Category: Навіны

Могилевская прокуратура нашла нарушения прав студотрядовцев

Навіна ад

Невыдача средств индивидуальной защиты, неправильные критерии оплаты труда, непрохождение медосмотров – среди нарушений, которые выявила прокуратура Могилева в работе студотрядов.

Как сообщает Генеральная прокуратура, при организации работы студенческих отрядов выявлены нарушения прав несовершеннолетних, работавших в них. Так, в одной из организаций Могилева при заключении договоров подряда с участниками студенческого отряда договоры подряда возлагали на подростков обязанность использовать собственные средства индивидуальной защиты. Условия об оплате труда также противоречили законодательству. 

Кроме того, не все студотрядовцы к началу работы прошли обязательные медицинские осмотры. В результате в одной из организаций подросток был допущен до работы без соответствующей медицинской справки.

Обеспокоило прокуроров и то, что в отдельных студотрядах воспитательным и культурным мероприятиям уделялось недостаточное внимание. 

Ранее сообщалось, что только с помощью прокуратуры 15 студотрядовцам удалось получить зарплату после работы на одну сельхозорганизацию в Дрибинском районе.

Фотоснимок: Генпрокуратура Беларуси

Родственники выселяют из дома инвалида, просившего о ремонте крыши

Навіна ад

История о могилевском инвалиде, пожаловавшемся на жизнь под поврежденной ураганом крышей, заканчивается для него плачевно – родственники выселяют его из дома.

Напомним, Геннадий Зайцев рассказал журналистам “Могилев.онлайн” о поврежденной ураганом крыше частного дома на улице Гришина, где он живет, надеясь привлечь внимание властей и неравнодушных граждан. Его рассказ вызвал сочувствие одних и осуждение других, которые упрекнули его в бездействии и тунеядстве.

Кроме того, вскоре в издание обратилась племянница мужчины Анна Будич, оказавшаяся одной из шести владельцев дома. Женщина рассказала, что Зайцев не имеет никаких прав на жилье и проживает в нем лишь по ее доброй воле.

«Этот человек без каких-либо прав и документов там проживает и не платит за коммунальные услуги, как заверяет. Я думала, он будет оплачивать, а в итоге я разгребала долги! Мне уже приходили квитанции о неуплате с угрозами суда. А после его выступления мне начали звонить из разных инстанций и спрашивать, кто такой Зайцев и по какому праву он проживает по этому адресу», – рассказала она, представив извещение из РКЦ №2 о задолженности менее 18 рублей.

По ее словам, дядя преувеличивает инвалидность, а его травма ограничивается потерей нескольких фаланг пальцев.

Анна подчеркнула, что дом стоит в очереди на снос, поэтому собственники не собирались вкладывать деньги в ремонт. «Я сама живу в общежитии, а этот дом могут снести в любой момент. Вкладываться в него ради чужого мне человека я не готова», – отметила она. Несмотря на это, после огласки сотрудники ЖЭУ, МЧС и неравнодушные жители помогли закрыть дыры в крыше шифером, распилить упавшие деревья и привести двор в порядок. Анна поблагодарила всех за помощь, подчеркнув, что не просила о ней лично, но признательна каждому, кто откликнулся.

Что касается дяди, то у него, по словам племянницы, бэкграунд очень нехороший, он принес много боли своей семье и родственникам. Также у него двое взрослых сыновей, но они не хотят ему помогать.

В итоге семья решила выселить инвалида. “С нашей стороны как владельцев принято решение выселить его и больше никогда его не видеть. За что боролся, на то и напоролся. Теперь Геннадия Зайцева ждут проверки, поскольку он является тунеядцем и не приносит пользы экономике государства», – заявила женщина.

Фотоснимок “Могилев.онлайн”

Адзінаццацігадовы клімаўчанін выратаваў на пажары свайго малодшага брата

Навіна ад

У Клімавічах правільныя дзеянні 11-гадовага хлопчыка на пажары выратавалі жыццё яму і яго двухгадоваму брату.

Пажар у кватэры на другім паверсе  дома па вуліцы “50 год СССР”, адбыўся бліжэй да вечара 2 верасня 2025 года, паведамляе МНС. Там пражывае шматдзетная сям’я – бацькі і двое дзяцей. У той час у кватэры былі хлопчыкі 11 і двух гадоў. 

Раптам старэйшы Глеб пачуў гук аўтаномнага пажарнага апавяшчальніка, убачыў загаранне на балконе і дым у пакоі. Узяўшы малога брата, хлопчык пакінуў кватэру і пазваніў пажарным.

Калі прыехалі ратаўнікі, яны ўбачылі дым з акна балкона і загасілі агонь. Эвакуацыя жыхароў шматквтэрнага дома не спатрэбілася.

Скрыншот тэлеграм-канал МНС

Дзень у гісторыі: 4 верасня. Нарадзіўся Максім Знак, усталявалі дошку Валянціну Ермаловічу

Навіна ад

1831 год. Памёр Юзаф Пешка.

Жывапісец, прадстаўнік акадэмічнага класіцызму.

Працаваў у розных беларускіх гарадах і мястэчках, выкладаў у Школе прыгожых мастацтваў, у Ягелонскім універсітэце.

Пасля падарожжаў па Беларусі пакінуў выявы краявідаў Магілёва і Шклова, краявідаў Магілёўскай губерні, Віцебску, Нясвіжа, Мінску.

Аўтар партрэтаў гістарычных дзеячаў, работ па гісторыі Рэчы Паспалітай.

Яго пейзажы асабліва каштоўныя для вывучэння архітэктуры Магілёва на мяжы XVIII – XIX стагоддзяў.


Юзаф Пешка

1884 год. Нарадзіўся Хведар Імшэнік.

Беларускі літаратуразнаўца, мемуарыст, педагог.

Па запрашэнні Максіма Багдановіча пераехаў у Яраслаў выкладаць у прыватнай мужчынскай гімназіі.

Працаваў дырэктарам Бабруйскага, Рагачоўскага, выкладчыкам Гомельскага педагагічных тэхнікумаў.

Напісаў успаміны пра Максіма Багдановіча і газету «Наша ніва».

Арыштаваны 15 ліпеня 1930 па справе «Саюзу вызвалення Беларусі». Сасланы на 5 гадоў ва Уфу. Далейшы лёс невядомы.

1981 год. Нарадзіўся Максім Знак.

Юрыст, адвакат, палітык. Праваабарончай супольнасцю прызнаны палітзняволеным.

Падчас прэзідэнцкіх выбараў 2020 году быў юрыстам штабу кандыдата на пасаду прэзідэнта Віктара Бабарыкі. Уваходзіў у склад Каардынацыйнай Рады па арганізацыі працэсу пераадолення палітычнага крызісу.

Абвінавачаны ў стварэнні і кіраванні экстрэмісцкім фармаваннем, публічных закліках да захопу дзяржаўнай улады. Асуджаны да 10 гадоў пазбаўлення волі.

Узнагароджаны прэміямі Міжнароднай асацыяцыі юрыстаў за ўнёсак у абарону правоў чалавека «За абарону правоў чалавека-2021» Рады адвакатаў і юрыдычных супольнасцяў Еўропы.

Максім Знак

1991 год. Прынята пастанова ўраду савецкай Беларусі «Аб ўвекавечанні памяці Францыска Скарыны за мяжой».

Помнікі Скарыне стаяць у Вільнюсе, Калінінградзе, Празе, Кішынёве. У Магілёве яго памяць ніяк не ўшанаваная.

Помнік Скарыне

2015 год. У Магілёве адкрылі мемарыяльную дошку ў гонар Валянціна Ермаловіча.

Акцёр, рэжысёр, заслужанага работніка культуры БССР, грамадскі дзеяч.  Мемарыяльная дошка з выявай партрэта Валянціна Ермаловіча ўстаноўлена на доме №46 па вуліцы Першамайскай у Магілёве, дзе ён жыў 50 гадоў. 

Валянцін Ермаловіч пасля заканчэння кар’еры акцёра выкладаў у Магілёўскім вучылішчы культуры, садзейнічаў адраджэнню шасці народных тэатраў, у тым ліку ў Бялынічах, Краснаполлі і Магілёве. 

Быў членам Таварыства беларускай мовы і першым кіраўніком аддзялення арганізацыі “Мартыралог Беларусі”. За сваё жыццё ён паставіў больш за 100 спектакляў і сыграў не менш як 100 галоўных роляў у іх. У гэтым годзе яму б магло споўніцца 90 гадоў.

Праект мемарыяльнай дошкі зроблены скульптарам Уладзімірам Конанавым. Яна выраблена з граніту і бронзы.

Валянцін Ермаловіч

У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу «Вікіпедыя» і іншых адкрытых у інтэрнэце крыніцаў.

Могилевчанин выкинул сожительницу со второго этажа

Навіна ад

Пьяный могилевчанин в ссоре с сожительницей мучил ее, а потом сбросил с балкона второго этажа.

Пьяная драма произошла в многоэтажном доме по улице Березовской областного центра. Как сообщает Следственный комитет, в тот день мужчина пригласил мать своей сожительницы в квартиру, где он якобы сделал ремонт. Они распивали спиртное, и он просил помочь помириться с дочерью. В свою очередь сожительнице не нравилось, что он злоупотребляет алкоголем. Вместе они жили в ее квартире, познакомившись в феврале этого года. Как видно, никого никому помирить не удалось, и очередное возлияние со скандалом стало принимать опасный оборот.

Пьяный мужчина в приступе ярости избил женщину, а затем столкнул ее с балкона. Она упала со второго этажа. Однако на этом выяснение отношений не закончилось: выбежавший на улицу сожитель снова схватил ее за волосы и потащил обратно в квартиру, где продолжил избиение.

Соседи, ставшие свидетелем скандала, вызвали милицию и скорую помощь. Пострадавшая от пьяного могилевчанина теперь с серьезными травмами находится в больнице.

В настоящее время 44-летний мужчина обвиняется в умышленном причинении тяжкого телесного повреждения через мучение или истязание. Он взят под стражу.

Фотоснимок: Следственный комитет

Могилевчанка через суд добилась компенсации за бракованные ботинки

Навіна ад

Почти 2 300 рублей вместо 286 пришлось отдать магазину в Могилеве за нежелание вернуть деньги покупательнице за некачественную обувь.

История началась в декабре 2022 года, когда женщина купила женские кожаные ботинки за 286 рублей, сообщает сайт Верховного суда. Однако спустя примерно 2,5 месяца в ботинках отклеилась подошва и они стали протекать. Могилевчанка обратилась к продавцу с требованием вернуть деньги за некачественную обувь.

Продавец возвращать деньги не захотел, якобы случай не гарантийный, и женщина пошла в экспертное учреждение для проведения экспертизы. Экспертиза подтвердила наличие производственного брака. Но и после этого продавец отказывался возвращать деньги, ссылаясь на то, что прошел гарантийный срок.

В результате могилевчанка обратилась в суд, который и признал ее правоту. Помимо возврата денег за некачественную обувь и компенсации морального вреда в размере ста рублей, он назначил предприятию торговли массу штрафов, пошлин, неустоек и компенсаций расходов как заявительницы, так и общества защиты прав потребителей. Общая сумма его затрат составила порядка 2290 рублей.

Фотоснимок из открытых источников

Холад, катаванні і праца: сведчанні вязня шклоўскай калоніі

Навіна ад

Былы палітзняволены Мікіта Літвіненка распавёў пра стаўленне адміністрацыі шклоўскай калоніі №17 да палітвязняў, смерць зняволеных праз неаказанне ім медыцынскай дапамогі, а таксама пра працу там.

У верасні 2020 года ў Мінску затрымалі Мікіту Літвіненку, якому тады было 21 год, і яго траіх сяброў, піша Праваабарончы цэнтр “Вясна”. У аснову іх абвінавачвання ляглі прызнанні, напісаныя супрацоўнікамі нібыта ад імя мужчын, аб удзеле ў пратэстах 2020 года. Усяго абвінавачванняў было на шэсць артыкулаў Крымінальнага кодэкса. Каб іх падпісалі, затрыманым ламалі пальцы на руках. Потым Мікіту і яго сяброў асудзілі да пазбаўлення волі. 

Смерці вязняў і жорсткасць супрацоўнікаў

Адбываць пакаранне, якое яму прызначылі ў выглядзе чатырох гадоў зняволення, мужчына паехаў у шклоўскую калонію №17, дзе ўжо загінуў палітвязень Вітольд Ашурак. Гэта ўстанова вядомая асаблівай жорсткасцю, а палітвязняў там часта выкарыстоўваюць як прыклад «пакарання».

Літвіненка ўзгадвае, што нават за кароткі час стаў сведкам некалькіх смерцяў: «З майго атрада памерла тры чалавекі проста таму, што ім не аказвалі дапамогу. Зразумела, што людзі былі не здаровага ладу жыцця, але пры жаданні ім можна было дапамагчы. Гэта значыць, памералі ціск, далі пігулак, адпусцілі. І так адбывалася некалькі разоў. Потым чалавек схадзіў у лазню, памыўся, мабыць, ціск падняўся. Прыйшоў у медчастку, сказаў, што яму дрэнна, яго адправілі ў атрад, дзе ён памёр».

Ён сцвярджае, што збіцці адбываліся ў «сляпых зонах» калоніі: у калідорах без камер і ў карцары. «Стаўленне адміністрацыі бязлітаснае, ніякага жалю няма. Ёсць толькі пагарда, злосць, пыхлівасць і разуменне таго, што яны могуць рабіць з намі, што захочуць. Збіццё часцей адбываецца ў карцары, асабліва калі там яшчэ не было відэакамер, яшчэ ў пакоях для ператрусу, там, дзе камер няма, ну і ў калідорах, у “сляпых зонах”, дзе яны могуць дубінкамі біць» – кажа былы палітвязень

Зняволеныя, асабліва палітычныя, сутыкаюцца з пастаяннымі пагрозамі і маральным ціскам. Па словах Мікіты, яго рэгулярна прымушалі стаяць у нязручных позах па некалькі гадзін. Ён прызнаецца, што ўдары ад супрацоўнікаў былі звычайнай справай.

Адміністрацыя калоніі выкарыстоўвала любыя дробязі як нагоду для пакарання. Пастаянныя ператрусы, рапарты і пазбаўленне спатканняў сталі часткай штодзённасці палітвязняў.

Жыццё ў ізалятары: холад і знясіленне

Літвіненка правёў восем месяцаў у ізалятары і ПКТ. Ён узгадвае холад і антысанітарыю: «І ў ШІЗА, і ў ПКТ круглы год адчыненае акно, гэта значыць, там пастаянна халодныя скразнякі. Ацяпленне не працуе, а калі працуе, то рэгулюецца супрацоўнікамі і ледзь-ледзь цёплае. У ШІЗА пастаянныя “расцяжкі”. За ўвесь час знаходжання ў Шклове я не памятаю дня, калі ў ШІЗА не знаходзіўся б палітвязень. Я нават не ведаю, як апісаць, як там холадна ў міжсезонне. Гэты холад перарастае ў фізічны боль. У гэты час вельмі вільготна, па сценах цячэ. Немагчыма нават заснуць, бо калоцішся».

Акно ў камерах было заўсёды адчынена, ацяпленне не працавала. Сцены пакрывала вільгаць, таму вязні часта не маглі спаць. Як распавядае Літвіненка, начальнік забараніў нават споднюю бялізну, хоць закон дазваляе яе ў зімовы перыяд.

Штрафны ізалятар меў мінімальныя ўмовы: кавалак мыла, шчотку і тэпцікі. У ПКТ дазвалялі кнігі і пісьмовыя прылады, але гэта не палягчала цяжкасці. Пастаянныя «расцяжкі» і абмежаванні выкарыстоўваліся як сродак псіхалагічнага ціску.

Паводле Літвіненкі, адміністрацыя свядома пазбаўляла палітвязняў медыцынскай дапамогі. Са словаў мужчыны, на працу зняволеным даводзіцца хадзіць нават падчас хваробы. Звычайна могуць проста даць таблеткі, “калі пашанцуе – на дзень бальнічны”. 

“Стаматолаг у калоніі ёсць, і нават стаматалагічнае абсталяванне, гэта значыць могуць паставіць часовую пломбу, напрыклад. Але да яго проста не патрапіць, бо вельмі вялікія чэргі. Каб да яго запісацца, трэба прабіваць дарогу, а гэта значыць – прыцягваць да сябе ўвагу. А калі гэта палітвязень, то гэта не вельмі добра. Таму што прыцягненне ўвагі да сябе – прамая дарога ў карцар” – кажа ён.

Цяжкая праца і новы прысуд

Палітвязняў прымушалі працаваць: разбіраць метал, паліць тэлефонныя кабелі, калоць дровы. Пры гэтым аховы працы не існавала. “На працы там я спачатку збіваў паддоны, а потым чысціў алюмініевыя кольцы. Зразумела, што ад такой працы была вельмі моцная стомленасць. Пастаянны бруд, смаркаешся чорным, бо там проста няма чым дыхаць, няма працоўнага адзення, няма дзе памыцца, няма дзе праць рэчы” – узгадвае Літвіненка.

У лістападзе 2023 года Мікіту асудзілі яшчэ на год па арт. 411 за «непадпарадкаванне адміністрацыі». Падчас этапавання ў ПК-9 у Горках ён адчуў розніцу: рэжым быў мякчэйшы, але праца заставалася цяжкай і знясільваючай.

10 сакавіка 2025 года мужчына выйшаў пад прэвентыўны нагляд. Ён абавязаны быў адзначацца ў міліцыі і працаваць. «А 22:01 мне ўжо званіла ў дзверы міліцыя і правярала, ці дома я» – кажа ён.

Адразу пасля вызвалення Мікіта Літвіненка пакінуў Беларусь. Сёння ён у бяспецы і працягвае распавядаць пра катаванні і жорсткасць беларускіх турмаў.

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Сорок могилевских товаров стали лучшими в стране – правда, конкурс был платным

Навіна ад

Церемония награждения победителей конкурса «Лучшие товары Республики Беларусь» прошла в могилевском городском центре культуры и досуга. Его организует государственный комитет по стандартизации Республики Беларусь.

Оказалось, что право называться лучшими в стране заслужили 40 товаров, произведенных на 21 предприятии Могилевской области. Они теперь могут поучаствовать в конкурсе «Лучшие товары Республики Беларусь на рынке Российской Федерации».

Дипломы лауреатам вручила председатель Госстандарта Елена Моргунова (на фото в центре), а поздравил победителей председатель комитета экономики Могилевского облисполкома Александр Воропаев.

Разобраться в том, что это за конкурс, кто с кем соревнуется и что дает такое состязание, кроме “стимула для новых побед”, достаточно трудно.

Понятно лишь то, что проигравших здесь нет. Если, скажем, не повезет в номинации “Стабильное качество” , то выиграешь в номинации “Новинка года” или получишь награду «За успехи в импортозамещении».

Сомнительные бонусы

Соответственно и бонусы достаточно символические:

  • диплом лауреата – шаг к получению государственного знака качества;
  • право на размещение знака конкурса на товарах и их упаковке, в документации и рекламных материалах в течение двух лет;
  • издаваемый Госстандартом каталог с информацией о товарах-лауреатах рассылается в представительства страны за рубежом.

Из года в год в этом конкурсе побеждают одни и те же предприятия-старожилы:

  • ОАО «Бабушкина крынка»;
  • ОАО «Моготекс»; 
  • ОАО «Могилевский завод лифтового машиностроения»; 
  • ОАО «Могилевхимволокно»;
  • ОАО «Лента»; 
  • ОАО «Кричевцементношифер»;
  • ОАО «Белорусский цементный завод»;
  • УЧНПП «Технолит»;
  • ОАО «Бобруйскагромаш».

Пиар должен быть оплачен по тарифу

Все сводится к тому, что в такого рода состязании больше всего заинтересован сам Госстандарт, поскольку участие в конкурсе платное. 

Такая же картина наблюдается и с аналогичным конкурсом “Народная марка”. Ежегодным его победителем было печально известное ОАО “Быховский консервно-овощесушильный завод”. Руководство предприятия регулярно фотографировалось с заранее оплаченными “хрустальными совами”, а параллельно разворовывало завод. Одну из таких премий получил Александр Морозов, который приговорен к 7,5 годам заключения в ИТК усиленного режима.

Как раз-таки Морозову и требовалось присутствие в “издаваемом Госстандартом каталоге с информацией о товарах-лауреатах, который рассылается в представительства страны за рубежом” – преступник специализировался на незаконных, бессмысленных и дорогостоящих командировках в дальнее зарубежье.

Александр Морозов Быхов

За всеми байками о компетентном жюри, народном голосовании и наблюдательном совете в “Народной марке” скрывается договор с организатором премии, в котором четко оговариваются “стоимость и порядок оплаты комплекса PR-услуг”.

Проще говоря, существует определенный тариф, который предприятие оплачивает. Хочешь стать участником – платишь столько-то. Желаешь быть призером – сумма возрастает и достигает верхней планки на уровне “Финалист”.

И последнее – предприятия не могут отказаться от участия в этих конкурсах: за тем, чтобы казна организаторов “Лучшего товара года” и “Народной марки” стабильно пополнялась, следят чиновники. Этим и объясняется присутствие на церемонии награждения Александра Воропаева.

Придумывая четыреста способов сравнительно честных способов отъема денег у предприятий, беларуские власти забывают об одной очевидной вещи: выпуск товара, соответствующего стандарту – обязанность любого производителя, а не победа.

Фото: официальный сайт государственного комитета по стандартизации Республики Беларусь.

Магілёўскія кадэты маршыравалі пад словы Наталлі Арсенневай

Навіна ад

Марш “Беларусь! Наша маці-краіна” са словамі паэткі Наталлі Арсенневай гучаў на 1 верасня ў Магілёўскім кадэцкім вучылішчы. 

Словы гэтага верша пакладзены на музыку “Развітання славянкі”, якую ў 1912 годзе напісаў расійскі вайсковы кампазітар Васіль Агапкін. “Развітанне славянкі” даўно стала сімвалам савецкіх і постсавецкіх вайскоўцаў.

Што ж тычыцца верша “Беларусь! Наша маці-краіна”, то першапачаткова музыку на яго паклаў кампазітар Мікалай Шчаглоў-Кулiковiч, і яна была зусім не падобная на музыку Агапкіна. І ўсё гэта адбывалася падчас нямецка-савецкай вайны, калі тэрыторыя Беларусі знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. Песня ўвайшла ў “Юнацкі спеўнік”, які быў выдадзены ў Менску напачатку 1944 года. Гэта быў зборнік песень Беларускага саюза моладзі, які цяперашнія ўлады ў Мінску лічаць пасобнікамі нямецкіх нацыстаў.

Але тым не менш, словы Арсенневай і музыка Агапкіна, як бачым і чуем, зусім нядрэнна спалучаюцца адно з другім. Дзякуючы тэлеграм-каналу Mayday, у гэтым можна пераканацца. 

Скрыншот: Mayday

В Шклове тюремная торговля впервые уничтожила обычный продуктовый магазин

Навіна ад

Рассположенный рядом со шкловской колонией №17 продуктовый магазин не выдержал конкуренции с тюремной торговлей.

Магазин возле колонии работал много лет, и родственники осужденных всегда могли докупить там товары, которые передавали осужденным. Однако, с момента запуска интернет-торговли в ИК-17, торговая точка стал терпеть убытки, не выдерживая конкуренции с тюремными продажами.

Теперь магазин, работавший десятилетиями, распродает остатки товара и, вероятно, в сентябре закроется, о чем уже предупредил покупателей. Как сообщает Mayday, это первый случай в Беларуси, когда тюремная торговля стала более эффективной, чем цивильная. 

Напомним, что шкловская ИК-17 считается одной из лучших в бытовом плане и показательной для приезжающих на свидания родственников осужденных. При этом, именно в ней гибнут политические узники. Так, в начале нынешнего года в ней умер политзаключенный Валентин Штермер, а 21 мая 2021 года в ней же погиб политический активист Витольд Ашурок, в память о котором белорусские правозащитники объявили 21 мая Днем белорусского политзаключенного.

Фотоснимок: Google maps