Музей Бялыніцкага-Бірулі разгарнуў незвычайную для беларусаў выставу традыцыйнай японскай культуры «Людзі Ямата – скарб краіны». У ёй прадстаўленая прыватная калекцыя даследніцы краіны ўзыходнага сонца Анастасіі Кавалёвай, а таксама прадметаў з фондаў Нацыянальнага мастацкага музею.
У экспазіцыі – аўтэнтычныя прадметы адзення і аксесуары: кімано, абутак, торбачкі, вееры, а таксама часопісы на японскай мове, рэпрадукцыі шырмаў XVI стагоддзя, прыклады завязвання паясоў на розных выпадкі.
Анастасіі Кавалёвай у дзень адкрыцця выставы правяла экскурсію, падчас якой расказала пра асаблівасці экспанатаў. Напрыклад, у яе калекцыі ёсць кімано, якое стваралася цягам некалькіх гадоў, а таксама традыцыйнае японскае адзежа, набыць якую могуць толькі дужа заможныя людзі.
Пра асаблівасці японскай культуры яе даследніца расказвае на лекцыйных занятках у музеі Бялыніцкага-Бірулі.
У перакладзе з японскай Ямата значыць вялікая гармонія і свет. Яшчэ Ямата – гэта племянны саюз, які існаваў у японскіх астравах у 3-4 стагоддзях. Гэта дзяржаўнае ўтварэнне стала асноваю для ўзнікнення японскай дзяржавы. У Японіі ёсць аднайменны горад у прэфектуры Канагава.
На магілёўскай барахолцы хоць раз у жыцці бываў кожны гараджанін.
Магілёў.media паназіраў за жыццём адметнай мясціны гораду і агледзеў тутэйшы тавар.
У суботы і нядзелю Быхаўскі рынак сустракае наведніка, выкладзеным на зямлі таварам, прынесеным, пераважна, пенсіянерамі. Гандляры не гучна прапануюць мінаку нешта прыдбаць у яго. Амаль кожны прахожы не праміне зірнуць на прапанаванае. Калі яно яго не зацікавіць, пройдзе не спыняючыся.
На барахолцы збіраюцца тыя, каму карціць прадаць непатрэбныя ў гаспадарцы рэчы. Прыходзяць жа на яе тыя, каму трэба набыць тое, чаго часам не адшукаць у крамах.
«Тут людзі распрадаюць сваё мінулае жыццё», – кажа пра будзённасць барахолкі адзін з яе гандляроў.
У іншых краях барахолку называюць блышыным рынкам. Як і ў Магілёве на ім прадаюць і купляюць старыя, ужываныя, ці непатрэбныя рэчы. Адшукаць на такіх рынках можна і антыкварныя, калекцыйныя рэчы ды прадметы даўніны. Як правіла цана на такі тавар не надта высокая, але і якасць іх сумнеўная.
Арыштаваны на 15 дзён. Як пішуць незалежныя мэдыі 8 ліпеня яго выклікалі на гутаркі ў міліцыю і сувязь з ім прапала. Сваякам паведамілі, што з міліцыі яго адпусцілі.
Увечары 9 ліпеня стала вядома, што ён затрыманы.
Сяргей Парфянкоў, стрыечны брат Васіля Парфянкова, які загінуў, ваюючы на баку Ўкраіны.
_________________
Аляксандр Мялешка
Затрыманы на 10 дзён. Пра гэта стала вядома 8 ліпеня
Нагода для зняволення невядомая.
Мялешка – урач РНПЦ дзіцячай анкалогіі, гематалогіі і імуналогіі – загадчык лабараторыі генетычных біятэхналогіяў РНПЦ, кандыдат біялагічных навук.
_______________
Мікіта Емяльянаў
Актывіста анархісцкага руху адразу пасля пераводу ў папраўчую калонію № 11 адміністрацыя змясціла ў штрафны ізалятар агулам на 18 дзён.
Ён пазбаўлены кароткатэрміновага спаткання. У яго забралі 22 кнігі, машынку для стрыжкі і згушчанку. Фармальныя прычыны спагнанняў невядомыя.
У ваўкавыскую калонію Емяльянава этапаваны 13 чэрвеня.
Яго затрымалі 20 кастрычніка 2019 году, як падазраванага ў закідванні лямпачкамі, запоўненымі фарбай, будынку Мінскага гарадскога суду, дзе судзілі тады анархіста Дзмітрыя Паліенку. А таксама ў спробе падпаліць уваходныя дзверы ў СІЗА № 1 на вуліцы Валадарскага ў Мінску.
Емельянаву прысудзілі 4 гады пазбаўлення волі.
11 сакавіка 2020 году дадалі яшчэ два гады за злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы за парушэнне правілаў унутранага распарадку.
Беларуская бібліятэка ў Лондане зрабіла даступнымі праз магчымасці інтэрнэт-рэсурсаў рукапісы, асобнікі ранніх выданняў Янкі Купалы і арыгінальныя ілюстрацыі мастака Барыса Заборава да твораў песняра.
Гэты беларускі даробак апублікаваны на сайце бібліятэкі і музею імя Францыска Скарыны. Ён азагалоўлены святкуем 140-годзьдзе Янкі Купалы.
«Лінагравюра Барыса Заборава «Янка Купала», ілюстрацыя да зборніку «Выбраная лірыка» (Менск, 1967), падараваная Скарынаўскай бібліятэцы аўтарам», – гаворыцца ў прэзентацыйнай частцы публікацыі.
Беларуская бібліятэка і музей Францыска Скарыны – адзіная ўстанова такога кшталту за межамі Беларусі. На працягу дзесяцігоддзяў яна спрыяла развіццю беларусістыкі ва ўсім свеце. Усе яе фонды знаходзяцца ў вольным доступе для добрасумленных навукоўцаў, якія цікавяцца Беларуссю.
Пячэрскі лесапарк – найпапулярнейшая ў Магілёве мясціна адпачынку і пазнання прыроды.
Апісваць прыгажосць лесапарку бессэнсоўна. Лепей там пабываць.
Паблукаць па Пячэрскім лесапарку прапанаваў чытач Магілёў.media. Ён даслаў фотаздымкі, як напісана ў каментары да іх, улюблёныя куткі ляснога масіву.
Аўтар ліста заўважае: апісваць прыгажосць лесапарку бессэнсоўна, а лепей там пабываць, ці нацешыцца праглядам фотаздымкаў адтуль.
У фотаальбоме Магілёў.media – сабраныя фотаздымкі, дасыланыя чытачамі. Іх аўтары суправаджаюць свае работы невялікімі допісамі. У асноўным тлумачаць, чаму вырашылі сфатаграфаваць той, ці іншы ўпадабаны вобраз. Як і раней, чакайма фотаздымкай і допісаў да іх у паштовай скрынцы [email protected].
Магілёў.media сабраў цікавыя і павучальныя факты пра Пячэрскі лесапарк
Пячэрскі лесапарк – заказнік мясцовага значэння.
Пра наданне такога статусу год таму абвясціў гарвыканкам. Гэтага дамагалася не адзін год грамадскасць. Каб звярнуць увагу на неабходнасць беражлівага стаўлення да яго збіраліся подпісы гараджан. Праводзіліся сустрэчы з чыноўнікамі.
У 2017 годзе Міжнароднае аб’яднанне «Экапраект» звярталася ў гарвыканкам з ініцыятывай стварыць рабочую групу для захавання і развіцця лесапарку. Тады чыноўнікі палічылі, што з’яўленне такой структуры немэтазгоднае.
Чаго нельга рабіць у лесапарку.
Намаганні рупліўцаў і эколагаў далі плён. Цяпер у Пячэрскім лесапарку дзеіць асаблівы рэжым аховы, выкарыстання і нарыхтоўкі драўніны. Акрамя таго ў ім:
– Забаронена зліваць сцёкавыя воды ў навакольнае асяроддзе;
– Праводзіць працы гідратэхнічнай меліярацыі;
– Выпальваць сухую расліннасць;
– Узводзіць прамысловыя, камунальныя і складскія аб’екты.
Іншыя асаблівасці лесапарку.
– Ягоная плошча – 328 гектараў, гэта як 20 менскіх стадыёнаў «Дынама». З іх 11 га займае возера, утворанае на рацэ Дубравенцы;
– Паводле экспертаў з Інстытуту эксперыментальнай батанікі Нацыянальнай акадэміі, у лесапарку «прадстаўленыя дрэвастоі цьвёрдаліставых і хваёвых парод з сярэднім узростам 100 і больш гадоў». Расце ў ім не меней за 200 соснаў, дубоў і ялін, якім па 130-150 гадоў.
– Тут выяўленыя чырванакніжныя і ахоўныя віды раслін, а таксама рэдкія біятопы.
– Глабальныя змены клімату ў спалучэнні з антрапагенным ціскам, выкліканым разбудоўваннем гораду, прывялі да таго, што за дзесяць апошніх гадоў у ім страчана траціна векавых насаджэнняў. Хваёвыя цярпяць ад караеда і засыхаюць. Плошча санітарнага высякання лесу набліжаецца да 50 гектараў.
– Пячэрскае возера (вадасховішча), утворанае запрудаю ракі Дубравенкі. Плошча возера 0,1 кв. км, даўжыня 1,6 км, глыбіня да 4,5 м. Багата рыбай: акунь, карась, карп. Дно да глыбінь 1,5 м пясчанае, глыбей глейкае.
– Упершыню Пячэрск згадваецца ў «падложных» дакументах 1502 і 1532 гадоў. Тады князі Буйніцкія перадалі шэраг мясцовых маёнткаў Кіева-Пячэрскаму манастыру святой Багародзіцы.
Малы плавае разам з маці і вучыцца важным для жыцьця ў вадзе навыкам.
Імя дэльфіняці супрацоўнікі ўстановы яшчэ не прыдумалі. Пол таксама не вызначаны, бо маці не падпускае да яго. Іншыя дэльфіны прынялі папаўненне, перадаетэлеканал «ОНТ».
«На 6 месяцы цяжарнасць была ўсталяваная, і матуля была вызваленая ад скачкоў, кульбітаў, сальта. Гэта значыць, у яе была такая лёгкая нагрузка. Цяпер малы плавае разам з мамай, навучаецца нейкім важным навыкам, такім як затрымка дыхання», – апавядае арт-дырэктар дэльфінарыю Алеся Цітова.
На сайце дэльфінарыю навіны пра нараджэнне дэльфіняці няма згадкі.
Мылаварствам Алена Маскалёва захапілася чатыры месяцы таму і лічыць сябе ў гэтым рамястве пачаткоўцам. Яна вынаходзіць рэцэптуру для свайго мыла і яго прадае на кірмашах. Каб дагадзіць пакупнікам дадае ў вырабы разнастайныя пігменты, аддышкі, упрыгожвае іх пялёсткамі кветак, піша «Вечерний Бобруйск».
«Нашы людзі любяць усё яркае, прыгожае і з бліскаўкамі»
Алена вучыцца рамяству самастойна, шукаючы патрэбную інфармацыю ў інтэрнэце. Кажа, што яе мыла для сваіх патрэбаў купляюць жанчыны, больш сталага ўзросту, а яшчэ бяруць яго на падарункі дзецям і ўнукам.
«Нашы людзі любяць усё яркае, прыгожае і з бліскаўкамі», – кажа рамесніца журналістцы
У мылаварэнні ёй падабаецца працаваць з алеямі. Бярэ какосавы, пальмавы, аліўкавы.
Пакупнікі сталі «нейкімі адчужаным».
Мылаварства, адзначае Алена, занятак не танны. Па яе словах за час яго асваення на неабходныя рэчы ўжо патраціла 1200 рублёў. Прыбытку, прызнаецца яна, пакуль не мае.
«На дадзены момант – мылаварэнне для мяне больш задавальненне, чым заробак», – прызнаецца майстрыца.
Яна адзначае, што людзі менш купляюць такога тавару, бо не ўсе маюць на тое грошы. А яшчэ, дадае яна, пакупнікі сталі «нейкімі адчужаным».
«Дзеці сталі абыякавыя да прыгажосці»
Алена Маскалёва вывучалася на мастака роспісу дрэва і інкрустатара саломкі. Але па прафесіі не працавала. Звязала сваю дзейнасць з творчасцю.
Да мылаварства, на якім засяроджаная цяпер, Алена шыла лялькі. Іх таксама прадавала. Цяпер гэты занятак адышоў на другі план.
«Прычына ў тым, што дзеці сталі абыякавыя да прыгажосці, іх яна не чапляе», – дзеліцца назіраннямі майстрыца.
Паводле яе такая тэндэнцыя з’явілася, як «дзецям далі ў рукі тэлефоны». Лялькі сталі менш запатрабаваныя з-за іх кошту і таму, што частка бацькоў успрымае такія рэчы, як пылазборнікі.
Хобі мае прыносіць радасць.
Акрамя мылаварэння і лялек, Алена шые абрусы і торбачкі-шоперы, а ў будучыні плануе ўзяцца за біжутэрыю.
Яна кажа: знайсці сваё хобі, якое будзе прыносіць радасць і самарэалізоўвацца, нескладана.
«Галоўнае – жаданне, – падсумоўвае Алена, – а таксама трэба шукаць і спрабаваць».
Уся гэтая тэрыторыя ўваходзіць у ахоўную зону – адзначылі ў прыватнай гутарцы спецыялісты па ахове спадчыны – і любыя земляныя работы тут, на глыбіні большай за 60 сантыметраў, павінны суправаджацца археалагічным наглядам. Як можна пабачыць на фотаздымках, катлаван мае глыбіню каля 1,5-2 метраў.
Прысутнасць археолагаў на мясцовасці заўважаная не была, затое на паверхні гары з выкінутым у ходзе работ культурным слоем нашы чытачы заўважылі нямала артэфактаў канца ХІХ – пачатку ХХ стагоддзяў.
Асаблівую цікавасць выклікала плітка з крыжападобнай выявай, якая магла выкарыстоўвацца для пакрыцця падлогі ў памяшканнях арыгінальнай Пакроўскай царквы.
10 ліпеня 1067 года полацкі князь Усяслаў Брачыславіч трапіў у палон да кіеўскіх князёў Яраславічаў.
У зняволенні быў больш за 14 месяцаў. Падчас паўстання яго вызвалілі і абвясцілі Вялікім князем кіеўскім. У Кіеве на велікакняжацкай пасадзе Усяслаў прабыў 7 месяцаў, а пасля вярнуўся ў Полацк.
У Полацку валадарыў – 54 гады. Займеў мянушку Чарадзей.
Адстойваў і пашыраў Полацкае княства. Падчас яго княжання быў пабудаваны Полацкі Сафійскі сабор – найранейшае манументальнае архітэктурнае збудаванне ў Беларусі. Адзін з герояў «Слова пра паход Ігараў» і ўсходнеславянскага фальклору.
10 ліпеня 1781 года нарадзіўся Антон Марціноўскі.
Выдавец і публіцыст, апякун здольнай моладзі.
Адзін з арганізатараў Віленскага друкарскага таварыства, літаратурна-грамадскага аб’яднання шрубаўцаў, рэдактар «Вулічныя навіны», «Dziennik Wileński», уладальнік друкарні, у якой друкаваліся «Статут ВКЛ» (1819), літаратурныя творы.
Марціноўскі лічыцца, для часу, якім жыў, узорам новага тыпу патрыёта Беларусі: быўшы палякам, любіць Беларусь, а быўшы беларусам, любіць Польшчу.
10 ліпеня 1856 года нарадзіўся Нікола Тэсла.
Фізік, вынаходнік у галіне электрычнасці, магнетызму і электратэхнікі.
Першым звярнуў увагу на фізіялагічнае ўздзеянне токаў высокай частаты, публічна прадэманстраваў бесправаднае перадаванне высокачастотнага току на лямпы і рухавікі.
Быў ключавой фігурай пры будаўніцтве першай гідраэлектрастанцыі на Ніягарскім вадаспадзе. Адзінка вымярэння магнітнай індукцыі ў сістэме СІ носіць назву ў гонар даследчыка.
Распрацаваў прынцыпы дыстанцыйнага кіравання, асновы лячэння токамі высокай частаты, стварыў першыя электрычныя гадзіннікі, рухавік на сонечнай энергіі, машыну-тэлепартатар.
10 ліпеня 1900 года нарадзіўся Пётра Сергіевіч.
Мастак, актыўны дзеяч беларускага адраджэння.
Заслужаны дзеяч мастацтваў Літвы (1965).
Яго творчасць вызначаецца прасякнутая цікаўнасцю да самабытнасці беларускай народнай культуры, рамантычнасцю.
Яго творы прысвечаны беларускім гістарычным асобам. Значнае месца ў творчасці займалі купалаўская тэма, жыццё Заходняй Беларусі.
10 ліпеня 1942 года нарадзіўся Пётр Клімук.
Беларускі касманаўт палітычны дзеяч.
Адзначаны вялікай колькасцю савецкіх узнагарод. У трэцім палёце ў космас у 1978 годзе адправіўся разам з польскім касманаўтам Міраславам Гермашэўскім.
Пётр Клімук аўтар дзвюх кніг пра касмічныя палёты – «За зорамі» і «Атака на бязважкасць».
10 ліпеня 1994 года Аляксандр Лукашэнка стаў кіраўніком Беларусі.
Пасля масавых пратэстаў 2020 году і пачатку палітычнага крызісу ў Беларусі яго статус застаецца нявызначаным. Краіны захаду не прызнаюць яго прэзідэнтам. За час кіраўніцтва Беларусь апынулася ў міжнароднай ізаляцыі і ўспрымаецца, як саўдзельніца поўнамаштабнай вайны Расіі супраць Украіны.
У публікацыі выкарыстаныя звесткі з рэсурсу “Вікіпедыя” і з іншых адкрытых у інтэрнэце крыніц
На «мінскім», як упарта працягваюць называць гэты рынак магілёўцы, можна вывучаць геаграфію, якая, аднак, уступае ў канфлікт з тым, што ляжыць у кашальку.
Наведнікаў рынку дзівіць, што сярод вялікага выбару садавіны ды гародніны, ёсць прадукцыя з Украіны, дзе шугае вайна.
Але, за яе просяць значна больш, чым за тавар, прывезены з далейшых краёў. З Украіны вязуць чарэшні, херсонскія памідоры.
З пабачанага на мясцовых прылаўках самымі таннымі былі «гурочкі» са Шклова. Некалі ў гэтым райцэнтры кожная сядзіба мела парнікі, дзе гадаваліся гуркі.
Нават тутэйшая гасцініца названая «Раднічком», у гонар аднаго з гурочных гатункаў. На пляцоўцы ля Дому культуры стаіць скульптура гурка. Цяпер тыя часы ў мінулым і гуркі расцяць з большага для сябе, а не на продаж.
Нямала садавіны з цяплейшых куткоў Беларусі, пераважна, з Берасцейшчыны.
Багата зяленіва з далёкіх краёў – Туркменіі, Арменіі, Турцыі, Узбекістану.
Выбар ёсць, але пытанне ў тым, што мае пакупнік у гаманцы.
