Category: Навіны

Тайны быховских памятников. Почему им тесно в райценте?

Навіна ад

За парадными фасадами новых памятников скрывают от приезжего начальства жалкие остатки нашего культурного наследия, которое им сберечь не удалось, пишет турист о Быхове, в котором на его взгляд множество новых памятников и забытые старыя. 

Недавно довелось побывать в Быхове. Симпатичный, маленький городок, ведущий свою историю с  ХIV века.

Что касается дел давно минувших дней, то к памятникам национальной архитектуры здесь относятся, мягко говоря, наплевательски. Руины Быховского замка и синагога без крыши – тому свидетельство.

 А вот количество памятников новейшей истории, на квадратный метр, просто зашкаливает.

Особенно много их в районе центральной, Октябрьской площади Быхова, а периодичность установки памятников напоминает истерию. 

В 2013-м к Дню письменности здесь был установлен памятник знаменитой Барколабовской летописи. 

Красиво и к месту, но потом, что называется, пошло-поехало.

Появилась пушка на постаменте. И уже тогда памятникам стало тесновато. 

Местные жители заметили, что ствол гаубицы нацелен в другой памятник, расположенный метрах в пятидесяти. Это – мемориал воинам-освободителям, а заодно и место последнего пристанища первого чекиста района.

На пушке быховские власти не остановились: в прошлом году неподалеку от нее был установлен памятник чернобыльцам-ликвидаторам, а в июне этого года, уже в сотне метров от пресловутой пушки, торжественно открыли памятный знак пограничникам.

Не поспоришь: люди, принимавшие участие в ликвидации аварии на ЧАЭС достойны глубокого уважения, наши пограничники, безусловно, славные парни, но… 

Возникает ряд вопросов к начальникам, отвечающим за установку мемориалов в Быхове.

Во-первых, почему их так тянет к Октябрьской площади, где из-за памятников уже негде яблоку упасть?

Во-вторых, почему чести установки памятника удостоились именно пограничники, а не, скажем, десантники? 

Быховчане могут мне возразить: не забыты и другие рода войск. Например, памятник морякам в городе уже имеется.  И установлен он не у многострадальной Октябрьской площади, а чуть дальше – у здания местного краеведческого музея.

Что же получается? По такой логике в городе скоро могут появиться монументы танкистам, артиллеристам и, кто знает, может и космонавтам.

Не случайно в интернете уже промелькнуло шуточное предложение поставить в Быхове памятник аквалангистам. 

А если серьезно, то памятники – дело нужное. Они о многом напоминают быховской молодежи, они украшают город.  

Дело в другом: надо чуточку внимательнее относиться к определению места установки очередного памятника. Ну и, наверное, сбавить темпы.

Не следует забывать о том, что от перечисленных памятников, если всмотреться, виден и разрушенный замок, и забытая Богом и людьми синагога.

В этом плане быховские власти следуют и своей логике, и своему здравому смыслу:  за парадными фасадами новых памятников скрывают от приезжего начальства жалкие остатки нашего культурного наследия, которое им сберечь не удалось.

Ну, а в остальном Быхов ничем не отличается от других районных центров Беларуси. 

Стоит свернуть с центральной улицы, оставить позади помпезные памятники и монументальное здание райисполкома, как сразу оказываешься на улочках, где основными достопримечательностями становятся ямы на дорогах, а унылые пейзажи наводят на мысль о «потемкинских» деревнях.

 

Дзень у гісторыі. Гадавіна нападу Напалеона на Расійскую імперыю і 1 мільён загінулых беларусаў. Халакост у Беларусі: знішчана гета ў Друі. Беларусы адзначаюць Сёмуху. Памёр аўтар «Збянтэжанага Саўкі»

Навіна ад

12 чэрвеня праваслаўныя хрысціяне святкуюць Дзень Святой Троіцы.

Адзначаецца на 50-й дзень (Пяцідзесятніца) па Вялікадні. Пяцідзесятніца тлумачыцца, як свята сашэсця Святога Духа на апосталаў.

У культавую практыку праваслаўнай царквы свята Тройцы ўведзенае ў XIV стагоддзі.

Разам з назвай Троіца пашыранай практычна па ўсёй Беларусі назва Сёмуха (Сёдмуха, Сёмка, Зелянец, Зялёныя святкі).

Вытокі Сёмухі сягаюць храналагічна да пачатковых перыядаў складвання рода-племянной арганізацыі грамадства.

rcksch.by

12 чэрвеня – Сусветны дзень барацьбы супраць дзіцячай працы.

Заснаваны Міжнароднай арганізацыяй працы і адзначаецца штогод. Упершыню адзначаны ў 2002 годзе.

Закліканы прыцягнуць увагу да праблемы эксплуатацыі дзіцячай працы і ўжыванне захадаў для яе ліквідавання.

160 мільёнаў дзяцей ад 5 да 17 гадоў працуюць, прычым больш за 100 мільёнаў – ахвяры сучаснага рабства, а 80 мільёнаў – заняты небяспечнай працай.

cdn.fishki.net

12 (24) чэрвеня 1812 года з пераправы праз Нёман французскіх войск пачалася вайна з Расійскай імперыяй.

Дадзеныя ўдзелу беларусаў у арміях двух дзяржаваў сведчаць, што яна пераўтварылася ў грамадзянскую.

За два дні да вайны перад войскамі зачыталі загад Напалеона, у якім ён падкрэсліваў, што вядзе вайну дзеля аднаўлення Польшчы ў межах 1772 году.

У вайне загінула ў баях, ад голаду, разрухі 1 мільён беларусаў, ці чвэрць насельніцтва краю.

На месцах значных баёў пастаўленыя помнікі: у Віцебску, Полацку, Клясціцах, Брэсце, Пінску. Пад Магілёвам у 1912 г. пабудавана мемарыяльная капліца ў памяць аб бітве пад Салтанаўкай 23 ліпеня 1812 году.

Адной з самых знакамітых стала бітва 29 лістапада на Бярэзіне пад Барысавам. Каля вёсак Студзёнка і Брылі загінула значная частка арміі Напалеона.

Бітва пакінула моцны адбітак у грамадскай свядомасці французаў, якія да гэтага часу ўжываюць слова «Бярэзіна» як метафару поўнага правалу або катастрофы.

static.kulturologia.ru

12 чэрвеня 1895 года нарадзіўся Леапольд Родзевіч (1895-1938).

Беларускі драматург, тэатральны і нацыянальны дзеяч.

Рэдактар беларускіх газет «Беларускі звон», «Наша будучыня», «Чырвоны сцяг», часопісу «Бальшавік», дзеяч Беларускай рэвалюцыйнай арганізацыі.

Аўтар шматлікіх п’ес, зборнікаў вершаў: «Беларусь», «На паняволеных гонях» і інш. Многія творы Родзевіча, асабліва «Збянтэжаны Саўка», ставяцца сучаснымі тэатральнымі калектывамі Беларусі.

Быў арыштаваны чэкістамі ў 1933 годзе па справе так званага «Беларускага нацыянальнага цэнтру». Адпраўлены ў Саратаў, дзе працаваў у лясніцтве. Паўторна арыштаваны ў 1938. Дакладная дата гібелі невядомая.

12 чэрвеня 1942 года нацыстамі знішчана гета ў Друі: забіта 1318 габрэяў. 

Падчас знішчэння гета згарэла і знакамітая Друйская сінагога. 

На месцы расстрэлу друйскіх габрэяў у 2001 г. паставілі помнік на сродкі, сабраныя выхадцамі з гэтага мястэчка.

Паводле дадзеных большасці навуковых крыніц ахвярамі Халакосту ў Беларусі сталі ад 600 да 800 тысяч габрэяў і нават больш. 

У Беларусь забіваць завозілі габрэяў з іншых акупаваных нацыстамі краінаў. 

У кожным горадзе былі арганізаваныя гета, у якіх зганялі габрэяў, а затым масава стралялі. Месцы расстрэлаў ёсць ля ўсіх буйных паселішчаў.

wikimedia.org

12 чэрвеня 1998 года памёр у ЗША Антон Адамовіч. Нарадзіўся ў 1909 годзе.

Беларускі літаратуразнавец, гісторык, празаік, дзеяч беларускай эміграцыі.

Аўтар манаграфічнага даследавання творчасці Максіма Гарэцкага, прац пра Івана Луцкевіча, а таксама «Якуб Колас у супраціве саветызацыі», «Супраціўленьне саветызацыі ў беларускай літаратуры» і іншых.

Антон Адамовіч пісаў таксама працы па гісторыі, эканоміцы, культуры Беларусі, вывучэнне яго творчай спадчыны (каля 250 прац, у тым ліку на англійскай, нямецкай і рускай мовах) яшчэ наперадзе. Адзін з заснавальнікаў Беларускі інстытут навукі і мастацтва.

У 1930 годзе быў арыштаваны па справе «Саюза вызвалення Беларусі». Высланы ў Удмуртыю, у Глазаў. 

У 1934 годзе пераведзены ў Вятку, дзе працаваў у навучальных установах. 

21 ліпеня 1935 году тэрмін высылкі працягнулі яшчэ на 2 гады. У 1937 годзе арыштаваны зноў. Вызвалены 3 ліпеня 1938 году, вярнуўся ў Мінск. Скончыў БДУ, працаваў настаўнікам у сярэдняй школе.

Падчас Другой сусветнай вайны заставаўся ў Мінску. З ліпеня 1941 – адзін з арганізатараў выдання шэрагу беларускіх газет, часопісаў, кніг.

З 1960 гадоў жыў у ЗША. Тады ж стаў адным з кіраўнікоў радыёстанцыі «Свабода».

Пахаваны на Беларусіх могілках у Іст-Брансуіку, штат Нью-Джэрсі.

wikimedia.org

12 чэрвеня 2021 года памёр Ігар Жалязоўскі. 

Нарадзіўся ў 1963 годзе.

Беларускі канькабежац, заслужаны майстар спорту СССР, Заслужаны работнік фізічнай культуры і спорту Беларусі. Яго імя ўнесенае ў Кнігу рэкордаў Гінэса.

Ён стаў першым у гісторыі атлетам, хто здабыў алімпійскую ўзнагароду для незалежнай Беларусі – срэбра Лілехамэра ў 1994 годзе.

5 разоў прызнаваўся лепшым спартоўцам году Беларусі. Адзін з наймацнейшых у свеце канькабежцаў-спрынтэраў у 1980-1990 гадах. Прэзідэнт Беларускага саюзу канькабежцаў, член НАК Беларусі, прэзідэнт Параалімпійскага камітэту Беларусі.

zviazda.by

Лічба дня. 250-300 тысяч тон зерневых згарэла на Мікалаеўскім тэрмінале

Навіна ад

Мікалаеўскі тэрмінал – адно з найбуйнейшых зернясховішчаў ва Украіне. На ім складзіраваліся запасы пшаніцы, кукурузы, соі і сланечніка.

«Гаворка ідзе пра аб 250-300 тысяч тон зерневых», – падае словы першага намесніка міністра аграрнай палітыкі і харчавання аб аб’ёме страчанага інфармацыйнае агенцтва «УНІАН»

Тэрмінал у Мікалаве быў атакаваны расійскімі войскамі 4 чэрвеня. Тады мэр гораду Аляксандр Сянкевіч паведаміў, што полымем ахоплена 10 тысяч квадратных метраў плошчы. Для ліквідацыі пажару задзейнічаныя 11 адзінак тэхнікі і 50 пажарных. Акрамя таго, на месцы працуюць пажарныя каманды мясцовых прадпрыемстваў.

Вярхоўны старшыня Еўрапейскага Саюзу Жузепь Барэль 7 чэрвеня заявіў, што Расія знішчаўшы зернясховішча ў Мікалаеве «спрыяе развіццю сусветнага харчовага крызісу».

«У святле такіх паведамленняў дэзынфармацыя, якая распаўсюджваецца Пуціным, каб адхіліць ад сябе віну, становіцца ўсё больш цынічнай», – адзначыў ён.

 

Памёр Мікалай Дудчанка. Даследнік харэаграфіі, які паказаў свету адметнасці беларускага танца

Навіна ад

Творчасць Мікалая Дудчанкі звязаная з Магілёвам. Тут ён выкладаў у мясцовым культпрасьветвучылішчы (цяпер Дзяржаўны каледж мастацтваў). Стварыў харэаграфічны ансамбль і дзіцячую балетную студыю, у рэпертуары якіх было багата беларускіх нацыянальных пастановак.

zviazda.by

Мікалай Дудчанка памёр на 79 годзе. Ён быў даследчык харэаграфіі, балетмайстар-наватар, арганізатар і пастаноўшчык эпічных тэатральных дзействаў. У сваіх творах выкарыстоўваў разнастайную рэгіянальную і лакальную адметнасць беларускага танца. Здолеў увасобіць яе ў сцэнічных мастацкіх пастаноўках.

Мікалай Дудчанка нарадзіўся ў расійскім Чэлябінску. Па сканчэнні агульнаадукацыйнай і музычнай школ вучыўся ў музычным вучылішчы па класе баяна, наведваў заняткі ў балетнай студыі пры Чэлябінскім тэатры оперы і балета.

need4study.com

У 1968–1970 гадах выкладаў народны танец у Магілёўскім культасветвучылішчы. Арганізаваў пры Доме культуры Магілёўскага аўтазаводу імя Кірава харэаграфічны ансамбль танца «Вяснянка» і дзіцячую балетную студыю пры ім.

Надаваў вялікую ўвагу стварэнню сцэнічнага беларускага нацыянальнага рэпертуару. Сярод харэаграфічных нумароў «Вяснянкі» – «Беларуская вясельная», «Кірмаш», «Крутуха», «Гусарыкі», «Беларуская балада».

zviazda.by

У 1974 годзе на прапанову Міністэрства культуры БССР Мікалай Дудчанка пераехаў у Мінск, дзе разам з харэографам Валянцінай Гаевай стварыў прафесійны харэаграфічны ансамбль «Харошкі» пры Беларускай дзяржаўнай філармоніі. Мікалай Дудчанка быў сцэнарыстам і пастаноўшчыкам многіх яго нумароў.

blizko.by

Калектыў названы імем старажытнай беларускай вёскі на Магілёўшчыне. Там на пачатку 1970-гадоў быў запісаны танец «Гусарыкі», які захоўвацца ў рэпертуары калектыву.

У публікацыі выкарыстаныя матэрыялы з сайту khoroshki.by  ансамбля «Харошкі», а таксама з інтэрнэт-рэсурсу bis.nlb.by «Беларусь у асобах і падзеях».

 

Адэса – згублены рай беларусаў. Як выглядаюць пляжы ў прыфрантавым горадзе

Навіна ад

“Асцярожна міны” папярэджваюць знакамі наведнікаў мясцовых пляжаў. Паліцыя рэгулярна праводзіць рэйды. Такія рэаліі курортнага гораду, які чакае ўварвання расійскіх войск.

У Беларусі, тым часам, пачынаюцца перыяд летніх адпачынкаў. Пра тое нагадвае і спёка, апанаваўшая краіну. Многія, нягледзячы на цяжкасці жыцця, праглядаюць сайты турыстычных агенцтваў у пошуках бюджэтнага адпачынку.

images.unian.net

Яшчэ год таму суседняя Ўкраіна з яе чарнаморскімі курортамі і пляжамі была ўлюблёным краем, які беларусы з задавальненнем наведвалі. На адным з інфармацыйных рэсурсаў чытайма: “Адэская вобласць – чарнаморскі рай для беларуса, які атрымаў адпускныя. Нават невялікага бюджэту даволі, каб адчуць сябе ля мора, калі не Абрамовічам, то кімсьці з ягонага атачэння”.

Наўрад ці адэсіты ў няпросты для сябе час ухвалілі б згадку пра набліжанага да Пуціна расійскага алігарха Рамана Абрамовіча.

static.ukrinform.com

Цяпер Адэса прыфрантавы горад. Расійскія войскі спрабуюць авалодаць ім. Яго пастаянна атакуюць артылерыйскімі абстрэламі з расійскіх ваенных караблёў, а таксама ўдарамі з паветра. У выпадку высадкі дэсанта пляжы стануць першым рубяжом абароны гораду.

Адэскія пляжы і марская акваторыя замініраваныя. Купацца забаронена. Размініраваннем украінскія вайскоўцы зоймуцца па сканчэнні вайны і гэта зойме нямала часу.

i.obozrevatel.com

«Не перасоўваецеся па ўзбярэжнай тэрыторыі і пляжам Адэсы і вобласці, – папярэджваюць жыхароў прадстаўнікі абласной ваеннай адміністрацыі і заклікаюць не ігнараваць рэкамендацыяў. 

Паводле вайскоўцаў падчас штармоў міны зрывае і прыносіць да берагу.

Разам з тым жыхары ўпарта цягнуцца да ўзбярэжжа. – загараюць і купаюцца. Як правіла адпачынак сканчаецца гутаркамі з паліцыянтамі, якія рэгулярна праводзяць рэйды па пляжах.

focus.ua

«Да жалю не ўсе рэагуюць адэкватна. Калі адны выбачаюцца і сыходзяць, то другія бунтуюць, – апавядае пра сітуацыя на пляжах прадстаўніца рэгіянальнай патрульнай паліцыі.

«Падобныя паводзіны, зразумела абсалютна бессэнсоўныя, – кажа яна. – Парушальнікаў затрымліваюць»

images.novyny.live

Адэсіты ўзвялі трывалыя абаронныя збудаванні і спадзяюцца, што ўзброеныя сілы Ўкраіны не дапусцяць акупацыі гораду.

Эксперты лічыць, што наўпроставае ўварванне расійскіх войск у Адэсу магчымае, але самагубнае. Сярод прычын называюцца складанае геаграфічнае размяшчэнне гораду, і глыбока эшаланіраваная абарона. З праблемаў для ўкраінскага войска называецца практычна поўная адсутнасць флоту.

 

Фотаальбом Магілёў.media. Пішам пра язьмін, які актывізуе сэксуальную актыўнасць і лічыцца кветкай кахання

Навіна ад

Пах язміну аказвае пазытыўны ўплыў на ўзаемаадносіны мужа і жонкі. Хочаце даведацца пра расьліну болей, чытайце далей.

Чытачка Магілёў.media даслала серыю фотаздымкаў з беларускім, як падкрэсльнена ў допісе, язмінам. Яна адзначае, што некалькі дзясяткаў гадоў таму высадзіла куст гэтай расліны і цяпер цешыцца з яе водару.

Жанчына заўважае, што язмін пры пад’езьдзе, зрабіў яго ўлюблёным месцам для сэлфі. Часам, піша яна, мінакі ўкрадкай наломваюць сабе букет.

Магілёў.media сабраў колькі цікавостак пра язмін і дапоўніў імі допіс чытачкі.

Язмін – дэкаратыўны куст з белымі пахучымі кветкамі сабранымі ў невялікія гронкі. Той язмін, які ведае большасць беларусаў, паходзіць з трапічных, цёплых рэгіёнаў Еўразіі, Афрыкі і Акіяніі. Расліна шырока культывуецца, бо мае характэрны водар сваіх кветак.

Назва «язмін» паходзіць ад персідскага слова «ясемін», якое азначае духмяная кветка. Гэта таксама і персідскае жаночае імя.

Расьліна, нібыта, трапіла з далёкіх краёў спачатку ў Егіпет больш за 1000 гадоў таму. Знаўцы кажуць, што адзін з кітайскіх імператараў меў слабасць да водарам язміну, які рос у ягоным палацы.

У канцы XV стагоддзя язмін вырошчвалі для каралёў Афганістану, Непалу і Персіі.

Язмін –  кветкай кахання. 

У Еўропе, як тое праверыць цяжка сказаць, Язмінам першым завалодаў герцаг Тасканскі. Вырошчванне расліны трымалася ў сакрэце. Аднак, ягоны садоўнік выкраў кветку для сваёй каханай. З таго часу тасканскія дзяўчыны ў дзень вяселля ўпрыгожваюць сябе язмінам. Ці не прыгожа?

Язмін з даўніх часоў лічыцца кветкай кахання. Гэта кветка-афрадызіяк. Хочаце верце, а хочаце не, але яна стымулюе сексуальную пажаднасць і ўзмацняе палавую актыўнасць. Кажуць, што пах язміну аказвае пазытыўны ўплыў на ўзаемаадносіны мужа і жонкі.

Язмін ратуе дэпрэсіі, бессані.

Пах яго кветак надае адчуванне дабрабыту, падбадзёрвае, паляпшае агульнае самаадчуванне. Стымулюе творчасць і нараджэнне арыгінальных ідэяў. Дапамагае адаптавацца ў незнаёмым становішчы, дапамагае пераадолець стамляльнасць і цягліцавую напругу.

Кветкі Язьміна выкарыстоўваюцца ў араматэрапіі для лячэння дэпрэсіі, бессані.

У хрысціянскай культуры язмін – сімвал грацыі, элегантнасці. Яго лічаць кветкай Панны Марыі.

Язмін хутка расце, але ў адрозненні ад плюшчу ці нават гліцыніі, іх памер кантралюецца лёгка. Дастаткова час ад часу яго абразаць ці абломваць.

У фотаальбоме Магілёў.media – сабраныя фотаздымкі, дасыланыя чытачамі. Так павялося, што іхныя аўтары суправаджаюць свае работы невялікімі допісамі. У асноўным тлумачаць, чаму вырашылі сфатаграфаваць той, ці іншы ўпадабаны вобраз. Як і раней чакайма фотаздымкай і допісаў да іх у паштовай скрынцы [email protected].

 

У Магілёве адкрылася выстава Ігара Адамовіча – акуніцеся ў атмасферу вернісажу

Навіна ад

Выстава называецца «Горад» і прысвечаная Магілёву, яго архітэктуры ды вобразам.

Персанальная выстава магілёўскага мастака Ігара Адамовіча адкрылася ў галерэі Андрэя Вераб’ёва, што размяшчаецца па праспекце Міра, на беразе Дубравенкі.

Адчуць атмасферу вернісажа можна праз наша відэа.

 

Вытанчаныя і вельмі цёплыя па каларыце, моцныя па фактуры карціны мастака пераносяць гледача ў чароўны свет архітэктуры і прымушаюць інакш зірнуць на навакольны свет.

Ігар Адамовіч нарадзіўся ў 1967 годзе ў Магілёве, скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскі дзяржаўнага педінстытуту. 

Ён быў удзельнікам рэстаўрацыі касцёлу Святога Станіслава ў Магілёве і сядзібы Мі́хала Клеафа́са Агі́нскі ў весцы Залессе. 

Працуе выкладчыкам у Магілёўскім дзяржаўным вучылішчы культуры. Аўтар шматлікіх рэспубліканскіх і персанальных выстаў.

У Грабянёўскім возеры зноў забаронена купацца. Што з ім не так і што ведаем пра гэты магілёўскі вадаём

Навіна ад

Грабянёўскае, ці Святое возера – найвялікшы ў Магілёве вадаём. Глыбіня сягае 19 мэтраў. Лічыцца помнікам прыроды. Улюблёнае месца адпачынку гараджан.

Гісторыя возера

Упершыню ў гістарычных хроніках згадваецца ў 1643 годзе. Паводле жыхароў пасёлку Грабянёва, пяць дзясяткаў гадоў таму возера было невялікім. Калі паблізу пачалі масава будаваць жыллё, з вадаёму бралі пясок. Возера значна павялічылася як памерамі, гэтак і глыбінёю.

Старажылы кажуць, што ў даўнейшыя часы з возера выцякала рачулка Качарага. Па іх словах вадаём з Дняпром злучаў Гаджыеў роў. Складаную сістэму сувязі возера з ракой знішчылі меліяратары. З таго часу вада ў ім зрабілася стаячай, чысціць не спрабавалі. Працы камунальнікаў зводзіліся да упарадкавання пляжу.

mogilove.by

У 2012 годзе возера прызнавалася самым чыстым вадаёмам у горадзе, а праз два гады выдалі прадпісанне аб забароне купання, бо вада не адпавядала стандартам па мікрабіялагічных паказчыках.

Праблемы выявіліся яшчэ ў 2010 годзе

У 2014-ым Магілёўскі занальны цэнтр гігіены і эпідэміялогіі выдаў прадпісанне, якое забараняла купацца ў возеры дзецям і дарослым, бо запланаваныя працы па ачыстцы дна не былі выкананы.

Тады заяўлялася: каб Грабянёўскае возера ўратаваць, трэба пачысціць ягонае дно ад арганікі. У прыватных гутарках некаторыя спецыялісты даводзілі, што на дне вадаёма за шмат гадоў пласт арганічных адкладаў вырас да двух мэтраў, і яны гніюць. З надыходам спёкі вада награваецца і пачынае «цвісці». Ля берагоў збіраецца зацвярдзелае рэчыва карычневага колеру.

У маі 2015 году праблему Святога возера абмяркоўвалі на пасяджэнні пастаяннай камісіі Магілёўскага гарадскога Савету дэпутатаў па гарадской гаспадарцы і сферы паслуг.

На ім адзначалася, што праект ачысткі возера абмяркоўваўся яшчэ ў 2010 годзе. Тады разлічвалі на дапамогу нямецкіх спецыялістаў. Рэалізаваць задуманае не ўдалося праз брак фінансавання. Патрабавалася 30 мільярдаў рублёў (10 мільёнаў долараў ЗША). У 2015 годзе сума ў рублях утроілася.

Даследаванні возера спецыялістамі Мінскага навукова-даследчага інстытуту вымагала ў 2015 годзе больш за 50 мільёнаў рублёў.

У 2015-ым неабыякавыя да лёсу возера магілёўцы сабралі больш за 6 тысяч подпісаў пад патрабаваннем ачысціць яго ад бруду. Чыноўнікі не далі пэўнага адказу.

Ад таго часу перыядычна з’яўляліся паведамленні чыноўнікаў, што неўзабаве возеру дапамогуць выздаравець. Усе гэтыя гады на пачатку купальнага сезону вадаём прызнаваўся прыдатным для купання, а потым санітары папярэджвалі нават пра недапушчальнасць падыходу да вады.

Перспектывы ратавання возера застаюцца няяснымі

У ліпені 2021 году на сайце Магілёўскага аблвыканкаму зʼявілася публікацыя, у якой гаварылася, што навукоўцы з Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэту «прыступілі да вывучэння і ацэнкі экалагічнай сітуацыі Грэбянёўскага вадасховішча».

У тым, што вада ў возеры брудная ў чарговы раз звінавацілі калонію чаек, якая аблюбавала востраў, заросшы чаротам.

Кіраўнік Упраўлення камунальных прадпрыемстваў казаў, што спецыялісты з сталічнага ўніверсітэту паказалі, як змянялася мясцовасць вакол возера цягам некалькіх дзясяткаў гадоў. На карце 1936 году на месцы, дзе цяпер возера была балацявіна. З яе здабывалі торф і тут жа дзеіла спецыялізаванае прадпрыемства. Па карце 1978 году на месцы балацявіны – возера.

На працягу двух месяцаў даследнікі меліся даць рэкамендацыі, што рабіць з возерам.

Мінуў год, але пра перспектывы ратавання найвялікшага ў Магілёве вадаёму звестак вобмаль. 

Сёлета ў ім дазволілі былі купацца. Магілёў.media 10 чэрвеня наведаўся на возера, каб пабачыць, ці шмат на яго прыйшло людзей і як вадаём ды ягоныя ваколіцы выглядаюць. Калі матэрыял апублікавалі стала вядома, што вада ў возеры ўжо не адпавядае гігіенічным нарматывам па мікрабіялагічным паказчыкам.

Паводле інфармацыйнага агенцтва Белта тое ж выяўлена ў Дняпры, Пячэрскім вадасховішчы і вадасховішчы ля вёскі Вільчыцы, Магілёўскага раёну.

галоўнае фота: planetabelarus.by

 

Дзень у гісторыі. Пабачыла свет эпічная паэма Якуба Коласа «Новая зямля». Забіты беларускі вайсковы дзеяч Булак-Балаховіч. Нарадзіўся французскі даследнік Жак-Іў Кусто, які мае беларускія карані

Навіна ад

У праваслаўных вернікаў Траецкая Бацькоўская субота – летнія Дзяды.

Па павер’ях, нельга хадзіць у лес і на вадаёмы ў адзіноце. Забаронена купацца, праць у рацэ, мачыць у вадзе ногі.

На Траецкую суботу актыўныя русалкі і іншыя духі могуць нашкодзіць чалавеку. Таму асцерагаліся трывожыць іх вотчыну – лясы, палі, лугі, вадаёмы.

11 чэрвеня 1910 года нарадзіўся Жак-Іў Кусто (1910-1997), французскі акіянограф.

Ёсць звесткі што знакаміты вучоны і падарожнік мае беларускія карані.

Жак-Іў Кусто контр-адмірал, фатограф, рэжысёр, вынаходнік, аўтар мноства кніг і фільмаў, акадэмік, дырэктар Акіянаграфічнага музею ў Манака, адзін з вынаходнікаў акваланга, падводных дамоў, апарата «ныраючы сподак». Займаўся пытаннямі аховы падводнага асяроддзя.

Аўтар кніг і каля 90 дакументальных фільмаў, сярод якіх «Свет маўчання», «Залатая рыба» (прэмія «Оскар») і «Свет без сонца» («Оскар»), якія добра вядомы беларускім гледачам.

wikimedia.org 

11 чэрвеня 1923 года забіты савецкімі агентамі Язэп Булак-Балаховіч. Нарадзіўся ў 1894 годзе. 

Беларускі вайсковы дзеяч, удзельнік барацьбы за незалежнасць.

Ваяваў у вайсковых фармацыях свайго брата генерала Станіслава Булак-Балаховіча. З 2010 году з ініцыятывы беларускай грамадскай арганізацыі ў Польшчы «Беларуская Нацыянальная Памяць» праходзіць роварны рэйд у яго памяць.

wikimedia.org

1 чэрвеня 1923 года пабачыла свет паэма Якуба Коласа «Новая зямля».

Класік беларускай літаратуры працаваў над творам у 1911-1923 гадах, першы беларускі буйны эпічны твор.

За «Новай зямлёй» замацавалася назва «энцыклапедыя жыцця беларускага сялянства канца XIX – пачатку XX ст».

За паэму Якуб Колас узяўся, калі сядзеў у мінскім астрозе. Тады была напісанае гумарыстычнае вершаванае апавяданне «Як дзядзька ездзіў у Вільню і што ён там бачыў».

Пазней на аснове апавядання былі створаны раздзелы «Па дарозе ў Вільню», «Дзядзька ў Вільні», «На Замкавай гары». Дзевяць апошніх раздзелаў былі напісаны ў 1921 годзе. Паэму пісьменнік цалкам скончыў 5 студзеня 1923 году.

lohvinau.by

11 чэрвеня 1931 года нарадзіўся Уладзімір Мацюхін (1931-2020).

Беларускі фізіёлаг і біяфізік, акадэмік НАНБ, доктар медыцынскіх навук, прафесар, Кавалер Ордэна Францыска Скарыны.

Ажыццявіў комплексныя даследаванні па эколага-фізіялагічных і эколага-радыяцыйных праблемах чалавека пасля Чарнобыльскай катастрофы.

Распрацоўваў сістэмы жыццезабеспячэння пасля буйных радыяцыйных катастроф.

csl.bas-net.by

11 чэрвеня 1942 года нарадзіўся Яраслаў Пятроў.

Беларускі спявак (бас), народны артыст БССР, саліст Нацыянальнага акадэмічнага тэатру оперы Беларусі.

Валодае моцным голасам прыемнага тэмбру, шырокага дыяпазону, сцэнічнай абаяльнасцю.

Ягонай творчасці ўласцівы тэмперамент і шчырасць у перадачы пачуццяў, глыбокае пранікненне ў вобраз, гранічная выразнасць кожнага характару.

Удзельнічаў у гастролях Беларускай оперы ў еўрапейскіх краінах, Аргенціне.

wikimedia.org

11 чэрвеня 1982 года памёр Рыгор Семашкевіч (1945-1982).

Беларускі пісьменнік і літаратуразнавец, дацэнт кафедры беларускай літаратуры БДУ, кандыдат філалагічных навук. Аўтар зборнікаў вершаў, аповесцяў, эсэ, верша «Апошняя ноч Каліноўскага», аўтар прац «Браніслаў Эпімах-Шыпіла», «Беларускі літаратурна-грамадскі рух у Пецярбургу», даследаваў гісторыю трупы Ігната Буйніцкага.

molib.by

11 чэрвеня 1985 года нарадзіўся Дзмітрый Калдун.

Беларускі спявак. На конкурсе Еўрабачанне 2007 заняў шостае месца – найвысшае за ўсю гісторыю ўдзелу Беларусі ў конкурсе.

wikimedia.org

11 чэрвеня 1993 года памёр Віталь Цвірка. Нарадзіўся 1913 годзе.

Беларускі жывапісец, педагог, Народны мастак БССР, рэктар Беларускага тэатральна-мастацкага інстытуту (цяпер Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў).

Займаўся пейзажам і «тэматычным жывапісам», нацюрмортам, пад час шматлікіх падарожжаў па Беларусі пісаў краявіды. Большасць твораў захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі.

wikimedia.org

У публікацыі выкарыстаныя матэрыялы з інфармацыйнага рэсурсу Вікіпедыя