пляж – гэта не дэкор. Гэта бяспека, даступнасць і простае права быхаўчан карыстацца ракой, побач з якой яны жывуць. Калі афіцыйнага месца няма, людзі ўсё роўна ідуць да вады, але ўжо на стыхійныя спускі, дзе няма праверанага дна, ратавальнікаў і зразумелых межаў купання.

Улады рэгулярна нагадваюць пра правілы бяспекі на вадзе, але бяспеку нельга звесці толькі да забаронаў. Яна пачынаецца з інфраструктуры: з нармальнага спуску да вады, абследаванага дна, абсталяванай зоны адпачынку і зразумелай адказнасці службаў.

Калі пляж быў, лагічна спытаць, як і чаму яго выключылі з гарадскога жыцця. Калі месца каля Дняпра нельга выкарыстоўваць па санітарных, экалагічных або іншых прычынах, гэта таксама трэба растлумачыць людзям. А калі прычына толькі ў асабістых матывах чарговага прызначэнца Лукашэнкі, то прычым тут горад? Феадальныя надзелы ў законах Беларусі пакуль не замацаваныя юрыдычна.

Фота з адкрытых крыніц.

Пад Бабруйскам Citroen перакуліўся на дарозе з-за дзікай жывёлы

Аварыя адбылася ўвечары 14 мая на трасе Бабруйск-Мазыр. Кіроўца спрабаваў пазбегнуць сутыкнення з дзікай жывёлай, але не справіўся з кіраваннем.

ДТЗ здарылася 14 мая каля 21 гадзіны на восьмым кіламетры аўтадарогі Бабруйск- Мазыр.

Паводле папярэдняй інфармацыі, 41-гадовы кіроўца Citroen Jumper заўважыў на дарозе дзікую жывёлу і паспрабаваў пазбегнуць наезду.

У выніку мужчына не справіўся з кіраваннем, пасля чаго аўтамабіль перакуліўся на праезнай частцы.

Людзей, якія знаходзіліся ў машыне, агледзелі медыкі. Трох пасажыраў даставілі ў бальніцу для аказання дапамогі.

Фота: скрыншот тэлеграм-канала “Міліцыя Магілёўшчыны”.

Шклоўская раёнка паспрабавала высмеяць сістэму вяртання ПЭТ-бутэлек у Польшчы

Паколькі ў “чыстай” Беларусі збіраць пластыкавыя бутэлькі няма фінансавага сэнсу, то зайздросныя прапагандысты паспрабавалі высмяяць прагрэс у суседняй краіне.

Тэкст у шклоўскай раённай газеце пра польскую сістэму залогавага вяртання тары выглядае як класічны прыклад дробнай правінцыйнай прапаганды: фармальна аўтар нібыта прызнае, што сістэма “правильная, нужная и современная”, але ўвесь матэрыял пабудаваны так, каб унушыць чытачу, што ў Польшчы ўсё робіцца праз хаос, чэргі і “нервный тик”. Артыкул так і называецца: “Бутылочный коллапс: как система возврата тары довела поляков до нервного тика”.

Пры гэтым галоўнае пытанне аўтар старанна абыходзіць: чаму ў Польшчы людзі масава нясуць бутэлькі на перапрацоўку, а ў Беларусі – не?

Польская сістэма дэпазітнай тары сапраўды перажывае стартавыя цяжкасці. Гэта нармальна для любой маштабнай рэформы, якая закранае мільёны людзей і тысячы крам. Але шклоўскі тэкст свядома ператварае пачатковыя хваробы новай сістэмы ў нібыта доказ яе бязглуздасці. Аўтар іранізуе з чэргаў каля аўтаматаў, але пры гэтым чамусьці забываецца, што ў такім мілым сэрцу беларускіх прапагандыстаў “саўку” чэргі былі і каля пунктаў прыёму шклотары. Прычым у тых чэргах стаялі не толькі сацыяльна дэградаваныя людзі. Ды і ўвогуле чэргі сведчаць аб тым, што сістэма працуе, а людзі ўцягнуліся ў экалагічную і эканамічную мадэль.

У Беларусі нічога падобнага няма не таму, што нібыта ўсё арганізавана лепш, а таму, што дзяржава так і не стварыла паўнавартаснай сістэмы фінансавай матывацыі для насельніцтва. Пустая бутэлька амаль нічога не вартая. У выніку пластык альбо выкідваюць разам з агульным смеццем, альбо яго збіраюць сацыяльна ўразлівыя людзі за капейкі.

Асабліва камічна выглядае спроба высмеяць чалавека, які здаў 4,7 тысячы бутэлек і пералічыў грошы на дабрачыннасць. Для польскага грамадства гэта прыклад грамадзянскай адказнасці і культуры перапрацоўкі. Для шклоўскай раёнкі – нагода для жартаў пра “бутылочного Робина Гуда”. Такая рэакцыя многае кажа не пра Польшчу, а пра ўзровень самога прапагандысцкага мыслення, дзе любая грамадзянская ініцыятыва мусіць быць або абясцэненая, або высмеяная.

Яшчэ адной маніпуляцыяй з’яўляецца падача тэхнічных праблем як катастрофы. Так, бывае што аўтаматы ламаюцца, а малыя крамы не заўсёды гатовы на пастаноўку такіх апаратаў. І што цяпер? Няўжо сістэма не вартая існавання і ўдасканалення? І не выключана, што, як мараць шклоўскія прапагандысты, заклапочанныя камфортам палякаў, праз некалькі гадоў вяртанне тары стане такой жа руцінай, як аплата карткай або сартаванне смецця.

Шклоўская раёнка хацела паказаць Польшчу краінай “бутылочного коллапса”. Але між радкоў атрымалася іншае – прапагандысты паказалі ўласную зайздрасць, зайздрасць людзей, якім да слёз балюча за сваю эканамічную і экалагічную недаразвітасць.

Фотаздымак: vitrina.pl

У Крычаве адменена дзяржзакупка ў звыш 100 тыс. рублёў

Дзяржаўная закупка на больш чым 100 тыс. рублёў на рэканструкцыю спортпляцоўкі ў Крычаве была адменена пасля ўмяшання пракуратуры.

Мясцовае камунальнае прадпрыемства закупала за свой кошт агароджу, футбольныя вароты, наліўное пакрыццё і яго мантаж. Пры гэтым, як высветліла пракуратура, на сайце было выстаўлена для пастаўшчыка толькі абавязацельства па дастаўцы тавара на склад, прычым без мантажу. 

Надзорны орган палічыў, што з-за гэтага ўзнікае рызыка невыканання мантажных прац пастаўшчыком і далейшае павелічэнне выдаткаў. Акрамя гэтага, да прапаноў некаторай катэгорыі ўдзельнікаў былі неабгрунтавана прадастаўлены перавагі ў выглядзе прымянення прэферэнцыйнай папраўкі. 

У выніку прадпрыемства было вымушана адмяніць закупку. Пры правядзенні паўторнай агульная яе сумма зменшылася на 16 тыс. рублёў.

Фотаздымак: Генеральная прокуратура

Талонаў хапае, лекараў няма – слаўгарадскія прапагандысты спрабуюць выдаць чорнае за белае

У слаўгарадскай “раёнцы” выйшаў бадзёры матэрыял: маўляў, трапіць да доктара прасцей простага, трэба толькі спампаваць праграму на тэлефон. Прапагандысты не ўдакладнілі адну дэталь: тое, што лічбавы кабінет пацыента працуе спраўна, яшчэ не азначае таго, што пацыент трапіць да лекара.

Так, статыстыка выглядае на паперы прыстойна. Афіцыйная ўкамплектаванасць дактарамі ў Магілёўскай вобласці ў 2024 годзе склала 97,4 працэнта.

Усё добра, нішто не прадвяшчае бяды.

Аднак за гэтай лічбай хаваецца іншая: амаль кожны пяты з 4338 лекараў рэгіёна ўжо пенсіянер, а недахоп участковых педыятраў і тэрапеўтаў прызнаны афіцыйна. І сам галоўны ўрач Магілёўскай цэнтральнай паліклінікі публічна абазначыў вострую патрэбу ў педыятрах.

Жыхары Магілёўшчыны гэта адчуваюць без усялякай статыстыкі. Незадаволенасць вылілася ў адкрытую прастору ўжо ў 2026 годзе – тэлеграм-канал закрытай газеты “Вячэрні Магілёў”, аргументавана даказаў, што “будучыня” медыцыны вобласці на справе выглядае савецкім мінулым.

Раённыя газеты гэтага не заўважылі і рапартуюць пра поспехі.

Нагадаем, рэсурс mogilev.media зафіксаваў характэрны шаблон: абласныя ідэолагі спускаюць рэдакцыям адзіны фармат – падстаўце назву раёна, пералічыце дасягненні, і гатова.

Ну, а жыхары заўважаюць гэты разрыў самі: тая ж газета, што піша пра «новы ўзровень камфорту», чатырма месяцамі раней сумленна апісвала, як людзі не могуць трапіць да зубнога ўрача.

Што рэальна фарміруе чэргі ў паліклініках Магілёўшчыны, растлумачыць нескладана:

  • тэрапеўты і педыятры закрываюць па паўтара ўчастка, таму што суседнія вакансіі не запоўненыя;
  • вузкія спецыялісты ў раёнах ёсць далёка не ўсюды, і накіраванне да іх ператвараецца ў квэст;
  • колькасць сярэдніх медработнікаў у Беларусі за 2024 год скарацілася на тысячу чалавек – ціха, без аб’яў;
  • пенсіянеры трымаюць медыцыну на плаву, але гэта рэсурс мае свой канец.

У 2025 годзе заробкі дактароў у вобласці выраслі, стымулюючыя выплаты павялічаны на 45 працэнтаў. Гэта ўтрымае тых, хто ўжо працуе. Праблема ў тым, што медыцына старэе хутчэй, чым у яе прыходзіць моладзь.

Увогуле, электронны запіс, двухканальная лінія, мабільная праграма, чырвоная кнопка на сайце ЦРБ и формула “75 на 25” сведчаць пра тое, што інфраструктура запісу выбудаваная. Цяпер бы выбудаваць інфраструктуру самой медыцыны.

Фота раённай газеты “Прысожскі край”.

Трактар загарэўся на дарозе ў Асіповіцкім раёне

Днём 12 мая ў службу МНС паступіў выклік з Асіповіцкага раёна – на ўзбочыне аўтадарогі гарэла сельскагаспадарчая тэхніка.

Паводле інфармацыі відавочцаў, два трактары пераганялі з аднаго рэгіёна ў іншы, калі адзін з іх раптам успыхнуў. Кіроўца паспрабаваў справіцца з агнём самастойна, пусціўшы ў ход вогнетушыцель, аднак пагасіць полымя сваімі сіламі не ўдалося.

Супрацоўнікі МНС ліквідавалі ўзгаранне. Пацярпелых няма.

Фота: Тэлерадыёкампанія Гродна.

“Бабруйскаграмаш” хочуць уключыць у холдынг сельгасмашынабудавання

Холдынг “Бабруйскаграмаш” плануюць зрабіць часткай холдынга сельскагаспадарчага машынабудаванння, стварэнне якога абмяркоўваецца ва ўрадзе.

Паводле паведамлення ва ўрадавым тэлеграм-канале, прэм’ер-міністр Аляксандр Турчын правёў нараду па пытанні стварэння холдынгу сельскагаспадарчага машынабудавання. Мяркуецца, што ў яго ўвойдуць вядучыя прадпрыемствы галіны, а іх абʼяднанне дазволіць зарабляць больш. Пра гэта паведамляе тэлеграм-канал ураду Беларусі.

Акрамя «Кіруючай кампаніі холдынгу «Бабруйскаграмаш», у склад ствараемага холдынгу плануецца ўключыць «Кіруючую кампанію холдынгу «Лідсельмаш» і «Кіруючую кампанію холдынгу «Мінскі маторны завод». У складзе ўсіх трох суб’ектаў гаспадарання знаходзіцца 22 арганізацыі і 1 філіял.

У Савеце міністраў спадзяюцца, што стварэнне холдынгу дазволіць абʼяднаць усіх вытворцаў пад адным брэндам, у перспектыве павысіць пазнавальнасць тэхнікі на экспартных рынках, а таксама, улічваючы магчымасці канструктарскіх службаў прадпрыемстваў, выпускаць асобныя віды складанай высокапрадукцыйнай тэхнікі.

Пры гэтым не ва ўсіх кампаніяў, якія плануецца ўключыць у холдынг, справы ідуць добра. Як ужо паведамлялася, «Бабруйскаграмашу» не хапае людзей. Прадпрыемства папрасіла Мінпрамысловасці пазычыць яму працаўнікоў, інакш абваліцца экспарт.

Фотаздымак: Яндэкс.Карты