Адзін з буйнейшых аўтаперавозчыкаў краіны, “Атлас”, які забяспечваў ільвіную долю пасажырапатоку паміж раённымі цэнтрамі Магілёўшчыны і абласным цэнтрам, скараціў частку сваіх маршрутаў. Так, на спыненне перавозак гэтым аператарам звярнула ўвагу рэдакцыя слаўгарадскай раёнкі “Прысожскі край”.
“Як цяпер дабірацца з Слаўгарада да Магілёва? Калі наладзіцца камфортнае спалучэнне з абласным цэнтрам?” – такія пытанні, паводле газеты, хвалююць большасць слаўгарадцаў.
На афіцыйным сайце перавозчыка можна пабачыць, што акрымя Слаўгарада маршруты да Магілёва сталі недасягальныя таксама для жыхароў некаторых іншых раённых цэнтраў рэгіёна – Чавусаў, Краснаполля. Трэба адзначыць, што акрамя “Атласа” ў гэтыя гарады ходзяць іншыя, дзяржаўныя і прыватныя рэйсы прыгарадных аўтобусаў і маршрутак, але іх магутнасці відавочна не пакрываюць увесь попыт жыхароў райцэнтраў.
Пакуль няясна, ці звязана скарачэнне пасажыраперавозак з затрыманнем кіраўніцтва ААТ “Анлайн маршруткі”, што з’яўляецца заснавальнікам “Атласа”, пра якое нядаўна паведамлялі беларускія СМІ. Сваё арыгінальнае тлумачэнне сітуацыі даў намеснік начальніка аддзела архітэктуры і будаўніцтва жыллёва-камунальнай гаспадаркі Слаўгарадскага раёна Аляксандр Краснабаеў.
– Гэта звязана з тым, што на дадзены момант удасканальваецца арганізацыя аўтамабільных перавозак і абарона правоў пасажыраў.
Аляксандр Краснабаеў звязаў трансфармацыі на рынку міжгародніх маршрутных таксі з нарадай, праведзенай Аляксандрам Лукашэнка па дадзеным пытанні.
На уяздных кампазіцыях абодвух райцэнтраў, якія не адрозніваюцца высокім мастацкім густам, пазначана няправільна дата заснавання мастэчак. І гэта нягледзячы на тое, што сапраўдны час заснавання Хоцімска і Краснаполля гісторыкам вядомы, але мясцовыя ўлады ігнаруюць даследаванні прафесійных даследчыкаў.
На ўяздным знаку Хоцімска, а таксама на сайце мясцовага райвыканкама заснаванне раённага цэнтра адносяць да 1430 года. Сапраўды, доўгі час была прынята думка аб тым, што гэты населены пункт вядзе сваю гісторыю з першай паловы XV стагоддзя.
Але гістарычныя даследаванні паказваюць абсалютна іншую карціну мінуўшчыны. Насамрэч Хоцімск быў заснаваны надзе на рубяжы XVІІ-ХVІІІ стагоддзяў, калі пасля заключэння ”вечнага міру” паміж Рэччу Паспалітай і Расіяй у 1686 годзе памежная зона абедзьвух дзяржаў перастае быць тэрыторыяй ваенных канфліктаў і пачынае актыўна асвойвацца.
Нягледзячы на тое, што гісторыкі знайшлі матэрыялы пра сапраўдны час заснавання мястэчка, на ўяздным знаку Хоцімска дагэтуль пазначаецца няправільная дата. І гэта нягледзячы на тое, што вясной гэтага года на мясцовым узроўні зацыкліліся на ўяздных знаках: іх актыўна фарбавалі і нават абвясцілі конкурс на стварэнне новай кампазіцыі знака, пра што пісалі mogilev.media.
У Краснаполлі таксама карціна падобная. На галоўным уяздным знаку пазначана дата заснавання мастэчка — 1707 год. На сённяшні дзень існуе некалькі варыянтаў аднаго падання, што Краснаполле нібыта ўзнікла недзе падчас руска-шведскай вайны (1700–1721) і звязаваюцца з ваеннымі падзеямі, якія адбываліся на ўсходзе Рэчы Паспалітай.
Адпаведна такім жа чынам тлумачыцца і назва горада. Сённяшні райцэнтр атрымаў сваю назву нібыта ад жорсткіх баёў паміж шведамі і рускімі войскамі, маючы пад увагай колер зямлі ад пралітай крыві, хаця, між іншым, гісторыя не ведае пра якія-небудзь баі паміж рускімі і шведскімі войскамі на левабярэжжы Сожа (дзе знаходзіцца райцэнтр Краснаполле).
Насамрэч Краснаполле было заснавана ў 10–20-х гадах XVIII стагоддзя і звязана не з падзеямі Паўночнай вайны на тэрыторыі ўсходняй Беларусі, а з магутным працэсам асваення памежжа Рэчы Паспалітай і Расійскай дзяржавы, які распачаўся на пачатку XVIII стагоддзя.
30 кастрычніка жыхарка Краснапольскага раёна з вёскі Глыбаў распальвала печку і на ёй успырхнула вопратка – паведамляе прэс-служба МНС. Жанчына 1926 года нараджэння самастойна загасіла агонь і працягвала спакойнае сельскае жыццё. Трэцяга лістапада да яе прыехала ўнучка і заўважыла ў пенсіянеркі апёк на сцягне на 10% агульнай плошчы цела. Далей быў званок у медыцынскую службу, і 97-гадовую жанчыну шпіталізавалі ў раённую лякарню.
В этом убеждены журналисты краснопольской районной газеты, а в Славгороде магазины торгуют продуктами с истекшими сроками годности
Красивый, почти библейский термин “благодать” употребили журналисты Краснопольщины рассказывая об успехах ОАО “Краснопольский” в уборке кукурузы..
Дела с “царицей полей” в хозяйстве действительно обстоят неплохо, однако делать выводы о том, что именно кукуруза – залог продовольственной благодати белорусов, думается, преждевременно.
Особенно учитывая то, сколько тратит среднестатистический белорус на продукты питания. Тут уж не о благодати, а об экономической катастрофе, рассуждать будет уместнее.
Не наступила благодать и в магазинах Славгородского района. Товары с истекшим сроком годности там продолжают реализовывать и сетевики, и магазины районной потребкооперации.
Нарушения выявлены на 29 из 52-х объектах торговли и общепита, 280 килограммов недоброкачественной продукции, по предписаниям санитарной службы, ушло в утиль.
При всем уважении к казакам и коммунистам, непреложным фактом является только назначение нового прокурора Краснопольского района
Теперь за соблюдением законности на Краснопольщине будет отвечать советник юстиции Зоя Алексютина. Нового прокурора представил району глава областной прокурорской службы Валерий Куликович, сообщает районная газета “Чырвоны сцяг”.
Ну, а журналисты Чаусской “районки”, ссылаясь на именной Указ царя Алексея Михайловича, утверждают, что первые белорусские казаки появились в Чаусах.
Как тут не вспомнить вопрос, который однажды задал другу-художнику Федор Шаляпин:
Я сегодня выступаю перед конными матросами. Скажи мне, ради Бога, кто такие конные матросы?
Не знаю. – ответил приятель Шаляпина – Но уезжать отсюда надо.
Не менее амбициозны и коммунисты Осиповичского района. Член райорганизации Коммунистической партии Беларуси Юрий Дергач дал интервью газете “Асiповiцкi край”, в котором особый акцент сделал на то, что взгляды осиповичских коммунистов во многом совпадают с приоритетами партии “Белая Русь”.
Оно и понятно: других адептов социальной справедливости в стране, где безраздельно властвует государственный капитализм, просто не осталось.
Как только себя не называют районные газеты, вырвавшиеся на просторы интернета. И сетевыми изданиями, и интернет-порталами, и прочими серъезными ресурсами.
Однако горшок, как его не назови, остается горшком и в печь его ставить придется. А вот, что из этого выходит, посмотрим на конкретных примерах.
Из пустого в порожнее
В Славгороде, как сообщает местный «интернет-портал», прошло знаковое событие – 62-я сессия районного Совета депутатов.«Народные» избранники приняли ряд каких-то судьбоносных решений. Каких именно, славгородские журналисты не уточняют.
Депутатскую тусовку они осветили методом фоторепортажа. Оно и понятно – начни описывать то, о чем говорили депутаты и тут же выяснится, что всех их решения, как всегда, выглядят переливанием из пустого в порожнее.
БРСМ ищет первого секретаря
Костюковичская районная организация общественного объединения “Белорусский республиканский союз молодежи” разыскивает себе лидера. Местная служба занятости поместила объявление о том, что местным комсомольцам срочно требуется первый секретарь.
У соискателя должно быть высшее образование, а его зарплата составит тысячу рублей. Такую же зарплату обещает костюковичское ДРСУ №130 штукатуру.
Не очень-то справедливо. Согласитесь, что пользы от штукатура гораздо меньше, чем от главы самого почитаемого белорусской молодежью в целом и костюковичской в частности, объединения.
О бонусах и геноциде
В Черикове профсоюзы озаботились тем, как выплатить уволенному работнику «бонусы», сообщает местная районная газета. Мероприятие прошло на базе местного отделения Белгосстраха.
Правда, судя по тексту на сайте газеты, говорили о бонусах меньше, чем о геноциде белорусского народа. С речью на эту тему выступил прокурор района.
Тема, конечно, важная, но какое она имеет отношение к коллективным договорам и оплачиваемым отпускам, журналисты не объяснили.
Помнится в знаменитой сказке Льюиса Кэррола черепаха Квази тоже платила за французский, музыку и стирку дополнительно.
Ну, на то она и Страна Чудес…
Чтобы Гондурас не беспокоил, надо меньше его чесать
Быховская «районка» ввела специальную рубрику «Откровенно», где развенчивает коварные планы империалистов и кроет в хвост и в гриву тех, кого называет беглыми.
Правда, за высокопарными фразами, нет-нет, да и проскальзывает политическая безграмотность, дремучее невежество и проблемы со словарным запасом «азарят» районного пошиба.
Ну, а пока «Маяк Приднепровья» разбирается с англосаксами, Быховский район традиционно оказывается в хвосте Могилевской области по всем главным показателям социально-экономического развития.
И виноваты в этом вовсе не ЦРУшники, а те, кто из-за беспокойства за будущее Гондураса, не замечает того, что творится у них под носом.
От двух до пяти тысяч
По утверждению кличевской районной газеты жители района совершенно напрасно рвутся на заработки в Россию и колесят по Европе дальнобойщиками. Прилично зарабатывать можно, оказывается и Кличевском лесхозе.
Например, водитель, который вывозит лес, зарабатывает около пяти тысяч рублей.
Не озвучены, правда, зарплаты высшего командного звена спасителей леса.
Впрочем, никакой тайны здесь нет.
Не только в Кличеве, но и повсеместно в Беларуси, лес – занятие прибыльное. Одна только организация охоты для российских гостей приносит солидные барыши. А главное – ничего сажать, пилить и вывозить не требуется.
В общем, мечты о больших зарплатах в Кличеве сбываются. Совсем как в песенке про ОАО «Газпром»: ведь это все-таки наш общий газ, а мечты сбываются только у вас.
В Краснополье за натяжными потолками
Приличного размера статью о натяжных потолках в Краснополье разместила местная «районка». Акцент почему-то сделан на том, что высокое качество и низкие цены натяжных потолков присущи только Краснопольщине.
Получается, что все это чуть ли не народный промысел жителей Краснопольского района. Что-то вроде хохломы и гжели.
А если без шуток, то хочется задать краснопольским журналистам только один вопрос:
Рубим с плеча
Чемпионат по колке дров провели впервые в Чаусах, сообщила местная районная газета. В ходе соревнований выяснилось, что в деле этом важна не только хорошая физическая подготовка, но и сам инструмент. Оно и понятно: с тупым топором каши не сваришь.
Победители раскалывания чурок получили грамоты.
Однако вся Беларусь от мала до велика знает и без соревнований, что лучший специалист по колке дров, который чуть ли не каждый день рубит с плеча, живет вовсе не в Чаусах.
У 2023 годзе Краснапольскім РАУС выдварана (выслана і дэпартавана) з краіны 5 замежнікаў. За парушэнне міграцыйнага заканадаўства Рэспублікі Беларусь да адміністрацыйнай адказнасці прыцягнута яшчэ 9 іншаземцаў —паведамляе краснапольская раённая гаета “Чырвоны сцяг”.
Адзначым, што на падставе рашэння аб дэпартацыі або высылцы замежны грамадзянін або асоба без грамадзянства ўключаецца ў спіс асоб, уезд якіх у Рэспубліку Беларусь забаронены або непажаданы. Дэпартаванаму іншаземцу ўезд у Рэспубліку Беларусь можа быць забаронены на тэрмін ад шасці месяцаў да пяці гадоў. Высланаму іншаземцу ўезд у Рэспубліку Беларусь можа быць забаронены на тэрмін ад шасці месяцаў да дзесяці гадоў.
VI рэгіянальны фестываль народных промыслаў і рамёстваў “Краснапольскі глечык” адбудзецца 16 верасня. Праграма фэста будзе ўключаць ад канферэнцыі да майстар-класаў з конкурсамі работ.
Фестываль “Краснапольсі глечык” штогод праводзіцца з мэтай выяўлення і падтрымкі таленавітых самабытных майстроў народнай творчасці Краснапольшчыны, а таксама адраджэння, захавання і развіцця творчасці майстроў Магілёўшчыны, падтрымкі найлепшых узораў народнай творчасці.
Для ўдзелу ў ім штогод запрашаюцца майстры народных рамёстваў, а таксама індывідуальныя прадпрымальнікі, якія ствараюць вырабы ў традыцыйных і сучасных тэхніках.
У праграме сёлетняга фэсту запланавана канферэнцыя “Традыцыйныя промыслы і рамёствы як аб’ект развіцця культурна-пазнавальнага турызму”, а таксама ўжо традыцыйныя выставы вырабаў майстроў народных промыслаў і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, майстар-класаў па розных відах рамёстваў. Акрамя таго плануецца конкурсы работ, выкананых у традыцыйных і сучасных тэхніках тэхніках пад назвамі “Незабытыя рамёствы” і “Рамёствы ў фармаце сучаснасці” – паведамляе раённая газета “Чырвоны сцяг”.
25 ліпеня 1853 года Мінская гарадская дума і губернскае праўленне зацвердзілі рашэнне аб утрыманні пажарнай часткі ў Мінску.
У гэты ж час, былі арганізаваны пажарныя часці ў Віцебску, Магілёве і іншых беларускіх гарадах.
Пры гэтым вядома, што яшчэ ў пачатку 1830 года ў Магілёве вызначылі часовыя памяшканні пад казармы і стайні, гарадскія ўлады прыступілі да камплектавання пажарнай каманды, прадставілі план і каштарысы на пабудову пастаяннай казармы і стайні для пажарнай часткі.
У гонар Дня пажарніка, 25 ліпеня 2014 года на Пажарным завулку Магілёва ў будынку XIX стагоддзя, дзе раней размяшчалася пажарная частка, адкрыўся Музей пажарнай службы Магілёўскай вобласці.
1410 год. Войскі Польшчы і ВКЛ пачалі аблогу Марыенбурга – сталіцы Тэўтонскага ордэна.
Каб замацаваць перамогу пасля Грунвальдскай бітвы, войскі акружылі сталіцу ордэна.
Горад на р. Ногат у дэльце Віслы, заснаваны ў 1276 годзе як ордэнскі замак. Умацаваны замак быў самай вялікай крэпасцю ў Еўропе, пабудаванай ў гатычным стылі. Зараз польскі горад Мальбарк.
1434 год. На польскі сталец каранаваны Уладзіслаў III Варненчык (1424-1444).
Кароль польскі (1434-1444) і венгерскі (1440-1444), князь літоўскі (1434-1440) з дынастыі Ягелонаў.
У 1443 годзе разам з Янашам Хуньядзі ўзначаліў аб’яднанае польска-венгерскае войска ў вайне з асманамі, у 1444 заключыў перамір’е, якое спыніла наступленне туркаў на Балканы.
Загінуў у бітве пад Варнай (адсюль пасмяротная мянушка).
1840 год. Нарадзіўся Юльян Крачкоўскі (1840-1903).
Беларускі фалькларыст, этнограф, гісторык, педагог. Бацька вядомага савецкага ўсходазнаўца І. Крачкоўскага (1883-1951).
Скончыў Пецярбургскую духоўную акадэмію, але адмовіўся ад духоўнага сану, займаўся педагагічнай дзейнасцю. Працаваў выкладчыкам Маладзечанскай настаўніцкай семінарыі, інспектарам народных вучылішч Тульскай губерні і Віленскай навучальнай акругі, дырэктарам Полацкай настаўніцкай семінарыі і Віленскага настаўніцкага інстытута, Туркестанскай настаўніцкай семінарыі.
У 1884 высланы з Туркестанскай настаўніцкай семінарыі з-за выяўлення там падазроных беларускіх гурткоў. Вярнуўся ў Вільню, у 1888-1902 старшыня Віленскай археаграфічнай камісіі.
Аўтар «Нарысаў быту заходнерускага селяніна» – першага падрабязнага даследавання сямейных і каляндарна-аграрных абрадаў беларусаў і выхавання дзяцей, зборніка «Быт заходнерускага селяніна», дзе змешчана больш за 200 песень, 90 прыказак, народных паданняў і казак, звесткі пра народную медыцыну, народныя стравы і народны каляндар беларусаў, пра пахавальныя абрады, «К истории старой Вильны» і «Топография г. Вильны в XVI и XVII века».
Памёр у 25 ліпеня 1903 года. Пахаваны на Еўфрасіннеўскіх могілках у Вільні.
1877 год. У Мсціславе памёр ураджэнец в. Гразівец (зараз – Чавускі раён) Іван Насовіч (1788-1877).
Беларускі філолаг, этнограф і фалькларыст.
Стваральнік «Слоўніка беларускай мовы», «Слоўніка беларускай гаворкі» (больш за 30 000 слоў), «Зборніка беларускіх прыказак».
Аўтар артыкулаў, прысвечаных песеннай культуры беларусаў.
Пераклаў з лацінскай мовы 3-томную працу «Старажытныя помнікі, што асвятляюць гісторыю Польшчы і Літвы», у якой адлюстраваны ўзаемадачыненні Польшчы і ВКЛ, асветлена гісторыя беларускіх зямель з 1217 да 1696 года.
1910 год. Нарадзіўся Генадзь Цітовіч (1910-1986).
Беларускі кампазітар, дырыжор, фалькларыст, этнограф. Народны артыст СССР.
Вучыўся ва Універсітэце Стэфана Баторыя, скончыў Віленскую кансерваторыю.
Працаваў рэдактарам абласнога радыё, кансультантам Дома народнай творчасці ў Баранавічах, у Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР. Стварыў у в. Вялікае Падлессе Ляхавіцкага раёна народны хор, рэарганізаваны ў Дзяржаўны народны хор БССР, яго кіраўнік да 1974 года.
Запісаў больш за 3 000 беларускіх (пераважна), украінскіх, польскіх, літоўскіх і іншых народных песень, танцаў, інструментальных найгрышаў.
Складальнік фальклорных зборнікаў. Аўтар 12 песень на ўласныя словы і вершы беларускіх паэтаў, больш за 60 апрацовак беларускіх народных мелодый.
Яго імя носіць Нацыянальны акадэмічны народны хор.
Памёр 21 чэрвеня 1986 года.
1913 год. Нарадзіўся Сяргей Астрэйка (1913-1937).
Беларускі паэт, перакладчык.
У 1928 годзе паступіў у Мінскі беларускі педагагічны тэхнікум. Восенню 1931 года разам з З. Астапенкам, У. Дудзіцкім, Л. Калюгам, С. Русаковічам, У. Сядурам і некаторымі іншымі «забастоўшчыкамі» за ўцёкі «з прарыву» па збіранні мерзлай бульбы ў калгасе выключаны з тэхнікума як «нацдэм».
Працаваў літрэдактарам выданняў БелНДІ прамысловасці, навуковым супрацоўнікам Інстытута літаратуры і мастацтва БелАН, у Камісіі па складанні слоўнікаў.
Арыштаваны ДПУ БССР у 1933 годзе па справе «Беларускай народнай Грамады». Высланы ў Ірбіт Свярдлоўскай вобласці. У 1937 годзе зноў арыштаваны, 13 верасня, на наступны дзень, вынесены смяротны прысуд і 14 верасня расстраляны.
Вершы пачаў пісаць у час вучобы ў школе. У 1928 годзе па рэкамендацыі Цішкі Гартнага яго вершы з’явіліся ў газеце «Чырвоная змена». Паэму «Бенгалія» ўхваліў Янка Купала. У свае часы яе называлі «антысавецкай», бо меркавалася, што, апісваючы змаганне бенгальцаў з брытанскімі каланізатарамі, Астрэйка меў на ўвазе непасрэдна Беларусь.
У ссылцы зрабіў пераклад «Яўгенія Анегіна» А. Пушкіна, рукапіс не збярогся.
1922 год. У Краснаполлі нарадзіўся Ісаак Ваксман(1922-1943).
Герой Савецкага Саюза, камандзір артбатарэі, старшы лейтэнант
У 1938-1940 гадах працаваў настаўнікам у Краснаполлі, адначасова вучыўся завочна ў Днепрапятроўскім транспартным інстытуце.
У 1942 годзе скончыў курсы малодшых лейтэнантаў. Удзельнік баёў пад Сталінградам, на Доне, Украіне.
Вызначыўся ў баях пры фарсіраванні Дняпра восенню 1943 года. У баях за плацдарм у Запарожскай вобласці яго батарэя знішчыла 15 кулямётаў, танк, дзве аўтамашыны, больш за сотню гітлераўскіх салдат і афіцэраў.
Загінуў у баі 19 снежня1943 года у Запарожскай вобласці.
Яго імя прысвоена Беразнякоўскай СШ Краснапольскага раёна, вуліцы ў Краснаполлі. На доме ў райцэнтры, дзе ён жыў, усталявана мемарыяльная дошка.
1937 год. Нарадзіўся Дзмітрый Смольскі (1937-2017).
Беларускі кампазітар і педагог, Народны артыст. Заслужаны дзеяч мастацтваў, Лаўрэат Дзяржпрэміі, Кавалер Ордэна Ф. Скарыны, прафесар Беларускай акадэміі музыкі.
Аўтар шматлікіх сімфоній, опер, у тым ліку «Сівая легенда», «Францыск Скарына» і іншых.
Дыск з запісамі яго сімфоній, выдадзены брытанскай фірмай «Алімпія», быў прызнаны лепшым на конкурсе ў ЗША ў 1992 годзе.
Бацька вядомага музыканта-мультыінструменталіста Віктара Смольскага.
Памёр 29 верасня 2017 года.
1947 год. Нарадзіўся Аляксандр Мілінкевіч.
Беларускі навуковец, грамадскі дзеяч і палітык, краязнавец. Кандыдат фізіка-матэматычных навук.
У 2006 годзе ўдзельнічаў у выбарах прэзідэнта Беларусі ў якасці адзінага кандыдата ад дэмакратычных сіл і заняў 2-е месца. Узначальваў Рух «За Свабоду». Паводле Нобелеўскай лаўрэаткі Святланы Алексіевіч,Мілінкевіч – прыклад беларуска-польскага інтэлігента.
1954 год. Нарадзілася Валянціна Аколава (1954-2013).
Беларуская паэтэса, перакладчыца.
Скончыла Полацкае музычна-педагагічнага вучылішча імя Ф. Скарыны, працавала настаўніцай у Ветрына Полацкага раёна, у наваполацкім Палаца культуры нафтавікоў, карэспандэнтам газеты «Знамя новостройки» трэста № 16 «Нафтабуд», у рэдакцыі радыёвяшчання Наваполацкага аб’яднання «Палімір», у выдавецтве «Юнацтва», у газеце «Знамя юности». Пачала пісаць вершы ў 8-гадовым узросце, паэтычны дар пераняла ад песеннага таленту сваёй маці. Аўтар шматлікіх зборнікаў паэзіі, паэмы-п’есы «Палачанка Інгрэна, альбо Вяртанне Скарыны».
Паасобныя вершы пакладзены на музыку.
Памерла 24 снежня 2013 года.
1980 год. Памёр Уладзімір Высоцкі (1938-1980).
Савецкі і рускі паэт, артыст і спявак. Аўтар больш за 700 песень і вершаў. Сыграў 20 роляў у тэатры і 30 ў кіно.
Род Высоцкіх паходзіць з в. Сялец, што на Пружаншыне, прозвішча можа быць звязана з назвай г. Высокае Камянецкага раёна.
Ягоны дзед, таксама Уладзімір Сямёнавіч, ураджэнец Брэста. Высоцкі добра ведаў пра свае беларускія карані і часта бываў у Беларусі.
Летам 1965 года ён даў некалькі канцэртаў на прыватных сядзібах Магілёва (падчас здымак у Бабруйску фільма “Я родам з дзяцінства”), у жніўні 1969, пры здымках фільма «Сыны ідуць у бой», ён з М. Уладзі жыў у в. Літоўка каля Навагрудка (у 2012 годзе ў ім усталяваны помнік Высоцкаму).
Магілёвец Міхась Булавацкі зрабіў пераклады вершаў Высоцкага на беларускую мову.
1984 года. Памёр Уладзімір Караткевіч (1930-1984).
Беларускі паэт, празаік, драматург, публіцыст, перакладчык, сцэнарыст, класік беларускай літаратуры.
Першы беларускі пісьменнік, які звярнуўся да жанру гістарычнага дэтэктыву. Найбольш вядомыя яго творы: «Дзікае паляванне караля Стаха», «Сівая легенда», «Каласы пад сярпом тваім», «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Чорны замак Альшанскі», «Зямля пад белымі крыламі»..
Па яго творах пастаўлены шматлікія спектаклі, знята 9 мастацкіх фільмаў, напісаны музычныя творы.
1997 год. У Нью-Ёрку памерла Наталля Арсеннева (1903-1997).
Беларуская паэтэса, перакладчыца, драматург.
Вязень ГУЛАГу. Дзеяч беларсукай эміграцыі ў ЗША.
На яе верш «Малітва» была напісана музыка кампазітарам Міколам Равенскім – з’явіўся гімн «Магутны Божа», у гонар якога названы фестываль духоўнай музыкі ў Магілёве.
У 1995 годзе гэтую песню прапаноўвалася зрабіць дзяржаўным гімнам Беларусі.
Н. Арсеннева і Максім Танк, Вільня, 1936
2006 год. Памёр Янка Брыль (1917-2006).
Народны пісьменнік Беларусі. Ганаровы член НАНБ.
Служыў у польскай марской пяхоце, быў беларускім партызанам. Працаваў у часопісах «Маладосць», «Полымя», рэдактарам Дзяржаўнага выдавецтва Беларусі, старшынёй Беларускага таварыства «СССР – Канада», член Беларускага ПЭН-цэнтра.
Унікальнай у сусветнай літаратуры стала створаная Я. Брылём разам з А. Адамовічам і У. Калеснікам дакументальная аповесць «Я з вогненай вёскі…».
Брылю належаць словы: «Калі б беларуса прымусіць быць беларусам, які б атрымаўся выдатны беларус!».
У гонар пісьменніка названы вуліцы ў Мінску і польскай Гдыні.