Читатели mogilev.media делятся своими впечатлениями от городского праздника
Утрачен первоначальный смысл, но это наверное к лучшему, хотя может кому-то не хватает транспарантов, кумача с надписями «Мир – Труд – Май», из всех утюгов бравурная музыка и девушки с распустившимися берёзовыми ветками, да рабочий люд возвращающийся с демонстрации и слегка подвыпивший по поводу торжества.
Сейчас это праздник труда – 1мая. Как и обещали могилёвские власти, день удался. С 10:00 утра в выходные большой наплыв детей с родителями в парк аттракционов и целых три точки бесплатно.
Длинные очереди в кассы, почему-то банковские карточки не принимаются, так и написано на окошке, но это не беда, есть ещё мелочь в карманах. На все аттракционы спрос, в детские кресла забираются даже не худенькие родители со своими чадами.
Вот так, пробираясь через это море людей, можно убедиться что люди устали от зимы и хотят радости от наступившей весны и первого тепла. Только вот нет тележек с мороженым и бочек с квасом.
Идём дальше. У дворца области песни и пляски, флаги нескольких предприятий, но нет ни одного транспаранта и прочей атрибутики прошлых лет. Зато есть робот, который выполняет голосовые команды, его собрали ребята из могилёвского государственного технологического колледжа.
Площадка называется – «Все профессии важны, все профессии нужны». Здесь проходят мастер-классы, выставка детского рисунка. Можно купить что-нибудь и пожевать. В какой-то момент музыка замолкает и приглашают председателя Октябрьского райисполкома, кого-то отличившегося награждают, но нам надо идти дальше, ведь впереди так много обещанного и интересного.
Видим немногочисленную технику и даже милицейский автомобиль, в нём можно было не только посидеть и подержаться за руль, но и включить спецсигнал с сиреной, рассказать в микрофон родителям про правила дорожного движения.
Мост, Днепр, львы скульптора Воробьёва, спуск в парк Подниколье. Тепло и одновременно прохладный ветерок, идиллия. Мимо новой,старой церкви и уже под музыку, что-то там про славян, приближаемся к мотоциклам и спецтехнике.
Активная фотосессия с Хондами и Харлеями, только сиротливый мотоцикл Минск остался без особого внимания, но некоторым усатым дядькам он всё же нравится.
МЧС разрешает поболтаться на тросе и залезть ребятне в кабину, попозировать для фото и помахать родителям из окна.
Милиция тоже рядом, предлагают детворе примерить бронежилет, шлем, резиновую дубинку и всё это прикрыть стальным щитом, естественно для фото.
Музыка продолжается, «Прощание славянки», но это не конец, вступление к очередной песне. Кругом фотосессии, дети пытающиеся взобраться на скульптуры и конечно очереди за сладкой ватой кукурузой, фастфудом. У кого желание получше закусить имеются ларьки со всякой снедью и шашлыками. По слухам здесь ранее проходили дегустации, но то ли еды было в обрез, то ли людей слишком много.
Обещанные бесплатные батуты тоже присутствовали, про это сигнализировали всё те же длинные очереди из терпеливых родителей. Ну а кто устал, мог отдохнуть на скамеечке или на травке.
Замечен музей советских артефактов. Тоже неплохо увидеть то, что мы уже почти забыли, а дети не знают. Книжки про Ленина, фотографии советского Могилёва, вымпелы и почему-то российский пионерский галстук, а может это французский? Только перевёрнутый.
Не забыли про открытие фонтанов, первый встретил утром, возле дворца области, кто забыл, это где две дивчины купаются. Ещё на спуске лестницы в парк Подниколье. Если перечислять, в центре их тоже хватает, пройдитесь. Самый заметный вдоль улицы Первомайской, многоуровневый и уже прикрытый по бокам молодой зеленью.
Сухой фонтан возле ТЦ «Атриум», произведение господина Головчика. На радость детишек, как и в этот раз, из земли в определённый момент выскакивают гейзеры воды, а особо смелые проскакивают на самокатах и велосипедах. Хохот и визг.
Рядом скромный фонтан, любимый у мамок с колясками, в Комсомольском сквере. Это место так же любят голуби , воробьи даже уточки. А рядом, в паре метрах скульптура мальчика, поливающего бронзовый цветок .
150 – 200 метров по улице суворова, повернуть на садовую (старые названия), а там до Технопарка. Прохлада и радуга от солнца по желанию, брызги и вода вверх, теперь уже каждый день.
Такой вот выдался первый майский день 2023 года. А впереди следующие опусы про День победы, Последние звонки и про дачное настроение перед наступлением лета.
Рамонт прымеркаваны да правядзення II Гульняў краін СНД. У жніўні магілёўскі стадыён “Спартак” прыме спаборніцтвы па стральбе з лука – паведамляе БелТА.
Пачата абнаўленне фасадаў і трыбуны, замена лёгкаатлетычных дарожак і ўстаноўка новага табло.
Саматугам на стадыёне ўжо дэмантавалі старое пакрыццё дарожак, сядзенні на заходняй трыбуне. У бліжэйшы час будзе праведзены касметычны рамонт і ўстаноўлены новыя зручныя сядзенні для гледачоў – іх закуплена 2 400.
Сур’ёзныя работы будуць праводзіцца па замене лёгкаатлетычных дарожак, бо яны пасля рэканструкцыі ў 2008-2009 гадах састарэлі маральна і фізічна – паведамляе загадчык спартыўным комплексам “Спартак” Валерый Чарноў.
Маштабная частка работ прыйдзецца на замену наяўнага табло на сучаснае. “Гэта дапаможа павысіць узровень спартыўных мерапрыемстваў на нашай базе як у час II Гульняў краін СНД, так і потым. У канцы мая ўжо будзе зманціравана новае” – адзначыў В. Чарноў.
Ужо ў чэрвені стадыён прыме тэставыя спаборніцтвы па стральбе з лука, што дасць магчымасць ацаніць пляцоўку і яе гатоўнасць да маючых адбыцца міжнародных спаборніцтваў.
Рэканструкцыя вуліцы Камсамольскай у Магілёве ідзе з апяраджэннем графікаў. Традыцыйна такія аб’екты здаюцца да значных дат каляндара. Ёсць усе падставы для адкрыцця дарожнага руху па вуліцы да Свята Перамогі.
Дарожнае пакрыццё ўжо пакладзена. Застаецца не так і шмат работ.
Трэба за некалькі дзён прыбраць будаўнічае смецце, завезці глебагрунт для газонаў пад засеў травы.
Выраўніваецца і дакладваецца тратурная плітка.
Добраўпарадкоўюцца заезды ў двары.
Разам з тым вядзецца рэкаструкцыя сквера Герцана (Мураўёўскага).
Але ж вось на месцы былога фантана ў скверы ззяе пясчаная пляма.
Будаўнікі нічога дакладна не могуць сказаць пра далейшы лёс фантана.
У сувязі з пачаткам рэканструкцыі галоўнага корпуса Шклоўскай раённай бальніцы і ўзвядзеннем да яго прыбудовы, пачынаючы з 1 мая мяняецца графік работы установы аховы здароўя.
Так, павялічыцца час прыёму ўрачоў. З 1 траўня звярнуцца да іх можна будзе з 7.30 да 20.00. Азнаёміцца з графікам прыёму спецыялістаў можна на сайце ўстановы аховы здароўя і ў рэгістратуры. Кабінет УГД часова будзе перамешчаны ў корпус стаматалагічнай паліклінікі, а дзённы стацыянар размесціцца ў дзіцячай кансультацыі. Тут жа па чарзе будуць весці прыём тэрапеўт і ўрач-неўролаг.
Змены галоўным чынам закрануць дзейнасць бальніцы. Усе пацыенты для аказання планавай медыцынскай дапамогі будуць накіроўвацца ў медыцынскія ўстановы Магілёва. У абласны цэнтр будуць дастаўляцца і тыя, каму патрабуецца аказанне неадкладнай дапамогі.
Але бальнічны стацыянар у Шклове застанецца – лякарня на 40 ложкаў разгорнецца на базе корпуса былога інфекцыйнага аддзялення. Сюды таксама “пераедзе” лабараторыя, палата інтэнсіўнай тэрапіі, будзе арганізавана міні-аперацыйная для аказання экстранай дапамогі – піша газета “Ударны фронт”.
Днём 1 мая было знойдзена цела магілёўскай пенсіянеркі 1959 года нараджэння, якая патанула ў металічнай ёмістасці для вады на вуліцы Бетховена ў Магілёве. Афіцыйных падрабязнасцяў пакуль не паведаляецца. Цела жанчыны было вынята з ёмістасці ратавальнікамі – паведамяе прэс-служба МНС.
Магілёўская падатковая інспекцыя праводзіць 2 мая дзень адкрытых дзвярэй для кансультацый па пытаннях падаткаабкладання рамеснікаў пасля 1 ліпеня – паведамляе прэс-служба профільнага міністэрства.
Менавіта з 1 ліпеня 2023 года для асоб, зарэгістраваных у якасці рамеснікаў уводзіцца новы прынцып рэгістрацыі – ім прыйдзецца пацвярджаць у мясцовых органах сваю працу.
Згодна з дзейным падатковым заканадаўствам рамесніцтва ў Беларусі не адносіцца да прадпрымальніцкай дзейнасці. Афіцыйна адкрыць такі від дзейнасці даволі проста. Фактычна алгарытм складаецца з трох крокаў. Да пачатку занятку рамесніцтвам трэба звярнуцца з заявай у падатковы орган і стаць на ўлік як падаткаплацельшчык. Затым – заплаціць рамесны збор. І нарэшце – пісьмова паведаміць аб даце пачатку ажыццяўлення рамеснай дзейнасці, наведаўшы падатковую або праз асабісты кабінет плацельшчыка па ўстаноўленай форме.
Такі механізм будзе дзейнічаць да 30 чэрвеня 2023 года. А ўжо з 1 ліпеня фізічныя асобы змогуць працаваць з прымяненнем рамеснага збору толькі ў тым выпадку, калі атрымаюць рашэнне мясцовых органаў улады аб тым, што іх дзейнасць адносіцца да рамеснай.
В минувшие выходные, в Комсомольском сквере Могилева, возле кинотеатра «Родина», состоялась благотворительная акция в помощь бездомным животным. Вдохновенно играли музыканты уличного ансамбля «Раструб бэнд», а зрители апплодировали каждому номеру.
Был объявлен благотворительный сбор средств на приобретение корма и лекарств.
Как сказала руководитель учреждения по защите животных “Остров добра” Светлана Ермоленкова:
– Вы помогаете бездомным животным найти дом, семью, быть вылеченными, стерилизованным и не распространять огромное количество бездомных животных по городу. Будем рады любой помощи.
От маленьких детей до людей среднего и старшего возраста имелась возможность оказать посильную помощь. Подходили к ящику для сбора средств, куда бросали, кто 20 копеек, а кто и 10 рублей. На память об участии получали открытки с изображениями животных.
Минусом оказалось только то, что не все пришли вовремя. В разных СМИ было объявлено разное время события с разницей в час, но надеемся, что в следующий раз придёт ещё большее количество милосердных людей помогать животным.
Каля 5 гадзін раніцы 2 мая на новым мосце праз Днепр па вуліцы Каралёва, які яшчэ магілёўцы называюць Фацінскім, былі заўважаныя тры лася. Яны нетаропка прабягалі па дарожнаму палатну. Відэа з жывёламі выклалі беларускія СМІ.
Маёўкі. У Старажытным Рыме ў гэты дзень прыносілі ахвяры ў гонар багіні Зямлі Маі.
Свята ўстаноўлена ў гонар старажытнарымскай багіні Маі (Майесты), жонкі Вулкана і маці Меркурыя (Гермеса). Апошні вясновы месяц май названы рымлянамі ў гонар менавіта гэтай багіні.
Кожную вясну, акурат у першы дзень месяца, рымляне ладзілі ахвярапрынашэнні з далейшымі святкаваннямі ў гонар гэтай суровай жыхаркі неба. Не прынесці багіні ахвяру азначала застацца без ураджаю ў бліжэйшы год.
Рымляне і сталі ладзіць святы з шэсцямі, і стала гэта традыцыяй. Калі старажытнага Рыма не стала, традыцыя адышла ў нябыт, але была адноўлена нараджаючымся пралетарыятам. У канцы ХІХ стагоддзя ў Расійскай імперыі 1 мая рэвалюцыйна настроеныя рабочыя ладзілі нелегальныя мітынгі на прыродзе.
Дзень салідарнасці працоўных. Дзець працы.
Свята, якое адзначаюць у шматлікіх краінах Еўропы, Афрыкі, Лацінскай Амерыкі і Азіі вядома пад некалькімі назвамі – Дзень міжнароднай салідарнасці працоўных, Дзень Вясны і Працы, Дзень працы, Дзень вясны.
Гэта дата звязана з адной са старонак гісторыі барацьбы пралетарыята з капіталам – з падзеямі, якія адбыліся ў Чыкага. 1 мая 1886 года ў горадзе пачаліся маштабныя мітынгі і дэманстрацыі працоўных з патрабаваннем васьмігадзіннага працоўнага дня. Акцыя скончылася кровапралітным сутыкненнем з паліцыяй, наступныя мітынгі прывялі да Хеймаркецкай бойні 4 мая (на загалоўнай выяве).
У ліпені 1889 года Парыжскі кангрэс прыняў рашэнне аб правядзенні 1 мая штогадовых працоўных дэманстрацый.
Упершыню дзень міжнароднай салідарнасці працоўных быў адзначаны ў 1890 годзе ў Аўстра-Венгрыі, Бельгіі, Германіі, Даніі, Іспаніі, Італіі, ЗША, Нарвегіі, Францыі, Швецыі і некаторых іншых краінах. Доўгі час Першамай быў сімвалам рэвалюцыі, непрымірымай класавай барацьбы.
У Расійскай імперыі Першамай як дзень міжнароднай салідарнасці ўпершыню адзначылі ў 1890 годзе ў Варшаве правядзеннем стачкі 10 000 рабочых.
У 1917 годзе свята было ўпершыню свабодна адзначана ў рэвалюцыйнай Расіі.
З 1918 года свята стала афіцыйным.
Першамай святкаваўся на акупаваных немцамі тэрыторыях Беларусі ў 1942-1944 гадах як галоўнае свята германскага пралетарыята.
Першамай у Магілёве падчас нямецкай акупацыі
1555 год. Нарадзілася княгіня Соф’я Слуцкая (1585–1612).
Беларуская святая і асветніца ВКЛ. Праваслаўны дзеяч з роду Алелькавічаў, апошні яго прадстаўнік.
У 1592 годзе да Соф’і адышло ўсё Слуцкае княства з гарадамі Слуцк і Капыль.
У 11 гадоў яна была сасватана, у 15 гадоў выйшла замуж за нясвіжскага князя Януша Радзівіла. Апекавала праваслаўе ў ВКЛ, фундавала сродкі для пабудовы храмаў і шпіталёў для бедных, рабіла паломніцтвы ў святыя мясціны. Соф’і ўдалося пры дапамозе мужа атрымаць каралеўскую грамату, якая забараняла далучэнне праваслаўных вернікаў да Уніі ў яе ўладаннях.
Памерла ў час родаў, пахаваная ў Слуцкім Траецкім манастыры. Хутка сярод гараджан пайшлі чуткі пра цуды, якія адбываліся каля яе труны. Менавіта тады Соф’ю пачалі ўшаноўваць як святую, але кананізавалі толькі ў 1984 годзе. Цяпер мошчы Соф’і Слуцкай захоўваюцца ў Свята-Духавым кафедральным саборы ў Мінску. Дзень яе памяці адзначаецца 1 красавіка.
Персанаж рамана Ю. Крашэўскага «Апошняя са слуцкіх князёў» і гістарычнай драмы У. Сыракомлі «Магнаты і сірата».
1710 год. Напярэдадні адыходу з Полацку, салдаты расійскага цара Пятра I узарвалі Сафійскі сабор.
Пасля гэтага Сафійскі сабор быў цалкам разбураны і праляжаў у руінах да 1738 года.
11 ліпеня 1705 года сабор быў зачынены расійскай арміяй. Пётр I перадаў сабор праваслаўнай абшчыне, але яна адмовілася прыняць яго, асцерагаючыся, што пасля таго як рускія войскі пакінуць горад, супраць іх пачнуцца рэпрэсіі.
Паводле польскага гісторыка XIX стагоддзя Ф. Духінскага, п’яны Пётр I уварваўся разам з салдатамі ў Сабор, які належаў уніятам, асабіста забіў настаяцеля і чатырох манахаў-базыльян, а целы загадаў утапіць у Дзвіне.
1840 год. На лонданскім паштамце ў продаж паступілі першыя ў свеце паштовыя маркі з партрэтам каралевы Вікторыі.
Чорная каштавала адзін пені, сіняя – два пенсы. Гэта былі першыя афіцыйныя паштовыя маркі, якія маюць клеявы адваротны бок.
З 6 мая гэтыя маркі дазволілі наклейваць на канверты і выкарыстоўваць пры перасыланні лістоў.
Аўтарам ідэі выкарыстання марак для аплаты паштовых адпраўленняў быў Роўлэнд Хіл, які ў 1854 годзе стаў галоўным паштмайстрам Брытаніі.
1903 год. У в. Пабокавічы (зараз Бабруйскі раён) нарадзіўся Платон Галавач (1903–1937).
Беларускі пісьменнік, грамадскі дзеяч. Быў рэпрэсаваны.
Адзін з арганізатараў камсамольскага руху на Бабруйшчыне, у Барысаўскім павеце, першы сакратар ЦК ЛКСМБ, намеснік наркама асветы БССР (1929–1930), рэдактар газеты «Чырвоная змена», часопісаў «Маладняк», «Полымя», адзін з лідараў літаратурных аб’яднанняў «Маладняк» і БелАПП.
Арыштаваны 11 жніўня 1937 года, асуджаны 29 кастрычніка да вышэйшай меры пакарання, расстраляны праз некалькі гадзін пасля прысуду. Сям’і было абвешчана, што памёр 25 снежня 1944 года ў лагеры ад паралічу сэрца.
Аўтар апавяданняў, кніг, зборнікаў апавяданняў, аповесцей, рамана, нарысаў, якія перакладаліся на рускую, польскую, украінскую, чэшскую, ідыш ды iншыя мовы.
Многія яго творы засталіся няскончанымі, у тым ліку кніга пра паўстанне 1863–1864 гг. і Кастуся Каліноўскага.
1915 год. Нарадзіўся Іван Любачка.
Беларускі гісторык. Доктар гісторыі, прафесар шэрагу ўніверсітэтаў ЗША.
Скончыў Віцебскі педінстытут.Выкладаў у Галоўчынскай СШ Бялыніцкага раёна, служыў у войску.
Пачатак Вялікай Айчыннай вайны спаткаў у чыне капітана каля Брэста, адкуль адступаў да Палтаўшчыны, дзе трапіў у палон, потым быў выпушчаны. Вярнуўся на Беларусь, прымусова вывезены на працы ў Германію.
Пасля вайны застаўся ў Германіі, працаваў настаўнікам у беларускіх школах. У пачатку 1950-х гадоў эміграваў у ЗША. Скончыў Калумбійскі ўніверсітэт. Працаваў у шэрагу ўніверсітэтаў.
Аўтар многіх публікацый, у тым ліку «Беларусь пад савецкай уладай, 1917–1957».
Заснавальнік стыпендыяльнага фонду падтрымання доследаў у галіне беларусазнаўства.
Памёр 20 ліпеня 1977 года.
1922 год. Нарадзіўся Алесь Салавей (Альфрэд Радзюк, Альберт Кадняк).
Беларускі паэт.
У Дзяржынскайсярэдняй школе вучыўся разам з вядомым у будучым гісторыкам М. Ермаловічам.
Працаваў у рэдакцыі лагойскай раённай газеты «Чырвоная Лагойшчына», пад час вайны – у рэдакцыі мінскай «Беларускай газеты», рыжскай «Новы шлях».
У 1944 годзе выехаў на Захад. У Празе сустракаўся з Ларысай Геніюш. Удзельнічаў у выданні газеты «Зь беларускага жыцьця» і часопіса «Пагоня», вёў вялікую перапіску з беларусамі ў Нямеччыне.
У 1949 годзе пераехаў у Аўстралію. Член Згуртавання беларусаў у Вікторыі, Беларускага цэнтральнага камітэта ў Вікторыі, беларускай секцыі радыё 3ZZ у Мельбурне.
Аўтар вершаў, кнігі паэзіі «Мае песні», вершаў-мініяцюр, паэм, зборнікаў паэзіі, якія прысвечаны беларускай гісторыі, Усяславу Чарадзею, Ф. Скарыне, С. Буднаму, В. Цяпінскаму, М. Багдановічу.
Памёр 21 студзеня 1978 году ў Мельбурне.
1931 год. Нарадзіўся Алег Лойка.
Беларускі паэт, пісьменнік і літаратуразнавец. Член-карэспандэнт акадэміі навук Беларусі. Доктар філалагічных навук, прафесар.
Стылістычную адметнасць лекцый А. Лойкі адзначалі студзнты БДУ, Варшаўскага, Іенскага універсітэтаў.
Аўтар дапаможнікаў «Гісторыя беларускай літаратуры: Дакастрычніцкі перыяд», «Старабеларуская літаратура». Адзін са складальнікаў хрэстаматыі для ВНУ «Беларуская літаратура XIX стагоддзя».
Пад яго кіраўніцтвам абаронена 15 дысертацый.
Аўтар больш як 450 навуковых публікацый, у тым ліку шасці манаграфій, якія прысвечаны творчасці Якуба Коласа, А.Міцкевіч, М. Багдановіча, паэзіі пачатку XX стагоддзя:
Аўтар вершаў, зборнікаў паэзіі, аповесцей, раманаў, эсэ – усяго 100 кніг.
Аўтар сцэнарыя дакументальнага фільма «Максім Багдановіч» (1990).
Перакладчык на беларускую мову П. Верлена, І. Гётэ, Ф. Шылера, асобных твораў рускіх, украінскіх, літоўскіх, латышскіх, польскіх і іншых паэтаў.
Памёр 19 лістапада 2008 года.
1942 год. Нарадзіўся Міхаіл Басалыга.
Беларускі савецкі графік. Брат Уладзіміра Басалыгі.
У 1970 скончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут.
Працуе пераважна ў галіне кніжнай графікі. Вылучаюцца афармленнем: альбом «Гравюры Францыска Скарыны», кніга «Вершы пяці кніг» Г. Бураўкіна, «Дзень добры, мама», «Ave Maria» М. Танка, «Напісанае застаецца» А. Петрашкевіча.
У 2006 годзе стварыў ілюстрацыі для выдання трылогіі «На ростанях» Я. Коласа, таксама працаваў над ілюстрацыямі паэмы «Курган», верша «Хлопчык і лётчык» і іншых Я. Купалы.
Творы знаходзяцца ў Траццякоўскай галерэі, Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва, Літаратурных музеях Я. Купалы і Я. Коласа, Слуцкім краязнаўчым музеі, Магілёўскім абласным мастацкім музеі імя П. Масленікава.
Выява: Міхаіл Басалыга, Бітва на Сініх Водах, 2005 г.
1949 год. Нарадзілася Ядвіга Паплаўская.
Савецкая і беларуская эстрадная спявачка, клавішніца, кампазітар, удзельніца першага складу ансамбля “Верасы”. Народная артыстка. Жонка А. Ціхановіча.
Скончыла Беларускую кансерваторыю.
Сузаснавальніца і ўдзельніца ВІА “Верасы” (1971–1987), удзельніца Дзяржаўнага аркестра Беларусі пад кіраўніцтвам М. Фінберга, групы «Шчаслівы выпадак».
Суарганізатар (1988) Тэатра песні Ядвігі Паплаўскай і Аляксандра Ціхановіча, праз студыю якога прайшло шмат маладых беларускіх выканаўцаў — Аляксандр Саладуха, гурт «Ляпіс Трубяцкой» і іншыя.
1981 год. Нарадзіўся Аляксандр Глеб.
Беларускі футбаліст, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі, адзін з самых паспяховых футбалістаў у гісторыі Беларусі.
Гуляў за БАТЭ, у нямецкім «Штутгарт», лонданскім «Арсенале», іспанскай «Барселоне», англійскім «Бірмінгем Сіці», «Вольфсбургу» і іншых.
У 2021 годзе ўвайшоў у новаўтвораны савет дырэктараў жодзінскага клуба «Тарпеда-БелАЗ».
1986 год. Памёр Сцяпан Александровіч (1921–1986).
Беларускі пісьменнік, літаратуразнаўца, крытык, краязнаўца. Доктар філалагічных навук, прафесар.
Даследаваў гісторыю беларускай літаратуры XIX–XX стагоддзяў, развіццё нацыянальнага кнігадрукавання і перыядычнага друку, літаратурныя сувязі, у тым ліку беларуска-ўкраінскія. Надаваў значную ролю вывучэнні творчасці Тараса Шаўчэнкі.
Вывучаў дзейнасць Ф. Скарыны, Янкі Купалы, літаратурна-гістарычную біяграфію Цішкі Гартнага. Створыў літаратурныя партрэты П. Багрыма, Ф. Савіча, Ф. Багушэвіча, Каруся Каганца, Янкі Купалы, Якуба Коласа, Цёткі, Змітрака Бядулі, Кузьмы Чорнага ды іншым.
2004 год. Адбылася самае вялікае пашырэнне за гісторыю ЕС.
У выніку пятага пашырэння ў склад ЕС увайшлі 10 краін: Венгрыя, Кіпр, Латвія, Літва, Мальта, Польшча, Славакія, Славенія, Чэхія і Эстонія.
2018 год. У Магілёве пабіты тэмпературны рэкорд 1977 года.
У Дзень працы ў абласным цэнтры тэмпература ўзнялася да 27,5 градуса цяпла. У выніку было абноўлена дасягненне 41-гадовай даўнасці ў +26,7 градуса.
