Гісторык з Магілёва Аляксей Бацюкоў і краязнавец з Гродна Аляксей Шота прадставілі чарговую размову з параўнаннем культуры родных гарадоў. Гэтым разам гаворка зайшла пра самыя значныя артэфакты, якія можна сустрэць у Магілёве і Гродна. У цэнтры ўвагі аказаліся самыя старажытныя і важныя для гісторыі Беларусі рэчы: пліта з гербам Астафея Валовіча і Статут ВКЛ у Магілёве, гербавы картуш і старажытны гадзіннік у Гародні. Выпуск быў выкладзены на некалькіх платформах для падкастаў, а для вашай зручнасці яго можна цалкам паглядзець тут.
Старинный жернов украсил городской парк Славгорода, местная газета пишет, что это дело рук неравнодушных граждан. Про деньги иностранного фонда все забыли.
В городском парке Славгорода появилась площадка с объемными сетчатыми конструкциями, наполненными булыжниками – мельница и крепость. По версии местных властей, именно так выглядела крепость XVI века, некогда стоявшая на Замковой горе.
Проволочно-булыжная крепость украшена чеканкой, которую могилевский мастер изготовил по индивидуальному заказу. Есть в этой композиции и настоящий артефакт – жернов, недавно обнаруженный при проведении земляных работ.
Считается, что реконструкция городского парка стала возможной благодаря году благоустройства, а участие в ней приняли местные власти, “депутаты” и неравнодушные славгородчане, влившиеся в гражданские инициативы.
О строителях площадки в парке, которые таскали булыжники, все почему-то забыли. Точно так же, как забыли о том, что два года назад на реконструкцию и развитие парка в Славгороде Глобальный экологический фонд выделял 50 000 долларов.
Уся гэтая тэрыторыя ўваходзіць у ахоўную зону – адзначылі ў прыватнай гутарцы спецыялісты па ахове спадчыны – і любыя земляныя работы тут, на глыбіні большай за 60 сантыметраў, павінны суправаджацца археалагічным наглядам. Як можна пабачыць на фотаздымках, катлаван мае глыбіню каля 1,5-2 метраў.
Прысутнасць археолагаў на мясцовасці заўважаная не была, затое на паверхні гары з выкінутым у ходзе работ культурным слоем нашы чытачы заўважылі нямала артэфактаў канца ХІХ – пачатку ХХ стагоддзяў.
Асаблівую цікавасць выклікала плітка з крыжападобнай выявай, якая магла выкарыстоўвацца для пакрыцця падлогі ў памяшканнях арыгінальнай Пакроўскай царквы.
